Group Blog
 
<<
พฤศจิกายน 2554
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930 
 
17 พฤศจิกายน 2554
 
All Blogs
 
ในวันชิลๆ

ชิลแรก คือ น้าหญิงจัดแท้งกิ้วปาร์ตี้ สำหรับแม่ๆ ที่ไปช่วยงานระดมทุน น้าหญิงจทำก๋วยเตี๋ยวต้มยำให้หม่ำกัน แค่ได้ยินชื่อ น้ำลายแม่ก็หยดติ๋งๆ

แม่จัดแจงอีเมล์ตอบไปว่า จะทำข้าวเหนี่ยวเปียกลำไยไปเสริม และตามด้วยโค้ก... ถามว่า ทำไมต้องสองอย่างนี้ ก็เพราะที่บ้านมีของนะสิ ลำไยนี่ เหลือมาจากงานคัลเชอร์วีคก่อนงัย ตัวแม่เองก็ไม่ค่อยชอบลำไยนัก เกิดมาก็ไม่เคยทำเมนูนี้ด้วย จึงนับเป็นโอกาสดี เพราะทำขึ้นมา ก็มีคนช่วยกิน คำสองคำ ยังดีกว่าแม่ต้องมานั่งซัดคนเดียวเน๊อะ
ส่วนโค้กนี่ เอาไปแจมเพราะนู๋ต้องใช้ขวดเปล่ามาทำการทดลองวิทยาศาสตร์ ซึ่งแม่ๆ แต่ละคน ไม่ค่อยอยากกิน เพราะมันอ้วนเร็วมาก แต่พอรู้ว่า แม่ต้องการขวดเปล่า ทุกคนเลยช่วยกันเล็ม จนในที่สุด ขวด 2 ลิตรก็เกือบหมด (ยังดีกว่าให้แม่เทลงท่อเน๊อะ)

แม่ส่งนู๋เสร็จก็รีบบึ่งกลับบ้าน มาจุดเตาทำข้าวเหนียวเปียก ทำไม่ยากอย่างที่ห่วง ติแต่ต้องเสียเวลาคนๆๆ ไม่ให้ข้าวเหนียวติดหม้อเท่านั้น

ทำเสร็จหมุนซ้ายหมุนขวา แพ็คโน่นนี่ พร้อมเดินทาง อ้าว ในที่สุด ดันลืมลูกชิ้นเต้าหู้ของตัวเองซะนี่ เลยต้องกินเตี๋ยวเปล่าๆ แต่ก็ยังอร่อยแซ่บๆๆ นะ กินจนลุกไม่ขึ้นเลย

แม่แอบกระซิบน้าหญิงว่า ขอบคุณมากที่สละบ้านมาเพื่อการนี้ ใครๆ เห็นว่าเราไม่ได้ทำงานทำงาน เป็นแม่บ้านอย่างเดียว อาจไม่รู้ว่า มันวุ่นทั้งวันเด้อ วันนี้ ได้มานั่งกินเตี่ยวอาหย่อยๆ คุยแซวกันไปมา นินทารัฐบาลปู ฯลฯ ก็กลายเป็นวันที่สบายอก สบายใจที่สุด

ตกเย็น พานู๋กะน้องเฟย์ไปเรียนเปียโน ปรากฏว่า น้าป้อมรถเสีย ต้องฝากน้องเฟย์ไว้กะเรา แม่เตรียมเมนูเป็นข้าวไข่เจียวสำหรับนู๋ ก็อดเป็นห่วงไม่ได้ว่า เอาลูกเค้ามาเลี้ยง ไม่ให้กินดีๆ คิดได้ดังนี้ แม่ก็รีบหมุนหาน้าหญิงว่า เตี๋ยวตอนกลางวันยังพอมีเหลือให้เด็กเล็กๆ สักชามไหม
น้าหญิงอึกอักนิดหน่อย ถามย้ำว่า สำหรับเด็กคนเดียวใช่ไหม
น่านแหละคะ ที่อิฉันต้องการ
หมดห่วงไปอีกเปลาะ ดร็อปนู๋เข้าเรียนเปียโนแล้ว แม่ก็ตีรถพาน้องเฟย์ไปกินเตี๋ยว (หือๆๆๆ น่ากินมั่กๆ) น้องเฟย์พอเห็นชามเตี๋ยวเตรียมตั้งท่าถามว่า "ต้องกินให้หมดป่าวคะ" (จริงๆ มันไม่เยอะเลยนะลูก ป้าเทเข้าปากพรวดเดียวอ่ะ)
แต่พอได้ชิมคำแรกน้องเฟย์ซัดหมดในสิบนาที 55
สงสารนู๋จังไม่ได้กินกะเค้าด้วย


ชิลต่อมา
แม่รับอาสาช่วยคุมเด็กๆ ห้องนู๋ไปดูละครเรื่อง เด็กเลี้ยงแกะ ครูของนู๋เก่งที่สุดในโลก วางแผนให้เด็กๆ ขึ้นรถเมล์ไปโรงละครกัน เป็นอะไรที่สนุกมาก ฟ้าฝนก็ปราณี ตกมาเป็นกระสาย ไม่เป็นพายุอย่างตอนที่อ่านพยากรณ์ไว้

แม่คุมเด็กสี่คน มีนู๋ ไปเปอร์ นีน่า และดอนนี่ ซึ่งเป็นโอกาสดีทำให้แม่ได้รู้จักไปเปอร์ดีขึ้น และรู้สึก"หลง" เด็กคนนี้ขึ้นมาเต็มๆ จากเดิม ที่เคยเห็นชีเดินเหมือนวิญญาณล่องลอยในห้องบ่อยๆ ปรากฏว่า วันนี้ แม่เข้าใจชีมากขึ้น จริงๆ ชีเป็นเด็กหวาน และติสท์มาก เสียงร้องเพลงของชี ใสเหมือนระฆังเงิน
แม่จัดให้นู๋พาร์ตเนอร์กะนี่น่า ซึ่งเป็นเด็ก ป 2 พูดจารู้เรื่อง และนู๋เองก็เป็นเด็กที่รู้เรื่องด้วย แม่เองคุยไปเปอร์และดอนนี่เป็นเหลัก เพราะสองคนนี้ มักเตลิดเปิดเปิงบ่อยๆ เด๋วตกถนนไป แม่แย่แน่ๆ

รถเมล์พาเรารถเขาอีกด้าน เออ ดี แม่ได้รู้เส้นทางใหม่ๆ เพิ่มขึ้น นู๋เองก็ตื่นเต้น เพราะโรงละครอยู่ติดกับห้องสมุดในดวงใจของเรา นู๋เลยโม้กะเพื่อนๆ ใหญ่ว่า ตรงไหนเป็นอะไร และชี้ให้ดูร้าน เฟร้นช์เบเกอร์รี่ที่เราสองคนมักไปสิงทุกครั้งที่ไปห้องสมุด

ดังนั้น ถึงฝนจะตก อากาศออกจะหนาว แต่แม่ว่าเป็นวันที่เรามีความสุขมากอีกวันนะ

แม่ตัดสินใจให้นู๋งดคลาสฮิปฮอป เสียเลย หนึ่งแม่หนาว สอง เราต้องหาเวลาทำ โปรเจควิทย์ฯของนู๋ไงละ

นู๋ทำการทดลอง สร้างม็อคอัพชั้นของหิน ซึ่งต้องสร้างสามชั้น แม่ให้นู๋ทำเองทั้งหมดด้วยใจระทึก แม่ต้องมองนู๋อย่างข่มใจมั่กๆ
นู๋คอยจะพูดแต่ว่า "ทำไม่ได้ๆ แม่ช่วยหน่อย"
แต่แม่ช่วยแค่ส่วนที่เด็กทำไม่ได้จริงๆ อย่างเช่นตัดขวดโค้ก หรือคนปูน

เกิดมาแม่ไม่เคยผสมปูนมาก่อน ไม่รู้เลยว่า ปูนนี่มันแห้งเร็วขนาดนี้เชียว ไม่ถึงห้านาทีมันแข็งด็อกเลย
ม็อคอัพของนู๋ หน้าตาจึงเละๆ นู๋บ่นไปห้วเราะไปว่า "เหมือนอึเลย"

แม่ชัดเคียด เลยสั่งให้นู๋ตัดสินใจเตรียมแผนสอง หากว่าม็อคอันนี้ใช้ไม่ได้ เอาไงละ
นู๋คิดฉับพลับตามสถานการณ์ "นู๋จะเปลี่ยนไปทำหัวข้อ ทำไมปูนปลาสเตอร์ถึงได้แห้งเร็วอย่างนี้"
เออ เอากะชีสิ แล้วมันจะเกี่ยวกับ โปรเจค "หิน" ยังไงฟระ

คืนนี้ ไปประชุมโรงเรียนมา (เห็นไม๊ วันๆ หน่ะ แม่ยุ่งจะตาย) ได้ฟังครูของนู๋พรีเซ็นต์แล้ว แม่อมยิ้ม อยากจะลุกมาประกาศเสริมกะที่ครูพูดว่า ใช่เลยคะครู ๆ สอนเด็กๆ ได้ดีเยี่ยม

อย่างวิชาเลข
ตอนนี้ ลูกแม่เก่งเลขในใจมาก คล่องปรื๋อเลย ตะแรกที่เอานู๋เข้าโรงเรียนนี้ แม่ทำใจไว้แล้วนะว่า วิชาการอาจไม่ได้มาก คงได้โซเชียล ที่ไหนได้ ๆ สองเด้งเลย

อย่างเรื่องภาษา
นู๋เขียนเล่าเรื่องได้เก่ง รู้จักโครงสร้างเนื้อเรื่อง คิดดู โปรเจควิทย์ของนู๋ๆ คิด และเขียนโครงงานได้เอง และรู้จักการตั้ง "สมมติฐาน" อีกตะหาก
เวลานู๋เล่าเรื่องต่างๆ ให้แม่ฟัง ก็พูดจาด้วยศัพท์แบบผู้ใหญ่ อย่างเช่น มีวันนึง นู๋เลาให้แม่ฟังว่า
Yesterday our recess is kind of a mess. Starting from Chloe fell from a log. I got hurt. Nina as well. Evan hit everybody except the girls. That's good. He improves a lot. I think he will be good like us.

อย่างโซเชียล
เด๋วนี้ นู๋เรียนรู้จะแก้ไขปัญหาประจำวันได้ดีขึ้น ต้องชมครูของนู๋มากๆ เลย ที่รู้จักสอนเด็กๆ ครูเอา มิสชิน เข้ามาพูดในคลาส มีโรลเพลให้เด็กๆ ดู ตามด้วยมีโน้ตบุ๊คเล็กๆ ให้เด็กเขียน วิเคราะห์ปัญหาอีกตะหาก

อย่างวิชาวิทย์
อันนี้ แม่อยากกระโจนเข้าไปหอมแก้มครูสิบฟอด แม่ไม่ได้คาดหวังอะไรมากเลยนะ แต่ครูของนู๋ใส่ใจทุกรายละเอียด รู้จักพลิกวิกฤติเป็นโอกาส ระหว่างที่โรงเรียนมีการก่อสร้าง เด็กไม่มีสนามเด็กเล่น ครูนู๋หันมาสอนเรื่องการก่อสร้างทันที ตามด้วย การศึกษาเกี่ยวกับก้อนหิน ครูให้เอ็นจิเนียมาพูดคุยกับพวกนู๋ในห้อง ให้นักธรณีวิทยามาสอนพวกนู๋ แม่ยังจำได้ วันที่นู๋นำเอาฟอสซิลกลับมาบ้านอวดแม่ นู๋บรรยายได้หมดว่า ชิ้นไหนเป็นอะไร
เดือนหน้า ครูจะจัดทริปไปมิวเซี่ยมเพื่อศึกษาเรื่องหินกันต่อ

โอ๊ย ขอบคุณนะคะ คุณครู ๆ เป็นครูที่ดีที่สุดในโลกคะ



Create Date : 17 พฤศจิกายน 2554
Last Update : 17 พฤศจิกายน 2554 12:03:40 น. 4 comments
Counter : 410 Pageviews.

 
สวัสดีครับ .... ไม่ได้เจอกันนานเป็นไงบ้างครับ สบายดีหรือเปล่า


โดย: ซามูไรพเนจร (เพลงดาบแม่น้ำร้อยสาย ) วันที่: 17 พฤศจิกายน 2554 เวลา:12:35:12 น.  

 
แวะมาเยี่ยมชม ขอบคุณค่ะ.....................


โดย: tadatul วันที่: 17 พฤศจิกายน 2554 เวลา:15:08:28 น.  

 
ขอบคุณ สำหรับข้อมูลดี ๆ มีประโยชน์





Sharp LC40LE830U | HP TouchPad | Nikon D7000 |Nikon D3100 14.2MP Digital SLR Camera | VIZIO XVT3D474SV


โดย: ao (javakhao ) วันที่: 19 พฤศจิกายน 2554 เวลา:19:48:08 น.  

 
เป็นดรงเรียนที่น่าทึ่งจริงๆค่ะ ที่อังกฤษถ้าจะมีดรียนแบบนี้ต้องนโรงเรียนเอกชนเลยละค่ะ


โดย: มารน้อยไร้สังกัด วันที่: 20 พฤศจิกายน 2554 เวลา:16:50:06 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

มรรคณิชา
Location :
Sleepless in Seattle United States

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]




สวัสดีคะ
นู๋ชื่อ มรรคณิชา.... เรียกนู๋เต็ม ๆ นะคะ เพราะนู๋ไม่มีชื่อเล่นคะ ... อยากรู้จักนู๋ ก็ต้องตามไปช่วยอ่าน ช่วยคอมเม้นต์นะคะ แม่นู๋จะได้มีกำลังใจ
แก้ไขเพิ่มเติมคะ....
มีคุณน้า คุณพี่ หลายคนมักถามคุณแม่เสมอๆ ว่า "ชื่อของนู๋ แปลว่าอะไร"
บอกเลย ไม่เล่นตัว...อิอิ
มรรค มาจากคำว่า "มรรค 8" ในศาสนาพุทธไงคะ...คุณแม่คงอยากเห็นนู๋เป็นเด็กดี...แถมเวลาสะกดเป็นภาษาปะกิต คุณแม่ใช้ชื่อคุณพ่อสะกดซะเลย...งานนี้ คุณพ่อหน้าบานคะ
ส่วน ณิชา แปลว่า บริสุทธ์
พอมารวมกะ "มรรค" ชื่อนู๋เลยเก๋กู๊ดซ้า

แก้ไขเพิ่มเติม (อีก 5/29/2011)
แขกเค้ามีดาราหญิงชื่อ มานิชา คล้ายชื่อนู๋มากเลย แรกๆ แม่ก็ปลื้มหรอกนะ แต่หลังๆ ชักหวั่นไหว เพราะเพื่อนร่วมงานของพ่อชื่อนี้เปี๊ยบ เป็นตัวป่วนที่ทำคุณพ่อปรี๊ดส์บ่อยๆ

แม่พบว่า เด๋วนี้ เวลาเรียกมรรคณิชาเต็มๆ คือการทำเสียงเข้ม ในเหตุการณ์ปกติ แม่เรียกนู๋ ว่า "ลูก" "นู๋" หรือ ไม่ก็ "ชิชา" "ชา"
Friends' blogs
[Add มรรคณิชา's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.