Group Blog
 
<<
ธันวาคม 2550
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 
 
18 ธันวาคม 2550
 
All Blogs
 
บังอาจมาแผดเสียงกะลูกฉานเร๊อะ

หายไปหลายวันเลย คุณแม่จำไม่ค่อยได้แล้วด้วยสิว่า เราสองคนทำรายม่าง แก่แย้วๆ
ก่อนอื่น ประกาศแก้ตัว...(เอาง่ายๆ งี้เลยนะ) ขออภัยคุณน้า คุณอาที่น่ารักของนู๋มรรคทุกท่านที่กรุณาฝากความคิดถึง เม้มไว้ให้แม่นู๋มรรคได้อ่านชื่นใจนะคะ... ครือ คือว่า แม่นู๋มรรคไม่สามารถตามคลิกกลับเข้าบล็อกของคุณน้า คุณอาได้ครบทุกท่านอ่ะคะ เนื่องจากคอมไม่ดีมั้ง ...เอ่อ ส่วนหนึ่งอ่ะนะ แต่ส่วนใหญ่ๆ เลยเป็นเพราะแม่นู๋มรรคไม่มีเวลามากกว่าๆ จะมุดหัวเข้าบ้านก็ดึกดื่นคะ ขอโทษด้วยนะคะ

ความเหนื่อยและเครียดจากที่ทำงานเมื่อคืนวันอาทิตย์ บวกกับ ความผิดหวังที่ถูกเบี้ยวนัดสัมภาษณ์ครั้งที่สาม บวกกับ อาการหวัดที่จู่ๆ ก็มาหาอีกแระเช้าวันจันทร์แบบนี้ สามอย่างนี้เหมือนระเบิดเวลาในตัวคุณแม่

เช้าวันจันทร์นี้ ลูกปรี่เข้ามาหาแม่อย่างดีใจสุดๆ ก็เราจากกันมานานเหลือเกินนิ เพราะวันเสาร์แม่ได้คิวงานยาวทั้งวัน (รวยเละเลย ลูกเอ๊ย) เลยไม่ได้เห็นหน้าเห็นตานู๋เลย กลับมาก็ดึกโลด วันอาทิตย์ก็เหมือนได้อยู่ด้วยกันแป๊บๆ แม่ก็ต้องออกไปทำงาน... ยังดีน๊า เด๋วนี้อธิบายให้มรรคณิชาฟัง แล้วนู๋ก็ว่าง๊าย ง่าย คงเพราะนู๋ได้อยู่เล่นกะคุณพ่อ ป่าวเนียะ ถึงได้ไม่ค่อยจะง้อแม่เลยน๊า...
พ่อเล่าว่า คืนวันเสาร์ พ่อนึกสนุก ชวนมรรคณิชาทำหนมปังกิน...พ่อลูกปั้นกันหนุกหนาน ...แม่พอนึกภาพออกดูจากเศษซากที่เหลือให้แม่เก็บกวาดนิ... ส่วนลูกเองก็ประทับใจ เล่าให้แม่ฟังเรื่องทำหนมปังด้วย แต่ข้อมูลจากทางฝั่งลูก ๆ ดูจะถ่อมตัวไม่เบาเลย
“ชิชาไม่เก่ง ทำไม่ได้ It’s all messy”
ข้อมูลทางพ่อเร๊อะ “โอ๊ย หนมปังอร่อยมากเลย นี่ๆ เธอ ต้องชิม”

เช็คเรื่องกินอาหาร พ่อก็คุยอีกว่า “ลูกอยู่กะฉาน ลูกตักอาหารเข้าปากเอง แถมลูกกินเข้าไปตั้งสามชาม” อาหารที่พ่อทำให้ก็ธรรมช๊าติ เจงๆ เปิดป๋องถั่ว ผสมกะมะเขือเทศ โอลีฟ รวมๆ กันให้ลูกเนียะนะ
จริงๆ พ่อเผยเคล็ดลับที่นู๋หม่ำๆ เองว่า พ่อคอยจิกๆๆๆๆ ให้นู๋ทาน พอพ่อถามนู๋ๆ ก็จะตอบเสียงแบบวัยรุ่นเซ็ง
“OK I will” ประโยควัยรุ่นเซ็งนี่ เด๋วนี้ได้ยินบ่อยมาก เรียกให้มรรคณิชาทำอะไรที ชอบตอบกวนทรีนแบบนี้เรื่อย กะอีกอัน คือ ลากเสียงยานๆๆ “In a minute”
พอนู๋ ไอวิล แล้วไม่มีอาหารเข้าปาก พ่อก็จะจิก ติดๆๆทันที บางทีจิกผิดจังหวะ เจอมรรคณิชาสวนด้วยการอ้าปากกว้างๆ ให้ดู เหมือนจะบอกว่า “กินอยู่ ไม่เห็นเร๊อะ”
คืนวันเสาร์ นู๋ทำให้พ่อปลาบปลื้มซ้า...
แต่คุณแม่เช็คละเอียดคะ “เฮ้ย ไมไม่กินนมว๊า” เบี้ยวมาหลายวีคเอ้นท์แล้วนะ แม่ตามสั่งคุณพ่อก็ไม่ได้ผล คุณพ่อตอบง่ายๆ แค่ว่า “ลูกไม่กิน” ไม่มีความกะตือรือล้นที่จะยัดเยียดเอาเสียเลยเว้ย...
นมแพงกว่าน้ำมันนะเฟ้ย
แม่เลยต้องเปลี่ยนกลยุทธ์ เข้าหามรรคณิชาดีก่า
“มรรคณิชา นู๋รู้ไหม เวลาแม่ไปทำงานแล้วคิดถึงว่า นู๋ไม่ได้กินนมนะ แม่ก็เป็นห่วงนู๋จังเลย เด๋วนู๋ไม่โตเป็นบิ๊กเกิรล์เหมือนพี่ๆ ก็แย่เลยสิ แม่ทำงานแม่ก็ทำไม่ไหว เพราะเป็นห่วงนู๋ เด๋ว คืนนี้ นู๋สั่งพ่อได้ไหมคะ ช่วยหยิบนมให้ชิชาหน่อย แล้วเตือนพ่อแปรงฟัน สระผม แล้วใส่ชุดแกรนด์มาให้นู๋ด้วยนะ”
อูยยย เริ่ด คะ สามบรรทัดที่ได้ผล คริ คริ
น่ารักไหมละ ลูกแม่นี่... ทำให้แม่ครบทุกอย่างเลยเมื่อคืนวันอาทิตย์ เจ๋งๆๆ

ตลอดช่วงระยะเวลาที่คุณแม่พยายามงดทีวีให้มรรคณิชา แม่นึกว่าจะทำให้ ลูก “เบื่อ” เสียอีก เพราะแม่หน่ะ เบื่อมั่กๆ เลยจ๊ะ ที่ไหนได้ ลูกสามารถพลิกความเบื่อหน่ายให้กลายเป็นเรื่องสนุก วันๆ มรรคณิชาจะตามล่าหาของเล่นใหม่ๆ มาเล่นได้ตลอด สนุกอยู่กะจินตนาการไม่รู้จบ สมองได้รับการพัฒนาขยายขอบเขตการเรียนรู้ไปเอง แม่ก็ไม่เหนื่อยมากด้วย เอิ้กก จริงๆ รู้สึกผิดจิ๊ดๆ หลังๆ นี่ ถึงได้ลงมือสอนนู่นนี่ให้นู๋ สอนไปสอนมา อ้าว จากที่ลูกจำเลข 7 8 9 ได้ กลายเป็นสับสนไปเสียอีก เหอ เหอ แม่เก่งไหมละ
คืนนี้ พี่ๆ มา มรรคณิชาดีใจสุดขีด ปรี่เข้าไป “ซาหวัดดีค๊า” พร้อมกะไหว้ เหมือน ถวายบังคมหน้าพระบรมรูป เพียงแต่นู๋ยืน ... ไหว้เสร็จก็เข้าไปฟัดพี่ๆ นัวเนียๆ ก่อนนอน เห็นพี่โทๆ ดีดกีต้าร์ นู๋ก็เอาม่าง มุดเข้าไปลากกีต้าร์ใต้เตียงของตัวเองออกมา ควานหาปิ๊ก (ซึ่งไม่รู้ด้วยเหตุผลใด นู๋จะโยนเก็บเข้าไปในโพรงกีต้าร์ทุกครั้ง เวลาใช้ก็ต้องล้วงควักวุ่นวาย) พอได้ปุ๊บก็นั่งดีดบนเตียงหยั่งกะมืออาชีพ
ตะแรกแม่ยังนึกว่าพี่เค้าดีดให้นู๋เลยนะ เพราะมันเป็นจังหวะเข้ากะเนื้อเพลงของนู๋อ่ะ เป็นบรรยากาศชื่นมื่นเหมือนการหาเสียงก่อนเลือกตั้ง ลูกร้องไป คุณพ่อก็หัวเราะก๊ากๆ ขำเนื้อเพลงของนู๋
อย่างเพลงเอบีซี นู๋จะร้องปิดท้ายว่า
No more, no more ABC, next time don’t sing with me
ขอโทษ เนื้อนี้แม่ไม่ได้สอนเลยนะ นู๋ร้องเอาเองอ่ะ
ส่วนเพลง บา บา แบล็คชีพ ก็จะประมาณ
BA BA Black sheep Have you any war? Yes sir Yes sir one to four
พอแม่เดินเข้าไปเอ็ดคุณพ่อว่า ทำไมไม่แก้ให้ลูก มรรคณิชาทำหน้างงๆ ไม่เก็ทว่าแม่พูดอะไร ส่วนคุณพ่อบอกว่า “ปล่อยให้ร้องงี้ดีแล้ว เป็นตัวของตัวเอง เอิ้กกก”

เมื่อคืน พ่อเกริ่นๆ ว่าจะไปช้อปปิ้งของขวัญคริสต์มาสให้มรรคณิชา แม่เลยค้อนควับ
“ไม่ต้อง ฉานซื้อเสร็จแล้ว” พ่อคงอยากแก้ตัวจากปีที่แล้วมั้ง โดนแม่ยำเละตุ้มเป๊ะ
ถึงงั้นก็เหอะ พ่อก็ยืนยัน ไม่ยืนยันธรรมดา อาทิตย์ที่แล้วไปซื้อเสื้อผ้าสำหรับใส่คริสต์มาสให้นู๋ด้วย แม่ดูๆ แล้วก็ไม่ปลื้ม กะเอาชุดไปคืน เลยชวนนู๋ไปห้างด้วยกัน
มรรคณิชาเหมือนรู้...ดักคอแม่ว่า “แม่ ชิชาชอบเดรส ให้ชิชาใส่แดนซ์นะ แม่ไม่คืน”
แหะ แหะ งานนี้คุณแม่รีบเปลี่ยนเรื่องเลย
โชคดีที่ไปคืนนะลูก ไปถึงอีเสื้อชุดนี้ มันดันลดราคาตั้ง 50 เปอร์เซ็นต์ หยั่งงี้ นู๋ขอร้องแม่ยังไง แม่ก็ทำใจไม่ได้ละ ต้องคืนๆๆๆ
กลับถึงบ้าน บอกพ่อเอาความดีความชอบ
“รู้ไหม วันนี้ ฉันช่วยหาเงินคืนเข้าบัญชีเราได้ตั้งร้อยเหรียญ”
พ่อหน้างอ บอกว่า “ฉันอุตส่าห์เลือกชุดด้วยตัวเองให้มรรคณิชานะ”
แป่วววว
เล่นเอาแม่นอนไม่หลับ .... ก่อนเข้างานวันเสาร์ แอบไปยืนวนในห้าง ซื้อชุดนั้นกลับมาดีไหมว๊า
เป็นซะหยั่งงี้แหละคุณแม่อ่ะ

พูดถึงเรื่องเสื้อผ้า เป็นอะไรที่ต้องห้ามจริงๆ เลยนะลูก อย่าได้บังอาจโชว์ความสามารถในการเดาใจเทสต์ชาวบ้านด้วยการซื้อเสื้อผ้าเป็นของขวัญ
เหมือนแกรนด์มางัย
(เอาแล้ว จะนินทาแกรนด์มา อิอิ)
วันเกิดแม่ทุกปี แกรนด์มาเป็นต้องซื้อเสื้อผ้าให้แม่เป็นของขวัญ แม่ก็ยอมใส่มาทุกปีนะ ปีนี้ แกะกล่องออกมา ตะลึงอึ้งโต่ะ ....
แม่ดูรู้เลยว่า แกรนด์มาเลือกซื้อของดีของแพงให้แม่ เนื้อผ้างี้ นุ่มเชียะ แต่ขอโทษ แบบหน่ะ เป็นแบบสำหรับยุคแกรนด์มานะคะ
แกรนด์มาขา คุณแม่รักแกรนด์มานะคะ คุณแม่ขอบคุณที่แกรนด์มาพาพวกเราไปฉลองวันเกิดคุณแม่ ให้หม่ำซีฟู้ดแพงๆ แถมทำแองเจิ้ลฟู้ดเค้ก ของโปรด ให้แม่ทานอีก แกรนด์มารู้ว่าคุณแม่ใกล้จะออกมาทำงานเต็มตัว ถึงอยากเตรียมความพร้อม หาเสื้อผ้าดีๆ ให้ใส่
แต่
ปีนี้ คุณแม่จะปฏิวัติคะ... คุณแม่เอาเสื้อที่แกรนด์มาให้ไปคืนห้าง (อีกแล้วคับทั่น)
แหะ แหะ ได้กิฟท์คาร์ดกลับมาสบายกระเป๋าอีกร้อยเหรียญ

มรรคณิชาจำสิ่งต่างๆ แล้วเรียบเรียงเป็นประโยค (ปะกิต) สวยๆ เป็นบทสนทนาที่ได้อรรถรส และเนื้อความดีมาก ลูกรู้จักเลือกใช้ศัพท์เก๋ๆ เช่น
ขึ้นต้นการแสดงความเห็นของนู๋ว่า Actually (ต่อด้วยอะไรก็ว่าปาย) 55 เก๋ไหมละ
พอผลงานอะไร ของใครก็ตาม ออกมาถูกใจ นู๋ก็จะร่วมชื่นชมว่า Perfect น่าหมั่นไส้เน๊าะ
แล้วเวลาจับผิดคุณแม่ !!!! นู๋ก็จะบอกว่า Remember ? (ต่อด้วยอะไรก็ว่าปาย)

นึกว่านู๋โตเป็นผู้ใหญ่ แต่ก็ม่ายช่ายเสียทีเดียว
ครั้งก่อน แม่เพิ่งปลื้มสอนนู๋เรื่องอย่าขีดเขียนบนประตู โถส้วม ฯลฯ มาวันนี้ อย่างที่เกริ่นตั้งแต่ต้น แม่มีระเบิดเวลาอยู่ในตัว นะ
แม่ผิดหวังที่ยัยแคที่ เบี้ยวนัดสัมพาดเป็นครั้งที่สาม แถมมะโหตัวเองที่ไม่มีประสิทธิภาพในการทำงานเมื่อคืนให้ได้ดีอย่างที่นึก (แม่ไม่อยากบ่นเรื่องมันส์ๆ ในที่ทำงานบนไดอารี่ของลูกเลย เด๋วมานจะแปดเปื้อนด้วยสารพัดสิงสาราสัตว์ 55 แค่บ่นให้อี๊จิ๋มฟังก็พอหายเคียดๆ แระ)
ตอนเช้าแม่ลูกเข้าขากันดี ลูกวาดรูปต่อเส้น 1-10 อย่างหนุกหนาน เผอิญปวดฉิ๊งฉ่อง เลยชวนแม่มาพ้อตตี้ พร้อมกะติดปากกาเมจิคอยู่ในมือ แม่รอนู๋ทำธุระหน้าคอม
เดาว่า ลูกคงมันส์มือจากแบบฝึกหัดเมื่อครู่อยู่ เลยเผลอขีดเส้นแดงๆ ละเลยบนโถนั่ง ระหว่างทำธุระ
แม่โผล่มาเห็น ตรงเข้าคว้าปากกากลับทันที พร้อมกับแผดเสียงแหบๆ ที่พยาย๊าม ให้มันดังที่สุดเท่าที่จะทำได้
ลูกก็คงตกใจ แน่ะ กำปากกาในมือแน่น ไม่ยอมแม่เหมือนกัน
วินาทีนั้น แม่ก็แปลกใจในปฏิกิริยาของนู๋นะ แต่ความมะโหเข้าครอบงำ เพราะอีปากกาด้ามนั้นมันเป็นแบบ PERMANENT!!! มะเช้า แม่ยังล้างครัวที่พ่อทำเละๆ ไว้ไม่เสร็จเลยว๊อย ต้องมาขัดส้วมอีกเหรอเนียะ
พอแม่งัดปากกาคืนได้... ต้องวิ่งหนีลูกตัวเอง ไปยืนทำใจ
มรรคณิชายิ่งตกใจเข้าไปใหญ่ พยายามวิ่งมาหาแม่ ปากก็บอก “ไม่เอาแม่ๆๆ”
ประโยคนี้ เดิมแม่เคยนึกว่า ลูกปฏิเสธแม่ แต่แท้ที่จริง มรรคณิชาน่าจะหมายถึง
“ไม่เอา แม่อย่าทำอย่างนี้ อย่างนั้น” หรือ “ไม่เอา คือ นู๋จะไม่ทำ พร้อมกับร้องเรียกหา แม่ มากกว่า
แม่คิดอยู่ครู่ใหญ่ ก่อนจะหยิบปากกาโยนลงถังขยะต่อหน้ามรรคณิชา เพื่อเป็นการให้บทเรียนกะนู๋... กลายเป็นราดน้ำมันเข้ากองไฟ... มรรคณิชาวิ่งปรู๊ด แทบจะเข้าไปกอดถังขยะ...มือล้วงหาปากกากลิ่นสตอเบอร์รี่สุดที่รักทันที ...
“สต๊อป มรรคณิชา แม่ไม่อนุญาติให้นู๋คุ้ยขยะ... แม่บอกนู๋แล้วว่า ไม่เขียนเลอะเทอะนะ ในเมื่อนู๋ไม่เชื่อ แม่ก็จะทิ้งปากกา ต่อไปนู๋ยังเขียนในที่ๆ ห้ามอีก แม่ก็จะทิ้งปากกาทุกครั้ง”
ลูกร้องไห้ โศกาอาดูร อยู่นาน ก่อนจะเข้ามากอดแม่
แม่ยังไม่ใจอ่อน
ถือโอกาสสอน (หรือล้างแค้นก็ไม่รุ ) ต่อ
“ชิชา ผิดต้องทำยังไง ต้องขอโทษ”
ลูกตะคอกใส่แม่ “ขอโทด”
“ไม่ได้ ต้องใช้โทนเสียงนุ่มนวล”

ยัง ยังไม่จบ
แม่เอาอีก ทีนี้ ให้มรรคณิชาจัดการ “คลีนอัพ” บรรดาของเล่นเลอะๆ เทอะๆ ให้หมด งานนี้ คลีนอัพอีกร่วมครึ่งชั่วโมงคะ

มานั่งคิดดู แม่รู้สึกเสียใจนะ
คงเพราะอารมณ์แม่ตอนนี้ ยังคิดไม่ตกเรื่องวิธีแก้ปัญหาที่ทำงาน ฯลฯ ซ้ำยังมาแก้ปัญหากะลูกด้วยอารมณ์อีก ทั้งๆ ที่มรรคณิชาออกจะแสนดี รักแม่มากขนาดนี้ แม่อบรม ขอให้นู๋ช่วนทำอะไร มรรคณิชาก็ตั้งใจช่วยทุกครั้ง อะไรเนียะ กะตัวแสบๆ ที่ทำงานแม่ยังไม่เคยแผดเสียงเร้ย ดั๊นมาแผดกะลูกรักได้... เดินไปเล่าให้พ่อฟัง พ่อเลยสารภาพบ้างว่า
“วีคเอ้นท์นี้ฉันก็เสียงดังใส่ลูกเหมือนกัน แต่เธออย่าคิดมากสิ อย่าตั้งความหวังว่า เราต้องเป็นพ่อแม่ที่เพอร์เฟ็ค”
เอ้า
ฟังแล้วแม่ไม่รู้สึกดีขึ้นเลย ต้องรีบเดินหนีออกมา ก่อนที่สมองจะพาลมะโหคุณพ่อ...บังอาจมาแผดเสียงกะลูกฉานเร๊อะ...(ฉานแผดได้คนเดียว???!!!)

จบแบบเคียดๆ

ps. คุณแม่ติดค้างงานแปลพัฒนาการของเด็กพรีสกูล ตอนนี้เสร็จแล้วนะคะ เชิญตามไปที่กระทู้ห้องชานเรือนได้เลยคะ

//www.pantip.com/cafe/family/topic/N6142333/N6142333.html




Create Date : 18 ธันวาคม 2550
Last Update : 18 ธันวาคม 2550 16:12:18 น. 10 comments
Counter : 371 Pageviews.

 


โดย: KyBlueSky วันที่: 18 ธันวาคม 2550 เวลา:17:18:05 น.  

 
อ่านแล้ว.......................เห็นใจทั้งคุณพ่อคุณแม่และคุณลูก
การเป็นพ่อเป็นแม่ไม่ง่ายเลยนะครับ


เป็นกำลังใจให้คุณแม่และคุณพ่อน้องมรรคนะครับ
ปล. ผมไปอ่านเจอที่บ้านคุณแม่น้องรันเลยนำมาฝากครับ
emoemo
v
v

คุณหมอจิตเวชเด็กในโรงพยาบาลแห่งหนึ่ง

ยืนยันมาว่า "วินัย จะแก้นิสัยแย่ๆของเด็กได้"

แต่แม่ต้องทำความเข้าใจกับ "วินัย" นี้ให้ดีก่อน

คุณหมอสอนว่า การที่จะให้เด็กประพฤติตนเป็นไปตามปกติ ที่เด็กดีควรเป็นนั้น

ต้องเริ่มจากการฝึกให้เด็กได้รับรู้ และซึมซับไว้ว่า

อะไรควรกระทำ และอะไรไม่ควรกระทำ

และการที่จะทำให้เด็กได้ซึมซับความเข้าใจอันดีนี้ไว้ได้นั้น

ต้องกระทำแบบเป็นประจำ ซ้ำๆ ทุกวัน และตลอดไป

ซึ่งนั้นก็คือการ "ฝึกวินัย" นั้นเอง

หลักการฝึกวินัยให้ลูก

หลักการฝึกวินัยให้ลูก
(click เพื่ออ่านต่อ) emo


เผื่อเป็นประโยชน์กับคุณแม่ครับ

สู้ๆ นะครับ
emoemoemo


โดย: KyBlueSky วันที่: 18 ธันวาคม 2550 เวลา:17:29:40 น.  

 
ลป. น้องมรรคขรา.................น้องมรรคคนดีของป๋ากีกี้
ไม่ดื้อไม่ซนกับคุณแม่คุณพ่อนะครับ
ป๋ากีกี้ร้ากกกกกกกกกกกกกกกแสนรักกกกกกกกกกน้องมรรคครับ


โดย: KyBlueSky วันที่: 18 ธันวาคม 2550 เวลา:17:34:35 น.  

 
เป็นกำลังใจให้แม่นู๋มรรคค่ะ เลี้ยงลูกคนนึงยากจังเนอะ

สู้สู้นะคะ


โดย: quiquie1306 วันที่: 18 ธันวาคม 2550 เวลา:17:35:11 น.  

 
ขอบคุณนะคะที่ไปเยี่ยม

โหวันนี้อ่านยาวเลยค่ะ อิอิ

เลี้ยงลูกจะให้ได้ดีมันก็ยากเหมือนกันนะคะ นึกแล้วก็คิดถึงพ่อกับแม่ที่เลี้ยงเราจนเติบใหญ่ได้

ขอให้น้องมรรคณิชาเติบใหญ่เป็นเด็กดีของคุณพ่อกับคุณแม่นะคะ


โดย: thaispicy วันที่: 19 ธันวาคม 2550 เวลา:0:13:05 น.  

 
คุณพ่อ...บังอาจมาแผดเสียงกะลูกฉานเร๊อะ...(ฉานแผดได้คนเดียว???!!!)...นางฟ้ารู้แล้วค่ะ ว่าบ้านนู๋มรรค..ใครใหญ่สุดในบ้าน

สุขสันต์วันเกิดแม่นู๋มรรคด้วยนะคะ
ขอให้มีความสุข คิดหวังสิ่งใดให้สมปรารถนา สุขภาพร่างกายแข็งแรงด้วยค่ะ

แม่นู๋มรรคเกิดเดือนเดียวกับชาลีเลยค่ะ ชาลีเกิดวันคริสมาสต์พอดีเลย...


โดย: นางฟ้าของชาลี วันที่: 19 ธันวาคม 2550 เวลา:0:48:44 น.  

 
แม่อ้วนก้อต้องรอคางย้อยเวลาจะคลิกกลับไปหาเพื่อนๆคนอื่นทั้งที่อยากกลับไปหาใจจะขาด
ยิ่งเพื่อนที่ลงภาพไฟล์ใหญ่ ลงหลายภาพจะไปหายากแต่ก้ออยากไปหาทุกคนเลย เนาะ แม่นู๋มรรค


โดย: แม่อ้วนคนสวย วันที่: 19 ธันวาคม 2550 เวลา:8:42:43 น.  

 
นั่นซินี่ก็รู้สึกอย่างนั้นเหมือนกัน

ลูกฉาน ฉานเสียงดังได้คนเดียว

แต่เด็กก็คือเด็กอ่ะนะ อย่าไปเอาจริงเอาชนะแกเลย

พอเราทำแล้วก็มานั่งสงสารลูกทุกที..


โดย: samelaa (samelaa ) วันที่: 19 ธันวาคม 2550 เวลา:8:43:28 น.  

 
อ่านแล้วเหนื่อยแทนเลย เหอ เหอ เหอ
แล้วก็อ่านแล้วรู้สึกดีที่ไม่คิดมีลูก
ก๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกก


โดย: หัวใจสีชมพู วันที่: 19 ธันวาคม 2550 เวลา:9:47:23 น.  

 
สงวนสิทธิ์ ในการแผดเสียงสำหรับ 1 ท่านเท่านั้น คิคิ


โดย: hypnosis วันที่: 19 ธันวาคม 2550 เวลา:11:11:07 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

มรรคณิชา
Location :
Sleepless in Seattle United States

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]




สวัสดีคะ
นู๋ชื่อ มรรคณิชา.... เรียกนู๋เต็ม ๆ นะคะ เพราะนู๋ไม่มีชื่อเล่นคะ ... อยากรู้จักนู๋ ก็ต้องตามไปช่วยอ่าน ช่วยคอมเม้นต์นะคะ แม่นู๋จะได้มีกำลังใจ
แก้ไขเพิ่มเติมคะ....
มีคุณน้า คุณพี่ หลายคนมักถามคุณแม่เสมอๆ ว่า "ชื่อของนู๋ แปลว่าอะไร"
บอกเลย ไม่เล่นตัว...อิอิ
มรรค มาจากคำว่า "มรรค 8" ในศาสนาพุทธไงคะ...คุณแม่คงอยากเห็นนู๋เป็นเด็กดี...แถมเวลาสะกดเป็นภาษาปะกิต คุณแม่ใช้ชื่อคุณพ่อสะกดซะเลย...งานนี้ คุณพ่อหน้าบานคะ
ส่วน ณิชา แปลว่า บริสุทธ์
พอมารวมกะ "มรรค" ชื่อนู๋เลยเก๋กู๊ดซ้า

แก้ไขเพิ่มเติม (อีก 5/29/2011)
แขกเค้ามีดาราหญิงชื่อ มานิชา คล้ายชื่อนู๋มากเลย แรกๆ แม่ก็ปลื้มหรอกนะ แต่หลังๆ ชักหวั่นไหว เพราะเพื่อนร่วมงานของพ่อชื่อนี้เปี๊ยบ เป็นตัวป่วนที่ทำคุณพ่อปรี๊ดส์บ่อยๆ

แม่พบว่า เด๋วนี้ เวลาเรียกมรรคณิชาเต็มๆ คือการทำเสียงเข้ม ในเหตุการณ์ปกติ แม่เรียกนู๋ ว่า "ลูก" "นู๋" หรือ ไม่ก็ "ชิชา" "ชา"
Friends' blogs
[Add มรรคณิชา's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.