Group Blog
 
<<
กรกฏาคม 2553
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
 
19 กรกฏาคม 2553
 
All Blogs
 
ตอนที่ 71 ~ อดทน ประนีประนอมและ แผนปรองดอง

***ฟิค <แปล> เรื่องนี้เป็นเรื่องที่ผู้เขียนแต่งขึ้น เพื่อความรักของคนทั้งสองเท่านั้น หาได้มีเจตนาอื่นหรือไม่ จึงขอให้อ่านด้วยความบันเทิง และเชื่อมั่นในรักของพวกเขาด้วย ****



ช่วงสายของวันอังคาร ที่เกาะอันมยอนโด
ฮวางโบกำลังโพสท่าถ่ายรูปสำหรับมิวสิควิดีโอของเธอ แต่ในระหว่างการถ่ายทำนั้น บ่อยครั้งที่ดูเหมือนเธอจะครุ่นคิดเรื่องบางอย่างอยู่

ระหว่างนั้นเองอินจุง-สไตล์ลิสต์ก็วิ่งถือโทรศัพท์ของฮวางโบเข้ามาพร้อมกับบอกว่า “พี่ค่ะ มีสายเข้ามาจากคนเขียนบทรายการ WGM ค่ะ”

“โอ๊ะ ส่งโทรศัทพ์มาให้ชั้นเลย” เธอหันไปบอกผู้กำกับภาพแล้วพูดกับพวกเขาว่า “ ขอโทษน่ะค่ะ ชั้นขอตัวซักครู่ค่ะ”

จากนั้นก็รีบเดินถือโทรศัพท์ไปยืนอยู่ด้านหลังรถ “สวัสดีค่ะ คุณอึนมี...”

“คุณฮวางโบค่ะ ชั้นเช็คเทปทั้งหมดของพวกคุณเสร็จแล้วน่ะคะ ไม่มีภาพที่ไม่พึงประสงค์อยู่ในนั้นเลย คุณสบายใจได้แล้วล่ะค่ะ”

เธอถึงกับถอนหายใจออกมายาวๆด้วยความโล่งใจ “วิ้ว ขอบคุณมากน่ะคะ~~”

อึนมีก็ถอนหายใจออกมาเช่นกัน “มันเป็นโชคดีของพวกเราค่ะ เรื่องนี้มันเป็นสิ่งที่ไม่ได้คาดคิดเอาไว้จริงๆ”.

“คุณว่าไงน่ะคะ?”

อึนมีหัวเราะคิกแล้วพูดต่อไป”ชั้นกำลังสงสัยว่าทำไมคุณถึงชอบทำอะไรที่มันดูสุ่มเสี่ยงแบบนี้ได้”.

“คือชั้น..ต้องขอโทษจริงๆค่ะ”

“แล้วคุณจะกลับมาที่โซลเมื่อไหร่คะ?”

“ชั้นคิดว่าน่าจะเป็นช่วงบ่ายวันนี้ค่ะ”

“ถ้างั้นคุณพอจะมีเวลาว่างมาพบกับชั้นช่วงเย็นวันนี้มั้ยค่ะ?”

“ได้ค่ะ ชั้นไปได้”

“โอเคค่ะ โทรหาชั้นแล้วกันน่ะคะตอนที่คุณกลับถึงโซล”

“ค่ะ ขอบคุณอีกครั้งน่ะค่ะ”เธอขอบคุณก่อนจะวางสาย

ช่วงบ่าย ที่สตูดิโอ
ฮยอนจุงกำลังเข้าคลาสเรียนสีไวโอลินเพื่อเตรียมตัวสำหรับการแสดงละคร F4 ระหว่างช่วงพักเขาก็โทรศัพท์ไปหาจุนเบบี้เพื่อเช็คข่าวบางอย่าง

“เฮ้ นี่ชั้นเอง ฮยอนจุง” เขาเริ่มทักทายเสียงปลายสาย

“เฮ้ ว่าไงฮะ เพ่!!”

“วันนี้นายได้เข้าไปท่องเน็ตบ้างรึเปล่า?” เขารีบถามถ้วยความอยากรู้ทันที

“ตอนเช้า ก็เข้าไปแป๊บนึงฮะ”

“แล้วนายมีอะไร...ที่จะบอกชั้นบ้างมั้ย?”

“บอกพี่เรื่องอะไรเหรอฮะ?”

ฮยอนจุงเกาหัวแกรกๆ เมื่อเบบี้ไม่รับมุข “นายมีอะไร...ที่อยากจะพูดกับชั้นบ้างมั้ย?”

จุนเบบี้เงียบไปอึดใจนึงแล้วรีบพูดว่า “อ๊า มีอย่างนึงฮะ!”

น้ำเสียงของเขาเริ่มเครียดนิด “อะไรเหรอ รีบบอกชั้นมาเร็วเข้า?”

“ผมรักพี่ฮะ ^^”

“<^^> “เออ ชั้นก็เหมือนกัน”

จุนเบบี้หัวเราะชอบใจ “พี่เป็นอะไรรึเปล่าฮะเนี่ย? คิดถึงผมมากเหรอฮะ?”

เขาหัวเราะออกมาก่อนจะตอบไปว่า “ทำไมชั้นต้องคิดถึงนายด้วยหา? ในเมื่อชั้นมี...” เขาเหลียวไปมองรอบๆก่อนจะพูดด้วยเสียงที่เบาลงว่า “ภรรยาที่แสนดีและน่ารักอยู่ทั้งคนแล้วน่ะ”

“อ้ากกกก คลื่นไส้อ่ะพี่ ผมจะวางสายล่ะนะ!”

“ฮ่าฮ่าฮ่า.. รักน่ะ จุ๊บๆ” ฮยอนจุงก็แทบอยากจะอ๊วกเช่นกัน

หลังจากวางสายที่คุยกับเบบี้จุน ฮยอนจุงก็ถอนหายใจออกมายาวๆด้วยความโล่งอก

*****************************************************************
ช่วงเย็น ที่ร้านกาแฟแห่งหนี่ง ฮวางโบและอึนมีนัดกันมาจิบกาแฟกันที่ร้านนี้

“ชั้นขอโทษด้วยค่ะ ที่จริงชั้นควรจะเลี้ยงอาหารเย็นคุณ”ฮวางโบขอโทษขอโพยก่อน

อึนมีตอบว่า “ไม่เป็นไรค่ะ ชั้นชอบคุยที่ร้านกาแฟแบบนี้มากกว่า”

“งั้นหรือค่ะ”

“แล้วคุณกำลังวางแผนจะทำอะไรต่อไปค่ะ?” อึนมีพูดพลันยกกาแฟขึ้นจิบ

“ว่าไงน่ะคะ?”

“ชั้นคิดว่ามันดูจะเร็วเกินไป...แต่พวกคุณกำลังวางแผนที่จะประกาศข่าวของพวกคุณรึเปล่าค่ะ?”

“ไม่ค่ะ ยังไม่ใช่ตอนนี้”

“ถ้างั้น...ทำไม...คุณถึงได้ทำอะไรแบบนั้นที่อันมยอนโดล่ะค่ะ?”

“อ๊า. “ เธอรู้สึกทั้งกังวลทั้งอาย รีบหลบสายตาจากอึนมี

“ ชั้นนึกว่าคุณจะเป็นคนที่ไม่กล้าทำอะไรที่มันบ้าบิ่นอย่างนี้...”

“ชั้นรู้ดีว่าชั้นไม่มีสิทธิที่จะไปพูดหรือวิจารณ์ใดๆเกี่ยวกับเรื่องส่วนตัวของคุณ แต่ในระหว่างที่คุณกำลังอยู่ในรายการของเรา...ถ้าคุณสามารถจะ...” อึนมีจ้องตาฮวางโบคล้ายกับจะค้นหาอะไรบางอย่าง ก่อนจะพูดต่อ

“อย่างที่ชั้นบอกคุณไปเมื่อวานน่ะค่ะ ถ้าเรื่องความสัมพันธ์ของคุณเป็นที่รับรู้ของสาธารณชน...มันคงจะลำบากที่จะให้พวกคุณอยู่ในรายการของเราต่อไป...”

“ชั้นทราบค่ะว่ามันยังไม่ถึงเวลาที่จะพวกเราจะไปจากรายการนี้...”

“คุณพีดีคิม ก็อยากจะให้คู่ของคุณอยู่ในรายการอย่างน้อยก็ไปจนถึงสิ้นปีน่ะค่ะ...”

“สิ้นปีนี่มันคง...” ฮวางโบถอนหายใจ <ชั้นไม่รู้ว่าพวกเราจะทำต่อไปได้อีกนานแค่ไหน>

“มันคงจะเป็นเรื่องยากสำหรับฮยอนจุงที่จะมาถ่ายทำรายการของเรา ถ้าละคร F4 ของเขาเริ่มเปิดกล้องแล้ว...”

ฮวางโบพยักหน้าเห็นด้วย “ ใช่ค่ะ..”.

“ถึงแม้ว่าชั้นเคยบอกว่าจะคอยช่วยเหลือคุณ...แต่อย่าลืมว่าทีมงานถ่ายทำของเรามีคนเยอะแยะมากมาย”.

“ใช่ค่ะ”

“ชั้นขอโทษค่ะ...ชั้นไม่ได้ต้องการที่จะบ่นอะไรคุณหรอกน่ะค่ะ”

“ชั้นสมควรโดนแล้วล่ะค่ะเพราะว่าการกระทำของชั้นมันช่างโง่จริงๆ” ฮวางโบนึกโกรธตัวเอง
*******************************************************************
ภายในรถของฮวางโบ
ตรงที่นั่งคนขับ ฮวางโบนั่งถอนหายใจเฮือกใหญ่ออกมาในขณะที่กำลังคิดวุ่นวายอยู่ในหัว

“นี่มันน่าอายจริงๆ...ที่ทำอะไรโง่ๆแบบนั้นน่ะ ชั้นจะเป็นแฟนที่เธอภาคภูมิใจได้ยังไงกันถ้าชั้นทำตัวแบบนี้...? เธอจะเผชิญหน้ากับแฟนคลับอย่างภาคภูมิได้อย่างไรถ้ามีพฤติกรรมแบบนี้? สิ่งที่ชั้นสามารถจะทำเพื่อเธอได้...ก็คือปกป้องเธอเท่าที่ชั้นสามารถจะทำได้...ประเด็นมันไม่ใช่ว่าเรื่องนี้เป็นความผิดของใคร...ชั้นแค่อยากจะเป็นคนที่ไม่ได้ดึงเธอให้ต่ำลงมา...เป็นคนที่ไม่ได้ทำร้ายเธอ” เธอพูดกับตัวเองอยู่อย่างนั้น ก่อนจะหยิบมือถือและกดปุ่มโทรไปหาฮยอนจุงทันที

“ หวัดดีจ๊ะ”


“หวัดดีฮะ ตอนนี้คุณอยู่ไหนฮะ?” น้ำเสียงดีใจเมื่อคนรักของเขาโทรหา

“ชั้นกำลังจะกลับบ้าน? แล้วเธอล่ะ?”

“ผมก็เพิ่งเสร็จงานเหมือนกันฮะ”

“เรื่องนั้นน่ะเธอไม่ต้องเป็นห่วงแล้วน่ะ ชั้นโทรมาเพื่อจะบอกเธอเรื่องนี้”

“คุณแน่ใจหรือฮะ?

“แน่ยิ่งกว่าแช่แป้งซ่ะอีก “

“แล้วคุณรู้ได้ยังไงฮะ?”

“คือว่า...”

ทั้งสองคนนัดกันออกมาเจอกันนอกรอบ หลังจากที่เพิ่งห่างกันยังไม่ถึง 24 ขั่วโมง
************************************************************
ภายในรถของฮยอนจุง ซึ่งจอดอยู่ในซอยเปลี่ยวแห่งหนึ่ง ฮวางโบซึ่งนั่งที่เบาะข้างคนขับกำลังเล่าเรื่องราวต่างๆให้ฮยอนจุงฟัง

“อึนมี คนเขียนบทรายการ WGM น่ะจ้ะ เธอรู้เรื่องของพวกเรา...”เธอเริ่มต้นเล่าให้ฟัง

เขาจ้องหน้าเธอ “เธอรู้หรือฮะ?”

“ใช่จ้ะ”

“เป็นเพราะเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อวานรึเปล่าฮะ?”

“ไม่ใช่จ้ะ เธอรู้มาก่อนหน้านี้แล้ว”.

“ตั้งแต่เมื่อไหร่กันฮะ?”

“ชั้นก็ไม่แน่ใจเท่าไหร่นะ...แต่ชั้นเพิ่งมารู้เรื่องนี้หลังจากที่เราถ่ายทำตอน “ทริปอำลา” กันน่ะ”

เขาได้แต่จ้องหน้าเธอ

“นั่นถึงเป็นเหตุผลว่าทำไมชั้นถึงไปขอให้เธอช่วยพวกเราไงล่ะ...โชคดีที่ไม่มีอะไรร้ายแรงหลุดไปอยู่ในเทป.”

“…………………………….”

“ที่ชั้นโทรมาบอกเธอว่าไม่ต้องเป็นห่วง ก็เพราะชั้นกลัวว่าเธอจะนอนไม่หลับทั้งคืนเพราะเรื่องนี้...”

“แล้วตกลงเธอพูดอะไรกับคุณบ้างหรือฮะ?”

“เธอขอร้อง...ให้เราระมัดระวังกันหน่อย อย่าให้ถูกจับได้ ตราบใดก็ตามที่เรายังอยู่ในรายการ WGM กันอยู่...”

“แล้วคุณตอบไปว่ายังไงฮะ?”

“นั่นมันก็เป็นคำขอที่ไม่ได้มากมายเกินกว่าจะทำได้ไม่ใช่เหรอ? อีกอย่าง มันก็เป็นสิ่งที่ชั้นต้องการจะทำอยู่แล้วด้วย”

เขายังคงนั่งเงียบ ได้แต่จ้องหน้าเธอ...

“มีอะไรเหรอ?”

“ผมคิดว่า...”

“…………………………….” นั่งฟังเพื่อรอคำตอบ


“เรื่องนี้อาจจะเป็นโอกาสที่ดี...”

“…………………………….”


“ผมกำลังคิดจะเปิดเผยเรื่องของเราก่อนที่วิดีโอคลิปนั่นจะหลุดออกไป...”

“…………………………….”


“นี่ผมต้องรอต่อไปอีกใช่มั้ยฮะ?”

“ก็ลองคิดซะว่า...พวกเรากำลังออกไปเที่ยวด้วยกันโดยที่ไม่ได้บอกใคร...”

“หา?” พูดจบก็หันไปมองเธอ

“ปกติคู่รักทั่วๆไปเขาจะต้องป่าวประกาศเรื่องของพวกเขาให้คนอื่นรู้ด้วยเหรอ? แล้วพวกเขาต้องจัดงานแถลงข่าวเรื่องความสัมพันธ์กันด้วยมั้ย?”

“ผมเข้าใจประเด็นที่คุณต้องการจะบอกนะฮะ...แต่ว่า”

“เดี๋ยวน่ะ ขอชั้นพูดอะไรอีกนิด”

เขามองหน้าเธอ

เธอยิ้มแล้วพูดต่อไปว่า “ เรามาคิดกันซะว่าพวกเรากำลังแอบคบหากันแบบลับๆ...เธอไม่คิดบ้างหรือว่ามันน่าตื่นเต้นดีออกน่ะ?”

“ปัญหามันอยู่ที่ว่า...เราคงปิดเรื่องนี้ไว้ตลอดไปไม่ได้...”

เธอยิ้มแบบเจ้าเล่ห์ “ เรามาแอบคบกันแบบนี้ต่อไปอีกพักนึงก็แล้วกันน่ะ ตอนนี้ชั้นชักเริ่มสนุกกับมันแล้วล่ะ”

“จริงหรือฮะ...?”

เธอพยักหน้าแทนคำตอบ...

“…………………………….”


<ชั้นก็ไม่แน่ใจว่าชั้นจะสามารถซ่อนความรู้สึกจริงๆของตัวเองเอาไว้ได้หมดรึเปล่า เวลาที่ชั้นเจอหน้าเธอ...แต่ว่ามันก็ยังเป็นวิธีที่ดีที่สุดในตอนนี้> เธอคิดปลอบจัยตัวเอง

“แล้วถ้าเกิด...?” เขาเริ่มมีคำถามบ้าง

“ยังไงเหรอ?”

“เพราะว่าผมเป็นคนที่ไม่เก่งในเรื่องแอบๆซ่อนๆอะไรแบบนี้...”

“นี่ขนาดเธอบอกว่าไม่เก่งในเรื่องแอบๆซ่อนๆแบบนี้ แต่ชั้นว่า เธอนั่นแหละ ชอบส่งซิกให้คนอื่นรู้เรื่อยเลย ทำไมเธอไม่กั๊กไว้มั่งฮะ เธอไม่รู้หรือไง ไม่ว่าเธอจะทำอะไร แฟนคลับมักจะเอาไปจิ้นกันสนุกสนานกันในเน็ตอ่ะ เธอไม่เคยเข้าไปอ่านมั่งหรือไง”

“ก็นั่นล่ะฮะ คือวิธีการของผม ผมเคยบอกแล้วนี่ฮะ ว่าถ้าผมมีแฟน ผมจะปล่อยข่าวลือออกไปไงฮะ”เขาพูดออกมาอย่างไม่สะทกสะท้าน

“ยังไงซ่ะ มันก็ยังไม่ถึงเวลาที่เธอจะทำแบบนี้น่ะ”

“งั้นเหรอ แล้วพวกเราจะทำยังไง ถ้าคนอื่นเกิดรู้เรื่องนี้ขึ้นมาล่ะ...?”

เธอหัวเราะคิกคัก “นี่เธอ ชั้นไม่คิดว่ามันจะเป็นปัญหาอะไรน่ะ ถ้าเธอพยายามทำตัวเนียนๆเหมือนกับที่ได้เคยทำมาโดยตลอด”

หน้าของเขาเริ่มเหวอขึ้นมาบ้าง ในขณะที่ฮวางโบยังคงพูดต่อไป

“ชั้นคิดว่าที่อึนมีรู้เรื่องของเราเป็นเพราะว่าเธอเป็นคนที่มีสัญชาตญาณแล้วก็ความรู้สึกไวกว่าคนปกติทั่วไปน่ะ...แต่ในสายตาคนอื่นๆแล้วเธอก็ยังคงเป็นคิมฮยอนจุงคนที่ไร้ความรู้สึกอยู่ดี...”

“ผมเป็นอย่างนั้นหรือฮะ?”

“ไม่ใช่...เวลาที่เธออยู่กับชั้นตามลำพังสิ...แต่เวลาที่เธอไปอยู่รวมกับคนอื่นๆน่ะ...ทำแบบนี้เธอแหมือนป็นคนที่มีสองหน้า...”

“บางทีคุณอาจจะรู้สึก...ผิดหวังเพราะว่าผมเป็นแบบนั้นรึเปล่า...?”

เธอกระพริบตา “ก็มีบางครั้งน่ะ..แต่สำหรับตอนนี้ชั้นถือว่ามันเป็นเรื่องที่ดี”

“เรื่องของเรื่องก็คือ...”

“จ้ะว่าไง..”

“เวลาที่ผมอยู่ต่อหน้าคนอื่นๆ คำพูดแปลกๆมันมักจะหลุดออกมาจากปากผมโดยไม่ตั้งใจ ผมมักจะพูดอะไรออกมาที่มันตรงกันข้ามกับที่ใจผมคิด...”

“หุหุ!”เธออดขำไม่ได้

“แต่...ผมก็ไม่สามารถจะแก้ไขในสิ่งที่ผมเป็นอยู่ได้...มันทำให้ผมระมัดระวังตัว หรือ ว่า นอยด์ มากเกินไป...”

มองเขาด้วยแววตายิ้มๆ “ชั้นรู้จ้ะ”

เขากระพริบตาแล้วมองหน้าเธออย่างสงสัย

“ถึงแม้ว่าชั้นจะรู้สึกผิดหวังบ้างในบางครั้ง...แต่เพราะชั้นรู้นิสัยของเธอ..ชั้นโอเคกับมันแล้วล่ะ”

“ถ้างั้น...?”

“...?”

“ทำไมคุณถึงทำแบบนั้นกับผมเมื่อวานนี้ล่ะฮะ...?”

“เมื่อวานนี้...?”

“การแก้แค้นของคุณ~” เขากำลังละลึกถึงเรื่องการนวดเมื่อวานนี้

“อา เรื่องนั้นเอง หุหุ!!!”

เขาทำหน้าเศร้า “คุณก็รู้นี่ฮะว่าผมไม่ชอบอะไรที่มันทำให้ผมรู้สึกเจ็บตัว...”

“ชั้นจะไม่ทำมันให้เธอหรอกนะ ถ้าทำแล้วมันแค่เจ็บอย่างเดียว แต่ที่ชั้นทำให้เธอเมื่อวานน่ะมันดีกับข้อต่อแล้วก็กล้ามเนื้อของเธอน่ะ”

จ้องหน้าเธอ แล้วพูดด้วยน้ำเสียงแปลกๆ “ถ้างั้น..”.

“หืมม?”

“คุณอยากจะให้ผมทำอะไรดีๆให้คุณบ้างมั้ยล่ะฮะ?” เขาพูดด้วยน้ำเสียงแปลกๆอีกแล้ว

เธอเริ่มกังวล “อะไรเหรอ?”

“ก็ดัดหลังให้คุณไงฮะ คราวที่แล้วผมต้องหยุดแค่กลางทาง...วันนี้เรามาทำต่อกันดีกว่า...ผมจะทำต่อลงไปให้ถึงข้างล่างเลยฮะ”

“นี่เธอ!!”

“มาทำต่อกันเถอะฮะ คุณไปนอนที่เบาะหลังแล้วเรามาทำกันตอนนี้เลย”

“หยุดพูดเล่นได้แล้วน่ะ!” เธอหันไปตีที่ไหล่ของเขา

“ผมจะไม่ทำให้คุณหรอกฮะ ถ้ามันเป็นแค่เรื่องเล่นๆ แต่นี่มันดีสำหรับกระดูกสันหลังของคุณจริงๆน่ะฮะ”

เธอจ้องหน้าเขา “ชั้นจะไปล่ะน่ะ” พูดจบเธอหันไปหยิบกระเป๋าแล้วเอื้อมมือจะไปเปิดประตูรถ

“ไม่ฮะ คุณยังไปไม่ได้ “ ว่าแล้วเขาก็ฉุดแขนฮวางโบเอาไว้แล้วดึงให้เข้ามาหาตัวเอง

เธอผวาเข้าไปซบฮยอนจุงตามแรงฉุด “นี่เธอ!!”

เขามองเธอด้วยแววตาเสน่ห์หา “โอเคฮะ ผมจะไม่ทำก็ได้ ทำในรถมันออกจะยุ่งยากและดูอลังการเกินไปหน่อย ใช่มั้ยฮะ?”

“ไม่ใช่แค่ในรถหรอกน่ะ...ที่ไหนๆก็ทำไม่ได้ทั้งนั้นล่ะ เธออย่าได้ฝันว่าจะทำอะไรแบบนี้น่ะ”

เขาถอนหายใจ “งั้นผมไม่ฝันก็ได้ เรามา...แต่งงานกันเถอะฮะ”

เธอจ้องหน้าแล้วพูดเสียงดุๆ “ไม่”

“ทำไมล่ะฮะ?”

“เพราะว่ามันเห็นได้ชัดๆเลยว่า ทำไมเธอถึงอยากจะแต่งงานนัก ชั้นรู้หรอกน่า”

กระพริบตา” แล้วมันผิดตรงไหนหรือฮะ..ที่ผมจะคิดแบบนั้น?

“อะไรน่ะ?”

“หา? มันผิดตรงไหนกันฮะ?”

“นั่นมัน....”

“คุณบอกผมว่าคุณจะไม่ยอมทำมันจนกว่าคุณจะแต่งงาน งั้นเราก็มาแต่งงานกันซะทีซิฮะ...”

“การแต่งงานมันเป็นเรื่องใหญ่ ไม่ใช่เหมือนกับไปซื้อของที่เซเว่นฯน่ะ”

“ยังไงฮะ?”

“การแต่งงานมันไม่ใช่เรื่องที่ง่ายแบบนั้นหรอกน่ะ”

“แล้วการแต่งงานมันเป็นแบบไหนหรือฮะ?”

เธอพยายามคิด “ตอนนี้ชั้นไม่สามารถจะรวบรวมความคิดได้น่ะ...เพราะมันมีหลายเรื่องมากๆ...ตอนนี้สมองชั้นมันไม่ยอมทำงาน...”

“คุณอยู่มาได้ยังไงฮะเนี่ย คุณพยายามที่จะจัดระเบียบทุกๆอย่างในชีวิตของคุณ? แต่ทำไมคุณต้องพยายามจะจัดระเบียบพื้นที่เล็กๆในสมองของคุณด้วยฮะ?”

“ชั้นก็แค่ไม่อยากจะทำอะไรให้มันยุ่งเหยิงน่ะ...”

“แล้วความรักของคุณมันก็ถูกจัดระเบียบเรียบร้อยแบบนั้นด้วยรึเปล่าฮะ?”

“ว่าไงน่ะ?”

“คุณใช้ชีวิตให้มันง่ายๆไม่ซับซ้อนไม่ได้รึฮะ? แค่นี้มันก็มีเรื่องยุ่งๆให้ปวดหัวมากพออยู่แล้ว...”

“ถึงยังไง..เธอไม่สามารถจะใช้ชีวิตให้มันง่ายๆแบบที่พูดได้หรอกน่ะ บางครั้งเธอต้องไปตามกระแสสังคม...”

“ผมหวังว่าผมจะใช้ชีวิตแบบนั้นได้...แค่ไหลตามน้ำไป”

“เทียบกับชั้นแล้ว...ก็ถือว่าเธอก็กำลังทำอยู่น่ะ..”

“ผมหรือฮะ? มีชีวิตแบบนั้นน่ะเหรอ? คุณรู้มั้ยฮะว่ามีเรื่องมากมายแค่ไหนที่ผมกังวลและวางแผนเอาไว้?”

“เพราะงั้น เธอจึงมาขอชั้นแต่งงาน...ง่ายๆ แบบนั้นน่ะเหรอ?”

ฮยอนจุงตอบหน้าตายๆไปว่า “นั่นเป็น...เพราะว่าผมไม่สามารถแก้ปัญหาอย่างอื่นได้ฮะ”

ฮวางโบกัดฟันกรอดๆแล้วจ้องหน้าเขา ฮยอนจุงรู้สึกหดหู่ขึ้นทันที

เธอเองก็รู้สึกเสียใจที่ทำให้เขาหดหู่ แต่ก็ถามไปว่า “เธอจะสามารถใช้ชีวิตโดยการทำในสิ่งที่เธอต้องการอย่างเดียวเท่านั้นได้ยังไงน่ะ...?”

“................................”

“เราต้องรู้จักอดทน ประนีประนอมและ ปรองดอง...แล้วทุกๆคนก็จะมีความสุขร่วมกันได้ไงล่ะ...”

“ถ้างั้น...”

“...?”

“แล้วถ้า...ผมจะยอมประนีประนอม และ วางแผนปรองดอง แล้วบูอินก็จะทำแบบนั้นด้วยใช่มั้ยฮะ”

“จะให้ชั้นปรองดองเรื่องอะไรล่ะ?”

“ก็ปรองดองแบบนี้ไงฮะ...โอเคป่ะ? “ ฮยอนจุงก้มลงจุ๊บที่ปากเธออย่างรวดเร็ว

ฮวางโบถอยตัวออกมาแต่ยังคงมองหน้าเขาอยู่แล้วรีบส่งเสียงว่า “เธอห้ามทำอะไรมากไปกว่านี้แล้วน่ะ”<เนี่ยอ่ะน่ะ แผนปรองดอง ถ้ามันง่ายแบบนี้ ทำไมมันถึง....>

เขายิ้มกว้าง “ฮะ รับรอง “ แล้วเขาก็เริ่มจูบฮวางโบอีกครั้ง แล้วจ้องตาเธอก่อนจะพูดว่า “ ผมจะพยายามฮะ” <เป็นไงฮะ แผนปรองดองของผม ฮามั๊ย>

เธอมองเขาด้วยแววตาที่กังวล “นี่เธอ..”.

“อย่าห่วงไปเลยฮะ...อยู่บนรถผมคงจะทำอะไรไม่ได้มากไปกว่านี้แล้วฮะ เพราะมันไม่ถนัด” พูดจบก็ส่งยิ้มหวานให้ ก่อนจะดึงตัวเธอเข้ามากอดและประทับจูบอีกครั้ง

โปรดติดตามคู่รักผักกาดหอม รีมิกซ์ ตอนที่ 72 - บูอิน ช่วยผมด้วย

ป.ล. โปรดสนับสนุนแผนปรองดองกันด้วยน่ะ (เกี่ยวกันมั๊ยเนี่ย)
ยาย(นาจา)



Create Date : 19 กรกฎาคม 2553
Last Update : 19 กรกฎาคม 2553 20:18:03 น. 6 comments
Counter : 592 Pageviews.

 
แผนปรองดองนี่เข้าสถานการณ์ดีนะคะ ^^


โดย: ooy IP: 58.8.89.175 วันที่: 19 กรกฎาคม 2553 เวลา:20:55:52 น.  

 
ยายยยย...หวานได้อีกน้า แผนปรองดองนี่ดีจริงๆๆ ขอบคุณยายมากๆเลยจ้า ยายไฟท์ติ้ง


โดย: มินมิน IP: 118.172.192.207 วันที่: 19 กรกฎาคม 2553 เวลา:22:32:58 น.  

 
กลับมาเหนื่อย ๆ ได้อ่านฟิคยาย หายเหนื่อยเป็นปลิดทิ้งเลย เดี๋ยวนี้ยายคารมคมคายเยอะขั้นนะเนี่ย มีแผนปรองดองกะเค้าด้วย ยายจะปรองดองกะใครค่ะ
แต่สนุกน่าติดตามมากมาย อยากรู้จริง ๆ ว่ามันเบื้องหลังรายการนี้ใช่มั้ยเนี่ย


โดย: พี่มัม IP: 58.11.48.157 วันที่: 19 กรกฎาคม 2553 เวลา:22:43:14 น.  

 
ยาย สนุกเหมือนเดิม
คิดถึง 2คนนี้จัง
สนับสนุนแผนปรองดองของยายด้วยคนจ้า

ขอบคุณยายจริงๆเลย


โดย: kaprow IP: 124.120.131.45 วันที่: 20 กรกฎาคม 2553 เวลา:11:14:52 น.  

 
เฮ้อ..ตาจุงนี้เผลอเป็นไม่ได้เลยนะ
ok ปรองดองก็ได้ อิอิ

ขอบคุณนะคะยาย


โดย: ning IP: 124.120.248.177 วันที่: 20 กรกฎาคม 2553 เวลา:19:44:48 น.  

 
มีแผนปรองดองแล้วยังมีแผนกระชับพื้นที่
ด้วย เอะอะเด่วก้อกอดตลอดเลย อิอิ


โดย: เจเจ IP: 124.120.22.86 วันที่: 21 กรกฎาคม 2553 เวลา:14:40:46 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

นักรักจัยโยเย
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 10 คน [?]




"ห้ามนำไปเผยแพร่ต่อที่อื่น นอกจากจะได้รับอนุญาตจากเจ้าของบล๊อคก่อนเท่านั้น"

:: Online User
Friends' blogs
[Add นักรักจัยโยเย's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.