Group Blog
 
 
ธันวาคม 2547
 
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
 
29 ธันวาคม 2547
 
All Blogs
 

ตอนที่ 4

ใบเมเปิ้ลแดงไหวลู่หยอกเย้าสายลมแห่งฤดูใบไม้ร่วง ตลอดสองฟากฝั่งทางเดินภายในโรงเรียนคิตาโน่ปูไปด้วยพรมเมเปิ้ลแห้งที่ปลิดปลิวจากต้น ทาดาฮิโร่เดินย่ำกรอบแกรบผ่านเหล่าเด็กนักเรียนจากหลายที่หลายทาง ซึ่งพากันมาเที่ยวงานประจำปีของโรงเรียน ทุกระดับชั้นปีต่างร่วมแรงร่วมใจกันจัดงานในครั้งนี้ขึ้น แต่ละห้อง แต่ละชมรมต่างสรรหาสิ่งต่างๆ มาทำกิจกรรมประกวดประขันกันเต็มที่ เช่นห้อง 1/A แปลงโฉมห้องทั้งห้องให้เป็นบ้านผีสิงชวนสยอง ห้อง 3/D ทำร้านเกมชิงของรางวัลที่เพื่อนๆ ในห้องจัดหามา ห้อง 2/A ขายโอโคโนมิยากิ (แป้งที่ผสมเนื้อ ผัก ของทะเล นำไปทอดบนกระทะแล้วทาด้วยซอส) ชมรมศิลปะจัดแสดงโชว์รูปวาด หรือชมรมเบสบอลจัดแข่งเกมอย่างหนึ่งขึ้นมา หากใครสามารถตีลูกบอลที่ฟิชเชอร์ขว้างมาได้ครบ 3 ลูกจะได้รับรางวัลใหญ่เป็นเครื่องเพลสเตชั่น2 แต่ว่าต้องเสียค่าสมัครคนละ 100 เยนก่อนนะ

ห้อง 2/C ของฮิโร่นั้น ทุกคนในห้องต่างลงความเห็นให้ทำร้านกาแฟที่ขายคู่กับขนมทาโกะยากิสูตรโอซาก้า (คล้ายขนมครกก้อนกลมพอคำ ข้างในใส่ปลาหมึก โรยหน้าด้วยปลาป่น สาหร่ายทะเล แล้วราดซอสกับมัสตาร์ด) เพราะทั้งสองอย่างกำลังเป็นที่นิยมของเด็กวัยรุ่น แต่ก็มีหลายห้องเหมือนกันที่ทำร้านแบบนี้ ดังนั้นฮิวาตะริ ชินสุเกะเด็กหนุ่มหัวโจกประจำห้องเสนอความคิดที่แปลกแหกแนวขึ้นมาคือ ให้เด็กผู้ชายในห้องเป็นเด็กเสิร์ฟ แต่ว่าต้องถูกแต่งตัวเป็นผู้หญิงเพื่อเน้นความตลกโปกฮา และเรียกร้องความสนใจต่อผู้ที่ผ่านไปมา ซึ่งเมื่อทุกคนในห้องได้ฟังแล้วต่างชอบอกชอบใจกันใหญ่(โดยเฉพาะสาวๆ ) ข้อคิดเห็นนี้จึงผ่านที่ประชุมโดยมีมติเป็นเอกฉันท์

และแน่นอนว่าฮิโร่ก็ถูกเลือกให้เป็นหนึ่งในสิบคนที่จะต้องมาเป็นสาวเสิร์ฟด้วยโดยปริยาย ถึงแม้ว่าเขาจะพยายามก้มหน้าก้มตาแอบเต็มที่แล้วก็ตาม

เหตุการณ์เมื่อวานซืนยังคอยแวะเวียนมาหลอกหลอนเป็นพักๆ ที่จริงวันนี้ถ้าหากไม่มีการเช็คชื่อเอาคะแนนแล้วละก็ ฮิโร่คงจะไม่ยอมมาโรงเรียนแน่ๆ เมื่อวานนี้ก็โดดเรียนไปทีนึงแล้ว เขาไม่กล้าสู้หน้าเพื่อนๆ ในห้อง ฮิโร่ทนไม่ได้กับสายตาของเพื่อนๆ ที่เห็นเขาเป็นแค่ตัวตลก เป็นแค่เหยื่อสำหรับความสนุกสนาน ทนไม่ได้กับเสียงพูดจาหยอกล้อกับเรื่องในวันนั้น ทนไม่ได้กับความเจ็บปวดที่ชิสึกะ เด็กสาวอันเป็นรักแรกของเขาได้มอบให้เป็นบทเรียน และฮิโร่ไม่อยากจะพบหน้าเธอเพื่อให้บาดแผลในใจมันเปิดกว้างอีก

เมื่อคืนวานฮิโร่พยายามโทรศัพท์ไปหายูมิ โทรเข้าเบอร์บ้าน พ่อแม่ของเธอก็บอกว่าไม่อยู่ โทรเข้ามือถือก็ไม่ยอมรับสาย ท่าทางเธอจะโกรธฮิโร่จริงๆ เพราะปกติแล้วยูมิเป็นคนโกรธง่ายหายเร็ว และยิ่งกับฮิโร่ด้วยแล้ว แทบจะนับครั้งได้เลยที่เธอจะโกรธเขา นั่นทำให้ฮิโร่กังวลใจมาก วันนี้เขาอยากพบยูมิเป็นที่สุดตั้งใจจะพูดกับเธอให้รู้เรื่อง แต่พอเท้ามาหยุดอยู่หน้าห้อง ขากับชะงักเอาดื้อๆ ความหวาดหวั่นเกิดขึ้น เขาเกิดอาการไม่กล้าสู้หน้ายูมิ

...บางทีนะ บางทีฉันอาจจะต้องขอโทษเธอก่อน ห้องเรียนอยู่ตรงหน้านี้แล้ว เดินเข้าไปเลยสิ กล้าๆ หน่อย อย่าไปสนใจพวกคนในห้อง ยกเท้าก้าวเข้าไปสิ เข้าไปเลย นั่น อย่างนั้นแหละ...

ภายในห้องถูกปรับโฉมเป็นร้านอาหารอย่างง่ายๆ โต๊ะนักเรียนถูกนำมาจัดไว้สิบตัวเป็นโต๊ะอาหารโดยมีผ้าสีขาวลายลูกไม้ปูวางด้านบน แจกันใบเล็กกับดอกกุหลาบแดงวางประดับตกแต่ง อีกฟากหนึ่งของห้องถูกกันพื้นที่ไว้เป็นส่วนประกอบอาหารและเครื่องดื่ม เหล่าเพื่อนๆ ในห้องเดินเข้าออกไปมาดูวุ่นวาย ทุกคนต่างมีงานต้องทำอย่างรีบเร่ง ร้านใกล้จะเปิดแล้วแต่พนักงานเสิร์ฟยังมาไม่ครบ เครื่องดื่มและอาหารยังตระเตรียมไม่เรียบร้อยดี เมื่อมองดูรอบๆ ห้องที่สับสนอลหม่านโดยทั่วแล้วยูมิไม่อยู่ที่นั่น ในใจรู้สึกเบาโหวง ฮิโร่ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่า เขาอยากหรือไม่อยากเจอยูมิกันแน่

“อยู่นี่เอง ทำไมพึ่งจะโผล่หัวมา เด็กเสิร์ฟยิ่งขาดๆ อยู่ด้วย” ฟุคุดะ หัวหน้าห้องโผเข้ามาบ่น พร้อมกับลากตัวฮิโร่ไปอีกมุมหนึ่งของห้องอย่างรวดเร็ว ซึ่งมุมนั้นถูกดัดแปลงเป็นห้องแต่งตัวชั่วคราวสำหรับสาว(หนุ่ม)เสิร์ฟ เด็กนักเรียนหญิงกลุ่มใหญ่กำลังแต่งตัวให้กับนักเรียนชายผู้ถูกคัดเลือกเป็นที่สนุกสนาน ฮิวาตะริตัวต้นคิดก็ถูกเลือกไปกับเขาด้วย ซึ่งดูแล้วท่าทางจะไม่เต็มใจซักเท่าไรที่ถูกเพื่อนๆ ย้อนรอยจับเขามาแต่งหญิงซะเอง

เหล่านักเรียนชายทั้งเก้าคนถูกจับใส่ชุดนักเรียนหญิงกันถ้วนหน้า แถมยังถูกจับแต่งหน้าทาปากให้ซะอีก แต่ละคนออกมาอย่างกับกระเทย บางคนขนหน้าแข็งเต็มขา บางคนก็ตัวใหญ่เกินกว่าจะใส่ชุดนักเรียนหญิงได้ โดยเฉพาะฮิวาตะริ พี่เบิ้มของห้องที่มักมีงานอดิเรกชอบเล่นกล้ามกับแกล้งคน (โดยเฉพาะฮิโร่) ดูเหมือนกระเทยควายดีๆ นี่เอง

“ไม่ต้องทำมาเป็นยิ้มเลย ถึงคิวนายแล้ว” ฮิวาตะริยักคิ้วให้

“มาทางนี้เลย เอาสาวๆ จับแต่งตัวให้ตานี่หน่อย” ฟุคุดะว่า

“เออ... จริงสิ แล้วยูมิล่ะ?” ฮิโร่ถาม

“อ๋อ... ไปช่วยงานที่ชมรมเทนนิสแล้วหละ” ฟุคุดะบอก

“แล้ว...เอ่อ...แล้ว....”

“อะไรอีกล่ะ ชิสึกะใช่มั้ย ไม่อยู่เหมือนกัน รายนั้นนะ เขาได้รับเลือกให้ไปประกวดมิสคิตาโน่หละ ป่านนี้คงจะเตรียมตัวอยู่ที่หอประชุมแล้วมั้ง” ฟุคุดะกล่าว สีหน้าเหนื่อยหน่ายเต็มที

“เอาล่ะๆ ไปแต่งตัวได้แล้ว นี่ก็สายแล้วนะ เหลือแต่นายคนเดียวเท่านั้นเอง”

ฮิโร่ต้องนั่งทนให้พวกสาวๆ สนุกไปกับการจับเขาแต่งตัว ใส่วิกและก็แต่งหน้าทาปาก โดยมีเพื่อนๆ นักเรียนหัวเราะคิกคักอยู่ข้างๆ

แต่ทว่าเมื่อแต่งเสร็จ กลับไม่มีเพื่อนคนไหนหัวเราะออกมาเลยสักคนเดียว แต่ละคนต่างพากันพูดไม่ออก อึ้งกันไปตามๆ กัน ก็จะไม่เป็นเช่นนั่นได้อย่างไรกัน ก็เพราะบัดนี้ ฮิโร่ไม่หลงเหลือคราบของเด็กผู้ชายอีกเลย มีแต่เด็กผู้หญิงผิวขาวหน้าตาน่ารัก ตากลมโต ซึ่งรับกับวิกผมยาวที่สวมไว้บนศีรษะ กอปรกับฮิโร่ตัวออกผอมๆ และเสียงที่ยังไม่แตกหนุ่ม ยิ่งทำให้ถ้าคนไม่รู้จักจะนึกว่าเป็นเด็กสาวไปเลย

“อะไร... มีอะไรกัน? หน้าชั้นมันตลกมากนักเหรอ?” ฮิโร่ถามน้ำเสียงอึดอัดเมื่อเห็นเพื่อนๆ ต่างพากันจ้องมองมาที่ตน

“คือ มันไม่ตลกหรอก... ไม่เลยหละ ผิดคาดต่างหาก” ฟุคุดะตอบ หน้าเธอฉายแววฉงนฉงาย

“ว๊าว!! สุดยอด!! แจ่มจริงๆ ว่ะ ถ้าไปเห็นข้างนอกนี่ฉันคงจีบนายไปแล้วนะเนี่ย” ฮิวาตะริเสริม หน้าออกแดงๆ เล็กน้อย พลางยื่นกระจกมาให้

“หา!! นี่ฉันเหรอ?! ทำไมเป็นอย่างงี้ไปได้” ฮิโร่ตกใจกับใบหน้าของตัวเองในกระจกเงา

“อืม ผิดวัตถุประสงค์ไปหน่อย แต่ก็เอาเหอะ อาจทำให้เป็นที่ดึงดูดลูกค้าก็ได้”

“เฮ้ยนายน่ะ ถามจริงๆ เหอะ เป็นผู้หญิงรึเปล่า? แบบว่าพ่อแม่อยากให้เป็นผู้ชาย เลยหลอกนายมาตลอดโดยที่นายไม่รู้ อะไรทำนองเนี้ย” ฮิวาตะริบอก ทำท่าทำทางอยากจะพิสูจน์เต็มแก่

“จ... จะบ้าเหรอ! ฉันเป็นผู้ชายนะ และก็มีอะไรๆ เหมือนที่นายมีทุกอย่างนั่นแหละ” ฮิโร่โวยวาย

“เอาน่ะๆ พอได้แล้วทั้งสองคน ไป ไป๊ ทำงานกันได้แล้ว” ฟุคุดะปราม และไล่ให้ทุกคนแยกย้ายกันทำหน้าที่ของตัว

ฟุคุดะ ริสึโกะ หัวหน้าห้อง 2/C ด้วยบุคลิกเป็นสาวใส่แว่นคงแก่เรียน มีความรับผิดชอบต่อหน้าที่สูง พูดจาฉะฉานเด็ดขาดเป็นงานเป็นการ และดูเป็นผู้ใหญ่กว่าทุกคน ทำให้ใครๆ ต่างก็เกรงใจ เธอจึงได้รับเลือกให้เป็นหัวหน้าห้องมาตั้งแต่อยู่ชั้นปี 1 แถมได้ข่าวแว่วๆ ว่าเธอจะลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นประธานนักเรียนในปีหน้าด้วย

ฮิโร่วิ่งวุ่นคอยเสิร์ฟอาหารตลอดช่วงเช้า ที่ห้องของเขาขายดีเป็นเทน้ำเทท่า เรียกได้ว่าขายดีถล่มทลายเลยดีกว่า ด้วยการสร้างจุดขายที่แหวกแนว ใครๆ ในโรงเรียนต่างพากันมาอุดหนุนและอยากจะมาชมบรรดาสาวเสิร์ฟกระเทยทั้ง 9 ย้ำ... ทั้ง 9 จริงๆ เพราะคนอื่นๆ ยังนึกว่าทางห้องได้หาเด็กผู้หญิงน่าตาน่ารักๆ มาเสิร์ฟปะปนกับบรรดาพวกอุบาทว์ทั้งหลาย เพื่อไม่ให้ดูน่าเกลียดจนเกินไปนัก แถมพวกในห้องต่างไม่มีใครยอมปริปากบอก แถมยังไปแอบขำกันคิกคักเมื่อมีนักเรียนชายจำนวนไม่น้อย ต่างพากันแย่งรุมจีบฮิโร่เป็นการใหญ่ จนทำให้เด็กหนุ่มในคราบสาวน้อยออกอาการกระอักกระอ่วนตลอดเวลา แต่ต้องทนฝืนยิ้มต้อนรับลูกค้า เมื่อเหลือบไปเห็นสายตาคมๆ ของหัวหน้าห้อง


พอช่วงบ่าย ของที่เตรียมไว้ก็หมดเกลี้ยง ยอดขายทะลุเป้า จึงต้องปิดร้านเร็วกว่ากำหนด เล่นเอาฟุคุดะยิ้มหน้าบานเป็นกระด้ง แต่ฮิวาตะริกลับบ่นกระปอดกระแปดด้วยความเหน็ดเหนื่อย ฟุคุดะกับพวกกรรมการห้องเลยมีความคิดว่า หลังงานโรงเรียนเลิกแล้ว จะนำกำไรที่ได้พาทุกคนในห้องไปเลี้ยงฉลองที่ร้านอิจิโงะ (สตอเบอร์รี่) ซึ่งเป็นร้านคาราโอเกะหน้าสถานีคิตะชินางาวะ หลังจากนัดแนะกันเรียบร้อยแล้ว หัวหน้าจึงได้อนุญาตให้เพื่อนๆ ในห้อง แยกย้ายกันไปเที่ยวงานโรงเรียนได้โดยอิสระ

ขณะที่ฮิโร่กำลังรอคิวเพื่อจะเปลี่ยนชุดอยู่นั้น ฮิวาตะริที่เปลี่ยนชุดเสร็จก่อนก็เข้ามาล็อคคอแล้วพูดขึ้นว่า

“ฮิโรจัง เราไปดูประกวดมิสคิตาโน่ที่หอประชุมกันดีกว่า”

...คราวนี้จะมาแกล้งอะไรอีกนะ ชักเสียวๆ ซะแล้วสิเรา...

“ก... ก็ได้ เดี๋ยวขอเปลี่ยนชุดก่อนนะ”

“ไม่ต้องเลย ไปทั้งชุดนี้แหละ เดี๋ยวก็ไปดูเค้าประกวดไม่ทันกันพอดี”

“แต่ แต่ว่า... เรา.... จะไปทั้งอย่างงี้ได้ไงกัน อายเค้าตายเลย ผู้ชายมาใส่ชุดนักเรียนหญิงมาเดินไปมาในโรงเรียน ขะ... ขอ ฉันเปลี่ยนชุดก่อนนะ” ฮิโร่อ้อนวอน พยายามจะแกะมือที่ฮิวาตะริยึดไว้

“ไม่มีใครรู้หรอก ดูไงๆ ก็ผู้หญิงชัดๆ เอาน่ะ! สนุกดี ไปกันเดี๋ยวนี้เลย”

ว่าแล้วฮิโร่ก็ถูกฮิวาตะริลากออกไปอย่างไม่เต็มใจนัก เขาทำหน้าเบ้อยากจะร้องไห้ นั่นยิ่งทำให้พี่เบิ้มของห้องชอบอกชอบใจใหญ่ แถมตลอดทางที่เดินไปหอประชุม พวกนักเรียนพากันมองทั้งคุ่ด้วยความประหลาดใจ ต่างซุบซิบกันใหญ่ที่อยู่ดีๆ เจ้าชายอสูรถึงได้หนีบโฉมงามมาเดินอวดในโรงเรียนได้

“หูย สุดยอดเลยว่ะ น่ารักชะมัด ไปหาจากไหนวะเนี่ย?”

“ชินสุเกะไอ้เถื่อนนั่นอะนะ มีแฟน?! เป็นไปได้ไง?”

“นั่นใครกัน? เด็กโรงเรียนนี้รึเปล่า? หน้าคุ้นๆ นะ”

ฮิโร่ตอนนี้หน้าแดงกล่ำด้วยความอับอาย เขาเดินก้มหน้างุดๆ หลบสายตาพวกนักเรียน ต่างกับฮิวาตะริที่เดินยิ้มพลางผิวปากอย่างสนุกสนาน

“แหม... ถ้านายเป็นผู้หญิงจริงๆ ฉันจีบไปแล้วล่ะเพื่อนเอ๋ย ฮะ ฮ่า”

หอประชุมโรงเรียนคิตาโน่เป็นอาคารสูงหลังคาโค้ง ปกติแล้วก็คือโรงยิมที่เอาไว้ใช้เล่นกีฬาในร่ม พอโอกาสพิเศษก็จะถูกปรับเปลี่ยนเป็นอาคารอเนกประสงค์ได้ทันที ตอนนี้ด้านในของอาคารแออัดไปด้วยผู้คนที่แห่กันมาชมการประกวดมิสคิตาโน่จนแทบจะล้นออกมานอกอาคาร

คู่หูโฉมงามกับเจ้าชายอสูรเดินเบียดเหล่านักเรียนไปใกล้ๆ หน้าเวที ซึ่งก็ได้จังหวะพอดีกับช่วงที่เหล่าเด็กสาวตัวแทนแต่ละห้องแต่ละชมรมออกมาเดินโชว์ตัวกันพอดี

“อ๊ะ!! นั่นไงๆ ฮิโร่ ขวัญใจนายออกมาแล้ว วันนี้สวยเด็ดไปเลยชิสึกะจัง! วี้ดวิ้ว~~~~~~” ฮิวาตะริเป่าปาก พร้อมกับสะกิดให้ฮิโร่ดู

...สวยจังเลย..... อ๊ะ ไม่ได้ๆ ฮิโร่ อดทนไว้ อย่าให้ผู้หญิงอย่างนั้นมาปั่นหัวนายได้อีก...

“คนนั้นก็สวย คนนี้ก็น่ารัก เลือกไม่ถูกเลยแฮะ นายล่ะว่าไงฮิโร่ ? แต่แหม... ชั้นว่าบางคนยังน่ารักสู้นายไม่ได้เลยนะ ฮะ ๆ โทษทีๆ ล้อเล่น เอ๋?! นั่นมันฮิเอดะไม่ใช่เหรอน่ะ? ขึ้นไปประกวดได้ไงกันเนี่ย?”

ฮิวาตะริอุทานด้วยความประหลาดใจ จนทำให้ฮิโร่ถึงกับสะดุ้งเฮือก แล้วรีบหันไปมองบนเวที

ภาพที่เห็นเป็นฮิเอดะ ยูสึ จริงๆ ด้วย แต่ว่าเธอดูแปลกตาไป ยูมิออกมาในชุดเทนนิส เธอแต่งหน้าอ่อนๆ และทำผมตามแฟชั่น ฮิโร่จ้องมองอย่างตกตะลึง ไม่นึกว่าเธอจะไปประกวดกับเค้าด้วย สงสัยว่าทางชมรมเทนนิสของเธอคงจะส่งเข้าประกวดแน่ๆ แต่ว่า... เธอช่างน่ารักจริงๆ จนฮิโร่อดรู้สึกหวั่นไหวไม่ได้




 

Create Date : 29 ธันวาคม 2547
11 comments
Last Update : 29 ธันวาคม 2547 0:06:32 น.
Counter : 443 Pageviews.

 

hi i'm cherry
nice to meet you ka
https://www.bloggang.com/viewblog.php?id=cherry

 

โดย: ``|ยัย|ตัว|แสบ|`` (yai_tua_sabb ) 29 ธันวาคม 2547 10:30:43 น.  

 

มาอ่านครับ

^___^..

 

โดย: GTW IP: 58.8.143.210 11 มิถุนายน 2548 11:36:07 น.  

 

อ้าว ณัฐกรก็มีบล็อกกับเขาเหมือนกัน
แอ๊ดๆๆ เว้ย

ป.ล. เรื่องพี่ของผมนี่จะต่อให้จบใช่แมะ อยากอ่านเฟ้ย
ป.ล.สอง ไว้จะเอาเพลง Lonely Autumn มาให้
ป.ล.สาม เราก็มีบล็อกแล้วนะเฟ้ย อวดๆๆ

 

โดย: เฮียพีทคุง (PeterPuck ) 11 มิถุนายน 2548 19:51:50 น.  

 

มาเยี่ยมว่ะ

 

โดย: กริช IP: 58.10.18.48 14 มิถุนายน 2548 10:28:36 น.  

 

แอบมาเปิด Blog อยู่นี่เอง

 

โดย: เจ้าชายไร้เงา 19 มิถุนายน 2548 22:12:54 น.  

 

55555
จริงๆ ก็ใช้ไม่ค่อยจะเป็นอะนะ
เปิดไว้แต่ไม่ได้อัพเดทเลย
ขอบคุณเพื่อนๆ ทั้งเฮียพีทคุง พี่กริช เจ้าชายไร้เงา และก็อาจารย์จี ที่เข้ามาทักทาย

 

โดย: ณัฐกร IP: 61.90.250.17 12 กรกฎาคม 2548 1:50:00 น.  

 

แอบรักคนอื่นทำไงดี

 

โดย: วววววววววา IP: 202.57.183.90 28 กันยายน 2549 21:36:43 น.  

 

ก๊กที่เคยเรียนมัธยมวัดดุสิตารามน่ารักป่ะ

 

โดย: รรรรรรรรรรรรัก IP: 202.57.183.90 28 กันยายน 2549 21:38:30 น.  

 

...ไม่แต่งเรื่องนี้ต่อหรอคะ
อยากอ่านต่ออ่ะค่ะ

 

โดย: คนอยากอ่าน IP: 203.114.121.49 21 พฤษภาคม 2550 16:15:49 น.  

 

มีอะไรมันส์มันส์อ่านหน่อยเด้

 

โดย: อย่ารู้เลย IP: 58.9.96.58 30 ตุลาคม 2550 13:20:53 น.  

 

คนอยากอ่านรุ้ไหมว่าแต่งนิยายตรงไหนขอร้อง

 

โดย: อย่ารู้เลย IP: 58.9.96.58 30 ตุลาคม 2550 13:23:28 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


ณัฐกร
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add ณัฐกร's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.