Group Blog
 
<<
เมษายน 2560
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30 
 
17 เมษายน 2560
 
All Blogs
 
อุษาโคมคำ ตอนที่ 18



สามวันสามคืนขวัญอรุณโดนขังอยู่ในห้องร้างแคบๆ นอกจากฝุ่นหนาเตอะที่ทำให้ไอคอแห้ง เธอต้องต่อสู้กับความอบอ้าวในตอนกลางวัน และยุงแมลงต่างๆ ในเวลากลางคืน ถูกกัดคันคะเยอจนนอนไม่ได้ โชคดีได้ขี้ผึ้งติดมือมาทาบรรเทารอยตุ่มนูนแดง สรรพคุณชะงัดช่วยทำให้มันยุบลงได้เพียงข้ามคืน ครบสามวันแม้แต่นางพระกำนัลคนอื่นยังประหลาดใจที่เห็นเธอกลับออกมาแบบไร้ริ้วรอยแม้แต่รอยมดกัด

ยาที่พระองค์คำพระราชทานให้ได้ผลดีสมกับเป็นยาเจ้าขุนมูลนายใช้ เธอนึกอยากรู้ส่วนผสมเผื่อไว้ทำใช้เองในวันหน้าและแจกจ่ายคนที่ต้องการด้วย เพียงแต่ไม่รู้ว่าเจ้าของยาจะโปรดบอกสูตรไหม

หลังออกจากเรือนกักบริเวณ ท้าวอุ่มไม่ใคร่ให้ขวัญอรุณอยู่ทำงานที่ห้องพระสุคนธ์ อีกทั้งไม่ปรารถนาให้นางพระกำนัลสาวขึ้นไปเสนอหน้ายังพระตำหนักพระกรรโลงครรภ์ถี่บ่อย ผู้สูงวัยเห็นว่าหญิงสาวชอบไปอยู่โบกขรณีท้ายพระตำหนักนัก จึงไล่ให้ไปทำหน้าที่เก็บดอกบัวจากสระเพื่อนำมาใช้ในงานเครื่องหอม แลใส่พานถวายเป็นพุทธบูชาทุกวัน

ขวัญอรุณคิดแล้วได้ลงมาทำงานสระบัวก็ดี สบายใจมากกว่าอุดอู้อยู่แต่ในห้องพระสุคนธ์ หญิงสาวใช้เวลาหลายช่วงในการลงเก็บบัว แต่พอสังเกตดูก็พบว่าช่วงเช้าเป็นเวลาดีที่สุดสำหรับการเก็บดอก ดังนั้นในทุกวันหลังตื่นนอนทำธุระส่วนตัวเสร็จ พอถึงเวลาตีนฟ้ายก ยกเธอก็มักมาถึงโบกขรณีเพื่อเริ่มลงมือทำงาน

รุ่งอรุณอากาศเย็น แม้ไม่ใช่ฤดูหนาวทว่าอุณหภูมิในยุคโบราณต่ำกว่าในสมัยที่เธอเคยอยู่หลายเท่า ขวัญอรุณใช้ผ้าทอผืนยาวพันโพกศีรษะเพื่อป้องกันความหนาวจากหมอกและน้ำค้าง พายเรือไปกลางสระแล้วลงมือเก็บบัวที่เป็นดอกตูมใหญ่ ทุกครั้งหลังทำงานเสร็จหญิงสาวมักเห็นร่างสูงของพญาสุวรรณมุขทวารเสด็จดำเนินออกกำลัง

คนที่นี่ตื่นกันแต่หัวมืด ถึงเป็นพระมหากษัตริย์ก็ต้องตื่นเช้า ได้ยินจากไทวะบอกว่าพญาสุวรรณมุขทวารนั้น ทรงตื่นบรรทมตั้งแต่ตีสาม เพื่อทำวัตรนั่งสมาธิในวิหาร จากนั้นจึงอ่านฎีกาข้อราชการงานเมือง แล้วเสร็จถึงเสด็จมาเดินออกกำลังพระวรกาย  

พอถึงเวลาสักเจ็ดโมงเช้าก็กลับไปเสวยอาหารเช้า และออกว่าราชการยังท้องพระโรงเพื่อให้เสนาบดี อำมาตย์ ขุนนางน้อยใหญ่เข้ามาปรึกษาขอคำวินิจฉัยและถวายฎีกาอื่นๆ เพิ่มเติม ในบางครั้งต้องทำองค์เป็นตะลาการตัดสินคดีความซึ่งเกิดจากการคิดคดฉ้อราษฎร์บังหลวง

พอถึงช่วงบ่าย ทรงเสวยพระกระยาหารเรียบๆ ไม่อ้อยอิ่ง ไม่โปรดจัดสำรับใหญ่โตหรือมีนางกำนัลแวดล้อม จากนั้นจึงทรงออกฝึกศิลปะการต่อสู้กับแม่ทัพนายกอง ทบทวนการใช้อาวุธศาสตราทั้งที่มีคมและไม่มีคม ทรงเชี่ยวชาญศิลปะวิทยาการทุกแขนง บ้างทรงม้าแข่งกับเหล่าทหารฝีมือดี หลังจากนั้นจึงทรงกลับมาชำระพระวรกาย สรงสนาน รับพระกระยาหารเย็น ทรงอักษร อ่านหนังสือ เข้าฌานสมาบัติอยู่ถึงดึกค่อยบรรทม

ขวัญอรุณไม่รู้เลยว่าเป็นพระเจ้าแผ่นดินต้องทรงงานหนักขนาดนี้ งานของเธอก็แค่ตื่นมาเก็บบัว สายๆ กินข้าว เข้าช่วยงานห้องพระสุคนธ์ เก็บกวาดตากหั่นสมุนไพรสำหรับใช้ทำเครื่องหอม พอเย็นก็อาบน้ำกินข้าว หลังจากไม่ถูกเรียกใช้ กลับเรือนนอนมาก็อาศัยจังหวะที่ทุกคนนอนหลับอ่านเขียนลายสือ บ้างเขียนจดหมายถึงไทวะแลกเปลี่ยนข่าวสารกันและกัน 

ทุกวันสงบสุขตามอัตภาพจนเธอคิดว่าใช้ชีวิตประจำวันต่อไปอย่างนี้ก็ไม่ได้เลวร้าย เว้นเสียว่านานครั้งมีอารมณ์คิดถึงบ้านผุดขึ้นมาอย่างรุนแรงเท่านั้น 


พญาสุวรรณมุขวารทอดพระเนตรนางพระกำนัลสาวซึ่งกำลังเก็บบัวอยู่กลางสระ ใบหน้าเนียนใสโผล่พ้นผ้าคลุมหันมาสบตากับพระองค์แวบหนึ่ง ก่อนหันกลับไปก้มทำงานต่อราวกับว่าไม่เห็นพระวรกายสูงใหญ่ประทับอยู่ตรงนี้ หลายวันแล้วที่ทรงเสด็จมาถึงท้ายพระบรมมหาราชวังโดยไม่มีกิจอันใด แสร้งชมนกชมไม้เสียครู่ใหญ่พอได้เวลาเสวยพระกระยาหารเช้าก็ทรงแวะหาพระนางอุรสาเทวีเพื่อเสวยมื้อแรกด้วยกัน สร้างความปลาบปลื้มใจให้แก่พระนางหนักหนาที่พระราชโอรสเสด็จมากินข้าวด้วยทุกวัน  

“แม่ว่าจักถามสักเทื่อ อันใดเถิงมาเรือนแม่กินงายตวยแม่ทุกวัน แวะเวียนไปที่ใดมา”

“ลูกไปชมดวงตะเว็นขึ้นมา ฟ้างายงามนักแม่”

“ดวงตะเว็นอันใดไปอยู่ทางท้ายตำหนัก บ่ได้ขึ้นทางหั้นสักน้อย” พระนางอุรสาเทวีบ่นพระโอรสว่าทรงตรัสเฉไฉ สระบัวตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกจะไปมีพระอาทิตย์ขึ้นได้อย่างไร 

กษัตริย์หนุ่มทรงยิ้มละมุนตอบพระมารดา ครั้นเสด็จกลับไปแล้วคุณท้าวระสีจึงถวายคำสันนิษฐานว่า การที่ทรงโปรดชมดวงตะวันขึ้นนั้น ลางทีจะไม่ใช่การไปชม 'มณียามเช้า' ดังเข้าใจ ได้ยินว่าขวัญอรุณช่วงนี้ได้รับมอบหมายหน้าที่ไปเก็บดอกบัวที่โบกขรณีทุกวัน ลองเรียกคุณท้าวอุ่มเข้ามาสอบถามคงได้ความ 

“ข้าหื้อขวัญอรุณไปเก็บดอกบัวที่หั้นจริงเจ้าค่ะ” ท้าวอุ่มประนมมือทูล ตระหนกตกใจเมื่อได้รู้ว่าพระองค์คำทรงสนพระทัยนางพระกำนัลสาวถึงกับเสด็จไปเฝ้าดูนางทุกวัน 

“ลูกข้าก่ไปแลนางแท้หั้น”

“พระบาทเจ้าบ่เคยโปรดหญิงใด ขวัญอรุณก่มีหน่วยก้านบ่เลว นางสิบสองพระกำนัลก่ยังเหลือตำแหน่งว่างนะเจ้าคะ” ระสีเสนอแนะ สนับสนุนหญิงสาวด้วยเห็นแววว่านางคงไปได้อีกไกล 

“นางสิบสองพระกำนัล! บ่ได้ดอกเจ้าค่ะ ขวัญอรุณเพิ่งเข้าวังได้บ่นาน การใดก่ยังบ่เชี่ยว ซ้ำบ่มีเชื้อเถาเหล่าตระกูลเปนนางปกณที่ปู่เจ้าอุปถัมภ์ไว้เท่าหั้น หื้อไปถวายงานใกล้ชิดจักวางพระราชหฤทัยได้อย่างใดเจ้าคะ” คุณท้าวอุ่มเบิกตาโต รีบคัดค้าน 

“บ่เหมือนแม่อุตตราห้องเครื่อง หลานสาวคุณท้าวอุ่มที่เปิงใจเปนล้ำเจ้าขวัญแม่นก่เจ้าคะ” 

“เอ๊ะ คุณท้าวระสี หลานสาวข้ามีอันใดบ่พึงสม” คนโดนแซะหน้าตึง มองตอบด้วยสายตาเข่นเขี้ยว 

ลือกันมาพักใหญ่แล้วว่าคุณท้าวอุ่มหมายมั่นปั้นมืออยากให้นางอุตตราได้รับเลือกเป็นนางสิบสองพระกำนัล ผู้เป็นป้าทั้งผลักดันทำทุกทางเพื่อให้หลานสาวได้อยู่ในสายพระเนตรพระกรรณของทั้งพระกรรโลงครรภ์และพระบาทกมรเตงอัญ

แต่ถึงรสมือทำอาหารของนางอุตตราจะเป็นเลิศ ก็มีเพียงพระนางอุรสาเทวีเท่านั้นที่ทรงโปรด ส่วนพระองค์คำไม่เคยตรัสถึงแม้สักคำเดียว อุบายหวังใช้เสน่ห์ปลายจวักมัดพระหทัยจึงเป็นได้เพียงฝันลมๆ แล้งๆ ไหนเลยจะเหมือนขวัญอรุณ แค่ทำพระเขนยถวายนิดหน่อยกลับได้รับความสนพระทัยถึงเพียงนี้ 

ไม่ยุติธรรมนัก!

คุณท้าวอุ่มคิดว่าตนลงทุนลงแรงไปมาก จะไม่ยอมเสียตำแหน่งนางสิบสองพระกำนัล ซึ่งเป็นตำแหน่งนางกำนัลรับใช้ใกล้ชิดส่วนพระองค์ไปให้คนชุบมือเปิบไม่มีหัวนอนปลายตีน เทียบกับอุตตราผู้เป็นถึงบุตรีอำมาตย์ มีข้าทาสบริวารตระกูลใหญ่ ยศศักดิ์ฐานะย่อมเหมาะสมกับตำแหน่งมากกว่า รูปโฉมหรือก็จัดว่างามไม่น้อยหน้าผู้ใด 

การที่พระบาทกมรเตงอัญยังมิทรงโปรดก็เพราะยังไม่เคยทอดพระเนตรเห็นนางต่างหาก หากได้ยลอุตตราสักครั้ง มีหรือจะคิดอยากได้นางขวัญอรุณไปอยู่ข้างพระวรกาย

อย่างไรนางก็ต้องขัดขวาง ไม่ให้อันเตวาสิกแห่งปู่เจ้าแถนหลวงผู้นี้เป็นนางสิบสองพระกำนัล และคงต้องหาหนทางจัดแจงให้พระองค์คำพบกับอุตตราสักครั้งโดยไว


บัวดอกสุดท้ายถูกเด็ดวางใส่ในเรือ ขวัญอรุณประเมินดูแล้วว่าคงพอสำหรับใช้งานจึงพายเรือกลับ เข้ามาถึงฝังเห็นร่างสูงของพญาสุวรรณมุขทวารยังประทับนั่งอยู่ใต้ต้นไม้ หญิงสาวย่อกายทำความเคารพ คิดเดินเลี่ยงกลับตำหนัก หากถูกสุรเสียงนุ่มนวลรั้งไว้ด้วยคำถาม

“บัวที่เหลือในเรือหั้น บ่เอาไป” ทอดพระเนตรไปทางดอกบัวที่ยังเหลืออยู่ในเรืออีกหลายกำ ทุกครั้งนางขนไปหมดในรอบเดียว ทว่าวันนี้เก็บมามากกว่าปกติจนขนไม่หมด 

“หนักนักเจ้าค่ะ ข้าพระบาทเอาบ่ไหวดอก บัดแมงจักหื้อนางข้าไทมาเอา” 

“มีการใดต้องใช้นักประนี้”

“ข้าพระบาทก่บ่รู้เจ้าค่ะ เพิ่นสั่งมาอย่างใดก่ทำอย่างหั้น”

“ผู้ใดสั่ง”

“คุณท้าวอุ่ม แม่นายของข้าเจ้าค่ะ” 

“หื้อเจ้ามาเก็บผู้เดียวน่าทำงน แลวันนี้ยังบ่ส่งคนมาช่วย” พระองค์คำเสด็จไปที่เรือขนบัวที่เหลือเดินกลับมาหาหญิงสาวที่กำลังยืนมองตาค้าง “ข้าจักช่วยขน”

“บ่ได้เจ้าค่ะ พระบาทเจ้าเปนเถิงผู้ใดจักลงมาทำงานประนี้ ข้าพระบาทเกรงผู้อื่นจักมอง...เอ้อ...มองว่าบ่ดีแลจักโดนตำหนิเจ้าค่ะ” ขวัญอรุณทรุดตัวลงนั่งคุกเข่า ขอร้องให้เขาเลิกล้มความคิดหาเหาใส่หัวให้เธออย่างปัจจุบันทันด่วน 

ถ้าเกิดมีใครมาเห็นเข้า แน่นอนว่าต้องเห็นเพราะเดินเข้าตำหนักไปโต้งๆ มีหวังเจ้าขวัญเอ๊ย โดนหนักกว่าขังเดี่ยวแน่นอน ข้อหาใช้งานพระเจ้าแผ่นดินเท่ากับไม่ให้ความเคารพพระองค์ซึ่งเปรียบเสมือนสมมติเทพ 

มีร้อยหลังรับหวาย มีกบาลนับพันให้ฟันก็ไม่พอ!

เห็นสีหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออกของหญิงสาว สุวรรณมุขทวารก็ยังทำไม่รู้ไม่เห็น ขมีขมันจะเดินขนไปพร้อมกันให้ได้ ขวัญอรุณสุดทัดทานจึงเปลี่ยนแผน ทำเป็นว่ายังไม่อยากกลับ อยากอยู่ทำงานแถวนี้ต่อเพราะอากาศตอนเช้ากำลังดี ว่าแล้วก็ลงมือวางดอกบัวที่เก็บมาไว้บริเวณใต้ต้นไม้ที่พระองค์ประทับเมื่อครู่ นำใบบัวมาหลายใบเพื่อวางปูรอง จากนั้นจึงลงมือพับกลีบจีบบัว 

พระองค์คำเสด็จมาหย่อนพระวรกายประทับนั่งใกล้ๆ มองมือเนียนลออขยับจับกลีบบัวพับไปมาคล่องแคล่ว ด้วยความสนพระทัย ตรัสถามสงสัยว่าเหตุใดถึงต้องพับกลีบ 

“บัวถวายพระจักต้องเปนดอกบัวบานเจ้าค่ะ” ดวงตาสุกใสสีดำนิลยังคงหลุบต่ำจดจ่ออยู่กับงาน ไม่เงยหน้า

“เหตุใดเปนดอกบัวบาน เอาบัวบานแล้วถวายบ่ได้ฤา”

“พระพุทธองค์ตรัสว่ามนุษย์เปรียบเปนบัวสี่เหล่า บัวเหล่าสุดท้ายก่คือบัวบาน อันจักหมายเถิงสามารถเปนผู้รู้ ผู้ตื่น ผู้เบิกบานได้วันหน้า จิ่งควรถวายบัวบานเจ้าค่ะ แต่ที่บ่เอาบัวบานถวายก่ด้วยบัวบานกลีบอ่อนวิมลาก จักโรยสิ้นในเพลาบ่นาน อยู่บ่ทนเจ้าค่ะ”

“เจ้าก่รู้เรื่องธรรมรึ” พระองค์คำทรงมีน้ำเสียงประหลาดใจ 

“ก่บ่ลึกเท่าใดเจ้าค่ะ” ขวัญอรุณชะงักมือเล็กน้อย 

“บ่ ข้าบ่เคยหันสตรีใดสนใจธรรมะประนี้มาก่อน”

“รู้น้อยเจ้าค่ะ ข้าก่จำเขามาเท่าหั้น” นางกำนัลสาวถ่อมตัว 

กษัตริย์หนุ่มไม่ทรงเชื่อว่านางจะมีความรู้เล็กน้อย นอกจากกรรมวิธีการสกัดเอาน้ำมันหอมออกมาจากดอกไม้ ยังมีความรู้เรื่องธรรมะ นับว่ายากจะเจอสตรีพร้อมทั้งปัญญาแลศีลธรรมจรรยาเป็นสมบัติเช่นนี้ กระทั่งวิธีการพับกลีบบัวของนางก็ยังทำให้พระองค์สนพระหทัยได้มากทีเดียว

พระหัตถ์ใหญ่หยิบดอกบัวขึ้นมาลองทำตามบ้าง ครูพักลักจำโดยขวัญอรุณไม่ได้เปิดปากสอน จีบทิ้งจีบขว้างเนื่องจากทำเบี้ยวและช้ำ ครั้นพอจะทรงหยิบดอกใหม่ขึ้นมาหัดกลับถูกหญิงสาวตีมืออย่างเผลอตัว ดุให้เขาวางเนื่องจากไม่ต้องการไปเก็บดอกไม้มาใหม่ 

เขาทำของเธอเสียหมดแล้ว!

“ข้ายังทำบ่งาม แลเจ้าก่จีบหลายอย่างบ่เหมือนกันสักดอก ข้าจักหัดพ่อง” คนมือบอนประกาศ 

“ไว้วันพรุ่งเถิดเจ้าค่ะ ข้าจักเก็บมาเผื่อ!” ครูจำเป็นหน้ายุ่งยังคงมุ่งมั่นทำต่อ ไม่รู้ตัวเลยว่าที่ทำไปเมื่อครู่นั้นโทษสถานหนักเพียงใด 

สุวรรณมุขทวารทอดพระเนตรมองหญิงสาว ทั้งอ่อนหวานและระยิบวาวเหมือนประกายของขลนทียามแสงอาทิตย์ตกต้อง 

บ่นานดอก...บ่นานพระองค์คงรู้ว่านางเป็นผู้ใดมีที่มาอย่างใด แลมีค่าควรเมืองแก่การอยู่ข้างกายพระองค์ฤาไม่ 


จบตอน



Create Date : 17 เมษายน 2560
Last Update : 26 เมษายน 2560 7:34:16 น. 19 comments
Counter : 2164 Pageviews.

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณป้าทุยบ้านทุ่ง


 
ดีใจรับปีใหม่ไทย


โดย: mooda IP: 171.5.238.4 วันที่: 17 เมษายน 2560 เวลา:12:34:26 น.  

 
องค์คำมีความส่องสาว ชัดเจนไม่อ้อมแอ้ม


โดย: First IP: 188.165.201.164 วันที่: 17 เมษายน 2560 เวลา:12:43:02 น.  

 
องค์ดำ รุกแบบไม่อ้อมค้อมเลย แต่สาวเจ้าจะรู้ตัวไหมเนี่ย ดูเป็นคนความรู้สึกอยู่ ^^


โดย: ีunna_jung IP: 202.28.179.5 วันที่: 17 เมษายน 2560 เวลา:14:26:06 น.  

 
เมื่อวานอ่านนางภูต วันนี้อ่านอุษาโคมคำ ดีต่อใจจริงๆค่ะ
อยากเสียเงินซื้อหนังสือ "อุษาโคมคำ" เต็มทีแล้ว


โดย: asawinee IP: 49.49.249.229 วันที่: 17 เมษายน 2560 เวลา:15:02:52 น.  

 
พระองค์คำน่ารักจัง มาส่องสาวเจ้าทุกวันงี้😆😝 พี่นราเกตต์มาแต่งต่ออีกเยอะๆนะคร๊าา น้องรอพี่ที่ท่าน้ำทุกวันเลยนะเจ้าคะ 🙏🏻🙏🏻😂😂


โดย: เฟลิโอน่า IP: 119.42.72.165 วันที่: 17 เมษายน 2560 เวลา:15:41:41 น.  

 
อื้อหือ พระองค์คำนี้ จีบสาวแบบมีชั้นเชิงจริงๆ ไม่รุกมาก แค่ส่องให้อยู่ในครองสายตาก็ยังดี โอ๊ย ชอบอ่ะ


โดย: Kawee IP: 182.232.58.45 วันที่: 17 เมษายน 2560 เวลา:19:18:33 น.  

 
แอบส่องสาวเป็นอาหารตาหรืออาหารใจเจ้าคะ องค์คำ รออ่านครึ่งหลังอย่างใจจรดใจจ่อค่า


โดย: นวล IP: 119.76.98.2 วันที่: 17 เมษายน 2560 เวลา:23:06:02 น.  

 
แอบส่องสาวเป็นอาหารตาหรืออาหารใจเจ้าคะ องค์คำ รออ่านครึ่งหลังอย่างใจจรดใจจ่อค่า


โดย: นวล IP: 119.76.98.2 วันที่: 17 เมษายน 2560 เวลา:23:11:57 น.  

 
องค์คำกลับมาแล้ว แถมยังแอบเหล่สาวเฮี้ยวด้วย ในที่สุดก็หลงเสน่ห์น้องขวัญเราซะทีหลังจากแกล้งมานาน


โดย: nasa IP: 119.42.67.159 วันที่: 20 เมษายน 2560 เวลา:22:18:39 น.  

 
อ่านไปยิ้มไป ขอบคุณสำหรับความสุขในวันเสาร์บ่ายๆนะคะ


โดย: นงนง IP: 115.87.153.155 วันที่: 22 เมษายน 2560 เวลา:15:47:38 น.  

 
นั่งจีบกันด้วยดอกบัวใช่ไหมเจ้าค่ะ. เขิน


โดย: mooda IP: 171.5.245.67 วันที่: 22 เมษายน 2560 เวลา:16:22:37 น.  

 
อร๊ายยยย น่ารักจัง


โดย: First IP: 188.165.240.145 วันที่: 22 เมษายน 2560 เวลา:16:23:13 น.  

 
น่ารักจัง ^^


โดย: ่Jan_January IP: 49.49.242.252 วันที่: 22 เมษายน 2560 เวลา:18:36:06 น.  

 
รู้สึกว่าคู่นี้แสดงออกต่อกันแบบไม่หวาน แต่คนอ่านหวานในหัวใจมาก โอ๊ย อ่านไปยิ้มไป พระองค์คำตกหลุมรักหนูขวัญจริงๆเลย ถึงขนาดรอและยังจะทำงานช่วยอีก น่ารักที่สุด


โดย: Kawee IP: 182.232.115.102 วันที่: 22 เมษายน 2560 เวลา:19:10:07 น.  

 
พระองค์คำแอบรุกแบบเงียบๆนี่นา


โดย: patch IP: 182.232.17.162 วันที่: 22 เมษายน 2560 เวลา:19:11:55 น.  

 
แหม ทำมาตีเนียนสาว


โดย: Pinpinut IP: 202.28.118.124 วันที่: 22 เมษายน 2560 เวลา:21:51:48 น.  

 
mooda - ปีใหม่แล้ว อะไรๆ ก็ควรจะดีขึ้น ใช่ไหมคะ แหะๆ

First - เป็นคนมีเป้าหมายกะชีวิต

unna_jung - น่าจะยังไม่รู้ค่ะ แค่ระแวงๆ 555

asawinee - หูย เก็บเงินเอาไว้ก่อนค่ะ เราอยากให้คุณได้ดอกเบี้ย

เฟลิโอน่า - รอจนท่าน้ำผุแล้วมั้งนั่น ระวังตกน้ำนะค้า

Kawee - รุกมากเดี๋ยวนางเผ่นค่ะ 555

นวล - สวัสดีค่ะคุณนวล ขอบคุณที่ติดตามเป็นกำลังใจให้ตลอดนะคะ

nasa - ขอบคุณสำหรับคอมเมนต์เช่นกันค่า มีคนเมนต์ก็ชื่นใจ ทำให้นักเขียนมีความสุขมากค่ะ

mooda - ทรงมีแผน เริ่มขยับเข้าใกล้เค้าทีละนิดๆ หุหุ

First - เบื่อจีบหมากแย้ว ขอจีบบัวบ้าง

Jan_January - ติดตามต่อน้า

Kawee - กะลังอยู่ในระหว่างดูตัวค่ะว่าสอบผ่านรึเปล่า

patch - นางเอกหนีไวจากที่เคยไล่ตาม ดังนั้นต้องเงียบเข้าไว 555

Pinpinut - ไม่ลงมือจับปลามีหรือจะได้ปลา


โดย: นราเกตต์ วันที่: 26 เมษายน 2560 เวลา:7:33:44 น.  

 
โอ้ยยยยย พับดอกบัวจีบกัน ชั่งน่ารักกกกกกกกก


โดย: หนูแรคคูน IP: 49.228.104.137 วันที่: 6 พฤษภาคม 2560 เวลา:13:51:09 น.  

 
สวัสดีนะจ้ะ แวะมาเยี่ยมนะจ้าาา sinota ซิโนต้า Ulthera สลายไขมัน SculpSure เซลลูไลท์ ฝ้า กระ Derma Light เลเซอร์กำจัดขน กำจัดขนถาวร รูขุมขนกว้าง ทองคำ ไฮยาลูโรนิค Hyaluronic คีเลชั่น Chelation Hifu Pore Hair Removal Laser freckle dark spot cellulite SculpSure Ultherapy กำจัดไขมัน adenaa ลบรอยสักคิ้วด้วยเลเซอร์ ลบรอยสักคิ้ว Eyebrow Tattoo Removal เพ้นท์คิ้ว 3 มิติ สักคิ้ว 3 มิติ
ให้ใจหายใจ สุขภาพ วิธีลดความอ้วน การดูแลสุขภาพ อาหารเพื่อสุขภาพ ออกกำลังกาย สุขภาพผู้หญิง สุขภาพผู้ชาย สุขภาพจิต โรคและการป้องกัน สมุนไพรไทย ขิง น้ำมันมะพร้าว ผู้หญิง ศัลยกรรม ความสวยความงาม แม่ตั้งครรภ์ สุขภาพแม่ตั้งครรภ์ พัฒนาการตั้งครรภ์ 40 สัปดาห์ อาหารสำหรับแม่ตั้งครรภ์ โรคขณะตั้งครรภ์ การคลอด หลังคลอด การออกกำลังกาย ทารกแรกเกิด สุขภาพทารกแรกเกิด ผิวทารกแรกเกิด การพัฒนาการของเด็กแรกเกิด การดูแลทารกแรกเกิด โรคและวัคซีนสำหรับเด็กแรกเกิด เลี้ยงลูกด้วยนมแม่ อาหารสำหรับทารก เด็กโต สุขภาพเด็ก ผิวเด็ก การพัฒนาการเด็ก การดูแลเด็ก โรคและวัคซีนเด็ก อาหารสำหรับเด็ก การเล่นและการเรียนรู้ ครอบครัว ชีวิตครอบครัว ปัญหาภายในครอบครัว ความเชื่อ คนโบราณ


โดย: สมาชิกหมายเลข 4057910 วันที่: 23 สิงหาคม 2560 เวลา:17:33:53 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

นราเกตต์
Location :
เชียงใหม่ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 68 คน [?]




ดาวน์โหลด E-book

กระต่ายในเงาจันทร์

Friends' blogs
[Add นราเกตต์'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.