Group Blog
 
<<
ธันวาคม 2549
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31 
 
31 ธันวาคม 2549
 
All Blogs
 
ไม่สิ้นปีซะที...

ก่อนอื่น ขอขอบคุณทุกๆ ท่านที่เข้ามาแวะเยี่ยมเยียน อวยพรปีใหม่กันแล้วนะคะ... ช่วงนี้ ไม่ค่อยมีเวลาแวะบล็อกไหนๆ มากนักคะ... พยายามอ่านหนังสือให้หมดกอง ก่อน บวกกะ มรรคณิชาเพิ่งฟื้นไข้ เลยต้องเอาใจคุณนู๋มั่กๆ หน่อย...จริงๆ คุณนู๋ก็ไม่ได้เรียกร้องอ่ะคะ แต่คุณนู๋ดันทำตัวน่ารัก คุณแม่เลยอยากจีบเอามานั่งตักเจ๊าะแจ๊ะเสียหน่อย... ส่วนใหญ่ก็จะอ่านหนังสือด้วยกัน และก็เล่นเกม ซึ่งได้มาจากวันคริสต์มาสเยอะมาก... ที่มรรคณิชาชอบสุดๆ ก็ตัวต่อเลโก้... ต่อแหลกคะ ต่อเป็นรถไฟ ต่อเป็นดู๊ด (Dude) ซึ่งคุณแม่ต้องพยายามจินตนาการตามเธอให้ทันคะ เธอเปลี่ยนไวมั่ก...อิอิ

วันนี้ แม่ลูกเปลี่ยนบรรยากาศคนกันเอง (แบบเห็นหน้ากันแค่สองคน) ด้วยการไปเยี่ยม แม่จ๋า ที่อพาทเม้นต์หลังใหม่... ที่จริง ตั้งใจไปกระตุ้นแม่จ๋าเรื่องที่คุณแม่ จะอุทิศตัวช่วยแม่จ๋า ติวสอบข้อเขียนใบขับขี่ แต่แม่จ๋าส่อแววเป็นนักเรียนเกเร... กระตุ้นทีไร ก็บ่ายเบี่ยงทุกที ศุกร์ที่แล้วก็แฮงค์ซ้า วันนี้ ก็ตื้อขอเที่ยวเล่นฉลองสิ้นปี...เฮ้อ

เริ่มรายการทัวร์กะแม่จ๋า ที่ร้านส้มตำ เวียงทอง... เป็นร้านคนลาวที่คึกคักสุดๆ เพราะรสชาด “แซ่บอีหลี” ไม่มีดัดแปลงเอาใจลิ้นฝรั่ง...
แต่
เปิปแล้วผิดหวังเด้อ... ส้มตำขมอ่ะ ไม่รู้ทำไม แถมไก่ก็สตุๆ พิกล ปลาราดพริกก็ไม่ค่อยสด... คุณแม่เลยกินไม่ค่อยคุ้ม ผิดกะมรรคณิชา จ๊กแต่ข้าวเหนียว ตาลอยมองพัดลมเพดาน เพลินเชียะ...

ต่อด้วยแวะร้านวีดีโอให้แม่จ๋าขนไปดูโต้รุ่ง แม่จ๋าหอบซะตัวเอียง จากร้านวีดีโอ แม่จ๋าพาเล็ดลอดไป ตลาด แม่โขง... ความจริงขับเข้ารูเล็กๆ แค่บล็อกเดียว แต่น่ากัวมั่กๆ เริ่มจากรถคันหน้าขับรีๆรอๆ พิกล เสร็จแล้ว เค้าก็ไปจอดต่อท้ายรถพี่มืด แล้วก็มีพี่มืดอีกทั่นเดินมาเกาะข้างรถ... เอื้อก เหมือนฉากซื้อขายยาเสพย์ติดในหนังเลยแหละ... คุณแม่ไม่แน่ใจว่า ควรขับเบียดขึ้นไปหรือเปล่า เพราะพี่มืดแกเล่นยืนเกาะข้างรถชนิดเหลือที่ให้คุณแม่ขับสวนน้อยมาก...คุณแม่เลยถามแม่จ๋าว่า เอาไง
“พี่ๆ รีบขับขึ้นไป เสียวอ่ะ”
“อ้าว เฮ้ย บ้าเหรอ แล้วดันบอกให้ขับลัดเข้ามาได้ไงวะ...”
นี่เป็นครั้งแรกที่ คุณแม่เห็นมุมบอดของซีแอ๊ดเติ้ล... ครั้งแรกจริงๆ ตอนหลัง แม่จ๋าเล่าว่า แถบนี้เป็นถิ่นของพวกอินโดจีน กะพี่มืด...บ้านและร้านค้าส่วนใหญ่ก็จะออกแนวโบว์ๆ และซ่อมซ่อ

พอแวะตลาดแม่โขง คุณแม่ไม่ค่อยได้ซื้ออะไร เพราะตังค์หมด...ก้อร้านส้มตำรับแต่เงินสดง่ะ... เจ้าของร้านใจดี ให้ลูกแพร์กะมรรคณิชามาลูกนึง... นี่ละน๊า ตั้งกะมีนู๋นี่ ไปไหนได้ของฟรีตลอด อิอิ
แม่จ๋าหอบซื้อของซะตัวเอียง ... พอขึ้นรถมาได้ คุณแม่ได้กลิ่นตุๆ เดาว่าต้องเป็นปฏิบัติการของมรรคณิชาแน่ๆ คุณแม่เลยไล่ปล้ำจับนู๋ถอดในรถ... ในใจก็นึก
“เวรๆๆ จะเช็ดสำเร็จปล่าวว๊า ไม่ชอบเลย ล้างแบบไม่ใช้น้ำสำหรับของหนักๆ เนียะ”
กว่าจะถอดนู๋ได้ก็หอบแฮ่กๆ ลูกบิดซ้าย บิดขวา ปากก็โวยๆวายๆ
“โนๆๆ ไม่ชอบ โนๆๆ”
ปรากฏว่า ถอดออกมา มรรคณิชาหอมสะอาด... ไม่มีสิ่งแปดเปื้อนใดๆ ในผ้าอ้อม....แล้วกลิ่นมาจากไหนฟระ...
เอ่อ
ส้มตำปลาร้าที่แม่จ๋าซื้อกลับไปฝากน้าจุ๊คนี่เอง...โธ่ ลูกแม่ถูกใส่ร้าย

เลยต้องพามรรคณิชาไปปลอบใจ ด้วยการพาไปดูซานตาครอสใน ดาวน์ทาว์น...(ไอเดียแม่จ๋า)... พวกเราก็ขับตลุยฝ่ารถที่ติดมั่กๆ ไม่เข้าใจว่าทำไมถึงติด มานยังซื้อของกันไม่เสร็จเหรอฟระ...
ไปถึง...ไม่มีซานต้า
เศร้าเลย...

แม่จ๋าพากลับบ้าน หลงทางอีกตะหาก... แม่จ๋า ตลกดี เวลาบอกทาง แกจะบอกแม่ว่า ขับ”เลน”ไหน ด้วยพูด
“ซ้าย ขวา”อะไรเนียะ
แต่คนฟังอย่างคุณแม่ ก็ตีความเป็นว่า ให้ “เลี้ยว”
นี่แหละ ถึงได้หลง... ยังดี แม่จ๋าพากลับมาได้...และมรรคณิชาก็ถือโอกาสงีบ ระหว่างที่เราหลงๆ กันวุ่นวาย

พรุ่งนี้จะสิ้นปีแล้ว จะทำอะไรดีน๊อ



Create Date : 31 ธันวาคม 2549
Last Update : 31 ธันวาคม 2549 15:23:12 น. 2 comments
Counter : 278 Pageviews.

 

ขอให้มีความสุข

คิดสิ่งใดให้สมปราถนา ทุกๆประการ

สุขภาพร่างกาย แข็งแรง

ร่ำรวย ยิ่งๆๆขึ้นไป

นะค่ะ

ไว้จะแวะมา ที่นี่บ่อยๆค่ะ



โดย: STAR ALONE (STAR ALONE ) วันที่: 31 ธันวาคม 2549 เวลา:18:19:41 น.  

 
สวัสดีปีใหม่ 2550



โดย: ไม้หอม (Maihom ) วันที่: 31 ธันวาคม 2549 เวลา:21:35:59 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

มรรคณิชา
Location :
Sleepless in Seattle United States

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]




สวัสดีคะ
นู๋ชื่อ มรรคณิชา.... เรียกนู๋เต็ม ๆ นะคะ เพราะนู๋ไม่มีชื่อเล่นคะ ... อยากรู้จักนู๋ ก็ต้องตามไปช่วยอ่าน ช่วยคอมเม้นต์นะคะ แม่นู๋จะได้มีกำลังใจ
แก้ไขเพิ่มเติมคะ....
มีคุณน้า คุณพี่ หลายคนมักถามคุณแม่เสมอๆ ว่า "ชื่อของนู๋ แปลว่าอะไร"
บอกเลย ไม่เล่นตัว...อิอิ
มรรค มาจากคำว่า "มรรค 8" ในศาสนาพุทธไงคะ...คุณแม่คงอยากเห็นนู๋เป็นเด็กดี...แถมเวลาสะกดเป็นภาษาปะกิต คุณแม่ใช้ชื่อคุณพ่อสะกดซะเลย...งานนี้ คุณพ่อหน้าบานคะ
ส่วน ณิชา แปลว่า บริสุทธ์
พอมารวมกะ "มรรค" ชื่อนู๋เลยเก๋กู๊ดซ้า

แก้ไขเพิ่มเติม (อีก 5/29/2011)
แขกเค้ามีดาราหญิงชื่อ มานิชา คล้ายชื่อนู๋มากเลย แรกๆ แม่ก็ปลื้มหรอกนะ แต่หลังๆ ชักหวั่นไหว เพราะเพื่อนร่วมงานของพ่อชื่อนี้เปี๊ยบ เป็นตัวป่วนที่ทำคุณพ่อปรี๊ดส์บ่อยๆ

แม่พบว่า เด๋วนี้ เวลาเรียกมรรคณิชาเต็มๆ คือการทำเสียงเข้ม ในเหตุการณ์ปกติ แม่เรียกนู๋ ว่า "ลูก" "นู๋" หรือ ไม่ก็ "ชิชา" "ชา"
Friends' blogs
[Add มรรคณิชา's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.