Group Blog
 
<<
พฤศจิกายน 2550
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930 
 
13 พฤศจิกายน 2550
 
All Blogs
 
นู๋ก็เคียดๆ เหมือนกันนะเออ

ระยะนี้ มีแต่เรื่องอะไรหนักๆ เข้ามานะ ทั้งลูกแม่ ทั้งงาน ทั้งพ่อของนู๋ และเพื่อนทางเน็ทของแม่ (อย่าว่าแม่ไร้สาระเลยนะลูก ก็ได้เพื่อนๆ แม่บ้านทางเน็ทนี่แหละ ทำให้ชีวิตแม่ไม่ร้ายสาระ โหวงเหวง จนเกินไป)

ใครว่าเด็กเล็กๆ ไม่รู้เรื่องนี่ไม่จริ๊ง ไม่จริง... อย่างวันนี้ แม่คุยโทรศัพท์กะน้าเป๊ปป้า พยายามคุยเบาๆ นะ ตะแรกนู๋ก็นอนกลิ้งเล่นดีหรอก แต่พอแม่พูดถึงปัญหาของนู๋ขึ้นมา นู๋หยุดกลิ้งทันที นอนนิ่งฟังอย่างตั้งใจ พอแม่วางหูปุ๊บ...แหม๊ รีบแร๋นเข้ามาถามเชียะ...
“แม่คุยกะใคร.. คุยอะไร”
เหอ เหอ

ช่วงที่แม่ทะเลาะกะพ่อ แม้เราไม่เคยทะเลาะกันต่อหน้านู๋เลย แต่นู๋รู้สึกถึงบรรยากาศมาคุ.. และจากการที่ นู๋เห็นแม่นั่งซึมกะทื่อ บางทีก็น้ำตาไหล บางทีนั่งกุมหัว
ขำดี นู๋วีนแม่วันนี้ นู๋ทำท่านั่งชันเข่า เอามือกุมหัว... แม่กำลังเคียดๆ อยู่ ก็เกือบหลุดก๊ากออกมา

มรรคณิชาวีนมากช่วงนี้ คงเพราะเคียดจากเรื่องพ่อแม่ทะเลาะกัน แล้วยังต้องปรับตัวรับกับการที่แม่ออกไปทำงานตอนวีคเอ้นท์.. เวลาแม่จะไปทำงาน แม่จะเล่าให้นู๋ฟังว่าแม่สนุกกะที่ทำงานแค่ไหน.. ทำให้มรรคณิชาดูโล่งใจ ปล่อยแม่ไปทำงาน บ๊าย บาย สะบัดก้นไปอย่างรวดเร็ว เท่าที่ฟังพ่อกะพี่ๆ เล่า นู๋ก็ดูจะใช้ชีวิตมีความสุขดีระหว่างแม่ไม่อยู่ ...แต่ คงเก็บกดเน๊อะ ถึงมาระบายออกตอนดึกๆ
ลักษณะเคียดๆ ที่นู๋แสดงออกมาคือ ตื่นมา ร้องไห้เศร้าโศก เด๋วจะเอาแม่ พอแม่จะกอดก็ไม่เอาแม่ สะบัดสะบิ้ง... เมื่อคืนร้องหนักมากกกก... หนักจนแม่ต้องล่าถอยออกไป กะให้นู๋เงียบเอง... คุณพ่อทำตัวเป็นพระเอก จะเข้าไปช่วยนางเอก... แม่ยืนดักห้ามหน้าประตูไว้ “ให้มันรู้คิว รู้สคริปต์ ซะม่าง” แต่พ่ออ้างว่า “ฉันเป็นพ่อ ฉันจะปลอบลูก”
เอ้า ตามสบาย
พ่อเข้าไปคุยเล่นกะนู๋ ๆ ไม่รับมุกคะ... ทุกอย่าง “โน” หมด...
เด็กลูกครึ่งนี่เก่งนะ คุยกะแม่ บอก “ไม่อาวๆๆๆ” พอเปลี่ยนมาเป็นพ่อ ก็บอก “โนๆๆๆ”
พ่อลองอยู่แค่สิบนาทีก็เลิก หันมาบอกแม่ว่า “Yup, you’re right, gotta let her go insane”
หุหุ
นานเหมือนกัน กว่าลูกจะได้สติ ให้แม่จับพ็อตตี้ ๆ เรียบร้อย นู๋ก็ “เสแสร้ง” แกล้งยิ้ม หัวเราะ...โห เฟคสุดๆ...
แม่ถือโอกาสอบรมนู๋เรื่องร้องไห้ กะตีแม่ ตีพ่อ...อือม์ ท่าทางยังไม่รับฟัง ส่ายหัวดิกๆ แม่ต้องรีบหยุด เด๋วกลับไปร้องแหกปากอีก ดึกมากแระ ไม่ไหวคะ

ตื่นมาร้องๆๆ ตลอดคืน... เหนื่อย ๆ งี้ เด็กๆ เค้าก็ตื่นเช้าได้นะคะ เกือบแปดโมง นู๋เดินมาลากแม่ไปเปิดทีวีให้หน่อย... ร้ายคะ ร้าย รู้ว่าเช้าๆ แม่ยังเบลอๆ ฉวยโอกาสดูทีวีเสียนี่
ทั้งวันวันนี้ ลูกเล่นบทนางเอกแสนงอนตลอดวัน... งอนจริงๆ นะ สะบัดสะบิ้ง..จน จน...เฮ้อ น่าตบมั่ก... แบบแม่เจอเยอะๆ ก็ชักหงุดหงิด วิ่งหนีไปเลย มีลูกวิ่งตามร้องห่มร้องไห้... บ้านนี้ แปลกๆ นะ 55
ทั้งวันวันนี้ ลูกวิ่งมาขอให้แม่กอดตลอดวัน... น่าฉงฉานเหมือนกันนะนี่
ทั้งวันวันนี้ ลูกหม่ำแหลก เฮ้อ ตอนป่วยก็ใช่ว่าจะอดอยากนะ นี่เริ่มค่อยยังชั่ว ก็ซัดแหลก (แต่ยังไม่ยอมกินผักเหมียนเดิม) เชื่อปะคะ ตัวแค่นี้ มื้อเย็น ล่อไก่เข้าไปคนเดียว ครึ่งตัว...
นี่ก็ซัดบิสกอติค ช็อคโกแลตเข้าไปดุ้นเบ้อเริ่ม ท่าทางแบตจะไม่หมดเอาง่ายๆ อือม์นะ กลางวันนอนไปเยอะด้วยนี่... ฉลองคะ ฉลอง เห็นพ่อแม่เซ็นสัญญาสงบศึก (ชั่วคราว) นู๋เลยดีใจ ทั้งกิน ทั้งเล่น ...พ่อก็ทำดีชดเชย ช่วยเล่นกะนู๋ซะ พ่อลูกเหงื่อออกหัวเปียกทั้งคู่



Create Date : 13 พฤศจิกายน 2550
Last Update : 13 พฤศจิกายน 2550 11:45:55 น. 5 comments
Counter : 311 Pageviews.

 
แม่นู๋มรรคมีอารมณ์ขันเล่าเรื่องได้ตลอดเลย

นี่ขนาดเรื่องเครียดนะคะนี่



อ่านไปยิ้มไป...


โดย: quiquie1306 วันที่: 13 พฤศจิกายน 2550 เวลา:18:35:47 น.  

 
คุณแม่น่ารักมากค่ะ...
คุณลูกก็น่ารักค่ะ

อิอิ น่ารักทั้งแม่ทั้งลูกเลยค่ะ...


โดย: Madam_Hatyai วันที่: 13 พฤศจิกายน 2550 เวลา:18:40:02 น.  

 
ที่บ้านมีคนสองยุคอยู่ค่ะ อะไรที่เป็นเรื่องประเพณีนี่ คุณย่าภุณจังจัดการให้ทำค่ะ สะใภ้ก็เห็นว่าเป็นเรื่องดีและไม่เสียหายก็รับได้ค่ะ ไม่เชิงโบราณหรอกค่ะ

.................................................................

เด็กๆนี่หล่ะตัวเครียดเลยค่ะ เราต้องคอยสังเกตดูค่ะ
นู๋มรรคณิชา นี่แสดงออกทางอารมณ์ชัดเจนก็ดีค่ะ จะได้ไม่เก็บกด ปล่อยออกมาแล้วก็จะดีขึ้นค่ะ
ภุณจังนี่ นอนกัดฟันค่ะ ตอนช่วงไปโรงเรียนใหม่ๆคงเครียดมาก เด็กสองภาษาอ่ะนะค่ะ ก็ยังงี้หล่ะเดี๋ยวนี้หายแล้วค่ะ
เรื่องลิ้นกับฟัน เป็นกำลังใจนะค่ะ ขอดูอยู่ห่างๆแบบห่วงๆนะค่ะ


โดย: samelaa (samelaa ) วันที่: 13 พฤศจิกายน 2550 เวลา:19:18:49 น.  

 
ชอบรูปน้องรูปนี้จังค่ะ..แกยิ้ม..ยิ้มจากใจจริงๆ..น่ารักค่ะ..คนไม่มีลูก..เข้ามาอ่านก็อยากจะมีกับเค้ามั่ง..เฮ้อ..


โดย: BLACK BERRIES วันที่: 13 พฤศจิกายน 2550 เวลา:23:02:14 น.  

 
เด็กเริ่มโตก็เริ่มมีความคิดเป็นของตัวเอง
คุณแม่วิ่งตามกันเหนื่อยแน่เลยค่ะ


โดย: หัวใจสีชมพู วันที่: 13 พฤศจิกายน 2550 เวลา:23:37:33 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

มรรคณิชา
Location :
Sleepless in Seattle United States

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]




สวัสดีคะ
นู๋ชื่อ มรรคณิชา.... เรียกนู๋เต็ม ๆ นะคะ เพราะนู๋ไม่มีชื่อเล่นคะ ... อยากรู้จักนู๋ ก็ต้องตามไปช่วยอ่าน ช่วยคอมเม้นต์นะคะ แม่นู๋จะได้มีกำลังใจ
แก้ไขเพิ่มเติมคะ....
มีคุณน้า คุณพี่ หลายคนมักถามคุณแม่เสมอๆ ว่า "ชื่อของนู๋ แปลว่าอะไร"
บอกเลย ไม่เล่นตัว...อิอิ
มรรค มาจากคำว่า "มรรค 8" ในศาสนาพุทธไงคะ...คุณแม่คงอยากเห็นนู๋เป็นเด็กดี...แถมเวลาสะกดเป็นภาษาปะกิต คุณแม่ใช้ชื่อคุณพ่อสะกดซะเลย...งานนี้ คุณพ่อหน้าบานคะ
ส่วน ณิชา แปลว่า บริสุทธ์
พอมารวมกะ "มรรค" ชื่อนู๋เลยเก๋กู๊ดซ้า

แก้ไขเพิ่มเติม (อีก 5/29/2011)
แขกเค้ามีดาราหญิงชื่อ มานิชา คล้ายชื่อนู๋มากเลย แรกๆ แม่ก็ปลื้มหรอกนะ แต่หลังๆ ชักหวั่นไหว เพราะเพื่อนร่วมงานของพ่อชื่อนี้เปี๊ยบ เป็นตัวป่วนที่ทำคุณพ่อปรี๊ดส์บ่อยๆ

แม่พบว่า เด๋วนี้ เวลาเรียกมรรคณิชาเต็มๆ คือการทำเสียงเข้ม ในเหตุการณ์ปกติ แม่เรียกนู๋ ว่า "ลูก" "นู๋" หรือ ไม่ก็ "ชิชา" "ชา"
Friends' blogs
[Add มรรคณิชา's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.