Group Blog
 
<<
พฤษภาคม 2560
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031 
 
17 พฤษภาคม 2560
 
All Blogs
 
อุษาโคมคำ ตอนที่ 23




ตาเถร! หนีจากเสือ เสือก็มา!

หัวใจขวัญอรุณหายวาบลงไปกองอยู่ตาตุ่ม ทั่วทั้งอาณาจักรคงมีเพียงเธอที่เห็นพระพักตร์ชวนมองของสุวรรณมุขทวารแล้วทำหน้าราวกับเห็นผี 

หญิงสาวย่นคอ ทำตัวลีบถอยหลังติดฝา ขณะร่างสูงดั่งกำแพงเคลื่อนตามติดจนอกแทบชิดอก ขวัญอรุณรีบยกสองมือขึ้นทำท่าปางห้ามสมุทรเพื่อไม่ให้เขาเข้ามาใกล้กว่านั้น สุวรรณมุขทวารยืนค้ำก้มมองลงมา ดวงเนตรดำขลับทอประกายลึกล้ำวาววามเสียจนเธอประหม่า รีบย้ายสายตาหลบมองออกไปด้านข้าง ไม่ยอมถูกสะกดด้วยอะไรก็ตามที่ทำให้การเต้นของหัวใจล้มเหลว 

แค่คำแทนตัวน่าขนลุกนั่นอย่างเดียวก็สามารถปลิดชีพเธอได้แล้ว! 

“ข...ข้าพระบาทเปนลูกโทนเจ้าค่ะ บ่มีพี่บ่มีเชื้อ บัดนี้ก่บ่คิดมีเจ้าค่ะ” 

เอาเลยเจ้าขวัญ ยืนกรานกลับไปหนักแน่น ลองผู้หญิงออกปากปฏิเสธขนาดนี้เขาต้องมีศักดิ์ศรีบ้างแหละน่า คงไม่คิดบังคับขืนใจเธอหรอก จริงไหม?



ขวัญอรุณเม้มปาก ยืดอกสู้ เปลี่ยนจากก้มหน้าเป็นจ้องตากลับไม่ถอย สุวรรณมุขทวารมองเธอราวกับกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่าง แบบที่ทำให้หญิงสาวใจคอไม่ดีสักเท่าไร

นับเป็นเพลาหลายราตรีที่พระองค์อดหวนคะนึงถึงคำพยากรณ์ของพระดาบสผู้เป็นอาจารย์ไม่ได้ 

‘ดูกร พญาเจ้า ศักติคู่พระบารมีนั้น นางเกิดแต่เบื้องบน แต่จักมาจากเบื้องล่าง นางจักเกิดหลังพระองค์วายปราณ แลจักวายปราณขณะพระองค์ยังพระชนม์ชีพอยู่ เป็นผู้มีปัญญาดุจมณียามเช้า ทว่าโสภาดั่งมณียามค่ำ นางอยู่ทั้งโลกนี้ แลไม่ได้อยู่ในโลกนี้ มีคุณลักษณะวิเศษต่างจากอิตถีทังหลาย นางจักอุดมด้วยกลิ่นหอมอันเปนทิพย์ หอมล้ำพรรณนา กลิ่นพรรณไม้ใดในพิภพธรณีบ่เทียมเทียบได้ ด้วยเปนกลิ่นอย่างดอกไม้สวรรค์บ่จางหาย จักมีเพียงพระองค์ทรงสัมผัสได้เท่าหั้น เมือได้กลิ่นจักบังเกิดกามฉันทะอันบ่เคยมี’

กามฉันทะไม่เคยบังเกิดกับสุวรรณมุขทวาร แม้นอยู่ใกล้อิสตรีก็เหมือนอยู่ใกล้ซากไม้ชอุ่มฝน มิสามารถใช้จุดกามกิเลสในพระหทัยพระองค์ได้ ผิดจากยามได้พบขวัญอรุณ เลือดเนื้อทั่วสรรพางค์กลับถูกกระตุ้นให้ร้อนรุ่มดั่งมีไฟเผา ใจซึ่งเคยนิ่งเย็นเป็นวารีกลับแปรเปลี่ยนเป็นน้ำอันเดือดพล่าน เพียงได้กลิ่นอันหอมรัญจวนจิตของพระองค์ก็ไม่อาจข่มให้สงบ ด้วยถวิลถึงรสผลไม้สุกงอมอันโอชะ ว่ารสชาติจะหวานล้ำสักปานใด 

“เฉไฉไปก่เท่าหั้น...เจ้าก่รู้ว่าพี่หมายเถิงอันใด”

ขวัญอรุณกะพริบตาปริบๆ เมื่อทรงยกพระหัตถ์ขึ้นคล้ายจะสัมผัสแก้ม ทว่ากลับเปลี่ยนพระทัยขยับถอยห่าง แสงไฟจากตะคันถูกดึงวูบไปพร้อมร่างสูง ยิ่งขับไล้พระวรกายอันรามไร้ที่ตินั้นให้ดูเด่นอยู่ในเงามืด สุวรรณมุขทวารกลับไปประทับนั่งขัดสมาธิหน้าโต๊ะเล็กเตี้ย เบื้องหน้ามีใบลานจารอักขระซึ่งยังอ่านค้างไว้วางอยู่ และผ้าดิบพับหนึ่ง

คนคิดหนีจึงเพิ่งเห็นว่าตนหลงเข้ามาในห้องทรงพระอักษร มีตู้เก็บและหีดเก็บคัมภีร์จารึกหลายใบ ไม่น่าลืมว่าทรงอยู่ห้องอักษรเวลานี้เป็นกิจวัตร แม้มีเรื่องวุ่นวายเกิดขึ้นทั้งวันแต่ก็ทรงไม่ว่างเว้นจากการอ่านตำรา นับว่าเป็นกษัตริย์ที่รักการศึกษาหาความรู้ พวกนางห้ามทั้งหลายคงต้องพยายามหนักหน่อย กว่าจะแทรกเข้าไปในตารางอันแน่นเอี๊ยดของกษัตริย์หนุ่มได้

“จักยืนค้ำหัวแหมเมินก่” สุวรรณมุขทวารตรัสกับคนที่ยังยืนนิ่งเป็นหุ่นปั้นอยู่ที่เดิม ขวัญอรุณเพิ่งรู้ตัวค่อยเดินมาใกล้ ทรุดตัวลงนั่งด้านขวาของพระองค์อย่างว่าง่าย 

“กินข้าวแล้วฤๅ”

“กินแล้วเจ้าค่ะ” น่าประหลาดที่เธอมานั่งสนทนาวิสาสะเรื่องพื้นๆ อย่างนี้กับเขา

“ดี” รอยแย้มพระสรวลปรากฏขึ้นมุมปาก พึงพอพระทัยในคำตอบ แสดงให้เห็นว่าหญิงสาวเตรียมตัวหนีอย่างมีการวางแผน ไม่ปล่อยให้ตัวเองหิ้วท้องไปตายเอาดาบหน้า แม้ทรงคิดอยู่ว่านางคงไปหาข้าวกินเรือนแถนหลวงได้ แต่นั่นก็คงทิ้งเวลานานเกินไปสำหรับคนไม่ได้กินอะไรมาทั้งวัน ดื่มแต่โอสถวิ่งไปทั้งท้องว่างจะสำรอกระหว่างทางเสียเปล่า 

“งวดหน้าจักไปก่หื้อคนหาข้าวพกห่อไปตวยเถิด” ทรงเตือนอย่างรอบคอบ

“...เจ้าค่ะ” ขวัญอรุณรับคำเสียงอ่อย หงอยอยู่แป๊บก็นึกขึ้นได้ว่าทำไมเธอต้องให้บุรุษตรงหน้ามาเป็นห่วงปากท้องทั้งที่เป็นคนหนี รึเขาสบประมาทคิดว่าอย่างเธอไม่มีวันไปไหนรอด ถึงได้นิ่งนอนใจราวกับไม่กังวลว่าจะหนีพ้น

สุวรรณมุขทวารไม่เงยหน้าจากคัมภีร์ แต่ก็ทรงทราบว่าเมื่อสักครู่นางยังทำหน้าเซื่อง อีกครู่เดียวกลับเปลี่ยนมาทำตาขวาง มองมาราวกับขุ่นเคืองเป็นศัตรู ขวัญอรุณมักวางตัวอยู่ฝ่ายตรงข้ามกับพระองค์เสมอ เนื่องด้วยการพบกันครั้งแรกทำให้เกิดความทรงจำไม่ดีนัก นางจึงตั้งแง่ไม่ยอมลงให้โดยง่าย 

หญิงสาวเห็นเขาหยิบผืนผ้าดิบที่วางอยู่ออกมาคลี่แผ่วางบนโต๊ะ จึงร้องว่าเป็นตำรายาของตน ตั้งแต่เมื่อตอนพิจารณาคดียังไม่ได้คืน ที่แท้มาอยู่เสียที่นี่

“ลายสือบนผ้านี้เปนภาษาใด”

“เปนภาษาบ้านเกิดข้าพระบาทเจ้าค่ะ เพิ่นเรียกว่าภาษาไทย” ความจริงแล้วไทวะไม่ได้หวงสูตรยาตามคำอ้าง เขาเขียนตำรานี้ขึ้นมาด้วยภาษาไทยเพราะถนัดกว่ามันจะได้ไม่ผิดเพี้ยน และเธอก็เข้าใจง่าย

“พวกไทบ่มีลายสือ” พระองค์ทรงรู้จักกลุ่มชนที่เรียกตนเองว่าไท พวกนั้นอยู่อาศัยกันเป็นกลุ่มน้อยใหญ่ มีหลากหลายเผ่า แต่ไม่มีพวกไหนมีตัวอักษร

“พระบาทกมรเตงอัญศรีรามราช ราชวงศ์พระร่วงเปนผู้ประดิษฐ์ลายสือนี้เจ้าค่ะ” 

“ราชวงศ์พระร่วงบ่เคยได้ยิน อยู่แว่นแคว้นชื่ออันใด”

แน่ล่ะ อยู่ห่างกันนานตั้งพันกว่าปี กว่าจะถึงพุทธศตวรรษที่ 18 ระหว่างนี้มีอาณาจักรเกิดใหม่และล่มสลายไปอีกตั้งหลายรอบ 

“ชื่ออาณาจักรสุโขทัยเจ้าค่ะ” 

พอถูกถามว่าบ้านเมืองของเธอชื่อว่าสุโขทัยอย่างนั้นหรือ ขวัญอรุณจึงโบกไม้โบกมือเป็นพัลวัน ชี้แจงว่าเมืองของเธอนั้นสืบทอดเอาลายสือไทมาใช้ ไม่ได้เป็นเมืองเดียวกับที่ประดิษฐ์ขึ้นมา พระองค์คำเหมือนจะเข้าใจ จากนั้นจึงทรงให้เล่าต่อถึงพญารามผู้นี้ว่ายังทรงมีพระราชกรณียกิจใดอีกบ้าง นอกจากการสร้างลายสือ 

เธอเห็นว่าเขาไม่มีท่าทีเร่งรัดจึงเบาใจ ด่าตัวเองว่าไม่ควรทำตัวเป็นกระต่ายตื่นตูมตีตนไปก่อนไข้ ต่อให้คิดรับเป็นนางนาคไว้จริงก็ต้องผ่านพิธีกรรมเป็นขั้นเป็นตอนอยู่บ้าง ไม่ใช่รวบหัวรวบหางอย่างป่าเถื่อน  

ขวัญอรุณมีกำลังใจเล่าเรื่องการเก็บภาษี การสร้างทำนบกักเก็บน้ำที่เรียกว่าสรีดภงส์ การสร้างแนวคันดินที่เรียกว่าเขื่อนพระร่วง การตรากฎหมายมรดก ไปจนถึงการจัดให้มีพระแท่นมนังคศิลาบาตรเพื่อเอาไว้ให้พระเถระแสดงธรรมเทศนาแก่ท่วยปั่วท่วยนาง

สุวรรณมุขทวารอดทึ่งในปัญญาความรู้ของหญิงสาวไม่ได้ หลายประการที่เล่ามานั้นพระองค์เห็นว่าเป็นเรื่องน่าสนใจอย่างยิ่งที่จะนำมาใช้กับสุวรรณโคมคำ โดยเฉพาะการสร้างเขื่อนหรือทำนบเพื่อป้องกันน้ำท่วมพื้นที่เพาะปลูกของราษฎร และไว้ใช้กักเก็บน้ำในหน้าแล้ง 

เห็นพระองค์คำทรงสดับอย่างตั้งใจ ขวัญอรุณจึงพูดเจื้อยแจ้วไปเรื่อยเปื่อยผ่านไปหลายชั่วโมงจนความง่วงเริ่มเข้ามาครอบงำ ดวงตาหนักอึ้งปรือลงทีละน้อย จากนั่งตัวตรงเริ่มเท้าคาง สุดท้ายเสียงยืดสัปหงกผล็อยหลับไปในที่สุด 

ร่างสูงเหลือบมองหญิงสาวที่วูบพับลงกับโต๊ะ ฟื้นจากการจมน้ำไม่ทันไรต้องออกไปร่วมตัดสินคดีในท้องพระโรง คงยังอ่อนเพลียอยู่มาก กระนั้นก็ยังฝืนดื้อดึงหลบหนีออกจากหออุทุมพล แม้นพระองค์แสดงกิริยาราวกับไม่ใส่พระทัย หากแท้จริงมีความหวั่นไหว เกรงว่านางจะลับเร้นหายไปในที่ทรงตามไม่ถึง 

ความสงบนิ่งจึงเป็นเสมือนเกราะซึ่งทรงสร้างให้นางรู้สึกสบายใจ หากแท้จริงความอดทนของพระองค์ใกล้ถึงจุดสิ้นสุดอยู่รอมร่อ ดุจเดียวกับน้ำปริ่มขอบสระอันใกล้ล้นปรี่ออกมาท่วมท้น ขวัญอรุณไม่รู้ดอกว่ากลิ่นหอมหวานจากกายนางสร้างความปั่นป่วนให้บุรุษเพศจวนเจียนคลุ้มคลั่งได้มากมายนัก

สุวรรณมุขทวารค่อยพับเก็บตำราบนโต๊ะให้เรียบร้อย โน้มพระวรกายไปช้อนร่างหลับสนิทเข้าสู่พระพาหา อุ้มนางเดินกลับห้องบรรทมด้วยความเบามือ นางพระกำนัลคอยท่าอยู่อย่างสงบ พวกนางรีบเปิดประตูและหับบานไม้ปิดสนิทตามหลังอย่างรู้งาน 

ขวัญอรุณรู้สึกเหมือนตัวเองลอยแกว่งกระเทือนอยู่นิดๆ คล้ายไม่ได้นอนอยู่บนพื้น ดวงตาดำสนิทปรือขึ้นอย่างง่วงงุนเมื่อแผ่นหลังสัมผัสเข้ากับที่นอน เบื้องหน้าคือพระพักตร์งามบริบูรณ์ที่กำลังทอดพระเนตรมองมาอ่อนโยน ปลายนาสิกอยู่ใกล้เสียจนเธอสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นร้อนผะผ่าวมาโดนผิวแก้มและริมฝีปาก หญิงสาวกะพริบตาสองสามครั้งเพื่อให้แน่ใจว่าตนเองไม่ได้กำลังฝัน ยอมรับว่าเธอเคยฝันถึงเขาอยู่หลายครั้ง ทว่าไม่มีครั้งไหนสมจริงสัมผัสได้เท่าครั้งนี้ 

สุวรรณมุขทวารยื่นพระพักตร์เข้ามาใกล้ ทาบทับพระโอษฐ์หนาบนริมฝีปากอ่อนนุ่มดั่งกลีบบัว ขวัญอรุณเบิกตากว้างกับความสนิทสนมชิดเชื้อแบบไม่ทันตั้งตัว อ้าปากจะประท้วงหากพระองค์กลับไม่ปล่อยโอกาสให้ผ่านไป สอดพระชิวหาเข้ามาฉกฉวยลิ้มชิมความหวาน ดูดกลืนเอาลมหายใจไปจากเธอราวกับคนหิวกระหายมาเนิ่นนาน 

“อื้อ...พระ...” มือเล็กกำหมัดทุบพระอุระกว้าง ผิวกายกำยำแข็งดั่งศิลา ตบตีไปผู้เป็นเจ้าของก็ไม่รู้สึกรู้สม แถมยังเจ็บร้าวมือเสียเปล่า 

“บ่เอาเจ้าค่ะ...” ร่างบางอ่อนระทวยอยู่ในอ้อมกอด มิสามารถสู้แรงและช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ 

ผิดจากภาพลักษณ์ที่ทรงวางองค์สงบนิ่งเสมอ สุวรรณมุขทวารบดขยี้ริมฝีปากเคล้นคลึงคล้ายอยากจะกลืนกินเธอลงไปให้หมดจูบเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่า วาบหวิวจนเกือบทานทนไม่ได้ จนเมื่อถอนจุมพิตริมฝีปากอิ่มแดงก็บวมระบมเหมือนโดนพิษผึ้ง พระองค์มองดวงหน้าแดงซ่านด้วยความเสน่หา ซุกใบหน้าลงบนซอกคอขาวเนียน พรมจูบระเรื่อยลงไปบนไหล่ลาดบอบบางจนถึงเนินอกอิ่ม ขณะพระหัตถ์เคลื่อนไหวลูบไล้ไปทั่วเรือนร่างเรียบลื่นชวนสัมผัส 

ขวัญอรุณเคลิบเคลิ้มไปกับการเล้าโลม มืออุ่นร้อนนาบลงไปที่ไหนแทบทำให้คนไม่เคยต้องมือชายหลอมละลายที่นั่น ถูกทาบทับไว้ด้วยเรือนกายกำยำร้อนดั่งถ่านไฟ หญิงสาวไม่รู้ตัวว่าผ้าชิ้นบนถูกเกี่ยวหลุดหายไปตั้งแต่เมื่อไร กระทั่งผ้านุ่งก็ยังถูกมือใหญ่สอดมือเข้าไปรุกรานลูบคลำจนมันถลกขึ้นมาถึงต้นขาขาว เธอครางสะอื้น บดเบียดกายเสียดสีกลับจนเขาคำรามออกมาในลำคอ 

“สมพาสเจ้าเสียคืนนี้ คงบ่ผิดประเพณีนัก” พระองค์กระซิบเสียงพร่าข้างหูนาง 

ขวัญอรุณพลันสะดุ้งหลุดจากภวังค์ สติสตังกลับมาในทันควัน ใบหน้างามหล่อเหลาและรูปร่างอุดมด้วยกล้ามเนื้ออันสมบูรณ์แบบล่อลวงให้เธอหลงผิด คิดปล่อยตัวปล่อยใจจนลืมสถานะว่าเขาเป็นใครและตัวเองเป็นใคร เธอไม่ควรปล่อยให้กามราคะเข้ามาครอบงำจนลืมคิดถึงปัญหาที่จะตามมา ถ้าปล่อยเนื้อปล่อยตัวให้เขาเชยชมแล้วเกิดท้องขึ้นมา เรื่องมันคงไปกันใหญ่

“พี่ใคร่ได้เจ้า” สายพระเนตรหวานซึ้งจนคนโดนจ้องสะเทิ้นอายไปทั้งตัว ยากต้านทานกระแสธารแห่งความปรารถนาอันดำกฤษณา 

ถ้าบอกให้หยุดตอนนี้พระองค์คงไม่ฟังแน่ ให้สู้แรงก็คงไม่มีกำลังมากมายเพียงนั้น…

ขวัญอรุณกล้ำกลืนยกมือขึ้นปิดพระโอษฐ์ที่กำลังลดระดับลงมาอีกคำรบ เบี่ยงใบหน้าหนี 

สุวรรณมุขทวารชะงักเมื่อจู่ๆ ร่างบางก็นอนนิ่งไป พระองค์ประคองดวงหน้างามให้หันมาหา พบดวงตาของนางเอ่อคลอด้วยหยาดน้ำตา มันบีบรัดหัวใจพระองค์เป็นที่ยิ่ง ตรัสถามอาทร “เจ้าร้องไห้ด้วยอันใด” 

ขวัญอรุณสะอื้นฮักดันกายลุกขึ้นนั่งพลางดึงผ้าแถบขึ้นมาคลุมทรวงอกสล้างงาม เพียงพริบเดียวหยดน้ำอุ่นร้อนก็ร่วงเผาะลงมาอาบสองแก้ม พระองค์ทำอะไรไม่ถูก เอื้อมพระหัตถ์ไปหมายเช็ดซับให้ หากถูกนางปัดป้องอย่างสะบัดสะบิ้งแง่งอน

“ก...ก่พระบาท...” ขวัญอรุณสะดุดคำพูดตัวเอง สูดลมหายใจเข้าปอด รีบเปลี่ยนคำเรียกเสียใหม่ให้เข้าสถานการณ์ “...ก่พระเจ้าพี่รังแกน้อง”

“พี่บ่ได้รังแกเจ้าดอกนะ” 

สุวรรณมุขทวารแม้เชี่ยวชาญยุทธศาสตร์ สามารถอ่านแผนการรบได้ทะลุปรุไม่ต่างจากอ่านลายสือ กระนั้นเมื่อต้องรับมือกับมารยาหญิงคนรัก พระองค์ซึ่งเป็นบุรุษเพศหารู้ว่าควรทำเช่นไร 

“พระเจ้าพี่รังแกน้องๆๆๆ” เจ้าหล่อนร้องประณามแบะปากปาดน้ำตาเหมือนเด็ก “ตรึกว่าน้องเปนกปณไร้ที่พึ่ง หัวเดียวกระเทียมลีบจักกระทำอย่างใดก่ได้แม่นก่เจ้าคะ” 

“พี่บ่เคยตรึกอย่างหั้น...” เห็นนางฟูมฟายทั้งน้ำตา แลหัวเดียวกระเทียมลีบแปลว่าอันใด พระองค์ยังไม่กล้าถาม   

“บ่ตรึกแต่ทำอยู่บ่แม่นรึเจ้าคะ ผิว่าน้องมีชาติก่คงทำตวยจารีตประเพณี มีบวงสรวงบูชาเสียก่อน บ่แม่นทำคานธรรพวิวาหะประนี้” ขวัญอรุณก้มหน้าลงซับน้ำตากับฝ่ามือ สะอื้นไห้ปิ่มขาดใจ ไม่ว่าทรงปลอบโยนอย่างใดก็ไม่เป็นผล

“ได้ พี่จักทำหื้อถูกครรลอง เจ้าจักได้ใจบาน” 

ขวัญอรุณได้ทีจึงบอกออกไปว่าเธอก็ไม่ได้ต้องการจัดงานอะไรใหญ่โต ขอแค่จัดขบวนสมโภชด้วยช้าง 300 เชือก ม้า 500 ตัว ราชยาณแต่งเศวตฉัตร 7 ชั้นพร้อมคนหามสิบหกคน ข้าราชบริพารชายหญิงจำนวน 1000 คน มีผู้อัญเชิญเทียนทอง โพธิ์ทอง สังข์ เต่าทอง ปลาทอง พุ่มหมากเงินหมากทอง หีบเงิน หีบทอง แลมีผู้โปรยข้าวตอกดอกไม้ ช่างฟ้อนนางรำ มีการแห่แหนประโคมดนตรีตลอดทาง ทั้งหมดนี้เพื่อมารับเธอให้เข้าสู่พระบรมมหาราชวังเพื่อจะได้สมพระเกียรติยศของพระองค์

สุวรรณมุขทวารทรงนิ่งไปอึดใจก่อนตรัสตอบว่าได้ แต่คงต้องใช้เวลาเตรียมการ เดิมทีก็ทรงตั้งใจจัดงานให้ถูกต้องหลังพิธีบูชาโคมคำเสร็จสิ้นอยู่แล้ว นางจะทนรอได้หรือไม่ 

“น้องบ่เร่งร้อน แค่พระเจ้าพี่มีพระกรรุณาก่เปนบุญวิมลากเจ้าค่ะ” 

เรื่องมากขนาดนี้แล้วยังไม่ตัดใจอีกเหรอเจ้าคะ!

สุวรรณมุขทวารวางพระหัตถ์แตะหัวไหล่กลมกลึงเพียงน้อย กลับทำนางผวาสะดุ้งน่าสงสารนัก ทรงขยับถอยห่าง ทอดพระเนตรเรือนขาขาวนวลอย่างอาลัย จัดพระภูษายับหลุดลุ่ยให้เข้าที่ ตรัสเพียงว่าวันพรุ่งค่อยคุยกัน คืนนี้ให้เธอนอนอยู่ในห้องนี้เถิด พระองค์จะเสด็จกลับไปยังห้องบรรทมใหญ่ ว่าแล้วจึงเสด็จออกจากห้องไปอย่างเงียบเชียบ 

เมื่อทุกอย่างกลับมาอยู่ในความสงบ ขวัญอรุณเงยหน้าขึ้น น้ำตายังเปียกชุ่มเต็มแพขนตา คลี่ยิ้มอย่างมีชัย 

เฉียดฉิวๆ รีบติดต่อกับไทวะแล้วหาทางเผ่นหนีออกไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุดดีกว่า!


จบตอน



Create Date : 17 พฤษภาคม 2560
Last Update : 29 กันยายน 2560 6:54:34 น. 21 comments
Counter : 1510 Pageviews.

 
อิอิ โดนหลอกให้คุยจนหลับแล้วอุ้มเข้าห้อง อร้ายย คิดนำไปไกลแระ


โดย: sakeena IP: 14.207.12.160 วันที่: 17 พฤษภาคม 2560 เวลา:10:45:54 น.  

 
ไม่น่าเลย ไม่น่าเลยยยยย
ติดนิยายคุณเกตต์อีกจนได้ รักพระเอกทุกคนของคุณเกตต์เลยค่ะ


โดย: patch IP: 180.180.75.254 วันที่: 17 พฤษภาคม 2560 เวลา:11:00:44 น.  

 
เขิลแทนน้องขวัญค่า แหมๆๆพระองค์คำทำตัวนิ่งสงบ สยบความเคลื่อนไหว ชิลๆสบายๆ เรื่อยๆนะคะ ปล่อยให้น้องหายตกใจ หายขวัญหนีดีฝ่อ ขณะที่องค์พี่ใจร้อนรุ่มราวกับสุมไฟ เก่งจังเลยนะคะที่ข่มอารมณ์ได้นานขนาดนี้ หุหุ อุ้มน้องกลับห้อง ห้องไหนคะองค์คำ ตามส่องไปเฝ้าข้างเตียงเลยค่า


โดย: ลิน IP: 202.44.45.29 วันที่: 17 พฤษภาคม 2560 เวลา:11:34:03 น.  

 
พระองค์คำใจเย็นมาก หลอกให้หนูขวัญพูดจนหลับไปเอง


โดย: mooda IP: 171.5.238.214 วันที่: 17 พฤษภาคม 2560 เวลา:12:20:06 น.  

 
เฮ้ยยยยย ค้างมากคะ มาด่วนนะคะ รอทุกวันทุกคืนทุกเวลา เช้าสายบ่ายค่ำ


โดย: นงนง IP: 182.232.214.91 วันที่: 17 พฤษภาคม 2560 เวลา:12:20:56 น.  

 
อื้อหือ กำลังจะเกิดอะไรขึ้นกับหนูขวัญคะ พราเกตต์เล่นทิ้งท้ายไว้ซะชวนคิดไปเลยเถิด


โดย: kawee IP: 116.68.149.234 วันที่: 17 พฤษภาคม 2560 เวลา:16:02:53 น.  

 
ขวัญอรุณเอ๋ยขวัญอรุณ เค้ามีแต่พูดจนลิงหลับ แต่นี่พูดเองหลับเอง เป็นลิงใช่ไหมเราน่ะ หลับแล้วจะโดนลักหลับป่าวเนี่ย 5555


โดย: นวล IP: 119.76.99.159 วันที่: 17 พฤษภาคม 2560 เวลา:18:20:35 น.  

 
พระองค์คำแผนสูงมากค่ะ ให้หนูขวัญตายใจ
โอ้ยยยยยชอบไม่ไหวแล้วพี่เกตต์ขาา
ลงแดงอีกล้าวมาต่อเร็วๆนะคร่า😍😆✌🏻💕


โดย: เฟริน IP: 182.232.194.34 วันที่: 17 พฤษภาคม 2560 เวลา:19:39:51 น.  

 
ไม่แน่ใจว่าเข้าใจถูกไหม ว่าคำทำนายเนื้อคู่ของพระองค์คำ สุดท้ายหนูขวัญจะตายก่อนพระองค์คำ T_T



โดย: unna_jung IP: 58.9.70.2 วันที่: 17 พฤษภาคม 2560 เวลา:23:53:31 น.  

 
sakeena - ชวนคุยจนง่วง ตัดกำลังค่ะ

patch - ติดเถอะ จะได้อยู่เป็นกำลังใจกันตลอดไป อิอิ

ลิน - ขายบัตรข้างเตียงค่ะ ใครมาก่อนได้สิทธิ์เปิดผ้าห่ม ลดแลกแจกแถมกันไปเลย 5555

mooda - ทรงพระนิ่ง จะรุกบ้างไรบ้างก็โดนคนเขียนเบรก โถ...

นงนง - เพจวิวขึ้นเพราะคนนี้แน่ๆ ^ ^

kawee - ตามต่อครึ่งหลังนะคะว่าหนูขวัญจะทำฉันใดต่อไป

นวล - สงสัยจะเป็นลิงจริงค่ะ ทั้งปีนต้นไม้ ปีนหน้าต่าง ยังพูดจนหลับเองอีก พระองค์คำว่ายังเรียกว่าลูกลิง 555

เฟริน - คิดการณ์ใหญ่ ใจต้องนิ่ง

unna_jung - ตายก่อนแน่นอนค่ะ ไม่งั้นใครจะฝังศพทำมัมมี่ให้ล้า เดี๋ยวไม่มีพิมนาง พี่ราหุ์ก็จะแห้ว


โดย: นราเกตต์ วันที่: 18 พฤษภาคม 2560 เวลา:0:15:47 น.  

 
มีจิกหมอนนิ๊สนึ่ง....ลุ้นแทบแย่แหมพระองค์ดำน่าจะต่ออีกนิดนึงนะฮ่าๆๆๆ


โดย: แม่มด แม่มด IP: 1.46.139.175 วันที่: 18 พฤษภาคม 2560 เวลา:8:34:39 น.  

 
ว๊ายๆ น้องขวัญแย่แล้วๆ โดนลวนลามซะเกือบเสียที โอ๊ยๆ หัวใจจะวายตายคาอกองค์คำแล้ว เล่นรุกน้องซะเคลิ้มเลย
ว่าแต่น้องขวัญไปหลอกพี่เจ้าเยี่ยงนั้น พี่เจ้าไม่โกรธรึ ถ้ามารู้ทีหลัง หลอกให้รักแล้ววางแผนคิดหนีอีก กำลังนึกว่าถ้าพี่เจ้ารู้จะโกรธ จะโมโห จะอาละวาดสักปานใด หลับตาแป้ป ตายแน่ๆน้องขวัญต้องโดนขังบนที่นอนไม่เห็นเดือนเห็นตะวัน อย่างน้อยจนกว่าจะแน่ใจว่าจะไม่คิดหนีอีกหรือมีท้อง ฮือๆๆ


โดย: ลิน IP: 202.44.45.29 วันที่: 18 พฤษภาคม 2560 เวลา:10:22:43 น.  

 
อัยยะ
บทจะลุก นี่
คนอ่าน ตั้งตัว บ่ ทัน กันเลยทีเดียว 555 พระพีเจ้าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา


โดย: mooaun1974 IP: 110.169.43.11 วันที่: 18 พฤษภาคม 2560 เวลา:11:27:28 น.  

 
ช้าง 300 เชือก ม้า 500 ตัว จะไปทำศึกกันเหรอ


โดย: kira IP: 203.157.72.217 วันที่: 18 พฤษภาคม 2560 เวลา:13:29:36 น.  

 
ที่หนูขวัญร่ายมาแน่ใจนะว่างานแต่งเล็กๆ 555


โดย: mooda IP: 171.5.239.127 วันที่: 18 พฤษภาคม 2560 เวลา:13:49:12 น.  

 
นี่เธอมีความเล่นตัวเบอร์แรงนะขวัญอรุณ เล่นเอาเจ้าพี่องค์คำไปไม่เป็นเลย แล้วคิดว่าจะหนีได้เหรอเราอ่ะ รอลุ้นกันต่อไปแล้วกันเนอะ


โดย: นวล IP: 119.76.99.159 วันที่: 18 พฤษภาคม 2560 เวลา:14:19:19 น.  

 
นางแอบร้ายยยย 555+


โดย: Yuu IP: 157.7.52.183 วันที่: 19 พฤษภาคม 2560 เวลา:2:09:41 น.  

 
เจ้าเล่ห์ปานนี้ องค์คำจะรู้ตัวมะว่าโดนหลอกล่อ สงสัยต้องหาคนมาติวเรื่องจีบสาวหน่อยแล้ว


โดย: nasa IP: 110.78.186.254 วันที่: 19 พฤษภาคม 2560 เวลา:12:16:44 น.  

 
แม่มด แม่มด - ต่อตอนเช้าค่ะ 555

ลิน - ใจเย็นค่ะ ยังไม่ทันได้เสีย คิดไปถึงท้องแล้ววุ้ย

mooaun1974 - พระเจ้าพี่ คือคำเรียกเต็มๆ แต่เห็นจักรๆ วงศ์ๆ เรียกเหลือสั้นๆ แค่เจ้าพี่ ฟังแล้วลิเกเนาะ

kira - ชอบคอมเมนต์ค่ะ ตลก 55555

mooda - สาวเจ้าบอกว่าเล็ก บ้านนางอาจจะประมาณนี้ จะไม่จัดก็เสียหน้าแย่

นวล - ต้องระวังโดนเล่นกลับ พระองค์คำก็แรงเหมือนกันค่ะ 555

Yuu - รักน้องต้องลงทุนกันนิดนึงนะมังคะ

nasa - พระองค์คำยังไม่รู้ค่ะ 555 ยัยขวัญว่าไงว่าตามกัน


โดย: นราเกตต์ วันที่: 21 พฤษภาคม 2560 เวลา:9:23:02 น.  

 
ตอนนี้กัดหมอนขาดไป10ใบ
ผ้านวมก็ขาดเพราะโดนกัดขาดกระจุยยยย
ฟินนนนนนนนนนน เอาอีกกกก เอาอีกกกกกก


โดย: หนูแรคคูน IP: 49.228.98.210 วันที่: 17 มิถุนายน 2560 เวลา:21:54:08 น.  

 
สวัสดีนะจ้ะ แวะมาเยี่ยมนะจ้าาา sinota ซิโนต้า Ulthera สลายไขมัน SculpSure เซลลูไลท์ ฝ้า กระ Derma Light เลเซอร์กำจัดขน กำจัดขนถาวร รูขุมขนกว้าง ทองคำ ไฮยาลูโรนิค Hyaluronic คีเลชั่น Chelation Hifu Pore Hair Removal Laser freckle dark spot cellulite SculpSure Ultherapy กำจัดไขมัน adenaa ลบรอยสักคิ้วด้วยเลเซอร์ ลบรอยสักคิ้ว Eyebrow Tattoo Removal เพ้นท์คิ้ว 3 มิติ สักคิ้ว 3 มิติ
ให้ใจหายใจ สุขภาพ วิธีลดความอ้วน การดูแลสุขภาพ อาหารเพื่อสุขภาพ ออกกำลังกาย สุขภาพผู้หญิง สุขภาพผู้ชาย สุขภาพจิต โรคและการป้องกัน สมุนไพรไทย ขิง น้ำมันมะพร้าว ผู้หญิง ศัลยกรรม ความสวยความงาม แม่ตั้งครรภ์ สุขภาพแม่ตั้งครรภ์ พัฒนาการตั้งครรภ์ 40 สัปดาห์ อาหารสำหรับแม่ตั้งครรภ์ โรคขณะตั้งครรภ์ การคลอด หลังคลอด การออกกำลังกาย ทารกแรกเกิด สุขภาพทารกแรกเกิด ผิวทารกแรกเกิด การพัฒนาการของเด็กแรกเกิด การดูแลทารกแรกเกิด โรคและวัคซีนสำหรับเด็กแรกเกิด เลี้ยงลูกด้วยนมแม่ อาหารสำหรับทารก เด็กโต สุขภาพเด็ก ผิวเด็ก การพัฒนาการเด็ก การดูแลเด็ก โรคและวัคซีนเด็ก อาหารสำหรับเด็ก การเล่นและการเรียนรู้ ครอบครัว ชีวิตครอบครัว ปัญหาภายในครอบครัว ความเชื่อ คนโบราณ


โดย: สมาชิกหมายเลข 4057910 วันที่: 23 สิงหาคม 2560 เวลา:17:31:34 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

นราเกตต์
Location :
เชียงใหม่ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 68 คน [?]




ดาวน์โหลด E-book

กระต่ายในเงาจันทร์

Friends' blogs
[Add นราเกตต์'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.