Group Blog
 
<<
พฤษภาคม 2553
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 
 
29 พฤษภาคม 2553
 
All Blogs
 
ตอนที่ 49- คุณต้องมาเยี่ยมผมน่ะ

***ฟิค <แปล> เรื่องนี้เป็นเรื่องที่ผู้เขียนแต่งขึ้น เพื่อความรักของคนทั้งสองเท่านั้น หาได้มีเจตนาอื่นหรือไม่ จึงขอให้อ่านด้วยความบันเทิง และเชื่อมั่นในรักของพวกเขาด้วย ****


16 กันยายน วันถ่ายทำรายการ WGM เช้าตรู่ของวันนั้นที่บ้านของคู่ผักกาดหอม ฮวางโบซึ่งมาถึงก่อน กำลังนั่งรอฮยอนจุงอยู่บนเก้าอี้ยาวในห้องนั่งเล่น

เธอนั่งคิดอยู่ในใจว่า <วันนี้เขามาสายนะ...มองไปรอบๆห้องแล้ว คิดต่อไปว่า หวังว่าคงไม่มีใครไปบอกทีมงานนะว่าพวกเรามาที่นี่กันบ่อยๆน่ะ...>

เธอก้มลงมองนาฬิกาข้อมืออีกครั้งด้วยท่าทางกระวนกระวายเล็กๆ

ขณะนั้นพีดีกำลังพูดโทรศัพท์อยู่กับใครบางคนด้วยน้ำเสียงที่ค่อนข้างตกใจ <หา? จริงๆน่ะหรือ? โอ โอเคครับ..ผมเข้าใจแล้ว> หลังจากวางสายพีดีคนเดิมก็รีบเดินเข้ามาทางฮวางโบทันที “เอ่อ...”.

เธอเริ่มรู้สึกไม่ค่อยสบายใจ “ค่ะ..มีอะไรเหรือคะ?”

พีดีตอบคำถามเธอ “ดูเหมือนว่าเราจะต้องยกเลิกการถ่ายทำในวันนี้น่ะครับ”

เธอขมวดคิ้วด้วยความสงสัย “คุณว่าอะไรน่ะคะ?”

”คือว่าฮยอนจุง ไม่ค่อยสบาย ตอนนี้เขาอยู่ที่โรงพยาบาลน่ะครับ.”.

ทันทีที่ได้ยินเธอใจหายวูบทันที

พีดีพูดต่อไปว่า “ผมเพิ่งได้รับแจ้งมาว่าเขาคงไม่สามารถมาถ่ายรายการได้ในวันนี้... เราจะเอายังไงกันดีครับ?”

เธอพยายามกลบเกลื่อนความตกใจจนแทบช็อคของเธอ..”ก็ไม่น่าจะ.ไม่มีอะไรน่ะ.เราทำที่นี่ก็ได้ค่ะ” เธอตอบจบก็หันหน้าหนีไปอีกด้านหนึ่ง

”ผมเข้าใจนะครับว่ามันทำให้เสียเวลาเสียอารมณ์ แต่ได้โปรดเข้าใจด้วยว่าเรื่องแบบนี้สามารถเกิดขึ้นได้ตลอดเวลา” พี่ดีพยายามอธิบาย

เธอพยายามฝืนยิ้ม “ไม่ต้องเป็นห่วงหรอกน่ะคะ...ชั้นเข้าใจ...ไม่เป็นไรจริงๆค่ะ”

ภายในรถของฮวางโบ เธอกำลังนั่งอยู่ที่เบาะด้านหลัง ในมือถือโทรศัพท์อยู่ด้วยท่าทางร้อนรน

”เกิดอะไรขึ้นน่ะ? เมื่อคืนนี้ที่เราคุยกัน เขาก็ยังดูโอเคอยู่เลยนี่นา... เขาอยู่โรงพยาบาลเหรอ? จริงๆแล้วมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่นะ??? T_T”

ฮวางโบลังเลอยู่พักนึงก่อนจะส่งข้อความถึงฮยอนจุง

“เกิดอะไรขึ้น? ตอนนี้เราคุยกันได้มั้ย?”

ภายในห้องห้องตรวจ ที่โรงพยาบาล ฮยอนจุงนอนอยู่บนเตียงในขณะที่ผู้จัดการส่วนตัวของเขายืนอยู่ข้างๆ

คุณหมอถามว่า “คุณกินอะไรเข้าไปครับ?”

ฮยอนจุงซึ่งมีใบหน้าซีดเซียวตอบไปว่า “ผมกินยานอนหลับเข้าไปเมื่อคืนนี้ฮะ..พอเช้านี้ผมก็ปวดท้องมากๆ”

”คุณกินยาเข้าไปกี่เม็ดครับ?”

”ก็ประมาณ...6 เม็ดมั้งฮะ..?”

”คุณเอาตัวอย่างยามาด้วยรึเปล่า?”

ผู้จัดการรีบหยิบเขวดยาส่งให้ “นี่ครับ”

คุณหมอรับขวดยามาอ่านฉลากข้างขวดแล้วถามด้วยน้ำเสียงประหลาดใจ .”กินไป6 เม็ดเลยเหรอ?”

”ใช่ฮะ”

”ไหนลองบอกผมมาสิว่าคุณมีอาการเป็นยังไงบ้าง”

”ผมอาเจียนทุกอย่างออกมาหมด เพราะว่าผมปวดท้องมากๆเลยฮะ”...

”คุณกินยาตัวนี้เป็นครั้งแรกเลยรึเปล่าครับ?”

”ผมก็ไม่ได้กินเป็นประจำนะฮะ...แต่ว่าที่ผ่านมาก็เคยกินอยู่บ้าง.”..

”บ่อยแค่ไหนครับ?”

”อาทิตย์นึงก็ประมาณ 2 หรือ 3 ครั้ง? ผมนอนไม่ค่อยหลับ ดังนั้น....”

”แต่ช่วงนี้ มันดู..”:.

”คุณกินมันบ่อยเกินไปนะ! ทำแบบนี้คุณอาจจะติดยานอนหลับได้”

เขานั่งเงียบฟังคุณหมอ...

”คุณเป็นนักร้องใช่มั้ย?

”...ใช่ฮะ”

”ผมพอจะเข้าใจว่าตารางงานของคุณมันคงจะยุ่งมากๆ แล้วก็คงไม่สามารถจะจัดเวลาให้ลงตัว แต่ถ้าคุณเริ่มต้องพึ่งยานอนหลับแบบนี้แล้วล่ะก็ มันจะทำให้คุณติดยานอนหลับได้น่ะครับ”

“คราวนี้ อาการของคุณมันแสดงถึงการติดยาอย่างรวดเร็ว โชคดีที่คุณอาเจียนมันออกมาเกือบหมดแล้ว ดังนั้นเราแค่ล้างท้องให้คุณครั้งเดียวน่าจะเพียงพอ การติดยาอย่างช้าๆมันจะเป็นอันตรายมากกว่า แต่ยังไงจากนี้ไป คุณควรพยายามนอนให้หลับโดยไม่ต้องพึ่งยา ถ้าสามารถทำได้ “

“ผมก็โอเคกับมันมาตลอดจนกระทั่งวันนี้..”.

”เมื่อวานนี้ท้องคุณไม่ค่อยดีอยู่ด้วยแล้วรึเปล่า?”

”เมื่อวานเหรอฮ่ะ?”

”ใช่ครับ อาจเป็นเพราะกินอาหารที่ผิดสำแดงเข้าไป”

เขานั่งนิ่งเหมือนใช้ความคิด “ผมกินไก่ทอดเข้าไป...แล้วผมก็ท้องเสีย.”

”คุณเข้าห้องน้ำไปกี่ครั้ง?”

”ก็ประมาณ 3 ครั้ง...แต่อย่างหนักเลยฮะ.”

”นั่นอาจจะเป็นอีกสาเหตุหนึ่ง...มันจะมีอันตรายมากขึ้นถ้ากินยาเข้าไปตอนที่ท้องว่างหรือเมื่อร่างกายคุณอ่อนแอ.”...

”ผมนึกว่ามันคงไม่ได้ไม่เป็นไร”

”ทางเราจะล้างท้องให้คุณน่ะครับมันคงจะดีกว่า การดีท๊อกจะได้ทำให้ระบบภายในร่างกายของคุณดีขึ้นด้วย”

เมื่อได้ยินคำวาดีท๊อกก็สะดุ้งโหยง “มันจะเจ็บมากมั้ยฮะ?”

”ก็ไม่แย่ขนาดนั้นหรอก แค่จิ๊บจิ๊บ”

”แล้วผมต้อง...ถูกฉีดยามั้ยฮะ..?”

”เราต้องให้น้ำเกลือคุณด้วย”

เขาตื่นตระหนกด้วยความตกใจ “น้ำเกลือ? แบบที่มีเข็มเสียบที่แขนแล้วต่อสายเหรอฮะ?”

”ใช่ แบบนั้นแหละ”

เขาหน้ายิ่งซีดเป็นไก่ต้ม “ผมทำแบบนั้นไม่ได้หรอกฮะ”...

”คุณไม่ต้องใช้ทักษะพิเศษอะไรหรอกน่ะเวลาจะรับน้ำเกลือ คุณแค่นอนนิ่งๆก็พอ”

เขาจวนจะร้องไห้ออกมาแล้ว <บูอิน...ช่วยผมด้วยฮะ T_T>
******************************************************************************************************
ที่ห้องพักคนไข้ ฮยอนจุงซึ่งหน้าตาซีดเซียวเพราะไม่สบายกำลังนอนยู่บนเตียงโดยมีเข็มให้น้ำเกลือเสียบอยู่ที่หลังมือ เขานอนจ้องเพดานด้วยใบหน้าที่เฉยเมยแล้วจู่ๆก็ร้องออกมาว่า
“ เฮ้ย!!! วันนี้มันวันถ่ายทำ WGM นี่นา!!!”

ผู้จัดการรีบบอกว่า ชั้นโทรไปยกเลิกให้แล้วล่ะ สภาพของนายวันนี้ยังไงก็ไม่มีทางจะไปได้หรอก”

”แล้วพี่บอกพวกเขาไปว่ายังไงฮะ?”

”ก็บอกแค่ว่านายรู้สึกไม่ค่อยสบายไปถ่ายรายการไม่ไหวน่ะ”

”โทรศัพท์มือถือผมอยู่ไหนฮะ...?”

”ไม่ได้อยู่ในกระเป๋าเสื้อแจ๊คเก็ตของนายเหรอ?”

”พี่ช่วยหยิบให้ผมหน่อยได้มั๊ยฮะ?”

ผู้จัดการหยิบมือถือออกมาจากกระเป๋าเสื้อ “ดูเหมือนจะมีข้อความส่งมาหานายน่ะ?”

เขารีบหยิบมือถือด้วยท่าทางร้อนรน “ส่งมาให้ผมสิฮะ!”

ผู้จัดการจ้องหน้าเขาก่อนจะส่งให้ “เอ้า.รับไปสิ.”

ฮยอนจุงรีบกดเช็คดูข้อความทันที

”เกิดอะไรขึ้นเหรอ? ตอนนี้เราคุยกันได้มั้ย?”

เวลาที่ได้รับข้อความ 9:04 AM ขณะนี้เวลา 10:37 AM ฮยอนจุงถอนหายใจออกมาแล้วรีบส่งข้อความถึงฮวางโบอย่างรวดเร็ว

ในขณะเดียวกันที่บ้านของฮวางโบ
เธอกำลังนั่งกระสับกระส่ายรอข้อความตอบกลับจากฮยอนจุง ทันที่ที่ได้ยินเสียงว่ามีข้อความเข้า เธอกระโดดขึ้นมาจากโซฟาและเช็คดูข้อความอย่างเร่งรีบ

”ผมไม่เป็นไรฮะ ผมไปที่โรงพยาบาลเพราะรู้สึกไม่ค่อยสบายนิดหน่อยแต่คุณไม่ต้องเป็นห่วงน่ะฮะ”

ฮวางโบถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอกเมื่อได้อ่านข้อความจากเขา

”ตอนนี้เธออยู่ที่ไหนน่ะ? แล้วอาการเธอเป็นยังไงบ้าง?”

”ผมอยู่ที่โรงพยาบาลฮะ ผมอยากจะกลับบ้าน แต่ว่าไหนๆผมก็อยู่ที่นี่แล้ว.”.

”งั้นคืนนี้ตกลงคืนนี้เธอต้องนอนที่นั่นเหรอ?

”ฮะ ท่าทางโรงพยาบาลจะชอบผมจริงๆ...ผมก็เลยอยู่ต่ออีกหน่อยก็แล้วกัน”

”โรงพยาบาลไหนเหรอ?”

”ที่นี่เหรอฮะ? โรงพยาบาล XXX”

”ชั้น...ไม่ควรจะไปที่นั่น...ใช่มั้ย?”

”คุณมาได้ฮะ”

”ชั้นไปเยี่ยมเธอได้เหรอ”

”ว่าแต่คุณจะมาเมื่อไหร่ฮะ?”

ฮวางโบถามตัวเองในใจ <เมื่อไหร่ดีล่ะ? แล้วชั้นจะไปที่นั่นได้จริงๆน่ะเหรอ?> เธอเริ่มลังเลและอ่อนไหว< มันโอเคสำหรับชั้นจริงๆหรือที่จะไปเยี่ยมเขาที่นั่น? >

พิมพ์ข้อความตอบกลับไปว่า “ชั้นอยากจะไปหาเธอตอนนี้นะ แต่ว่าชั้นมีงานที่ต้องไปทำ”

”งั้นคุณก็มาที่นี่หลังจากเสร็จงานแล้วสิฮะ”

”ตกลงจ๊ะ”

”ยังไง...ผมก็จะรอคุณน่ะฮะ”

”โอเค”

”แต่ว่าตอนนี้ผมง่วงแล้วล่ะฮะ ”

”นอนซ่ะน่ะ เสร็จงานแล้วชั้นจะไปเยี่ยมเธอ”

”โอเคฮะผมจะรอ”

ฮวางโบยืนจ้องโทรศัพท์อยู่ครู่นึงและอ่านข้อความซ้ำอีกรอบ

<เธอก็รู้ด้วย ใช่มั้ย? ขอบคุณนะที่ไม่บอกชั้นว่าอย่ามา ถึงแม้เธอจะรู้ดี... เธอรู้สินะว่าตอนนี้ชั้นอยากจะไปหาเธอใจแทบขาด? เธอรู้ใช่มั้ยว่าชั้นอยากจะไปอยู่ข้างๆเธอ...?>

น้ำตาเริ่มไหลลงมาอาบแก้มของเธอ

ที่โรงพยาบาล ฮยอนจุงยังถือโทรศํพท์อยูในมือ นั่งกัดริมฝีปากตัวเองและครุ่นคิดอะไรบางอย่าง

<จริงๆน่ะฮะ...คุณมาหาได้ มันไม่เป็นไรหรอกฮะถ้าคุณจะมาที่นี่ เพราะตอนนี้...ผมคิดถึงคุณใจแทบขาดแล้ว...ผมอยากจะให้คุณมาอยู่ข้างๆผมจริงๆฮะ..>.

เขานั่งจ้องดูโทรศัพท์ด้วยท่าทางเศร้าๆ..

โปรดติดตาม คู่รักผักกาดหอม รีมิกซ์ตอนต่อไป




Create Date : 29 พฤษภาคม 2553
Last Update : 29 พฤษภาคม 2553 20:01:40 น. 19 comments
Counter : 577 Pageviews.

 
มาmentคนแรก อิอิอิ หนุกๆยายพออ่านแล้วนึกถึงตอนจุงท้องเสียตอนถ่ายรูปแต่งงานเด่วโบไปเยี่ยมนะรอแปปนุงจุงจ๋า kikikikiki


โดย: giff IP: 58.9.86.154 วันที่: 29 พฤษภาคม 2553 เวลา:20:40:10 น.  

 
เมื่อป่วยก็คงอยากให้คนรักเฝ้าไข้ใช่ไม่เนี่ย อยากอยู่ใกล้ๆ 555++ ขอบคุณนะค่ะยายนาจา แต่อย่าลืม พักผ่อนนะค่ะ สู้สู้สู้


โดย: hunny IP: 124.120.40.233 วันที่: 29 พฤษภาคม 2553 เวลา:20:42:14 น.  

 
จุง พอป่วยแล้วไม่กลัวข่าวคบกันเลยนะ
อ้อนขอให้หาทันทีเลย......
ยายกำลังสนุกรออ่านตอนต่อไปนะ
ขอบคุณสำหรับฟิคจ๊ะ


โดย: จัย IP: 119.31.90.173 วันที่: 29 พฤษภาคม 2553 เวลา:20:42:55 น.  

 
พี่ก็เฝ้ารอหมือนกัน วนเข้ามาเช็คอยู่นั้นแล้วยาย วันนี้เลยไปส่งลูกเรียนสายเล็กน้อย แฮะ แฮะ


โดย: speedy IP: 58.9.168.11 วันที่: 29 พฤษภาคม 2553 เวลา:21:00:36 น.  

 
โบเร็วๆนะ จุงอยากเห็นหน้าใจจะขาดแล้ว....

ขอบคุณนะคะยาย


โดย: ning IP: 124.122.90.102 วันที่: 29 พฤษภาคม 2553 เวลา:21:37:46 น.  

 


โดย: หาแฟนตัวเป็นเกลียว วันที่: 29 พฤษภาคม 2553 เวลา:21:42:07 น.  

 
ยายทำไมตอนนี้มันสั้นจังเลย หรือหนูรู้สึกไปเอง จบแบบขัดใจอีกแล้ว ทำไมโบไม่รีบไปหาจุงเลยล่ะ เป็นเราหน่อยไม่ได้เนาะ ไปเดี๋ยวนั้นเลย จุงก็อ้อนซะ
รอตอนต่อไปด้วยใจจดจ่อ ยายสู้สู้


โดย: มัม IP: 58.9.75.252 วันที่: 29 พฤษภาคม 2553 เวลา:22:20:36 น.  

 
หายไวๆน๊าจุง บูอินเค้าเป็นห่วง
ขอบคุณค่ะ


โดย: ตอง IP: 180.183.171.231 วันที่: 29 พฤษภาคม 2553 เวลา:22:45:05 น.  

 
ทำงานหนักนี่มันแย่จริงๆนะค่ะ อีกอย่างคนป่วยคงอยากได้กำลังใจสำคัญเนอะ ขอให้โบไปหาทีเถิด

ยายก็อย่าหักโหมน้า แฟนๆเป็นห่วง


โดย: แพร IP: 58.64.82.51 วันที่: 29 พฤษภาคม 2553 เวลา:22:56:29 น.  

 
เพิ่งเข้ามาค่ะ
จะตามอ่านให้ทันนะคะ
สนุกมากเลย
ขอบคุณยายมากๆๆนะคะ
ยายนาจา สู้ๆน้า


โดย: koi IP: 202.176.176.236 วันที่: 29 พฤษภาคม 2553 เวลา:23:22:38 น.  

 
ขอบคุณค่ะ

ผู้จัดการสงสัยรึเปล่าน่ะ ร้อนรนจะเอาโทรศัพท์ขนาดนั้น

อย่าเพิ่งดราม่าน้าาา เพิ่งหวานกันได้แป๊บเดียวเอง


โดย: ^^ IP: 58.8.198.112 วันที่: 30 พฤษภาคม 2553 เวลา:3:33:54 น.  

 
ขอบคุณนะคะ พิมหายไปหลายวันเพราะมัวแต่ทำงาน วันนี้เลยเข้ามาอ่านสองตอนรวด หุหุ เริ่มเข้าอกเข้าใจกันมากขึ้นแล้ว อินๆ


โดย: pim_bk IP: 58.64.80.245 วันที่: 30 พฤษภาคม 2553 เวลา:17:47:02 น.  

 
ยาย
ขอบคุณนะ
วันนี้อ่าน2ตอนรวดเลย
เวลาจุงไม่สบายเนี่ย
คงอ้อนน่าดู


โดย: joy&yo IP: 222.123.122.25 วันที่: 30 พฤษภาคม 2553 เวลา:19:28:58 น.  

 
ขอบคุณนะค่ะ เพิ่งตามเข้ามาอ่านอ่านแล้วใจสั่นเหมือนคนกำลังมีความรักอยากมีคนรักแบบนี้บางจังเป็นกำลังใจให้ยายแปลฟิคดี ๆ แบบนี้นะค่ะ สู้ ๆ ค่ะ


โดย: si_loveyoujoongbo IP: 58.9.190.27 วันที่: 30 พฤษภาคม 2553 เวลา:21:33:56 น.  

 
เย้ๆ ตามทันแล้วตามมาจากที่บ้านค่ะ 13 ตอนรวดขอบคุณค่ะยาย..เป็นกำลังใจให้นะคะ


โดย: p_enjoy IP: 125.26.79.230 วันที่: 31 พฤษภาคม 2553 เวลา:2:32:12 น.  

 
สงสารจุงจังค่ะ คงทำงานหนักน่าดู ไม่มีเวลาพักผ่อนจนต้องพึ่งยานอนหลับ ทำงานหนักเพื่ออนาคต เพื่อบูอิน จุงจ๋า สู้ สู้
ขอบคุณค่ะยาย กำลังเข้มข้นเลย รอตอนต่อไปอยู่น้า ยายก็ สู้ สู้ ค่า


โดย: ma_ma@bojoong IP: 124.121.162.236 วันที่: 31 พฤษภาคม 2553 เวลา:9:49:41 น.  

 
ได้อ่านจบซะทีอิอิ
จุงนี่ขี้อ้อนเนอะ
น่ามาอ้อนเค้ามั่ง
เปิดเทอมวันแรกอะยาย
ได้มาอ่านฟิคคลายเครียดพอดีเลย


โดย: แฟนคู่จุงโบ(แอน) IP: 58.8.202.97 วันที่: 31 พฤษภาคม 2553 เวลา:19:15:52 น.  

 
เป็นแรงใจให้เสมอนา
ยายค่ะ ตอนหน้าโบไปเยี่ยมอิจุงได้นานๆเลยนะคะ อิอิ (จะได้อ่านตอนอิจุงอ้อนเยอะๆ)


โดย: kaprow IP: 124.120.134.172 วันที่: 1 มิถุนายน 2553 เวลา:13:42:53 น.  

 
สงสารจุงจัง อย่าป่วยจิจุงโบเป็นห่วงนะ ว่าแต่ป่วยแล้วไม่รุจะขี้อ้อนหรือเปล่าเนอะ อิอิ
ตอนหน้าบูอินสุดสวยจะไปเยี่ยมชิมิ
ยายขอบคุณนะค่ะ ยายก็พักผ่อนเยอะๆเหมือนกันนะค่ะ
ระวังสุขภาพด้วยนะค่ะ สู้-สู้นะค่ะ


โดย: kanjabo IP: 192.168.182.187, 124.122.68.89 วันที่: 13 มิถุนายน 2553 เวลา:20:07:02 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

นักรักจัยโยเย
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 10 คน [?]




"ห้ามนำไปเผยแพร่ต่อที่อื่น นอกจากจะได้รับอนุญาตจากเจ้าของบล๊อคก่อนเท่านั้น"

:: Online User
Friends' blogs
[Add นักรักจัยโยเย's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.