Group Blog
 
<<
ธันวาคม 2553
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
 
24 ธันวาคม 2553
 
All Blogs
 
ตอนที่128 - ผลงานชิ้นเอกโดยอารต์ตัวพ่อ คิมฮยอนจุง

**ฟิค <แปล> เรื่องนี้เป็นเรื่องที่ผู้เขียนแต่งขึ้น เพื่อความรักของคนทั้งสองเท่านั้น หาได้มีเจตนาอื่นหรือไม่ จึงขอให้อ่านด้วยความบันเทิง และเชื่อมั่นในรักของพวกเขาด้วย****


ช่วงกลางดึกที่โตเกียว
คู่ ผักกาดหอมกำลังเดินออกมาจากร้านค้าซึ่งติดป้ายสัญลักษณ์ว่า “คอสเพลย์” (เป็นชุดเครื่องแต่งกายแนวการ์ตูนแฟนตาซีของญี่ปุ่น) และในมือก็ถือถุงที่เพิ่งจะซ้อปกันมามากมาย


ฮวางโบบ่นพึมพำว่า “ชั้นไม่อยากเชื่อเลย ว่าเธอจะกล้าบังคับให้ชั้นซื้อของพวกนี้อ่ะ”..

ฮยอนจุงยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ใส่หญิงสาวก่อนตอบไปว่า “ผมว่าผมน่าจะได้ใช้ประโยชน์จากมันจริงๆนะฮะ!”



เธอค้อนก่อนจะโวยเล็กๆต่อไปว่า “ชั้นไม่รู้มาก่อนเลยนะ ว่าเธอจะมีรสนิยมแปลกๆแบบนี้ด้วยหน่ะ”...

“แหม..ผมว่าเทียบกับชุดที่คุณใส่ขึ้นแสดงบนเวทีแล้ว...ชุดนี้มันก็แค่เรื่องจิ๊บๆฮะ ยังห่างไกล”

“ทำไมเหรอ ชุดพวกนั้นมันไม่ดีตรงไหน? มันเป็นเสื้อผ้าอินเทรนด์ตามแฟชั่นจะตาย”เธอเถียงทันที..

“สำหรับผม และในสายตาของผู้ชายส่วนใหญ่แล้ว...มันไม่ได้แตกต่างอะไรเลย...มันก็ดูเหมือนๆกันทั้งนั้นล่ะฮะ”

ที่ห้องพักในโรงแรม
ฮยอนจุงกำลังนั่งยิ้มกริ่มรอภรรยาซึ่งเข้าไปเปลี่ยนเป็นชุดคอสเพลย์อยู่ในห้องน้ำ

เสียงของฮวางโบดังเล็ดลอดออกมาว่า “ชั้นคิดว่าน่าจะใส่ได้พอดีนะ”

“งั้นคุณก็เดินออกมาเลยสิฮะ ผมอยากเห็นอ่ะ”



“ไม่เอาอ่ะ อาย~~~”น้ำเสียงบ่งบอกว่าเชินสุดจะทน

เขาตะโกนตอบ “ออกมาให้ผมดูซะดีๆ ให้ไวเลยฮ่ะ”

“ชั้นบอกแล้วไงว่า “ไม่””

คุณสามีรีบลุกพรวดเดินตรงไปจับลูกบิดประตูห้องน้ำแล้วบอกว่า “งั้นผมจะเข้าไปดูเอง ไม่ง้อก็ได้”

เธอร้องเสียงหลง “ไม่นะ”แล้วพยายามจะปกปิดบริเวณหน้าอกเอาไว้เนื่องจากเธอไม่สามารถรูดซิปขึ้นไปได้ทั้งหมดด้วยตัวเอง

ชุด ที่ฮวางโบสวมอยู่คือ ชุดนางแมว ซึ่งเป็นชุดท่อนเดียวติดกันโดยที่ช่วงลำคอจะคว้านเป็นรูปหัวใจ ส่วนด้านหลังมีหางยาวปุกปุยยื่นออกมา ในขณะที่ท่อนล่างแทบจะไม่สามารถปกปิดท่อนขาเรียวสวยของเธอเอาไว้ได้เลย

คุณสามีถึงกับอึ้งพูดไม่ออกร้องออกมาคำเดียวว่า “ว้าว โอ้วววว...”<เซ็กซี่สุดๆ บูอินของผมในชุดนางแมวยั่วสวาท>

เธอยืนหน้าแดงเขินสุดๆ...

ฮยอนจุงยืนยิ้มกริ่มมองภรรยาในชุดนางแมวอย่างไม่วางตา...”โอ้ว นี่มัน...”
หญิงสาวยืนกระสับกระส่ายรอว่าเขาจะพูดอะไรต่อ...

“เหลือเชื่อจริงๆอ่ะ..หุหุ ผมรู้อยู่แล้ว...ว่าคุณสวมชุดนี้แล้วต้องออกมาดูน่ารักแล้วก็เซ็กซี่สุดๆ ฮ่าฮ่าฮ่า”


“อ้ากกกส์ เธอนี่มันพวกโรคจิตชัดๆเลยนี่นา”เธอพูดพร้อมกับเอามือปิดเนินหน้าอก

“ยัง ไงก็ได้ฮะ แต่อย่าลืมว่าทุกครั้งที่คุณเรียกผมว่า “นี่” คุณจะถูกทำโทษด้วยการสวมชุดนี้ แล้วก็ต้องทำท่าน่าร้ากน่ารักให้ผมดูด้วยนะ”

เธอกระทืบเท้าด้วยความขัดใจเมื่อได้ยินและโวยออกมาว่า “ไม่มีทาง ฝันไปเหอะ”<ใส่หนเดียวก็อายจะแย่อยู่แล้ว>

แต่ คุณสามีกลับยิ้มหน้าตาเจ้าเล่ห์แล้วบอกว่า “ใช่เลย ท่านี้แหละ คุณทำได้ดีมากฮะ ผมต้องยอมรับเลยนะว่าท่าที่คุณทำเมื่อกี้มันน่ารักดีอ่ะ”



“บ้าชะมัดเลย ทำไมเธอถึงต้องบังคับให้ชั้นใส่ชุดแบบนี้ด้วยนะ??!!”



“แหม ก็ผมเป็นคนเดียวที่จะได้เห็นคุณในชุดนี้นี่นา ดังนั้นมันก็ไม่เห็นจะเป็นเรื่องใหญ่โตอะไรเลย หุหุ”



“ไม่ต้องมาหัวเราะเลยนะ ชั้นรู้ว่า เธอจะต้องเอาเรื่องนี้มาล้อชั้นยันลูกบวชเลยแน่ๆ..”


ฮยอน จุงหัวเราะคิกคักชอบใจ <แหม รู้ทันจริงๆ บูอินของผม>“ตอนนี้ผมถึงได้เข้าใจลึกซึ้งแล้วว่า ทำไมธุรกิจประเภทนี้มันถึงประสบความสำเร็จมากมายเหลือเกิน ฮ่าฮ่าฮ่า “<เราน่าจะไปทำบัตรสมาชิกไว้ด้วยนะ>

เธอชักเริ่มมีน้ำโหพูดเสียงดังขึ้นมาว่า “ชั้น บอก แล้ว ไง ว่า หยุด หัวเราะชั้นซ่ะที”

ชายหนุ่มรีบสวมกอดภรรยาจากด้านหลังแล้วกระซิบเอาใจว่า “พูดจริงๆนะฮะ...คุณดูน่ารักมากเลย”

ฮวางโบหน้าแดงด้วยความเขินอีกรอบ “นี่เธอ”

“ตอนนี้คุณกล้าเรียกผมว่า “นี่” อย่างสบายปากเลยนะ เป็นเพราะว่าคุณกำลังสวมชุดนางแมวนี่อยู่ใช่มั้ยฮะ?.

“มันน่าอายสุดๆเลย...!”

เขาก้มลงจุ๊บที่ศีรษะของเธอก่อนจะพูดย้ำว่า”คุณดูน่ารักจริงๆนะฮะ...นางแมวของผม”

หญิง สาวมองค้อนคุณสามีผ่านทางเงาสะท้อนของกระจก....ก่อนจะค่อยๆมีรอยยิ้มสดใส กระจายไปทั่วใบหน้าของเธอ <อืมม..ดูๆไป ชั้นก็ว่างั้นอ่ะนะ ^^>

ช่วงบ่ายของวันจันทร์
ฮยอน จุงกับสมาชิกทั้ง 4 ของวง SS501 ได้เดินทางกลับเกาหลีไปแล้ว ส่วนฮวางโบซึ่งยังมีเวลาพักผ่อนที่โตเกียวต่ออีก 1 วัน กำลังเดินเล่นไปตามถนนย่านช็อปปิ้งในโตเกียว

หลังจากเดินช็อปปิ้งได้ ของมาหลายอย่าง หญิงสาวก็แวะเข้าร้าน 7-11 เพื่อซื้อเครื่องดื่ม ในระหว่างที่กวาดตามองดูของบนหิ้งในร้านไปเรื่อยเปื่อยนั้น สายตาของเธอก็ไปสะดุดอยู่ที่สินค้าชิ้นหนึ่งซึ่งวางหลบมุมอยู่

เธอ จ้องมองของชิ้นนั้นพร้อมกับสูดลมหายใจเข้าไปอย่างลึก หลังจากลังเลอยู่พักนึง เธอก็ตัดสินใจหยิบมันขึ้นมาแล้วรีบเหลียวมองดูรอบๆก่อนจะรีบเดินไปจ่ายเงิน ที่เคาน์เตอร์

ที่เกาหลี ช่วงสายของวันพุธ
ฮยอนจุงกำลังทานอาหารเช้าอยู่ที่บ้านพักของสมาชิกวง SS501
ระหว่างนั้นเขาก็คุยโทรศัพท์อยู่กับฮวางโบไปด้วยกินไปด้วย “วันนี้ผมไม่มีตารางงานฮะ เราออกไปเดทกันดีกว่า”


“จริงอ่ะ?”


“ใช่ฮะ ผมรู้ว่าคำชวนของผมมันทำให้คุณแปลกใจ ใช่มั้ยฮ่ะ?”


เธอ หัวเราะเบาๆก่อนจะตอบกลับไปว่า “จริงๆแล้วชั้นอยากจะไปกับเธอน่ะ แต่ว่า ชั้นต้องขอโทษเธอด้วยนะ ที่ทำให้ผิดหวังหน่ะ เพราะว่าชั้นมีงานที่ต้องไปทำหน่ะจ๊ะ”


“งานอะไรหรือฮะ?”เขาถามด้วยน้ำเสียงผิดหวัง


“ไปแจกอาหารฟรีให้กับคนยากไร้ที่ไม่มีบ้านจ้ะ”...


“..................”

เหมือนเธอจะเข้าใจความรู้สึกของสามีดีเธอจึงรีบพูดว่า “เอางี้มั๊ย เดี๋ยวชั้นเสร็จธุระแล้วเราก็มาเจอกัน ดีมั๊ย”



น้ำเสียงของเขาเริ่มสดใจขึ้นทันที “แล้วคุณจะเสร็จธุระตอนกี่โมงฮะ?”

“ชั้นว่าน่าจะราวๆบ่าย 2 โมงนะ แต่ว่ามันอาจจะใช้เวลานานกว่านั้นนิดหน่อย เธอรอชั้นได้หรือเปล่าล่ะ.”

“.โอเคฮะ ไม่มีปัญหา สำหรับคุณนานแค่ไหนผมก็จะรอ”เขาไม่วายหยอดคำหวานให้เธอ

“ถ้างั้น ระหว่างที่รอชั้น เธอน่าจะนอนพักเอาแรงน่ะ”



“ผมก็กะว่าจะทำอย่างนั้นอยู่เชียว ถ้างั้นบ่ายนี้เจอกันน่ะฮะ แล้วก็ขับรถระวังๆด้วยน่ะฮะ”


“รู้แล้วจ้า แค่นี้น่ะ บาย”

“บาย”.

ลานจอดรถที่อพาร์ทเมนท์ของฮวางโบ
ฮยอน จุงกำลังยกอุปกรณ์ข้าวของจากท้ายรถซึ่งมีกระป๋องสี สีสเปรย์ 2-3 กระป๋อง และแปรงทาสี มาใส่รวมไว้ในรถเข็นคันเล็ก ก่อนจะเดินลากมันมุ่งหน้าขึ้นไปยังห้องของฮวางโบ เมื่อเขาเปิดประตูห้องออก มีเพียงเจ้าจินซึที่กระโจนเข้ามาหาพร้อมกับแกว่งหางทักทายเขาอย่างยินดี

เขา อุ้มน้องหมาตัวน้อยขึ้นมาพร้อมกับพูดทักทายว่า “เฮ้ เป็นไงมั่งล่ะ? เมื่อไหร่แกจะมี “ฮยอนซึ” ออกมาให้ชั้นดูซะที?” พูดจบก็จุ๊บปากจินซึไปทีนึง “อืมม..แกนี่...น่ารักจริงๆ”


ที่บริเวณด้านหน้าประตูห้องของฮวางโบ
ฮยอน จุงยืนกวาดตามองสำรวจภาพวาดและคำพูดต่างๆที่อยู่บนประตูและกำแพงบริเวณนั้น อย่างระมัดระวัง ก่อนจะเริ่มเอาเทปกาวมาพันทับลูกบิดประตูเอาไว้

“ชั้น อยากจะทำตัวเองให้เชื่อว่าภาพวาดบนกำแพงเหล่านี้เป็นงานศิลปะอย่างนึง...แต่ ว่าคำพูดเหล่านี้มันแสดงออกถึงความเกลียดชังและเฉพาะเจาะจงเป็นส่วนตัวมากจน เกินไปกว่าที่รับได้...เอาล่ะ...มาเริ่มลงมือฝังคำพูดที่ร้ายกาจพวกนี้ลงไป ให้ลึกๆจะดีกว่า”

เขาเขย่ากระป๋องสีสเปรย์ที่อยู่มือพร้อมกับเดินถอยหลังออกมาจากกำแพงเพื่อที่จะเล็งให้ชัดๆอีกที

“อืม มม อันไหนดีน้า..ที่จะเป็นเกียรติให้ชั้นได้ลงมือเป็นอันดับแรก?...ขอโทษนะ ถึงแม้เธอจะบอกว่าเป็นแฟนคลับของชั้น แต่ชั้นก็ไม่สามารถจะทำใจเชื่อได้ว่าเธอเป็นแฟนคลับตัวจริงของพี่..ถ้าเธอทำ ให้ผู้หญิงที่พี่รักต้องทุกข์ทรมาน...”



จากนั้นชายหนุ่มก็เริ่มสเปรย์รูปวงกลมสีขาวขนาดใหญ่ลงบนประตู

“เอาล่ะนะ โปรเจคของศิลปินคิม อาร์ตตัวพ่อกำลังจะเริ่มต้น ณ บัดนี้....”

ราวๆ หนึ่งชั่วโมงผ่านไป ฮยอนจุงยืนชื่นชม “ผลงานศิลปะชั้นเอก” ของตัวเองแล้วยิ้มออกมาด้วยความพึงพอใจ ประตูห้องตอนนี้ได้กลายเป็นสีขาวงาช้างทั้งบาน ส่วนที่กำแพงก็มีรูปแมวไทยสีสวาทซึ่งมีหางยาวโค้งวาดอยู่บนนั้น และที่สะดุดตามากก็คือเจ้าแมวตัวนี้มีขนตายาวงอนเด้งราวกับถูกจับปัดมาสคารา มา

ชายหนุ่มส่ายศีรษะเหมือนไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเอง “จริงๆเลย ไม่ได้โม้...ชั้นนี่มัน...เพอร์เฟคเกินไปอ่ะ..^^ หน้าตาหล่อขั้นเทพ เต้นก็เก่ง ร้องเพลงก็ไม่ขี้เหร่ มีเมียก็สวยเซ็กซี่ เฮ้อ แล้วทำไมฝีมือวาดรูปของชั้นมันยังดีถึงขนาดนี้อีกด้วยนะ?”เขาเวิ่นเว้อกับ ตัวเองจบจากนั้นก็ส่งจุ๊บให้กับเจ้าแมวบนกำแพงพร้อมกับบอกว่า “จากนี้ไป ชื่อของแกคือ “ฮยอนซึ”! จำเอาไว้ให้ดีนะ...หุหุ “




ชายหนุ่มก้มลงหยิบสีสเปร์ยอีกกระป๋องนึงขึ้นมาว่าและพูดพึมพำว่า“ตอนนี้ ก็มาถึงขั้นตอนการตกแต่งขั้นสุดท้าย”

เขา เริ่มลงมือสเปร์ยรูปหัวใจสีชมพูหวานแหววลงบนบานประตูสีขาวระหว่างที่เขา กำลังเพลิดเพลินกับการวาดรูปไปผิวปากไปด้วยอย่างมีความสุขนั้น ประตูลิฟท์ก็เปิดออกอย่างเงียบๆ และเมื่อเขาหันหลังไปมอง ก็ เจอกับสาวน้อยสองคนที่กำลังยืนจ้องมาที่เขาอย่างตื่นตะลึงจากในลิฟท์

ฮยอนจุงเอ่ยปากทักทายอย่างอารมณ์ดีว่า “อัน-โย้งงงง?”



สาวน้อยกาอึลยืนตัวแข็งพูดอะไรไม่ออกส่วนอินซุนยืนอ้าปากค้างโดยไม่มีคำพูดใดๆหลุดลอดออกมา...

ฮยอนจุงกระพริบตาปริบๆมองประตูลิฟท์ที่กำลังจะปิด แต่เพียงไม่กี่วินาทีมันก็กลับเปิดออกอีกครั้ง

สองสาวอินซุนและกาอึลยังคงมองมาที่ฮยอนจุงด้วยท่าทางมึนงง
ใน ที่สุดเด็กสาวทั้งสองก็ตัดสินใจเดินออกมาจากลิฟท์และหยุดยืนมองไอดอลสุดหล่อ ขวัญใจของพวกเธอซึ่งตอนนี้กำลังหมกมุ่นอยู่กับการวาดรูปโดยไม่สนใจสิ่งรอบ ข้าง
ฮยอนจุงพูดโดยยังไม่วางมือจากงานวาดรูปว่า “ตอนนี้พี่สาวคนสวยเขาไม่อยู่บ้านหน่ะ”ว่าแล้วก็ก้มลงมองนาฬิกาแล้วพูดต่อไป ว่า “แต่อีกไม่นานก็น่าจะกลับมาแล้วหล่ะ”

กาอึลได้แต่ยืนฟังเงียบๆ...ส่วนอินซุนเริ่มเอ่ยปากขึ้นมาว่า “พี่คะ”...

“ว่าไง...?” ชายหนุ่มตอบโดยไม่หันไปมองเพราะกำลังมุ่งมั่นอยู่กับการวาดรูปหัวใจดวงเล็กๆหลายดวง

อินซุนรวบรวมความกล้าถามต่อไปว่า “พี่กำลังทำอะไรอยู่หรือคะ?”



“ก็..กำลังสร้างสรรค์ผลงานศิลปะชิ้นเอกอยู่น่ะสิ พวกเธอเห็นมั้ยล่ะเนี่ย?”



อินซุนแย้งว่า “นี่มันไม่ใช่แค่ภาพวาดบนกำแพงหรอกหรือคะ?”



ชาย หนุ่มถอยหลังออกมาเพ่งพินิจผลงานของตัวเองก่อนตอบไปว่า “มันก็ขึ้นอยู่กับมุมมองของผู้ชมล่ะนะ...มันก็อาจจะเป็นแค่ภาพวาดบนกำแพง เท่านั้นก็ได้”

“แต่มันใช่เลยอ่ะค่ะ..พี่ชาย”<ภาพวาดบนกำแพงชัดๆ ศิลป่ง ศิลปะอารายกัน เลอะเทอะซะขนาด>สาวน้อยอินซุนออกความเห็น

เขาแย้งทันที “แหม...เธอจะช่วยเรียกมันว่า ผลงานศิลปะหน่อยไม่ได้หรือ? มันฟังดูแล้วมีคลาส หรูไฮ กว่ากันมากมาย...”



“แต่ยังไงซ่ะ มันก็คือภาพวาดบนกำแพงอยู่ดีอ่ะค่ะพี่...”กาอึลยังคงยืนยันเจตนาเดิม

“ยัง ไงก็ตาม...เธอว่ามันไม่ดูโดดเด่นแตกต่างไปจากรูปภาพพวกนั้น..”เขาถอนหายใจ ก่อนพูดต่อไปว่า “ที่ดูน่าเกลียดน่ากลัวที่วาดอยู่เต็มพรึ่ดบนกำแพงก่อนหน้านี้น่ะ...?”



กาอึลได้ยินก็รีบก้มหน้าลงด้วยความรู้สึกละอายใจ...<โดนเต็มๆเลยเรา>

ส่วนอินซุนก็ยืนอึ้งพูดไม่อะไรออกเช่นกัน...

ในที่สุดฮยอนจุงก็วางมือจากกระป๋องสีสเปรย์แล้วหันกลับมาพูดว่า “พวกเธอ 2 คนจะรอจนกว่าพี่สาวเขาจะกลับมารึเปล่าล่ะ?”



สองสาวยังคงหุบปากสนิท...
“อืมม...พี่ควรจะโทรไปบอกเธอดีกว่าน่ะ?” ว่าแล้วก็หยิบโทรศัพท์มือถือจากกระเป๋ากางเกงออกมา..

“หวัด ดีฮะ..นี่คุณยังไม่เสร็จธุระอีกเหรอ?...ใช่ฮะ...มีแฟนคลับของคุณ 2 คนกำลังรออยู่ที่นี่...เป็นเด็กผู้หญิงน่ะฮะ? ถ้าพวกเขาเป็นผู้ชาย ผมคง (ไล่ตะเพิด) ส่งกลับบ้านไปนานแล้วล่ะฮะ”

กาอึลกับอินซุนได้แต่ยืนมองหน้ากันไปมาพร้อมกับถอนหายใจออกมาเบาๆ

หลัง พูดสายกับคุณภรรยาเสร็จ ชายหนุ่มก็บอกกับสองสาวว่า “พวกเธอสองคนรออยู่ตรงนี้จนกว่าพี่สาวเขาจะกลับมาก็แล้วกันนะ..โทษทีนะ.. เผอิญว่าที่นี่มันไม่ใช่บ้านของพี่ ดังนั้น.พี่ก็คงจะให้เธอเข้าไปในห้องไม่ได้ พวกเธอคงไม่ว่าอะไรนะ?” ชายหนุ่มถามยิ้มๆ

กาอึลส่ายหน้าพร้อมกับตอบว่า “ชั้นรอตรงนี้ได้ ไม่เป็นไรหรอกค่ะ พี่ชาย.

อินซุนเสริมว่า “พวกเรามาที่นี่ ก็แค่อยากจะเอาของนี่มาให้พี่สาวค่ะ”เธอหยิบกล่องเล็กๆออกมาจากกระเป๋านักเรียน

“นั่นคืออะไรเหรอ?”

อินซุนตอบ “ก็แค่..ของเล็กๆน้อยๆที่เราอยากจะมอบให้...เพราะว่าพี่สาวเคยให้ของพวกเรามาเหมือนกันน่ะค่ะ”

“แล้วพี่เขาให้อะไรพวกเธอเหรอ?”



กาอึลตอบว่า “แหวนหนึ่งวงแล้วก็...”

อินซุนรีบพูดต่อทันทีว่า “สร้อยคอค่ะ”

เขามองหน้าสาวอย่างพินิจพิจารณาอีกครั้งก่อนจะถามว่า “หรือว่า..พวกเธอคือ...?”



“.คืออะไรคือคะพี่?” กาอึลถาม

ชายหนุ่มพูดยิ้มๆว่า “พวกเธอคืออินซุน กับ กาอึลใช่มั้ย?”

กาอึลสะดุ้งโหยงก่อนจะถามกลับไปว่า“พี่ฮวางโบ...เล่าเรื่องพวกเราให้พี่ฟังด้วยหรือคะ?”



“อ่ะ...ถ้างั้นพี่ก็เดาถูกใช่มั้ยเนี่ย~~”



อินซุนรีบถามด้วยสีหน้าที่เริ่มตึงเครียดว่า “พี่ฮวางโบเค้า...พูดอะไรเกี่ยวกับเราบ้างค่ะ?”


“อ๋อ..พี่ฮวางโบก็แค่ขอโทษ...ที่ขโมยแฟนคลับของพี่มาหน่ะ”เขาตอบพร้อมกับรอยยิ้ม..

กาอึลรีบแย้งทันทีว่า “แต่พวกเราก็ยังเป็นแฟนคลับของพี่ชายอยู่นะค่ะ”

อินซุนพูดยืนยันหนักแน่นว่า “แล้วชั้นก็จะเป็นแฟนคลับของพี่ชายไปจนวันตายด้วยค่ะ”

“เอางั้นเลยหรือ....ขอบคุณมากเลยนะ...ทั้งสองคน”



กาอึลลังเลอยู่ครู่นึงก่อนถามต่อว่า “แล้วพี่สาวเขาเล่าเรื่องอื่นเกี่ยวกับพวกเรา...บ้างรึเปล่าคะ?”



“ยังมีเรื่องอะไรอีกเหรอ?”เขาแกล้งถาม

“งั้น..ก็ช่างมันเถอะค่ะพี่ชาย”<เฮ้อ โล่งอก>กาอึลแอบถอนหายใจออกมาเบาๆ

“พวกเธอ...ไปที่งานแฟนมีทแล้วก็มินิคอนเสิร์ตด้วยใช่มั้ย?”

“.ใช่ค่ะ”อินซุนตอบ

“พี่คิดว่าพี่เห็นพวกเธอตอนที่ไปที่นั่นด้วยนะ...”



สองสาวรู้สึกทั้งปลื้มทั้งเขิน รีบก้มหน้างุดโดยไม่ตอบอะไร...

“พวก เธอรู้หรือเปล่าว่าวันนั้นน่ะ...พี่เขาได้รับกำลังใจอย่างมาก...เขารู้สึก ขอบคุณเธอสองคนมากเลยนะ..และพี่ชายคนนี้ก็อยากขอบคุณพวกเธอด้วยเช่นกัน”

กาอึลซึ้งจนน้ำตาจวนจะไหลออกมา...”มันไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไรค่ะ...ไม่ต้องขอบคุณพวกเราหรอกนะคะ”..

อินซุนได้แต่ยืนซึ้งเงียบๆพูดอะไรไม่ถูก...


ฮยอน จุงเห็นสองสาวที่ยืนทำตาแดงๆก็เริ่มโวยออกมาเล็กๆ “โอย...ทำไมจู่ๆ...ทุกอย่างมันก็ดูอึดอัดแปลกๆขึ้นมาได้ก็ไม่รู้น่ะ...ทำไม พี่สาวถึงยังไม่กลับมาซักทีนะเนี่ย? “<มาช่วยผมด่วนเลยนะฮะ บูอิน...ผมไม่ชอบบทเศร้าเคล้าน้ำตาแบบนี้เลยอ่ะ แบบว่าผมถนัดตบจูบมากกว่าอ่ะ>

โปรดติดตาม คู่รักผักกาดหอม รีมิกซ์ ตอนต่อไป


Create Date : 24 ธันวาคม 2553
Last Update : 24 ธันวาคม 2553 15:40:32 น. 2 comments
Counter : 638 Pageviews.

 
คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...

สุขสันต์วันคริสต์มาสนะคะ ขอให้มีความสุขมากๆ นะคะ


โดย: แม่ออมบุญ วันที่: 24 ธันวาคม 2553 เวลา:16:48:41 น.  

 
5555 ได้อีกนะเนี่ยจุง น่ารักจริงงง ขอบคุณครับยาย สุขสันต์วันคริสต์มาสครับยาย รักษาสุขภาพด้วยนะครับ


โดย: hunny IP: 124.120.41.237 วันที่: 24 ธันวาคม 2553 เวลา:20:26:17 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

นักรักจัยโยเย
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 10 คน [?]




"ห้ามนำไปเผยแพร่ต่อที่อื่น นอกจากจะได้รับอนุญาตจากเจ้าของบล๊อคก่อนเท่านั้น"

:: Online User
Friends' blogs
[Add นักรักจัยโยเย's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.