Group Blog
 
<<
พฤษภาคม 2560
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031 
 
12 พฤษภาคม 2560
 
All Blogs
 
อุษาโคมคำ ตอนที่ 22

ขวัญอรุณคิดไม่ตก สำหรับพญาสุวรรณมุขทวารแล้วการลงทัณฑ์ด้วยโทษรุนแรงมิใช่ความประสงค์หรอกหรือ เคยได้ยินว่ากษัตริย์โบราณปกครองคนให้อยู่ภายใต้ความหวาดกลัว ดำรงฐานะเป็นสมมติเทพผู้ใดจาบจ้วงละเมิดมิได้ เหตุใดพระองค์จึงพอพระทัยที่เห็นเธอแสดงความเมตตาต่อผู้ทำผิด ซ้ำยังยอมอ่อนลงให้ตามคำขอ 

อดีตคุณท้าวมองขวัญอรุณอย่างอาฆาตมาดร้ายก่อนถูกนำตัวออกไปตามพระบัญชา ไม่มีท่าทีสำนึกว่าเพิ่งรอดตาย ซ้ำเคียดแค้นคนช่วยว่าทำให้ตนประสบกับความอัปยศอดสู ถ้าต้องลดตัวเป็นทาสหมดสิ้นศักดิ์ศรี มิสู้ตายขณะดำรงตำแหน่งท้าวนางเสียดีกว่า อย่างน้อยก็ยังพอมีคนนับหน้าถือตาบ้าง

ขวัญอรุณรอกระทั่งกมรเตงไผทโกรมเสด็จออกจากพระที่นั่ง พระกรรโลงครรภ์และข้าราชบริพารทยอยตามกันออกจากท้องพระโรง ฝูงชนเริ่มซาโดยมีไทวะยังยืนรั้งท้ายขบวน หญิงสาวยิ้มให้เขาด้วยความคิดถึง รีบลุกขึ้นเดินเข้าไปทักทาย หากนางพระกำนัลของหออุทุมพลกลับปรี่เข้ามาดักหน้าเสียก่อน 

เธอมองอย่างงุนงง พยายามชะเง้อข้ามไหล่เนียนบาง หมายเรียกผู้เป็นอาจารย์เอาไว้ หากไทวะมีสายตานิ่งเฉยไม่แสดงอาการยินดียินร้ายดีใจที่ได้พบกัน หมุนกายจากไปเงียบๆ พร้อมคนอื่น ไม่แม้แต่หันกลับมามอง 

นี่เธอรู้สึกเองรึเปล่าว่าโดนเมิน อยากวิ่งตามไปถามให้รู้ความ ทว่าคนตรงหน้าไม่เปิดโอกาส นางพระกำนัลทั้งสองต้อนขวัญอรุณให้เดินออกไปทางประตูอีกด้านเพื่อกลับเข้าห้องข้างใน 

“อั้วทังสองจักขวางข้าด้วยเหียมใด”

“เมือห้องเถิด” 

“ห้องอันใด ข้าจักเมือเรือนนอน” จิตใจเริ่มขวัญหนีดีฝ่ออย่างไม่มีเหตุผล 

“เมือบ่ได้ ต้องอยู่หออุทุมพล”

ห๊ะ...ว่าอะไรนะ!

คำเชิญให้พำนักในมณเฑียรปราสาทอันวิจิตรแบบกึ่งบังคับ ทำเอาขวัญอรุณก้าวขาถอยหลังด้วยสัญชาตญาณ โบกมือปฏิเสธเกรงอกเกรงใจ

คงไม่ดีหรอก ไม่ดีแน่ๆ ไม่โอเคเลยค่ะ!


พญาสุวรรณมุขทวารทำนายว่าพระนางอุรสาเทวีกำลังปริวิตกรุ่มร้อนหทัย เมื่อออกจากพระที่นั่งหน้าท้องพระโรง จึงประทับรอพระมารดาอยู่ภายในห้องรับรองส่วนพระองค์ ขณะจิบน้ำไปได้สักสามอึกร่างอรชรดูงามดุจสาวรุ่นราวไม่เคยทรงครรภ์ก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้าทวาร 

พระกรรโลงครรภ์เสด็จมาด้วยสีพระพักตร์ไม่ผ่องใส โล่งอกเรื่องคดีความคุณท้าวอุ่ม แลขวัญอรุณไม่ได้ใช้คุณไสยมนตร์ดำได้ไม่ทันไร ก็ต้องร้อนใจเรื่องนางนาคจนอดรนทนไม่ได้

ไม่มีใครในดินแดนแถบนี้ไม่เคารพบูชาพญานาค ผู้มีฤทธิ์อำนาจควบคุมดินฟ้าอากาศ ดลบันดาลให้น้ำหลากน้ำแล้ง ทำให้แผ่นดินอุดมสมบูรณ์หรืออัตคัดขัดสน การมีนางนาคมาปรากฏกายขึ้นในอาณาจักรใด ย่อมนำมาได้ทั้งศรีแก่บ้านเมืองและความอุบัติฉิบหาย ทำให้นาคพึงพอใจท่วยปั่วท่วยนางอยู่เย็นเป็นสุข หากทำให้ไม่พึงใจผลคงออกมากลับกัน 

พญาศรีสัตตนาคราชผู้ขุดสร้างแม่น้ำขลนที ส่งนาคธิดาขึ้นมายังเมืองมนุษย์ด้วยเหตุผลกลใดไม่ชัดแจ้ง หนนี้ขวัญอรุณยังโชคดีแคล้วคลาดจากการถูกทำร้ายหมายเอาชีวิต พระนางหวั่นกลัวว่าวันข้างหน้าหากมีเหตุการณ์คล้ายเดียวกันเกิดขึ้นอีก จะสร้างความไม่พอใจให้พวกนาค เป็นมูลเหตุนำเภทภัยมาสู่สุวรรณโคมคำ คิดดังนี้พระนางจึงรี่มาเพื่อขอให้ขับขวัญอรุณออกไปเสียจากพารา

“แม่ว่าส่งนางคืนไปเถิด” 

“บ่ ลูกจักเก็บนางไว้” สุวรรณมุขทวารวางจอกพระสุธารส สีพระพักตร์สงบนิ่งไม่เปลี่ยนแปลง นับแต่น้อยจนเติบใหญ่พระองค์ไม่เคยทำให้พระมารดาต้องขุ่นข้องหมองพระทัย มีเพียงเรื่องนี้เรื่องเดียวที่ทรงขัดข้องไม่ยินยอม

“องค์คำจักงำนางไว้ได้อย่างใด นางเปนนาคหนาลูก ตรองหื้อดีเถิด”

“ลูกตรองดีแน่แท้ นางนาคนี้ลูกจักเก็บไว้”

“เจ้าจักรับนางเปนชายารึ” พระนางอุรสาเทวีมิอยากเชื่อว่าพระองค์คำจะทรงยืนยันคำเดิม 

ก่อนหน้านี้เคยขอร้องวิงวอนสักเท่าไรพระโอรสก็ไม่เคยชายพระเนตรมองสตรีคนไหน แม้ทุกวันแวดล้อมด้วยนางข้าบาทบริจาริกาลักขณาปานนางอัปสร พระองค์หาได้ยินดีหยิบเอานางใดมาเชยชม เจ้าหญิงต่างเมืองเสนอเข้ามาดองเป็นทองแผ่นเดียวกันก็ถูกบอกปัดไม่ไยดี จนเป็นที่รู้กันว่าหากอยากเจริญสัมพันธไมตรีกับสุวรรณโคมคำ ให้ผูกสัมพันธ์ทางการค้าทดแทน ทรงตั้งองค์เสมือนหนึ่งพรหมผู้รักษาพรหมจรรย์ แล้วไฉนครานี้จึงคิดรวบเอาสตรีเพียงนางเดียวที่ไม่ควรแตะต้องไว้ในอ้อมแขนเสียเล่า 

ฤๅ หทัยของสุวรรณมุขทวารได้มอบไว้แก่นางแล้ว!

พระนางอุรสาเทวีไม่รู้จะทัดทานอย่างไร ลองสุวรรณมุขทวารได้ตัดสินใจแล้ว ไม่เคยมีสิ่งใดมาเปลี่ยนพระหทัยได้ ดังนั้นผู้อาบน้ำร้อนมาก่อนจึงถามย้ำให้แน่ใจ

“ลือว่าเผ่าพงศ์นาคขี้หึงหวง แลสัตย์ซื่อถือสัจจะเปนใหญ่ ผิว่านางบ่หื้อเจ้ามีมเหสีอื่น เจ้าจักทำอย่างใด” 

“ผิว่านางบ่หื้อมี ก่บ่มี” พระองค์คำทรงอดยกมุมพระโอษฐ์แย้มสรวลไม่ได้ ตรัสโดยมิเสียเวลาไตร่ตรองราวกับทรงแน่พระทัยอย่างยิ่งยวด ปัญหาที่พระมารดาทรงวิตกเป็นเรื่องเพียงธุลี ขัตติยราชเช่นพระองค์ก็เป็นผู้ถือสัตย์ เมื่อได้มอบคำมั่นสัญญาต่อผู้ใดล้วนมิเคยคดข้องอใน หากขวัญอรุณปรารถนาให้พระองค์มองนางแต่ผู้เดียว พระองค์ก็จะมองนางแต่ผู้เดียว ไม่ชายตาแลหญิงอื่นอีก

“ในบรรดารัตนะเจ็ดประการของพระเจ้าจักรพรรดิ ลูกขาดก่แต่ อิตถีรัตนะ นางแก้วอันประเสริฐ พญาศรีสัตตนาคราชจิ่งส่งนางมาหื้อเปนศรีสง่าคู่บารมีของลูก ขวัญอรุณน้ำใสใจคอกิริยาถูกจริตบ่มีมากบ่มีน้อย เมื่อพิธีบูชาโคมคำเสร็จสิ้น ลูกจักรับนางเปนชายาตามครรลองราชประเพณี”

“แลนางเปนนาคบ่รู้จักอยู่กับเรานานเท่าใด จักเมือบ้านเมื่อใดบ่รู้” ในฐานะมารดาอดเป็นห่วงไม่ได้ หากวันหนึ่งขวัญอรุณกลับคืนถิ่นกำเนิด บาดาลพิภพที่ซึ่งเป็นบ้านเมืองนอนแท้จริงของนาง มนุษย์ทั่วไปคงตามลงไปมิได้ ครั้นนางนาคทอดทิ้งบุตรชายของพระนางแล้ว พระองค์คำจะอยู่ได้อย่างไร 

“อันใดเปนของลูกแล้วก่จักถนอมรักษา บ่หื้อหมองช้ำ บ่หื้อตกหาย กี่ชาติภพจดอสงไขยขวัญอรุณจักไปที่ใด ลูกก่จักตามเมือมาหื้อจงได้ แม่วางใจเถิด” 

“เจ้าก่อย่างนี้ พูดมาทังหลายขวัญอรุณเพิ่นรู้ตวยก่” 

สุวรรณมุขทวารยิ้มในดวงเนตร ตรัสเยื้อนถึงหญิงสาว สุรเสียงขบขันระคนเอ็นดูแบบที่พระนางไม่เคยได้ยินมาก่อน

“นางเปนผู้มีปัญญาดี บัดนี้ก่คงรู้ตัวแล้ว”


ขวัญอรุณนั่งกอดเข่าเจ่าจุกไม่ยอมขยับลงจากเตียงมาร่วมชั่วโมง

ขังตัวเองอยู่ในห้วงความคิด ทำเหมือนนางพระกำนัลในห้องที่กำลังเดินวอแวอยู่รอบๆ ไม่มีตัวตน พวกนางบอกว่าเธอคือนางนาค จึงได้รับคำสั่งให้ย้ายมาอยู่หออุทุมพล ไม่สามารถกลับไปเรือนนอนอยู่ปะปนกับนางพระกำนัลทั่วไปได้อีก 

นางนาค ในความเข้าใจของคนที่นี่คือหญิงสาวซึ่งมีเชื้อสายของพญานาค เป็นสัตว์กึ่งเทพมีฤทธิ์แบบเดียวกับพญานาคที่เราเห็นตามบันไดวัด ขวัญอรุณอยากคิดว่าเรื่องนี้มันเหลวไหลทั้งเพ พญานาคไม่มีตัวตนเป็นเพียงความเชื่อ ทว่าพอลองคิดดูให้ดี งูใหญ่มหึมาที่เธอเห็นในสระโบกขรณีก็แลคล้ายพญานาคอยู่เหมือนกัน ถ้านับตามความใหญ่ยาวของลำตัวมันย่อมไม่ใช่งูธรรมดา หากเป็นงูธรรมดาก็ต้องสูญพันธุ์หมดไปก่อนมาถึงยุคสมัยของเธอแล้ว 

เอาเถอะ นาคจะมีอยู่จริงหรือไม่นั่นไม่ใช่ประเด็นเท่ากับ ‘นางนาค’ ถูกยกเอาไว้ในตำแหน่งพิเศษต่างจากคนปกติ แน่นอนว่าพวกเขาไม่ได้เอานางนาคขึ้นหิ้งไว้เฉยๆ ตามตำนานนางนาคคือผู้ที่ขึ้นมาจากเมืองบาดาล มาพบรักกับชายหนุ่มชาวมนุษย์แล้วก่อเกิดเป็นต้นกำเนิดชาติพันธุ์ใดชาติพันธุ์หนึ่ง อย่างเช่นเรื่อง พระทอง-นางนาค ในตำนานพงศาวดารก่อกำเนิดกรุงกัมพูชาธิบดี ถือเป็นต้นกำเนิดชาวเขมร ในขณะที่จารึกทางจามปาก็มีนิทานเนื้อเรื่องคล้ายคลึงกัน 

ทางอยุธยา-ละโว้ก็รับเอาความเชื่อเรื่องนี้เข้ามาในราชสำนัก ให้พระมหากษัตริย์กระทำนาคาสังวาสกับแม่หยัวพระพี่เจ้าซึ่งเชื่อว่าเป็นนางนาค เพื่อความมั่นคงมั่งคั่งของไพร่ฟ้าและอาณาจักร

ขวัญอรุณหน้านิ่วหนักยิ่งขึ้น ถ้าเป็นแบบนี้เธอซึ่งถูกเข้าใจว่าเป็นนางนาค ย่อมตกอยู่ในสถานการณ์เสี่ยงอันตรายสุดๆ โดนกักตัวไว้ในหออุทุมพลนับว่าเป็นสัญญาณเตือนถึงความไม่ชอบมาพากลที่กำลังมาถึง 

สตรีในหอนี้เป็นผู้ที่พระบาทกมรเตงไผทโกรมสามารถเรียกขึ้นรับใช้บนพระที่ได้ทั้งนั้น ให้เธออยู่ก็เท่ากับตกเป็น ‘นางห้าม’ โดยปริยาย ไม่สามารถลาออกเรือนกับชายอื่นที่อยู่นอกกำแพง เหมือนอย่างนางพระกำนัลที่ทำงานอยู่ตามพระตำหนักต่างๆ เว้นแต่พระองค์มีพระกรุณามอบให้เป็นรายไป หญิงที่กลายเป็นสมบัติของกษัตริย์ ชายใดก็ไม่อาจแตะต้องหรือพูดคุยสนทนาได้อย่างสนิทชิดใกล้หากไม่ได้รับพระบรมราชานุญาต 

เพราะเหตุนี้สิเล่าไทวะถึงวางตัวห่างเหิน ไม่เข้ามาพูดคุยสนิทสนมกับเธอประสาคนเคยอยู่เรือนเดียวกันเหมือนก่อน!

ขวัญอรุณเริ่มอยากเอามือขยุ้มหัว นางพระกำนัลวุ่นวายอยู่กับเธอครู่หนึ่ง เมื่อเห็นว่าไม่สามารถบังคับให้ลงไปรับสำรับได้ จึงแยกย้ายไปทำงานของตน เหลืออยู่เพียงสองนางนั่งอยู่เพื่อคอยดูว่าหญิงสาวต้องการอะไร บรรยากาศภายในห้องเป็นไปอย่างเงียบเชียบ แล้วทั้งสองก็ต้องสะดุ้งตกใจเมื่อจู่ๆ คนนั่งอมทุกข์ดีดตัวผึงผุดลุกขึ้น ลงจากเตียงมาเปิดสำรับอาหารแล้วลงมือกินไม่พูดไม่จา

ว่ากันตามจริงเธอก็ไม่มีอาหารตกถึงท้องมาตั้งแต่เช้ามืด นี่ใกล้ค่ำขึ้นมาทุกที การนั่งปล่อยชีวิตไปตามยถากรรมไม่สามารถช่วยอะไรได้ ถือคติกองทัพต้องเดินด้วยท้อง คิดการวางแผนต้องใช้พลังสมอง ขวัญอรุณทานเสร็จจึงถามหาสถานที่อาบน้ำล้างตัว คนหนึ่งจึงออกไปจัดเตรียมเครื่องประทินผิว ส่วนอีกนางออกไปเตรียมผ้านุ่งผ้าห่ม เมื่อได้อยู่ลำพังปลอดคนเธอเดินไปชะเง้อมอง เห็นโขลนยืนเฝ้าทางลงแน่นหนาจึงถอยหลัง เดินกลับมาทางหน้าต่าง 

หออุทุมพลเป็นพระตำหนักไม้ขนาดใหญ่ ประกอบด้วยเรือนหลายหลังสร้างเชื่อมต่ออยู่บนพื้นที่เดียวกัน มีทางเดินปูด้วยไม้กระดานส่วนที่แคบที่สุดก็ยังกว้างถึงแปดศอก เท่ากับหน้าบ้านอาคารพาณิชย์หนึ่งคูหา สมัยนี้ที่ทางยังมีเหลือเฟือ แถมพระมหากษัตริย์ยังนิยมมีชายาคราวละมากๆ เพื่อเสริมบารมี ไหนโอรสธิดาซึ่งถือกำเนิดตามมา ดังนั้นการสร้างเรือนให้ใหญ่โตก็เพื่อเอาไว้รองรับคนจำนวนมากไม่ต่ำกว่าร้อยคนที่ต้องอยู่ที่นี่ 

แน่นอนว่าขวัญอรุณไม่ยอมเป็นหนึ่งในนั้น หญิงสาวลอบปีนออกทางหน้าต่างซึ่งมีขนาดความกว้างและสูงพอๆ กับประตู เหลียวซ้ายแลขวาไม่เห็นนางพระกำนัลเดินผ่านก็โกยแน่บ คิดว่าถ้าหาทางลงจากพระตำหนักได้ก็จะลอบออกจากวังทางด้านใดด้านหนึ่ง กลับไปเรือนปู่เจ้าเพื่อขอความช่วยเหลือจากไทวะ

เขาต้องยินดีช่วยเหลือเธอแน่ๆ จิตแพทย์หนุ่มเป็นคนเดียวที่เข้าใจหัวอก ความคิดอ่านของคนพลัดบ้านต่างเวลา ขนาดเขาอยู่มานานกว่ายังไม่ยอมแต่งงานมีครอบครัว ไม่อยากผูกพันกับใคร นับประสาอะไรกับเธอที่เพิ่งมาถึงได้แค่ปีสองปี

ให้ตบแต่งกับคนธรรมดายังพอว่า แต่นี่เป็นกษัตริย์ ถูกขังเป็นนกในกรงทองตลอดชีวิตท่ามกลางเมียอีกเป็นโขยง ไม่เอาด้วยหรอก!

ขวัญอรุณหลบมุมให้พ้นจากกระบวนนางพระกำนัลที่เดินผ่านไป นึกใจหายวาบว่าอีกฝ่ายจะจับสังเกตเห็น พยายามไม่ให้แม้แต่เงาเลยออกไปจากชายคา ยังดีฟ้าใกล้มืดทั่วทั้งตำหนักเริ่มจุดคบไฟและตะเกียงเพื่อให้แสงสว่าง หญิงสาวเร้นกายไปในความมืด ค่อยย่องหาทางออกจากเรือนหมู่ซับซ้อนกว้างใหญ่ เหลียวทางใดก็เห็นแต่ฝาเรือนอีกหลัง เดินวกวนหลบซ้ายขวาจนนึกว่าอยู่ในเขาวงกต เจอบันไดลงทางด้านหนึ่งก็ยังมีโขลนยืนเฝ้า มองออกไปบริเวณทางเดินด้านล่างก็มียามเดินลาดตระเวน ทางเดินบนเรือนก็มีนางพระกำนัลเดินกันขวักไขว่จนนึกว่ามีงานรื่นเริง

หออุทุมพลมีทางลงหลายด้านบันไดอย่างน้อยสิบสองแห่ง เธอนึกไม่ออกเลยว่าจะออกไปจากที่นี่ได้อย่างไร 

“ผู้ใดน่ะ!” หญิงคนหนึ่งเดินมาจุดไฟบริเวณที่มืด ร้องทักเมื่อเห็นเงาลับล่อๆ 

ขวัญอรุณเบี่ยงตัวหลบไปอีกทาง ดึงชายผ้านุ่งขึ้นเล็กน้อยเพื่อไม่ให้มันพันข้อเท้า เสียงโวยวายของนางในทั้งหลายทำให้เธอยิ่งตกใจ รีบหาห้องเพื่อเข้าหลบกำบัง โชคดีมีห้องหนึ่งจุดไฟไว้ไม่สว่างมากนักเมื่อเทียบกับห้องอื่นๆ ร่างบางจึงเร้นกายเข้าไปด้านใน หวังว่าจะเป็นเพียงห้องว่างไม่มีคนอยู่แค่เพียงจุดไฟทิ้งไว้เท่านั้น พอเข้ามาได้จึงรีบดับตะคันไฟเพียงดวงเดียวที่จุดอยู่ ถอนหายใจอย่างโล่งอก หวังว่าฝีเท้าจำนวนมากที่ตามมาจะกรูผ่านไปโดยไม่แวะเข้ามาสำรวจ 

ดีใจได้เพียงนิดเดียว ด้านนอกกลับถูกล้อมด้วยโขลนจำนวนมาก ได้ยินเสียงคนเคาะประตู เพียงครู่มันก็ถูกเปิดออกจากด้านใน

แสดงว่าเมื่อครู่มีคนอยู่ในห้องด้วย งั้นก็ต้องรู้สิว่าเธอบุกเข้ามาแถมยังดับไฟ ยัยขวัญเอ๊ย โดนจับส่งห้องกรงแน่แก!

ขวัญอรุณหลับตาปี๋คร่ำครวญในใจ ไม่ได้ยินว่าเจ้าของห้องพูดอะไรกับหมู่โขลนและนางกำนัลทั้งหลาย แต่เพียงไม่นานทุกคนก็พลันสลายตัว เดินจากไปเหลือไว้เพียงความเงียบราวกับไม่เคยแวะเข้ามา เธอหายใจแรง หัวใจเต้นระส่ำจนแทบหลุดออกมาจากทรวงอก เสียงฝีเท้าแผ่วเบาหนักแน่นเดินกลับเข้ามาหา ใครคนนั้นก้มลงจุดตะคัน แสงสว่างวาบขึ้นเป็นดวงสีฟ้าก่อนแสงสีส้มจะกระจายเป็นวงกว้างสาดทอมากระทบพวกเขาทั้งสอง 

มือใหญ่หยิบตะคันไฟขึ้นถือ พลางยื่นเข้ามาใกล้ ร่างสูงแห่งบุรุษยืนเกือบแนบชิดทรวงอกอิ่มที่สะท้อนไหวขึ้นลงตามแรงหายใจ สุวรรณมุขทวารดูไม่แปลกพระทัยที่เห็นนาง ดวงเนตรคมหลุบมองใบหน้าลออซึ่งมีหยดเหงื่อเกาะพราว ตรัสเพียงสั้นๆ

“จักคิดหนีไปทางใด กลิ่นเจ้าหอมประนี้ เพียงได้กลิ่นพี่ก่รู้ว่าเปนเจ้า”


(จบตอน)




Create Date : 12 พฤษภาคม 2560
Last Update : 29 กันยายน 2560 6:41:47 น. 30 comments
Counter : 1936 Pageviews.

 
ชอบค่ะ รออ่านอยู่นะคะ


โดย: แม่มด แม่มด IP: 134.196.10.110 วันที่: 12 พฤษภาคม 2560 เวลา:17:24:06 น.  

 
อื้อหือ พระองค์คำที่รัก กี่ภพกี่ชาติขวัญอรุณจะเป็นของพระองค์ โรแมนติกมาก เอาหัวใจชั้นไปเลยยยย


โดย: Kawee IP: 182.232.67.175 วันที่: 12 พฤษภาคม 2560 เวลา:17:24:15 น.  

 
รักมั่นสัญญาใจกี่ภพชาติก็ตามหาจนเจอ ซึ้งอ่ะรักพระองค์คำ


โดย: patch IP: 1.0.183.139 วันที่: 12 พฤษภาคม 2560 เวลา:17:28:30 น.  

 
อร๊ายยยย ชอบประโยคสุดท้าย หวานได้อี๊กกกกกก ใจหวิวๆ หวามๆ เหมือน 14 อีกครั้ง 😁


โดย: เจ้าแต้ม IP: 27.55.37.210 วันที่: 12 พฤษภาคม 2560 เวลา:17:35:47 น.  

 
โอ้ย องค์คำขาาาา


โดย: Zayangnun IP: 114.109.109.251 วันที่: 12 พฤษภาคม 2560 เวลา:17:36:36 น.  

 
กรี๊ดดดดดดดองค์คำจ๋าาาาา


โดย: ตัวอ้วน IP: 1.46.36.123 วันที่: 12 พฤษภาคม 2560 เวลา:18:36:49 น.  

 
โคตรสนุกเลยคะ


โดย: นงนง IP: 115.87.153.123 วันที่: 12 พฤษภาคม 2560 เวลา:19:31:19 น.  

 
อยากเป็นขวัญอรุณอ่ะ อั๊ยย่ะ


โดย: นวล IP: 119.76.99.246 วันที่: 12 พฤษภาคม 2560 เวลา:20:45:13 น.  

 
โหๆๆๆซึ้งใจปลื้มปริ่มแทนน้องขวัญจังเลย ที่องค์คำคิดเยี่ยงนี้ รักเดียว ใจเดียว กรี้ดๆๆ ด้วยความอิจฉาค่า ว่าแต่ถามน้องขวัญก่อนดีไหม ว่านางตกลงหรือยัง ก่อนจะมโนไปไกลกว่านี่ 555ว่าแต่นางร้ายผู้เฒ่า ยังไม่ยอมจำนน อาฆาตแค้นนี่เสียอีก เหลือบตามองบน ช่วยส่งนางเฒ่าไปไกลๆหน่อยนะคัา ขวางหูขวางตาชะมัด ต่อมสามัญสำนึกตายด้านแบบนี้ อยู่ไปก็เกะกะพื้นที่หายใจเปล่าๆ


โดย: ลิน IP: 202.44.45.30 วันที่: 12 พฤษภาคม 2560 เวลา:21:06:15 น.  

 
หวานมาก ถ้าเราเป็นขวัญอรุณเราละลายแน่เลย 555+


โดย: Yuu IP: 157.7.52.183 วันที่: 12 พฤษภาคม 2560 เวลา:21:12:17 น.  

 
ถามสาวเจ้ารึยังพระองค์คำ🤣 แต่ชอบอิอิ
ประโยคสุดท้ายคือ แอร๊ยยยยเขินเบยย ชอบพระองค์คำอยู่แล้วยิ่งกรี๊ดเข้าไปอีกค่ะ😍


โดย: เฟริน IP: 119.42.73.147 วันที่: 12 พฤษภาคม 2560 เวลา:21:31:36 น.  

 
หืมมมม รวบรัดตัดความเอาคนเดียวงี้เลยองค์คำ ถามผญเค้ารึยังงงงงงง


โดย: First IP: 212.47.252.101 วันที่: 12 พฤษภาคม 2560 เวลา:22:47:12 น.  

 
หนูขวัญงานเข้าซะแล้ว


โดย: mooda IP: 1.46.134.87 วันที่: 13 พฤษภาคม 2560 เวลา:6:16:57 น.  

 
ไปอยู่หออุทุมพลเลยหรอออ 555


โดย: ่Jan_January IP: 49.49.243.158 วันที่: 13 พฤษภาคม 2560 เวลา:23:09:54 น.  

 
ไม่จริ๊งงงงงงงง อะไรคือพี่ อะไร๊ๆๆๆๆๆๆๆ แค่นี้ก็ฟินไปแปดโลก ค้างงงงงงงอยู่บนยอดตาล มาต่อเร็วๆน้าาาาค้าาาาาา


โดย: First IP: 212.47.252.101 วันที่: 14 พฤษภาคม 2560 เวลา:2:06:54 น.  

 
อร๊ายยย แทนตัวว่าพี่ด้วยยยย


โดย: Jan_January IP: 49.49.243.158 วันที่: 14 พฤษภาคม 2560 เวลา:2:27:19 น.  

 
แทนตัวเองว่าพี่ด้วย




โดย: noon IP: 101.109.173.68 วันที่: 14 พฤษภาคม 2560 เวลา:5:31:38 น.  

 
จะคิดหลบหนีองค์คำก็ไม่พ้นเลยนะหนูขวัญ แถมยังหลงเข้าไปในห้องหนุ่มด้วย


โดย: Kawee IP: 182.232.153.119 วันที่: 14 พฤษภาคม 2560 เวลา:6:14:04 น.  

 
อะไรๆ ตีเนียนเรียกตัวเองว่าพี่เฉยเลย^^


โดย: patch IP: 182.232.198.70 วันที่: 14 พฤษภาคม 2560 เวลา:7:02:41 น.  

 
อยากข้ามเวลาแบบขวัญอรุณเพื่อไปเจอพระองค์คำบ้าง อิอิอิ


โดย: แม่มด แม่มด IP: 58.10.231.247 วันที่: 14 พฤษภาคม 2560 เวลา:7:05:37 น.  

 
หนูขวัญหนียังไงก็ไม่พ้นแล้วล่ะ


โดย: mooda IP: 171.5.245.237 วันที่: 14 พฤษภาคม 2560 เวลา:7:06:43 น.  

 
รอค่ะ ตื่นเช้ามาได้อ่านเลย ดีใจมาก


โดย: ผู้ติดตาม IP: 171.98.155.83 วันที่: 14 พฤษภาคม 2560 เวลา:8:25:22 น.  

 
น่ารักอะ


โดย: นงนง IP: 182.232.215.238 วันที่: 14 พฤษภาคม 2560 เวลา:10:33:33 น.  

 
อุต๊ะ กรี้ดๆๆๆๆๆ พี่ คืออารายคะองค์คำ แทนตัวเองว่าพี่ คุณพระ ไวจริงๆ รักน้อง เอ็นดูน้อง ตั้งแต่เมื่อไหร่คะ ตอนเจอครั้งแรกเอาดาบจ่อคอน้องอยู่เลย มาบัดนี้ รู้สึกรักแล้วเหรอ หัวใจจะวายคาอกพี่ก็คราวนี้ น้องขวัญไม่น่ารอดแล้วค่ะ พี่เขาเอาจริง รักจริงหวังแต่ง ยอมพี่เขาซะดีๆ อย่าหนีให้เหนื่อยเลย อิจฉาอ่ะ


โดย: ลิน IP: 202.44.45.30 วันที่: 14 พฤษภาคม 2560 เวลา:12:41:14 น.  

 
เขินแทน องค์คำเลื่อนขึ้นมาเป็นพี่แล้วเหรอ จากที่เคยหาเรื่องเค้า เดี๋ยวนี้แค่ได้กลิ่นเนื้อนางก็จำได้เชียว ขวัญจะรอดมะเนี่ย


โดย: nasa IP: 110.78.186.13 วันที่: 14 พฤษภาคม 2560 เวลา:12:51:29 น.  

 
อุ๊ตะ!องค์คำมีความโอ๊ปป้า น้องขวัญของพี่องค์คงหนีไม่รอดแล้ววววว หุหุ


โดย: นวล IP: 119.76.98.39 วันที่: 14 พฤษภาคม 2560 เวลา:13:34:13 น.  

 
ว๊ายๆๆๆเข้าห้องปู้ชาย ^__^


โดย: sakeena IP: 14.207.44.98 วันที่: 15 พฤษภาคม 2560 เวลา:9:52:29 น.  

 
แม่มด แม่มด - ขอบคุณที่รอค่า

Kawee - แปลได้ว่าหนีไม่รอดป่าวคะ 555

patch - ผู้ชายมั่นคงนี่สเปคเลย

เจ้าแต้ม - ช่วยให้ป้าๆ กระชุ่มกระชวยหัวใจเหมือนตอนเซเลอร์มูนเจอหน้ากากทักซิโด้ไรงี้

Zayangnun - สาวๆ กรีดร้องแบบนี้แสดงว่าคะแนนดี

ตัวอ้วน - อิอิ

นงนง - ได้ยินแบบนี้ดีใจมากค่ะ เขียนไปก็ใจตุ๊มๆ ต่อมๆ ไปว่าคนอ่านจะชอบไหมนะ

นวล - รับบัตรคิวที่ 5999 ค่ะ

ลิน - คล้ายๆ เชื้อราอะค่ะ ฆ่ายาก ตายยาก กำจัดไม่ราบคาบสักที

Yuu - นางเอกยังไม่รู้เรื่องใดๆ เศร้าแทนพระองค์คำแป๊บ

เฟริน - ถือคติ ของๆ ข้าก็คือของๆ ข้า - -'

First - ความจริงปิดไว้จะดีที่สุด สาวเจ้าไม่ค่อยให้ความร่วมมือเท่าไร 555

mooda - ความสาวตกอยู่ในอันตรายค่ะ

Jan_January - เก็บเข้าเรือนเรียบโร้ย

First - มิชักช้า เรามาดองกันเลยดีกว่า

Jan_January - พัฒนาอย่างรวดเร็ว

noon - คำว่าพี่ พูดเบาๆ ก็เขิน

Kawee - คู่กันแล้วไม่แคล้วกัน หนีไปไหนไม่รอดค่ะ

patch - อยากดองกับน้องเต็มทีแร้ว

แม่มด แม่มด - ต้องโดดแม่โขงเชียวนะคะ อืดในสามวันแน่เลยอะ พบกันที่ปากแม่น้ำ 555

mooda - ผู้งานดีขนาดนี้ ยังจะเอาอะไรอี๊ก

ผู้ติดตาม - อ่านแล้วคอมเมนต์ให้ด้วย ขอบคุณค่า

นงนง - รักใสๆ ประสาพี่ๆ น้องๆ

ลิน - แต่น้องยังไม่รักพี่เท่าไรนะคะ เอ็นดูกันต่อไป

nasa - เวลาไม่คอยท่า รีบๆ เลื่อนเลยดีกว่า อย่าเสียเวลาเลย

นวล - สงครามยังไม่จบอย่าเพิ่งนับศพทหารรรร

sakeena - ทีแรกจะให้ไปเจอตอนพระองค์คำอาบน้ำ คงแตกตื่นเลือดกำเดาไหลกันทีเดียว


โดย: นราเกตต์ วันที่: 17 พฤษภาคม 2560 เวลา:22:06:54 น.  

 
หูยยยยยยยยทำไมมันโรแมงงงงงงง
คนโสดกรีดร้องงงงงงงงงงงงงงงง ชอบมากกกกคีะะะะะะะะ


โดย: หนูแรคคูน IP: 49.228.98.210 วันที่: 17 มิถุนายน 2560 เวลา:21:33:39 น.  

 
สวัสดีนะจ้ะ แวะมาเยี่ยมนะจ้าาา sinota ซิโนต้า Ulthera สลายไขมัน SculpSure เซลลูไลท์ ฝ้า กระ Derma Light เลเซอร์กำจัดขน กำจัดขนถาวร รูขุมขนกว้าง ทองคำ ไฮยาลูโรนิค Hyaluronic คีเลชั่น Chelation Hifu Pore Hair Removal Laser freckle dark spot cellulite SculpSure Ultherapy กำจัดไขมัน adenaa ลบรอยสักคิ้วด้วยเลเซอร์ ลบรอยสักคิ้ว Eyebrow Tattoo Removal เพ้นท์คิ้ว 3 มิติ สักคิ้ว 3 มิติ
ให้ใจหายใจ สุขภาพ วิธีลดความอ้วน การดูแลสุขภาพ อาหารเพื่อสุขภาพ ออกกำลังกาย สุขภาพผู้หญิง สุขภาพผู้ชาย สุขภาพจิต โรคและการป้องกัน สมุนไพรไทย ขิง น้ำมันมะพร้าว ผู้หญิง ศัลยกรรม ความสวยความงาม แม่ตั้งครรภ์ สุขภาพแม่ตั้งครรภ์ พัฒนาการตั้งครรภ์ 40 สัปดาห์ อาหารสำหรับแม่ตั้งครรภ์ โรคขณะตั้งครรภ์ การคลอด หลังคลอด การออกกำลังกาย ทารกแรกเกิด สุขภาพทารกแรกเกิด ผิวทารกแรกเกิด การพัฒนาการของเด็กแรกเกิด การดูแลทารกแรกเกิด โรคและวัคซีนสำหรับเด็กแรกเกิด เลี้ยงลูกด้วยนมแม่ อาหารสำหรับทารก เด็กโต สุขภาพเด็ก ผิวเด็ก การพัฒนาการเด็ก การดูแลเด็ก โรคและวัคซีนเด็ก อาหารสำหรับเด็ก การเล่นและการเรียนรู้ ครอบครัว ชีวิตครอบครัว ปัญหาภายในครอบครัว ความเชื่อ คนโบราณ


โดย: สมาชิกหมายเลข 4057910 วันที่: 23 สิงหาคม 2560 เวลา:17:31:53 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Valentine's Month


 
นราเกตต์
Location :
เชียงใหม่ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 68 คน [?]




ดาวน์โหลด E-book

กระต่ายในเงาจันทร์

Friends' blogs
[Add นราเกตต์'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.