Group Blog
 
<<
เมษายน 2560
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30 
 
30 เมษายน 2560
 
All Blogs
 
อุษาโคมคำ ตอนที่ 20







สุวรรณมุขทวารประทับบนพระยี่ภู่ ทอดพระเนตรร่างอ่อนปวกเปียกของขวัญอรุณด้วยหทัยเป็นกังวลยิ่ง ทรงวางพระหัตถ์ใหญ่บนหน้าผากเย็นราวกับต้องการให้นางรับรู้ ว่าพระองค์ยังไม่อนุญาตให้นางจากไปที่ใด รับสั่งให้นางกำนัลเร่งต้มน้ำร้อนน้ำอุ่นมาเช็ดตัวพร้อมผลัดเปลี่ยนผ้านุ่งให้หญิงสาวเสียใหม่ พระองค์เองก็ต้องผลัดฉลองพระองค์ที่เปียกน้ำฝนเช่นกัน ครั้นเสร็จสิ้นจึงเสด็จกลับเข้ามาภายในห้อง แลเฝ้านางไม่ห่างไปไหน ร้อนใจเร่งถามหาแถนหลวงเสียครั้งหนึ่งจนเขามาถึง 
แถนหลวงตรวจดูศิษย์ของตนอยู่พักหนึ่งจึงรายงานว่า “บ่มีแผลงูกัด เปนการจมน้ำเท่าหั้น”

“บ่โดนนาคกัด เปนไปได้อย่างใดก่ข้าหันนางอยู่กลางนาคหมู่หั้น สูก่บ่หันนางมีรอยเขี้ยวที่ใดรึ” ทรงหันไปถามนางกำนัลที่อยู่ในห้อง 

“บ่มีแม้นรอยขีดข่วนที่ใดเจ้าค่ะ” พวกนางกล่าวเสียงสั่น หวาดกลัวอาถรรพ์อันเกี่ยวข้องกับนาคศักดิ์สิทธิ์

“จักเปนไปได้อย่างใด” พระองค์ทรงปรารภ ขุ่นข้องสงสัยทว่าพระอุระโล่งราวยกภูเขาออกจากอก “หั้นนางก่บ่เปนอันใดแล้วแม่นก่”

“นางหายใจได้ ทำหื้อตัวอุ่นบ่นานก่ฟื้น ข้าพระบาทจักเตรียมยาต้มหื้อนางกินเมื่อตื่น” 

บุรุษในชุดขาวมองขวัญอรุณที่ยังมีใบหน้าซีดด้วยสายตาเป็นห่วง ก่อนลุกออกจากข้างเตียงไปเตรียมยาส่งให้นางกำนัลไปจัดการ เหลียวมองกลับไปยังในห้อง แลเห็นวรองค์สูงของผู้เป็นใหญ่ประทับแทนที่นั่งของเขาเมื่อครู่ คอยดูแลเคียงข้างร่างบางไม่ยอมห่าง เป็นภาพแปลกตาอย่างยิ่งเพราะเขาไม่เคยเห็นพระองค์คำห่วงใยสตรีใดเช่นนี้มาก่อน 

เรื่องหออุทุมพลนี้เช่นเดียวกัน แม้นพระองค์จะมีนางสิบสองพระกำนัลคอยรับใช้ใกล้ชิด หากไม่เคยมีสักคนได้ขึ้นถึงบนพระแท่น ไม่ว่าพระแท่นไหนภายในหอก็ไม่เคย พระองค์คำทรงถือพรหมจรรย์ดุจบรรพชิตเสียยิ่งกว่าเขาที่เป็นปู่เจ้า สตรีน้อยใหญ่ชื่นชมมีใจทว่าไม่กล้าเข้าใกล้ ด้วยเกรงอำนาจบารมีของพระองค์ 

คงมีเพียงขวัญอรุณผู้ไม่เหมือนใคร เดิมทีหญิงสาวเป็นคนจากอนาคตที่เขาลากติดมือมาด้วยความบังเอิญ ชายหนุ่มมีพลังจิตเดินทางข้ามผ่านเวลาได้ ทว่าไม่มีอำนาจมากมายถึงขนาดทำเรื่องดังกล่าว มันเป็นไปไม่ได้เลยที่จะนำหญิงสาวซึ่งอยู่ต่างมิติห้วงเวลา รวมถึงต่างสถานะจิตกับกายหยาบให้สัมผัสพาข้ามมาสู่อดีตด้วยกัน

ราวกับมีอำนาจยิ่งใหญ่ช่วยดลบันดาลให้เป็นไป...

พอได้ยินว่าบรรดางูทั้งหลายไม่กัดขวัญอรุณทั้งที่นอนอยู่ในดง ทำให้เขาหวนระลึกถึงพญาศรีสัตตนาคขึ้นมาว่า บางทีพญานาคที่ชาวบ้านเชื่อว่าเป็นผู้ครอบครองลุ่มน้ำขลนทีอาจมีความเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้


“นางนาค นางนาคแน่แท้เจ้าค่ะ!”

ท้าวอุ่มฟังสิถิลนางกำนัลที่ตนใช้ไปทำงานกลับมาคร่ำครวญแล้วระคายหู เอ็ดเพ้ยไปว่าเพ้อเจ้อ ขวัญอรุณเป็นคนธรรมดาจะเป็นนางนาคไปได้อย่างไร หากขี้ข้าของนางก็ยังยืนยันว่าเห็นขวัญอรุณจมน้ำกับตาจริงๆ แต่แล้วกลับขึ้นมาอยู่บนฝั่งได้อย่างใดไม่ปรากฎ งูนับร้อยพันไม่ทำอันตราย รวมตัวกันถมทับปกคลุมร่างนางเอาไว้ราวกับช่วยกำบัง 

บัดนี้จึงเป็นที่โจษจันไปทั้งฝ่ายในทุกตำหนักว่าหญิงสาวไม่ใช่ปกณนารีไร้หัวนอนปลายตีน หากเป็นนางนาคธิดาท้าวศรีสัตตนาคราชส่งขึ้นมาอยู่ร่วมกับมนุษย์ จึงได้มีรูปร่างหน้าตาผิวพรรณผ่องใสไม่คล้ำเหมือนชาวสุวรรณโคมคำทั่วไป ยังสืบจากคนในเรือนของปู่เจ้าได้ความอีกว่า คราวปู่เจ้าแถนหลวงพบนางเมื่อแรก นางก็ลอยมาจากแม่น้ำขลนทีโดยไม่มีใครรู้ว่ามาแต่กำปงใด ยิ่งตอกย้ำความเชื่อว่าถ้าไม่ใช่ธิดาของท้าวพญานาคแล้วไซร้ นางจะมีชีวิตรอดมาได้อย่างไรในกระแสน้ำลึกเชี่ยวเช่นนั้น 

“นาคบ่ทำร้ายก่ด้วยนางเปนเชื้อนาคเดียวกันหั้นแลเจ้าคะ!” สิถิลยืนยัน ให้นางไปเล่นงานคนธรรมดาทั่วไปนางทำได้ แต่ให้ไปทำร้ายธิดานาคานั้นนางกลัวจับใจ “เพิ่นว่าคราวโดนขังในเรือนร้างนางก่บ่มีแผลริ้นไรกัดสักน้อย นาคาเปนเจ้าในหมู่สัตว์พิษบ่แม่นรึเจ้าคะ”

“ย่านไยอีสิถิล สูมีข้าอยู่ ผู้ใดมันจักกล้าทำอันใด” 

ท้าวอุ่มไม่นึกว่าอุตส่าห์เตรียมแผนการไว้อย่างดีขวัญอรุณยังรอดตายทั้งจมน้ำและถูกงูพิษขบกัด ไม่เชื่อว่าหญิงสาวจะมีชาติกำเนิดสูงส่งเป็นธิดานาคอย่างใครเล่าลือ คิดว่าคงมีของดีอะไรพกติดตัวคุ้มครองเสียมากกว่า 

ใช่...ต้องเป็นเพราะขวัญอรุณได้วิชาอาคมมาจากปู่เจ้าแถนหลวง งูเงี้ยวเขี้ยวขอจึงไม่กล้าเข้าทำอันตราย คงรู้กระทั่งคุณไสย์ลงเสน่ห์ให้พระบาทกมรเตงอัญลุ่มหลงสวาท หาไม่พระองค์คงไม่สละเวลาเสด็จไปเฝ้านางทุกเช้า แลยังตามไปช่วยจากงูเหล่านั้นด้วยพระองค์เอง ผิเป็นสตรีอื่นก็คงไม่ยินดียินร้ายส่งทหารไปช่วยแทน

สงสารเจ้าอุตตราหลานป้าเสียจริง เมื่อเช้ายังดีใจได้เข้าเฝ้า พอทราบความว่าพระองค์คำทรงอุ้มนางขวัญขึ้นหออุทุมพล ก็หน้าเฉาตรอมใจ ถึงกับเบื่อข้าวเบื่อปลาให้น่าเวทนานัก ขวัญอรุณกล้าใช้อาคมในเขตพระราชฐานช่างชั่วช้าอัประมาณ อุตตราผู้เป็นเบญจกัลยาณีจะเอาอันใดไปสู้นางงูร้ายมารยาร้อยเล่มเกวียนนี้ได้

นางควรทูลพระกรรโลงครรภ์ในเรื่องไม่ชอบมาพากลของขวัญอรุณ พระนางอุรสาเทวีจะได้พิเคราะห์ยับยั้งเหตุฉิบหายทั้งหลายซึ่งอาจเกิดแก่บ้านเมือง!



ขม...

ขวัญอรุณรู้สึกเหมือนมีหยดน้ำขมปี๋หยดลงมาในปาก เธอเบือนใบหน้าหนีทั้งยังไม่ตื่นเต็มตา มือใหญ่ร้อนของใครสักคนช้อนจับกรามสองข้างเอาไว้ไม่ให้ขยับ บังคับให้เผยอริมฝีปากเพื่อหยดน้ำขมๆ นั่นลงมาอีกครั้ง ครานี้มันไหลผ่านลงลำคอจนเธอต้องกระแอมไอออกมา

“ฟื้นแล้วรึ”

ดวงตาปรือกระพริบเปิดขึ้นลงช้าๆ ปรับภาพตรงหน้าให้ชัดเจน ใบหน้านี้คุ้นนักคลับคลายพระทองของเธอที่เคยเห็นริมฝั่งแม่น้ำโขงในวันนั้น แม้เธอจะจำหน้าเขาไม่ได้สักเท่าไร แต่ผู้ชายตรงหน้านี้ก็ให้ความรู้สึกว่าเหมือนเหลือเกิน เหมือนจนเธออดเพ้อออกมาทั้งเสียงอ่อนระโหยไม่ได้ 

“พระทองเทพรังสรรค์...หล่อด้วยสวรรค์กำภู...”

สุวรรณมุขทวารชะงักพระหัตถ์ ยังถือจอกยาค้าง ตรัสถามแถนหลวงซึ่งยืนอยู่ใกล้ๆ ว่านางพูดอะไร แถนหลวงตอบเพียงว่าเขาไม่ทราบ รอยยิ้มจางๆ ปรากฏขึ้นบนดวงหน้าผู้เป็นอาจารย์ ลองฟื้นขึ้นมาชมโฉมชายงามได้เป็นเพลงแบบนี้คงไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง 

“หื้อนอนต่อบัดแมงจักดีขึ้นเอง ข้าพระบาทขอทูลลาเมือเรือน วันพรุ่งจักเข้ามาตรวจนางแต่ฟ้างาย” ร่างในชุดขาวขยับออกห่างพระแท่น เพียงหมุนตัวจะก้าวเดินกลับถูกบางสิ่งรั้งชายผ้าไว้จนตึง หลุบตามองจึงเห็นมือคนป่วยจับอาภรณ์เขาเอาไว้ราวกับยึดเหนี่ยวไม่ยอมให้ไป 

สุวรรณมุขทวารทอดพระเนตรด้วยพระพักตร์นิ่ง ไม่รอให้ปู่เจ้าแถนหลวงได้ทันสัมผัสต้องมือนาง ทรงเอื้อมพระหัตถ์ไปปลดนิ้วเรียวออกจากชายภูษานั้นเสียเอง “ท่านเมือเรือนเถิด ทางเพ้บ่มีอันใดหื้อพะวง”

อากัปกริยานี้ทำให้ผู้เดินทางข้ามผ่านเวลาเหยียดยิ้มมุมปาก อย่างไรเขาก็มองบุรุษเพศด้วยกันออก 

“ขวัญอรุณของข้าพระบาทเจ้าขี้เซาอักโข พระองค์ก่ทรงพักผ่อนพ่องเถิด” 

แถนหลวงกระตุกหนวดเสือตัวใหญ่ตรงหน้า เน้นชัดๆ ตรงคำว่า ‘ขวัญอรุณของข้า’ ทำเอาบุรุษผู้เป็นใหญ่ถึงกับหน้าตึง สายพระเนตรแข็งขึ้นมาทันที แม้ถูกกวนน้ำให้ขุ่นพระองค์คำก็ยังทรงทำเหมือนไม่มีคลื่นใดกระทบ ร่างในชุดขาวคำนับก่อนเดินออกจากห้องไปพร้อมรอยยิ้มกระหยิ่มเบา ก่อนเปลี่ยนเป็นความรู้สึกหนักอกว่าต่อไปชีวิตของหญิงสาวคงไม่สงบเรียบง่ายสมดังปรารถนาเสียแล้ว

สุวรรณมุขทวารดูแลนางอยู่ในห้องหับราวกับเป็นของรัก แม้คนตาบอดก็ยังมองเห็น ขวัญอรุณหลับไปหนึ่งตื่น ฟื้นขึ้นมาพบตัวเองนอนอยู่บนเตียงไม่คุ้นเคย กระพริบตามอง ผ้าปู ม่าน มุ้ง ทุกอย่างวิจิตรผิดจากเรือนนอนของตัวเองจากหน้ามือเป็นหลังมือ 

นี่มันที่ไหน เธอตายแล้วขึ้นสวรรค์งั้นเหรอ? สวรรค์แน่แท้ ดูสิมีเทวดากำลังมองมา ดวงหน้าคุ้นๆ มองสบตาเธอนิ่งแถมยังมีแววคล้ายขันในที โอย ขอร้องเถอะ เทพบุตรอะไรกวนเหมือนพระองค์คำยังกะแกะ!

คิดถึงตรงนี้คนนอนอ้อยอิ่งก็รู้สึกตัวเต็มตื่น ดีดเด้งลุกขึ้นนั่งราวเตียงอันสบายกลายเป็นแท่นศิลาตากแดด จ้องพระพักตร์เข้มหน้าเหลอ

“พระ...พระบาทกมรเตง ข้ามาอยู่เพ้ได้อย่างใดเจ้าคะ”

สุวรรณมุขทวารไม่ทรงตอบ เทน้ำต้นใส่จอกมายื่นให้ ขวัญอรุณรับมาด้วยความเกรงใจ จิบได้ทีหนึ่งก็ยังสงสัย เรื่องราวเป็นมาอย่างไรทำไมเธอถึงมาอยู่ที่นี่กับเขาได้ จำได้ว่าไปสระบัวแล้วจู่ๆ เรือรั่วพลิกคว่ำ ขณะตะเกียกตะกายเอาชีวิตรอดยังเห็นงูตัวมหึมาอยู่ใต้น้ำว่ายตรงเข้ามาหา หญิงสาวก้มมองมือตัวเอง ยังจำความรู้สึกสัมผัสนิ่มลื่นยามจับเอางูยักษ์นั้นไว้ได้ ราวกับมันช่วยพยุงเธอขึ้นจากน้ำอย่างนั้น 

“สูเจ้าเล่า ทำอันใดเถิงตกน้ำตกท่าไปได้”

“ข้าออกเรือไปทังบ่รู้ว่าเรือรั่วเจ้าค่ะ เปนเคราะห์ดีวิมลากจิ่งรอดมาได้”

“เรือรั่ว หืม...” กษัตริย์หนุ่มทวนคำในพระศอ “สระโบกขรณีหั้นมีนาคชุมนัก เจ้าบ่รู้รึ”

ขวัญอรุณยิ้มแหย ถ้ารู้เธอคงไปเก็บบัวที่อื่นแล้ว  

“เอาเถิดบ่เป็นอันใดก่ดี กระนั้นความนี้ข้าจักต้องชำระหื้อได้”

“ช...ชำระ หมายความว่าอย่างใด” ร่างบางเงยหน้าตามการเคลื่อนไหวของร่างสูง วรกายใหญ่ดุจดั่งขุนเขายามประทับขึ้นยืน เงาผู้เป็นใหญ่ทาบทับปกคลุมลงมาบนตัวเธอจนมิด 

“มันต้องรับผิดชอบ” 

พระพักตร์ดุดันเย็นชา ตรัสสุรเสียงหนักแน่น  ช่างขัดแย้งกับพระหัตถ์ใหญ่อ่อนโยนที่เอื้อมมาแตะพวงแก้มของเธอแผ่วเบา 

ขวัญอรุณไม่ทันถามว่า ‘มัน’ หมายถึงผู้ใด พระองค์ก็เสด็จออกจากห้องไปเสียแล้ว หญิงสาวทิ้งตัวลงนอนต่ออย่างอ่อนแรง สับสนมึนงง เธอจมน้ำเกี่ยวอะไรกับคนอื่น ทำไมอะไรๆ มันก็วุ่นวายไปหมด เหลือบเห็นนางพระกำนัลคนหนึ่งเข้ามาเปลี่ยนน้ำต้นอย่างเงียบๆ คนบนเตียงจึงถือโอกาสซักถาม 

“บ่รู้รึว่ากมรเตงไผทโกรมทรงเสด็จไปช่วยนางไว้ด้วยพระองค์เอง แลพามายังหออุทุมพล”

“หออุทุมพล! ละ...แล้วข้ามาได้อย่างใด” พอได้รู้ว่ากำลังนอนอยู่ที่ใดจึงใจเสีย

มิใช่ว่า หออุทุมพล เป็นสถานที่สำคัญ เป็นที่ซึ่งกระทำพิธีมุรธาภิเษก เมื่อครั้งทรงเสวยราชสมบัติสืบต่อพญาไอยกุมารผู้เป็นพระอัยกาหรอกหรือ ตามกฎมณเฑียรบาลสตรีที่จะพำนักยังหออุทุมพลได้ต้องเป็นสตรีซึ่งผ่านการอภิเษกสมรส หรือเป็นนางพระกำนัลรับใช้ใกล้ชิด 12 ตำแหน่งผู้ได้รับการแต่งตั้งเท่านั้น นอกเหนือจากนี้ไม่มีสิทธิ์พักค้างอ้างแรมใดๆ กระทั่งพระกรรโลงครรภ์ยังประทับแรมมิได้  

“ข้านอนไปนานเท่าใด ยังบ่ข้ามคืนแม่นก่” ขวัญอรุณรีบลุกขึ้นใช้นิ้วสางผม ขมวดมุ่นมวยอย่างลวกๆ ขยับดึงผ้านุ่งผ้าแถบให้รัดกุมแล้วก็พบว่ามันมีเนื้อดีสวยงามกว่าที่เคยใช้ชนิดเทียบกันไม่ได้  

“ยัง เพิ่งจักแลง แลหั้นจักไปที่ใด” นางกำนัลเข้ามารั้งไม่ให้คนเพิ่งหายป่วยลุกจากที่นอน

“ข้าจักเมือห้องพระสุคนธ์ แม่นายคงคอยท่าอยู่ว่าข้าหายไปที่ใด” 

“บ่ได้ นอนเถิด คุณท้าวห้องพระสุคนธ์ทราบความแล้ว แลบัดนี้กมรเตงอัญกำลังเรียกนางมาไต่สวนอยู่ทางห้องโถงหั้น” 

“ไต่สวนเรื่องอันใด” ขวัญอรุณตัวแข็ง รู้สึกเย็นวาบจากปลายเท้าขึ้นมาถึงศีรษะ 

“จักอันใดเสียเล่า ก่ชำระความเรื่องสูเจ้าเรือล่มหั้น”

“ข้าจักไปแล...ท้องพระโรงไปทางใด” ร่างบางงุ่มง่ามลงจากเตียง นางพระกำนัลไม่เห็นด้วยทว่าไม่มีใครกล้าขัด ได้แต่ช่วยประคองพาเดินออกไปนอกห้อง 

พระองค์คำทรงโปรดปรานนางก็มาเพียงพอให้ทุกคนยำเกรงอยู่แล้ว ซ้ำนางยังเป็นถึงธิดาของพญาศรีสัตตนาคราชผู้ที่ทุกคนนับถือบูชา มิใช่สตรีสามัญทั่วไป เพียงสองข้อนี้ก็ทำให้สถานะของนางอยู่เหนือกว่าสตรีนางใดในสุวรรณโคมคำเวลานี้แล้ว 

เสียงร่ำไห้สะอึกสะอื้นดังนำมาจากท้องพระโรงตั้งแต่ขวัญอรุณยังเดินมาไม่ถึง หญิงสาวหยุดยืนอยู่ตรงประตู มองผ่านเข้าไปเห็นคนอยู่มากมาย พญาสุวรรณมุขทวารประทับอยู่บนพระที่นั่งยกสูงเหนือทุกคนในห้อง 

ด้านขวามือมีพระนางอุรสาเทวีประทับอยู่บนตั่งทอง เรียงรายด้วยคุณท้าวนางใน ด้านซ้ายคือเสนาอำมาตย์ผู้ใหญ่และนายทหารชั้นสูง แลคล้ายเรื่องนี้จะเป็นเรื่องใหญ่ บุคคลสำคัญถึงได้มาชุมนุมกันเอิกเกริก บรรยากาศน่าเสียหัวจนเธอไม่กล้าโผล่ออกไป 

นางกำนัลผู้คุ้นเคยกับช่องทางภายในพระตำหนัก สะกิดพาขวัญอรุณเดินต่อไปทางด้านหลังท้องพระโรง เพื่อลอบมองการตัดสินคดีความจากช่องพระแกล 

สตรีสองคนสองวัยนั่งอยู่บนพื้นกลางที่ประชุม คนหนึ่งคือคุณท้าวอุ่ม ส่วนนางกำนัลอีกคนกำลังหมอบกราน ซบหน้าร้องไห้อยู่กับพื้นไม่ยอมเงยหน้า เธอดูไม่ออกว่าเป็นใคร 

“อีสิถิล!”

สุรเสียงกังวานตรัสเรียกชื่อนางหนหนึ่ง สิถิลสะดุ้งสุดตัวไม่ต่างจากโดนปลายแส้ฟาดลงบนผิวเนื้อ ตัวสั่นงันงกขานรับน้ำตาร่วง 

“เจ้าข้า”


........

จบตอน




Create Date : 30 เมษายน 2560
Last Update : 7 พฤษภาคม 2560 16:35:47 น. 27 comments
Counter : 2311 Pageviews.

 
ม้าไวมารายงานตัวคร้า 😁
เป็นทั้งธิดานาค เป็นทั้งแม่หมอเล่นวิชาอาคมมนเวน่ห์
จัดไปคะ...เจ้าขวัญจะเจออะไรอี๊กกกกกก 555555


โดย: เจ้าแต้ม IP: 223.24.16.114 วันที่: 30 เมษายน 2560 เวลา:23:17:41 น.  

 
มาแล้วววว หลงเข้ามา พอดีเจอพี่เกตต์อัพพอดี

โอ้ยยย รักซึมลึกจริงๆ เฝ้าไม่ห่างเลย


โดย: Ag Sa-nguansup IP: 1.46.234.220 วันที่: 1 พฤษภาคม 2560 เวลา:0:21:17 น.  

 
ดีใจจนบรรยายไม่ถูก
ท้าวอุ่มนี่ เชียร์หลานสาวออกนอกหน้าไปมั้ยยยยย


โดย: First IP: 212.47.252.101 วันที่: 1 พฤษภาคม 2560 เวลา:2:30:34 น.  

 
อ่านไปยิ้มไปเหมือนคนบ้า สนุกมากคะ ขอบคุณนะคะ มารออ่านทุกวันเลยคะไม่ได้โม้


โดย: นงนง IP: 182.232.238.241 วันที่: 1 พฤษภาคม 2560 เวลา:6:26:28 น.  

 
รอตอนต่อค่ะ. แหมหนูขวัญแกอึดจริงๆ


โดย: mooda IP: 171.5.244.202 วันที่: 1 พฤษภาคม 2560 เวลา:6:30:17 น.  

 
โอ้โฮ หนูขวัญกลายเป็นธิดาของพญานาคซะแล้ว คนโบราณช่างวิเคราะห์จริงเชียว ขอบคุณนาคน้ำนะคะที่ไม่ทำอะไรหนูขวัญแถมยังช่วยซะอีก คุณท้าวอุ่มนี่ต้องโดนให้หนักหน่อยแล้ว ยังไม่หยุดใส่ความอีกนะ


โดย: Kawee IP: 182.232.172.25 วันที่: 1 พฤษภาคม 2560 เวลา:8:51:45 น.  

 
ฟื้นมาก็ชมหนุ่มเลยนะเจ้าขวัญ5555


โดย: นวล IP: 119.76.99.24 วันที่: 1 พฤษภาคม 2560 เวลา:9:14:02 น.  

 
พระทองเทพรังสรรค์ หล่อด้วยสุวรรณกำภู
เจ้างามบริบูรณ์ไม่มีคู่ โฉมตรูข้าร้อยชั่งเอย

พระทองข้ารูปหล่อเหลา หนักเล่าก็ได้ร้อยชั่ง
รัศมีนั้นงามอยู่เปล่งปลั่ง ทั้งเมืองไม่มีเหมือนเอย


โดย: ขวัญ IP: 124.121.128.188 วันที่: 1 พฤษภาคม 2560 เวลา:13:37:58 น.  

 
เจ้าแต้ม - กว่าจะจบเรื่องน่าจะได้เป็นอะไรหลายอย่าง สุดท้ายได้เป็นเมียไง

Ag Sa-nguansup - หลงมาถูกเวลาจริงๆ

First - กะว่าหลานชั้นสวยขนาดนี้ยังไงต้องได้สักตำแหน่งแน่ ดั๊น โดนขวัญอรุณม้ามืดวิ่งเข้าวินไปฉิบ

นงนง - เกาะติดขอบจอจริง ขอบคุณค่า

mooda - เป็นพันธุกรรมนางเอกทุกคนต้องมีดีเอ็นเออึดค่ะ 5555

Kawee - ยังมีความพยายามจะกำจัดขวัญอรุณให้ได้ แต่ไม่ง่ายหรอกเพราะเธอเป็นนางเอก 5555 สงสารป้าแกนะคะ

นวล - ไม่ได้ค่ะ ของดีมาอยู่ตรงหน้าต้องชื่นชม อิอิ

ขวัญ - อุ่ย ขวัญอรุณมาเอง


โดย: นราเกตต์ วันที่: 1 พฤษภาคม 2560 เวลา:16:44:03 น.  

 
ยังไม่เข็ด จะไปฟ้องแม่องค์คำอีก เจอสอบขึ้นมาก็ผิดเต็มๆ แต่ก็ดีอย่างที่ทำให้ขวัญได้ใกล้ชิดองค์คำมากขึ้น


โดย: nasa IP: 159.192.241.112 วันที่: 1 พฤษภาคม 2560 เวลา:19:22:03 น.  

 
จะมีช่วงได้กลับไปหาคุณยายไหมอ่ะคะ แอบอยากรู้ว่าทางโลกปัจจุบันเป็นอย่างไรบ้างหลังหนูขวัญหายตัวมา TT


โดย: Yuu IP: 157.7.52.183 วันที่: 1 พฤษภาคม 2560 เวลา:20:02:42 น.  

 
อ่านแล้วได้แต่ร้อง ว้าวๆๆๆๆ โดยเฉพาะตอนที่ขวัญอรุณตื่นมาก็พูดกลอนชมหนุ่มเลย 555


โดย: unna_jung IP: 58.9.71.104 วันที่: 2 พฤษภาคม 2560 เวลา:0:00:04 น.  

 
กรี๊ดดด พระองค์คำเฝ้าหนูขวัญตลอดงี้ คุณท้าวร้ายนะคะแต่ก็ดีพระนางได้ใกล้ชิดกัน อรั๊ยยยตื่นมาชมหนุ่มเลยทีเดียว😂😂น่ารักมากๆๆๆๆคร่า รออ่านวนไปค่ะ😉😘


โดย: เฟริน IP: 61.7.188.75 วันที่: 2 พฤษภาคม 2560 เวลา:16:51:24 น.  

 
มาติดขอบจอต่อค่ะ. พระองค์คำได้ใจเราไปเลย.
ขอบคุณคุณนราเกตต์มาต่ออย่างไว. รักที่สุด


โดย: mooda IP: 171.5.239.169 วันที่: 2 พฤษภาคม 2560 เวลา:17:44:57 น.  

 
นั่นไง องค์คำโง่ซะที่ไหนนนน
หวง ห่วงเจ้าขวัญสุดพลัง


โดย: First IP: 188.165.201.164 วันที่: 2 พฤษภาคม 2560 เวลา:18:25:03 น.  

 
ฮ่าๆ มีเพ้อชมหนุ่มด้วย


โดย: Jan_January IP: 49.229.60.19 วันที่: 2 พฤษภาคม 2560 เวลา:18:27:07 น.  

 
หวายๆ โชคดีเปิดมาเจอเต็มตอนเลย

แต่โชคร้ายคือ...ค้าง T__T


โดย: I.Beaut IP: 182.232.113.95 วันที่: 2 พฤษภาคม 2560 เวลา:18:49:13 น.  

 
มีความหวงของหุหุ ^^


โดย: patch IP: 182.232.160.189 วันที่: 2 พฤษภาคม 2560 เวลา:20:22:13 น.  

 
ว้าย!เจ้าขวัญโดนจอง แอบมีเจ้าของโดยไม่รู้ตัว แถมเจ้าของก็หวงด้วยอ่ะ ฮิ้ววววววว


โดย: นวล IP: 119.76.99.164 วันที่: 2 พฤษภาคม 2560 เวลา:20:42:22 น.  

 
พระองค์คำมีความหึง คนตาบอดยังดูออกเล้ย กะว่าจะแซวตั้งแต่ครึ่งแรกแล้วว่า แถนหลวงเป็นหมอแต่คนป้อนยาให้ขวัญอรุญคือพระองค์คำ อิอิ พอหนูขวัญฟื้นแล้วดีต่อใจจริงๆด้วยค่ะ


โดย: Kawee IP: 182.232.7.186 วันที่: 2 พฤษภาคม 2560 เวลา:20:59:36 น.  

 
จัดไปเลยค่า จัดให้หนัก จะได้ไม่กล้ารังแกน้องขวัญอีก ว่าแต่น้องขวัญจะได้กลับเรือนนอนเปล่าอ่ะ หรือว่าต้องอยู่หออุทุมพล ตลอดไป อิอิ มีความฟินล่วงหน้าค่า


โดย: ลิน IP: 202.44.45.30 วันที่: 2 พฤษภาคม 2560 เวลา:22:42:53 น.  

 
ยังไงต้องรับโทษค่ะ เพราะเอากันถึงตาย หวังว่าหลานสาวคงไม่รู้เห็นด้วยหรอกนะ กล้าแตะของสูงที่เป็นของหวง


โดย: nasa IP: 110.77.199.113 วันที่: 4 พฤษภาคม 2560 เวลา:21:28:33 น.  

 
รีบบอกมาให้ไว หมั่นไส้ท้าวอุ่ม คิดฆ่ากันเชียวรึ


โดย: ราตรีคิมหันต์ IP: 1.47.3.121 วันที่: 5 พฤษภาคม 2560 เวลา:1:17:23 น.  

 
บังอาจทำที่รักของข้าเจ็บ ลงโทษสถานหนัก


โดย: sakeena IP: 49.228.241.188 วันที่: 5 พฤษภาคม 2560 เวลา:15:01:17 น.  

 
ฮาตอนฟื้นมาเจอคนหล่อแล้วเพ้อเป็นหลอน ตลกมากค่ะ
ตอนนี้อ่านแล้วอบอุ่นหัวใจมากค่ะ
พวกตัวโกงต้องเจอองค์คำ!!!!!! โดนแน่ๆๆๆๆจะได้เลิกรังแกขวัญสักทีค่ะ


โดย: หนูแรคคูน IP: 49.228.104.137 วันที่: 6 พฤษภาคม 2560 เวลา:14:16:23 น.  

 
nasa - ไม่มีคุณท้าวอุ่มนี่เราไม่มีกามเทพเลยน้า

Yuu - อยากให้กลับไปเหมือนกันค่ะ คิดถึงคุณยายเนาะ ต้องวัดกันตอนจบว่าจะได้กลับรึเปล่า

unna_jung - เรื่องผู้ชายขอให้บอกค่ะ ไม่มีพลาดอยู่แล้ว 5555 ละเมอน้ำลายยืดเยย

เฟริน - ยิ่งร้ายยิ่งดีนะป้าอุ่ม หนูขวัญรับผลบุญไปเต็มๆ

mooda - ผู้ชายดีๆ เราหาได้ในนิยายค่ะ 555

First - เรียนจบเทียบเท่าปริญญาเอกเชียวนะคะนั่น ฉลาดผุดๆ

Jan_January - คนเขียนแอบสิงร่าง หุหุ

I.Beaut - ค้างไม่นานค่ะช่วงนี้ มาต่อกันเล้ย

patch - คติพระองค์คำ ของๆ ข้าก็คือของๆ ข้า

นวล - นั่นสิคะ ยังไม่รู้ตัวเลยว่าแต่งกับใครไม่ได้แล้ว

Kawee - ถ้าตรวจเองได้พี่แกตรวจเองแล้วค่ะ 5555

ลิน - โดนหนักแน่นวลค่า ส่วนเรื่องอยู่หอรึไม่ ต้องตอนที่ 22 โน่นล่ะน้า

nasa - อุตตราจริงๆ ก็ดีนะคะ เสียแต่มีป้าพยายามดันไปหน่อย

ราตรีคิมหันต์ - ทำได้ทุกอย่างเพื่ออัพเกรดวงศ์ตระกูลค่ะ

sakeena - หนักแบบเจ็บนี้อีกนานเลยค่า

หนูแรคคูน - พระเอกเราไม่ปล่อยไว้แน่นอน ดีดไปไกลๆ เลยค่ะ หุหุ


โดย: นราเกตต์ วันที่: 7 พฤษภาคม 2560 เวลา:17:00:39 น.  

 
สวัสดีนะจ้ะ แวะมาเยี่ยมนะจ้าาา sinota ซิโนต้า Ulthera สลายไขมัน SculpSure เซลลูไลท์ ฝ้า กระ Derma Light เลเซอร์กำจัดขน กำจัดขนถาวร รูขุมขนกว้าง ทองคำ ไฮยาลูโรนิค Hyaluronic คีเลชั่น Chelation Hifu Pore Hair Removal Laser freckle dark spot cellulite SculpSure Ultherapy กำจัดไขมัน adenaa ลบรอยสักคิ้วด้วยเลเซอร์ ลบรอยสักคิ้ว Eyebrow Tattoo Removal เพ้นท์คิ้ว 3 มิติ สักคิ้ว 3 มิติ
ให้ใจหายใจ สุขภาพ วิธีลดความอ้วน การดูแลสุขภาพ อาหารเพื่อสุขภาพ ออกกำลังกาย สุขภาพผู้หญิง สุขภาพผู้ชาย สุขภาพจิต โรคและการป้องกัน สมุนไพรไทย ขิง น้ำมันมะพร้าว ผู้หญิง ศัลยกรรม ความสวยความงาม แม่ตั้งครรภ์ สุขภาพแม่ตั้งครรภ์ พัฒนาการตั้งครรภ์ 40 สัปดาห์ อาหารสำหรับแม่ตั้งครรภ์ โรคขณะตั้งครรภ์ การคลอด หลังคลอด การออกกำลังกาย ทารกแรกเกิด สุขภาพทารกแรกเกิด ผิวทารกแรกเกิด การพัฒนาการของเด็กแรกเกิด การดูแลทารกแรกเกิด โรคและวัคซีนสำหรับเด็กแรกเกิด เลี้ยงลูกด้วยนมแม่ อาหารสำหรับทารก เด็กโต สุขภาพเด็ก ผิวเด็ก การพัฒนาการเด็ก การดูแลเด็ก โรคและวัคซีนเด็ก อาหารสำหรับเด็ก การเล่นและการเรียนรู้ ครอบครัว ชีวิตครอบครัว ปัญหาภายในครอบครัว ความเชื่อ คนโบราณ


โดย: สมาชิกหมายเลข 4057910 วันที่: 23 สิงหาคม 2560 เวลา:17:32:42 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

นราเกตต์
Location :
เชียงใหม่ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 68 คน [?]




ดาวน์โหลด E-book

กระต่ายในเงาจันทร์

Friends' blogs
[Add นราเกตต์'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.