Group Blog
 
<<
พฤษภาคม 2553
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 
 
8 พฤษภาคม 2553
 
All Blogs
 
ตอนที่ 33-หากเธอรู้ฉันก็คงต้องเจ็บปวดไปกว่านี้

***ฟิค <แปล> เรื่องนี้เป็นเรื่องที่ผู้เขียนต้นฉบับเขียนขึ้น อย่าได้ปะปนหรือสับสนกับคำพูดหรือเนื้อหาของรายการฯ***


ที่พักของวง SS501 ที่ประเทศญี่ปุ่น ฮยอนจุงยืนอยู่ในห้องครัว ในมือถือโทรศัพท์ เขาส่งข้อความไปหาฮวางโบพักนึงแล้วแต่ยังไม่ได้รับการตอบกลับจากเธอ

”คุณกำลังทำงานอยู่หรือฮะ? ตอบกลับผมหน่อยนะฮะถ้าได้เห็นข้อความนี้แล้ว”
***************************************************
กลางดึกของคืนนั้น ที่ห้องนอนของฮยอนจุง เขานอนเอกเขนกอยู่บนเตียงและกำลังเช็คดูข้อความในมือถืออีกครั้ง

<ทำไมยังไม่ตอบมาอีกล่ะ> แล้วก็ส่งข้อความใหม่ไปทันที “คุณยังไม่เสร็จงานอีกหรือฮะ? นี่มันดึกมากแล้วน่ะ”

ยองแซงซึ่งนอนอยู่บนเตียงข้างๆ วางหนังสือที่เขากำลังอ่านลง แล้วจ้องดูฮยอนจุงอยู่ครู่นึงก่อนจะถอนหายใจออกมา
“นี่”

“หืมมม?”

ยองแซงจ้องดูเขาต่อไปเงียบๆ...

”มีอะไรเหรอ?”

”นาย...”

เขาหันไปมองยองแซงแบบงงๆ

”นี่นายไม่ได้จริงจังมากขนาดนั้นใช่มั้ย?”

”นายพูดถึงเรื่องอะไรล่ะ?”

”ชั้นหวังว่านายจะไม่ลืมนะ.”

”ว่านายเป็นลีดเดอร์ของทีมเรา”
ฮยอนจุงเงียบ

”บางครั้ง..มันก็ยากที่จะบอกว่า...นายน่ะเป็นผู้ใหญ่เต็มตัวแล้วหรือว่ายังเป็นเด็กอยู่กันแน่...”

”ชั้นรู้ว่ามันฟังดูไม่เข้าท่าที่นักร้องไอดอลวัยรุ่นจะมาทำเป็นผู้ใหญ่เต็มตัวน่ะ...”

”ยังไงก็ตาม อย่าลืมนะว่าการกระทำของนายจะไม่ได้มีผลกระทบกับตัวนายเพียงแค่คนเดียวแต่จะมีกับพวกเราทุกคนด้วย..”.

เขานั่งเงียบไม่พูดอะไร

”ขอโทษน่ะ..ชั้นไม่รู้ว่านายน่ะจริงจังกับเรื่องนี้แค่ไหน...แต่นี่คือความรู้สึกของชั้นในตอนนี้จริงๆ” ยองแซงยังพูดต่อจนจบ

หลังจากฟังยองแซงพูดจนจบหลายๆเรื่องก็ผุดขึ้นมาในความคิดของเขา <ลีดเดอร์…? ทีม...? งาน…? บูอิน…?>

ฮยอนจุงนอนคิดสับสนโดยไม่ได้หลับตลอดทั้งคืน
***************************************************

ใกล้รุ่งสางของวันใหม่ ที่บ้านของฮวางโบ เธอนอนหลับอยู่บนเตียง มองดูโทรศัพท์มือถือซึ่งมีข้อความที่ฮยอนจุงส่งมาจนเต็มกล่อง

วันนี้งานเสร็จเร็วนิดนึง.. ตอนนี้ผมกำลังทำราเมนอยู่ฮะ
คุณกำลังทำงานอยู่หรือฮะ? ตอบกลับผมหน่อยนะฮะถ้าได้เห็นข้อความนี้แล้ว
คุณยังไม่เสร็จงานอีกหรือฮะ? นี่มันดึกมากแล้วนะ
คุณทำโทรศัพท์หายเหรอ? งั้นคุณก็จะไม่ได้เห็นข้อความนี้ด้วยน่ะสิ...
คุณโทรมาไม่ได้เลยเหรอ? จำเบอร์ผมไม่ได้รึไง?
ผมซีเรียสแล้วนะ นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่? ทำไมคุณไม่ยอมตอบผมเลย?
ฮวางโบ เฮจุง!!! ตอนนี้คุณเป็นอะไรไปกันแน่น้า า า า ?
คุณอยู่ที่ไหนฮะ? …ช่วยตอบผมหน่อย...
คุณรู้ใช่มั้ยว่าพรุ่งนี้ผมจะกลับไปที่โซล? พวกเรามีนัดถ่ายรายการที่สตูดิโอ...
ถ้าคุณทำโทรศัพท์หาย แล้วผมจะติดต่อคุณได้ยังไงฮะ
ผมก็จะไม่ได้เจอคุณก่อนการถ่ายทำอย่างนั้นเหรอ?
พรุ่งนี้ผมว่าผมจะแต่งตัวให้ต่างไปจากเดิม...
ผมจะแต่งตัวให้ดูแมนๆหน่อยเพราะว่าคุณชอบพูดว่าผมเหมือนเด็กอยู่เรื่อย...
ผมต้องนอน..แต่ว่าผมนอนไม่หลับเลยฮะ พรุ่งนี้หน้าผมต้องดูตลกเหมือนหมีแพนด้าแน่ๆเลย..
เฮ้...มีอะไรรึเปล่า?
คุณกำลังทำอะไรอยู่น่ะ?

ข้อความสุดท้ายเข้ามาเวลา 4:20 และขณะนี้เวลา 4:40

ฮวางโบซึ่งยังงงๆ และกำลังจะกลับไปอ่านข้อความของเขาอีกรอบนึง ขณะนั้นโทรศัพท์ก็สั่นเพราะมีข้อความใหม่เข้ามาอีก

ฮยอนจุงส่งมาว่า “เกือบจะเช้าแล้ว ไหล่ผมเมื่อยไปหมดเลย การ์ตูนน่าเบื่อมากๆ มนุษย์บ้าการ์ตูนคิมฮยอนจุงกลายเป็นคนเสียสติไปแล้ว....”

<ฮุฮุ> “ชั้นก็..กลายเป็นบ้าไปแล้วเหมือนกัน” เธอก้มลงมองโทรศัพท์ด้วยสายตาว่างเปล่าอยู่ครู่นึงก่อนจะกดปุ่มโทรออก

ฮยอนจุงรับโทรศัพท์ทันทีที่ได้ยินเสียงเรียกเข้า เขารีบลุกขึ้นมานั่งแล้ว พูดไปว่า

“บูอินเหรอฮะ?”


“ใช่จ้ะ”

”เกิดอะไรขึ้นฮะ? ทำไมคุณไม่ตอบกลับผมเลย?”

”ไม่มีอะไรหรอก”...

”งั้น..ทำไมคุณถึงไม่ตอบกลับมาล่ะฮะ?”

”ชั้นรู้สึก...ไม่ค่อยสบายน่ะ.”

”อะไรนะฮะ? ไม่สบายได้ยังไง? คุณเจ็บตรงไหนรึเปล่าฮะ?”

”ชั้นว่า...ชั้นคงเป็นหวัดน่ะ”

”ถ้างั้น..วันนี้คุณก็ไปถ่ายรายการไม่ได้น่ะสิฮะ”

”ชั้นยังไปได้จ้ะ..ไม่ต้องห่วงหรอก”

”จริงหรือฮะ? ค่อยยังชั่วหน่อย...คุณไม่สบายเป็นอะไรมากรึเปล่าฮะ?”

”ตอนนี้ก็รู้สึกดีขึ้นแล้วล่ะ” <ที่จริงชั้นไม่รู้สึกดีขึ้นแม้แต่น้อย>

”คุณนอนอยู่รึเปล่าฮะ? คุณก็เลยไม่ได้เห็นข้อความของผมใช่มั๊ยฮะ?”

เธอเงียบ...<ชั้นคิดถึงเธอน่ะ>

”หืมม?”..

...เงียบไม่พูดอะไร

”บูอิน? คุณยังอยู่รึเปล่า? บูอิน?”

”จ้ะ..ชั้นยังอยู่”

”ผมนึกว่าสายมันหลุดไปแล้วซะอีก...”

”เปล่าจ้ะ..”.

”...มันลำบากมากเลยหรือฮะที่จะพูดกับผมน่ะ?” น้ำเสียงของเขาชักเริ่มน้อยใจ

..เปล่านี่.. เธอยังคงตอบเขาแค่สั้นๆเหมือนเดิม

“ถ้ามันเป็นเรื่องยากเกินไปสำหรับคุณ งั้นผมจะได้วางสาย”

เธอยังคงเงียบไม่ตอบ แต่พูดในใจว่า <ชั้นคิดถึงเธอ.>

”ผมควรจะวางสายใช่มั้ยฮะ?” เขาถามย้ำอีกครั้งอย่างเริ่มมีอารมณ์

ในที่สุดเธอก็เริ่มเอ่ยปากพูด...”ชิลลาง”..

“ว่าไงฮะ?”

”คือ..ชั้นรู้สึกแปลกๆ”

”อะไรน่ะฮะ?”

”คือรู้สึกเหมือนกับว่า...ภายในหัวของชั้น...มันว่างเปล่า”

”คุณเจ็บที่หัวหรือฮะ?”

”ชั้นคิดอะไรไม่ออกเลย...นอกจากเรื่องนี้เรื่องเดียว...”

”มันคืออะไรฮะ?”

”ชั้นคิดถึงเธอ..”.

เขายิ้มอย่างสดใส “ผมก็คิดถึงคุณฮะ..เดี๋ยวเราก็จะได้เจอกันแล้ว...ทนรออีกนิดนึงน่ะฮะ”

”แต่ว่า...”

”ฮะ…”

”ชั้นบอกใครไม่ได้..”

!!! เขาเริ่มงง

”ถ้าชั้นบอกออกไป...ชั้นก็จะเจ็บปวด...”

“ชั้นบอกใครไม่ได้ว่า...ชั้นคิดถึงคิมฮยอนจุงแทบบ้า...และชั้นก็ชอบเขามาก..”
เขายังคงนิ่งเงียบและคอยฟังเธออยู่

”และ..ชั้นก็บอกใครไม่ได้ว่า...ชั้นรักเขา...ถ้าชั้นทำอย่างั้น...มันจะเป็นเรื่องใหญ่มากๆ.”

เขาเกาหัวตัวเอง “นี่คุณ...เมาอยู่รึเปล่าฮะ?”

“เปล่า ชั้นไม่ได้เมา”

”คุณไข้ขึ้นหรือตัวร้อนรึเปล่าฮะ?”

เธอทำเสียงพ่นลมออกจมูก ”ชั้นดู..แปลกๆ..ใช่มั้ย?”

”ใช่ฮะ”

เธอหัวเราะคิก “เห็นมั้ย? ชั้นบอกเธอแล้วว่าชั้นรู้สึกแปลกๆ แต่ไม่ได้เมา...แล้วไข้ก็ไม่ได้ขึ้นด้วย”

”ใช่ฮะ..แปลกมาก”

”เพราะชั้นรู้สึกเหมือนกำลังจะตาย..เพราะชั้นไม่สามารถจะบอกใครได้ ชั้นเหมือนกำลังจะตาย…”

เขารู้สึกเสียใจ...แต่ก็ขำไปด้วย “งั้น..คุณก็พูดเรื่องที่อยากจะพูดกับผมสิฮะ ผมจะรับฟังทุกอย่างเลย”

เสียงหัวเราะของเธอลอดผ่านหูโทรศัพท์ “ชั้นรู้สึกเหมือนกับว่า...ตัวเองกำลังเมาจริงๆ...”

”คุณเก่งมากนะฮะ คุณทำตัวเหมือนคนเมาทั้งๆที่ไม่ได้ดื่มเหล้าอะไรเข้าไปเลยได้ยังไงกันฮะ”

“นี่คุณกำลังนอนอยู่หรือฮะ?”

”...ไม่ใช่เธอหรอกเหรอ...ที่ควรจะนอนอยู่บนที่นอนน่ะ?”

”ผมไม่คิดว่าผมจะตื่นไหวถ้าผมเข้านอนตอนนี้”

”ชั้นขอโทษ”

”ขอโทษเรื่องอะไรกันฮะ?”

”...ก็แค่อยากบอกน่ะ..”.

”ผมก็ต้องขอโทษด้วยฮะ”

เธออารมณ์เริ่มอ่อนไหว “ชั้นไม่ต้องการให้เธอรู้สึกเสียใจ ชั้นเป็นบูอินที่แย่มากๆเลย”

เขายิ้ม “ไม่เป็นไรฮะ...ผมเสียใจจนชินและคุ้นเคยกับมันแล้วฮะ”

”ไม่..เธอไม่จำเป็นต้องรู้สึกเสียใจ.. เธอเป็นชิลลางที่แสนดี”

”..แต่ว่า...ผมไม่สามารถจะอยู่ด้วยกันกับคุณในตอนนี้ได้”

เธอยิ้มกว้าง...”ชั้นรู้สึกเหมือนโดนมอมยา”

”นี่คุณกำลงพูดเรื่องอะไรอยู่ฮะ? นี่คุณกินยาอะไรเข้าไปจริงๆรึเปล่าฮะ?” เขาสะดุ้งตกใจที่ได้ยินเธอพูดแบบนั้น

”หา? ชั้น..ใช้ยา...? ไม่ได้กินยา...หรอก”

“ตอนนี้คุณอยู่ที่ไหนฮะ?” เขาเริ่มฃักไซ้

“อยู่ที่บ้าน..”.

”บ้านใครฮะ?”


”ไม่ใช่บ้านของพวกเรา แต่เป็นบ้านของชั้น..”.

”คุณอยู่กับใครรึเปล่าฮะ?”

”...อยู่คนเดียว”

”แล้วมีอะไรอยู่ข้างๆคุณฮะ?”

เธอเงยหัวขึ้นมานิดๆแล้วมองไปรอบๆ แล้วบอกเขาว่า.. “หมอน.”

”มีอะไรอีกฮะ?”

”แล้วก็..ขวดแก้ว”

เขาขมวดคิ้วด้วยความสงสัย “ขวดแก้วอะไรฮะ?”

”...อันที่ชั้นเก็บนกกระดาษไว้ไง”

”นกกระดาษ? คุณเอาโหลแก้วนั้นกลับไปบ้านด้วยเหรอฮะ?”

”หา? โอ ไม่ใช่อันนั้นหรอก”

”ไม่ใช่อันนั้น..?”

”ขวดนี้มีนกกระดาษตัวแรกที่เธอให้ชั้นอยู่ด้วย..แล้วก็นกที่เธอให้ชั้นที่ปูซาน”

”คุณเก็บพวกมันไว้ด้วยเหรอฮะ?”

”ใช่จ้ะ..ก็ชิลลางทำให้ชั้นนี่นา”

”ตัวแรกก็เก็บไว้ด้วยเหรอฮะ?”

”ฮือ ฮึ”

”มันเปียกหมดแล้วไม่ใข่หรือฮะ?”

”อือ มันเปื่อยๆ แล้วก็บูดเบี้ยวๆนิดหน่อย..แต่ชั้นซ่อมมันแล้วล่ะ”

”คุณฃ่อมมันยังไงเหรอฮะ?”

เธอยิ้ม “ก็แค่...(หนังตาของเธอชักเริ่มหนักขึ้นเรื่อยๆ) ...เธอรู้ใช่มั้ย?”

”ฮะว่าไง”

”ก่อนหน้านี้..”

”ฮะ”

”โซจู มัน...”

”โซจู?”

”ใช่จ้ะ...มันแรงจริงๆเลยน่ะ...”

”คุณดื่มโซจูเข้าไปเหรอฮะ?”

”ชั้นคิดว่างั้นน่ะ...”

เขาหัวเราะแบบงงๆ “ผมนึกแล้วเชียว มิน่า..คุณดูพูดจาแปลกๆ..”

”ชั้นไม่เข้าใจว่าเขาดื่มมันไปทำไมกัน...รสชาดมัน..ห่วยแตกมากเลย...”

”แล้วทำไมคุณถึงดื่มเข้าไปล่ะฮะ ถ้ามันรสชาดไม่ดีน่ะ?”

”...ก็อยากจะรู้ว่ามันแย่ขนาดไหน..”.

เขาหัวเราะเบาๆ ..”คุณนี่เหลือเชื่อจริงๆเลย...เมื่อกี้คุณเพิ่งบอกหยกๆว่าคุณไม่ได้เมาไม่ใช่หรือฮะ?.”

”ชั้นลืมไป”...

เขาหัวเราะแบบสับสนสุดๆ “โอ๊ย..บูอิน..คุณนี่.”

”หืมม?…”

”จากนี้ไปห้ามคุณดื่มเป็นอันขาดนะฮะ ไม่งั้นคุณจะเจอปัญหาใหญ่แน่ๆ.”

เธอยิ้ม “ชั้นก็ไม่คิดจะทำอีกแล้วล่ะ...”

”ถ้าคุณอยากจะดื่มล่ะก็..คุณมาดื่มกับผมน่ะฮะ”

”โอเคจ้ะ…”

”นอนพักบ้างน่ะฮะ..เดี๋ยวผมค่อยโทรมาหาใหม่”

”.โอเคจ้ะ..เธอก็ด้วยนะ..ชิลลาง”

”หลับตาได้แล้วฮะ”

”กำลังหลับ”

”วางหูตอนที่ผมบอกน่ะฮะ..”.

”อืม”

”คุณฟังอยู่รึเปล่าฮะ?”

”..อืมม..”

”...ฟังอยู่รึเปล่าฮะ?”

เสียงของเธอเริ่มเบาลง..”จ้ะ..”.

2-3นาทีต่อมา ...”คุณฟังอยู่รึเปล่าฮะ?”

เสียงเธอเบาจนแทบไม่ได้ยิน “.อืมม”

”คุณฟังอยู่รึเปล่าฮะ?”

มีแต่เสียงลมหายใจเบาๆสม่ำเสมอ จนเขาแน่ใจแล้วว่าเธอหลับไปจริงๆแล้ว จึงกระซิบบอกเธอว่า “ผมรักคุณ....”

เขายิ้มและพูดต่อ “จริงๆน่ะฮะ..ถึงแม้โลกนี้จะแตกออกเป็น 4 ส่วน...ผมก็จะรักคุณ.”

..ไม่มีเสียงตอบรับจากเธอ แต่เสียงของเขายังพูดต่อไป

”..ผมจะไม่ปล่อยมือจากคุณ...”

”...ผมจะคอยปกป้องคุณให้คุณปลอดภัย...ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นก็ตาม...”

ฮยอนจุงยิ้มน้อยๆ เมื่อได้ยินเสียงลมหายใจของเธอขณะที่หลับจากทางโทรศัพท์…"ฝันนี้น่ะฮะ..."

โปรดติดตาม คู่รักผักกาดหอม รีมิกซ์ตอนต่อไป

คำอธิบายท้ายบท

“โซจู” เป็นเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ยอดนิยมในเกาหลี (น่าจะคล้ายเหล้าขาวในบ้านเรา) กลั่นมาจากการหมักข้าว ธัญพืชชนิดอื่นๆและมันฝรั่งรวมกัน มีแอลกอฮอล์ประมาณ 20% รสชาติอาจเทียบเคียงได้กับวอดก้า แต่ออกจะหวานกว่า

ท้ายบทจากยาย
ไม่น่าเชื่อว่าผู้แต่งจะหยิบเอาเรื่องเล็กๆน้อยๆของชิลลางมาประกอบและให้เป็นความน่ารักๆของชิลลางได้ออกมาดีอย่างนี้ จะให้ดี ไม่ควรจะบอกตอนเมาน่ะ ว่ามั๊ย
ยาย(นาจา)
8/5/10




Create Date : 08 พฤษภาคม 2553
Last Update : 8 พฤษภาคม 2553 20:49:27 น. 20 comments
Counter : 640 Pageviews.

 
จ่ายฟิคก่อนอ่านคะ

ยายใจดีจัง ลงให้3ตอนเลย ไม่รักก็ไม่รู้ว่าไงแล้ว


โดย: ning IP: 124.120.234.241 วันที่: 8 พฤษภาคม 2553 เวลา:20:54:11 น.  

 
กริ๊ดดดด~~~
บอกรักกันแล้วบอกรักแล้ว แล้วอย่างนี้บูอินก็ไม่ได้ยินนะสิ


โดย: เลดี้ IP: 58.11.36.205 วันที่: 8 พฤษภาคม 2553 เวลา:21:35:33 น.  

 
ยาย...ขอบคุณยายมากๆเลยอะ ถ้าอยู่ใกล้ๆนะ จะจุ๊ป 1 ที
จำได้ใช่ไหมจ๊ะว่าเราชอบมากเลย

ชอบ..ชอบมากเลยอะ อ่านแล้วน้ำตามันอยากจะออกมา

ซึ้งมากเลย กับความรู้สึกของทั้ง 2 อะ

รักยายมากขึ้นอีกหลายเท่าเลยอะ


โดย: ning IP: 124.120.234.241 วันที่: 8 พฤษภาคม 2553 เวลา:21:50:49 น.  

 
ขอบคุณมากค่ะสำหรับฟิค

น้องนาจาไม่สบายหายยังจ๊ะ แล้วต้องแพ็คหนังสือส่งเองด้วยเหรอ

ให้พี่ใสไปช่วยมั๊ย ออนมาบอกนะ


โดย: sasaranger IP: 125.24.63.235 วันที่: 9 พฤษภาคม 2553 เวลา:0:09:46 น.  

 
3 ตอนรวดเลย

ปวดใจแบบหวิวๆ โหวงๆ

สุขปนเศร้าจริงๆค่ะ

ไม่รู้จะยิ้มหรือร้องไห้ดี


โดย: ^^ IP: 58.8.190.146 วันที่: 9 พฤษภาคม 2553 เวลา:1:24:49 น.  

 
สุดพยอดเลยค่ะ ถึงแพรจะไม่ได้อ่านสามตอนรวด แต่แบบว่าสามตอนนี้สุดๆเลย

ท่าทางจะขเ้มข้นขึ้นเรื่อยๆแล้ว ลุ้นใจจะขาดค่ะ 555


โดย: แพร IP: 58.64.82.140 วันที่: 9 พฤษภาคม 2553 เวลา:8:17:03 น.  

 
หายหน้าไปนานค่ะ กว่าจะตามอ่านหมด สุดยอดค่ะ อยากให้นิยายเหมือนชีวิตจริงของ 2 คนนี่จริงๆ ขอบคุณคุณนาจานะค่ะ


โดย: rjumma ชม IP: 113.53.41.23 วันที่: 9 พฤษภาคม 2553 เวลา:9:28:25 น.  

 
ทำไมจุงไม่พูดตอนที่โบตื่นอยู่ล่ะ จะได้รับรู้เนอะ ขัดใจนะเนี่ย


โดย: wa..wa IP: 124.120.43.214 วันที่: 9 พฤษภาคม 2553 เวลา:11:35:43 น.  

 
ขอบคุณค่ะ


โดย: สิงโตหัวโต วันที่: 9 พฤษภาคม 2553 เวลา:13:16:34 น.  

 
อยากจะกริ๊ดให้ลั่นบ้านเลย

โบบอกรักจุง แล้วจุงก็บอกรักโบ โอ้วแม่เจ้า

สิ่งๆนี้คือความจริงใช่ไหม ยาย เป็นกำลังใจให้ตลอดนะค่ะ

(ว่าแต่ลงต่อได้ป่าว จะขาดใจตายแล้วนี่) กิกิ เฮ้อ...

ไหมสองคนนี่น่ารักกันจิง สู้ๆๆนะยาย


โดย: lookomm IP: 118.172.1.135 วันที่: 9 พฤษภาคม 2553 เวลา:14:44:27 น.  

 
ยาย (นาจา) สุดยอดจริงๆเลยคะ อ่านจุใจ 3 ตอนรวด

ยิ่งอ่านยิ่งซึ้ง โบบอกความในใจแล้ว แล้วทำไมมาบอกรัก

ตอนเมาละเนีย บูอินจะได้ยินหรือเปล่า เน้อ

แอบคิดนิดนึง ว่า เรื่องจริงเป็นแบบนี้หรือเปล่าน้า


โดย: noyhnasangchu2010 IP: 125.26.12.222 วันที่: 9 พฤษภาคม 2553 เวลา:16:05:48 น.  

 
wowwwwwww บอกรักกันแย้วนะ แต่ทำไมจุง ถึงไม่บอกตอนโบรู้สึกแหละ มันขัดใจนะเนี่ย 55555 ขอบคุณนะค่ะยายที่แปลให้อ่านนะค่ะ พักผ่อนบ้างนะค่ะ สุ้สุ้สุ้


โดย: hunny IP: 124.122.102.207 วันที่: 9 พฤษภาคม 2553 เวลา:18:06:58 น.  

 
ขอบคุณนะคะยายที่แปลเรื่องราวน่ารักขนาดนี้ให้อ่าน
อ่านแล้วก้อคิดตามนึกถึงหน้าจุงกะโบ
เฮ้อ..สุขปนเศร้าจริงๆ แต่ชอบมากๆๆค่า



โดย: ต้นอ้อ IP: 202.28.62.245 วันที่: 9 พฤษภาคม 2553 เวลา:19:35:38 น.  

 
สุข เศร้า เคล้าน้ำตาและรอยยิ้ม
นี่แหล่ะ ความงดงามของความรักล่ะ
มันจะอยู่ในความทรงจำของเค้าสองคน
ยาย.....ขอบคุณนะ
ขอบคุณจริงๆ


โดย: joy&yoo IP: 222.123.242.190 วันที่: 9 พฤษภาคม 2553 เวลา:22:44:38 น.  

 
ขอบคุณนะคะยาย

มีความสุขมากๆเลย กะลังอินสุดๆเลย

จะติดตามไปเรื่อยๆค่ะ

To The World


โดย: Ssangchu_fighting IP: 125.27.178.70 วันที่: 9 พฤษภาคม 2553 เวลา:22:55:26 น.  

 
อ่านไป ยิ้มไป มีความสุขจัง

นึกถึงเค้า 2 คน เนอะยายเนอะ

ขอบคุณ+คิดถึง ยายและทีมงานนะคะ

Fighting !!!



โดย: kaprow IP: 124.120.132.172 วันที่: 11 พฤษภาคม 2553 เวลา:13:25:36 น.  

 
ตอนอ่านข้อความจุงแบบนั้นแล้วรู้สึกอึดอัดแทนเลย ส่งข้อความไปเท่าไหร่ก็ไม่มีข้อความกลับเลย



“ชั้นบอกใครไม่ได้ว่า...ชั้นคิดถึงคิมฮยอนจุงแทบบ้า...และชั้นก็ชอบเขามาก..”
เขายังคงนิ่งเงียบและคอยฟังเธออยู่

”และ..ชั้นก็บอกใครไม่ได้ว่า...ชั้นรักเขา...ถ้าชั้นทำอย่างั้น...มันจะเป็นเรื่องใหญ่มากๆ.”

โบถ้าไม่เมาจะพูดแบบนี้ไหมนี่



โดย: nonnie~ IP: 10.16.1.204, 58.137.199.116 วันที่: 12 พฤษภาคม 2553 เวลา:13:30:59 น.  

 
ชอบตอนนี้มากๆเลยอะยาย
กรี๊ดอะ โบบอกชอบจุง อ๊ายๆๆ
ไปตจว.มาสี่วันกลับมาได้อ่านอิ่มเลยอิอิ


โดย: แฟนคู่จุงโบ(แอน) IP: 202.176.69.57 วันที่: 14 พฤษภาคม 2553 เวลา:18:45:34 น.  

 
ถึงโลกนี้จะแตกออกเป็น 4 ส่วนจุงก็ยังจะรักโบ
มันให้ความรู้สึกดีจริงๆๆ
บอกออกมาเลย
ความฝันหนูเลยอยากมีใครทำแบบนี้ให้ได้สักคนที่รักเราจริงๆๆ
มากๆๆ

อึ้งเลยน่ะพี่นาจาีที่ว่าจุงเป้นแบบนี้อ่ะ
สงสารจุง...จริงๆๆๆจะอะไรก้แล้วแต่น่ะค่ะ
ก็อยากจะบอกโบว่าสุ้ๆๆต่อไป
มีคนทั่วโลกเป็นกำลังใจให้
คอยเชียร์พวกคุณอยุ่
คอยให้กำลังใจ ชัพพอร์ตคุณไม่ว่าจะเป้นยังไง
จุงเองเค้ามีความสามารถกว่าที่คุณคิดน่ะ
ยังไงเค้าก้พยายามและมีความแน่วแน่ที่จะพาคุณไปดังที่เค้าตั้งใจแน่ๆๆหนุเชื่อแบบนั่น


โดย: 1985pumpui IP: 125.25.69.110 วันที่: 16 พฤษภาคม 2553 เวลา:17:58:16 น.  

 
มาส่งกำลังใจให้ยายก่อนนอนค่ะ
ตอนนี้อ่านอีกก็รู้สึกว่าอืม...โซจูคริคริ
หนูยังยืนยันว่าโบน่ะเมารักจุงต่างหาก5555
แต่ยังไงซะนี้คือการบอกรักครั้งแรกที่โบพูดออกมานะค่ะ มันมาจากความรู้สึกจิงๆ
อินๆๆ อีกแล้ว ไม่รุทำไมแต่หนูสงสานจุง แต่เจ็บปวดไปกะโบ โบคิดตลอดเลยว่าตัวเองไม่เหมาะสมกะจุงอ่ะ
ทำมายคิดแบบนั้นค่ะบูอิน ไม่จิงๆที่สุด
คุณสองคนเหมาะสมกันมากๆ รู้ไว้นะค่ะ
5555 หนูเปงเอามาก โทดทีค่ะยาย
ขอบคุณนะค่ะ แล้วจะรีบตามให้ถึงตอนล่าสุดเร็วๆค่ะ ยายนาจาสู้-สู้


โดย: kanjabo IP: 192.168.182.224, 124.120.4.131 วันที่: 31 พฤษภาคม 2553 เวลา:22:49:35 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

นักรักจัยโยเย
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 10 คน [?]




"ห้ามนำไปเผยแพร่ต่อที่อื่น นอกจากจะได้รับอนุญาตจากเจ้าของบล๊อคก่อนเท่านั้น"

:: Online User
Friends' blogs
[Add นักรักจัยโยเย's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.