Group Blog
 
<<
กันยายน 2550
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30 
 
18 กันยายน 2550
 
All Blogs
 
บันทึกรวบยอดอีกแย้ว.... ปาจำเลย คุณแม่เนียะ

วันพฤหัส
ครูแพมมาเยี่ยมแบบทำเวลาสุดๆ ... คุณแม่เอาใจด้วยคริสปี้ครีมโดนัน กะ คุ๊กกี้แกรนด์มา...ตบด้วยกาแฟทัลลี่...นะ... เวลานู๋อยู่โรงเรียน คุณครูจะได้ดูแลนู๋ทั่วถึงไง... ที่จริง ก็ไม่ค่อยน่าห่วงนะ เพราะลูกแม่ออกจะพูดจาฉะฉาน... ขนาดครูแพมยังออกปากเลยว่า แค่สองขวบครึ่งพูด นู๋พูดได้ชัดและใช้ศัพท์แบบผู้ใหญ่เลย...55 ถ้าคุณพ่อได้ยินคงหน้าบาน เพราะตระกูลทางคุณพ่อนะ เก่งด้านภาษามาก ขนาดฝังในยีน ในดีเอ็นเอ เลยเชียวแหละ
นู๋ก็ตื่นเต้นมาก ตอนเช้าเนียะ ไม่มีขัดขืนเวลาแม่เลือกเสื้อผ้าให้นู๋ใส่สวยๆ ... แถมพอเจอหน้าคุณครู นู๋รีบวิ่งไปขนบรรดาสรรพสัตว์ ของเล่นทุกชิ้นมาให้ครูเล่น วิ่งไปหยิบหนังสือมาอ่านให้ครูฟัง...ถ้าครูอยู่กะนู๋นานอีกหน่อย นู๋คงชวนคุณครูไปนอนกลางวันในเตียงด้วยแน่ๆ
พอคุณพ่อกลับจากที่ทำงานมา รีบแซวคุณแม่ก่อนเลยว่า แม่ปะเหลาะคุณครูสำเร็จไหม เหอ เหอ

วันศุกร์
ไปรับผลทีบีเทสต์...เซ็งจัด... นามสกุลทำเหตุอีกแระ... จะหาฝรั่งคนไหนสามารถพิมพ์นามสกุลแม่ได้ถูกต้องครั้งแรกบ้างเนียะ... แล้วขอให้แก้ไขก็ไม่ได้อีก ต้องใช้เวลา... โชคดีที่คุณหมอใจดี เห็นพนักงาน (ของรัฐ) หน้าหงิกๆ คุณหมอจัดการหาแบบฟอร์มมาเขียนด้วยลายมือให้คุณแม่ ๆ จะได้มีหลักฐานไปยื่นให้โรงเรียน ม่ายงั้น นู๋อดเข้าห้อง
เรื่องนามสกุลของแม่นี่ทำเหตุบ่อยมาก ตั้งแต่ตอนทำบัตรเขียวละ สะกดตกตัว “ที” ตัวเดียว ทำเรื่องขอแก้ไข กว่าจะได้บัตรมาครอบครอง ใช้เวลาตั้ง “หนึ่งปี” ในการแก้ไข
อาทิตย์ก่อน ตอนไปรับนู๋จากเดย์แคร์ของฟิตเนส แม่ก็ต้องเสียเวลาครึ่งขั่วโมง เพราะเจ้าหน้าที่คนที่รับตัวนู๋ คีย์นามสกุลแม่ผิด ฝรั่งที่นี่กลัวมากเรื่องเด็กถูกลักพาตัว เช็คข้อมูลกันให้วุ่น ซึ่งก็น่าจะเป็นเรื่องดีอ่ะนะ... แต่นามสกุลแม่ยาวจนโดดเด่นออกซ้า... ยังจะมาว่าผิดตัวก็เกินไป

วันเสาร์
หน้าแตก นึกว่ามีคิวต้องไปทำงาน รีบตะบึ่งไปซ้า... ไปถึงร้าน เพล้งๆๆๆ.... ดันไปซ้อนคิวชาวบ้าน....อูยยย ต้องหนีไปช้อปปิ้งเรียกความรู้สึกดีๆ กลับมา....พอถึงบ้าน ไม่กล้าหิ้วถุงเข้าบ้านอีก...แหะ แหะ นิสัยซ่อนของในรถยังตามติดมาจนบัดนี้
พอนู๋เจอหน้าแม่ นู๋ดีใจสุดๆ ....เฮ้อ... ความสุขในชีวิต อยู่ตรงนี้แหละ ลูกเอ๊ย....

วันอาทิตย์
เมื่อยๆๆๆๆ ....เหนื่อยเกินคุ้ม... วันอาทิตย์ฝรั่งส่วนใหญ่ไม่ค่อยออกนอกบ้านกัน มักใช้เวลากะครอบครัว...แถมอากาศก็มัวซัวๆ เป็นคืนที่ดูเหงาๆ ...คิดถึงนู๋มากเลยแหละ
พอถึงบ้าน...ออกจะแปลกใจ บ้านมืดๆ ...รีบเช็คสภาพพ่อลูก... นอนสลบในเตียงทั้งพ่อ ทั้งลูก... สภาพของลูกออกแปลกๆ นิดโหน่ย เดาว่า พ่อคงหมดแรงเลี้ยงนู๋แหงๆ ... เพราะนู๋นอนสลบทับกองหนังสือ

วันจันทร์

นู๋ตื่นสายผิดปกติ... เมื่อคืนคงนอนดึกมาก...และไม่ค่อยได้กินอะไรด้วย เช้านี้ นู๋ถึงโหยนัก ซัดนมเข้าไปสองแก้วยักษ์ติดๆ... ตามด้วยซีสลัดจานใหญ่...ว้าววว
อย่างที่แม่พูดบ่อยๆ ว่า ระยะนี้ ลูกโตขึ้นมาก พยายามแสดงความเป็นตัวของตัวเองบ่อย

เมื่อเช้า พอแม่ชวนพาพี่เอ็คโค่ออกไปปาร์ค นู๋รีบวิ่งจู๊ด ขึ้นไปแต่งตัว...แม่ยังไม่ทันตามไปช่วยเลย นู๋ก็ลงมาสวยงาม...เลือกคอลเล็คชั่นได้เก๋อีกตะหาก เสียแต่ว่า ไม่เหมาะกะสภาพอากาศเท่านั้น... แม่ต้องหลอกล่อ (กลัวลูกเสียเซลฟ์) ให้ใส่แจ็คเก็ตเพิ่ม .. ลูกชอบบ่น เอ้ย พูด กะตัวเองเวลาแต่งตัว หรือใส่รองเท้าว่า
“I do it, all by myself”

แม่ส่งเสริมความเก่งกาจให้นู๋ เพิ่มขึ้น เวลานู๋พ็อตตี้ คือ ให้นู๋จัดการตัวเองให้เรียบร้อย... พอจะล้างก้นค่อยตะโกนเรียกแม่... ขั้นตอนสุดท้ายยังต้องให้แม่ช่วยอยู่ เพราะเวลาแม่ให้นู๋เช็ดด้วยกระดาษแบบเด็กฝรั่งทีไร... นู๋จะมีเม็ดแดงๆ ขึ้นทุกที... เหอ เหอ เล่าแบบล้วงลึกเลย

ลูกมีวิธียืนยันความคิดเห็นของตัวเองแบบ...น่ามะโห ม๊ากมาก...และเด๋วนี้ ชอบคิดคนละทางกะแม่ตลอดดดด...
“I don’t like it” พูดแล้วก็ยืนกอดอก สะบัดหน้าเชิดไปอีกทาง
วันก่อน ดูมิกกี้เม้าส์ แล้วถึงได้รู้ว่า ลูกเลียนแบบ คำพูดกะท่าทางแบบนี้มาจาก “พีท” ตัวร้ายในเรื่องนี้นี่เอง แหม๋ม มันน่านัก...
อันนี้ เป็นการต่อต้านแบบเล็กๆ...ถ้าเวอร์ชั่นใหญ่ ก็ต้องมีกระทืบเท้ายิกๆ แบบนางเอกเจ็ดสี

เล่าแล้วเหนื่อย... แม่ไม่ชอบเลยนะลูก
ก็เพียรพยายามบอกนู๋เสมอๆ ว่าอะไรดี ไม่ดี... คิดว่า คงต้องใช้เวลาเน๊อะ... เหมือนตอนที่ลูกชอบตื่นมาตอนกลางคืน ร้องกวนๆ โยเยๆ แม่ก็ใช้เวลาบอกนู๋เป็นเดือน กว่านู๋จะเริ่มสร้างจิตสำนึกใฝ่ดีได้ เอิ้กกก


อือม์ ตอนนอนกลางวัน วันนี้ ลูกจี้มาก
แม่ฉวยโอกาสแอบงีบหน้าบ้าน... ได้ยินเสียงลูกตื่น ... แบบนอนน้อยมาก คงเพราะนู๋ตั้งใจอยากชวนแม่ไปนั่งรถบัสแน่ๆ เลย... ตื่นมาก็ร้องไห้แบบเบบี้... แม่เลยไม่สนใจ...ไม่วิ่งขึ้นไปหา...ลูกร้องแป๊บๆ ก็เงียบไป...สักพักได้ยินเสียงนู๋คุยกะเพื่อนๆ ทำนองชวนกันลงไปชั้นล่างดีกว่า... ลูกลงมาเดินวนๆ ไม่เจอแม่ก็กลับขึ้นข้างบนไปใหม่ (ลูกแม่เนียะ ตาถั่วพันธุ์คุณพ่อแท้ๆ ...เดินมาอีกจิ๊กนึงก็จะเจอแม่นอนกลิ้งหลังโซฟาแย้วอ่า) ทีนี้เงียบไปนาน จนคุณแม่ผล็อยหลับ... แหะ แหะ ไม่รู้จริงๆว่า หนึ่งชั่วโมงนี้ นู๋หลับหรือตื่น...ได้ยินเสียงอีกที คือ นู๋เดินลงมาหาแม่โดยตรง ที่รู้ว่าตั้งใจหาแม่ เพราะได้ยินเสียงนู๋พูดกะตัวเองว่า
“Where is Mamy?”
แต่นะ... “บ้าน”อ่ะ... ไม่ใช่คฤหาสน์... ลูกแม่ยังเดินหาแม่ไม่เจอ...เฮ้อ
ในที่สุด แม่ทนไม่ไหว ต้องวิ่งตามขึ้นไปดูนู๋ข้างบน
เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า แม่ไม่ต้องห่วงนู๋ ๆ อยู่ได้



ลิงค์ข้างล่างนี่ แถมให้คะ พ่อนู๋มรรคเอามาฝาก

//bertc.com/subfour/ss/singleSheet.htm



Create Date : 18 กันยายน 2550
Last Update : 18 กันยายน 2550 16:40:50 น. 8 comments
Counter : 322 Pageviews.

 
ผมมาแอบเฝ้า blog ทุกวันเลยอ่ะครับ

ดูท่าทางน้องโตมาต้องมั่นใจสูงแน่ๆอ่ะครับ
สงสารน้องตอนที่น้องนอนสลบทับกองหนังสือ

อ่านแล้วมีความสุขมากๆคับ
อิ่มๆ เลยเม้นท์ไรไม่ค่อยถูก : )


โดย: ชรันจ์ วันที่: 18 กันยายน 2550 เวลา:16:50:40 น.  

 
แวะมาทักทาย เจ้าของบ้าน ครับ


โดย: orcahappy (orcahappy ) วันที่: 18 กันยายน 2550 เวลา:16:59:50 น.  

 
ก๊าก เข้าใจเลยอี๊ แบบว่านะ หุหุ ฝรั่งคงงง ทำไม นามสกุลยาวจังฟ่ะ

พี่ออนช่วงนี้ก็เป็นตัวของตัวเองสูง 555 แถมด้วยขี้งอนเป็นที่หนึ่งงอนเป้งบอกไม่สนใจล่ะ หนีไปยืนคนเดียวในครัว 666


โดย: พี่ออน IP: 58.10.27.38 วันที่: 18 กันยายน 2550 เวลา:17:18:05 น.  

 
หนูมรรคจำการ์ตูนมาใช้กะคุณแม่แบบนี้ต้องหาการ์ตูนที่น่ารักๆมาให้ดูแทนเนอะ อิอิ ยังไงก็ขอให้หนูมรรคเป็นเด็กดีของคุณแม่นะคะ ช่วงนี้ช่างจดช่างจำแล้วเอาคำพูดกะการกระทำของสิ่งรอบตัวมาใช้เนอะ


โดย: eeh (คิตตี้น้อยสีชมพู ) วันที่: 18 กันยายน 2550 เวลา:18:13:27 น.  

 
สองขวบครึ่งพูดชัด เก่งจังค่ะ...น่าตาน่ารักซะด้วย

เด็กแถวบ้านดิชั้นเนี่ย ยังพูดไม่ชัดเลย 4 ขวดแล้ว
ร้องเพลงของในหลวง ท่อนฮุค "คุ้งคงใคร" (คุ้มครองไทย)


โดย: คิตตี้..เหมียว วันที่: 18 กันยายน 2550 เวลา:18:22:57 น.  

 
ช่ายๆ เด็กวัยนี้ชอบทำอะไรด้วยตัวเอง พอทำไม่ได้ก็แว๊ด แว๊ด ช่วงนี้ได้ยินบ่อย แดเนียลชอบพูดว่า I do for U


โดย: ลิตเติ้ลเกิร์ล IP: 219.95.177.93 วันที่: 19 กันยายน 2550 เวลา:8:40:24 น.  

 
คิดถึงนู๋มรรคณิชาค่ะ ตั้งใจมาหา

ยังน่ารัก เหมือนเดิม...

เรียนแบบการ์ตูนนี่ ภุณจังก็เป็นค่ะ


โดย: samelaa (samelaa ) วันที่: 19 กันยายน 2550 เวลา:8:53:24 น.  

 
นู๋มรรคณิชา เก่งจังเลย ...... มาจุ๊บๆๆๆๆๆ หน่อยเร้ว


โดย: หนูชล วันที่: 19 กันยายน 2550 เวลา:12:03:45 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

มรรคณิชา
Location :
Sleepless in Seattle United States

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]




สวัสดีคะ
นู๋ชื่อ มรรคณิชา.... เรียกนู๋เต็ม ๆ นะคะ เพราะนู๋ไม่มีชื่อเล่นคะ ... อยากรู้จักนู๋ ก็ต้องตามไปช่วยอ่าน ช่วยคอมเม้นต์นะคะ แม่นู๋จะได้มีกำลังใจ
แก้ไขเพิ่มเติมคะ....
มีคุณน้า คุณพี่ หลายคนมักถามคุณแม่เสมอๆ ว่า "ชื่อของนู๋ แปลว่าอะไร"
บอกเลย ไม่เล่นตัว...อิอิ
มรรค มาจากคำว่า "มรรค 8" ในศาสนาพุทธไงคะ...คุณแม่คงอยากเห็นนู๋เป็นเด็กดี...แถมเวลาสะกดเป็นภาษาปะกิต คุณแม่ใช้ชื่อคุณพ่อสะกดซะเลย...งานนี้ คุณพ่อหน้าบานคะ
ส่วน ณิชา แปลว่า บริสุทธ์
พอมารวมกะ "มรรค" ชื่อนู๋เลยเก๋กู๊ดซ้า

แก้ไขเพิ่มเติม (อีก 5/29/2011)
แขกเค้ามีดาราหญิงชื่อ มานิชา คล้ายชื่อนู๋มากเลย แรกๆ แม่ก็ปลื้มหรอกนะ แต่หลังๆ ชักหวั่นไหว เพราะเพื่อนร่วมงานของพ่อชื่อนี้เปี๊ยบ เป็นตัวป่วนที่ทำคุณพ่อปรี๊ดส์บ่อยๆ

แม่พบว่า เด๋วนี้ เวลาเรียกมรรคณิชาเต็มๆ คือการทำเสียงเข้ม ในเหตุการณ์ปกติ แม่เรียกนู๋ ว่า "ลูก" "นู๋" หรือ ไม่ก็ "ชิชา" "ชา"
Friends' blogs
[Add มรรคณิชา's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.