Group Blog
 
<<
ตุลาคม 2550
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031 
 
27 ตุลาคม 2550
 
All Blogs
 
เย้.................. มาแร้นๆๆๆ...... เย้ เย้


วันนี้ แม่ลูกตามคุณพ่อไปออฟฟิศ.... โชคดีจัง เจอน้าเบล็ค... คุณแม่เลยกระโดดจิกขอ ไทยฟ้อนท์ จากน้าเบลค.... คุณพ่อทำเป็นบริสุทธิ์ ยืนยันว่า อีวินโดว์ วิสต้าไม่มีให้โหลดไทยฟ้อนท์.... น้าเบลคทำหน้างงสุดๆ ยืนยันว่ามี... สองคนเถียงกันเหมือนเด็กๆ
"มี"
"ไม่มี"
55
ในที่สุด เฉลยๆ มีไทยฟ้อนท์จริงๆ ด้วย... เค้าเพิ่งเอามาลงในเว็บวิสต้า เมื่อสองวันก่อนเอ๊ง คริคริ....

เป็นไงคะ...
ภาษาไทย สวยที่สุดเลยใช่ม๊า


ตะแรก กะว่าจะไปสปาเสียหน่อย... เปลี่ยนใจ จะลุยเขียนบล็อกที่ค้างๆ ไว้ (เป็นเอามากกกก) กร๊ากกกก
แบบ นะ
แม่แก่แย้วอ่า... หยักสมองเหลือน้อยลงไปทุกทีๆ ต้องรีบหน่อยละ

เริ่มจากเหตุการณ์วันนี้ ก่อนเลยละกาน นะ นะ

ก้อ...เป็นเช้าที่ทรมานสุดๆ เปิดประตูไปก้อต้องหดกลับเข้าบ้านตั้งหลักใหม่แทบไม่ทัน... เห็นแดดจ้าๆ งี้เหอะ...อูยยย น้ำแข็งเกาะยอดหญ้าเลยจ๊ะ... ลมพัดมาตะละที ...สะท้าน ยะเยือก เอนไหว....แม่ถามนู๋หลายครั้ง
"ชิชา หนาวมั๊ย"
"ชิชาไม่หนาว"
ตะแรกแม่ไม่ค่อยเชื่อ แต่สักพัก แม่น้ำมูกเริ่มไหลๆ แต่ชิชาไม่มีเลย...อู้ว์ นับถือๆๆ เด็กๆ นี่เค้าคงมีต่อมพิเศษติดอยู่ข้างในเน๊อะ...

คุณพ่อประกาศตัวขอขี้เกียจตั้งกะมะคืน... อ้างว่า วันนี้ เวิร์คแอทโฮม... ฝาหรั่งก็งี้มัีง พอถึงวันศุกร์ไม่ค่อยมีอารมณ์ทำงานทำการกัน ยิ่งออฟฟิศคุณพ่อเงียะ... วันศุกร์ผู้คนเบาบาง ตกบ่ายก็โหรงเหรงเลย...สมัยก่อนคุณพ่อไม่ได้เป็นพนักงานประจำก็ต้องกัดฟันขมขื่นมาทำงาน...

คุณพ่อตื่นซะสาย ทำงานได้ติ๊ดเดียวก็หาเรื่่องอย่างอื่นทำ
"เออ อยากไปแคนทีนของออฟฟิศไหม วันก่อนเจอคริสตี้ เค้ามาขายอาหารในแคนทีนสามวัน เธอน่าจะไปคุยขอข้อมูลร้านอาหารดูนะ"
น้าคริสตี้ เป็นสาวเวียตนาม ที่เก่งมั่กๆ มีร้านฟ้าต์ฟู้ดอยู่ในมอลล์ ล่าสุด ไปแย่งตัวพ่อครัวชื่อดังของลาสเวกัสมา เพื่อเปิดฟิวชั่นฟู้ด ดังขนาด บิลล์ เกตต์ ก็ไปลองชิมแหละ (แต่แม่ว่า บิลล์ เกตต์ ขี้เหนียวมากกว่า มากินร้านน้าคริสตี้อ่ะ ถึงจะอัพสเกลนะ แต่ก็ไม่แพงมากอย่างระดับอภิมหิมหาเศรษฐีจะสะเทือน)

คิววันนี้ของเราสองสาวเลยแน่นเอี๊ยด.... คุณแม่รีบหอบนู๋ไปห้องสมุดแต่เช้า เพราะเลยคิวรับหนังสือ... กะรีบไปดักก่อนหนังสือถูกเก็บ...แหะ แหะ ไปไม่ทันคะ เพราะมัวแต่ขูดดดดด น้ำแข็งที่เกาะอยู่หน้ากระจกรถ.... แถม ยังทำตัวมีเมตตา ขูดให้รถคุณพ่อจิ๊ดนึงด้วย...ซึ่งเจ้าตัวไม่ได้รู้เรื่องเลย... โยนผ้าที่ให้ไว้ทิ้งเฉยยย...เฮ้อ..ซื่อบื้อจิง

ถึงไหนละ
กลับจากห้องสมุด คุณพ่อโทรไล่ให้รีบโกยไปออฟฟิศคุณพ่อใช่ม่ะ...แต่
อนิจจา แม่ลูกเล็ก... จะให้เร็วถึงไหน...แม่ลูกเกิดปวดหนักๆ พร้อมกัน...เอ้า..ก็เร่งเท่าที่จะทำได้ละจ๊ะ

ไปถึง...สไตล์คุณพ่อละ..บอกให้เร็วๆ แต่ตัวเองก็เอ้อระเหยซ้า
แทนที่จะให้แม่รีบไปคุยๆ กะน้าคริสตี้ให้เสร็จๆ ก่อนเที่ยง กลับเป็นว่า แม่ต้องไปกรีตติ้งเพื่อนๆ คุณพ่อทั้งออฟฟิศ... ขอโทษ มรรคณิชาเอ็นจอยชมัด... ท่าทางจะชอบนะ ออฟฟิศมีแต่หนุ่มๆ หล่อๆ กว่าคุณพ่อทั้งนั้นเลยเน๊อะ

สรุปไปไม่ทันก่อนเที่ยง น้าคริสตี้ติดขายอาหาร ว้าว...คิวของร้านน้าคริสตี้ยาวววที่สุดเลย คนมุงเยอะมาก ... คุณแม่เลยต้องขอซื้อชิมบ้าง
ไก่เทอริยากิ (น้าคริสตี้ตักให้ขี้เหนียวจัง คงเห็นคุณแม่เป็นผู้หญิงมั้ง...แหะ แหะ) มีไซด์ดิสให้สองอย่าง ซูเชฟมาตั้งให้เองเลย
โอว์ ชุดละ 6.50 ซึ่งนับว่าถูกมั่กๆ ... ราคามาตรฐานอาหารแบบนี้ ต้อง 8-9 เหรียญเป็นอย่างน้อยนะ
พอตักชิมคำแรก...
ว้าววว
สมกะที่ถ่อมาชิม
รสชาดอาหารนี่ พวกจานละ 15 เหรียญชิดซ้ายไปเลยนะ
นี่แหละ เชฟมืออาชีพอ่ะ
ฮือๆ น้ำตาไหล อยากได้เชฟเก่งๆ อย่างนี้บ้าง

คุณพ่อเลือกกินแซนด์วิชของ โอ ป๋องแป๋ง (คงรู้นะ) คุณพ่อคุยว่า ปกติเคานเตอร์แซนด์วิชนี่ คนมุงมากเลยนะ แต่วันนี้วันศุกร์ คนหายหมด... เห็นแซนด์วิชคุณพ่อแล้วก็งั้นๆ หน้าตาชืดๆ
คุณพ่อทำเป็นรู้ใจมรรคณิชา สั่งมักโรนีชีสให้... 55 รู้จักนู๋น้อยไป... ม่ายกินเลยคะ อย่างนู๋นะ ต้องกินของร้อนๆ คะคุณพ่อ

ท่าทางลูกจะตื่นเต้นกะแคนทีนจนลืมหิวด้วยแหละ...มองโน่นนี่ตลอด...แม่เลยคว้านมให้สองกล่อง... นู๋ยังไม่ค่อยจะสนใจจะกินเร้ย
ตอนหลัง คุณพ่อชวนนู๋เล่นมายากล... ฮามั่ก... อันนี้ แม่จะจำไว้ไปหลอกเพื่อนๆ นู๋ที่โรงเรียนบ้าง เล่นง่ายๆ
คุณพ่อเอาถ้วยกระดาษของแคนทีนสีแดงแปร๋นมาคว่ำบนโต๊ะ เรียกให้นู๋ดู....ก่อนจะเอากระดาษทิชชู่เช็ดปากครอบห่อไว้.. คุณพ่อรวบกระดาษจนตึงเป็นทรงถ้วย... เสร็จแล้วลากถ้วยมาที่ขอบโต๊ะ แอบหย่อนถ้วยลงหน้าตัก... โดยกระดาษทิชชู่ยังตั้งเด่ ทำให้ดูเหมือนยังมีถ้วยอยู่ข้างใน
กลอันนี้ หลอกนู๋ได้อยู่นานเลย... ผู้ใหญ่โต๊ะข้างๆ มองแล้วฮากันแตก ลุ้นว่า มะไหร่ มรรคณิชาจะจับไต๋คุณพ่อได้... ที่จริง แม่ว่า นู๋นะ เกือบจับได้แล้วละ เพราะนู๋ก้มดูใต้โต๊ะ แต่นู๋ช้า ไม่ทันคุณพ่อๆ รีบหยิบถ้วยกลับมาตั้งบนโต๊ะ
มรรคณิชาชอบใจสุดๆ คอยบอกคุณพ่ออย่างตื่นเต้นว่า
"Do it again! Do it again!"

คุณพ่อเปลี่ยนไปเล่นอย่างอื่นอีกสองสามอย่าง แต่มรรคณิชาติดใจถ้วยที่สุด ขนาดขอถือติดมือไปหัดห่ออยู่นาน...พอแม่ชวนเข้าห้องน้ำ แม่รีบโยนทิ้งขยะไม่ให้นู๋ทันเห็น...แต่พอเดินออกจากห้องน้ำแป๊ปเดียว นู๋นึกได้...แหะ แหะ ตื้อให้วิ่งกลับไปเอา

แม่รีบเอางานมาอ้าง..ถึงรอดตัวได้
ลูกคนนี้ ดีตรงที่พูดเหตุผลให้ฟัง ก็ตกลงกันได้เข้าใจกันดี... ชื่นใจ
ยิ่งเอาเหตุผลเรื่องเงินๆทองๆ นะ...แหม๋ม...เหมือนแม่ไม่มีผิด...จัดเข้าระเบียบได้ทันที

เสร็จจากคุณพ่อ นู๋ง่วงแสนง่วง... แต่แข็งตาขืนไว้... เพราะรู้ว่า เด๋วแกรนด์มาจะมารับไปเที่ยว พรีฮาโลวีน ที่ อาร์ตมิวเซี่ยม
วิธีขืนตาของนู๋คือ นั่งส้วมคะ...นู๋จะนั่งได้นานมาก... ไม่ได้นั่งเบ่งอะไรหรอกคะ... นู๋ร้องเพลง เล่นจินตนาการไปเรื่อยเปื่อย
มรรคณิชาไม่จินตนาการแบบเจื้อยแจ้วธรรมดานะคะ เด๋วนี้ มีใส่ฮุก ด้วยการร้องเป็นเพลงด้วยอ่า....ทึ่งๆๆ
นั่งนานขนาดไหนเหรอคะ
ก็
ขนาดคุณแม่ขี้เกียจรอ ไปนอนงีบบนเตียงได้งีบนึงอ่ะ 55
อาม่าที่เมืองไทยคงดีใจ หลานคนนี้ สมกะที่ทำนายไว้ "ปากบางๆ แบบนี้ พูดมากกก "

นู๋มาปลุกคุณแม่ เพราะอยากล้างก้นแระ
แม่เห็นใกล้เวลา เลยแต่งชุดนางฟ้าให้นู๋เสียเลย

แม่ว่า วันนี้ เป็นวันที่ลูกมีความสุขที่สุดในโลก ... ลูกเดินถือคทาเสกโน่นนี่ตลอดเวลา... พร้อมกะสมมติว่า ตัวเองกำลังบิน... ขอโทษ ปีกนี่ เป็นไฮไลต์ของนู๋เลยนะคะ..มันเป็นความใฝ่ฝันของนู๋มาโดยตลอดคะ...นู๋อยากโบยบินด้วยปีกน้อยๆ นี่แหละ...
บินจนเหนื่อย (เลยมั้ง) เห็นนู๋กระโดดขึ้นควบจักรยาน 55 ประมาณว่า ต้องรีบไปปฏิบัติหน้าที่อารายสักอย่าง พอถีบชนลังน้ำผลไม้กระป๋องของคุณพ่อ... นู๋ก็โวยวายใหญ่
"I'm stuck in the mud"
เออ เอาเข้าปาย

คุณแม่เพิ่มความสุขให้นู๋ด้วยการแต่งตัวเป็นแม่มด...
มรรคณิชาเข้าใจคอนเซปต์ความแตกต่างระหว่างเราได้ดีมาก...
"ชิชาบินกะปีก แม่บินกะไม้กวาด"

พอแกรนด์มามาถึง พวกเราก็รีบออกไปเลย รถติดพอควร แม่ตัดสินใจจอดรถไว้ที่มอลล์ เพราะกลัวมิวเซี่ยมไม่มีที่จอดรถ... ต้องเดินกันไกลพอควร... ฝรั่งเห็นนางฟ้าน้อยๆ สวมแจ็คเก็ตกลับหลัง (เพื่อไม่ทำร้ายปีกนางฟ้าอ่ะคะ) ก็ขำกันใหญ่... แกรนด์มาก็ปลื้มหลานอะดิ...ตอบคำถามผู้คนตลอดทาง 55



เสียดายอ่ะ ไม่ได้ถ่ายรูปอะไรไว้เลย
เพราะ
เพราะ
กล้องที่มี มานตกรุ่นง่ะ... ต่อเข้ากะไดรฟ์เวอร์ของคอมไม่ได้แย้ว...
นี่ก็อีกเรื่องที่ชวนใหหงุดหงิดใจ พอๆ กะตอนตามล่าหาไทยฟ้อนท์
เฮ้อ
มีรูปค้างอยู่ในกล้องมากมาย
แงะได้เมือ่ไหร่ จะขนมาให้ชมให้อ้วกกันไปข้างเลย 55

ที่มิวเซี่ยมก็หนุกดี... มีกิจกรรมให้ทำมากมาย...
อย่างเอาจานกระดาษมาทำเป็นแมงมุม...
ตกแต่งลูกโป่ง ให้เป็น แจ็ค อะ แลนเทิร์น
ทำหน้ากากแฟนซี (อันนี้ คุณแม่ทำเองคะ เลอะซ้า)
ห่ออมยิ้มให้เป็นตุ๊กตาไล่ฝน

เค้ามีบ้านผีสิงให้เล่นด้วย... มรรคณิชามาเปลี่ยนใจวินาทีสุดท้าย เพราะแอบมองลอดเข้าไป เห็นเป็นห้องมืดๆ ... และเจ๊คนที่คุมหน้าห้องบอกว่า ห้องนี้จะเสียงดัง.. (นู๋ฟังเข้าใจนะ)

คนที่ไม่ค่อยเอ็นจอยคงเป็นแกรนด์มา เพราะไม่ถนัดนั่งๆ ลุกๆ คนแก่อ่ะนะ ตอนหลังแกรนด์มาเลยขอไปนั่งรอด้านหน้าเฉยเลย... แม่ก็เกรงใจ เลยชวนกันกลับ

เหนื่อยมากเลยซิท่า ลูกคนนี้ นั่งเงียบตลอดทาง
ถึงบ้านปุ๊บ... ว้าย... ทวงขอข้าวกินด้วย ....นู๋เกิดมาจนโต แม่เพิ่งได้ยินนู๋เอ่ยปากขอก่อนก็วันนี้ ครั้งแรกเลยนะ ต้องบันทึกไว้เป็นประวัติศาสตร์

เก๋ยิ่งขึ้นไปอีก
มีขอให้เปลี่ยนชุดให้หน่อย...เออแน่ะ... ท่าทางคงจะรีบนะลูก... รีบกินจะได้รีบนอนนะ

Good night
Sleep Tight
Don't let the bed bug bite
See you in the morning light

I LOVE U




Create Date : 27 ตุลาคม 2550
Last Update : 27 ตุลาคม 2550 12:15:22 น. 5 comments
Counter : 361 Pageviews.

 
หนูมรรคคงหิวจัดเลยเนอะ เสียดาย อยากเห็นรูปตอนหนูหม่ำอย่างเอร็ดอร่อย

อืมมม ถามหน่อยค่ะ ช่วงนี้ที่โน่นฝนตกหรือเปล่าคะ อาจจะแพลนไปตอนปีใหม่ค่ะ กำลังคิดระหว่าง ขึ้นไปทางซีแอ๊ตเทิ้ล กับ ลง ซานดิเอโก้ ว่าจะไปไหนดี ปัญหาใหญ่ครอบครัว ^^


โดย: Second impact วันที่: 27 ตุลาคม 2550 เวลา:12:38:34 น.  

 
ดีใจด้วยนะคะ แม่น้องชิชาที่พิมพ์ไทยได้แล้ว

อ่านตรงนี้แล้วรู้สึกไปด้วยเลย... เห็นแดดจ้าๆ งี้เหอะ...อูยยย น้ำแข็งเกาะยอดหญ้าเลยจ๊ะ...
ลมพัดมาตะละที ...สะท้าน ยะเยือก เอนไหว....ก็เพราะเราอยู่รัฐเดียวกันนี่นะ


โดย: นางฟ้าของชาลี วันที่: 27 ตุลาคม 2550 เวลา:14:28:45 น.  

 
คิดถึงหนูมรรคณิชานะค่ะ คิดถึงสำนวนการเขียนของคุณแม่ด้วยจ้า


โดย: จูหน่านพ วันที่: 27 ตุลาคม 2550 เวลา:14:59:11 น.  

 


โดย: %u0E1E%u0E34%u0E21%u0E1E%u0E4C%u0E0A%u0E37%u0E48%u0E2D%u0E02%u0E2D%u0E07%u0E04%u0E38%u0E13%u0E17%u0E35%u0E48%u0E19%u0E35%u0E48%u0E04%u0E23%u0E31%u0E1A (katoy ) วันที่: 27 ตุลาคม 2550 เวลา:22:38:34 น.  

 
หวัดดีค่ะ...เย้ๆๆๆ ดีใจจริงๆนะ ตัวอักษรไทยสวยที่สุดจริงๆ รออ่านกันนานเลยค่ะ กลับมาเลยได้อ่านกันหายคิดถึง

เสียดายจังไม่ได้ดูรูป นางฟ้าตัวน้อยๆ ได้แต่จินตนาการตามที่คุณแม่บอก คงน่ารักมากๆ

คงได้มาอ่านเรื่องนู๋มรรคณิชากันอีก ตามปกติซะทีนะค่ะ


โดย: samelaa (samelaa ) วันที่: 28 ตุลาคม 2550 เวลา:6:29:07 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

มรรคณิชา
Location :
Sleepless in Seattle United States

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]




สวัสดีคะ
นู๋ชื่อ มรรคณิชา.... เรียกนู๋เต็ม ๆ นะคะ เพราะนู๋ไม่มีชื่อเล่นคะ ... อยากรู้จักนู๋ ก็ต้องตามไปช่วยอ่าน ช่วยคอมเม้นต์นะคะ แม่นู๋จะได้มีกำลังใจ
แก้ไขเพิ่มเติมคะ....
มีคุณน้า คุณพี่ หลายคนมักถามคุณแม่เสมอๆ ว่า "ชื่อของนู๋ แปลว่าอะไร"
บอกเลย ไม่เล่นตัว...อิอิ
มรรค มาจากคำว่า "มรรค 8" ในศาสนาพุทธไงคะ...คุณแม่คงอยากเห็นนู๋เป็นเด็กดี...แถมเวลาสะกดเป็นภาษาปะกิต คุณแม่ใช้ชื่อคุณพ่อสะกดซะเลย...งานนี้ คุณพ่อหน้าบานคะ
ส่วน ณิชา แปลว่า บริสุทธ์
พอมารวมกะ "มรรค" ชื่อนู๋เลยเก๋กู๊ดซ้า

แก้ไขเพิ่มเติม (อีก 5/29/2011)
แขกเค้ามีดาราหญิงชื่อ มานิชา คล้ายชื่อนู๋มากเลย แรกๆ แม่ก็ปลื้มหรอกนะ แต่หลังๆ ชักหวั่นไหว เพราะเพื่อนร่วมงานของพ่อชื่อนี้เปี๊ยบ เป็นตัวป่วนที่ทำคุณพ่อปรี๊ดส์บ่อยๆ

แม่พบว่า เด๋วนี้ เวลาเรียกมรรคณิชาเต็มๆ คือการทำเสียงเข้ม ในเหตุการณ์ปกติ แม่เรียกนู๋ ว่า "ลูก" "นู๋" หรือ ไม่ก็ "ชิชา" "ชา"
Friends' blogs
[Add มรรคณิชา's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.