Group Blog
 
<<
ตุลาคม 2550
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031 
 
28 ตุลาคม 2550
 
All Blogs
 
ย้อนรอย ตอนที่ 1 ** จับหนูลงรู จับปูใส่กระด้ง (ชื่อเรื่องเก๋ม่ะคะ)

ศุกร์ 12 ตค 2007
ตลอดระยะเวลาสามอาทิตย์ที่ไม่ได้บันทึกอะไรให้มรรคณิชาเลย คุณแม่มีความทรงจำดีๆ ประทับใจที่เกี่ยวกับนู๋มากมาย... คุณแม่กะจะค่อยๆ เขียนไปเรื่อยๆ เอาเฉพาะที่ “ลืมไม่ลง” จริงๆ เลยดีไหมจ๊ะ

ครูแพมนัดถ่ายรูป...ซึ่งแน่นอน คุณแม่เตรียมแต่งตัวดาราแต่เช้า ...เอ่อ... ครอบครัวเรามาถึงโรงเรียนพร้อมช่างภาพเลยละ แต่มีครอบครัวของนู๋คาเมรอนสิ เช้ายิ่งกว่า
แม่รู้สึกเขินๆ นิดโหน่ย เพราะไม่แน่ใจว่า ลูกแม่แต่งเว่อร์สุดหรือเปล่า .... ไม่เห็นมีดาราสาวคนไหนแต่งชุด แองเจริน่าบัลเลริน่าฟูฟ่องเหมือนลูกแม่เลย... แม่เลยเอาสเวตเตอร์สีชมพู น่ารักน่าฉุด มาบังๆ ความงามเบื้องต้นของนู๋ไว้ก่อน

พูดถึงชุดนี้ คุ้มค่าจังนะลูก แม่ซื้อไว้ตั้งกะอีสเตอร์... งัดขึ้นมาใส่ทุกเทศกาล... จากเคยใส่แล้วดูโพลกเพลก... เวลาเนื้อของนู๋ชักดันๆ ขึ้นมาดูอั๋นๆ เล็กๆ คริคริ... นี่แม่วางแผนไว้เรียบร้อย....กะให้นู๋ใส่จนสิ้นปี... โดยเฉพาะฮาโลวีนนี้ แม่วิ่งไปซื้อปีกนางฟ้า (จากดอลล่าร์สโตร์แถวบ้านแกรนด์มา) กะคทาวิเศษ (ซื้อจากมอลล์ในครอสโร้ดลดราคา เหลือแค่ 3 เหรียญ) มาเป็นพร็อบประกอบไว้ละ
ทุกวันนี้ แม่ยังซ่อนปีกนางฟ้าไว้ไม่ให้นู๋เห็น และคอยหลอกล่อนู๋ให้เคลิบเคลิ้มกะปีกนางฟ้า (พูดทีไร มรรคณิชาตาลอยฝันทู้กที อิอิ)

เนื่องจากแม่ลงทุนซื้อแพ็คเกจรูปโรงเรียนของนู๋ไว้พอควร ก็เลยมีต่อเนื่องนิดหน่อย ด้วยการซื้อที่คาดผมดอกไม้น่ารักๆ มาให้ใส่ประกอบด้วย มรรคณิชาทำท่ารังเกียจที่คาดผมอันนี้ ทุกครั้งที่เห็น... วันก่อนถ่ายรูป แม่เลยต้องจัดปาฐกาถาพิเศษให้นู๋เห็นความสำคัญของที่คาดผม... ซึ่งได้ผลดีมั่ก ก่อนครูแพมเรียก คุณแม่จับนู๋แต่งตัว หวีผม เอ่อ อยากทาลิปสติคให้นู๋มากเลย แต่ไม่เห็นมีแม่คนไหนเว่อร์เท่าแม่เลยอ่ะคะ เลยต้องงด... ลูกแม่น่ารัก ยอมให้ใส่ที่คาดผมโดยดี ไม่มีขัดขืน

ถึงเวลา... ครูแพมมาต้องเด็กๆ เข้าห้องถ่ายรูปหมู่ก่อน... ซึ่งครูแพมบอกกล่าวแต่แรกไว้ละว่า ให้ผู้ปกครองรออยู่ข้างนอก... หลายๆ ครอบครัวน่ารักมาก ขนกันมาลุ้นบุตรหลานของตัวเอง แม้จะไม่มีโอกาสได้เข้าไปดูการถ่ายก็เหอะ
คุณแม่เองก็ออกจะ “อยากรู้อยากเห็น” จนห้ามใจไม่อยู่ แอบไปงัดประตูดู ... เด็กๆ ส่วนใหญ่นั่งเรียงแถว ยืนแถวกันเรียบร้อย...จน... จน ... จนกระทั่ง นู๋กาเบรียลมาถึง....

กาเบรียลเป็นเด็กเม็กซิกัน เพิ่งมาจอยคลาสได้แค่สองสามครั้งเท่านั้น ... ติดแม่มากกกก.... แม่ห่างสายตาไม่ได้เลย ทั้งๆ ที่ บางที คุณแม่ของกาเบรียลก็ยืนอยู่ข้างหลังชิดติดตัวแกนั่นแหละ

พอนู๋กาเบรียลถูกคุณแม่ดันให้เข้าห้อง พร้อมกะคุณแม่ผลุบออกจากห้องอย่างรวดเร็ว นู๋กาเบรียลก็แผดเสียงลั่น ราวกะถูกเชือด... เด็กๆ ในห้องมองหน้ากันเลิกลั่ก...


แล้ว

เด็กๆ ก็ทยอยกันสะอึกสะอื้นทีละคนๆ... ที่แม่ไม่อยากเชื่อเลยคือ นู๋เมีย (เขียนว่า มีอา แต่เวลาเรียกๆ เมียๆ) กะ นู๋เอลีนอร์ ซึ่งเป็นเด็กที่ค่อนข้างมาชัวร์ คือ พูดจาเป็นประโยค เล่าเรื่องชัดเจน เข้าใจดี... เอลีนอร์เสียขวัญอย่างแรงร้องดังลั่น... เมียซึ่งเป็นเพื่อนสนิทเริ่มสะอื้นตาม... มรรคณิชานั่งติดกะเมีย...

ลูกแม่ไม่ร้องเลยคะ
เก่งมาก


เดาถูกไหมคะ ลูกแม่ทำอาราย
ลูกแม่นั่งเม้าท์คะ เม้าท์กะนู๋เมียซึ่งไม่ได้สนใจจะฟังนู๋เร้ย... ลูกแม่เม้าท์แหลก (แม่ละ อยากรู้จริงจริ๊ง ว่านู๋เม้าท์อะไรฟระ)... การเม้าท์แตกของนู๋ ทำให้นู๋ไม่สามารถนั่งหน้าตรงประชันกล้องได้... นู๋หันสีข้างให้กล้องตลอดเวลาเลยละลูกเอ๋ย แม่ละลุ้นจริงๆ หวังว่า ตากล้อง คงพอหาภาพที่ลูกแม่นั่งตรงๆ ได้บ้างหรอกนะ

เด็กๆ เริ่มสงบได้ เมื่อครูแพมอนุญาติให้คุณแม่กาเบรียลเข้าไปในห้อง... ตากล้องเริ่มทำงาน เอาบันนี่มาล่อให้เด็กตามหา... เด็กๆ เริ่มยิ้มกันได้ เสียงชัดเตอร์รัวแหลก
เฮ้อ เหนื่อยแทน


จบจากภาพหมู่ก็เป็นภาพเดี่ยว
แน่นอน แม่แอบดูตามช่องอีก แหะ แหะ... คุณแม่คนอื่นคงหมั่นไส้ปนอิจฉาแน่ๆ เลย

เด็กแต่ละคนโกหกกล้องไม่เป็น คาแรกเตอร์เป็นไง ก็เป็นงั้น

อย่างนู๋เมแกน หน้าตาน่ารักเหมือนตุ๊กตาผมบลอนด์ สู้กล้อง ไม่หวาดหวั่น แต่ ชอบทำหน้าทะเล้น เหมือนลิงตลอด จนช่างภาพต้องทำงานหนักเพื่อให้ได้ภาพ “ปกติ” ที่คุณแม่นู๋เมแกนจะยอมจ่าย 55

ส่วนนู๋คาเมรอน น่ารักสไตล์ตุ๊กตาผมน้ำตาลเป็นหลอดๆ ปกติชอบอมนิ้วเหมือนขาดความมั่นใจ... เวลาเข้ากล้องเลยเอาแต่ก้มหน้างุดๆ ช่างภาพจะหลอกยังไง นู๋ไม่สนใจโลกนี้เลย...

มรรคณิชารอคิวอยู่ใกล้ๆ พร้อมกะลุค... เช่นเคย.. ลูกแม่พยายามชวนคุย... แต่เสือลุคไม่ชอบสุงสิงกะเด็กผู้หญิง ทำท่าจะลุกมาหาเรื่อง จนครูแพมต้องเข้ามาให้ใบเหลือง... ถึงขนาดนั้น ลูกแม่ก็ยังไม่วายตามไปตอแยหนุ่มๆ อีก เฮ้อ

ต้องชมน้องลุคอย่างมาก... เป็นเด็กที่ช่างภาพทำงานด้วยสถิติที่เร็วสุดๆ ...เรียกว่า พอขึ้นนั่งเก้าอี้ปุ๊บ สั่งยิ้ม ลุคก็ยิ้มราวกับนายแบบมืออาชีพ... คุณแม่เหลือบมองภาพในคอม ยังอดทึ่งไม่ได้เลย

ส่วนลูกแม่เหรอ
โฮๆๆๆ แม่อยากร้องไห้ ... พอนู๋ขึ้นนั่งเก้าอี้ปุ๊บ...นู๋ก็โชว์ยิ้มสไตล์ตาปิดแบบหมวยสนิททู้กที....ช่างภาพเลยพยายามล่อนู๋ด้วยบันนี่... กลับกลายเป็นว่า ลูกแม่ทำหน้าเครียด ขัดอกขัดใจ ไม่อยากให้บันนี่อยู่กะตากล้อง.. ปากลูกเริ่มเบี้ยวไปข้าง...โอ๊ยๆๆๆ ลูกจ๋า เด๋วไม่คุ้มค่าแพคเกจนะลูก


อือม์ สตูดิโอยังติดค้างภาพครอบครัวอยู่หนึ่งภาพ... คุณแม่พยายามเกณฑ์คุณพ่อไปถ่าย ก็ไม่ได้ผล...สุดท้าย ก็ต้องไปซบอกของตาย... แกรนด์มา นั่นไง... รับรอง แกรนด์มาต้องดีใจสุดๆ



ตอนเย็น ไปรับพี่ๆ กลับจากโรงเรียน เลยอุ้มพี่ๆ ให้ไปช่วยกันทำหน้าที่ เวรทำความสะอาด โรงเรียนของนู๋เสียเลย จริงๆ แล้วนัดคุณพ่อให้ตื่นตอนเช้าวันเสาร์ มาช่วยกันทำ แต่ ไม่ไว้ใจพ่อเรื่องการตื่นเช้าเอาเสียเลย... ก็เลยต้องจับตัวประกันมาทำหน้าที่แทน

คุณแม่สามารถทำหน้าที่คนเดียวก็ได้ จนใจตรงที่ โรงเรียนมีคู่มือทำความสะอาดมาด้วยนี่สิ.. คุณแม่เลยต้องหา “เจ้าของภาษา” ให้มาช่วยวิแคะด้วย เด๋วทำผิดๆ ถูกๆ ชาวบ้านจะดูถูกเอาได้

ขนาดพวกเราช่วยกันทำ สามคนครึ่ง... ยังเหนื่อยเสียเกือบตาย กว่าจะเสร็จ ไม่เห็นเหมือนที่พ่อของนู๋ซีเคียวบอกเลย... ขานั้นอ้างว่า ทำง่ายๆๆ

นี่แค่นึกย้อนไป ยังรู้สึกหอบๆ เลยจ๊ะ เวรทำความสะอาดนี่ มันช่างโหดเหลือเกิ๊น



Create Date : 28 ตุลาคม 2550
Last Update : 28 ตุลาคม 2550 13:34:26 น. 13 comments
Counter : 648 Pageviews.

 
มาตอบข้อข้องใจ ก่อนนะค่ะเป็นห่วงกลัวนอนไม่หลับน่ะค่ะ

ผงดาชิ คือ ผลซุปที่ทำมาจากเนื้อปลานะค่ะ ไม่มีก็ใช้ผงซุปอย่างก็ได้ค่ะ

ส่วนทำไมมันกลมได้ ก็เวลาจิ้มๆกลับต้องคอยตะล่อมค่ะ แล้วเตาทะโกะยะกิมีความลึกมากกว่าเตาขนมครกน่ะค่ะ

นู๋มรรคณิชาน่ารักจังเลยค่ะ ไม่เห็นซะนานคิดถึงจังค่ะ


โดย: samelaa (samelaa ) วันที่: 28 ตุลาคม 2550 เวลา:14:15:36 น.  

 
อ่านมานาน ไม่เคยเม้นท์เลยค่ะ
คุณแม่นู๋มรรคไม่มีฟ้อนท์ไทยสามอาทิตย์ อิฉันเหมือนขาดอะไรไป
ปรกติต้องเข้ามาเช็คทุกวัน ว่าคุณแม่เขียนถึงน้องหรือยัง
ตอนนี้คุณแม่น้องมีฟ้อนท์ไทยแล้ว ดีใจด้วยค่ะ (ดีใจกะตัวเองด้วย อิอิ)
น้องน่ารักมากค่ะ ชอบๆๆ
เอารูปน้องมาลงบ่อยๆ นะคะ


โดย: Dextrocadia IP: 125.24.39.55 วันที่: 28 ตุลาคม 2550 เวลา:14:44:00 น.  

 
น้องน่ารักมากเลยค่ะ


โดย: Madam_Hatyai วันที่: 28 ตุลาคม 2550 เวลา:16:13:22 น.  

 
ว๊าวววววววววว นางฟ้าจริง ๆ เลยนะเนี้ย สวยน่ารักเชียว หวังว่านาเดียจะสวยได้สักเสี้ยวหนึ่งของหนูมรรคณิชานะ

คุณแม่อัพภาพหนูอีกทีไปตามป้าอ้วนมาชมด้วยนะคะ


โดย: เสียงซึง วันที่: 28 ตุลาคม 2550 เวลา:21:58:47 น.  

 
เผอิญว่า..อิฉันไม่มีเวรทำความสะอาดค่ะ
คุณอีวาทำให้ตลอด สบายไป เธอคงมองอิฉันว่า
ยัยนี่..มันคุณนายไป คงหยิบไม่กวาดอย่างไม่สามารถ
งานนั้นเธอรับไปตลอดจ่ะ

ที่โรงเรียนอลีนาก็มีถ่ายรูป..วิเคราะห์แล้วอิฉันต้องจ่าย
สองหัวจ้ะคุณแม่..คิดแล้วตูเสียดายตัง ปีนี้กะว่าลูกจ๋า
อย่าซื้อรูปเลยลูก แม่จ่ายไม่ไหว เต็มบ้านไปหมด
ลำพังแม่ถ่ายรูปลูกๆด้วยกล้องของแม่เองก็เต็มบ้านละ
บอกลูกอย่างนี้แหละจ่ะแม่หนูมรรค เด็กๆก็..ไม่ต้อง
ถ่ายก็ได้ครับ/ค่ะ หนูไม่แคร์..

คนที่มีลูกโทน ลูกคนแรก เขาก็พากันซื้อแหละจ้ะ
แม่หนูมรรค ออเดอร์ใหญ่เลย มันก็น่ารักนะ
แต่แม่น้องนิกอ่ะ เบื่อ..จ่ายทุกปี..ปีนี้..งดอ่ะ
เก็บตังไว้ซื้อของขวัญคริสมาสต์ดีกว่าอ่ะ

สรุปแล้ว..อลีนาแทบไม่ได้อะไร ไม่มีอะไรเป็นของตัวเอง
ทุกอย่าง..พี่นิกกินหัวไปหมดละ มาถึงตาอลีนา
แม่มีบทเรียนมาเยอะ อลี่นาไม่เคยจะได้อะไรกะเขาซักที
น่าสงสารหนูน้อย


โดย: แม่น้องนิก IP: 4.232.144.236 วันที่: 29 ตุลาคม 2550 เวลา:4:44:09 น.  

 
อยากมีลูกสาววววววววว

นู๋มรรคน่ารักมั่กๆ ^-^



โดย: >>> (แม่เจ้าปัน ) วันที่: 29 ตุลาคม 2550 เวลา:10:05:51 น.  

 
ไม่ได้มาบล๊อกนี้นานมากๆ แต่ยังจำชื่อน้องมรรคณิชาเสมอเพราะไม่เหมือนใคร กลับมาน้องยังน่ารักเหมือนเดิม แต่โตขึ้นเยอะเลยค่ะ ใส่ชุดสวยอีกต่างหาก แต่อยากเห็นชุดฮาโลวีนของน้องมรรคณิชาแล้วสิ มีปีกนางฟ้าด้วย แล้วจะแวะมาดูนะคะ


โดย: แม่น้องสองพี วันที่: 29 ตุลาคม 2550 เวลา:13:24:18 น.  

 
รักมากมากนะน้องน้องทั้งหลายจากพี่ที่เขียนมาด้วยความคิดถึง


โดย: supainee_36@hotmail.com IP: 202.143.135.34 วันที่: 30 ตุลาคม 2550 เวลา:10:16:07 น.  

 
ขอบคุณครับพี่


โดย: เอก IP: 114.128.10.73 วันที่: 15 มีนาคม 2552 เวลา:13:37:12 น.  

 
เด็กผีบ้า


โดย: บุ๊ค IP: 114.128.10.73 วันที่: 15 มีนาคม 2552 เวลา:13:40:07 น.  

 
น้องน่ารักมากๆ


โดย: อาร์ท IP: 114.128.10.73 วันที่: 15 มีนาคม 2552 เวลา:13:41:47 น.  

 
รักมากมากนะน้องน้องทั้งหลายจากพี่ที่เขียนมาด้วยความคิดถึง


โดย: เเอน IP: 114.128.10.73 วันที่: 15 มีนาคม 2552 เวลา:13:44:27 น.  

 
รักมากมากนะน้องน้องทั้งหลายจากพี่ที่เขียนมาด้วยความคิดถึงรักมากมากนะน้องน้องทั้งหลายจากพี่ที่เขียนมาด้วยความคิดถึง


โดย: เอก IP: 114.128.10.73 วันที่: 15 มีนาคม 2552 เวลา:13:50:09 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

มรรคณิชา
Location :
Sleepless in Seattle United States

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]




สวัสดีคะ
นู๋ชื่อ มรรคณิชา.... เรียกนู๋เต็ม ๆ นะคะ เพราะนู๋ไม่มีชื่อเล่นคะ ... อยากรู้จักนู๋ ก็ต้องตามไปช่วยอ่าน ช่วยคอมเม้นต์นะคะ แม่นู๋จะได้มีกำลังใจ
แก้ไขเพิ่มเติมคะ....
มีคุณน้า คุณพี่ หลายคนมักถามคุณแม่เสมอๆ ว่า "ชื่อของนู๋ แปลว่าอะไร"
บอกเลย ไม่เล่นตัว...อิอิ
มรรค มาจากคำว่า "มรรค 8" ในศาสนาพุทธไงคะ...คุณแม่คงอยากเห็นนู๋เป็นเด็กดี...แถมเวลาสะกดเป็นภาษาปะกิต คุณแม่ใช้ชื่อคุณพ่อสะกดซะเลย...งานนี้ คุณพ่อหน้าบานคะ
ส่วน ณิชา แปลว่า บริสุทธ์
พอมารวมกะ "มรรค" ชื่อนู๋เลยเก๋กู๊ดซ้า

แก้ไขเพิ่มเติม (อีก 5/29/2011)
แขกเค้ามีดาราหญิงชื่อ มานิชา คล้ายชื่อนู๋มากเลย แรกๆ แม่ก็ปลื้มหรอกนะ แต่หลังๆ ชักหวั่นไหว เพราะเพื่อนร่วมงานของพ่อชื่อนี้เปี๊ยบ เป็นตัวป่วนที่ทำคุณพ่อปรี๊ดส์บ่อยๆ

แม่พบว่า เด๋วนี้ เวลาเรียกมรรคณิชาเต็มๆ คือการทำเสียงเข้ม ในเหตุการณ์ปกติ แม่เรียกนู๋ ว่า "ลูก" "นู๋" หรือ ไม่ก็ "ชิชา" "ชา"
Friends' blogs
[Add มรรคณิชา's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.