Group Blog
 
<<
พฤษภาคม 2553
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 
 
19 พฤษภาคม 2553
 
All Blogs
 
ตอนที่ 42- ขอให้เชื่อใจกันและกัน

***ฟิค <แปล> เรื่องนี้เป็นเรื่องที่ผู้เขียนแต่งขึ้น เพื่อความรักของคนทั้งสองเท่านั้น หาได้มีเจตนาอื่นหรือไม่ จึงขอให้อ่านด้วยความบันเทิง และเชื่อมั่นในรักของพวกเขาด้วย ****



ที่ห้องพักนักแสดงฝ่ายหญิง รายการ WGM ทีมงานสต๊าฟทีมงานมาแจกการ์ดใบเล็กๆให้แต่ละคน และบอกว่า กรุณาเขียนชื่อแล้วก็ข้อความสั้นๆให้กับคู่ของคุณด้วยนะครับ เดี๋ยวอีกสักครู่ผมจะกลับมารับคืน

บรรดาสาวๆต่างจ้องดูการ์ดในมือตัวเอง...
อินยองมองด้วยสายตาแปลกๆ “ชั้นจะเขียนอะไรลงไปดีน่ะ?...ชั้นไม่ค่อยมีอะไรจะพูดนี่นา”

โซลบิบ่นออกมาดังๆว่า “อาาาา~! แย่จัง ชั้นไม่ค่อยถนัดกับเรื่องแบบนี้เท่าไหร่ด้วยส”หรอกนะ...!

แต่ชินเอกลับพูดขึ้นมาลอยๆว่า “อัลซูน รักษาสุขภาพด้วยน่ะคะ”

โซลบิได้ยินก็หันไปมองชินเอด้วยท่าทางอิจฉาเล็กน้อย “นี่ได้โปรดเถอะน่ะ เธอไม่ต้องพูดให้คนอื่นได้ยินก็ได้ ดูสิ ชั้นเริ่มขนลุกแล้วน่ะเนี่ย” โซลลิพูดพลางยกแขนขึ้นมาดู ชินเอก็ได้แต่นั่งยิ้มหวาน

ในขณะที่ฮวางโบกำลังนั่งเงียบๆอยู่กับความคิดของตัวเอง...โซลบิก็ชำเลืองมองมาที่เธอแล้วถามว่า พี่คะ “พี่ค่ะ พี่จะเขียนอะไรให้เขาค่ะ?

”หา...ว่าไงนะ?”

”พี่มีหลายเรื่องที่จะเขียนให้เขาใช่มั๊ยค่ะ? เอ๊ะ หรือว่าจริงๆแล้วไม่มีอะไรที่จะเอามาเขียนค่ะ”

ฮวางโบยิ้มแล้วตอบออกไป “ใช่จ้ะ”..

อินยองยิ้มกว้างแล้วพูดว่า “พี่ฮวางโบค่ะ พี่แค่เขียนคำว่า “ขอบคุณ” ก็ได้นี่ค่ะ เพราะพี่ควรจะรู้สึกขอบคุณเขาที่อยู่กับพี่มาได้นานถึงขนาดนี้...^^”

”นี่ ~~~~~!!!!..เดี๋ยวเถอะ!!!” ฮวางโบเริ่มรู้สึกตัวว่าถูกอินยองกัดเล็กๆ

อินยองหัวเราะชอบใจเมื่อเห็นท่าทางของเธอ “ฮ่าฮ่าฮ่า”
ฮวางโบเริ่มคิดในใจว่า <ใช่สินะ..ชั้นควรจะรู้สึกขอบคุณเขา...ไม่..ไม่ใช่สิ..ถ้าเพียงเขายังทำตัวอึดอัดกับชั้นถึงแม้ว่ามันออกจะยากไปซักหน่อย...หรือถ้าชั้นสามารถจะรักษาระยะห่างจากเขาได้...แค่มองดูเขาจากที่ไกลๆ...ชั้นรู้สึกว่าชั้นโชคดี เพราะว่าเป็นเขา..และชั้นก็มีความสุขกับความทรงจำที่สวยงามที่เราได้สร้างมาด้วยกัน...แต่ชั้นก็รู้ดีว่า..จริงๆแล้ว ในที่สุดชั้นก็คงต้องปล่อยเขาไปไม่วันใดก็วันนึง> แล้วเธอก็ถอนหายใจออกมาอย่างแรง)

โซลบิได้ยินก็พูดออกมาว่า “พี่ค่ะ เสียงถอนหายใจของพี่น่ะทำให้เพดานทะลุเป็นรูได้เลยนะคะ นี่พี่ไม่พอใจเลยค่ะ?

”ใช่จ้ะ ชั้นไม่พอใจมาก คำพูดพวกนี้มันกำลังฆ่าชั้นอยู่! ทำไมชั้นถึงต้องถูกจับคู่กับหนุ่มหล่อหน้าตาดีด้วยน่ะ...?

<สิ่งที่ชั้นกำลังได้ยินจากปากพวกเขา มันไม่ใช่วิธีคิดตามแบบปกติของคนทั่วไปหรอกเหรอ? มันคือสามัญสำนึก...ชั้นไม่เข้าใจเลย...ทำไมเธอถึงได้รักชั้นน่ะ ฮยอนจุง...? >

เธอนีกถึงคำพูดของเขาที่บอกว่า “บูอินเป็นคนๆเดียวที่ผมอยากจะปกป้องให้ปลอดภัย...ผมไม่อยากจะปล่อยคุณไปแบบนั้น”

เธอถอนหายใจออกมา <เธอจะปกป้องชั้นได้ยังไงกัน? ชั้นเกลียดสถานการณ์แบบนี้จริงๆนะ เวลาที่ชั้นมองไม่เห็นแสงสว่างที่ปลายอุโมงค์เลยแม้แต่น้อย... ถึงเม้ชั้นจะสัญญากับตัวเองอยู่ตลอดว่าตอนนี้เป็นเวลาสำหรับการรักเธอเท่านั้นก็พอ..และอย่าได้กลัวว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นหลังจากนี้..แต่ชั้นก็รู้ว่าการทำแบบนี้มันไม่ใช่เรื่องดีสำหรับเธอหรือว่าตัวชั้นเลย....>

<ชั้นเกลียดตัวเองจริงๆที่เป็นแบบนี้...ไม่มั่นคง..แลัวก็ขี้ขลาด..>

เธอนึกถึงคำพูดของเขาขึ้นมาอีกแล้ว < “อย่ากลัวไปเลยฮะ..นี่ผมเอง...ฮยอนจุง...”>

<เธออยู่ที่ไหนน่ะ ฮยอนจุง? ช่วยมากอดชั้นหน่อยได้มั้ย> น้ำตาของเธอเริ่มคลอเบ้า

ฮวางโบกัดริมฝีปากตัวเองเพื่อควบคุมอารมณ์และลงมือเขียนลงบนการ์ด “ไม่ว่าใครจะพูดอย่างไรก็ตาม ขอให้เราเชื่อใจกันก็พอ...” <ชั้นไม่สามารถเขียนสิ่งที่ชั้นอยากจะบอกเธอลงไปได้..ดังนั้นชั้นจึงเขียนสิ่งที่ชั้นอยากจะบอกกับตัวเองลงไปแทน>
**************************************************************************************************************************
ในสตูดิโอ WGM คู่แต่งงานกำลังยืนรวมตัวกันที่เวทีใหญ่ในช่วงเปิดรายการและกำลังทักทายกับทีมพิธีกรและแขกรับเชิญ

พิธีกรลีฮีแจถามขึ้นมาว่า “คู่ผักกาดหอม วันนี้คุณเตรียมตัวมายังไงบ้างสำหรับการแข่งขันของคู่รักน่ะครับ?

ฮยอนจุงงงๆกับคำถาม <ชี้ไปที่ฮวางโบ 'คู่ของเราเหรอ'>..”ก่อนหน้านี้ผมไม่เคยชนะการแข่งขันอะไรเลย...ดังนั้นในวันนี้ผมจะพยายามทำให้ดีที่สุดเพื่อชัยชนะอย่างแน่นอนฮะ”

ปาร์คมีซุนได้ยินคำตอบก็แซวทันทีว่า “นี่คุณกำลังคิดว่าจะต้องแข่งกับภรรยาตัวเองเหรอ? ฮ่าฮ่าฮ่า”

ฮวางโบหัวเราะแล้วคิดในใจว่า <ชั้นรู้ว่าที่เขาพูดมาจริงๆแล้วหมายถึงอะไร แต่เขาดันพูดสั้นเกินไปหน่อย...คนพวกนี้ก็...จริงๆเลยนะ..T_T >

มาถึงช่วงตรวจดวงชะตาให้คะแนนคู่รักว่าเข้ากันได้ดีแค่ไหน พิธีกรฮีแจพูดว่า “ไม่คาดคิดเลยนะครับว่า ที่หนึ่งจะเป็นของคู่ผักกาดหอมซึ่งได้คะแนนสูงถึง 92 คะแนน...”
ฮวางโบและฮยอนจุงต่างก็ประหลาดใจกับผลคะแนน ทั้งคู่ก้มหน้าลงแล้วก็หัวเราะออกมา...

ฮยอนจุงคิดในใจว่า <ว้าว เยี่ยมไปเลย!!! นี่ชั้นอยากจะตะโกนออกมาดังๆจริงนะเนี่ย!!! ^^’> แล้วชำเลืองดูเธอ

ฮวางโบส่ายหัวเหมือนไม่เชื่อกับผลคะแนน <ชั้นไม่ค่อยเชื่อเรื่องแบบนี้ซักเท่าไหร่หรอก...แต่ถึงยังไง มันก็ทำให้ชั้นรู้สึกดีน่ะ...^^’>

ฮีแจยังพูดต่อไปว่า “สำหรับเรื่องดวงชะตาโดยรวม ของฮยอนจุง ถึงแม้เขาจะมีความสามารถหลายด้าน แต่เขาจะไม่ค่อยมีดวงเรื่องเสี่ยงโชค ดังนั้นเขาควรจะต้องหมั่นเก็บออมเงินเอาไว้”

ฮยอนจุงฟังไปพยักหน้าไปด้วย< ชั้นรู้อยู่แล้ว! ชั้นภูมิใจในตัวเองเหมือนกันนะเนี่ย...^^’>

ฮวางโบก็คิดในใจว่า <นี่เป็นเหตุผลที่เธอถึงได้มีวินัยเกี่ยวกับเรื่องเงินๆทองๆมากรึเปล่านะ?>

ลีแจพูดอีกว่า “ส่วนของฮวางโบ เธอเป็นคนฉลาดแล้วก็สามารถจัดการกับคนรอบๆตัวเธอได้ดี”

ฮยอนจุงได้ยินก็ทำท่าเอียงคอ คิดแย้งในใจว่า< บูอินฉลาด? .จริงเหรอ...?>

<ชั้นอาจจะไม่ได้มีความคิดสร้างสรรค์เท่ากับเธอ แต่ว่าในแง่ของสติปัญญาแล้วล่ะก็ ชั้นว่าขั้นอาจจะดีกว่าเธอน่ะ> ฮวางโบนั่งนึกในใจ


<ชั้นอาจจะไม่ได้มีความคิดสร้างสรรค์เท่ากับเธอ แต่ว่าในแง่ของสติปัญญาแล้วล่ะก็ ชั้นว่าขั้นอาจจะดีกว่าเธอน่ะ> ฮวางโบนั่งนึกในใจ

ลีแจอ่านคำทำนายต่อไปว่า ”เธอจะไปได้ดีถ้าได้แต่งงานกับชาวต่างประเทศ...หรือว่าคนที่ต้องเดินทางไปต่างประเทศบ่อยๆ”

มีซุนพูดขึ้นมาทันทีว่า “อา ฮยอนจุงก็ต้องเดินทางบ่อยๆไปเล่นคอนเสิร์ตแล้วก็โชว์ตัวที่ต่างประเทศนี่!”

ฮยอนจุงรู้สึกพอใจกับทำนายเท่าที่ได้ฟังมาจนถึงตอนนี้.<.อืมม...สุดท้ายแล้วคนๆนั้นก็คือชั้นเองสินะ...^^>

ส่วนฮวางโบก็คิดเช่นกันว่า <มันฟังดูแปลกๆนะ...แต่ก็เข้ากับพวกเราได้ดีอย่างน่าแปลกใจ.^^>แล้วก็หัวเราะออกมา “ฮ่าฮ่า”

แต่คำทำนายยังไม่จบ ฮีแจอ่านต่อไปว่า “แต่ฝ่ายสามีต้องคอยดูแลเอาใจภรรยาอย่างใกล้ชิด เพราะว่าเธอเป็นคนที่ป็อบปูล่าร์ในหมู่ผู้ชาย ดังนั้นเธอจะได้ไม่รู้สึกเหงาและอาจเปลี่ยนใจไปชอบคนอื่น...”

<มันน่าเหนื่อยใจจริงๆน่ะที่มีภรรยาสวยและมีเสน่ห์.> ฮยอนจุงเริ่มรู้สึกกังวล

<อะไรน่ะ? ชั้นน่ะเหรอป็อป? ไม่ใช่ฮยอนจุงหรอกเหรอ? นี่เขาอ่านผิดรึเปล่าน่ะ?> แล้วก็หัวเราะออกมาแบบเขินๆ “ฮ่าฮ่า”

คิมกูร่าพูดขึ้นมาว่า “เฮ้ นายต้องระวังพวกเพื่อนๆในวง SS501 ให้ดีน่ะ ศัตรูหัวใจน่ะมักจะอยู่ใกล้ตัว...”

ฮยอนจุงได้ยินก็หัวเราะออกมา “ฮ่าฮ่า” แต่ในใจเริ่มคิดว่า <เดี๋ยวน่ะ เอ๊ะ..เจ้าจุนเบบี้ชอบพูดอยู่เรื่อยเลยว่าบูอินทำอาหารเก่งสุดยอด ส่วนเจ้าม้ามิน...วิธีที่เขาชอบทดสอบเธอนี่...มันดูทะแม่งๆอยู่น่ะ...คยูจงก็ดูจะชอบเธออยู่เหมือนกัน...แล้วก็ ยองแซง...เจ้าบ้านั่น..บางทีเขาอาจจะตั้งใจไล่ตามจีบเธอหลังจากที่พูดแบบนั้นกับชั้น..?> เขาเริ่มสับสนแล้วก็พยักหน้าเห็นด้วยกับคำแนะนำของคิมกูร่า

มาถึงช่วงการแสดงของคู่รัก ในขณะที่อินโทรของเพลง “Get Hot.” เริ่มบรรเลงคู่ผักกาดหอมก็มายืนอยู่ที่กลางเวที หันหน้าเข้าหากัน แล้วเริ่มทำท่ายืดเส้นยืดสาย จู่ๆฮวางโบก็นึกไปถึงตอนที่พวกเขาซ้อมกันตอนช่วงเช้า

ฮวางโบถามว่า “เราควรจะทำอะไรกันดีตอนช่วงอินโทรน่ะ?”

”มันจะดูไม่น่าสนใจแล้วก็น่าอายเกินไปที่จะยืนอยู่นิ่งๆกลางเวทีน่ะฮะ...เรามาทำท่ายืดเส้นยืดสายกันดีมั้ยฮะ?” ฮยอนจุงเสนอ

”ท่ายืดเส้นยึดสายเหรอ?”

”ใช่ฮะ..เพราะว่าเรากำลังแสดงโชว์คู่ เราก็น่าจะมาทำท่ายืดเส้นกันเป็นคู่น่ะฮะ”

“ท่าไหนดีล่ะ?”

(ไม่ตอบแต่เดินเข้ากอดไหล่ของเธอเอาไว้จากด้านหลังแล้วยกเธอขึ้นมา) ท่านี่เป็นไงมั่งฮะ?

เธอสะดุ้งสุดตัว “นี่. ~~~~~.!!!”

เขาวางเธอลงแล้วถามว่า “คุณก็ยังไม่ชอบท่านี้หรือฮะ?”

เธอถอนหายใจออกมาลึกๆและดังๆ “เฮ้อ~~~~~”

เขารู้สึกหดหู่ “นี่คุณไม่ชอบมันมากขนาดนั้นเลยหรือฮะ?”

”ไม่ใช่..”.

”แล้วทำไมล่ะฮะ...?”

”ถ้าเราทำท่าแบบนั้นออกอากาศ ชั้นคงต้องอยู่ห่างๆจากคอมพิวเตอร์อย่างน้อยก็ซักอาทิตย์นึงน่ะ”

”ทำไมล่ะฮะ?”

”นี่เธอไม่รู้จริงๆเหรอว่าทำไม?”

<ถ้าเป็นไปได้...เราน่าจะพยายามหลีกเลี่ยงการทำอะไรที่มันแสดงออกถึงความรู้สึกมากจนเกินไป...มันไม่มีความจำเป็นที่เราจะต้องไปเติมเชื้อเพลิงลงบนกองไฟน่ะ...>

”ก็ได้ฮะ”

”เอางี้ดีกว่า...เรามาทำท่าดัดหลังให้กันดีกว่ามั้ย แบบยืนหันหลังชนกันน่ะ.”

”หันหลังชนกันเหรอฮ่ะ?”

กลับมา ณ ปัจจุบัน ฮยอนจุงกำลังทำท่าดัดหลังให้ฮวางโบ หลังจากนั้นเธอก็เป็นฝ่ายที่จะต้องทำท่าดัดหลังให้ฮยอนจุงบ้าง <โอ๊ย หนักจัง! ไม่ว่าเธอจะผอมแค่ไหน...แต่ยังไงเธอก็เป็นผู้ชายอยู่ดี.>

ในขณะที่เสียงเพลงดังต่อเนื่อง คู่ผักกาดหอมก็เต้นเทคโทนิคคู่กันตามจังหวะเสียงเพลงอย่างคล่องแคล่วดูมีชีวิตชีวา ทั้งสองคนขยับแขนขาได้พร้อมเพรียงกัน มาถึงช่วงกลางเพลงฮยอนจุงก็เริ่มเล่นกีตาร์ไฟฟ้า แสดงให้คนอื่นๆได้เห็นถึงความสามารถอีกด้านนึงของเขาซึ่งน้อยคนที่จะคนรู้ ผู้ชมในสตูดิโอเต่างสนุกสนานและส่งเสียงเชียร์เขาดังๆ!

ฮวางโบคิดในใจว่า <ชั้นเข้าใจแล้วล่ะ...ว่าการเล่นกีตาร์มันคือความฝันของเธอ...ตอนนี้..เธอดูมีความสุขมากๆเลย…>

ฮยอนจุงติดในใจว่า < ผมมีความสุขมากน่ะฮะ เพราะว่าผมสามารถทำอะไรที่ผมทำได้ดีจริงๆด้วยกันกับบูอิน...ต่อไปในอนาคต..เมื่อถึงตอนที่สามารถทำดนตรีของผมเอง ผมก็หวังจริงๆว่า...ผมจะสามารถทำแบบนี้กับบูอิน โดยมีคุณอยู่เคียงข้างผมเมื่อถึงวันวันนั้นน่ะฮะ>

เมื่อการแสดงของคู่ผักกาดจบลงและกลับมานั่งประจำที่ และได้รับผลคะแนนของการแสดงเป็นอันดับ 1

มีซุนร้อง “ว้าว คู่ผักกาดหอม วันนี้พวกคุณสุดยอดจริงๆค่ะ!”

ฮีแจเสริมว่า “เป็นที่รู้กันดีอยู่แล้วว่าพวกเขามีไฟแห่งการเอาชนะมากขนาดไหน...พวกเขาต้องมาที่นี่โดยมีความมุ่งมั่นอย่างแรงกล้าที่จะชนะในวันนี้.. ฮ่าฮ่า”

ฮยอนจุงได้ยินก็นึกในใจว่า<ใครจะไปต้องการเอาชนะกับเรื่องแบบนี้ด้วยล่ะ? แค่พวกเรายืนคู่กันเฉยๆ ก็ดูดีหรูเริ่ดแล้วล่ะ>

<ทั้งหมดนี่ก็เพราะฝีมือชิลลาง! ทำได้ดีมากๆเลยนะ!! ^^’>

พิธีกรกล่าวถึงการแข่งขันลำดับต่อไป ”มาถึงตอนนี้ก็เหลือแค่การแข่งขัน “ซีเรียม” มวยปล้ำแบบเกาหลี...”

ฮีแจหันมาถาม “ชินเอ...ดูมีภาษีดีกว่าคนอื่นๆในเกมนี้แน่นอน คุณคิดว่าใครที่น่าจะเป็นคู่แข่งของคุณมั้ยครับ?”

”ชั้นเหรอคะ?...ชั้นว่าน่าจะเป็น...พี่ฮวางโบ”

”ชั้นน่ะเหรอ? ชั้นไม่ได้เก่งขนาดนั้นหรอก”.

ฮยอนจุงได้ยินก็ตกใจ <บูอินต้องแข่งกับชินเอน่ะเหรอ? ใม่มีทาง! ถึงแม้ว่าเธอจะเป็นนักกีฬาขนาดไหน..แต่แข่งกับชินเอ...มันจะเกินไปรึเปล่า...ตอนแข่งกันที่ปูซาน ชินเอผลักเธอเบาๆแค่ครั้งเดียวบูอินก็ล้มลงไปแล้วน่ะ”

พิธีกรมีซุนพูดว่า “โอเคเราจะเล่นเกมรอบคัดเลือกกันก่อน ผู้ชนะในเกมนี้จะมีสิทธิเลือกคู่ต่อสู้ที่จะมาแข่งมวยปล้ำ คู่รักจะเริ่มกินแท่งขนมปังเคลือบช็อกโกแล็ตจากคนละด้าน คู่ไหนที่กินขนมได้เหลือน้อยที่สุดจะเป็นผู้ชนะ โดยกรรมการจะวัดจากความยาวของแท่งขนมที่เหลือ... เดี๋ยวเราจะมีคู่สาธิตให้ดูก่อนน่ะคะ”

ลีเกียงซิล? กับพิธีกรฮีแจ เริ่มสาธิตกินแท่งขนมปังจากคนละด้าน และโดยที่ไม่มีใครคาดคิด ลีเกียงซิลกินขนมจากฝั่งเธออย่างรวดเร็วจนปากมาชนกับปากของฮีแจผู้น่าสงสาร ส่วนฮีแจที่ถูกขโมยจูบแบบไม่ทันตั้งตัวได้แต่ยืนนิ่งเหมือนกับช็อคไปชั่วขณะ ^^

ฮยอนจุงพอเห็นก็รู้สึกแปลกใจมาก< นี่พวกเราต้องทำแบบนั้นที่นี่ด้วยเหรอเนี่ย? บูอินบอกชั้นว่าให้พยายามหลีกเลี่ยงการทำอะไรที่มันแสดงออกถึงความรู้สึก...แล้วนี่ชั้นควรจะกินขนมให้เหลือแค่ไหนดีล่ะ? ว้าว สองคนนี้...สุดยอดไปเลย! >

คู่แรกเป็น คู่ของอเล็กซ์กับชินเอ
คู่อัลชินค่อยๆกินแท่งขนมปังอย่างช้าๆ เป็นเพราะว่าพวกเขากินช้ากันมากๆมันก็เลยทำให้รู้สึกน่าเบื่อนิดๆแต่ยังไงก็ยังน่าตื่นเต้นอยู่ดี

ฮยอนจุงคิดในใจว่า< มันดูน่าอายเหมือนกันนะ ถ้าพวกคุณกินกันช้าจนเกินไปแบบนั้น...>

คู่ต่อไปคู่ของ แอนซอล

ฮยอนจุงหลังจากดูคู่แอนซอลเสร็จก็คอมเม้นท์ในใจว่า< พวกเขาทำได้ดีจริงๆน่ะ นี่พวกเขามีแอบไปเดทกันข้างนอกด้วยรึเปล่า? ทำไมถึงได้เอาปากเข้าไปใกล้กันได้ขนาดนั้นล่ะ?>

คู่ต่อไปคือ คู่มด

ฮยอนจุงยังคงตั้งอกตั้งใจดูคู่อื่นต่อไป< พี่คราวน์เจเขาดูขี้อายกว่าที่ชั้นคิดนะเนี่ย? เขาเป็นฝ่ายที่ถอยออกมาก่อน แต่นั่นมันจะทำให้ดูน่าอายมากขึ้นไปอีกสำหรับฝ่ายหญิงรึเปล่าน่ะ...>

ในที่สุดก็มาถึงคู่ผักกาดหอม

ฮวางโบบอกกับเขาในใจว่า <จำไว้น่ะว่านี่มันเป็นเพียงแค่เกม...และมันจะต้องถูกนำไปออกอากาศให้คนดูกันเยอะแยะน่ะ...ดังนั้นได้โปรด...>

ฮยอนจุงเหมือนจะรู้ว่าเธอคิดอะไรอยู่ ปลอบเธอในใจเช่นกันว่า<ไม่ต้องห่วงหรอกฮะ ผมจะไม่ทำให้คุณรู้สึกอายหรอกฮะ...>



“เริ่มได้” เสียงมีซุนดังขึ้น

ฮวางโบเริ่มกัดขนมไปได้คำเเดียวก่อนจะหัวเราะออกมาด้วยความอาย

<ชั้นมองเธอไม่ได้...หน้าชั้นจะต้องแดงแน่ๆเลยน่ะ> แล้วก็ลงไปนั่งหัวเราะกับพื้น “ฮ่าฮ่าฮ่า...ชั้นขอโทษ”

มีซุน หยิบแท่งช้อคโกแล็ตที่เหลือขึ้นมาแล้วพูดว่า “อาาาาา นี่มันเกินไปนะ ถึงแม้ว่พวกเราจะรู้ว่าพวกคุณจะเป็นคู่แห่งความอึดอัดก็ตาม...มาลองกันใหม่อีกครั้ง!”

ฮยอนจุงเห็นท่าของฮวางโบก็คิดในใจว่า <นี่คุณยังมองหน้าผมไม่ได้อีกเหรอ? ทำไมล่ะฮะ? แต่มันก็ไม่ใช่ว่าผมจะไม่รู้สึกอะไรเหมือนกันน่ะฮะ”>

“เริ่มใหม่อีกครั้งน่ะ!” เสียงมีซุนบอก

<ชั้นขอโทษ...ชั้นมองเธอไม่ได้จริงๆ..แล้วก็ทรุดจัวลงไปหัวเราะอีกครั้ง>”ฮุฮุ ฮ่าฮ่าฮ่า”

ฮยอนจุงคิดในใจว่า “เร็วเข้าสิฮะ เราต้องชนะเกมนี้ให้ได้ คุณจะได้ไม่ต้องไปสู้กับชินเอ...ตั้งสติหน่อยสิฮะ!”

คิมกูร่าคงชักรำคาญพูดออกมาว่า “สองคนนี่กำลังจีบกันอยู่รึไง? ทำไมถึงมองตากันไม่ได้ล่ะ?”

มีซุนพูดขึ้นมาทันทีว่า “ฮวางโบอาจจะขี้อายกว่าที่ชั้นคิด...ถ้างั้นชั้นจะลองสาธิตให้ดูก่อน”...

ฮยอนจุงพอได้ยินก็ตาโตและตกใจ <บูอิน ช่วยผมด้วย สิ่งที่น่ากลัวที่สุดในโลกก็ตือ...ผู้หญิงที่แต่งงานแล้ว...!!!>

มีซุนกลับมาพูดแบบจริงจังว่า “เราจะมาเริ่มใหม่อีกครั้ง พวกคุณอย่าลืมนะว่าเรากำลังอยู่ระหว่างถ่ายทำรายการกันอยู่...”

คิมกูร่าเริ่มหมดความอดทนตะโกนบอกฮยอนจุงว่า “กัดปากเธอไปเลย!”

ฮยอนจุงได้ยินก็คิดในใจว่า <ผมก็อยากจะทำอยู่เหมือนกัน...แต่ถ้าทำแบบนั้นบูอินคงจะไม่ปล่อยให้ผมมีชีวิตอยู่ต่อไปแน่ๆ...T_T>

ฮวางโบลุกขึ้นมาจากพื้นด้วยท่าทางที่ดูมุ่งมั่น แต่ทันใดที่เธอสบตากับเขาปากของเธอก็เริ่มขยับจะหัวเราะขึ้นมาอีก

ฮยอนจุงเห็นท่าทางเธอแล้ว <โอเค ผมเห็นจะต้องทำอะไรบางอย่างแล้วล่ะ> แล้วหันไปบอกมีซุนว่า” ให้เธอแค่ยืนหลับตาคาบแท่งขนมปังไว้เฉยๆ...แล้วที่เหลือผมจะจัดการเอง...”

มีซุนว่า “เอาตามนั้นเลย อย่างน้อยเราก็น่าจะถ่ายได้ช็อตที่ดีๆบ้างน่ะ...^^”

ฮวางโบถอนหายใจ “ได้ค่ะ” <มันคงจะดีกว่าถ้าชั้นไม่ต้องมองเขาน่ะ> แล้วก็รีบหลับตาลงทันที

”โอเค เริ่มได้!”

ฮยอนจุงกินแท่งขนมปังเข้าไปอย่างรวดเร็ว จนเข้ามาใกล้ฮวางโบ...เขาเริ่มคิดสับสนในหัว <ถ้าชั้นเอียงหัวไปทางขวา กล้องมันจะจับภาพได้ไกลแค่ไหนกันนะ? เอ หรือว่าชั้นควรจะเอียงหัวไปทางซ้ายดี..? แล้วควรจะหยุดตอนไหนล่ะ? เราต้องชนะเกมนี้ให้ได้ คุณจะได้ไม่ต้องไปเจอชินเอในรอบแรก...นี่ผมเข้าไปใกล้มากไปรึยังน่ะ? ผมควรจะหยุดตอนนี้เลยมั้ย? อือ อีกนิดก็แล้วกันน่า อีกนิดนึง...เอ๊ย ชั้นว่าชั้นเกือบจะแตะปากเธออยู่แล้วน่ะ...!!!>

ส่วนฮวางโบก็ยืนกระสับกระส่ายคิดสับสนเช่นกัน <เร็วๆเข้าสิ! ชั้นไม่คิดว่าจะยืนต่อไปได้นานนะ ชั้นรู้สึกได้ถึงลมหายใจของเธอ!!! นี่เข้ามาใกล้ขนาดไหนแล้วนะเนี่ย? เธออยู่ตรงหน้าชั้นเลยรึเปล่า? ขั้นจะขยับตัวได้มั้ยเนี่ย? รู้สึกว่าตัวชั้นมันคอยจะถอยหลังออกมา...ขอโทษนะ!!!>

ในที่สุดอยอนจุงก็หยุด “อ๊า!!!” เขากัดแท่งขนมปังคำสุดท้ายแล้วรีบหันหน้าออกไปทันที

”ว้าว! “มีซุนร้องออกมาอย่างตื่นเต้น


คิมกูร่าพูดทันทีว่า “เธอสองคนนี่ทำท่าเหมือนเขินๆอายๆ...แต่ดูสิ...นี่มันอะไรกัน?”

ฮวางโบหันหน้าไปอีกด้านนึง นึกในใจว่า <ปากเราแตะกันด้วย...ไม่มีใครเห็นใช่มั้ยเนี่ย?>

ฮยอนจุงซึ่งยังเคี้ยวขนมอยู่ในปาก ชำเลืองมองฮวางโบแล้วคิดในใจว่า <ผมหยุดช้าไปนิดนึง...แต่ว่ามันไม่น่าจะเห็นจากในกล้องนะ...^^’ >

มีซุนตะโกนออกมาว่า “เหลือแค่ 1.9 เซ็นต์ คู่ผักกาดหอมเป็นผู้ชนะ!!!”
โปรดติดตาม “คู่รักผักกาดหอม รีมิกซ์ ตอนที่ 43

คำอธิบายท้ายบท
1. อัลซูน ชื่อเล่นของอเล็กซ์

2. ซิเรียม (Ssireum) เป็นรูปแบบมวยปล้ำตามประเพณีของเกาหลีและเป็นกีฬาประจำชาติดั้งเดิม ซึ่งเป็นการแข่งขันพื้นเมืองที่ผู้เล่น 2 คน จับยึด ซาทบา (Satba คือสายผ้าคาดรอบเอวและขา) แล้วใช้ความแข็งแรงและเทคนิคต่าง ๆ เพื่อปล้ำกดให้ฝ่ายตรงข้ามตกลงไปที่พื้น



ของฝากจากยาย(นาจา)
ขอบคุณทุกกำลังจัยที่เป็นห่วงยามสถานะการณ์บ้านเมืองเป็นแบบนี้น่ะคะ สำหรับใครที่ได้หนังสือ รบกวนเมล์แจ้งยายด้วยน่ะคะ ที่่ kungnang45@hotmail.com
ยาย(นาจา)
19/5/53



Create Date : 19 พฤษภาคม 2553
Last Update : 19 พฤษภาคม 2553 20:29:46 น. 23 comments
Counter : 709 Pageviews.

 
ลัล ลา .... เริ่มสนุกขึ้นทุกทีละ สงสัยคืนนี้ต้องไปดู wgm ตอน 25 อีกรอบ อิอิ
น่ารักเหลือเกิน ขอบคุณยายมากนะค่ะ
สถานการณ์บ้านเมืองเป็นแบบนี้ ยายก็ยังเสียเวลามาแปลฟิคให้อีก ขอบคุณมากๆค่ะ ^^


โดย: KimYoungBi IP: 114.128.208.91 วันที่: 19 พฤษภาคม 2553 เวลา:20:06:22 น.  

 
กรี๊ดดดดดดดดดดดดด ชอบตอนนี้ที่สุดเลย ขอบคุณค่ะ เด๋วไปดูอีกรอบนึง ฮ่าๆๆๆๆๆๆ
คิดถึงมิชชัน bobo ที่จุงบอกว่าจะใช้หมูย่างแทนช๊อกโกแลต หรือจุงจาจุ๊บๆ แทนหอมแก้ม ฮ่าๆๆๆ จิ้นมากมาย


โดย: ตอง IP: 180.183.162.18 วันที่: 19 พฤษภาคม 2553 เวลา:20:12:05 น.  

 
กรี๊ดด น่ารักมากมายอีกแล้ว
ตอบตอนที่บรรยายความคิดจุง
ตอนแข่งกินแท่งช็อคโกแลตอะ
สงสัยถ้าจุงคิดเพลินไปกว่านี้ได้จุ๊บเต็มๆแหง


โดย: แฟนคู่จุงโบ(แอน) IP: 202.176.69.52 วันที่: 19 พฤษภาคม 2553 เวลา:20:45:22 น.  

 
ขอบคุณยายที่สร้างความสุขให้มากมายขนาดนี้ ถึงแม้บ้านเมืองดูวุ่นวาย
แต่อย่างน้อยยังมีรอยยิ้มทุกครั้งที่แวะมาBlogของยาย ขอบคุณจริงๆค่ะ^^


โดย: ต้นอ้อ IP: 202.28.62.245 วันที่: 19 พฤษภาคม 2553 เวลา:20:48:47 น.  

 
มีความสุขจังเลยยายในสถานการณ์แบบนี้ ยายก็ดูแลตัวเองด้วยนะ อย่าหักโหม
รู้สึกฟิคตอนนี้ คนแต่งคงจะดูทุกซอกทุกมุม ของตอน 25 เลย บรรยายออกมาได้ตรงทุกซ๊อตเลย สงสัยต้องกลับไปดูอีกรอบนะเนี่ย แก้เซ็ง อยากให้ปาฏิหารย์มีจริงเนาะยาย ตอนนี้อยากขอพรจริง ๆ เลย รักยายนะ


โดย: มัม IP: 58.11.22.7 วันที่: 19 พฤษภาคม 2553 เวลา:21:40:54 น.  

 
ยาย นารักมากเลย
ชอบตอนที่คำทำนาย
อ้อ จุงคิดแบบนี้นี่เอง
หวงบูอินกับน้องๆด้วย
ขอบคุณนะคะ
....จะรอตอนต่อนะ


โดย: joy&yoo IP: 112.142.143.172 วันที่: 19 พฤษภาคม 2553 เวลา:21:42:37 น.  

 
โฮ๊ะ ๆๆๆๆ อ่านไป ภาพในหัวก้อขึ้น ep นี้ขึ้นมาพร้อม ๆ กันเลยค่ะ

หุหุ เสมือนอยู่ในสตูด้วยเลยจ้ายาย เหมือนเป็นเรื่องจริงมาก ๆ



โดย: say_hi IP: 58.9.105.161 วันที่: 19 พฤษภาคม 2553 เวลา:22:03:09 น.  

 
ขอบคุณนะคะ อยา่งน้อยก็มีฟิคให้คลายเครียด แต่จบได้อารมณ์ค้างมากๆอ่ะค่ะ


โดย: pim_bk IP: 58.9.124.71 วันที่: 19 พฤษภาคม 2553 เวลา:22:07:33 น.  

 
wowwwww ไม่ต้องมีอะไรมาบรรยายเลย น่ารักมากกกกกกก ขอบคุณนะค่ะยายที่ทำให้หายเครียด 5555 และยายก็ดูแลตัวเองด้วยนะค่ะ รักษาสุขภาพด้วยนะค่ะ ขอบคุณสำหรับฟิตดีๆๆนะค่ะ


โดย: hunny IP: 124.122.246.44 วันที่: 19 พฤษภาคม 2553 เวลา:22:30:37 น.  

 
ตอนนี้น่ารักมาก
อิจุงโดนโบ..ชัวร์^_^


โดย: prongpawin IP: 183.89.41.140 วันที่: 19 พฤษภาคม 2553 เวลา:22:43:04 น.  

 
โดนปากแน่นอน5555ลุ้นๆๆๆๆๆยายขอวีไอพีเลยได้ไหม อิอิอิอิ


โดย: giff IP: 58.11.12.45 วันที่: 20 พฤษภาคม 2553 เวลา:1:03:34 น.  

 
ตอนนี้เหมือนจะทำตัวห่างๆกันนะ

แต่รู้สึกได้ว่าเขินกันอยู่อ่ะ

ฮิ้วววววววววววววว ว

ปล. ขอบคุณค่ะ ที่ทำให้ยิ้มได้ก่อนนอน


โดย: ^^ IP: 58.11.64.145 วันที่: 20 พฤษภาคม 2553 เวลา:2:05:56 น.  

 
ขอบคุณ ยาย เช่นเคยนะคะ

ในสถานการณ์เช่นนี้ขอให้ปลอดภัยนะคะ

มาตอกบัตรอ่านก่อนทำงานค่า


โดย: Joong Luv Bo IP: 124.122.150.115 วันที่: 20 พฤษภาคม 2553 เวลา:8:48:29 น.  

 
เมื่อวานเจอประกาศเคอร์ฟิวส์กลับบ้านไม่ได้ต้องอยู่ทำงานต่อแทนกะดึก ไม่ได้อ่านฟิคยายจะลงแดงตายเช้ากลับถึงบ้านรีบเปิดเข้าบล๊อกยายก่อนเลย เข้ามาเจอตอนน่ารักๆอีกแล้ว จุงเท่ห์มากเลยตอนเล่นกีตาร์ ชอบ ชอบ
ขอบคุณค่ะยาย ที่ทำให้หายเครียดจากสถานการณ์บ้านเมืองที่ย่ำแย่
รอตอนต่อไปด้วยใจจดจ่อ



โดย: ma_ma@bojoong IP: 124.121.168.125 วันที่: 20 พฤษภาคม 2553 เวลา:9:34:45 น.  

 
สนุกมากค่ะ ขอบคุณนะคะที่แปลเรื่องดีๆมาให้นะค่ะ แต่ว่าตอนนี้คงต้องกลับไปดู wgm อีกรอบแล้ว


โดย: rjumma ชม IP: 113.53.190.104 วันที่: 20 พฤษภาคม 2553 เวลา:9:56:29 น.  

 
อ่านจบตั้งแต่เมื่อคืน แต่เนตสัญญาณหายไปเลยยังไม่ขอบคุณยายเลย

ปากโดนกันใ่ไหมเี่นี่ย 55


โดย: แพร IP: 58.9.124.71 วันที่: 20 พฤษภาคม 2553 เวลา:11:42:38 น.  

 
น่ารักมากเลยค่ะยาย

ในช่วงสถานการณ์ไม่ปกติอ่านฟิคยายแล้วหายเครียดดีจัง

ขอบคุณค่ะ


โดย: เป้ IP: 203.144.220.243 วันที่: 20 พฤษภาคม 2553 เวลา:12:55:45 น.  

 
สนุกค่ะ
ขอบคุณและเป็นแรงใจให้ตลอดนะคะ


โดย: kaprow IP: 124.120.135.84 วันที่: 20 พฤษภาคม 2553 เวลา:13:08:54 น.  

 
ลุ้นแทบแย่ตอนกินแท่งชอคโกแลต น่าจะกัดปากไปเลยจริงๆ

ตอนที่เต้น get hot ก็เก่งทั้งคู่เลย

ดีใจดวงสมพงษ์กันจริงๆ





โดย: nonnie IP: 118.174.106.15 วันที่: 20 พฤษภาคม 2553 เวลา:16:36:38 น.  

 
ตอนนี้ชอบมากเลยใน WGM
เขาเอาดวงไปดูจริงๆใช่เปล่า...
โบนะ ป๊อบในหมู่ผู้ชายนะยะ ไม่เอาใจใส่ละก็ไม่รู้ด้วยนะจุง

ขอบคุณนะคะยาย


โดย: ning IP: 115.87.76.92 วันที่: 20 พฤษภาคม 2553 เวลา:19:12:49 น.  

 
ตอนนี้กี่ครั้งก็ลุ้นไม่เคยเบื่อแฮะ

thank you ka


โดย: speedy IP: 58.9.163.6 วันที่: 21 พฤษภาคม 2553 เวลา:13:42:20 น.  

 
กรี๊ดดดดดด อ่านแย้วขอกลับไปดูwgmอีกรอบนะค่ะ 5555 ขอบคุณนะค่ะยายนาจาสนุกมากๆๆ แต่รักษาสุขภาพด้วยนะค่ะ


โดย: hunny IP: 124.122.102.173 วันที่: 27 พฤษภาคม 2553 เวลา:22:32:10 น.  

 
ตอนนี้ชอบทั้งในฟิคและในwgm เลยค่ะยาย น่ารักได้อีกนะ วิ้วๆๆ ขอบคุณมากๆนะจ๊ะ
ว่าแต่โดนช่ายป่ะ5555 จุงเขิลน่ารักอิอิ
จุงจ๋าโบนะป๊อบในหมู่หนุ่มๆนะ(ทั้งเรื่องจริงและในฟิคด้วย) อย่าปล่อยให้หลุดมือไปล่ะ


โดย: kanjabo IP: 192.168.182.164, 124.120.0.63 วันที่: 7 มิถุนายน 2553 เวลา:19:33:54 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Valentine's Month


 
นักรักจัยโยเย
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 10 คน [?]




"ห้ามนำไปเผยแพร่ต่อที่อื่น นอกจากจะได้รับอนุญาตจากเจ้าของบล๊อคก่อนเท่านั้น"

:: Online User
Friends' blogs
[Add นักรักจัยโยเย's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.