Group Blog
 
<<
กรกฏาคม 2553
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
 
9 กรกฏาคม 2553
 
All Blogs
 
ตอนที่ 66 ~นี่เขาเรียกว่าหึงหรือเปล่า...

***ฟิค <แปล> เรื่องนี้เป็นเรื่องที่ผู้เขียนแต่งขึ้น เพื่อความรักของคนทั้งสองเท่านั้น หาได้มีเจตนาอื่นหรือไม่ จึงขอให้อ่านด้วยความบันเทิง และเชื่อมั่นในรักของพวกเขาด้วย ****

ภายในรถบัสทัวร์มด
หลังจากถกกันเรื่องเกม 3 6 9 และบทลงโทษด้วยการจุ๊บแก้มจบลงไป ความเงียบกลับเข้ามาอีกครั้ง คู่ผักกาดหอมจึงกลับนั่งคุยแบบกระซิบกระซาบกันต่อ

”ว่าแต่เมื่อ คืนเธอไปถ่ายโฆษณาตัวไหนเหรอ?” ฮวางโบเอ่ยถามขึ้นก่อน

”เป็น โฆษณาสำหรับเครื่องสำอางค์ของญี่ปุ่นยี่ห้อ TonyMoly น่ะฮะ แต่ว่าผมถ่ายที่สตูดิโอในกังนัมนี่เอง”

”ชั้นยังไม่เคยถ่ายโฆษณา เครื่องสำอางค์เลยน่ะ...ชิลลางนี่สุดยอดเลยจริงๆ!”

เขายิ้มกว้าง ออกมา “ฮะ..แต่ว่า..คนที่ถ่ายคู่กับผมสิฮะ..”.

”ทำไมเหรอ?”

”เธอ สูงมากเลยฮะ...^^”

”สูงแค่ไหนเหรอ?”

”ก็สูงพอๆกับ ผม..แต่เธอใส่ส้นสูงก็เลยดูสูงกว่าผมมาก”

”ถ้างั้นเธอก็คงต้องต่อขาหรือไม่ก็ต้องยืนบนแป้นหรือ ขั้นบันไดอะไรแบบนั้นใช่รึเปล่า?”

”โอ๊ะ! คุณรู้ได้ยังไงฮะ?”

”แหม ก็ชั้นฉลาดไง ล้อเล่นน่า ใครก็เดาได้ทั้งนั้นแหละ แล้วซีนที่เธอถ่ายมันเกี่ยวกับอะไรเหรอ?”

”คือ.. มันออกจะน่ากลัวนิดหน่อยฮะ...แบบว่าเธอต้องผลักผมไปติดกำแพง..”

เธอหัวเราะคิก “ ฮุ ชั้นพนันเลยว่าผู้หญิงคนนั้นจะต้องโดนโจมตีในเน็ตกระจายแน่เลย”

”ไม่ ต้องห่วงฮะ เธอเป็นคนญี่ปุ่น ดังนั้นเธอคงอ่านคอมเม้นท์ในเน็ตที่เป็นภาษาเกาหลีไม่ออกหรอกฮะ”

”จริง เหรอ?”

”อาจเป็นเพราะว่า..เธอสูงเกินไปรึเปล่าน่ะ? ผมว่าไหล่ของเธอกว้างกว่าผมอีกน่ะฮะ...”

ฮวางโบเริ่มอึ้ง

”จริงๆ น่ะฮะ ผู้หญิงที่สูงมากๆนี่...ผมว่าบูอินสูงกำลังพอดีสำหรับผมเลยล่ะฮะ...”

”……………...”.

”คุณ เป็นอะไรไปฮะ?”

”นี่เธอมองแม่สาวญี่ปุ่นคนนั้นในระยะกระชั้นชิด เลยเหรอ?”

”ใช่ฮะ ผมว่าเราถ่ายช็อตที่เธอผลักผมไปติดกำแพงน่าจะซัก 20 รอบได้มั้งฮะ?”

”แล้ว มันคือเหตุผลที่ต้องมองดูเธออย่างพินิจพิจารณาอย่างนั้นสิน่ะ? เธอถึงได้สังเกตเหตุว่าไหล่ของผู้หญิงคนนั้นกว้างกว่าของเธอน่ะ?”

“มัน ไม่มีทางที่ผมจะไม่สังเกตเห็นหรอกฮะ เพราะเธอทั้งสูงทั้งใหญ่ขนาดนั้น”

ฮวาง โบเริ่มมีสีหน้าไม่ค่อยพอใจ

”มีอะไรหรือฮะ?”

"ไม่มีอะไรหรอก"



”ไม่เอาน่า มีอะไรก็บอกมาเถอะฮะ?”

เธอ พูดแบบไม่ค่อยสบายใจ “ชั้นไม่ชอบอะไรแบบนี้จริงๆน่ะ”

”อะไรฮะ?”

”ตอน นี้เธอกำลังจะไปเล่นละครแล้ว ชั้นรู้ว่าเธอจะต้องไปแสดงคู่กับนักแสดงหญิงคนอื่น อาจจะมีฉากเลิฟซีนกัน ชั้น ละกลัวจริงๆเลย ”

เธอถอนหายใจอีกครั้งก่อนพูดต่อไป “แต่ชั้นไม่ชอบเลย จริงๆน่ะ”


”……………….” นิ่งเงียบ..ยังไม่เข้าใจ?

“ชั้นคิดว่า...ชั้นพอจะเข้าใจความรู้สึกของแฟนคลับเธอบ้างแล้วล่ะ...”

”……………….”

”พวก เขาคงจะต้องมีความรู้สึกผสมกันระหว่างความกังวลกับความคาดหวังตอนที่เธอมา ปรากฏตัวครั้งแรกในรายการ WGMและตอนนี้ชั้นเข้าใจแล้วว่าพวกเขาต้องรู้สึกวิตกกังวลมากแค่ไหน ในขณะที่ความสัมพันธ์ระหว่างเรามันก้าวหน้ามากขึ้น”

”……………….” ฮยอนจุงนิ่งเงียบใบหน้าเป็นเครื่องหมายคำถาม

”ไม่ใช่ว่าชั้น ไม่เชื่อใจเธอหรอกน่ะ แต่บางทีมันก็อดคิดไม่ได้เวลาที่เธอต้องจุ๊บกับคนอื่นอ่ะ เฮ้อ ชั้นไม่ชอบเลยที่ตัวเองเริ่มแอบมีความรู้สึกไม่สบายใจขึ้นมาแบบนี้...”

เขา ยิ้มกว้างทันที “แบบนั้นเค้าเรียกว่าหึงรึเปล่าฮะ?”

เธอพูดพลาง หลบสายตา “อืม ไม่ใช่ก็ใกล้เคียงอ่ะ?”

เขายิ้มอย่างพอใจสุดๆ ^^ "บูอิน เชื่อใจผมเถอะฮะ คุณจำสัญญาของเราไม่ได้เหรอ ผมบอกคุณแล้วไง นอกจากบูอินแล้ว คนอื่นผมไม่คิดว่าเป็นผู้หญิง อีกอย่างมันก็คือ งานคือเงิน เงินจงมา เมื่อผมมีเงินเยอะๆ บูอินจะได้สบายไม่ต้องทำงานไงฮะ"

"จ๊ะ ชั้นเชื่อใจเธอ" เธอหันไปตอบ

”พูดถึงเรื่องนี้แล้ว สำหรับผม...มันแตกต่างจากคุณนิดหน่อยฮะ”

”หา?”

”ผม รู้สึกไม่ค่อยสบายใจนักกับการหึงหวงของแฟนคลับของผม...”

”อือ-ฮึ” เธอพยักหน้า

”แต่ผมไม่ได้ไม่ชอบน่ะ ที่บูอินรู้สึกหึงผมอ่ะ” <จะเรียกว่าชอบเลยก็ว่าได้ฮะ ...>


เธอถอนหายใจออกมา “ทำไมถึงเป็นแบบนั้นล่ะ?”

”ก็เพราะว่า..” เขาเขยิบตัวเข้าไปกระซิบที่หูเธอ “ มันเป็นข้อพิสูจน์ว่า คุณรักผมมากแค่ไหนไงล่ะฮะ...”

เธอพยายามกลั้นหัวเราะ “อ้ากก นี่มัน...เลี่ยนมากมายเลยน่ะ หุหุ”

“เฮ้อ...สนุกจังฮะ!”

เธอ มองเขาด้วยแววตายิ้มๆ “อะไรเหรอที่สนุก?”

”มันตื่นเต้นดีออกน่ะ ฮะ? คุณไม่รู้สึกว่าขนลุกไปทั้งตัวบ้างหรือฮะ?”

”ตอนนี้พวกเรา เหมือนกับกำลังเดินอยู่บนเส้นด้ายบางๆ ถึงแม้ว่าเราจะปิดไมโครโฟนอยู่...แต่ว่าเธอจะทำยังไงกับกล้องที่อยู่ข้าง หน้าเราน่ะ?”

”คุณเอาวิดีโอที่ไม่มีเสียงพูดไปออกอากาศไม่ได้ หรอกฮะ ดังนั้น ไม่ต้องกังวลหรอกฮะ”

”เธอนี่มัน..เจ้าเล่ห์จริงๆ เลยน่ะ”

เขายิ้มชอบใจ “ สัญญาว่าจะเก็บเรื่องนี้เป็นความลับไว้กับตัวคุณจนวันตายเลยน่ะฮ่า ฮ่า^^”

ระหว่าง นั้นคู่ผักกาดหอมก็ได้ยินเสียงพูดคุยของคู่แต่งงานที่นั่งอยู่เบาะด้านหน้า

มาร์โคหันไปถามดัมบิ “บูอิน....คุณชอบอะไรมากที่สุดครับ?”

ดัมบิถาม “ชั้นเหรอ? ว่าแต่ พี่ค่ะ..ทำไมพี่ไม่เลิกพูดแบบเป็นทางการซะทีล่ะค่ะ?”

”โอ! ขอโทษที...บูอิน มันไม่ใช่เรื่องง่ายเท่าไหร่เลยนะ...ฮ่าฮ่า...” มาร์โคเกาหัวตัวเองแก้เขิน

”นี่ชั้นทำให้พี่รู้สึกกลัวขนาดนั้น เลยหรือค่ะ?”

”ไม่ ไม่ใช่เลย คือมันก็แค่ว่า บูอินน่ะสวยและ แหล่มมากๆ...พี่ก็เลยรู้สึกประหม่าน่ะ”

ฮยอนจุงได้ยินก็เริ่มหู ผึ่ง <บูอินเหรอ?>

ดัมบิถอนหายในออกมา “ชั้นว่าพี่กำลังพยายามจะชมชั้นอยู่ใช่มั้ยค่ะ? แต่สำหรับชั้นแล้วมันฟังดู...พี่ช่วยทำตัวให้ดูสบายๆกว่านี้ก็ดีน่ะค่ะ”

”เข้า ใจแล้วจ้ะ บูอิน พี่จะพยายามทำตัวสบายๆ” มาร์โคตอบ

ฮวางโบเอื้อม มือไปตบที่พนักที่นั่งด้านหน้าแล้วส่งเสียงว่า “ โย! มาร์โค”

มาร์ โคหันมามองเธอ “ว่าไง?”

”หา เธอว่าอะไรน่ะ?” มาร์โคถามทันที

ดัมบิหันมามองเช่นเดียวกันหลังจากได้ยิน

”มัน ทำให้ชั้นรู้สึกจี๊ดขึ้นมาทุกครั้งที่เธอเรียกดัมบิว่า “บูอิน” น่ะ เธอช่วยใช้คำอื่นแทนได้มั้ย?”

ดัมบิทำหน้างงๆ...

”ทำไม ล่ะ? ทำไมชั้นถึงเรียกเธอแบบนั้นไม่ได้?“ มาร์โคถามกลับ

อินยอง พูดแทรกขึ้นมาด้วยใบหน้ายิ้มๆว่า “บูอิน” น่ะเป็นคำที่ฮยอนจุงเขาใช้เรียกพี่ฮวางโบน่ะ...ชั้นเดาว่าพวกเขาคงจะมีความ รู้สึกผูกพันที่พิเศษกับคำๆนี้ ฮิฮิฮิ...”

ฮวางโบยิ้ม แล้วตะโกนออกมาว่า “บิงโก! ถูกต้องแล้วค้าบบบบ”

ฮยอนจุงได้ยินก็ ยิ้มออกมาอย่างพึงพอใจ

”ถ้างั้นผมควรจะเรียกคุณว่าอะไรดี?” มาร์โคหันไปถามดัมบิ “คำว่า “โยโบ” เป็นไง? คุณชอบมั้ย “โยโบ”?”
ฮยอนจุงได้ยินก็ค้านในใจทันที <โยโบเหรอ! ไม่ได้น่ะ> “เอ่อ ขอโทษน่ะฮะ แต่ว่า...”
อินยองเห็นท่าทางของเขาก็หัวเราะเสียงดังพร้อมกับ ส่ายหน้าแล้วบอกมาร์โคว่า “ ชั้นเดาว่า “โยโบ” ก็เป็นคำต้องห้ามด้วย เหมือนกันนะ เพราะว่ามันก็เป็นชื่อเรียกพิเศษของพวกเขาด้วยน่ะ...^^”

ฮวาง โบสะดุ้งเฮือก <หา!!! > หันไปมองหน้าอินยองด้วยตวามตกใจ

อินยองส่งยิ้มกลับมาให้เธอ <ชั้นรู้หมดทุกอย่างแล้วล่ะค่ะพี่ เพราะว่าชั้นเป็นแม่มดไงค่ะ>

ฮยอนจุงยิ้มแบบรู้สึกผิดหน่อยๆ รีบบอกว่า “ใช่ฮะ ผมต้องขอโทษด้วย แต่คำนั้นมันก็...”

ฮวานฮีหัน กลับมาแซวว่า “คุณรู้มั้ยว่าคู่ของคุณน่ะดูตลกจริงๆน่ะ? ผมได้ยินมาว่าคอนเซ็ปท์ของพวกคุณคือ “คู่ที่ดูอึดอัด” แต่ดูเหมือนว่าพวกคุณจะทำอะไรที่คู่รักเขาชอบทำๆกันมาเกือบหมดแล้วล่ะมั้งโยโบเหรอ? ฮ่าฮ่า กร๊าก.”

โยบิพูดแทรกขึ้นมาว่า “โยโบ? คำนี้ชั้นชอบนะ คุณไม่คิดบ้างเหรอคะว่ามันจะวิเศษมากๆเลยถ้าชั้นเรียกคุณว่า นัม-พยอนแล้วคุณก็เรียกชั้นว่า โยโบ น่ะ?”


”วิเศษยังไงเหรอ? ชั้นคิดว่าชั้นกำลังจะเป็นลม...” ฮวานฮีรีบส่ายหัวทันที

“คุณที่มันแข็งทื่อ ไม่โรแมนติคเอาซ่ะเลยจริงๆ...แต่ไม่เป็นไรหรอกค่ะ..เพราะชั้นรู้ว่า จริงๆแล้วคุณรู้สึกยังไง.”..

ฮวางโบเพิ่งรู้สึกหายช็อคหลังจาก ที่เห็นรอยยิ้ม “ชั้นรู้หมดทุกอย่าง” ของอินยอง จึงเริ่มเสนอว่า “นี่ มาร์โค ทำไมเธอไม่เรียกดัมบิว่า “อาเน่” ล่ะ? มันก็ฟังดูน่ารักดีน่ะ?”

”อา เน่ เหรอ? อาเน่ของผม? “ ว่าแล้วเขาก็หันไปถามดัมบิ “คุณชอบมั้ย “อาเน่”?”

ดัมบิพยักหน้ารับด้วยท่าทีลังเลเล็กน้อย

ฮวางโบยิ้มออกมาหลังจาก ช่วยหาชื่อเรียกใหม่ให้สำเร็จ

มาร์โคหันไปมองฮยอนจุงแล้วเรียก เขา “ฮยอนจุง”

เขาที่กำลังนั่งมองวิวนอกหน้าต่างก็สะดุ้ง “ครับพี่?”<เรียกซ่ะตกใจ>

มาร์โคพูดออกมาทื่อๆว่า “พี่ชอบนาย (ว่ะ) !”

ฮยอนจุงตาโตเป็นไข่ห่าน “ ว่าไงน่ะฮะ?” <หวังว่าพี่คงจะไม่ใช่เก้งกวางน่ะฮะ บรื๊ออออ>

”พี่ชอบตา ของนายจริงๆน่ะ”

ฮยอนจุงนิ่งพูดไม่ออก

”ตาของนายมัน สวยจริงๆเลยล่ะ”

ฮวางโบได้ยินก็รีบหลับตาลงแล้วพยายามอย่างสุด ชีวิตที่จะไม่ระเบิดหัวเราะออกมา “หุหุ มาร์โค ได้โปรดเถอะ!!!”

ส่วนฮยอนจุงไม่รู้ว่าจะตอบไปว่ายังไงดี ได้แต่ “อืมม..”.

มาร์โคยัง เวิ่นเว้อไม่หยุด “ไม่ใช่เหรอ?” แล้วก็หันไปถามดัมบิ “เธอก็คิดเหมือนพี่ใช่มั้ย? ดวงตาของเขามันช่างดูบริสุทธิ์ไร้เดียงสา ว่ามั๊ย”

ดัมบิทำหน้าประหลาดใจแบบสุดๆแล้วพูดเสียงดังว่า “พี่ค่ะ...!!”

”ว่าไงจ๊ะ?”

”ไม่ว่าตาของเขามันจะสวย ซักแค่ไหน..แต่นี่มัน...ดูสิค่ะ ตอนนี้ฮยอนจุงเขาตกใจมากขนาดไหน...”

”ที่ พี่พูดมันก็แค่เป็นการชมเท่านั้นเอง” มาร์โคตอบดัมบิ จากนั้นก็หันไปพูดกับฮยอนจุง “มันเป็นแค่คำชมน่ะ ไม่มีความหมายเป็นอย่างอื่น พี่ไม่ได้เป็นคนไม่ดีหรอกน่ะ”

ฮยอน จุงรู้สึกสึกสับสนสุดขีด ยกมือทั้งสองข้างขึ้นมากุมหน้าอก “ฮะ..ผมทราบ..”มองหน้าฮวางโบด้วยแววตาอ้อนวอน “บูอิน”

“แต่ถ้า นายไม่อยากให้ชั้นมองตาของนาย งั้นชั้นจะมองขาของฮวางโบก็ได้ ดีมั๊ย ฮ่า ฮ่า”ว่าแล้วก็ทำสายตากรุ้มกริ่มใส่ฮวางโบ

ฮยอนจุงไม่ลังเลหันไป หยิบผ้าคลุมที่อยู่บนพนักเก้าอี้ของตัวเองขึ้นมาปิดขาของเธอทันที “อากาศในนี้มันเย็นมากเลยน่ะฮะ คุณไม่หนาวเหรอ”

“ฮ่า ฮ่า ฮ่า ขอบคุณน่ะ ชิลลาง ที่เป็นห่วงชั้น” <เนียนมาเลยชิลลาง คนอื่นเขาดูไม่ออกเลยว่า เธอขี้หึงขนาดไหน>

ฮวานฮียิ้มแบบมี เลศนัยแล้วพูดว่า “ตอนนี้พวกเขากำลังถ่ายทำละครแนวตลกปนโรคจิตอยู่ จริงๆนะ ผมว่าวันนี้มันจะต้องเป็นวันที่น่าสนใจมากเลยล่ะ..”

”โอ๊ะ ถ้างั้นวันนี้ชั้นจะคอยเวลานั้นค่ะ นัม-พยอน” ฮวาโยบิคล้อยตามสามีของตัวเอง

ที่หาด Kkotjee เกาะอันมยอนโด

คู่แต่งงานมีเวลา พักผ่อนตามอัธยาศัยประมาณ 20 นาทีเพื่อเดินเล่นที่ชายหาดก่อนที่จะกลับมารวมตัวทำกิจกรรมกันต่อตามที่หัว หน้าทัวร์มดบอก ในตอนแรกมาร์โคพยายามจะตามติดฮยอนจุงเพื่อไปเดินเล่นด้วยกัน แต่หลังจากที่สลัดมาร์โคออกไปได้ คู่ผักกาดก็มายืนดูคลื่นอยู่ที่ริมทะเลด้วยกัน

ฮยอนจุงลงไปนั่งยองๆแล้วพูดขึ้นมาว่า “ผมคิดว่า..ผมได้มาเที่ยวทะเลกับบูอินหลายครั้งมากเลยฮะ...”

”ใช่ มั้ยล่ะ? เพราะว่าคิมฮยอนจุงไม่ชอบไปทะเล...MBC ก็เลยส่งเรามาที่ทะเลอีกครั้ง!”

”พวกเราได้ไปทะเลมาสามแห่งรอบๆ ประเทศเรา ทะเลตะวันออก ทะเลใต้ แล้วก็ทะเลตะวันตก...”

”จริง ด้วย เพราะนี่เป็นครั้งที่ 3 ของพวกเราแล้ว..”<เกาะเจจู ปูซาน?> “เอ๊ะ แล้วพวกเราไปทะเลตะวันออกกันตอนไหนเหรอ?”

<เกาะเจจู ปูซาน...?> “โอ๊ะ! นั่นผมไม่ได้ไปกับบูอินนี่นา”

เธอจ้องหน้า ฮยอนจุง “เธอไปที่นั่นกับใคร?”

”หา?”

”เธอไปกับใคร น่ะตอนที่ไปทะเลตะวันออกน่ะ?” เธอถามด้วยสายตาขี้สงสัย

”ทะเลตะวันออกเหรอฮะ?” เริ่มทำหน้างง

เธอลองแกล้งทดสอบเขา “ นี่เธอคงไม่ได้ไปกันแค่ 2 คนใช่มั้ย?”

เขาทำท่าครุ่นคิด “ ผมไปหรือฮะ? เอ ที่นั่นมันใช่ทะเลตะวันออกรึเปล่าน่ะ?”

”เธอไปมา เมื่อไหร่ล่ะ?”

เขาพยายามนึกอย่างสุดความสามารถ “นั่นมันตอนที่ไปดูพระอาทิตย์ขึ้น ผมจำอะไรไม่ได้เลยจริงๆฮะเพราะว่าตอนนั้นผมง่วงนอนมากเลย”

”ไม่ ต้องเลย อย่าพยายามเลี่ยงที่จะไม่ตอบน่ะ อย่ามั่วตอบมาเร็วเข้า”

”อา ผมนึกออกแล้วฮะ!”

เธอทำเป็นไม่สนใจ “นึกออกแล้วเหรอ?”

เขาพยักหน้า “ผมจำได้แล้วฮะ..มันเป็นตอนที่ผมทำรายการของ MBC “Thanks for Wake me up” ผมไปที่นั่นกับ พี่ปารค์เคียงลิม แล้วก็พวกเมมเบอร์ฮ่ะ”

”โอ๊” เธอถึงกับประหลาดใจ

”นั่นคือตอนที่ผมไปที่ทะเลตะวันออก...ผมลืม ไปซะสนิทเลย” <เฮ้อ รอดตัวไป >

”แล้วที่เธอเคยบอกชั้นว่า ชั้นเป็นผู้หญิงคนแรกที่เธอไปเที่ยวทะเลด้วย มันก็ไม่ถูกน่ะสิ ใช่มั้ย?”

”หา? ทำไมล่ะฮะ?”

”ก็เธอเคยไปทะเลกับปาร์คเคียงลิมมาก่อนนี่นา”

”สำหรับ ผมแล้ว เธอไม่ใช่ผู้หญิงฮะ อีกอย่าง...เราก็ไม่ได้ไปกันแค่ 2 คน...”

เธอ ถอนหายใจ “ทำไมชั้นถึงได้เป็นแบบนี้น่ะ...?”

”คุณเป็นยังไงฮะ บูอิน?”

”ชั้นกลายเป็นคนที่ชอบทำอะไรเลี่ยนๆไปแล้ว”

”เรา มาเขียนอะไรกันบนทรายดีมั้ย?” เธอหันไปถามเขา

”เอางั้นหรือฮะ?”

เธอยื่นกิ่งไม้ที่เธอถืออยู่ให้เขา “อ่ะนี่...เธอหักมันหน่อยสิจะได้เขียนง่ายขึ้น....”

เขาพยายามจะ หักกิ่งไม้ แต่จู่จู่ก็หันมา “บูอิน”

“ว่าไง?” เธอเงยหน้าขึ้น

”ผม อยากจะดูคุณทำมันมากกว่าฮะ”

”ทำอะไรเหรอ?”

”ทักษะการ หักกิ่งไม้ ของคนที่ได้สายดำเทควันโดไง”

เธอยืนงง “อะไรน่ะ?”

”น่ะ ฮะ บูอิน ผมอยากเห็นคุณหักมัน....”

เธอถลึงตาใส่เขา “ เธอรู้มั้ยว่านี่มันดูฮาพอๆกับตอนที่เธอขอให้ชั้นเปิดขวดโค้กให้เธอด้วยช้อน เลยน่ะ?”

”ก็คุณเคยบอกว่า คุณจะมาเปิดมันให้ผมทุกเมื่อที่ผมต้องการ...ดังนั้นช่วยทำให้ผมดูหน่อยได้ มั้ยฮะ?”

”ถามจริงๆน่ะ” เธอตะโกนออกมา “ทำไมเธอถึงแต่งงานกับชั้นเนี่ยยย?”

เขาชายตามองเธอ “นอกจากชีวิตที่สุขสบายแล้ว ก็เพื่อชีวิตที่ตื่นเต้นสนุกสนานด้วยฮะ!”

เธอเหวี่ยงสายตาไปก่อนจะรับกิ่งไม้มาจากฮยอนจุง “มันยากเกินไปที่จะหักน่ะ เพราะว่าไม้มันเปียกโชกเลย”

ว่าแล้วเธอก็จัดแจงหักมันด้วยเข่า แทน แล้วก็ส่งกิ่งไม้ไปให้เขาท่อนนึง “อ่ะ นี่!”

”แย่จังเลยฮะ ผมอยากดูมันจริงๆน่ะฮะ”

”นี่ถามจริงเหอะ เธอกำลังวางแผนจะขายชั้นให้กับพวกพ่อค้าเร่ขายยาอะไรแบบนั้นรึเปล่าน่ะ?”

”ไม่ ฮะ ทำไมต้องขายคุณด้วยล่ะ? ผมกำลังวางแผนจะใช้คุณให้ขายของให้ผมตังหากล่ะ ...”

”อะไรน่ะ?” เธอคว้ากำปั้นชกไปที่ไหล่ของฮยอนจุง “นี่แน่ะ”

เขารีบกระโดดหลบหมัดของเธอ “ฮ่าฮ่าฮ่า ไม่ได้แอ้มผมหรอก “

ฮวางโบ วิ่งไล่ตามฮยอนจุงซึ่งหัวเราะร่าแล้ววิ่งหนีเธอไป

ที่ทางเดินริมหาด

อินยองกำลังแอบสังเกตการณ์ดูฮวางโบกับฮยอนจุงซึ่งวิ่งไล่ กันอยู่บนชายหาด โดยมีรอยยิ้มที่ดูมีเลศนัยปรากฏอยู่บนใบหน้าของเธอ

คราวน์ เจพูดขึ้นมาว่า “สองคนนั้นดูมีพลังเหลือเฟือกันจังนะ ฮวางโบอายุขนาดนี้แล้ว หรือว่าเธอไปเข้าคอร์สทำให้เด็กลงน่ะ?”

”ใช่ ชั้นก็ว่าพี่เขาดูเด็กลงจริงๆอ่ะ ?” อินยองว่า

”ไม่ว่าพวกเขาจะ ทำอะไร มันต้องกลายเป็นการแข่งขันกีฬาไปทุกทีสิน่า...”

“ใช่เลย ที่พวกเขาวิ่งกันตามที่เราบอกให้ทุกคนวิ่งไปข้างหน้า...ชั้นก็ไม่รู้ว่าพวก เขาจะไร้เดียงสาถึงกับยอมทำตามคำสั๋งเราด้วย หุหุ ว่านอนสอนง่ายจังแฮะ?” อินยองช่วยเสริม

คำอธิบายท้ายบท
아내 อาเน: คำภาษาเกาหลีหมายถึง ภรรยา



Create Date : 09 กรกฎาคม 2553
Last Update : 9 กรกฎาคม 2553 10:35:45 น. 5 comments
Counter : 594 Pageviews.

 


โดย: หาแฟนตัวเป็นเกลียว วันที่: 9 กรกฎาคม 2553 เวลา:10:46:13 น.  

 
ยาย วันนี้ เราอ่าน2ตอนรวดเลย
ก้อบอกแล้ว ว่า ยิ่งรักกกๆๆๆๆๆ
ขอบคุณนะคะ


โดย: kaprow IP: 124.122.145.18 วันที่: 9 กรกฎาคม 2553 เวลา:14:01:37 น.  

 
วันนี้ยายลงฟิคเร็วจัง แต่ดีนะคะ เข้ามาอ่านก่อนไปทำงาน น่ารักได้ทุกตอนซินะ คู่นี้เนี่ย..ขอบคุณค่ะยาย
รักษาสุขภาพด้วยนะคะ..


โดย: tonaor IP: 202.28.62.245 วันที่: 9 กรกฎาคม 2553 เวลา:15:05:53 น.  

 
มาขอบคุณยายจ้า ฟิคสนุกมากแปลได้แหล่มจริงๆ ยายนาจาสู้ๆ


โดย: มินมิน IP: 118.174.85.151 วันที่: 9 กรกฎาคม 2553 เวลา:23:32:35 น.  

 
บูอินก็ไม่ได้ โยโบก็ต้องห้าม
แม้ใครจะหวานได้เท่าคู่นี้ไม่มีแล้ว

ขอบคุณนะคะยาย


โดย: ning IP: 124.121.209.130 วันที่: 15 กรกฎาคม 2553 เวลา:17:35:36 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

นักรักจัยโยเย
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 10 คน [?]




"ห้ามนำไปเผยแพร่ต่อที่อื่น นอกจากจะได้รับอนุญาตจากเจ้าของบล๊อคก่อนเท่านั้น"

:: Online User
Friends' blogs
[Add นักรักจัยโยเย's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.