Group Blog
 
<<
พฤษภาคม 2560
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031 
 
20 พฤษภาคม 2560
 
All Blogs
 
อุษาโคมคำ ตอนที่ 24



โชคดีไทวะมีนัดตรวจอาการตอนเช้า ขวัญอรุณจึงได้พบกับเขาในวันรุ่งขึ้น จิตแพทย์หนุ่มวิตกกังวลตอนทราบข่าวว่าหญิงสาวจมน้ำ แต่ก็รู้สึกโล่งอกที่เธอได้รับการช่วยเหลืออย่างทันท่วงที และได้รับการดูแลอย่างดีจนวันนี้แข็งแรงเป็นปกติไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง มีเพียงเรื่องเดียวที่เขาสงสัย ทำไมเธอต้องใช้ผ้าผืนบางพันปิดเสียครึ่งหน้าทั้งที่ไม่ได้ออกไปโดนแดดโดนลมที่ไหน หรือว่ามีตรงไหนไม่สบายขึ้นมาอีก รึเป็นภูมิแพ้อากาศกะทันหัน

ขวัญอรุณหน้าร้อน โบกมือขัดเขินบอกเขาว่าไม่ต้องสนใจ ดึงกระชับผ้าให้แน่นยิ่งขึ้นไปอีก 

ทั้งสองสนทนากันได้สักพักท่ามกลางการจับตามองของนางพระกำนัล ที่เพิ่มปริมาณขึ้นมากกว่าเมื่อวานหลายเท่า ต่อให้ทุกคนทำสงบเสงี่ยมเหมือนไม่สนใจ แต่ก็ยังน่าอึดอัดอยู่ดี ได้ยินว่าพระองค์คำคาดโทษคนที่ปล่อยให้เธอหนีออกไป ถ้าเกิดเหตุการณ์ซ้ำรอยอีกพวกนางจะต้องถูกลงหวาย แล้วลดชั้นจากนางสิบสองพระกำนัลในหออุทุมพลกลับไปเป็นนางพระกำนัลทั่วไป 

ฟังแล้วน่าหงุดหงิด คนหนีคือเธอ อยากลงโทษทำไมไม่มาลงที่เธอ ดันไปลงกับคนอื่น คนเจ้าเล่ห์คิดเอาชาวบ้านเป็นตัวประกันเพื่อทำให้เธอรู้สึกผิดไม่กล้าหนีไป ตอนนี้หูตาเลยเป็นสับปะรดขยับตัวไปทางไหนทีเหมือนแม่เป็ดลูกเป็ดเดินตามกันไปหมด 

ไทวะพอเข้าใจอยู่บ้างว่าพระองค์คำเป็นห่วงขวัญอรุณแค่ไหน ไม่แปลกที่จะทรงจัดเวรยามเข้มงวดไม่ยอมให้คลาดสายตา เพิ่งทราบเหมือนกันว่าเธอกลายเป็น ‘นางนาค’ ที่คนในอาณาจักรนี้ต้องให้ความเคารพบูชาไปแล้ว 

ขวัญอรุณกลอกตาเมื่อพูดถึงเรื่องนี้ 

นี่แหละเป็นสาเหตุสำคัญทำให้เธอต้องรีบชิ่งหนีออกจากหออุทุมพล พระองค์คำอยากได้ตัวนางนาคเอาไว้เป็นตัวแทนสัญลักษณ์เรียกความอุดมสมบูรณ์ตามความเชื่อให้กับอาณาจักร คงไม่สนใจด้วยซ้ำว่าผู้หญิงคนนั้นจะเป็นใคร ต่อให้ไม่ใช่เธอเป็นนางนาคทุมมา พระองค์ก็คงอ้าแขนรับเข้าหออุทุมพลอย่างเต็มใจอยู่ดี

ไทวะเล็งเห็นว่าคงไม่ใช่ใครก็ได้หรอกกระมัง ทรงช่างเลือกขนาดนั้น ถ้าเป็นทุมมาพระองค์คำคงหาทางกำจัดนางนาคทิ้งเสียล่ะมากกว่า ถึงอย่างนั้นดอกเตอร์หนุ่มก็ไม่คิดแก้ไขความเข้าใจผิด ซ้ำปิดปากสนิทเป็นหอยกาบไม่คายเรื่องเมื่อวาน ว่าทรงหวาดหวั่นใจเพียงไหนตอนที่เห็นขวัญอรุณยังไม่ฟื้น มันเกิดก่อนที่ใครจะลือแล้วพากันเชื่อว่าเธอคือนางนาคเสียอีก ยิ่งแสดงออกว่าทรงหวงแหนไม่ให้ใครแตะต้อง ในฐานะผู้ปกครองของหญิงสาวก็รู้สึกหมั่นไส้ขึ้นมาเสียเฉยๆ

“หื้อปู่เจ้าดูอาการแล้วฤๅ” 

สุวรรณมุขทวารเสด็จเข้ามาในห้องพร้อมกับบรรดานางพระกำนัลที่เดินเรียงรายเข้ามาตั้งสำรับ พระองค์ตั้งใจมารับของเช้าพร้อมกับหญิงสาว ในเมื่อขวัญอรุณไม่ได้อยู่ที่สระโบกขรณีพระองค์ก็ไม่มีความจำเป็นต้องเสด็จเลยไปเสวยพระกระยาหารที่พระตำหนักพระกรรโลงครรภ์ จึงคิดมากินด้วยกันเสียที่นี่แทน การเปลี่ยนแปลงนี้ภายหลังพระนางอุรสาเทวีถึงกับตัดพ้อว่า ปิโยรสของพระนางรักเทวีมากกว่าแม่เสียแล้ว 

ขวัญอรุณเห็นพระวรกายสูงใหญ่สง่างามเข้ามาจึงถอยผลุบไปยืนอยู่หลังไทวะ อาศัยแผ่นหลังกว้างเป็นที่หลบภัย อากัปกิริยานี้ทำให้พญาสุวรรณมุขทวารถึงกับมองคนยืนคั่นระหว่างพระองค์กับนางตาขึง บุรุษในชุดขาวไม่อนาทรร้อนใจคลี่ยิ้มทักทายผู้เป็นใหญ่อย่างสุภาพ รายงานว่าสุขภาพหญิงสาวแข็งแรงดีแล้วไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง 

“หั้นท่านก่เมือเถิด วันนี้บ่มีอันใดแล้ว” 

“แต่ข้าพระบาทรีบร้อนมาแต่หัวมืด ยังบ่ทันได้กินข้าวงายเลยเจ้าข้า” ผู้เป็นหมอแสร้งว่า 

“ท่านครูอยู่รับสำรับกับข้าก่อนเถิดเจ้าค่ะ อย่าพึ่งเมือเรือน” ขวัญอรุณรีบออกปาก ไม่สนใจบุรุษที่ยืนกอดอกเป็นยักษ์ปักหลั่น เหมือนอยากจับอาจารย์ของเธอโยนออกไปจากห้องเต็มที เพียงหันไปสบเนตรคมกริบซึ่งมองมาราวกับทะลุเข้ามาในผ้าปิดหน้า หญิงสาวก็พลันหน้าร้อนขึ้นมาอีกคำรบ ผิวแก้มซับสีเลือดฝาด ใช้หลังไทวะเป็นที่กำบังอีกหน

สุวรรณมุขทวารทรงแย้มพระสรวลจางๆ พลางยื่นพระหัตถ์ออกมาหา “ขวัญอรุณ มาหาพี่” 

ไทวะเลิกคิ้วให้คำแทนตัวที่เปลี่ยนไป ขวัญอรุณขัดเขินไม่รู้จะอธิบายอย่างไร หน้าแดงก่ำอายแทบแทรกแผ่นดินหนี จำต้องเดินไปตามรับสั่งราวกับคนแข้งขาอ่อนแรง พอเดินไปถึงพระองค์คำจึงวางพระหัตถ์บนเอวบาง รั้งให้เดินไปทางตั่งที่จัดวางสำรับเอาไว้ ตรัสไล่แบบไม่รักษามิตรภาพ

“ปู่เจ้าแถนหลวงมีการอีกนัก เจ้าก่ปล่อยหื้อเพิ่นไปเถิด พี่จักกินข้าวเปนคู่เอง”

“หั้นพระบาทเจ้าขอทูลลา” 

ไทวะลาจากอย่างรู้กาลเทศะ ก่อนเดินพ้นเธอเขายังหันมายิ้มแบบคาดเดาได้ว่าเมื่อคืนนี้เกิดอะไรขึ้น แลท่าจะรู้ด้วยว่าทำไมขวัญอรุณถึงได้ปิดหน้าให้เหลือแค่เพียงลูกตา เจ้าหล่อนทรุดนั่งลงหน้าสำรับพลางยกมือขึ้นแตะขมับกลัดกลุ้ม ไม่เหลือหน้าไปสู้ใครได้แล้วจริงๆ 

ทั้งหมดทั้งมวลก็เป็นความผิดของผู้ชายที่นั่งอยู่ข้างเธอด้วยท่าทางไม่ยี่หระนั่น!

ขวัญอรุณสาดกระสุนตำหนิออกไปทางสายตา สุวรรณมุขทวารไม่เพียงไม่ใส่พระทัย ยังยกพระหัตถ์ขึ้นดึงผ้าปิดหน้าผืนบางของเธอออกเสียด้วย 

“อุ๊ย” คนถูกเปิดเผยความลับรีบยกมือขึ้นปิดปาก เหลียวไปมองนางพระกำนัลคนอื่นที่ยังอยู่ในห้อง ยังดีที่พวกนางนั่งก้มหน้ากันหมด จึงไม่มีใครทันเห็นอะไร 

“ปิดแล้วจักกินข้าวได้อย่างใด” 

“หั้นก่บ่ต้องกินเจ้าค่ะ” เธอเม้มปาก ไม่รู้ว่าท่าทางดื้อดึงนั้นน่าเอ็นดูนัก 

สุวรรณมุขทวารมองนางด้วยสายตาอ่อนหวานเปี่ยมความรักใคร่ แย้มพระสรวลจางๆ ยกหลังนิ้วพระหัตถ์ขึ้นแตะนวลปรางสีระเรื่อ “พี่ทำเจ้าช้ำ เคืองพี่ก่”

เจ้าของริมฝีปากบวมเจ่อสะเทิ้นอายขึ้นมาทั้งตัวจนขัดเขินทำอะไรไม่ถูก มีอย่างที่ไหนมาถามผู้หญิงถึงเรื่องที่ตัวเองลงมือรังแกเขา ทรงพระหน้าด้านเกินไปแล้ว พระองค์ไม่อายแต่เธออาย สะกิดนิดเดียวภาพเหตุการณ์ก็ผุดขึ้นมาชัดแจ๋วเสียยิ่งกว่าโฮโลแกรมสามมิติ ยังจำได้กระทั่งรสสัมผัสที่ยังติดตรึงอยู่บนริมฝีปาก 

ร...รู้สึกเหมือนปากเขายังประกบติดกับปากเธออยู่เลย!

เหมือนพระองค์พอพระหทัยที่สามารถกระตุ้นให้ร่างบางนึกถึงเรื่องราววาบหวามเมื่อคืนสำเร็จ เพราะออกเป็นการไม่ยุติธรรมไปหน่อย ถ้ามีพระองค์เพียงผู้เดียวที่ไม่สามารถข่มตาหลับตลอดทั้งราตรี ต้องลุกมาเดินจงกรมเข้าฌานสมาบัติจนถึงรุ่งสาง กว่าจะรวบรวมสมาธิได้สำเร็จ กระนั้นพอเช้าได้มาเห็นหน้านาง ใจอันสงบกลับพลันแกว่งไกวหวั่นไหวขึ้นมาอีกรอบ

พระองค์ไม่เคยมีรัก จึงไม่รู้ว่าควรถนอมนางผู้เป็นที่รักอย่างไร ต้องสัมผัสอย่างไรไม่ให้นางได้รับบาดเจ็บ ด้วยทรงฝึกปรือมาแต่การใช้กำลัง จึงไม่เคยถนอมแรงมาก่อน ขวัญอรุณตัวเล็กกว่าพระองค์หลายเท่า บางราวหักได้ด้วยมือเดียว ผิว่าทรงออกแรงกอดมากไปนิดจะทำให้นางปวดช้ำในได้ 

“หนหน้าพี่จักระวัง”

ห๊ะ...ยังจะมีหนหน้า!

ขวัญอรุณตัวสั่น ถ้าเขายังจ้องมองเธออย่างนี้ สัมผัสกันอย่างนี้ คงต้องหาทางทำอะไรสักอย่าง หญิงสาวกัดแง่งเข้าที่พระหัตถ์ใหญ่หวังสั่งสอนให้คนมือบอนอย่าคิดมาแตะต้องลวนลามกันง่ายๆ สุวรรณมุขทวารเลิกพระขนง ฉงนพระทัยว่าเหตุใดนางจึงชอบกัดนัก นอกจากเหมือนลูกลิง บางครั้งยังทำตัวเหมือนหมาอีกด้วย

“เจ้าเปนศวารึอย่างใด” เช่นเดียวกับคราแรก พระองค์ไม่ทรงกริ้ว ทรงยกพระหัตถ์ขึ้นจรดพระโอษฐ์จุมพิตรอยฟันที่นางฝากไว้ราวกับเป็นสมบัติอันล้ำค่า ดวงเนตรดำขลับยังคงจ้องมองริมฝีปากเธอไม่ละวาง

โอย...ใจอิฉัน...

จากห้ามเหมือนกลายเป็นยิ่งยุ ขวัญอรุณรู้สึกเหมือนกำลังถูกเขาจูบด้วยสายตาอยู่อย่างนั้น สะบัดร้อนสะบัดหนาวภาวนาขอให้การกรำศึกมื้อเช้านี้ผ่านไปโดยเร็ว ไม่อย่างนั้นเธอจะตัดใจวิ่งโดดออกหน้าต่างไปตายเอาดาบหน้า ซึ่งคำนวณแล้วเปอร์เซ็นต์รอดชีวิตสูงกว่านั่งเผชิญหน้า ‘พระเจ้าพี่’ หลายขุม!


นางพระกำนัลหยุดความเคารพปู่เจ้าผู้ทรงภูมิเมื่อเขาเดินผ่านเป็นระยะ หลังลงจากหออุทุมพลมาได้ไกลและปลอดคนพอสมควรแถนหลวงจึงล้วงหยิบเอาผ้าผืนหนึ่งออกมาจากแถบสายรัดเอว เป็นจดหมายที่ขวัญอรุณฉวยโอกาสตอนยืนหลบอยู่ข้างหลังแอบเหน็บเอาไว้ เนื้อความในสารมีใจความสั้นๆ อยู่ไม่กี่ประโยค ชายหนุ่มถอนหายใจเล็กน้อยก่อนเก็บมันเหน็บไว้บริเวณชายพก

เดิมทีทั้งเขาและเธอหวังเพียงว่าจะอาศัยอาณาจักรนี้อยู่อย่างสงบ ใช้เป็นเรือนตายหากไม่สามารถกลับไปยังอนาคต ทว่าตอนนี้เหตุการณ์กลับเปลี่ยนไป การเป็นข้าราชบริพารย่อมไม่เหมือนการเข้าไปเป็นเชื้อพระวงศ์ หากต้องเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับการเมืองย่อมมีความวุ่นวายไม่หยุดหย่อนตามมา รวมถึงความเสี่ยงที่จะถูกก่อกบฏจากเหล่าญาติพี่น้องหรือขุนนางที่คิดไม่ซื่อ ความเลวร้ายในประวัติศาสตร์มีให้เห็นเป็นตัวอย่าง พลาดท่ามีแต่ความตายเท่านั้นรออยู่ เขาไม่อยากให้เรื่องราวเหล่านั้นเกิดขึ้นกับหญิงสาว

ในฐานะที่เป็นคนดึงขวัญอรุณให้มาพบกับเรื่องวุ่นวาย จิตแพทย์หนุ่มต้องรับผิดชอบดูแลเธอ ให้ทำเป็นทองไม่รู้ร้อนส่งหญิงสาวเข้าปากเสือไปต่อหน้าต่อตาคงทำไม่ได้ กระนั้นเขาก็ยังนึกไม่ออกว่าหากไปเสียจากสุวรรณโคมคำแล้ว ที่ไหนจะสามารถให้การคุ้มภัยทั้งคู่ให้รอดพ้นจากพระราชอำนาจของพญาสุวรรณมุขทวารบดี 

ดินแดนทั้งหลายรายล้อมล้วนเป็นมิตรทางการค้ากันทั้งสิ้น คงไม่มีที่ไหนอยากมีปัญหายอมให้ลี้ภัยเข้าไปอาศัยอยู่ เผลอๆ อาจถูกไล่ล่าแล้วจับตัวส่งกลับมาให้เสียตั้งแต่เข้าไปได้ไม่ทันไร และหากเมืองไหนไม่ให้ความร่วมมือ แถนหลวงเชื่อว่าอย่างเลวร้ายน้อยก็ตัดสัมพันธ์ทางการค้า อย่างเลวร้ายมากกษัตริย์หนุ่มคงกรีธาทัพไปตีเมืองให้ราบแล้วเอาตัวขวัญอรุณคืนมา 

พิจารณาจากสายพระเนตรที่มองมายังขวัญอรุณเช้านี้ ความเป็นไปได้อย่างหลังน่าจะมากกว่าทีเดียว...

แถนหลวงมีสีหน้าครุ่นคิดไปจนกระทั่งพบกับศรีสูรยะเข้าพอดี แม่ทัพหนุ่มนำกองทหารออกไปปราบพวกโจรมิลักขะทางเหนือตามพระบัญชาเสียหลายวันจึงเพิ่งปรากฏตัวให้เห็น เขาเห็นปู่เจ้าแถนหลวงเข้าก็ดีใจรีบปรี่เข้ามาหา ลูกน้องของเขาบางคนบาดเจ็บมีบาดแผลฉกรรจ์กำลังอยู่ที่เรือนพักในค่าย ต้องการหมอไปช่วยดูแผลอย่างเร่งด่วน 

ชายหนุ่มจึงวางเรื่องของขวัญอรุณเอาไว้ชั่วคราว ตามไปช่วยดูคนเจ็บให้ในทันที หลังจากพยาบาลทำแผลให้แล้วเสร็จ ผู้เป็นหมอจึงสั่งเทียบยาให้ เสียแต่ยาบางตัวเป็นของมีราคาหายาก คนทั่วไปไม่มีความรู้ในการซื้อ แถนหลวงจึงตัดสินใจไปอาปณะสถานด้วยตัวเอง ศรีสูรยะขอติดตามไปเพื่อเลยไปส่งเขาที่อาศรม ค่อยนำยากลับมาให้ลูกน้องที่ค่าย แถนหลวงเห็นชอบเนื่องจากจะได้ไม่ต้องย้อนกลับเข้าวังอีก ลำพังแค่ต้มยาคนข้างในคงสามารถทำกันเองได้อยู่แล้ว 


บุรุษรูปลักษณ์เด่นด้วยสง่าราศีถึงสองคน ปรากฏตัวพร้อมกันที่อาปณะสถานกลางจูฬานีนครไม่ใช่เรื่องปกติที่จะมีให้เห็นทุกวัน ผู้คนส่วนใหญ่จึงมองมาด้วยความสนใจว่าพวกเขาและทหารติดตามอีกสองนายมาทำอะไรกัน แม่ค้าวัยกำดัดต่างพากันเอียงอายขวยเขินหลบสายตา แต่ทั้งคู่ก็ไม่ได้ชม้ายชายตาพวกนางแม้เพียงนิด มุ่งตรงไปยังตรอกซึ่งเป็นแหล่งวางขายสมุนไพร อันเป็นที่รู้กันว่าจะมีสินค้าทั้งของป่า ซากสัตว์ และสมุนไพรจากต่างเมืองเข้ามาวางขายกันขนัด 

แถนหลวงเลือกร้านค้าแห่งหนึ่งซึ่งมีสินค้าคุณภาพดี เจ้าของร้านเป็นชายสูงวัยและบุตรสาวช่วยกันห่อยาใส่ใบไม้ให้ตามที่พวกเขาต้องการ จากนั้นจึงมัดด้วยเชือกกล้วยเนื้อเหนียวและยื่นส่งให้ ศรีสูรยะออกค่ายาให้กับคนของตน รับห่อยาที่ได้ส่งให้ลูกน้อง เดินซื้อของอีกสักสองสามร้านพวกเขาจึงเดินทางกลับ ไม่มีใครสังเกตว่าท่ามกลางความจอแจของผู้คน บริเวณแผงขายของด้านหนึ่งยังมีสายตาสามคู่จับจ้องมาที่พวกเขาตลอดเวลา 

ลับขบวนของชายหนุ่มไปแล้ว อินถากับคนของนางจึงเดินออกมายังร้านที่พวกเขาแวะซื้อของเมื่อครู่ สอบถามเจ้าของร้านว่าชายทั้งสองท่าทางดูมีอำนาจอยู่ไม่น้อยนั้นเป็นใคร จึงได้รับคำตอบว่าผู้ที่มีท่าทางสง่าผ่าเผย ผิวเข้ม พกอาวุธเป็นท่านแม่ทัพผู้แกล้วกล้าคู่หทัยของพระบาทกมรเตงไผทโกรมนามว่า ศรีสูรยะ ส่วนท่านที่อยู่ในชุดขาวราวกับผู้ถือบวชท่าทางภูมิปัญญาคือ ปู่เจ้าแถนหลวง ท่านเป็นทั้งหมอและนักปราชญ์ผู้มีสรรพวิชาความรู้เหนือผู้ใดในสุวรรณโคมคำ

“ปู่เจ้าแถนหลวง...คุ้นหูนัก” อินถาพึมพำ

“จักเอาอย่างใดดีเจ้าคะ” ศิถีชะเง้อไปทางที่พวกเขาเดินทางไป กระวนกระวายว่าคลาดสายตาแล้วจะไม่เห็นเจ้าชายศรีสูรยะอีก อันที่จริงนางเร่งให้แม่นายรีบเข้าไปหาตั้งแต่เมื่อบังเอิญเห็น หากแม่นายกลับบอกให้รั้งรอก่อน การผลีผลามเข้าไปทั้งยังมีบุคคลที่สามอยู่คงไม่เป็นการดี 

อินถานำนางข้าไทคนสนิททั้งสองสะกดรอยตามบุรุษกลุ่มนั้นไปเรื่อยๆ จนถึงกำปงแห่งหนึ่ง เมื่อถึงที่หมายพวกเขาจึงหยุดรั้งรออยู่หน้าบันไดเรือนใหญ่โตหลังหนึ่ง กระทั่งมีหญิงสาวข้าไทคนหนึ่งเดินลงมาต้อนรับ ตักน้ำล้างเท้าให้ก่อนพวกเขาจะขึ้นข้างบน

“หั้นมันเรือนอีใจดำแม่นก่เจ้าคะ” 

ศิถีจำได้ทันที ไม่มีทางลืมที่ซึ่งขายผ้าได้สองผืนแรกแบบถูกกดราคาจนน่าเกลียด แลนางทุมมาผู้นั้นพอเห็นเจ้าชายศรีสูรยะก็ทำเล่นหูเล่นตาแพรวพราว ท่าทางดัดจริตเสียจนนางอยากไปจิกหัวออกมาให้ห่างจนหน้าหงาย 

“คู่หมั้นคู่หมายองค์ศรีสูรยะคือแม่นายอินถาผู้นี้ดอก อีทุมมาหน้าคางคกเอาอันใดมาเทียบได้!” 

ผู้เป็นนายส่ายหน้าน้อยๆ ราวกับบอกให้นางปล่อยวางอย่าเก็บมาคิดให้เป็นอารมณ์ 

เรื่องการหมั้นหมายเห็นอยู่ว่าเป็นความต้องการขององค์อินทปฐมและบิดาของนางเพียงฝ่ายเดียว หาไม่แล้วเจ้าชายศรีสูรยะคงไม่จากมาพร้อมกับทิ้งคู่หมั้นเอาไว้เบื้องหลังอย่างไม่ไยดี จนนางเสียอีกต้องเป็นฝ่ายข่มความอับอาย ตากหน้ามาตามพระองค์กลับด้วยตนเอง

เกิดเป็นหญิงไม่มีอะไรน่าอายไปกว่าการเป็นหม้ายขันหมาก ถูกว่าที่สามีทอดทิ้งเสียตั้งแต่ยังไม่ได้ทำสิ่งใดผิด เท่านี้ผู้คนก็ครหากันว่านางคงปากเบี้ยวตาเข พิกลพิการหรือมีสติปัญญาไม่สมประกอบ เจ้าชายถึงได้รังเกียจจนทิ้งบ้านทิ้งเมืองไม่ยอมกลับมาอภิเษกสมรส ถูกร่ำลือในเรื่องไม่มีมูลความจริงหญิงสาวไม่ถือสา หากแต่ชื่อเสียงก็ป่นปี้เกินกว่าจะมีชายใดต้องการสู่ขอนางไปเป็นศรีภรรยา เมื่อเป็นเช่นนี้หนทางเดียวที่จะกู้หน้าบิดาให้คืนมาคือต้องพาตัวเจ้าชายศรีสูรยะกลับไปให้ได้เท่านั้น 

ว่าแต่ต้องทำอย่างไรถึงจะเข้าใกล้ตัวพระองค์ได้?

หลังพบกันในคืนนั้นอินถาก็ไม่มีทางเข้าถึงตัวศรีสูรยะอีกเลย นางถูกกีดกันจากพญาสุวรรณมุขทวารไม่ให้เข้าวัง ทั้งยังโดนทหารขับไล่ไม่ให้เข้ามาในเมือง จำกัดบริเวณให้อยู่แต่ภายนอกกำแพงจูฬานีนคร เมื่อเป็นเช่นนี้หนทางเดียวที่จะเข้าถึงตัวเขาได้คงต้องผ่านคนใกล้ชิด 

อินถาเหลือบมองขึ้นไปบนเรือน ครุ่นคิดไม่นานจึงกระซิบเล่าแผนการให้กับผู้ติดตามของตนฟัง 

“จักเข้าไปอยู่เรือนปู่เจ้าแถนหลวง! ชายหญิงอยู่ตวยกันบ่ดีดอกเจ้าค่ะ ข้าว่าหาหนทางอื่นเถิด” ศิถีไม่เห็นด้วยกับแผนนี้เท่าไรนัก แม่นายของนางงามหยาดฟ้าประนี้ ขึ้นไปอยู่เรือนเดียวกัน ไม่มีทางที่ผู้ชายคนไหนจะอดใจไหว ต่อให้เป็นคนท่าทางเคร่งขรึมแลสุภาพอย่างชายในชุดขาวผู้นั้นก็เถอะ

หญิงสาวยังคงยืนยันความคิดเดิม ปู่เจ้าแถนหลวงเหมาะสมทั้งตำแหน่งฐานะ และความสนิทสนมคุ้นเคยกับศรีสูรยะเป็นอย่างดี เมื่อใดก็ตามที่เข้าไปอยู่ในเรือน โอกาสที่นางจะเข้าใกล้เจ้าชายหนุ่ม ก็มีมากกว่ารั้งรออยู่นอกกำแพงนัก

“หั้นเราจักทำอย่างใดกับอีทุมมาดีเล่า มันคงบ่ยอมหื้อเราขึ้นเรือนง่าย ซ้ำรู้ว่าเปนคณะทูตโพธิสารหลวง คงประจานเราเปนแน่” ศิถียอมจำนน เมื่อเปลี่ยนความตั้งใจของแม่นายไม่ได้ นางจึงหันมาขบคิดถึงคนที่ยังเป็นก้างขวางคออยู่บนเรือน 

อินถาดึงผ้าขึ้นคลุมศีรษะ ร่างงามแต่งกายอย่างหญิงชาวสุวรรณโคมคำหมุนตัวออกเดิน พึมพำพอให้ได้ยินเพียงสามคน

“เรื่องหั้นบ่ยากดอก เมือค่ายไปเอาผ้ามาแหมสักผืนเถิด” 



จบตอน



Create Date : 20 พฤษภาคม 2560
Last Update : 29 กันยายน 2560 7:11:43 น. 16 comments
Counter : 1816 Pageviews.

 
ใจละลาย ลีลาการจีบของพระองค์คำ แบบเขิลอ่ะ ขนาดเราซึ่งแก่แล้วยังอดเขิลไม่ได้ น้องขวัญไม่น่ารอด 555 ขนาดไม่เคยจีบใครนะเนี่ย ยังน่ารักขนาดนี้ ถ้าฝึกปรือฝีมือจักหน่อย น้องขวัญตายคาอกพระองค์แน่นวล


โดย: ลิน IP: 202.44.45.30 วันที่: 20 พฤษภาคม 2560 เวลา:12:28:10 น.  

 
อ่านแล้วอ่านอีก แอบยิ้มกับลีลาของพระองค์ จะรู้ไหมว่าแอบรักพระสุวรรณมุขทวารมากมาย 555+++


โดย: กาง (สมาชิกหมายเลข 2914075 ) วันที่: 20 พฤษภาคม 2560 เวลา:12:48:25 น.  

 
ใช่ไหม พระองค์คำนี่ทรงพระหน้าด้านจริงๆด้วย แต่น่ารักมากกว่า โอ๊ยๆๆๆ คลอดออกมาเป็นเล่มเลยเถอะค่ะ ^^


โดย: patch IP: 1.0.180.12 วันที่: 20 พฤษภาคม 2560 เวลา:12:51:58 น.  

 
พระองค์คำนอกจากชาญศึกยังชาญจีบหญิงด้วยนะเจ้าค่ะ


โดย: mooda IP: 171.5.244.81 วันที่: 20 พฤษภาคม 2560 เวลา:13:01:41 น.  

 
อ่านไปยิ้มไป น่ารักจังเลย


โดย: sakeena IP: 49.228.255.159 วันที่: 20 พฤษภาคม 2560 เวลา:13:32:48 น.  

 
อย่าคิดหนีเลยหนู พี่องค์คำเพิ่นแทบจะกลืนกินอยู่แล้ว 5555


โดย: Zayangnun IP: 114.109.108.15 วันที่: 20 พฤษภาคม 2560 เวลา:14:59:16 น.  

 
อื้อหือ รุกหนักมาก แล้วหนูขวัญจะรอดมั้ย แต่คนอ่านนี่ม้วนแล้วม้วนอีก ละลายยยย ดร.ไทวะกลายเป็นตัวประกอบซะงั้น


โดย: Kawee IP: 182.232.168.156 วันที่: 20 พฤษภาคม 2560 เวลา:16:23:12 น.  

 
เขินนนนนนนนนนน แทนขวัญอรุณ ตอนนี้อ่านไปยิ้มไป องค์คำรุกหนักเกินไปล้าววววววววว


โดย: นวล IP: 119.76.98.103 วันที่: 20 พฤษภาคม 2560 เวลา:18:12:37 น.  

 
ช่วงนี้มาบ่อย ดีต่อใจมากๆเลยคะ


โดย: นงนง IP: 182.232.67.174 วันที่: 20 พฤษภาคม 2560 เวลา:20:39:49 น.  

 
มาแว้ววว มารอแบบติดขอบเลยคะ ขอบคุณมากนะคะสุขสันต์วันอาทิตย์ค้า


โดย: นงนง IP: 182.232.237.63 วันที่: 21 พฤษภาคม 2560 เวลา:9:38:45 น.  

 
รักพี่เกตต์ที่สุด ขอบคุณมากค่ะ


โดย: mooda IP: 171.5.238.132 วันที่: 21 พฤษภาคม 2560 เวลา:15:49:23 น.  

 
รอติดตามตอนต่อไปค่ะ


โดย: นวล IP: 119.76.98.103 วันที่: 21 พฤษภาคม 2560 เวลา:22:03:17 น.  

 
ลิน - อยากให้พระองค์คำเกิดหลังจากนี้อีกสักหลายๆ ปี จะได้มีคัมภีร์กามาสุตราไว้เรียนด้วย รับรองสอบได้ที่หนึ่งแน่นอนค่ะ 555

กาง - อ่า บอกรักกันเฉยเลย รับสมัครตำแหน่งพระสนมเพิ่มค่ะ

patch - ปั่นๆๆ อยากคลอดจะแย่แล้วค่ะ

mooda - ชาญทุกศึกค่ะ นอกมุ้ง ในมุ้ง ช่ำชองงงง

sakeena - พระเอกน่ารักเนาะ เขียนไปก็ยิ้มแก้มปริไปเหมือนตัวเองเป็นนางเอก 555

Zayangnun - นางเอกควรมีกิจกรรมบ้างไรบ้าง เพิ่มความเร้าใจยิ่งขึ้น

Kawee - ไทวะกลับมาแล้วค่ะ ต่อไปจิเจอหน้ากันจนเบื่อเลย

นวล - เรายังมีความหวานพร้อมเสิร์ฟอีกมาก ตามมาค่า

นงนง - ปั่นงานอย่างเดียว ไม่ทำอย่างอื่นเลยค่ะตอนนี้ ขอบคุณที่ติดตามตลอดเลยนะคะ

mooda - รักคนอ่านทุกคนเช่นกันค่า คนอ่านมีความสุข คนเขียนก็มีความสุข

นวล - รีบมาแปะเลยค่ะ ไม่นานเกินรอ ทำเวลาๆ


โดย: นราเกตต์ วันที่: 24 พฤษภาคม 2560 เวลา:15:09:37 น.  

 
อยู่ต่างประเทศแบบเหงาๆคิดถึงบ้าน มาเจอพญาสุวรรณมุขทวารเกี้ยวขวัญอรุณแล้วใจละลาย ภาษาที่ใช้หลายคำคือถาษาของทางบ้าน. อ่านไปยิ้มไปมีความสุข. แฟนนิยายคนใหม่อีดคนค่ะ


โดย: Petchdao IP: 188.165.201.164 วันที่: 17 มิถุนายน 2560 เวลา:15:56:23 น.  

 
โหยพี่คะ เขียนดีมาก อ่านไปเขินไป ไม่ได้อ่านนิยายแล้วรู้สึกเขินแบบนี้มานานมากแล้วค่ะ


โดย: หนูแรคคูน IP: 49.228.98.210 วันที่: 17 มิถุนายน 2560 เวลา:22:13:30 น.  

 
สวัสดีนะจ้ะ แวะมาเยี่ยมนะจ้าาา sinota ซิโนต้า Ulthera สลายไขมัน SculpSure เซลลูไลท์ ฝ้า กระ Derma Light เลเซอร์กำจัดขน กำจัดขนถาวร รูขุมขนกว้าง ทองคำ ไฮยาลูโรนิค Hyaluronic คีเลชั่น Chelation Hifu Pore Hair Removal Laser freckle dark spot cellulite SculpSure Ultherapy กำจัดไขมัน adenaa ลบรอยสักคิ้วด้วยเลเซอร์ ลบรอยสักคิ้ว Eyebrow Tattoo Removal เพ้นท์คิ้ว 3 มิติ สักคิ้ว 3 มิติ
ให้ใจหายใจ สุขภาพ วิธีลดความอ้วน การดูแลสุขภาพ อาหารเพื่อสุขภาพ ออกกำลังกาย สุขภาพผู้หญิง สุขภาพผู้ชาย สุขภาพจิต โรคและการป้องกัน สมุนไพรไทย ขิง น้ำมันมะพร้าว ผู้หญิง ศัลยกรรม ความสวยความงาม แม่ตั้งครรภ์ สุขภาพแม่ตั้งครรภ์ พัฒนาการตั้งครรภ์ 40 สัปดาห์ อาหารสำหรับแม่ตั้งครรภ์ โรคขณะตั้งครรภ์ การคลอด หลังคลอด การออกกำลังกาย ทารกแรกเกิด สุขภาพทารกแรกเกิด ผิวทารกแรกเกิด การพัฒนาการของเด็กแรกเกิด การดูแลทารกแรกเกิด โรคและวัคซีนสำหรับเด็กแรกเกิด เลี้ยงลูกด้วยนมแม่ อาหารสำหรับทารก เด็กโต สุขภาพเด็ก ผิวเด็ก การพัฒนาการเด็ก การดูแลเด็ก โรคและวัคซีนเด็ก อาหารสำหรับเด็ก การเล่นและการเรียนรู้ ครอบครัว ชีวิตครอบครัว ปัญหาภายในครอบครัว ความเชื่อ คนโบราณ


โดย: สมาชิกหมายเลข 4057910 วันที่: 23 สิงหาคม 2560 เวลา:17:31:21 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

นราเกตต์
Location :
เชียงใหม่ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 68 คน [?]




ดาวน์โหลด E-book

กระต่ายในเงาจันทร์

Friends' blogs
[Add นราเกตต์'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.