กรกฏาคม 2551

 
 
1
2
4
5
6
7
8
9
10
11
12
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
29
30
31
 
 
All Blog
เรื่องอลเวง เสี้ยวหนึ่งของชีวิต
เกือบ3เดือนแล้วสินะ ที่ไม่ได้เข้ามาอัพblogเลย คืออีช้านไม่ค่อยมีเวลาเข้ามาเลยอะจ๊ะ วันนี้ฤกษ์ดี เข้ามาเล่าเรื่องราวละหน่อย

ผ่านมาแค่ไม่กี่สัปดาห์แต่ชีวิตชั้นอลเวงสุดๆ....


/////
เมื่อต้นเดือนมิ.ย.เพิ่งรู้ว่าต้องรับทำงาน contentให้กับProject AF5
โอ้ย ให้เวลาชั้นเตรียมตัวไม่ถึง 5 วันนี่น่ะ จะบร้าตาย!!!
แต่แล้วก็ผ่านพ้นมาได้แบบยากเย็นแสนเข็ญกับปัญหาจิปาถะ รวมทั้งเรื่องเพื่อนร่วมงาน ที่ไม่พร้อมอะไรซักอย่าง (อยากจะบร้าวันละห้าหน ไม่เอาล่ะน่ะ คราวหน้าอย่าทำกับช้านแบบนี้)
---> หลังจากนั้นฉันก็กลับมาทำงานเช้าจรดค่ำอยู่กับบ้าน วันๆ นั่งจ้องUBC20 เพื่อดูความเคลื่อนไหวของเด็กๆ นักล่าฝันทั้ง 16 คน ดูไปอินไป!
โถเห็นกันอยู่แม้ๆ ค่อยๆ หลุดออกไปทีละคน ทีละคน ใจหายเป็นเหมือนกันน๊า


///
ระหว่างนี้ อิชั้นยังต้องไปยกเลิกคลอสเรียนภาษาอังกฤษที่ลงไว้กับ LA English สาขาเพลินจิตอีก อันนี้เพิ่งไปนั่งเรียนได้วันเดียวมีอันต้องจรลีล่ะ ก็เพราะเจ้าAFนี่แหละ ชริ บอกให้ทำงานแบบไม่รู้ตัว โกรธนะเนี่ย
///
มาถึงเรื่องชีวิตส่วนตัวมั่ง
อันนี้ก็ปุ๊บปั๊บมั่กมาก......

คืออะฮั้นมีโครงการจะสลดโสดมาหลายรอบ แต่ก็ผลัดผ่อนมาแบบเรื่อยๆ เปื่อยๆ มาตลอด จนเมื่อช่วงปลายเดือนเมษาที่ผ่านมาคุณว่าที่ก็เอาวันเวลาตกฟากไปดูฤกษ์ยามมาเสร็จสรรพ

ปุ๊บปั๊บ 3 พ.ค.นัดจะพาพ่อแม่มาสู่ขอ เรื่องอะไรของอิชั้นเนี่ยะ ทั้งงาน-ทั้งเรื่องส่วนตัว(ส่วนเรื่องพิธีการจะมาเล่าให้ฟังทีหลัง แฮะๆ ติดค้างไว้เยอะล่ะ)

16พ.ค.นัดชิมอาหารกับร้านที่จะมาจัดโต๊ะ+เตรียมงานให้ คิดว่าจะเอาร้านนี้ล่ะน่ะ แต่ยังไม่จ่ายเงิน จึงยังไม่ขอระบุชื่อดีกว่า

จากนั้น 8 มิ.ย. ชั้นก็จูงมือว่าที่ไปจองแพคเกจถ่ายภาพกับสตูใกล้บ้านเลย แถวสะพานซังฮี้(bride's stidio) ที่จริงดูมาหลายที่ย่านทองหล่อ แต่โอ้ว แพงไปมั้ย เอาเงินไปทำอย่างอื่นดีกว่า หน้าชั้นไม่ได้ขี้เหล่ จนต้องเลือกร้านที่แพงแล้วจะได้ภาพที่งดงามที่สุด (คือใครตั้งทฤษฎีนี้ขึ้นมาไม่รู้เนอะ ชั้นยังแปลกใจมาจนทุกวันนี้ เวลาถ่ายภาพไปล้างตามปกติก็ราคาไม่กี่อัฐิ แต่พอถ่ายรูปในสตู โขกกันทีหลายหมื่น บางรายเรือนแสน) Oh God!!
และที่ไม่ชอบอย่างแรง saleพวกนี้จี้สุดๆ ยังกะช้านไปติดหนี้แกตั้งแต่ชาติที่แล้ว ล่ะกะเราไม่ชอบคนเซ็ซี้ เลยตัดออกไปแบบไม่ต้องคิดมาก^^


ของชั้นได้ราคาแพคเกจเหยียบๆ 3 หมื่นพอล่ะ ชุด(เช่าตัด)-ภาพ พร้อม ดูเป็นกลางๆ ไม่เวอร์ ไม่น้อยจนได้ของออกมาจิ๊บจ้อย

ต่อมาพอว่างก็เริ่มตะลอนตามหาของชำร่วย ของรับไหว้ และอะไรอีกจิปาถะ (อันนี้เอาไปเล่าช่วยสุขสันต์ดีกว่า) ภาคนี้เป็นภาคขอบ่น อิอิอิ จนได้ร้านในดวงใจเสร็จสรรพ*-*

จากนั้น...
เมื่อวันอังคารที่ผ่านมา (1ก.ค.)อิชั้นพร้อมว่าที่ก็ไปเดินตามหาเสื้อคู่รักที่แพลตตินั่ม ชั้น1 ซอย11 ร้าน T-shirt ได้เสื้อถูกใจ เป็นpoloลายคิกขุวัยหวาน แต่เสียดายที่คุณว่าที่ยัดไม่ลง พุงปลิ้นอ่า คิกๆๆ (เออ พักนี้ว่าที่ชั้นอยากจะตามติดขึ้นมาตะหงิดๆ แฮะ 10กว่าปี ไม่เห็นเป็นงี้ ช่วงนี้คงเป็นโปรโมชั่น ซัมเมอร์เซลล์ ตามใจน่าดู)

เอ๊ะ แปลกๆ น๊า ปกติก็ไม่ขัดใจ แต่ช่วงนี้มันมากกว่าปกติ ดูยังไงหว่า 555

พอไม่ได้เสื้อพี่ทั่นก็เลยชวนอะฮั้นไปJJ เพราะข้อมูลที่ช้านได้จาก IE ที่ท่องมานาน เค้าว่าที่JJจะมีเสื้อผ้าคู่รัก คุณว่าที่ก็เลยอยากตามหาให้ได้ (อันนี้เพราะเดี๊ยนไซโคลว่า ถ่ายรูปใส่ชุดคู่กัจะดูเหมือนรักกันดีเองแหละ)

แหว๋วมั้ยล่ะ

///
ต่อไปก็อีกหนึ่งเรื่องสารวล....
ระหว่างที่เดี๊ยนเพิ่งได้รับการสู่ขอไปแหมบๆ ก็มีหนุ่มใหญ่เข้ามาขอความรัก โอ้ว จะบร้าตาย แต่ช้านไม่ชอบนี่ นายคนนี้ทำทีเอางานมาอ้าง ให้ช่วยทำโน่นนี่นั่น คิดเป็นราคาค่าเหนื่อยเท่านั้นเท่านี้
แต่เซ้นท์ชั้นบอกว่าแปลกๆ แล้ววันหนึ่งก็จริงดังว่า(แหม่ ซื้อหวยไม่เคยถูกนี่น่า) นายคนนั้นโทรมา แสดงตัวขอเป็นเจ้าข้าวเจ้าของช้านนนน แต่เราไม่อยากผูกเยื่อใย ตอบไปว่า ไม่มีที่ว่างสำหรับเธอ (แหวะ น้ำเน่าสิ้นดี แต่คำเค้าเน่ามากๆๆๆๆ เลี่ยนเลยแหละ ลุยๆอย่างเดี้ยน รับไม่ได้ ชีวิตจริง เธอจะหวาน มดตอมแบบนี้ คงไม่ทันกินอะไรหรอก ที่สำคัญ ชั้นไม่ชอบคนที่ธุรกิจเต็มสมองอย่างเค้านี่อะ)


แต่จนบัดนั้นถึงตอนนี้ เกือบ 2 เดือน เค้าก็ยังไม่ลดละที่จะยื้อ คือเส้นทางการทำงานเค้าต้องผ่านบ้านชั้นทุกวัน แบบขอแวะเห็นหัวสาวเจ้าก็ยังดี ประจวบกับชั้นต้องกลับมาทำงานที่บ้าน3เดือนกับโปรเจ๊คต์AFนี่ด้วยไง โอ้ว น้ำเน่ามั้ยล่ะ (ใครว่าน้ำเน่ามีแต่ในละคร)

ระหว่างนี้พี่ทั่นก็ยังมีแยบๆ โทรมาบ้าง อะไรบ้าง แต่คงรู้ว่าชั้นขี้เกียจคุย สาวเจ้าไม่สานต่อ พี่ก็ห่อเหี่ยว ไรเงี้ย (แต่ดีกว่าไปให้ความหวังเค้าน่ะ มันดูไม่ดี)

นี่ถ้าเค้ารู้ว่าชั้นจะแต่งงาน เค้าจะชักมั้ยเนี่ย แหม เห็นหน้ากันมาหลายปี คุณนี่จะมาปิ้งอะไรกะช้านนนตอนนี้

อืม เท่านี้ก่อน แค่นี้คนตามอ่านก็คงอลวนถึงขึ้นก่นด่าว่าเอาน้ำเน่ามาเม้าท์ให้ฟังทำมายยยย

เห็นมะ จาก 17 เม.ย.วันที่อัพblogครั้งสุดท้ายถึงวันนี้ ยังไม่ 3 เดือนเต็ม เรื่องราวในชีวิตก็ก่ายกองมากมาย

(ปล.ข้อความไม่ปรู๊ฟซักนิดเลย ต้องขออภัยถ้าข้อความตกหล่น รีบระบายแล้วจะไปนอนล่ะ อะฮั้นป่วย เป็นหวัด ไป มีไขด้วย แต่กระสันซ่านมานาน ต้องระบายเป็นข้อความซะหน่อย)



Create Date : 03 กรกฎาคม 2551
Last Update : 3 กรกฎาคม 2551 23:33:03 น.
Counter : 392 Pageviews.

0 comments
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

Valentine's Month



namio
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]



* * Blog're Mae Nok & Nong Ten * *