ฉันก็เป็น...ผู้หญิงคนหนึ่ง
Group Blog
 
<<
กุมภาพันธ์ 2553
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28 
 
17 กุมภาพันธ์ 2553
 
All Blogs
 
รู้สึกว่าระดับความสุขมันลดลง

คงเพราะชีวิตการทำงานของเรามันเครียดเกินไปหรือเปล่านะ

ถึงได้รู้สึกว่าระดับความสุขมันลดลงน่ะ

ปกติแล้วเราจะเป็นคนร่าเริงมากๆ เป็นตัวฮา ตัวปล่อยมุขเป็นประจำ

แต่ว่าตั้งแต่ทำงานมา รู้สึกเหมือนอารมณ์ตรงจุดนั้นมันลดลงไปเยอะเลยอ่ะ

หรือเป็นเพราะเราเป็นน้องใหม่ ก็เลยยังไม่กล้าพูด ไม่กล้าแสดงออกถึงความเป็นตัวตนของเราอะไรมากมายนักละมั้ง

แต่ก็ไม่น่าใช่นะ

เพราะเราจะกลับมาเป้็นตัวของตัวเองเมื่ออยู่กับเพื่อนสนิทเราเพียงไม่กี่คนอ่ะ
ที่ทำให้เรายิ้ม หัวเราะ พูดคุยเรื่องไร้สาระที่มันไม่มีคำว่างานมาเกี่ยวข้องเลย

เฮ้อ...

ตื่นเช้ามาก็ต้องเร่งรีบอาบน้ำแต่งตัว
ก่อนจะไปหาข้าวเช้ากินแบบไม่ต้องเคี้ยวให้ละเอียดก่อนกลืน (ไม่เหมือนยาบางชนิด)
จากนั้นก็ต้องเร่งฝีเท้าเพื่อไปให้ถึงที่ทำงานก่อนที่พี่ๆที่อาวุโสกว่าจะมา
ยังดีหน่อยที่หอพักเราอยู่หลังโรงพยาบาลเดินใกล้กว่าคนที่อยู่หอนอกนัก

เพียงแค่ก้าวเท้าเข้าสู่ที่ทำงาน ซึ่งก็คือห้องผ่าตัด
ก็รู้สึกได้ถึงกระแสความเครียดที่มันแผ่มาแล้วววววว

งานเครียดไม่เท่าไร พอเจอคนเครียดๆที่หาความพอดีไม่ได้นี่สิ
เครียดกว่า.....
เหนื่อยนะ แต่ไม่อยากบ่นหรอก
เพราะก็คงไม่มีงานไหนไม่เหนื่อย ไม่มีใครทำงานแล้วไม่เจอปัญหา

กลับมาห้องบางวันไม่ทำอะไรเลยย นอนมันอย่างเดียว
ไม่อยากคิดอะไรแล้ววว อยากลืมมมมม
เพราะการนอนเป็นการพักผ่อนที่ดีที่สุดสำหรับพยาบาลทุกคน
ลองถามพยาบาลที่ไหนก็ได้ คริคริ
ตื่นมาก็โล่งแระ ไอ้ที่เครียดๆอยู่
พอตื่นมาก็คิดได้ "แล้วนี่ตรูจะเครียดไปทำไมฟระ"
"กลับมาห้องแล้วว สถานที่ของเรา อย่าเอาเรื่องงานมาคิด"
"พรุ่งนี้ค่อยไปเครียดต่อที่ทำงานสิ"

ป้าดดดดด

เราทำงานแค่เวรเช้า สัปดาห์ละห้าวัน อย่างน้อยก็ได้หยุดเสาร์อาทิตย์
ได้กลับไปหาครอบครัวของเรา ได้ผ่อนคลายบ้าง
ไม่เหมือนวอร์ด ขึ้นเวรทีติดๆกัน ควบเวรบ้าง คลีนิคบ้าง มีเวลาพักน้อยกว่า
เหนื่อยกว่า เวลาหยุดก็ไม่ตรงกับใคร แต่ก็คงเครียดเหมือนๆกัน

ขนาดเพื่อนที่อยู่ห้องเดียวกันที่อยู่วอร์ด บางสัปดาห์แทบไม่ได้คุยกันเลย เพราะเวรไม่ตรงกัน มันลงเวรมาบางครั้งเราก็หลับ เราไปขึ้นเวรแล้วบางครั้งมันก็ยังไม่ตื่น ได้แต่โทรศัพท์ถามกันว่า "วันนี้แกเวรอะไรวะ"

นี่คงเป็นหลายๆสาเหตุที่ทำให้ระดับความสุขมันลดลง
เครียดมากขึ้นไง
คงเพราะชีวิตมันโตขึ้น
ต้องคิดอะไรมากขึ้นละมั้ง

แล้วก็ดันไม่ยอมปล่อยวางอีก

จะถือให้หนักไปทำไมนะเรา


เฮ้อออออออออออออออ



Create Date : 17 กุมภาพันธ์ 2553
Last Update : 17 กุมภาพันธ์ 2553 21:41:06 น. 2 comments
Counter : 263 Pageviews.

 
ความสุขเรื่องงานจะไม่ม่เบื่อนะคะถ้ามีอิทธิบาท๔ อย่าเอาความสุขจากสิ่งอื่นมาทดแทนความเครียดเรื่องงานค่ะ ปรับทัศนคติกับงานน่าจะแก้ตรงจุดมากกว่า


โดย: Chulapinan วันที่: 17 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:21:45:51 น.  

 
เรื่องงาน ก็ทิ้งไว้ที่ทำงาน
อย่าเอากลับมาเลยยยย

ยังไงๆ พรุ่งนี้ ก็ต้องไปเจอกับมันอยู่แล้ว เน๊อะ ^o^



โดย: Life & Learn วันที่: 18 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:15:51:38 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

BlogGang Popular Award#13


 
คิ้วเข้มเข้มตาคมคม
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




"สวย" เป็นงานประจำ
"ตัวดำ" แค่งานอดิเรก...
คนตัวเล็ก หัวฟู พูดมาก


Friends' blogs
[Add คิ้วเข้มเข้มตาคมคม's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.