Group Blog
 
<<
พฤษภาคม 2553
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 
 
15 พฤษภาคม 2553
 
All Blogs
 
ตอนที่ 38- I love you Hye Jung

***ฟิค <แปล> เรื่องนี้เป็นเรื่องที่ผู้เขียนแต่งขึ้น เพื่อความรักของคนทั้งสองเท่านั้น หาได้มีเจตนาอื่นหรือไม่ จึงขอให้อ่านด้วยความบันเทิง และเชื่อมั่นในรักของพวกเขาด้วย ****



ที่พักของวง SS501 ที่ญี่ปุ่น ฮยอนจุงกำลังนั่งชิลๆอยู่ที่ห้องนั่งเล่นและคุยโทรศัพท์อยู่กับฮวางโบ

”อือ..มีอีกเรื่องนึงน่ะ..”.

”ว่าไงฮะ”

”เกี่ยวกับตอนพิเศษเทศกาลชูซอกน่ะ.”

”ตอนพิเศษชูซอกหรือฮะ?”

”ใช่จ้ะ..พีดีเขามาบอกชั้นว่าให้เตรียมการแสดงเป็นคู่เอาไว้ด้วย”

”อ๋อฮะ”...

”เธอคิดอะไรว่าจะโชว์อะไรดี?”

”อืมมม....ผมกำลังคิดอยู่ว่า”...

”ว่าไงเหรอ?”

”เพลงของคุณน่ะฮะ...”

”เพลงไหนเหรอ?”

”เพลงที่ชื่อมันฟังดูน่าอายมากๆน่ะฮะ “Get Hot””

”ฮุ! อะไรนะ? น่าอายเหรอ?”

”คุณไม่คิดเหมือนผมเหรอ? มันน่าอาย....”

”อะไรกัน แล้วทีเพลง “มาหลอมละลาย”นั่นละ?”

”เหอ? โอ~~”

”ว่าแต่เธอกำลังคิดอะไรเกี่ยวกับเพลงนั้นเหรอ?”

”ผมกำลังคิดว่าจะเอาเพลงนี้มาทำรีมิกซ์น่ะฮะ...เพิ่มเสียงอิเลค...”

”อิเลค? เธอหมายถึงกีตาร์น่ะเหรอ? “

“ใช่ฮะ ผมลองฟังเพลงคุณดูแล้ว คิดว่าน่าจะดีถ้าใส่เสียงกีตาร์เพิ่มเข้าไปตรงช่วงกลางเพลง..”

“แล้วเธอจะเป็นคนทำรีมิกซ์เองเลยเหรอ?”

“ฮะ”

“แต่ช่วงนี้เธอกำลังยุ่งมากเลยไม่ใช่เหรอ..?”

“โอ๊ะ..ก็จะแบ่งเวลามาทำให้..ผมไม่ต้องนอนก็ได้นี่นา...”

“ไม่นะ...อย่าทำเลยจะดีกว่า”

“ทำไมล่ะฮะ?”


“ชั้นรู้สึกขอบคุณจริงๆนะที่เธอคิดจะทำอะไรแบบนี้...แต่ว่าอย่าทำเลยน่ะ"

เขารู้สึกผิดหวัง “คุณพูดจริงหรือฮะ...?”

“จริงสิ”

“นี่คุณกลัวว่าผมจะเอาเพลงคุณไปทำเละเทะรึเปล่า? ผมไม่ได้แย่ขนาดนั้นซ่ะหน่อย ถึงผมจะร้องและเต้นเก่ง แต่ฝีมือการลีดกีตาร์ของผมก็ไม่เป็นรองใครน่ะฮะ...”

“ไม่น่ะ ชั้นไม่ได้คิดแบบนั้นซ่ะหน่อย”...

“งั้น...ทำไมล่ะฮะ...?”

“ชั้นอยากให้เธอได้นอนพักมากกว่าที่จะมาเสียเวลาอีกหลายชั่วโมงเพื่อทำรีมิกซ์เพลง...เราแค่เต้นเทคโทนิคคู่กันก็น่าจะพอนะ..เธอแค่ดูจากมิวสิควีดีโอของชั้นก็น่าจะได้แล้ว....”

ไม่มีเสียงตอบจากเขา

“ถ้าเธอจะต้องมานั่งทำรีมิกซ์ให้ชั้นในเวลาที่เธอจะต้องนอน...ชั้นไม่อยากให้เป็นแบบนั้นเลยน่ะ”

ยังคงเงียบต่อไป

”นี่เธอเข้าใจที่ชั้นกำลังอธิบายอยู่รึเปล่าน่ะ?”

”ผมเข้าใจฮะ...”

”เธอไม่ได้...ผิดหวัง..ใช่มั้ย?”

”ผมผิดหวังฮะ”

“นี่เธอผิดหวังจริงๆน่ะเหรอ?”

”ผิดหวังมากเลยฮะ”

”นี่ ฮยอนจุง”

เขาพูดน้ำเสียงห้วนๆ “ไม่ต้องห่วงหรอกฮะ เดี๋ยวผมจะจัดการของผมเอง”

”นี่เธอโกรธมากเลยเหรอเนี่ย?”

“ก็..นิดหน่อย”

”นี่ อย่าอารมณ์เสียไปเลยน่ะ...ที่ชั้นทำแบบนี้ก็เพราะชั้นเป็นห่วงเธอ...”

เขาถอนหายใจ

”ชิลลาง?”

”ผมยังอยู่ฮะ”

”เธอโมโหชั้นเหรอ?”

”ฮะ...ก็นิดหน่อย..”.

”ทำไมล่ะ..หา? เธอไม่พอใจเรื่องอะไรเหรอ?”

เขาถอนหายใจ..”ผมจะจัดการทุกอย่างให้เรียบร้อย...ผมจะนอนพัก..และผมจะทำเพลงรีมิกซ์นั่นด้วย..”.

เธอรู้สึกตื้นตันแต่ก็หดหู่ “แค่เริ่มต้นเธอก็นอนไม่พออยู่แล้ว”...

”ไม่ต้องห่วงฮะ ถึงแม้ผมจะไม่ได้ทำรีมิกซ์นั่น ผมก็นอนไม่ค่อยหลับอยู่ดี....มันไม่ใช่ว่าผมจะนอนไม่พอเพราะว่าต้องทำรีมิกซ์นั่นซะหน่อย...”

”โอเค.”

”จำคำที่ผมเคยบอกคุณได้มั้ยฮะ?”

”เรื่องอะไรเหรอ?”

”ให้ผมได้ทำในสิ่งที่ผมสามารถจะทำให้คุณได้..”.

”จำได้สิ”

”มันเป็นสิ่งที่ผมอยากทำ แล้วก็เป็นสิ่งที่ผมต้องการจะทำอะไรดีๆ ให้บูอินได้จริงๆ”

เธอประทับใจ “ชิลลาง”

“แต่คุณก็ดันบอกผมว่าอย่าทำมัน ก็ไม่น่าแปลกใจใช่มั้ยฮะที่ผมจะโกรธ”

“โอเค ชั้นผิดเองจ้ะ” <ขอโทษน่ะ...ที่ชั้นไม่รู้ใจเธอน่ะ>

“มันไม่ได้ยุ่งยากอะไรมากหรอกฮะ..ดังนั้นคุณไม่ต้องเป็นห่วงผมน่ะ แค่ส่งกำลังใจให้ผมอย่างเดียวก็พอแล้ว”

”โอเคจ้ะชั้นเชื่อใจเธอ เธอต้องทำออกมาได้ดีแน่ๆชั้นจะรอดูน่ะ ฮยอนจุงจ๊ะ”

”ฮะ”

”ขอบคุณน่ะ...”

เขายิ้มกว้าง “นี่คุณรู้สึกขอบคุณผมจริงๆเหรอฮะ?”

เธอหัวเราะ “ก็ใช่น่ะสิ ขอบคุณมากๆเลยน่ะ..”.

”ฮุฮุ” เขารู้สึกพอใจ

ระหว่างนั้นเองจองมินก็เดินออกมาจากห้องน้ำ ยืนเช็ดผมที่เปียกอยู่หน้าประตูในขณะที่สายตาก็จ้องไปที่ฮยอนจุง

”ผมต้องวางแล้วล่ะฮะ ผมต้องนอนพักเอาแรงซ๋ะหน่อย”

”โอเค งั้น ราตรีสวัสดิ์น่ะ”...

เขายิ้มใส่โทรศัพท์ “ราตรีสวัสดิ์ฮะ”

หลังจากที่เขาวางหูไปแล้ว ฮยอนจุงยังคงนั่งนิ่งอยู่ที่เดิม จองมินเห็นดังนั้นจึงค่อยๆเดินเข้ามาหาเขา

”ชั้นมีอะไรบางอย่าง...ที่สงสัยน่ะ .” จองมินเริ่ม

”สงสัยอะไร?”

”ขอถามหน่อยได้มั้ย?”

”ถ้าชั้นตอบว่าไม่ได้..แล้วนายจะไม่ถามงั้นเหรอ?”

”ไม่มีทาง ยังไงชั้นก็จะถามอยู่ดี...”

”งั้นก็ถามมาเลยสิ”

จองมินทรุดตัวนั่งลงบนโซฟา..”นายชอบพี่ฮวางโบจริงๆเหรอ?”

ฮยอนจุงหันไปจ้องหน้าจองมินตรงๆ “ใช่”

จองมินเอียงคอแล้วถามต่อ “ไม่ใช่ว่าเป็นรูปแบบของรายการน่ะ”

”.ไม่ใช่.”

”จริงอ่ะ?”

”จริงดิ”

”ทำไมล่ะ?”

”หา?”

”นายชอบอะไรในตัวเธอเหรอ?” จองมินทำสายตาเจ้าเล่ห์แล้วหลอกถาม

เขาไม่ตอบได้แต่จ้องหน้าจองมิน...

”เป็นเพราะว่าพี่ฮวางโบเขาปฎิบัติต่อนายดีใช่หรือเปล่า?”

เขากลอกตาไปมา ทำท่าคิด “อืมมม...ก็ใช่น่ะ”

”แค่นั้นเองเหรอ?”

เขาเอียงคอแล้วพูดต่อว่า “คงไม่น่าใช่..น่ะ”

”สิ่งที่ชั้นสงสัยมากที่สุดก็คือ...”

”อือ ฮึ?”

”นายมองพี่ฮวางโบว่าเป็นผู้หญิงคนนึงจริงๆเหรอ? ไม่ใช่ในฐานะภรรยาที่ดีนะ คือชั้นหมายถึงในแง่ที่ว่าเป็นผู้หญิงจริงๆน่ะ...

เขากระพริบตา “ใช่ ชั้นคิดอย่างนั้น”

ทำไมล่ะ? แม่สามีขี้สงสัยยังคงซักต่อไป

“ทำไมต้องถามว่าทำไมด้วยล่ะ?

“ไม่ใช่..ชั้นหมายความว่า...นายอาจจะมีรสนิยมในเรื่องผู้หญิงที่แตกต่างจากชั้น”..จองมินหัวเราะเบาๆแล้วพูดต่อว่า

“แต่ไม่ว่าชั้นจะใช้ความพยายามมากซักแค่ไหน....ชั้นก็ไม่เข้าใจอยู่ดีอ่ะ”

“มันสำคัญนักเหรอที่นายจะต้องเข้าใจน่ะ?”

”ใครบอกว่ามันสำคัญกันล่ะ? มันก็แค่เป็นเรื่องยากนิดหน่อยสำหรับชั้นที่จะเข้าใจน่ะ...แต่ก็นั่นล่ะนะ...ชั้นเคยได้ยินมาว่าความรักมักจะทำให้คนตาบอด...และนั่นก็เป็นสิ่งที่น่ากลัวที่สุดในโลกด้วย” จองมินพูดประหนึ่งตัวเองเคยมีความรัก

ฮยอนจุงพ่นลมหายใจออกมา

”ชั้นหมายความว่าพี่เขาไม่ได้ดูเป็นกุลสตรีซักเท่าไหร่น่ะ แบบว่า..ดูกล้าเกินไป..ดังนั้นชั้นก็เลยแค่...” จองมินยังสามารถขยายความได้อีก

ฮยอนจุงยิ้มจนเห็นฟัน “เธออาจจะดูเป็นแบบนั้น...”

”แต่ว่า?”

ฮยอนจุงยิ้มกว้างขึ้นไปอีกแล้วพูดต่อว่า “แต่สำหรับชั้นแล้ว...เธอเป็น...ผู้หญิงที่เปราะบางที่สุดในโลกน่ะ... “

”อะไรนะ? “ จองมินได้ยินที่ลีดเดอร์พูดแล้วไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง

”เธอเสียใจง่าย...ร้องไห้ง่าย...เธออาจจะเหมือนมีความมั่นใจเมื่อดูจากภายนอก...แต่ว่าจริงๆแล้วเธอไม่ได้เป็นแบบนั้นเลย”...

”ฮยอนจุง?

”หืมม?”

จองมินมองหน้าฮยอนจุงอย่างระมัดระวัง “นายไม่ได้เป็นอะไรมาก ใช่มั้ย?”

ฮยอนจุงงงอีกคร้ง “นายกำลังพูดเรื่องอะไร?”

”สภาพร่างกายของนายตอนนี้...ต้องเป็นเพราะนอนไม่พอแน่ๆเลย...นายถึงได้เห็นภาพลวงตาแบบนี้..ใช่มั้ย?” จองมินยังปักใจเชื่อเขาไม่ลง

เขายิ้มกว้าง “นายก็พูดถูกนะเรื่องที่เห็นภาพลวงตาน่ะ”

จองมินรีบลุกขึ้นยืน “งั้น ตอนนี้ชั้นก็คงทำอะไรไม่ได้แล้วล่ะ เชิญนายเดินหน้าต่อไปตามสบาย...แต่อย่าลืมกลับมาตรงที่ๆเคยอยู่ก็แล้วกัน”

”ชั้นคิดว่าชั้นจะเดินหน้าต่อไปน่ะ”

”นี่นายเอาจริงเหรอเนี่ย?

ฮยอนจุงพยักหน้า “ใช่แล้ว”

จองมินยังไม่หยุดสงสัย...”จริงๆเหรอ?”

”ใช่”

จองมินจ้องหน้าฮยอนจุงเขาอยู่ครู่นึงแล้วร้องออกมาว่า...” อ๊าาา~ ชั้นไม่รู้ด้วยแล้วล่ะ อยากจะทำอะไรก็ตามใจนายเถอะ แต่รู้ไว้ละกันว่าชั้นเอาใจช่วยนายอยู่!”

จองมินเดินไปที่ห้อง ปล่อยให้ฮยอนจุงนั่งเท้าคางแล้วก็คิดต่อไปคนเดียว เขาหันไปมองตรงที่ๆ ฮวางโบเคยนั่งตอนที่เธอมาหา

เขาที่นี่ เขานึกย้อนไปถึงช่วงเวลานั้น คืนแรกที่ฮวางโบมาหาเขาที่โตเกียว T-T

จุนเบบี้พูดว่า “พี่สะใภ้บอกพวกเราว่าเธอนอนไม่หลับเลยฮะ วันที่พวกเราเดินทางมาจากเกาหลีน่ะ”

คยูรีบรับไม้ต่อจากจุนเบบี้ทันที “ใช่แล้ว พี่สะใภ้เขาคิดถึงพี่มากเลยน่ะ”

จองมินแทรกขึ้นมาว่า “วันนั้นฮยอนจุงเขาเป็นยังไงน่ะ?”

ฮยอนจุงพูดขึ้นมาว่า “รู้สึกว่าวันนั้นชั้นจะยุ่งมากเลย...ชั้นทำอะไรน่ะ...?”

จุนเบบี้พูดต่อไปว่า “พี่ฮยอนจุงเขาก็คิดถึงพี่สะไภ้มากเหมือนกันฮะ”

คยูจงช่วยเสริมว่า “พี่เขาพูดถึงพี่สะใภ้บ่อยมากเลยฮะ...”

จองมินเริ่มจะเว่อร์ไปนิดส์พูดออกมาว่า “เขานอนไม่ค่อยหลับเหมือนกันเลยฮะ แล้วก็อยากรู้ว่าพี่ทำอะไรบ้างตอนที่ไม่อยู่ที่เกาหลีอ่ะ”

ฮวางโบหันกลับไปมองหน้าเขาเหมือนอยากจะถามว่า <จริงเหรอ>

ฮยอนจุงพูดออกมาโดยยังหน้านิ่งๆเหมือนเดิมว่า “ผมไม่อยากบอกเลยนะฮะว่า ถึงผมจะคิดแบบนั้นจริงๆ ผมก็คงจะไม่พูดแบบนั้นออกมาหรอก ขอโทษน่ะฮะ”

ฮวางโบรู้สึกทั้งสับสนทั้งอายและผิดหวัง เธอพยายามซ่อนความรู้สึกเอาไว้แล้วยิ้มออกมา

ฮยอนจุงเมื่อเห็นท่าทางของเธอก็รู้ตัวว่า <โอ๊ะ โอ! ! ! ผมทำพลาดไปใช่มั้ยเนี่ย>

ตัดกลับมาที่ปัจจุบัน ฮยอนจุงนั่งนึกในใจ
< ผมไม่รู้ตัวว่าผมได้ทำร้ายความรู้สึกของคุณ บูอิน...ดวงตากลมโตของคุณในวันนั้นดูเหมือนราวกับว่าพร้อมจะมีน้ำตาไหลออกมาได้ทันที...ไหล่เล็กๆที่บอบบางของคุณที่สั่นไหวมันช่างดูน่าสงสาร....นั่นเป็นครั้งแรกที่ผมรู้ว่า ที่จริงแล้วคุณเป็นคนที่เปราะบางขนาดไหนถึงแม้ภายนอกจะดูเหมือนมีความมั่นใจเต็มเปี่ยมก็ตาม...แต่เป็นเพราะผมแสดงออกได้ไม่เก่ง...ผมไม่เคยโอบกอดเพื่อปลอบประโลมคุณเลย...ผมรู้สึกเสียใจ และตอนนี้หัวใจของผมก็รู้สึกเจ็บปวดเช่นกัน...>

เขาคิดพลางมองออกไปข้างนอกหน้าต่างแล้วคิดต่อไป
<หลังจากคุณกลับไปที่เกาหลีแล้ว...เรื่องนี้มันก็คอยรบกวนจิตใจผมอยู่ตลอดเวลา...ดังนั้นผมถึงได้ค้นหารายการทีวีต่างๆที่คุณไปออก.. แล้วไอ้รายการที่คุณไปออกตอนแต่งงานบ้านั่นน่ะ มันอะไรกัน? ผมอุตส่าห์คิดถึงคุณทุกวัน..แต่คุณกลับไปออกรายการถ่ายรูปแต่งงานคู่กับผู้ชายอื่น...มันไม่ถูกต้องเลยจริงๆ.. >

<ผมเตรียมนกกระดาษไว้ให้คุณก็เพราะผมอยากจะทำอะไรบางอย่างเพื่อคุณ..แต่แล้วพี่อเล็กซ์ก็ใช้เงินของเขาเช่าห้องพักใหญ่โตริมหาดเพื่อเอาใจสาวๆ...นั่นมันทำให้ผมหดหู่สุดๆ...T_T วันนั้นทั้งวันผมรู้สึกแย่มากๆ...แล้วพอมาได้ยินอีกว่าคุณคอยเป็นกังวลเรื่องผมตลอดทั้งวัน..นั่นมันยิ่งทำให้ผมรู้สึกเสียใจเข้าไปอีก! แต่แล้วผมก็มานึกได้ว่า คุณมีท่าทางซาบซึ้งขนาดไหน..แม้แต่ตอนที่ได้สร้อยคอขนมไส้ถั่ว...ผมก็เลยตัดสินใจว่าจะลองทำมันดู....ถึงแม้จะดูเหมือนว่าผมกำลังเล่นเกมฝังนกกระดาษไว้ที่หาด...ซึ่งทำให้คุณต้องลำบากกว่าจะหามันเจอ...เมื่อผมได้เห็นท่าทางที่คุณประทับใจกับเจ้านกพวกนั้น...ผมก็รู้สึกเสียใจขึ้นมา ผมเสียใจจนแทบอยากจะเข้าไปกอดคุณเอาไว้ในวินาทีนั้นจริงๆ >

<นี่มันก็เป็นเรื่องแปลกใช่มั้ย? ไม่มีอะไรที่ผมจะทำให้คุณได้...แต่ว่าผมก็ยังอยากจะทำอะไรบางอย่างให้คุณอยู่ตลอดเวลา..ไม่ใช่ของขวัญ..แต่ผมต้องการจะปกป้องคุณให้อยู่ในที่ที่ปลอดภัย...ไหล่เล็กๆของคุณซึ่งมีเพียงผมเท่านั้นที่สามารถจะรับรู้ได้ว่า...มันช่างสวยงามมาก...จนผมต้องเข้าไปสวมกอดเอาไว้ให้ และจะไม่ปล่อยให้คุณหลุดลอยไปเด็ดขาด>

เขาหันหน้ามองออกไปข้างนอกแล้วกระฃิบด้วยเสียงต่ำๆว่า “ผมรักคุณ...ฮเยจุง”

คำอธิบายท้ายบท
ชูซอก (แต่เดิมจะเรียกว่าฮันกาวี) เป็นเทศกาลขอบคุณพระเจ้าของชาวเกาหลี (เป็นวันหยุดยาว 3 วัน) มีการฉลองการเก็บเกี่ยว ขอบคุณพระเจ้าที่ประทานความอุดมสมบูรณ์ให้กับพวกเขา ซึ่งจะตรงกับวันที่ 15 ของเดือน 8 ตามปฎิทินทางจันทรคติ ซึ่งเมื่อเทียบกับปฏิทินแบบธรรมดาแล้วในแต่ละปีจะไม่ตรงกันแต่มักจะตกอยู่ในช่วงกลางเดือนกันยาไปจนถึงต้นตุลา

อิเลคทริคกีตาร์ในที่นี้คือ กีตาร์ไฟฟ้าที่ฮยอนจุงใช้โซโล่ร่วมไปกับเพลง get hot ของฮวางโบ

ขอเม้าท์หน่อยน่ะ
วันนี้เป็นอีกวันที่ทยอยส่งหนังสือคำสัญญาน่ะคะ อุปสรรค์มันเยอะจริง เมื่อวานหอบไปที่ทำงาน 25 ซองด้วยหวังว่าจะส่งปรากฎเป็นวันพืชมงคล (อยากจะเขกหัวตัวเอง) พอมาถึงวันนี้ที่คั่นหนังสือดันอยู่ที่ออฟฟิตซ่ะอีก แล้วนี่เมื่อไหร่จะส่งให้ถึงทุกคนน่ะ ยังไง รอหน่อยน่ะคะ

ยาย(นาจา)
ป.ล. ไม่เม้าท์เรื่องฟิค เพราะเคืองมินนี่มากมาย ไม่ไหวคืนนี้มีเคลียร์
14/5/53





Create Date : 15 พฤษภาคม 2553
Last Update : 15 พฤษภาคม 2553 9:51:26 น. 26 comments
Counter : 633 Pageviews.

 


โดย: หาแฟนตัวเป็นเกลียว วันที่: 15 พฤษภาคม 2553 เวลา:8:34:27 น.  

 
คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...



โดย: นนนี่มาแล้ว วันที่: 15 พฤษภาคม 2553 เวลา:9:04:25 น.  

 
ขอบคุงคุณยายจ้า มาปล่อยฟิคแต่เช้าเลย จุงสงสัยจะรักโบมากแน่เลย โบจะรับรู้ความรักจากจุงไหมนี่ ส่วนมินนี่ คุณแม่สามีที่น่ารัก ช่างมีข้อสงสัยซะมากมายเหลือเกิน
ยายค่ะ ช่วงนี้ถ้าไม่ไหวก็อย่าหักโหมนะค่ะ เป็นห่วง!!!


โดย: lookomm IP: 58.9.186.143 วันที่: 15 พฤษภาคม 2553 เวลา:10:03:03 น.  

 
เอาคอมเม้นท์ของน้องตองมาคืน (ตะกี้เผลอไปลบค่ะ)

ขอบคุณค่ะ แวะมาอ่านแต่เช้า
ตอนนี้จุงดูเป็นผู้ใหญ่ขึ้นนะ ผู้ใหญ่แบบ 4D อิอิ

ตอง


โดย: ยาย (นักรักจัยโยเย ) วันที่: 15 พฤษภาคม 2553 เวลา:10:03:14 น.  

 
คุณยาย ขอบคุณมาก ๆ นะคะ

ตอนนี้เหมือนต้องมาตอกบัตรอ่านฟิคของคุณยายทุกวันเลยค่ะ

แบบว่า ถ้าไม่ได้อ่าน เริ่มทำงานไม่ได้ค่ะ

ขอบคุณจริง ๆ ค่ะ


โดย: Joong Luv Bo IP: 124.122.150.56 วันที่: 15 พฤษภาคม 2553 เวลา:10:17:13 น.  

 
หลังจากตรากตรำ ทำงานบ้านแต่เช้า พอเปิดคอมปุ๊ป ก็ต้องแวะเข้าบล็อคยายก่อนเลย ถึงจะลงฟิคหรือไม่ลง ก้อยากจะเข้ามาทักทายยายก่อน เริ่มติดเป็นนิสัยแล้วเนี่ย ฟิคตอนนี้รู้ใจจุงมากขึ้นจริง ๆว่ารู้สึกยังไง (แอบภาวนาอีกแล้ว ว่าชีวิตจริง ขอให้จุงรู้สึกแบบนี้บ้าง ซักนิดก็ยังดี) แต่อยากให้เจอกันเร็ว ๆ ชอบจังเลยเวลาที่จุึงกะโบอยู่ด้วยกัน รู้สึก ออร่าแห่งความสุขมันแผ่ออกมาเลยเนาะ แค่ได้อยู่ด้วยกันก็มีความสุขแล้ว

รักยายจัง รักจุงกะโบ


โดย: มัม IP: 58.9.214.230 วันที่: 15 พฤษภาคม 2553 เวลา:10:36:10 น.  

 
วันนี้รู้สึกเครียดกับงานตั้งแต่เช้า

เลยแวะเข้ามาในบล็อคของยาย...

ยายมาลงตอนใหม่แล้วดีใจจริง จริง

อ่านฟิคแล้วรู้สึกว่าฟิคจะเป็นยาแก้เครียดอย่างดีเลยค่ะยาย...

ขอบคุณค่ะ


โดย: เป้ (สิงโตหัวโต ) วันที่: 15 พฤษภาคม 2553 เวลา:11:46:17 น.  

 
เม้นท์ก่อนอ่านน่ะ ยาย


ยายน่ารักที่ซู๊ด ตามใจแฟน ๆ สุดฤทธิ์

เด๋วไล่อ่านก่อนน่ะค่ะ เด๋วมาอีกรอบ ^^


โดย: อัม IP: 58.9.99.45 วันที่: 15 พฤษภาคม 2553 เวลา:13:55:35 น.  

 
โดนมินนี่ซักไซ้ ความรู้สึก ก้อดีน่ะค่ะ เป็นการทบทวนความรู้สึกที่แท้จริงของตัวเองด้วย แต่ยังไง มินนี่ก้อเอาใจช่วยนิยาย อย่าโกรธมินนี่เลยยาย


โดย: อัม IP: 58.9.99.45 วันที่: 15 พฤษภาคม 2553 เวลา:14:23:34 น.  

 
แวะมาเม้นขอบคุณฟิค
แปะตอนต่อไปได้เร็วสมใจอยากจิงๆเลยคะ อิอิ
นึกถึงหน้าตอนที่จุงกระซิบ
“ผมรักคุณ...ฮเยจุง”
โบได้ฟังคงละลายแหงๆ


โดย: แฟนคู่จุงโบ(แอน) IP: 202.176.69.111 วันที่: 15 พฤษภาคม 2553 เวลา:14:52:28 น.  

 
ตอนนี้จุงน่ารักจังค่ะ

อ๊ายยยยยยยยยยยยยยยยยยย ย ย

หลงรัก 55555+

ขอบคุณสำหรับฟิคค่ะ :))


โดย: ^^ IP: 58.8.184.177 วันที่: 15 พฤษภาคม 2553 เวลา:15:27:35 น.  

 
คุณแม่สามีเนี่ย คงอยากรู้เนอะว่าลูกชายชอบสาวจริงอ๊ะป่าว หรือว่าแค่เล่น ๆ
ดีแล้วแหละ เราจะได้รู้ความในใจของจุงไง

ขอบคุณ คุณแม่สามีม๊าก มาก ค่ะ


โดย: wa..wa IP: 124.120.38.217 วันที่: 15 พฤษภาคม 2553 เวลา:17:41:17 น.  

 
ยาย อย่าโกรธ ซา มี เลยนะ

ชั้นไม่รู้ด้วยแล้วล่ะ อยากจะทำอะไรก็ตามใจนายเถอะ แต่รู้ไว้ละกันว่าชั้นเอาใจช่วยนายอยู่!”

สุดท้ายก็เอาใจช่วยเราอยู่นะ...

ขอบคุณนะคะ ขอให้ทะลุถล่มทลายนะคะ


โดย: ning IP: 124.120.241.163 วันที่: 15 พฤษภาคม 2553 เวลา:19:10:51 น.  

 
จะเคลียร์สามีทำไมค่ะ...ยาย
เขาออกจะเป็นห่วงเป็นใยจุงออกขนาดนั้น
อย่าได้เคืองโกรธกันเลย

ชอบการบรรยายอารมณ์ความรูั้สึกของจุงมากเลยค่ะ
มันน่ารัก แล้วก็เจ็บแปลบๆนิดๆ
เนี่ยล่ะ...ผู้ชายที่แสดงความรู้สึกไม่เก่ง
...แต่น่ารักนะ


โดย: คิมโอเรนจี IP: 58.9.90.150 วันที่: 15 พฤษภาคม 2553 เวลา:20:14:48 น.  

 
ขอบคุณค่ายายนาจา

ตอนนนี้..คุณแม่สามีก็เอาใจช่วยอยู่ใช่มั้ย อิอิ

ส่วนเรื่องหนังสือก็รอได้เสมอด้วยความรักค่ายาย

ไม่ต้องรีบค่ายาย ช่วงนี้สถานการณ์บ้านเมืองน่าเป็นห่วง


โดย: Ssangchu_fighting IP: 118.173.241.23 วันที่: 15 พฤษภาคม 2553 เวลา:20:32:11 น.  

 
ยาย ขอบคุณนะคะ

ได้อ่านทุกวันเลยวันละตอนก็ happy แล้วค่ะ

ขอบคุณนะคะ(อีกครั้ง)


โดย: speedy IP: 61.90.88.76 วันที่: 15 พฤษภาคม 2553 เวลา:22:38:36 น.  

 
ยายยังไม่นอนเหรอ ทำไรอยู่จ๊ะ ดึกแล้วนะ อย่าหักโหม

ผักผ่อนบ้างนะ เป็นห่วงจ้า เดี๋ยวเราจะไม่ไ้ด้ไปงานแต่งจุงกะโบนะ


โดย: มัม IP: 61.90.90.39 วันที่: 15 พฤษภาคม 2553 เวลา:23:42:24 น.  

 
ว่างเมือไหร่เข้าบล็อคยายก่อนเลย
ยาย...เป็นห่วงยายนะ ที่กทม. ใกล้บ้านยายหรือเปล่า
อย่าลืมดุแลตัวเองนะ
ออกนอกบ้านอันตราย ก้ไม่ต้องออก
ชอบที่คุณ.....คิมโอเรนจี....พูดจัง
....ชอบการบรรยายอารมณ์ความรูั้สึกของจุงมากเลยค่ะ
มันน่ารัก แล้วก็เจ็บแปลบๆนิดๆ
เนี่ยล่ะ...ผู้ชายที่แสดงความรู้สึกไม่เก่ง
...แต่น่ารักนะ.....
เราอ่านฟิคของยายทีไรก็รู้สึกแบบนี้จริงๆ
บางทีเจ็บแปลบๆแทนเค้าสองคน
เศร้าใจ และเสียใจแทนเค้าสองคน
บางที...ก็อิ่มเอม มีความสุขกับเค้าสองคนอีกนั่นแหล่ะ


โดย: joy&yoo IP: 110.49.19.223 วันที่: 16 พฤษภาคม 2553 เวลา:9:56:43 น.  

 
น่าสงสารพี่นาจาบอกแล้วถ้ามีอะไรให้ช่วยก็โทมาหาน่ะแต่ตอนนี้อ่ะออกไปไหนไม่ได้พี่นาจาคงเข้าใจน้องน่ะค่ะ
งันเดี่ยวยังไงถ้าว่างๆๆจะไปช่วยที่บ้านพี่นาจาแต่วันเสานี้นัดพี่เมี่ยงว่าจะไปลงเอ้มให้แกเพราะว่าแกจะเอาไว้คุยกะพี่นาจาอ่ะเลยสัญญากับแกไปแล้วแต่ก้ต้องดูสถาณการ์ณอีกตามเคยน่ะค่ะ
ได้ข่าวว่าบ้านพี่นาจาก้เริ่มมีระเบิดกับเค้าแล้ว
พี่นาจาระวังตัวน่ะค่ะ
เพราะว่าพี่นาจาขับมอไชค์อ่ะ...พรุ่งนี้เค้าประักาศให้หยุดไม่รุ้ออฟฟิคนายญีปุ่นพี่ให้หยุดหรือป่าวหว้า???

ส่วนตอนนี้ชอบตอนมินนนี่ที่สุดเลยจ้าเพราะว่ามินใหกำลังใจจุงและก้เคยเชียร์จุงตลอดเวลาบางคนอาจดุเหมือนมินไม่รักจุงและก็ทะเลาะกับจุงบ่อยครั้งแต่มินแค่เป้นคนเปิดเผยเท่านั่นนะค่ะ มินเป้นคนดีน่ะมากๆๆแล้วก้ชอบโบมากๆๆด้วยที่หนุบอกไป


โดย: 1985pumpui IP: 125.25.69.110 วันที่: 16 พฤษภาคม 2553 เวลา:18:59:33 น.  

 
จุงตั้งใจจะทำให้โบประทับใจจริงๆซึ้งอะมินน่ารักอีกแล้วเอาใจช่วยจุงด้วย อิอิอิ รักมินเพิ่มอีกแล้ว อิอิอิ


โดย: giff IP: 58.11.43.115 วันที่: 16 พฤษภาคม 2553 เวลา:21:39:56 น.  

 
หลังจากอพยพจากคอนโดมาเช่าห้องอยู่แถวศิริราช โชคดีที่มีเนตมาตามฟิคยายได้ แม้ว่าตอนนี้จะปวดหัวมากมาย แต่อดใจไม่ไหวขออ่านฟิคก่อน พรุ่งนี้มีเรื่องต้องไปผจญอีกเยอะเลย

ฟิคเข้มข้นขึ้นทุกตอน ตอนนี้ขวัญใจยายออกเยอะเสียด้วย ถึงแม้จะดูไม่เข้าใจในตัวโบ แต่ทำให้เรารู้่ว่าจุงเข้าใจในตัวโบมากกว่าคนอื่นๆมองเยอะเลย


โดย: แพร IP: 61.90.113.168 วันที่: 16 พฤษภาคม 2553 เวลา:22:03:28 น.  

 
มีฟิคของยายนาจา มาเป็นกำลังใจช่วยผ่อนคลายความเครียดจากสถานการณ์บ้านเมือง
ขอบคุณนะค่ะ


โดย: pim_bk IP: 61.90.113.168 วันที่: 16 พฤษภาคม 2553 เวลา:23:10:39 น.  

 
"ชอบที่คุณ.....คิมโอเรนจี....พูดจัง
....ชอบการบรรยายอารมณ์ความรูั้สึกของจุงมากเลยค่ะ
มันน่ารัก แล้วก็เจ็บแปลบๆนิดๆ
เนี่ยล่ะ...ผู้ชายที่แสดงความรู้สึกไม่เก่ง
...แต่น่ารักนะ....."

รุ้สึกแบบเดียวกับ คุณjoy&yoo เลยค่ะ ยาย

ขอบคุณยายนะคะ


โดย: kaprow IP: 124.120.133.237 วันที่: 17 พฤษภาคม 2553 เวลา:13:27:17 น.  

 
มินก็น่ารักดีนี่ค่ะ เอาใจช่วยจุงด้วยซ้ำ

เขาหันหน้ามองออกไปข้างนอกแล้วกระฃิบด้วยเสียงต่ำๆว่า “ผมรักคุณ...ฮเยจุง”


โดย: nonnie~ IP: 118.174.106.15 วันที่: 20 พฤษภาคม 2553 เวลา:15:58:30 น.  

 
น้องๆๆในวงน่ารักจังเลยให้กำลังใจด้วยโดยเฉพาะคุณแม่สามีนะ น่ารักที่สุดเลยหวานจังเลยนะจุงเข้าใจโบทุกอย่างเลยและขอบคุณสำหรับการแปลฟิตนะค่ะยายแต่อย่าลืมรักษาสุขภาพด้วยนะค่ะ สู้สู้สู้ค่ะ


โดย: hunny IP: 124.122.102.173 วันที่: 27 พฤษภาคม 2553 เวลา:22:01:15 น.  

 
ความรู้สึกของจุงนี้มันช่าง...บูอินจะรับไหวมั้ยอ่ะ มันเยอะมากๆเลย ชิลลางรักและอยากแสดงออกมาแล้ว บูอินจ๋าอย่าเบรกจิ คนอ่านอยากรู้5555 เพราะจุงเป็นคนพิเศษเวลาแสดงออกต้องพิเศษมากๆ หุหุ
ว่าแต่มินนี่แม่สามีนิ ชิ ทั้งน่าหยิกและน่าตีแต่ก็น่ารักได้อีก อิอิถ้ามินนี่ไม่ถามคนอ่านก็ไม่รุ555
ยายอย่าโกรมมินนะ นึกภาพออกเลยเวลามินนั่งถามจุงแบบนั้นคงจะกวน..น่าดู หุหุหุ ขอบคุณยายนะค่ะ สู้-สู้


โดย: kanjabo IP: 192.168.182.145, 124.120.0.63 วันที่: 7 มิถุนายน 2553 เวลา:0:59:00 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

นักรักจัยโยเย
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 10 คน [?]




"ห้ามนำไปเผยแพร่ต่อที่อื่น นอกจากจะได้รับอนุญาตจากเจ้าของบล๊อคก่อนเท่านั้น"

:: Online User
Friends' blogs
[Add นักรักจัยโยเย's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.