Group Blog
 
<<
มิถุนายน 2553
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930 
 
5 มิถุนายน 2553
 
All Blogs
 
ตอนที่ 53- งั้น คุณก็เอาไข่ต้มนี่ไปให้จองมินก็แล้วกัน

***ฟิค <แปล> เรื่องนี้เป็นเรื่องที่ผู้เขียนแต่งขึ้น เพื่อความรักของคนทั้งสองเท่านั้น หาได้มีเจตนาอื่นหรือไม่ จึงขอให้อ่านด้วยความบันเทิง และเชื่อมั่นในรักของพวกเขาด้วย ****

ช่วงเวลาเที่ยงของวันต่อมา ที่โรงพยาบาล
จุนเบบี้กับคยูจงกำลังนั่งอยู่บนโซฟาภายในห้องพักของฮยอนจุง

จุนเบบี้พูดขึ้นมาว่า “ผมอยากไม่สบายบ้างจังฮะ”.

ฮยอนจุงลุกขึ้นมาจากเตียงทันทีแล้วบอกว่า “นายมานอนตรงนี้แทนชั้นได้เลย”

จุนเบบี้ลุกขึ้นยืนทำท่าเหมือนดีใจ “นอนได้จริงเหรอพี่?”

แต่คยูจงกลับทำท่าแปลกใจแบบสุดๆถามจุนเบบี้ว่า “นี่นายคิดจริงๆเหรอว่าแค่สลับที่กัน นายก็กลายเป็นคนไข้ได้แล้วน่ะ? “

จุนเบบี้ยิ้มแยกเขี้ยวใส่คยูจงแล้วถามว่า “แล้วนายล่ะ ไม่ได้อิจฉาพี่ฮยอนจุงด้วยหรอกเหรอ?”

คยูจงรีบตอบทันทีว่า “ทำไมชั้นต้องอิจฉาจนอยากจะป่วยบ้างล่ะ? นายจำไม่ได้รึไงว่าพี่เขาสั่นไปทั้งตัวตอนที่พี่เขาไม่สบายวันแรกน่ะ?”

ฮยอนจุงว่า “ตอนนั้นชั้นเมาน่ะ”

คยูจงถามอย่างไม่ค่อยเชื่อ “ จริงหรือฮะ?”

ฮยอนจุงพูดต่อไปว่า “ชั้นก็แค่รู้สึกเหมือนกับว่า...ชั้นเมามากๆและอยากจะอาเจียนทุกอย่างออกมาให้หมดน่ะ”

จุนเบบี้ถามต่อว่า “คืนนั้นพี่เมาจริงรึเปล่าฮะ? เอ แล้วมันมีอาการที่เรียกว่าแอลกอฮอล์เป็นพิษแบบเฉียบพลันอะไรแบบนั้นรึเปล่าฮะ?”

ฮยอนจุงกระพริบตาเหมือนกำลังคิด “คืนนั้น...ชั้นดื่มอะไรเข้าไปบ้างรึเปล่าน่ะ?”

คยูจงร้องออกมาว่า “โอ๊ย พี่เขากำลังจะหลุดไปมิติที่ 4 อีกแล้ว”

จุนเบบี้หัวเราะร่า ฮ่าฮ่าฮ่า..:”ถ้าตอนนั้นพี่ฮยอนจุงเมาจริงๆล่ะก็..”

ฮยอนจุงกำลังงงกับจุนเบบี้.”นี่นายกำลังพยายามจะพูดอะไรเหรอ?”

เบบี้พูดปนหัวเราะว่า “งั้น พี่ก็ต้องกลายเป็นหมาไปจริงๆแล้วล่ะฮะ...ฮุฮุ”

คยูจงยิ้มจนเห็นฟันแล้วเสริมทันทีว่า “ยังไงเขาก็เป็นหมาอยู่แล้วนี่”

ฮยอนจุงพูดหน้าตายๆว่า “หมา-หรือ-วัว?”

คยูจงอดไม่ไหวต้องหัวเราะออกมา “ฮุ โฮะ โฮะ”

จุนเบบี้แจมต่อไปว่า “จริงๆแล้วต้องเป็น...คิม-หมา-หรือ-วัว! ฮุฮุ! ฮ่าฮ่าฮ่า....”

ฮยอนจุงได้แต่มองดูน้องๆแล้วยิ้มออกมา...

หลังจากขำแตกกันไปพักหนึ่ง

จุนเบบี้ก็เปลี่ยนเรื่องพูด “เออ พี่ฮะ”

”ว่าไง?”

”พี่จะถอนตัวออกจากรายการ WGM หรือฮะ?”

”เปล่าน่ะ”

”จริงเหรอฮะ?”

”นายถามแบบนี้ทำไมน่ะ?”

”ผมถามก็เพราะว่า มันมีข่าวนี้ว่อนไปทั่วออนไลน์แฟนคาเฟ่....เนื่องจากตารางงานของพี่มันอัดแน่นมาก”

คยูจงพูดแทรกขึ้นมาว่า “ผมได้ยินมาว่าธีมของตอนใหม่คราวนี้คือ “ทริปอำลา” ฮะ”

ฮยอนจุงถามด้วยท่าทีที่สนอกสนใจว่า “ทริปอำลา เหรอ?”

”ใช่ฮะ”

ฮยอนจุงอึ้งๆไป...

จุนเบบี้ถามว่า “พี่ไม่ได้เป็นคนบอกพวกเขาหรือฮะว่าจะถอนตัวน่ะ?”

”เปล่าเลย”

จุนเบบี้พ่นลมออกมาทางจมูกเหมือนครุ่นคิด “ผมคิดว่ามันน่าจะเป็นเรื่องจริง...เห็นหลายๆคนเขาดูมั่นใจกับเรื่องนี้มากเลยฮะ”

”แล้วพี่สะใภ้มาเยี่ยมพี่บ้างรึเปล่าฮะ? “ คยูจงถาม

”มาสิ” เขาตอบแบบไร้อารมณ์

เบบี้ได้ยินก็ทำตาโตทันที “เมื่อไหร่หรือฮะ?”

ฮยอนจุงพูดเสียงเรื่อยๆว่า “เธอแวะมา..แล้วก็กลับไป..”

คยูจงพูดแบบอายๆว่า.”ผมรู้สึกอิจฉาพี่จัง”

เขายิ้มแต่ในใจเริ่มกังวลนิดๆ <เห็นมั้ย เจ้าพวกนี้มันอิจฉาผมกันทั้งนั้น>

ระหว่างนั้นเอง พี่ผู้จัดการก็เดินเข้ามาในห้อง หนุ่มๆต่างหันไปมองเพื่อจะดูว่าเขาได้ยินเรื่องที่กำลังคุยกันรึเปล่า

”พวกนายกินข้าวกลางวันกันรึยัง?”

เบบี้รีบตอบทันทีว่า “ยังฮะพี่ ยังไม่ได้กินเลยฮะ”

”แล้วอยากกินอะไรกันบ้างล่ะ? เราควรจะสั่งอาหารให้เขามาส่งที่นี่ดีมั้ย?”

คยูจงหันไปถามลีดเดอร์ว่า “พี่ว่าไงฮะ?”

”ที่นี่เขาจะมีอาหารของที่ยกมาให้ แต่ว่ารสชาดมันไม่ค่อยจะได้เรื่องเลยล่ะ”

คยูจงถามพี่ผู้จัดการว่า”เราจะสั่งอะไรทานกันดีฮะ?
*****************************************************************
ที่บ้านของชินเอรา
ฮวางโบกับเอรากำลังนั่งคุยกันอยู่ที่ระเบียงด้านหลังบ้าน

ฮวางโบถามขึ้นมาว่า “พี่เขยไม่อยู่หรือค่ะ”

”ใช่จ้ะ เขาออกไปข้างนอกกับลูกคนสุดท้องน่ะจ้ะ”

เธอยิ้ม “มันต้องเป็นเรื่องที่เยี่ยมมากๆที่มีสามีที่แสนดีและน่ารักอย่างพี่เขย...”

ชินเอรายิ้มอย่างมีความสุข “ใช่แล้วจ้ะ”


ชินเอราลังเลเล็กน้อยก่อนจะถามว่า “ฮยอนจุง...เขาเป็นยังไงบ้าง...?”

เธอตอบด้วยท่าทางนิ่งๆ “เขามีปํญหาเรื่องนอนไม่หลับค่ะ...แล้วก็กินยานอนหลับเข้าไปทีเดียวหลายเม็ด”

”แล้วอาการมันร้ายแรงมากรึเปล่า?”

”ไม่ค่ะ”

ชินเอราหายใจออกมาด้วยความโล่งอก “ขอบคุณพระเจ้า”

ฮวางโบยิ้มรับ

”เธอคงเป็นกังวลมากเลยสิน่ะ”

เธอยิ้มแล้วตอบว่า “คงไม่มีทางที่ชั้นจะไม่ห่วงเขาใช่มั้ยค่ะ.”

สองคนยังนั่งคุยกันต่ออีกหลายเรื่อง จนกระทั่งฮวางโบพูดขึ้นมาว่า

”ฮยอนจุงเขาช่วยเป็นกำลังใจให้ชั้นมากจริงๆค่ะ”

ชินเอรารู้สึกแปลกใจ “จริงน่ะเหรอ? พี่นึกว่ามันน่าจะเป็นในทางตรงข้ามซะอีกน่ะ?”

ฮวางโบยิ้มแล้วพูดต่อไปว่า “ชั้นก็เคยคิดแบบนั้นค่ะ แต่ว่า...เขาช่วยโอบกอดชั้นไว้ทุกๆครั้งที่ชั้นต้องเผชิญกับเรื่องที่ยากลำบาก...และเขาก็รู้ว่าชั้นกำลังคิดอะไรถึงแม้ว่าชั้นจะไม่ได้บอกเขาเลยก็ตาม..”

ชินเอรานั่งฟังฮวางโบด้วยความสนอกสนใจ...

เธอพูดต่อไปในขณะที่กำลังยิ้มกว้างขึ้นเรื่อยๆโดยไม่รู้ตัว “ชั้นก็ไม่แน่ใจ...จะเรียกสิ่งนี้ว่ามันเป็นการรับประกันความมั่นใจในอนาคตได้รึเปล่า...แต่ยังไงก็ตามเขาเป็นฝ่ายที่มีความเชื่อมั่นอย่างแรงกล้าในอนาคตของพวกเรามากกว่าชั้นหลายเท่าค่ะ...บางทีเขาอาจจะยังมีประสบการณ์ชีวิตไม่มากพอ ดังนั้นเขาถึงได้ไม่มีความรู้สึกกลัวเอาซะเลย”

”พี่เข้าใจจ้ะ...

”ยังไงก็ตาม...เขาเป็นคนที่เข้มแข็งจริงๆน่ะคะ...ดังนั้นมันยิ่งทำให้ชั้นอยากจะพึ่งพาเขามากขึ้นไปอีก”

ชินพยักหน้า “อืมมม”

“ฮยอนจุงเขาอายุน้อยกว่าชั้นมาก...แต่เขาสามารถคิดอะไรที่ลึกซึ้งได้มากกว่าชั้นซะอีก...ถึงแม้ว่าบางครั้งเขาอาจจะดู 4-D หลุดโลกไปจนชั้นตามไม่ทัน...^^”

”เธอก็ดูมีความสุขดีน่ะ”

เธอตอบแบบเขินๆว่า “ชั้นว่ามันดูน่าอายมากกว่า...

“การมีความรักมันน่าอายตรงไหนกัน? มันไม่ใช่ว่าเธอไปรักใครซักคนที่ไม่สมควรซักหน่อย...”

“แต่ทำไมชั้นถึงได้รู้สึกผิดอยู่ตลอดเลยค่ะ? พี่คิดจริงๆหรือคะว่ามันโอเคสำหรับชั้นที่จะรักเขาน่ะค่ะ?”

”มันมีปัญหาตรงไหนเหรอ? พวกเธอต่างฝ่ายต่างอาจจะเป็นคู่ที่เหมาะสมที่สุดสำหรับกันและกันก็ได้น่ะ..”.

“บางทีชั้นอาจจะเป็นพวกที่สุขุมรอบคอบจนเกินไป...”

”สุขุมรอบคอบ?”

”เพราะว่าชั้นเป็นคนที่กังวลเกินไปว่าคนอื่นๆจะพวกเรามองว่าอย่างไร...หรือไม่ก็ชั้นก็คงเป็นคนที่ไม่ค่อยมั่นใจในตัวเองซักเท่าไหร่...”

เอรายิ้มน้อยๆแล้วพูดว่า ฮวางโบที่ชั้นรู้จัก ปกติจะไม่ใช่คนแบบนี้นะ...

”บางทีชั้นอาจจะเป็นแบบนี้อยู่แล้วก็ได้นะคะ...ชั้นเคยคิดว่าตัวเองเป็นคนที่มีความมั่นใจสูงมากๆ...แต่ว่าตั้งแต่ที่ชั้นได้พบฮยอนจุง ความมั่นใจทั้งหมดที่มีในตัวชั้น มันดูจะสลายหายไปหมด...”

”ทำไมเธอถึงรู้สึกแบบนั้นล่ะ?”

”ที่จริงแล้ว มันไม่ใช่เรื่องการขาดความมั่นใจหรอกค่ะ...มันดูเหมือนว่าชั้นรู้สึกผิดต่อเขาอยู่ตลอด...ชั้นรู้สึกว่าชั้นยังด้อย.”

”ในตอนแรก ชั้นคิดแบบนั้นเพราะว่าสภาวะแวดล้อมต่างๆ..เรื่องอายุ ความมีชื่อเสียง แล้วก็คำวิพากษ์วิจารณ์จากบรรดาแฟนคลับของเขา”

”แต่ที่มากไปกว่านั้น..ชั้นได้เห็นตัวเองจริงๆว่าอ่อนด้อยกว่าเขามากเพียงใด ตอนนี้...”

”ทำไมล่ะ?”

”ตอนนี้ชั้นไปฝ่ายที่ได้รับการดูแลเอาใจใส่...สิ่งที่ชั้นให้เขาตอบแทนกลับไปมันเพียงแค่เล็กน้อยเท่านั้น..ฮยอนจุงเขาเป็นหลักยึดที่มั่นคงสำหรับชั้นจริงๆค่ะ..ดังนั้น..”

“ดังนั้น?”

”ชั้นถึงได้รู้สึกผิดและเสียใจ...แต่ในขณะเดียวกันก็รู้สึกเหมือนกับมีหลักประกันความมั่นใจ...”

เอรายิ้มแล้วถามว่า “ฮยอนจุงเขาบอกอะไรกับเธอเหรอ?”

”ว่าไงน่ะคะ?”

”เขาคิดด้วยรึเปล่า ว่าเขายังสามารถจะให้เธอมากกว่านี้ได้อีกน่ะ?”

” เขาอาจจะไม่ได้คิดแบบนั้น...แต่เขาจะต้องพูดออกมาแน่ๆ! และนั่นมันก็คือความจริง...”

ช่วงเย็นที่โรงพยาบาล
ฮยอนจุงกำลังคุยโทรศัพท์อยู่กับฮวางโบ

”คุณจะมาเมื่อไหร่ฮะ?”

”ก็อาจจะค่ำๆกว่านี้หน่อยน่ะ...ถ้าชั้นไปเร็วเกินไป อาจจะยังมีคนอยู่แถวๆนั้นเยอะ...”

”โอเคฮะ”

”เธออยากจะกินอะไรเป็นพิเศษบ้างมั้ย?”

”อะไรก็ได้ที่ผมอยากกินเหรอฮะ?”

”ใช่จ้ะ บางอย่างที่ชั้นสามารถจะทำให้ได้เลยตอนนี้...”

”แนงมยอน- หมี่เย็นฮะ!”

”นี่ อันนั้นมันทำตอนนี้เลยไม่ได้หรอกน่ะ...มีอย่างอื่นมั้ย?”

”อืมม...ต๊อกบกกีล่ะฮะ?”

”ต๊อกบกกีเหรอ?”

”ใช่ฮะ ทำให้เผ็ดๆแซ่บๆเลยน่ะฮะ”

”มันไม่ดีหรอกนะที่กินอาหารที่เผ็ดเกินไปน่ะ ท้องไส้ของเธอจะพังกันหมดพอดี”

”โอเคฮะ คุณปรุงรสชาติมาตามใจคุณเลยฮะ”

เธอยิ้มชอบใจ “โอเค...มีอย่างอื่นอีกมั้ย?”

คืนนั้นที่ห้องของฮยอนจุง

คู่ผักกาดหอมกำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้ยาว ฮวางโบนำอาหารที่เธอเตรียมมาออกมาจัดวางบนโต๊ะ

”เดี๋ยวเธอก็จะเข้านอนแล้ว อย่าเพิ่งกินเข้าไปมากนักน่ะ...”

”โอเคฮะ” แล้วก็พยายามคีบต๊อกบกกีขึ้นมาแต่กลับทำหล่น

“ ทำไมมันถึง...”

ฮวางโบเห็นแล้วแอบขำ “ฮุ!”

คีบต๊อกขึ้นมาใหม่ใส่ปากแล้วถามเธอทันทีว่า “คุณใส่อะไรลงไปในนี้เหรอฮะ? ผงกะหรี่รึเปล่า?”

ใช่จ้ะ นิดนึง...มันใช้ได้มั้ย?

เขาตอบแบบหน้าตายๆ “ฮะ..ก็อร่อยดี”

ฮวางโบแอบขำท่าทางของเขาอยู่เงียบๆ...

”มีไข่ต้มด้วยเหรอฮะเนี่ย”

”ใช่จ้ะ...ชั้นจำได้ว่าตอนที่ไปหาเธอที่ญี่ปุ่น จองมินเคยขอให้ชั้นทำไข่ต้มตอนที่ทำซุปไก่ทอดด้วยน่ะ...”

”จองมินพูดแบบนั้นเหรอฮะ?”

”ใช่จ้ะ เขาบอกชั้นว่า “ เธอแกล้งทำเสียงเลียนแบบคุณแม่สามีจอมจู้จี้ “พวกเด็กๆ ชอบไข่ต้ม!” แล้วก็หัวเราะออกมา

เขานิ่งเงียบไม่พูดไม่จา

เธอชำเลืองมองหน้าเขาแล้วถามว่า “ชิลลาง เธอไม่ชอบไข่ต้มเหรอ?”

เขายังนั่งหน้านิ่งๆไม่ตอบอะไร...

”หืมมม ว่าไง?”

”ไข่ต้มเหรอ ผมขอผ่านแล้วกันฮะ”

เธอรู้สึกผิดหวัง “จริงๆเหรอ? ‘งั้นเธอก็ไม่ชอบสินะ?”

”อันที่จริ...ผมก็ชอบฮะ”

”ถ้าชอบแล้วทำไมถึงไม่กินล่ะ?”

”ก็ผมไม่ได้เป็นคนขอให้คุณทำมานี่ฮะ.”

”หืมม...อะไรนะ?

“ที่คุณทำมันมา ก็เพราะว่าคุณจำมาจากเจ้าม้ามินมันพูดตังหาก!!”

เธอเริ่มงง “แล้วไงเหรอ...?”

”ผมไม่อยากกินมันฮะ!”

” นี่เธอกำลังพูดอะไรออกมาน่ะ..? เธอกำลังทำตัวเป็นเด็กน้อยเลยน่ะ.”

เขานิ่งเงียบงอนไม่ตอบ..

”เฮ้ นี่เธอเป็นอะไรของเธอเนี่ย?”

”ถ้าคุณอยากรู้ว่าผมชอบกินอะไร ก็ความจะถามผมสิฮะ..ทำไมคุณต้องไปจำคำพูดของเจ้าม้ามินนั่นด้วยล่ะ?”

เธออึ้งอีกครั้ง “นี่ฮยอนจุง เธอพูดอะไรเนี่ย?”

”ถ้าคุณจำมาจากจองมิน คุณก็เอาไข่ต้มนี่ไปให้เขาก็แล้วกัน!”

เธอหันไปจ้องหน้าฮยอนจุงด้วยแววตาที่งุนงงสุดขีด ส่วนฮยอนจุงคนขี้หึงได้แต่นั่งน้อยใจ

โปรดติดตาม คู่รักผักกาดหอม รีมิกซ์ ตอนที่ 54

คำอธิบายท้ายบท

1. หมา-หรือ-วัว : ชื่อเล่นของฮยอนจุงที่ตั้งโดยเหล่าเมมเบอร์ SS501 คยูจงเคยพูดในรายการโชว์ Happy together หนึ่งว่าฮยอนจุงได้ชื่อนี้มาก็เพราะตาของเขาโตเหมือนตาวัว แต่บุคลิคของเขาเหมือนกับหมา ^^

2. ฮองบู : พี่เขย (สามีของพี่สาว)

3. แนงมยอน : หมี่เย็น ซึ่งเส้นทำมาจากแป้งบัควีต

4. ต๊อกบกกี : อาหารยอดนิยมจานหนึ่งของเกาหลี ทำโดยการนำแท่งต๊อก (น่าจะคล้ายๆกับพาสต้าแต่แป้งที่ทำจะมาจากข้าว รสชาติเหนียวๆหนุบๆ) มาผัดรวมๆกับน้ำพริกเกาหลี และอาจจะใส่ผักต่างๆ ลูกชิ้นปลา และไข่ต้มลงไปด้วย



Create Date : 05 มิถุนายน 2553
Last Update : 5 มิถุนายน 2553 2:00:46 น. 17 comments
Counter : 507 Pageviews.

 
ขอบคุณมากคะดึกมากแล้วยังกลับมาลงฟิคให้ได้อ่าน พักผ่อนมากๆนะคะเป็นห่วงคะ


โดย: lamlert29 IP: 87.171.109.230 วันที่: 5 มิถุนายน 2553 เวลา:4:47:50 น.  

 
จุงนี่ขี้งอนจริงๆเลยเนอะยาย
ไปโทษที่รักยายอยู่นั่นแหละ
อิอิ เปลี่ยนอารมณ์เกือบไม่ทัน
สายใยรักอย่างเข้มข้น รีมิกซ์ก็น่ารัก
ฮุฮุ สนุกดีค่ะ fighting


โดย: KimYoungBi IP: 58.9.197.11 วันที่: 5 มิถุนายน 2553 เวลา:9:19:02 น.  

 
ตามมาอ่านตอนสายๆ
จุงนี่ขี้หึงจริงๆนะ น่าสงสารจองมินไม่ได้รู้เรื่องด้วยเลย โบนี่ท่าจะงงหนักเลยนะเนี่ย


โดย: แพร IP: 58.64.84.52 วันที่: 5 มิถุนายน 2553 เวลา:10:01:13 น.  

 
....ม้ามินของยายระวังตัวไว้
หึงแม้กระทั่งน้อง
ขี้งอนสุดๆเลย
อย่างนี้โบเหนื่อยแย่
...หุหุหุหุหุหุ...


โดย: joy&yoo IP: 110.49.52.197 วันที่: 5 มิถุนายน 2553 เวลา:10:13:48 น.  

 
ขึ้หึงใช้ได้เลยจุงเนี่ย

ขอบคุณนะคะ ยายขยันมากๆ ลงดึกเชียว พิมเลยไม่ได้อ่านเลยต้องมาอ่านตอนเช้า มาวานง่วงเกิน


โดย: pim_bk IP: 58.64.84.52 วันที่: 5 มิถุนายน 2553 เวลา:10:59:28 น.  

 
คยู .... นั่นพี่สะใภ้นะ อิอิอิ


โดย: ตอง IP: 180.183.168.186 วันที่: 5 มิถุนายน 2553 เวลา:12:07:13 น.  

 
อิจุงขี้หึง
มินนี่แย่แล้วงะ^_^


โดย: prongpawin IP: 183.89.60.107 วันที่: 5 มิถุนายน 2553 เวลา:13:00:21 น.  

 
จุงนี่ขี้น้อยใจ แล้วก็ขี้หึงเอามากๆ

ขอบคุณค่ะ


โดย: สิงโตหัวโต วันที่: 5 มิถุนายน 2553 เวลา:13:25:40 น.  

 
5555555

โบ แย่เลยยังไม่รู้เลยว่า จุง งอล

น่ารักค่ะ
ขอบคุณนะค่ะ


โดย: อ๊อฟ IP: 58.9.44.21 วันที่: 5 มิถุนายน 2553 เวลา:13:26:05 น.  

 
นังจุง ยุ่งที่สุด ฮึ ฮึ

ขอบคุณค่ะ ยาย


โดย: speedy IP: 58.9.163.217 วันที่: 5 มิถุนายน 2553 เวลา:22:05:23 น.  

 
ตอนสุดท้ายน่ารักจัง ชอบจังตอนอิจุงมันหึงเนี่ย นึกหน้าออกเลย โบดีจัง มีแฟนเหมือนมีลูกเลย ยังงี้ทำให้ไม่แก่รู้ป่ะ เพราะหัวใจมันกระชุ่มกระชวยไง
วันนี้เข้ามาซะดึก ไ้ด้อ่านฟิคครบทุกอารมณ์เลยยาย ได้เห็นรูป comeback หล่อ ๆ ของเหล่าน้องเขย ต้องนอนหลับฝันดีแ่น่เลย นอนหลังฝันดีเหมือนกันนะยาย


โดย: มัม IP: 58.9.66.207 วันที่: 5 มิถุนายน 2553 เวลา:22:55:51 น.  

 
ยาย ไมจุงขี้งอนงี้อะ
อุตส่าทำไข่ต้มมาให้
เดวโบงอนมั่งเลยนิ อิอิ


โดย: แฟนคู่จุงโบ(แอน) IP: 202.176.69.106 วันที่: 5 มิถุนายน 2553 เวลา:23:02:38 น.  

 
ขอบคุณสำหรับฟิคนะคะ พักผ่อนบ้างนะยายจ๊า


โดย: puccajay IP: 203.155.22.210 วันที่: 6 มิถุนายน 2553 เวลา:1:24:45 น.  

 
จุงขี้หึงอะ อิอิอิ หึงแม้กระทั่งแม่สามี กร๊ากกกกกกกกก ฟิคสนุกนะค่ะยายแต่หนูก๋แอบรอตอน92 อิอิอิ


โดย: giff IP: 58.9.85.136 วันที่: 6 มิถุนายน 2553 เวลา:2:35:01 น.  

 
จุงเนี่ยขี้หึงจริง..เฮ้อเจ้าม้าเสร็จแน่งานนี้

ขอบคุณนะคะยาย


โดย: ning IP: 124.121.206.9 วันที่: 6 มิถุนายน 2553 เวลา:12:34:59 น.  

 
ตามมาอ่านแล้วค่ะ

ช่วงนี้ตามช้า เพราะเดินทางบ่อยเกิน

ขอบคุณนะคะ สนุกเหมือนเดิมเลย


โดย: ^^ IP: 58.11.67.244 วันที่: 10 มิถุนายน 2553 เวลา:3:09:43 น.  

 
ตลอดๆขี้หึงจิงๆนะอิจุง 555 ม้ามินยายจะเป็นไรมั้ยอ่ะ วัวหึงม้า กร๊ากกกกก
ทำเอาพี่สาวงงไปเลยผิดตรงไหนเนี่ย
แต่คนมันจะหึงน่ะมักจะไม่มีเหตุผลหรอกเนอะ คิริคิริ
เย้ๆๆๆ ในที่สุดก็อ่านทันทุกคนแล้ว
ยายสนุกมากๆเลยค่ะ ขอบคุณนะค่ะ
รอให้กำลังในตอนต่อไปน่ะค่ะ จุ๊บๆ


โดย: kanjabo IP: 192.168.182.187, 124.120.12.99 วันที่: 13 มิถุนายน 2553 เวลา:22:03:42 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

นักรักจัยโยเย
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 10 คน [?]




"ห้ามนำไปเผยแพร่ต่อที่อื่น นอกจากจะได้รับอนุญาตจากเจ้าของบล๊อคก่อนเท่านั้น"

:: Online User
Friends' blogs
[Add นักรักจัยโยเย's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.