Group Blog
 
<<
กันยายน 2550
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30 
 
27 กันยายน 2550
 
All Blogs
 
สิ่งดีๆ ที่เกิดขึ้นในวันนี้ ทำให้คุณแม่ยิ้มอยู่ข้างในทุกที ที่นึกถึงคะ

ใครเคยอ่านเรื่อง Alexander and the horrible, terrible, no good and very bad day ม่าง ถ้าเคยอ่าน คงพอจะเข้าใจอารมณ์ช่วงที่อะไรๆ ก็ ม่ายล่ายดั่งใจ... ระยะนี้ คุณแม่ก็เป็นแบบนั้น แม้แต่อะไรเล็กๆ น้อยๆ ก็ดูไม่เป็นใจ ไปด้วยเสียหมด
ทำไมบล็อกแก็งค์หน้าหลัก ปรับปรุงใหม่ ก็สวยดีนะ แต่แม่มองม่ายเห็น อ่านยาก หงุดหงิด ขอพื้นขาวเหมือนเดิมได้ไหม ทำไมต้องเป็นเฉพาะเครื่องคอมเครื่องนี้น๊า แอบไปใช้เครื่องพ่อ ก็ยังได้แบ็คกราวน์ขาวๆ เหมือนเดิม
แอบใช้เครื่องของพ่อ ไม่มีฟ้อนท์ไทย ฮ่วย
เมื่อไหร่จะได้เอ็มคืนมาหว่า ไม่ได้เม้าท์ ไม่ได้แชทกะเมืองไทยเลย จะบ้าอยู่แร้น
ใครเนียะ ใช้มีดทาหนมปังทู้กๆๆ วัน แล้วต้องทิ้งศพไว้หน้าไม่โครเวฟ จะบิดก้นอีกสัก 45 องศา ก็ทิ้งมีดลงซิงค์เตรียมล้างได้แย้ว
มรรคณิชาเลิกพูด “โนๆ” ได้ไหมคะ แม่จะบ้าแย้ว
พ่อก็รู้ว่านู๋เจ็บคอ นี่ยังแอบส่งพีนัทให้นู๋อีก ... ฝรั่งมานไม่เชื่อเลยจิงๆ นะ ว่าพีนัทอ่ะ มันบาดคอเฟ้ย
โทรไปจองคิวทำ Mammogram... โอ๊ย ไม่อยากเชื่อ ได้คิว นู่น เดือนพย. โลดด
ฯลฯ

ตั้งแต่นู๋ไปโรงเรียน นู๋หัดตื่นเช้าได้ดีเกินคาด... ช่วยลดระดับลงมาหน่อยก็จะดี... เล่นตื่นตั้งกะตีสี่ เดินมาปลุกแม่...แม่ก็ต้องพยายามงัดนู๋ลงนอนใหม่... กว่าจะหลับได้ ตีห้า หรือ หกโมง... ทีนี้ ก็หลับยาวอะดิ...
จังหวะเรียกมรรคณิชาจัดแบ็คแพ็ค และเตรียมใส่รองเท้า ไปโรงเรียน ... เป็นช่วงเวลาที่แสนพิเศษของนู๋ๆ จะร่าเริง สดใส สุดๆๆๆ ขนาดกำลังงอนๆ อยู่ ก็ลืมตัวไปเลยเชียวแหละ
วันนี้ คุณแม่ทำหน้าที่ ครูผู้ช่วยห้องอาร์ตเต็มตัว... ไม่รู้เปิดเทอมไปอีกนานๆ ผู้ปกครองจะยังยั้วเยี้ยเต็มห้อง เหมือนอย่างนี้หรือเปล่าน๊า... ก็ดี เบาแรง เพราะห้องอาร์ตเป็นอะไรที่เลอะเทอะ ได้ ทุกๆ ห้านาที... กิจกรรมวันนี้ เป็น ฟิงเกอร์เพ้นท์... ทั้งคลาส เห็นมีลูกแม่คนเดียะ เอาสีไปเพ้นท์ที่หน้า...เหอ เหอ...
เด็กบางคนจั๊กกะดึ๋ย เวลาให้เอานิ้วจุ่มสี นั่งอึ้ง ตะลึง ตัวแข็ง
คุณแม่อยู่ประจำการในห้องอาร์ตนาน จนมรรคณิชาวิ่งมาเรียกให้ไปเล่นด้วยหลายหน... เด็กคนไหนที่มีพ่อแม่เป็นเวรครูผู้ช่วย มักจะมีปฏิกิริยาเป็นเจ้าเข้า เจ้าของคุณครูผู้ช่วย กันถ้วนหน้า
แม่เองยังไม่ค่อยคล่องนัก ในการรับมือเด็กๆ ... วันนี้ เกือบจะเบิร์ดกะโหลก นู๋เมแกน เข้าให้ โทษฐานพูดจาไม่เพราะ และใช้กริยาไม่เหมาะสม.. ขัดกะใบหน้าน่ารักๆ เหมือนตุ๊กตาของเธอมาก... แต่ คิดไปคิดมา เด็กแบบนี้ ถ้าเหินห่าง ไม่ยุ่งด้วย ก็จะไม่ปวดหัว แต่แม่คิดว่า เด็กแบบนี้สิ ท้าทายดี ชวนให้คิดหาวิธีเข้าถึง

ช่วง โชว์แอนด์เทล... มรรคณิชาเอาพัพเพ็ทเมี้ยวๆ ไปแสดง... ดูนู๋แสนจะภูมิใจ อยากโชว์คะ อยากโชว์นานๆ แต่ไหง ครูแพมไม่เปิดโอกาสให้นู๋ได้แสดงออกบ้างเลย... แม่คิดมากป่าวน๊อ
อ้าวก็วันจันทร์นะ ครูลืมแนะนำมรรคณิชาไปเลย เผอิญแม่อยู่ในห้อง เลยรีบยกมือบอกครู
และสังเกตว่า ครูไม่ค่อยจะจุ๋งจิ๋ง กะนู๋เสียเท่าไหร่... โดยเฉพาะ ช่วง โชว์แอนด์เทล ที่นู๋อุตส่าห์ตั้งใจ อยากมีส่วนร่วมอย่างแรงเนียะนะ... เศร้าเว้ย เศร้าแทนลูก ไม่รู้ลูกจะรู้สึกป่าวว๊า
เอาหน่ะ... โชว์ครั้งหน้า แม่ลูกจะเตรียมให้พร้อม เอาให้เริ่ดไปเลย ดูสิจะเกิดมั๊ย

ในมุมหนึ่งของห้องกิจกรรมจะมีคอสตูมแขวนไว้ให้เด็กๆ ได้เล่นอิมเมจินมากมาย ดูจากภายนอก แม่นึกห่วงว่า ชุดจะสกปรกหรือเปล่า... ม่ายเลย กลิ่นลอนดรี้งี้หอมฉุย น่าฟัดมั่กๆ ตะแรกแม่หยิบอลิเกเตอร์ เหมือนของลอร่าให้นู๋ๆ ทำท่าผวาๆ ไม่ยอมใส่ เอิ้กกก... แม่ว่า ใส่แล้วนู๋จะดูแมนมากเลยนะ...... ในที่สุด นู๋ได้สวมชุดเจ้าหญิง... งามคะ งาม
ปล. ระยะนี้ มรรคณิชารบเร้าให้ถึงวันฮาโลวีนเร็วๆ ... เพราะนู๋อยากเป็นนางฟ้ามีปีก... ทุกครั้ง แม่ต้องบอกนู๋ว่า เรายังไม่ได้ไปซื้อปีกนางฟ้ากันเลยจ๊ะ... แปลกดี ปีที่แล้ว นู๋ยังไม่เก็ทคอนเซ็ปท์สักเท่าไหร่ มาปีนี้ รู้หม้ด ฮาโลวีนต้องมีอะไรบ้าง

สแนควันนี้ดูน่ากิน มีเบเกิ้ลบลูเบอร์รี่ โกลด์ฟิช กะแอ็ปเปิ้ล... มรรคณิชาหม่ำแบบน่ารำคาญ แม่เห็นแล้วทนไม่ไหว แอบจิ๊กกินเสียหน่อย... เหอ เหอ มิน่า ทำไมลูกค่อยๆ ละเลียดๆ รสชาดไม่เอาอ่าวไหนๆ เลย
ช่วงรีเซส แม่ชวนมรรคณิชาไปเล่นจักรยาน ซึ่งส่วนใหญ่ชายหนุ่มจะลงมากัน มรรคณิชาเลือกรถดับเพลิง มีปุ่มหวอๆ ด้วย... แต่.. อนิจจา... ทำไมรถเล็กหยั่งงี้ นู๋พยายามยัดก้นเข้าไปก่อนก็ไม่เป็นผล ยัดหัวเข้าก่อนก็บิดตัวไม่ได้... กว่าอวัยวะทุกส่วนจะสมุจลงไปในรถได้ นู๋ก็บ่นใหญ่ แถมเอาขาไถไม่ถนัดอีก... เกือบจะเลิกเล่น...ถ้าไม่ใช่เพราะเหลือบเห็นหนุ่มๆ จ้องรถดับเพลิงนี้อยู่ นู๋เลยหาทางเล่นใหม่ ใช้วิธีเข็นเอาละกัน... เข็นแล้วก็ชวนหนุ่มๆ มาซ้อนท้าย เด๋วฉานเข็นให้พวกเธอนั่งสบายๆ นะ
เรียบร้อย ทุกคนเข้าไปนั่งเก้าอี้ยาว ร้องเพลงกู๊ดบาย... รอครูแพมเรียกชื่อ... ระหว่างรอ เฮียวิลเลี่ยมมาเบียดๆ พร้อมกะจิ้มๆ หน้าอกมรรคณิชาอีกแล้ว... หุหุ อย่าเพิ่งคิดมาก... วันนี้ มรรคณิชาใส่เอี๊ยมมีลายปัก ร็อคเก็ต ของการ์ตูน ลิตเติ้ลไอน์สไตน์จ้า.. เอี๊ยมตัวนี้ เรียกเสียงฮือฮาได้ตั้งแต่ช่วงสตอรี่ไทม์ เพราะเด็กๆ ทุกคนชอบร็อกเก็ต กันทั้งนั้น โดยเฉพาะเฮียวิลเลี่ยม ลงทุนมาแหมะข้างๆ มรรคณิชาเลยเชียว
คุณแม่เฟอะฟะจัง ช่วงรีเซส เห็นมีแดด เลยถอดแจ็คเก็ตให้ผิวมรรคณิชาได้หายใจ ถือไปถือมา แม่ทำแจ็คเก็ตนู๋หล่นหายไปตั้งกะเมื่อไหร่ไม่รู้...แหะ แหะ ไม่ใช่เข็มมุดนะเนียะ หล่นไม่รู้เรื่องเลย ... ขี้เกียจขับรถกลับไปหา เปลืองน้ำมัน ไว้รอวันจันทร์ดีกั่ว จะจำได้ไหมไม่รุ

อือม์ ลืมเล่าเลย สิ่งดีๆ ที่เกิดวันนี้ คือ ช่วงที่แม่ทำหน้าที่ครูผู้ช่วย แม่ได้สัมผัสเพื่อนของนู๋หลายๆ คน ทั้งเด็กออ กะเด็กพูดช้า... ปรากฏว่า เพื่อนๆ นู๋ ทำให้แม่ประทับใจมากเลย ช่วงแรกๆ เหมือนดูเชิงกัน แต่ต่อมา เพื่อนๆ ของนู๋ยอมรับแม่ ส่งมือให้แม่จูง เข้ามาขอความช่วยเหลือจากแม่ ทำให้แม่ดีใจมาก โดยเฉพาะ เวลาเห็นรอยยิ้มของเพื่อนๆ นู๋... เป็นรอยยิ้มที่แสนหวาน... แม่ไม่คาดคิดเลยว่า แม่จะได้ความรู้สึกดีๆ แบบนี้ จากเด็กคนอื่นๆ นอกเหนือจากมรรคณิชา... ทำให้หัวใจแม่รู้สึกเป็นสุขอย่างบอกไม่ถูกจ๊ะ



Create Date : 27 กันยายน 2550
Last Update : 27 กันยายน 2550 12:29:33 น. 12 comments
Counter : 351 Pageviews.

 

ลูกสาวน่ารักดีนะ น่าแอบหยิกแก้ม จัง

สาวน้อยแก้มป่อง น่ารักดีครับ

แค่เขาเกิดมา เราได้เห็นก็ซึ้งใจแล้วล่ะครับ



โดย: ฟ้าสดใส ทะเลสีคราม วันที่: 27 กันยายน 2550 เวลา:12:36:16 น.  

 
แวะมาอ่านค่ะ น้องเค้าน่าร๊ากดีนะคะ คุณแม่ก็ด้วยอะ


โดย: รุ้งกินน๊ามมม IP: 58.136.169.14 วันที่: 27 กันยายน 2550 เวลา:12:52:21 น.  

 
ชื่อเท่จังค่ะ นู๋มรรคณิชา



โดย: แม่นิกกี้กะน้องเอเจ (AmANiYA ) วันที่: 27 กันยายน 2550 เวลา:14:12:59 น.  

 
อ่านแล้วก็ประทับใจครับ ความรักความผูกพันธ์กับคุณแม่นั้นแน่นแฟ้นที่สุดแล้วครับ จะมีใครรักเราอย่างบริสุทธ์ใจเท่าแม่ของเรานะครับ ผมเองอ่านแล้วซึ้งมาก อยากกลับไปเมืองไทยดูและเอาใจใส่ท่านครับ


โดย: ซอร์บอนน์ (ซอร์บอนน์ ) วันที่: 27 กันยายน 2550 เวลา:14:15:54 น.  

 
หนูมรรคตื่นตั้งกะตี 4 เลยเหรอเนี่ย อิอิ ยังไงคงต้องปรับให้เข้าที่เข้าทางสักพักเนอะ กว่าจะตื่นเวลาพอเหมาะ ดีจังที่หนูมรรคชอบทำกิจกรรม ไว้รอบหน้าทำให้คุณครูให้หนูแสดงนานๆเลยนะคะ เรื่องดูแลเด็กๆซนๆเนี่ย เหนื่อยเนอะแต่ท้าทายนะคะ อยากเห็นสาวน้อยนางฟ้าเร็วๆจังเลย อีกแค่ 1 เดือนก็จะฮาลาวีนแล้วอะเนอะ หนูมรรคแต่งเป็นนางฟ้าคงน่ารักมากๆเลยคะ อ้อ 3เมนูนั้นรีบทำนะคะ อีกไม่กี่วันก็เข้าเทศกาลแล้วอะคะ แต่เดี๋ยวจะหาเมนูเจอร่อยๆมาฝากแทน เพราะเราว่าจะทาน 19 วันอะคะ


โดย: eeh (คิตตี้น้อยสีชมพู ) วันที่: 27 กันยายน 2550 เวลา:14:49:18 น.  

 


ชีวิตวุ่นวาย แต่น่าอิจฉามากมาย

อยากวุ่นอย่างนี้มั่งจัง


โดย: jantzen วันที่: 27 กันยายน 2550 เวลา:14:52:02 น.  

 
คุณแม่เขียน โรงเรียนของนู๋มรรคณิชา ดูน่ารักและน่ารื่นเริงจังค่ะ

มีให้แม่เป็นครูผู้ช่วยด้วย...ดีจังค่ะ ของภุณจังให้แต่วันไปเยี่ยมลูก ทำกิจกรรมร่วมกัน วันเดียวค่ะ แล้วก็มีให้ไปยืนโบกธงหน้าโรงเรียนอันนี้มีเวรผลัดเปลี่ยนกันไปค่ะ

อีกอย่างนู๋มรรคณิชาชอบไปโรงเรียนนี่ คุณแม่เบาใจไปเยอะนะค่ะ


โดย: samelaa (samelaa ) วันที่: 27 กันยายน 2550 เวลา:18:13:53 น.  

 
น้องชิชาก็ยังน่ารักขยันไปโรงเรียนเหมือนเดิม

คุณแม่ก็มีความสุขด้วย ดีจัง

ป.ล. อยากเห็นชุดที่น้องใส่ไปโรงเรียนวันนี้จังคับ
ที่ยั่วยวนใจให้จิ้มน้องเหลือเกิน

ผมอยู่ใกล้ๆจะเบิ๊ดกะบาลเด็กคนที่มาจิ้มให้นิ
บังอาจๆ มาจิ้มน้องป๋มได้ไง


โดย: ชรันจ์ วันที่: 27 กันยายน 2550 เวลา:20:38:21 น.  

 
แวะมาเยี่ยมค่ะ ลูกสาวไปโรงเรียนแล้วเหรอค่ะ
อืมม์...ตื่นเช้าจังค่ะลูก ตี 4
นอกจากลูกโรงเรียนแล้วคุณแม่มีกิจกรรมเพิ่มขึ้นด้วยเนอะ


โดย: LIN (BeamerFamily ) วันที่: 27 กันยายน 2550 เวลา:21:02:26 น.  

 
แวะมาเยี่ยม แวะมาทักทาย นะครับ

จะแวะมาบอกว่า ...

วันนี้ผมอัพบล็อคเรื่อง "น้องต้งแช่" ตอนที่ 5 แล้วนะครับ



อย่าลืมชวนเพื่อน ๆ แวะไปดูความน่ารัก และความสนุกสนานของ "น้องตุ้งแช่" ได้ที่บล็อคของผมนะครับ

อิอิ


โดย: อาคุงกล่อง (อาคุงกล่อง ) วันที่: 27 กันยายน 2550 เวลา:21:12:35 น.  

 
แม่น้องชิชาคะ นางฟ้าอยู่รัฐเดียวกันนี่แหล่ะค่ะ ขับรถไปอัลเดอร์วูดมอลล์ จากบ้านประมาณ 10 นาทีได้ค่ะ
บ้านอยู่ชายแดนบอทเทิล ติดกับมิลกรีก และลีนวูดค่ะ

ฝรั่งนี้ดื้อจริง ๆ ด้วยค่ะ โดยเฉพาะพวกผู้ชาย บอกไม่ค่อยจะเชื่อ
ชาลีเคยไม่สบาย ครั่นเนื้อครั่นตัว (อาจจะเป็นไข้หวัด) กินอะไรไม่ลง
นางฟ้าบังคับกินข้าวต้ม ชาลีไม่ยอมกิน บอกกินข้าวต้มไม่หาย ต้องกินแฮมเบอร์เกอร์ถึงจะหาย ...ดูเขาซิ


โดย: นางฟ้าของชาลี วันที่: 27 กันยายน 2550 เวลา:23:48:44 น.  

 
น่าอิจฉาจัง ได้เป็นครูผู้ช่วย น่าสนุกจัง
นู๋มรรคท่าทางจะชอบไปโรงเรียนมากๆ นะคะ ดีจังแบบนี้คุณแม่ไม่ต้องเหนื่อยเข็น


โดย: ลิตเติ้ลเกิร์ล IP: 219.95.177.93 วันที่: 28 กันยายน 2550 เวลา:10:25:05 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

มรรคณิชา
Location :
Sleepless in Seattle United States

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]




สวัสดีคะ
นู๋ชื่อ มรรคณิชา.... เรียกนู๋เต็ม ๆ นะคะ เพราะนู๋ไม่มีชื่อเล่นคะ ... อยากรู้จักนู๋ ก็ต้องตามไปช่วยอ่าน ช่วยคอมเม้นต์นะคะ แม่นู๋จะได้มีกำลังใจ
แก้ไขเพิ่มเติมคะ....
มีคุณน้า คุณพี่ หลายคนมักถามคุณแม่เสมอๆ ว่า "ชื่อของนู๋ แปลว่าอะไร"
บอกเลย ไม่เล่นตัว...อิอิ
มรรค มาจากคำว่า "มรรค 8" ในศาสนาพุทธไงคะ...คุณแม่คงอยากเห็นนู๋เป็นเด็กดี...แถมเวลาสะกดเป็นภาษาปะกิต คุณแม่ใช้ชื่อคุณพ่อสะกดซะเลย...งานนี้ คุณพ่อหน้าบานคะ
ส่วน ณิชา แปลว่า บริสุทธ์
พอมารวมกะ "มรรค" ชื่อนู๋เลยเก๋กู๊ดซ้า

แก้ไขเพิ่มเติม (อีก 5/29/2011)
แขกเค้ามีดาราหญิงชื่อ มานิชา คล้ายชื่อนู๋มากเลย แรกๆ แม่ก็ปลื้มหรอกนะ แต่หลังๆ ชักหวั่นไหว เพราะเพื่อนร่วมงานของพ่อชื่อนี้เปี๊ยบ เป็นตัวป่วนที่ทำคุณพ่อปรี๊ดส์บ่อยๆ

แม่พบว่า เด๋วนี้ เวลาเรียกมรรคณิชาเต็มๆ คือการทำเสียงเข้ม ในเหตุการณ์ปกติ แม่เรียกนู๋ ว่า "ลูก" "นู๋" หรือ ไม่ก็ "ชิชา" "ชา"
Friends' blogs
[Add มรรคณิชา's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.