Group Blog
 
<<
ธันวาคม 2550
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 
 
13 ธันวาคม 2550
 
All Blogs
 
นาทีระทึก...ลูกสาวหาย!!! (อุทาหรณ์สำหรับพ่อแม่ลูก)

เหตุการณ์ตื่นเต้นระทึกขวัญเกิดขึ้น

เมื่อนาฬิกาบอกเวลา 16 นาฬิกา 40 นาที

โดยปกติลูกสาวจะต้องกลับจากโรงเรียน

และถึงบ้านโดยสวัสดิภาพในเวลาไม่เกินสี่โมงเย็นของทุกวัน

ขณะนั่งคุยปรึกษาหารือกับคุณพ่อและสันนิษฐานต่างๆนานา

สัญญาณโทรศัพท์คุณพ่อก็ดังขึ้น

"ฮัลโหล!!พ่อ...หนูไม่ทันรถโรงเรียนแล้วค่ะ"

"หนูเพิ่งซ้อมเชียร์ลีดเดอร์เสร็จรถก็ไปแล้วค่ะ"

"ตอนนี้หนูเหลือตังค์แค่สองบาท........"

ตึ๊ด ตึ๊ด ตึ๊ด ตึ๊ด ตึ๊ด...............

สัญญาณโทรศัพท์ถูกตัดโดยที่คุณพ่อยังไม่ทันได้คุยกับน้องปา

ขณะนั้นเป็นเวลาห้าโมงเย็น....

คุณแม่เริ่มสีหน้าใจคอไม่สู้ดีนัก...!!!

คุณพ่อไม่รีรอรีบรุดไปยังที่เกิดเหตุ(โรงเรียน)

เพื่อไปรับลูกสาวกลับบ้านโดยด่วน

ระยะทางจากบ้านถึงโรงเรียนประมาณสี่ห้ากิโลฯ

ไม่ช้าไม่นานคุณพ่อก็ไปถึงจุดหมายปลายทาง

.............

สัญญาณโทรศัพท์คุณแม่ดังขึ้น!!!!

"ฮาโหล แม่ !!!"

"จ๋า...ทำไม...พ่อเจอลูกแล้วใช่ไหม?"

"แม่...พ่อไม่เจอน้องปา..ถามใครก็บอกไม่เห็นลูกเลย"

อ้าว...!!!!!!!!!!!!!! คุณแม่มีอาการตกใจอีกระลอก

"พ่อ !!!! พ่อลองหาลูกให้ทั่วๆนะ และพ่ออย่าเพิ่งกลับมานะ"

"พ่อรออยู่ที่โรงเรียนก่อน..แม่จะลองออกไปตามลูกอีกที"

.............

คุณแม่รีบรุดไม่รีรอ...รีบขี่ไม้กวาด อุ๊ย..รีบบึ่งมอร์เตอร์ไซค์

เพื่อตามไปหาลูกอีกคน ด้วยความเร็ว 20 กม./ชม.

ระหว่างทางก็สอดส่ายสายตาไม่ให้หลุดรอด

เผื่อเจอลูกนอนอยู่ข้างทาง (ขำขำ กลบเกลื่อนอาการตกใจ)

ในที่สุดแม่ลูกก็เจอกันตรงปากซอยเข้าบ้าน

ในขณะที่คุณแม่หน้าซีดเผือด...

คุณลูกสีหน้าร่าเริงสดใสดุจเดิม...ไร้กังวล

คุณแม่ : น้องปา!!! หนูเดินกลับมาทำไมลูก

คุณแม่ : ทำไมไม่รอพ่อที่โรงเรียน

คุณแม่ : ตอนนี้พ่อยังเดินหาหนูอยู่ที่โรงเรียนเลยรู้ไหมลูก

คุณแม่ : แม่เคยบอกหนูแล้วนะว่าอย่ากลับบ้านเองจนกว่าพ่อจะไปรับ

คำถามคุณแม่เป็นชุดๆ เร็วรัว......

น้องปา : หนูโทรหาพ่อแล้วสายก็ตัด พ่อไม่พูดกับหนูเลยซักคำ

น้องปา : หนูคิดว่าหนูโทรฯผิด คิดว่าพ่อไม่ได้รับสายหนู

น้องปา : หนูเลยเดินกลับมาค่ะ ....

อืมส์...น้องปาก็มีเหตุผลของตัวเอง....

เอ้อ !!!! เอาเถอะ ยังไงลูกสาวก็กลับมาโดยปลอดภัยแล้ว

งานนี้...อบรมกันชุดใหญ่เลยทีเดียว...

ทั้งคุณพ่อคุณแม่สั่งกำชับลูกอย่างแน่นหนัก

ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม...ขอให้ลูกรอที่โรงเรียน

ห้ามลูกออกจากโรงเรียนโดยเด็ดขาด..ไม่ว่าจะค่ำมืดแค่ไหนก็ตาม

อย่างน้อยๆ ก็ยังมีคุณครูอยู่ในโรงเรียน...

คุณแม่เชื่อว่าโรงเรียนยังปลอดภัยกว่า

การที่ลูกเดินกลับบ้าน อาจจะเกิดเหตุการณ์เลวร้ายไม่คาดคิด

และอาจทำให้ต้องเสียใจไปอีกนาน.......

ที่สุด....ทุกอย่างก็จบลงด้วยดี

หวังว่าคงไม่เกิดเหตุแบบนี้ขึ้นอีก

ฝากถึงพ่อแม่ทุกคน

ควรระมัดระวังนาทีฉุกเฉิน...!!!!!!!

.............

ปล.ฝากสนับสนุนและช่วยกระจายข่าวโครงการโอเคฯรวมใจรักษ์สู่เด็กดอย

(ไออุ่นกันหนาว) ด้วยค่ะ

//www.oknation.net/blog/kontai/2007/12/10/entry-2

ขอบพระคุณยิ่งค่ะ






Create Date : 13 ธันวาคม 2550
Last Update : 13 ธันวาคม 2550 17:17:22 น. 18 comments
Counter : 375 Pageviews.

 
เข้ามาตื่นเต้นด้วยคน อืม ดีใจด้วยนะคะที่ลูกสาวกลับบ้านได้โดยสวัสดิภาพ...


โดย: หนุ่มน้อยแห่งลุ่มแม่น้ำบางปะกง วันที่: 13 ธันวาคม 2550 เวลา:17:07:22 น.  

 
ดีใจด้วยนะครับ ที่ลูกสาวกลับบ้านโดยสวัสดิภาพ...เป็นอุทาหรณ์ที่ดี จริง ๆ


โดย: เซียน_กีตาร์ วันที่: 13 ธันวาคม 2550 เวลา:17:10:52 น.  

 
โชคดีนะคะ ที่ไม่เกิดเรื่องร้ายแรง


โดย: ~ Rain Or Shine ~ วันที่: 13 ธันวาคม 2550 เวลา:17:16:36 น.  

 
เฮ้อออออ....โล่งใจไปด้วยอีกคน


โดย: คิตตี้..เหมียว วันที่: 13 ธันวาคม 2550 เวลา:17:16:38 น.  

 
อ่านแล้วก็ตื่นเต้นและตกใจตามไปด้วย
ลูกสาวก็น่าเป็นห่วงกว่าเสมอนะครับ

หวัดดียามเย็นครับพี่



โดย: กะว่าก๋า (กะว่าก๋า ) วันที่: 13 ธันวาคม 2550 เวลา:17:51:25 น.  

 
สวัสดีตอนเย็นครับ


โดย: azui07 วันที่: 13 ธันวาคม 2550 เวลา:18:29:33 น.  

 
ดีใจด้วยนะครับ


โดย: Cryptomnesia วันที่: 13 ธันวาคม 2550 เวลา:18:36:00 น.  

 


โล่งอกไปเลยค่ะ...แวะมาดีใจด้วยจริงๆ


โดย: อุ้มสี วันที่: 13 ธันวาคม 2550 เวลา:21:00:54 น.  

 
โอ้...อ่านแล้วลุ้นไปด้วยเลยคะ

ดีใจด้วยคะที่ผ่านพ้นไปได้ด้วยดี


โดย: StarInDark วันที่: 13 ธันวาคม 2550 เวลา:21:25:15 น.  

 
โล่งอก


โดย: เช้านี้ยังมีเธอ วันที่: 13 ธันวาคม 2550 เวลา:22:22:42 น.  

 
I did something like that once when I was little..eh eh


โดย: The Zephyr วันที่: 13 ธันวาคม 2550 เวลา:23:07:45 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับพี่นัช



ฝากบอกน้องปาด้วย
ว่าน้ากิจมาแด๊นซ์ให้ดูครับ 5555



โดย: กะว่าก๋า (กะว่าก๋า ) วันที่: 14 ธันวาคม 2550 เวลา:9:08:06 น.  

 
แวะมาทักทายยามเที่ยงทานข้าวหรือยังคะ



โดย: Imaginewing วันที่: 14 ธันวาคม 2550 เวลา:12:42:15 น.  

 
แวะมาทักทายยามเที่ยงทานข้าวหรือยังคะ



โดย: Imaginewing วันที่: 14 ธันวาคม 2550 เวลา:12:42:42 น.  

 
หวัดดียามสายครับพี่นัช

วันนี้หยุดพาสาวน้อยไปเที่ยวไหนครับ



โดย: กะว่าก๋า (กะว่าก๋า ) วันที่: 15 ธันวาคม 2550 เวลา:10:49:17 น.  

 
โชคดีค่ะ
ที่น้องเขากลับมาโดยปลอดภัย

^ ^



โดย: โสดในซอย วันที่: 16 ธันวาคม 2550 เวลา:3:11:06 น.  

 
ยังงัยให้รอที่โรงเรียนดีที่สุดนะครับ


โดย: ตะวันออกไม่แพ้ วันที่: 16 ธันวาคม 2550 เวลา:19:04:08 น.  

 
เป็นเด็กเก่ง นะครับ

เด็กบางคนม่ายกล้าหรอก
แสดงว่า ต้องเป็นสาวน้อยแก่นแก้วแสนซนแน่เล้ยยย


แต่ก็ไม่ปลอดภัยเน๊าะ คนสมัยนี้ไว้ใจกันไม่ได้เลย วันหลังต้องระวังแล้วอ่ะคับ โชคดีที่น้องเดินทางกลับปลอดภัย


โดย: อืม...ครับ เชิญตามสบาย วันที่: 18 ธันวาคม 2550 เวลา:9:50:05 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

คนเลวที่แสนดี
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




หลายครั้งที่นั่งดูละคร...แล้วกลับย้อนมองดูตัวเอง
...ชีวิตฉันก็ไม่ต่างจากละครซักเท่าไร.....
...ดูดูไป อาจจะหนักหนากว่าละครน้ำเน่าซะอีก...
นี่แหละน๊าชีวิต!!!!!

ปั่นบล๊อคคุณให้ Hot สุดๆ ที่ BlogYellow.com คลิ๊กโลด
Friends' blogs
[Add คนเลวที่แสนดี's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.