Group Blog
 
<<
เมษายน 2553
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930 
 
10 เมษายน 2553
 
All Blogs
 
ตอนที่ 13 - ความอึดอัดที่ต่างแดน

****ฟิค (แปล) เรื่องนี้เป็นเรื่องที่ผู้เขียนต้นฉบับเขียนขึ้น อย่าสับสนกับคำพูดหรือเนื้อหาของรายการฯ ที่แพร่ภาพให้ชม ***

ที่ย่านชานเมืองกรุงโตเกียว หลังจากที่ฮวางโบใช้เวลาและความพยายามอยู่พักใหญ่ในที่สุดก็หาที่พักของสมาชิกวง SS501 จนพบ

เธอเดินมาหยุดอยู่ที่หน้าประตูอพาร์ทเม้นท์ ถอนหายใจลึกๆแล้วพูดให้กำลังใจตัวเองว่า <เธอต้องทำได้ ฮวางโบ เฮจุง เธอไม่ได้ทำอะไรผิดซักหน่อยที่มาที่นี่ก็เพื่อมาเป็นกำลังใจให้ชิลลางไง >

คิดแล้วเธอก็ถอนหายใจออกมาอีกรอบก่อนจะเอื้อมมือไปกดกริ่งประตู แต่ไม่มีใครมาเปิดทำให้เธอเริ่มกังวล เอ ไม่มีใครอยู่เลยเหรอ คิดในใจ < หรือว่าชั้นจะหนีกลับไปเลยดีมั้ยเนี่ย ชักไม่ค่อยมั่นใจตัวเองเลยว่าจะทำได้น่ะ~ T.T>


หลังจากที่ลังเลใจอยู่ครู่นึง เธอก็ลองกดกริ่งดูอีกครั้ง คราวนี้เธอได้ยินเสียงเบาๆจากในห้องเหมือนกับมีคนกำลังเดินมา ซักประเดี๋ยวประตูก็เปิดออก ผู้หญิงคนหนึ่งแต่งตัวลำลองยืนอยู่ที่ประตูและกำลังจ้องมองเธอด้วยท่าทางสงสัย

หญิงสาวแปลกหน้าถามฮวางโบว่า “อะไรหรือคะ”

”อ่า อ่า คือชั้น เป็น..” เธอพยายามยิ้มสู้

”คุณเป็นใครหรือคะ”

เธอเริ่มใจชื้นยิ้มออกมาทันที “โอ คุณพูดภาษาเกาหลีนี่ คืองี้ค่ะชั้นมาที่นี่เพื่อพบชิลลางของชั้นน่ะค่ะ”< ชั้นบ้าหรือเปล่าเนี่ย แล้วชั้นออกไปอย่างนั้นได้ยังไง >

หญิงคนเดิมยืนงงอดถามออกมาไม่ได้ “ชิลลาง? ใครเหรอคะ?

”เค้า... เอ่อ ที่นี่คือที่พักของสมาชิกวง SS501 ใช่มั้ยคะ”

”ใช่ค่ะ” เริ่มมองเธอแบบไม่ค่อยไว้ใจ

”คืออย่างนี้ค่ะ หนึ่งในสมาชิกวงน่ะเค้าเป็นสามีของชั้นเอง” <ฮวางโบ เฮจุง เธอลื่นเป็นปลาไหลแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน>

หญิงสาวช็อคกับคำพูดของฮวางโบ “ชั้นไม่เคยได้ยินมาก่อนว่าในวงนี้มีคนแต่งงานแล้ว”

”อ๋อค่ะ มันเป็นความลับน่ะค่ะ เพราะว่าเค้าเป็นไอดอล ถ้าเรื่องนี้รั่วไหลออกไปมันคงจะไม่ดีสำหรับเค้า” <หยุดได้แล้วฮวางโบ ชักจะบ้าไปกันใหญ่แล้ว>

ถึงแม้ฮวางโบจะบอกเช่นนี้ แต่สีหน้าของหญิงแปลกหน้าก็ยังเต็มไปด้วยความระแวง

<เธอต้องคิดว่าชั้นต้องเป็นพวกแฟนคลับโรคจิตแน่ๆเลย> “ชั้นเพิ่งจะเดินทางมาจากเกาหลี เพิ่งจะมาถึงน่ะค่ะ คุณให้ชั้นเข้าไปข้างในได้มั้ยคะ”

หญิงแปลกหน้าส่ายหัวแบบงงๆ แต่ก็ยินยอมให้เธอเข้าไปในห้อง “คือชั้นไม่ค่อยแน่ใจว่าทำถูกรึเปล่าที่ยอมให้คุณเข้ามา”

ฮวางโบโล่งอกแล้วพูดออกมา “แน่นอนค่ะ คุณทำถูกแล้ว” เธอรีบเดินตามเข้าไป <เย้ ในที่สุดก็เข้ามาจนได้ >

หลังจากนั้นฮวางโบเริ่มกวาดตาสำรวจที่พักของหนุ่มๆ SS501 พร้อมกับถามหญิงแปลกหน้า “อืมม ขอโทษนะคะ คุณเป็นใครหรือคะ”


”ชั้นเป็นแม่บ้านค่ะ มาที่นี่วันเว้นวันเพื่อมาทำงานบ้าน”

”อ้อ เข้าใจแล้วค่ะ” < นั่นไง ที่เค้าเคยบอกชั้นว่ามีคนมาทำงานบ้านให้น่ะ>

”ชั้นไม่รู้มาก่อนเลยว่าจะมีคนมาหาพวกเค้าวันนี้”

”โอ ชั้นไม่ได้บอกหรอกค่ะว่าจะมา กะว่าจะเซอร์ไพรส์เค้าน่ะ” เธอพูดไปก็รู้สึกกังวลเล็กๆ

สีหน้าของแม่บ้านยังดูไม่ค่อยเชื่อเรื่องที่ฮวางโบบอกเท่าไหร่ “อืม ไหนๆคุณก็มาที่นี่แล้ว งั้นคุณก็น่าจะทำงานบ้านสินะ”

”อะไร นะคะ”

”ก็คุณบอกเองไม่ใช่หรือค่ะว่าที่คุณมาที่นี่ก็เพื่อช่วยทำงานบ้านให้สามี งั้นก็ช่วยทำความสะอาดห้องนั่งเล่นแล้วก็ซักผ้าด้วยนะคะ”

“อ่า ใช่ค่ะ ได้เลยค่ะ” เธอตอบพร้อมๆกับเริ่มผูกผ้ากันเปื้อนที่เตรียมมาด้วย

”เรื่องห้องนอนพวกเค้าน่ะ ชั้นยกหน้าที่ให้คุณเลย เพราะว่าพวกเค้าไม่ชอบให้ชั้นไปแตะต้องข้าวของส่วนตัว อ้อ แล้วหลังจากนั้นคุณก็น่าจะเตรียมอาหารไว้ให้พวกเค้านะ” แม่บ้านสาวแจกแจงหน้าที่ให้ฮวางโบทันที

”อืมม เค้าไม่ได้จ้างคุณไว้ทำงานพวกนี้หรอกเหรอคะ” ฮวางโบอดสงสัยไม่ได้

“ชั้นทำงานบ้านพวกนี้ให้พวกเค้าค่ะ แต่ว่าตอนนี้คุณซึ่งเป็นภรรยามาถึงนี่แล้วก็ควรจะรับหน้าที่ทำงานบ้านทั้งหมดไป ว่าแต่ คุณเป็นภรรยาจริงๆใช่มั้ย

”แน่นอนค่ะ ชั้นเป็นภรรยาตัวจริง”

คุณแม่บ้านตัดสินใจเด็ดขาดแล้วพูดออกไป “งั้นก็ดีแล้วที่คุณมา เพราะชั้นกะว่าจะไปห้องสมุดหลังจากนี้น่ะ คุณก็อยู่ที่นี่ทำงานบ้านก็แล้วกันนะคะ ระหว่างที่รอสามีคุณน่ะ”

”ขอโทษนะคะ ตอนนี้คุณต้องอยู่ทำงานที่นี่ก่อนไม่ใข่เหรอคะ

”ก็ใช่ค่ะ แต่ว่าตอนนี้ชั้นคงไม่มีความจำเป็นต้องอยู่แล้วเพราะมีคุณแล้วนี่ เอ หรือว่าชั้นจะขอดูพาสปอรต์คุณก่อนดี” คุณแม่บ้านยังคงมองเธอแบบยังไม่หายสงสัย

ฮวางโบงงๆ แต่ก็หยิบกระเป๋าสตางค์ออกมา “คุณจะดูตอนนี้เลยมั้ยคะ”

”ไม่เป็นไรค่ะ ยังไงที่นี่ก็ไม่มีอะไรให้น่าขโมยอยู่แล้วล่ะ งั้นชั้นไปก่อนนะคะว่าแล้วก็เดินไปที่ประตู”

ฮวางโบโค้งคำนับโดยอัตโนมัติ) “ขอบคุณสำหรับทุกอย่างค่ะ”

”โอเคค่ะ แล้วก็เดินออกจากห้องไปทิ้งให้เธออยู่ตามลำพัง”


จู่ๆฮวางโบก็เริ่มรู้สึกว่าทำอะไรโง่ๆออกไป<เกิดอะไรขึ้นเนี่ย ทำไมชั้นต้องไปโค้งให้เธอด้วยล่ะ> จากนั้นเธอก็เร่งทำความสะอาดห้องนั่งเล่นแล้วซักผ้าต่อจนเสร็จ เธอพยายามมองหาห้องนอนของฮยอนจุง <ชั้นไม่ค่อยจะรู้เรื่องข้าวของของคนอื่น มีแต่พระเจ้าเท่านั้นที่จะรู้ว่าพวกหนุ่มๆอายุยี่สิบต้นๆ เค้าเก็บอะไรเอาไว้บ้างน่ะ แต่อย่างน้อยชั้นก็น่าจะจัดของให้ชิลลาง>...

ในที่สุดเธอก็ไปเจอเตียงที่มีกองหนังการ์ตูนวางอยู่เต็ม ”อา ฮ่า ในที่สุดเราก็ได้รู้ว่าเตียงไหนเป็นของชินลาง”

ฮวางโบจัดเตียงและข้าวของในตู้ลิ้นชักของเค้า จากนั้นก็เอาคำสัญญาแล้วก็กรอบรูปที่ถ่ายคู่กันตอนไปฮันนีมูนที่เกาะเจจูซึ่งเธอหอบหิ้วเอามาด้วย วางกรอบรูปไว้ตรงหัวเตียง ส่วนคำสัญญาวางบนตู้ที่อยู่ปลายเตียงแล้วพูดขึ้นว่า “ฮยอนจุงเธอบอกว่า “ตราบใดที่ยังแต่งงานอยู่เธอจะไม่มองผู้หญิงอื่นนอกจากชั้น ใช่มั้ย งั้นเธอเธอก็ต้องรักษาสัญญานั่นตอนอยู่ที่นี่ด้วยนะ”

เวลาผ่านไปจนประมาณบ่ายโมงกว่าๆ ฮวางโบนั่งกินขนมอยู่ในห้องระหว่างนั่งรอฮยอนจุง
***************************************************

เธอเงยหน้ามองนาฬิกาที่ผนังแล้วถอนใจด้วยความเบื่อ นี่คืนนี้พวกเค้าต้องกลับมาที่ห้องพักไม่ใช่เหรอ นี่มันก็บ่ายมากแล้วนะ เธอไม่มีอะไรจะทำเลยเริ่มบริหารร่างกายเหยียดแขนออกไปจนสุด ตอนนั้นเองเธอได้ยินเสียงคนคุยกันเบาๆจากโถงทางเดินเข้าห้อง

<ชั้นตื่นเต้นจริงๆนะเนี่ย ถึงเวลาแล้วสินะชั้นควรจะทำยังไงดี จะพูดอะไรกับเค้าดีล่ะ ชิลลาง...ชั้นมาแล้วจ้ะ ไม่ไม่ ไม่ดีแน่ๆ เอาไงดีนะ > หลังจากจ้องไปที่ประตูด้านหน้า เธอก็ตัดสินใจเข้าไปแอบอยู่ในห้องครัว

<ใจเย็นๆ ฮวางโบ เธอพยายามสงบสติด้วยการพูดกับตัวเอง ชั้นมาที่นี่เพื่อทำงานแล้วห้องนี้ก็เป็นแค่สถานที่ถ่ายทำแค่นั้น
ตอนนั้นเองมีเสียงดังคลิ๊กแล้วประตูห้องก็เปิดออก

ฮวางโบหลับตาลงชั่วครู่แล้วกระซิบเบาๆกับตัวเอง เอาล่ะเป็นไงเป็นกัน ก่อนจะกระโจนออกมาจากครัวแล้วตะโกนออกมาดังๆว่า

“มาแล้วจ้า~ “เสร็จแล้วก็มายืนยิ้มปูเลี่ยนๆ หลังจากที่เธอเผชิญหน้ากับสมาชิกของวง SS501

ฮยอนจุงเป็นคนแรกที่เดินเข้ามาในห้อง ตอนนี้ยืนแข็งทื่อหลังจากเห็นเธอโผล่ออกมาจากห้องครัว สายตาของเค้าที่ซ่อนอยู่ใต้แว่นกันแดดที่สวมอยู่นั้นจ้องไปที่เธอแบบไร้อารมณ์เช่นเคย ในขณะเดียวกันสมาชิกคนอื่นๆกำลังช็อคที่เห็นฮวางโบอยู่ในที่พักของพวกเค้า จองมินถึงกับเดินกลับออกไปเช็คดูเบอร์ห้องอีกรอบ จุนเบบี้ก็พยายามจะถอยหลังออกมา ส่วนคยูจงได้แต่ยืนนิ่ง มีแค่ยองแซงคนเดียวเท่านั้นที่จัดการถอดรองเท้าออกด้วยท่าทางชิลๆ ฮยอนจุงจ้องไปที่เธอแบบไม่ละสายตา แม้แต่ตอนที่แก้เชือกผูกรองเท้าออกก็ยังคงมองเธออยู่



ฮวางโบรู้สึกอายสุดขีด คิดในใจว่านี่มันเลวร้ายสุดๆ แต่ก็ต้องพูดออกไปว่า “เซอร์ไพรส์จ้ะ ฃิลลาง ชั้นมาแล้วล่ะ”

ฮยอนจุงตอบเธอด้วยน้ำเสียงเรียบๆ ไม่มีแววดีใจแม้แต่น้อย “โอ คุณมาที่นี่จริงๆด้วย”

“ใช่จ้ะ ชั้นมาถึงที่นี่จริงๆ เธอไม่คิดว่าชั้นจะมาบ้างเลยเหรอ” <อือ ชั้นรู้แล้วล่ะ T.T>

”ไม่ฮะ นี่เป็นเรื่องที่ไม่ได้คาดไว้จริงๆ” ฮยอนจุงไม่มีสีหน้าตื่นเต้นมีก็เพียงยืนอมยิ้มเล็กเท่านั้น

(<โธ่เอ๊ยถามไปทำไมเนี่ย ชั้นรู้อยู่แล้วว่าเค้าจะตอบอะไรตรงๆแบบนี้ออกมา หวังว่าพีดีจะตัดตรงนี้ออกไปนะ>เธอยิ้มเจื่อนๆแล้วถามเค้า “งั้นเธอก็เซอร์ไพรส์จริงๆใช่มั้ยล่ะ”

ในระหว่างนั้นสมาชิกคนอื่นๆต่างก็หลบมุมเข้าห้องตัวเองไปสักครู่นึงก็มีเสียงยองแซงดังขึ้นมาว่า “เธอทำความสะอาดห้องเราด้วยล่ะ”

ทันทีที่ได้ยิน สมาชิกคนอื่นๆก็รีบวิ่งมาดูที่ห้องของฮยอนจุงและยองแซงด้วยความอิจฉา

จุนเบบี้รีบพูดขึ้นมาทันที “เธอทำให้ด้วยเหรอ ทำหมดทั้งห้องเลยหรือเปล่า”

คยูจงยืนมองเตียงของฮยอนจุงที่ถูกจัดให้เรียบร้อยอย่างอิจฉา แล้วร้อง “ว้าว น่าอิจฉาจังพี่สะไภ้ตามมาดูแลพี่ฮยอนจุงถึงญิ่ปุ่น”

ฮยอนจุงหลังจากได้ยินเสียงเพื่อนๆเม้นท์กัน เลยเดินมาดูที่ห้องตัวเอง “ไหนๆขอชั้นดูหน่อยซิ~”

จองมินพยักเพยิดให้เค้าเข้าไปโดยที่ตัวเองยืนอยู่หน้าประตู “อ่ะไปดูให้เต็มตาซะสิ นายจะได้ชื่นใจ”

ยองแซงพูดด้วยน้ำเสียงดีใจ “เตียงชั้นก็ทำซะสะอาดเอี่ยมอ่องเเรียบร้อยเชียว”

ฮยอนจุงกวาดตามองไปที่เตียง ตู้ลิ้นชัก และบริเวณรอบๆซึ่งถูกจัดอย่างเป็นระเบียบ ด้วยความพึงพอใจ “อืม เธอจัดห้องให้เราจริงๆด้วย”

ส่วนจุนเบบี้กับคยูจงพูดอย่างผิดหวังว่า “แล้วทำไมห้องเราไม่เห็นจะสะอาดแบบนี้เลยฮะ”




ฮวางโบรู้สึกเสียใจที่ไม่ได้ทำห้องให้พวกน้องเขยจึงพูดขึ้นว่า “ชั้นขอโทษด้วยจ้ะ คือตอนแรกก็คิดว่าจะทำให้อยู่เหมือนกัน แต่ชั้นไม่แน่ใจว่าจะไปก้าวก่ายความเป็นส่วนตัวของพวกเธอรึเปล่าน่ะ”

ฮยอนจุงหันไปถามจุนเบบี้และคยูจงลงว่า “เธอไม่ได้ทำห้องให้พวกนายเหรอ”

ยองแซงว่า “พี่ฮวางโบไม่ได้แตะข้าวของชั้นเหมือนกัน แค่จัดเตียงให้อย่างเดียว”

ฮยองจุงหันไปถามเธอ “คุณรู้ได้ยังไงว่าเตียงไหนเป็นของผม”

เธอยิ้มแล้วบอกกลับไปว่า “ก็หนังสือการ์ตูนไงล่ะ”

ฮยอนจุงยิ้มออกมา “อ่า~ อย่างนั้นเอง” แล้วก็เริ่มสังเกตเห็นคำสัญญากับกรอบรูปที่วางอยู่บนตู้ลิ้นชัก แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา

จองมินเดินเข้ามาแล้วเริ่มกวาดตาสำรวจห้องฮยอนจุงแล้วพูดว่า “ผมต้องขอบอกว่าพี่ยังทำงานได้ไม่ละเอียดพอฮะ”

<หา อะไรของเค้าล่ะเนี่ย> เธอพยายามยิ้มสู้ถามกลับไปว่า “ทำไมล่ะ”

จองมินชี้นิ้วไปที่ตู้ลิ้นชัก “เนี่ย มันก็ดูเรียบร้อยถ้ามองแค่ภายนอก แต่ว่าพี่ไม่ได้จัดของในลิ้นชักให้เป็นระเบียบด้วยนี่ฮะ”

(แม่จ้าว โอชั้นอยากจะบ้า เค้าเป็นใครกันนี่) “อืม มันยังไม่เป็นระเบียบเท่าไหร่น่ะ เพราะชั้นต้องรีบทำน่ะ”

จองมินเหลือบตาลงแล้วพูดออกมาอย่างชัดถ้อยชัดคำโดยไม่แคร์สื่อ “ยังไงก็ตาม พี่ควรจะเอาของข้างในทั้งหมดออกมาจัดใหม่นะฮะ”

ฮวางโบอ้าปากค้าง < นี่..เค้าช่างทำตัวเหมือนเป็นแม่สามีจอมจู้จี้เลยนะเนี่ย > “โทดดีจ้ะ ชั้นไม่ทันนึกถึงอ่ะ”

ฮยอนจุงรีบตัดบทว่า “ถึงยังไงมันโอเคแล้วล่ะ ห้องผมสะอาดเรียบร้อยจริงๆฮะ” ว่าแล้วเขาก็หันไปมองที่คำสัญญาอีกรอบ
***************************************************

ที่ห้องนั่งเล่น ฮวางโบยิ้มทำหน้าแปลกๆ ขณะที่นั่งเผชิญหน้ากับเหล่าน้องเขย

จุนเบบี้ยิ้มก่อนจะเป็นคนถามเธอว่า “พี่หาที่พักพวกเรายากมั้ยฮะ”

ฮวางโบยิ้มตอบ “จริงๆแล้วมันก็ยากทีเดียวล่ะ เพราะว่าภาษาญี่ปุ่นชั้นยังไม่ค่อยแข็งแรงน่ะ”

จองมินรีบพูดออกมาว่า “พี่นี่ช่างกล้านะฮะ ที่มาถึงที่นี่คนเดียวอ่ะ นับถือจริงๆ”

”ขอบใจจ้ะ แต่ถึงยังไงชั้นก็มาถึงที่นี่จนได้”

”เปล่าฮะ ผมหมายความว่า พี่คงต้องใฃ้ความกล้าหาญมากๆเลยที่มาจากเกาหลีเพื่อมาพบฮยอนจุงที่นี่น่ะ ท่าทางพี่จะเป็นคนมั่นใจไม่ใช่น้อย และก็คงจะคิดถึงสามีของพี่มากน่ะฮะ”

ฮวางโบอายจนหน้าเริ่มแดง แต่ยังคงพยายามฝืนยิ้มต่อ “เอ่อ..คืองี้จ้ะพี่น่ะนอนไม่ค่อยหลับตั้งแต่ที่ชิลลางมาที่ญี่ปุ่นน่ะ”

จุนเบบี้ยิ้มอย่างไร้เดียงสา ถามเธอว่า “จริงเหรอฮะ แหม ผมล่ะอิจฉาพี่ฮยอนจุงจริงๆเลย”

คยูจงแอบมองหน้าเธอแล้วถามว่า “พี่มาถึงที่นี่เหนื่อยมั๊ยฮะ”

“นิดหน่อยนะ แต่พอมาเห็นหน้าพวกเธอพี่ก้หายเหนื่อยแล้ว”

ฮยอนจุงเดินออกมาจากห้อง และ ถามฮวางโบว่า “คุณมาถึงตอนกี่โมงฮ่ะ”

“ตั้งแต8 โมงกว่า ชั้นตรงมาที่นี่เลยหลังจากเครื่องลงนั่งแท๊กซี่ตรงดิ่งมาที่นี่เลย”

แล้วเธอก็ถามเขาอีกว่า “ว่าแต่เธอเพิ่งกลับมา เธอหิวรึเปล่า ชั้นทำอะไรให้ทานเอามั้ย”

”อืมม พวกนายอยากกินอะไรมั้ย” เขาหันไปถามเพื่อนๆ

จุนเบบี้กับคยูจง ตอบออกมาอย่างพร้อมเพรียง “อยากสิฮะ”

<เด็กพวกนี้น่ารักกันจริงๆ> “แต่ชั้นยังไม่ได้ซื้ออะไรมาเลยน่ะ มัวแต่หาที่พักอยู่ ว่าแต่ชิลลาง เธอมีของอะไรที่จะมาทำกินกันได้บ้างมั้ย”

”อาจจะมีพวกราเมนน่ะฮะ ได้มั๊ยฮ่ะ”

จุนเบบี้กับคยูจงแอบนั่งหัวเราะคิกคักกันหลังจากได้ยินฮวางโบเรียกฮยอนจุงว่า ชิลลาง ในขณะที่ฮวางโบเดินตามฮยอนจุงเข้าไปในครัว เธอหยิบหม้อจากหิ้งใต้อ่างล้างจานออกมาเติมน้ำเกือบเต็มแล้ววางลงบนเตา ขณะรอน้ำเดือดฮยอนจุงก็หยิบราเมนออกมาจากตู้หลายห่อ

เขามองไปที่หม้อต้มน้ำ “ผมว่าคงต้องรออีกพักใหญ่กว่ามันจะเดือดน่ะ”

”ฮะ งั้นเธอไปล้างหน้าล้างตาก่อนดีมั้ยฮะ จะได้หายเหนื่อย”

”โอเคฮ่ะ”
***************************************************
สิบนาทีต่อมา ฮวางโบกำลังยืนซอยหอมหัวเล็ก ส่วนฮยอนจุงก็หยิบไข่ไก่ออกมาจากตู้เย็น 2-3 ฟอง

แล้วจู่ๆเค้าก็ถามขึ้นมาว่า “แล้วคุณมาที่นี่ทำไมเหรอฮ่ะ”

เธอช็อคกับคำถามนี้ แต่ก็พยายามฝืนยิ้มออกมา “ชั้นมาที่นี่ทำไมเหรอ เธอนี่น้า..”.

ยิ้มเขินๆ “ไม่ใช่ฮะ ผมแค่อยากรู้ว่า จริงๆแล้วคุณมาที่นี่ทำไม หรือมาที่นี่แค่ถ่ายรายการนี้ฮะ”

ฮวางโบรู้สึกเสียใจ< ทำไมเธอต้องถามแบบนี้ด้วยนะ แค่เล่นตามน้ำไปแค่นั้นไม่ได้เหรอ> “พอดีชั้นต้องมาทำธุระที่ญี่ปุ่นน่ะ พีดีเค้าเลยถามว่าจะมาถ่ายทำรายการด้วยเลยได้มั้ยเพราะไหนๆชั้นก็ต้องมานี่อยู่แล้วน่ะ”

ฮยองจุงยังคงมีสีหน้าราบเรียบไร้อารมณ์ “อ๋อเข้าใจแล้วฮะ”

ฮวางโบคิดว่า< ชั้นไม่ควรจะมาที่นี่เลย ทำไมชั้นรู้สึกสงสารตัวเองชะมัดเลย> เธอหันหน้าไปเช็ดทำความสะอาดอ่างล้างชาม

ขณะเดียวกันฮยอนจุงก็คิดอยู่ในใจว่า <นี่เรากำลังคาดหวังอะไรอยู่เหรอ ไม่มีทางเป็นไปได้ที่เธอจะถ่อมาถึงนี่เพื่อมาหาหรือคิดถึงเราหรอกนะ>

โปรดติดตาม “คู่รักผักกาดหอม มีมิกซ์” ตอนที่ 14 – เดทแปลกๆ ของเราที่โตเกียว

*ฟิคเรื่องนี้คิดค่าบริการจากท่านผู้อ่านทุก ท่านเพียงคนละ 1 คอมเม้นท์เท่านั้น ขอบคุณค่ะ~ *


บททิ้งท้ายจากคุณยาย

อ่านดูแล้วรู้สึกว่ามินนี่ของยายตอนนี้ดูน่าตีมากมาย ทำตัวเป้นคุณแม่สามีเหมือนที่ใครๆก็ว่าเนอะ ส่วนคุณจุงของเราก็ดูไม่ค่อยดีใจที่คุณภรรยามาหาถึงที่นี่ แต่สุดท้ายฮีก็คิดว่า อย่างน้อยภรรยามาที่นี่ก็น่าจะคิดถึงบ้าง แอบสงสารฮวางโบที่อเตรียมตัวมาเซอร์ไพรส์แต่ดันเจอสามีที่รักแต่ไม่ค่อยจะแสดงออก เฮ้อ อย่างว่า ต่างคนต่างกั๊กไว้ไม่กล้าบอกว่าคิดถึง ตอนหน้าก็น่าจะเป็นช่วงสวีทของ 2 คนที่ได้ไปเดทกัน

ขอบคุณที่รักกัน
ยาย(นาจา)
10/4/53





Create Date : 10 เมษายน 2553
Last Update : 11 เมษายน 2553 10:21:01 น. 9 comments
Counter : 498 Pageviews.

 
เริ่มรักโบก็ตอนนี้แหละ...ถ้าเป็นเราคงหนีกับบ้านแล้ว
แต่เพราะเป็นโบที่จิตใจดี จึงชนะใจทุกคนได้

ขอบคุณนะคะ


โดย: ning IP: 124.121.207.32 วันที่: 10 เมษายน 2553 เวลา:19:08:28 น.  

 
จองมินเหลือบตาลงแล้วพูดออกมาอย่างชัดถ้อยชัดคำโดยไม่แคร์สื่อ

ทำไมหละ..หนุชอบออก
ที่มินพูดแบบนั่นเพราะว่าอยากให้โบเป็นภรรยาที่ดีกะจุงน่ะ
ถึงโบจะดีอยุ่แล้วแต่ก้อยากให้ทำทุกอย่าง
หนูว่ามินคงไม่อยากให้จุงขาดโบอ่ะ
แบบว่าแบบนี้ไม่มีก็คิดถึงโบไปเลยอ่ะ



โดย: 1985pumpui IP: 125.25.243.46 วันที่: 10 เมษายน 2553 เวลา:19:17:41 น.  

 
สวัสดีครับ ตอนค่ำๆๆ แวะมาเม้น ทักทายครับ ยังไงแอดเป็นเพื่อนกันได้นะครับ ^^


โดย: dekmopai วันที่: 10 เมษายน 2553 เวลา:20:34:01 น.  

 
ขอบคุณนะที่แปลให้พวกเราอ่าน
ไม่รู้จะพูดคำไหน
นอกจาก ขอบคุณ ขอบคุณ และก็ขอบคุณ
ตอนดูในแผ่นนะเราโกรธจุงมากเลย
สงสารโบมากเช่นกัน
แต่ตอนนี้เข้าใจแล้ว
ที่จุงถามโบว่ามาทำไม
จริงๆอยากได้ยินโบตอบว่า
มาเพราะคิดถึงละสิ
เชอะ...ฝันไปเถอะ ตาจุงเอ๊ย


โดย: joy&yoo IP: 110.49.13.109 วันที่: 11 เมษายน 2553 เวลา:9:35:14 น.  

 
เป็นจุง ก็คงรู้สึกผิดหวังนิดหน่อยนะคะ ที่โบตอบว่า มาทำงานที่นี่ก็เลยมาถ่ายรายการให้ต่อ

ส่วนโบ ก็นะ โดนจุงถามว่า มาทำไม นี่ก็เซ็งอีก

อย่างที่ยายบอกจริงๆค่ะว่า สองคนนี้ กั๊กกันไป กั๊กกันมา

จะไปอ่านตอนต่อไปนะคะยาย หวังว่าจะสวีทวิ้ดวิ้วว อย่างที่ยายเกริ่นนะคะ


โดย: daffodial วันที่: 11 เมษายน 2553 เวลา:22:26:51 น.  

 
อ่านแล้วโบนี่เข้มแข็งมากๆเลยนะเนี่ย
แต่ก็น่ารักทั้งคู่เลยค่ะ


โดย: pim_bk IP: 58.64.80.167 วันที่: 12 เมษายน 2553 เวลา:8:30:28 น.  

 
คิดเลยอ่ะว่าถ้าเราเป็นโบ นี่กลับดีกว่า ตอนำได้ยินว่ามาทำไมเนี่ย 555


โดย: แพร IP: 58.8.182.247 วันที่: 12 เมษายน 2553 เวลา:11:43:33 น.  

 
ตอนนี้ บูอินของเราทำตัวสมเป็นแม่ศรีเรือนอีกแล้ว น่ารักที่สุด
ขอบคุณนะค่ะ ยิ่งอ่านยิ่งสนุก ภาคแรกมี 100 ตอนก็จะตามอ่านค่ะ พยายามเข้านะค่ะยาย แป๋วเป็นกำลังใจให้ค่ะ


โดย: แป๋ว (put123) IP: 124.121.213.34 วันที่: 14 เมษายน 2553 เวลา:8:48:51 น.  

 
จุงนิไม่ผิดคอนเซ็ปเลย ทำเปงไม่สนใจชิ (รักน่ะแต่แสดงออกไม่เป็น)
ตอนนี้ได้แต่นับถือในน้ำใจของโบจิงๆ
เป็นคนอื่นคงรับมือยาก แต่ละคน
โดยเฉพาะแม่สามี ฮี่ๆๆ ไม่แคร์สื่อ
แต่ไงก็น่ารักนะมินนี่ถึงปากจะร้ายแต่ก็รักนะ
ขอบคุณค่ะยาย ขอติดตามตอนต่อไปเลยนะค่ะ


โดย: kanjabo IP: 192.168.182.151, 124.120.8.170 วันที่: 29 พฤษภาคม 2553 เวลา:20:21:41 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

นักรักจัยโยเย
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 10 คน [?]




"ห้ามนำไปเผยแพร่ต่อที่อื่น นอกจากจะได้รับอนุญาตจากเจ้าของบล๊อคก่อนเท่านั้น"

:: Online User
Friends' blogs
[Add นักรักจัยโยเย's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.