Group Blog
 
<<
กันยายน 2549
 
15 กันยายน 2549
 
All Blogs
 
ตะแรกกะจะหากินกะรูป....เผอิญเรื่องวันนี้เด็ดจนต้องรีบบันทึกไว้เป็นหลักฐาน

แหะ แหะ ตั้งชื่อเรื่องเหมือนพิมพ์เนื้อเรื่องลงผิดช่องไงไม่รุเน๊อะ.......

คุณแม่ทำเวลาแต่เช้า อุ้มมรรคณิชาไปดูเพลย์กรุ๊ปตั้งกะ 9 โมง....กะว่าน่าจะมีโอกาสได้ลองแจมๆ บ้าง เสร็จแล้วเราไปดูเดย์แคร์ใหม่ที่นัดไว้ตอน 11 โมง...

แผนการสวยหรู แต่ปฏิบัติไม่รอด หุหุ....เพราะ...คุณแม่ขับรถแบบกระทงหลงทางเสีย 2 ชั่วโมง (อีกแระ....ใช้เวลาเท่าสถิติเดิมที่ทำไว้เมื่อวีคเอ้นท์ที่แล้วเยย)... ขับจนมรรคณิชาผล็อยหลับไปเลย...
เดย์แคร์ใหม่นี้ มีชื่อเป็นฝรั่งเศส...ก้าวแรกที่เข้าไป ก็ไม่มีเฟริสท์อิมเพรสชั่น (และก้ออีกแระ) เพราะสาวผมแดงที่มาต้อนรับ ท่าทางจะเป็นเจ้าของอ่ะ คุณเธอช่างเย็นชาจนคุณแม่รู้สึกได้... ไม่รุเพราะเห็นคุณแม่เป็นผิวเหลืองหรือเป่านิ..... มีการขอใบขับขี่ไปถ่ายสำเนาอีกด้วยแน่ะ...เอาไปทำไมฟระ...แค่มาดูจิ๊ดเดียวเนียะนะ...แต่พอได้เข้าไปข้างในแล้ว เธอก็ดูจะโปรเฟสชั่นแนลขึ้นมา....เดยแคร์นี้ดีกว่ามะวานหน่อย ตรงที่ตักแบ่งอาหารแยกจากกันเป็นสัดส่วนดี....แฟสิลิตี้ต่างๆ ก็จัดเป็นเรื่องเป็นราวดี มีอ่างล้างมือให้เด็ก มีห้องน้ำสำหรับฝึกถ่าย เรียกว่า ไม่แพ้ของเดย์แคร์ญี่ปุ่น....เสียแต่ว่า จำนวนเด็กต่อคุณครูแยะไปหน่อย...อ้อ...ไม่มีครูปลาวาฬเลยสักคน...อันนี้ชอบคะ
ตอนแรกที่เดินเข้าไปดู ลูกกัวคุณลุงที่กำลังซ่อมประตูมากกก ขนาดยืนขาแข็งไม่เขยื้อน ต้องให้คุณแม่เดินไปรับ...เหอ เหอ เพิ่งเคยเห็นสาวก๋ากั่นจ๋อยก็วันเนียะ
แต่พอพ้นคุณลุงแล้ว มรรคณิชาก็สนอกสนใจเดินชมไปพร้อมๆ กะคุณแม่มากกว่าเดยแคร์มะวาน...

เสร็จจากนี้ คุณแม่ก็ไปจอยเพลย์กรุ๊ป...อูยยย... ที่นี่ ถูกใจทั้งแม่ทั้งลูกค๊า ... เล่นกันหนุกหนาน...มรรคณิชาคว้าช้อปปิ้งคาร์ตมาควงตลอด เรียกว่า เดินไปเล่นมุมไหนก็ต้องจอดรถไว้ใกล้ๆ พอเล่นเสร็จก็กลับมาควงรถไปแต๊ดๆ เครื่องเล่นอื่นๆ ต่อ...
มีอยู่ครั้งนึง ลูกจอดรถเพื่อไปเล่นไม้ลื่น...พอวนกลับมา...เจอน้องเชอร์รี่ เท้มเปิ้ล จะมาโฉบรถนู๋ไป...งานนี้ กรี๊ดสนั่นค๊า
"โน๊ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ"
มรรคณิชากรีดเสียงชนิดไม่กัวใครทั้งน้าน พร้อมกับรีบจับรถเข็นดึงกลับมา ...
มวยคู่นี้ ไซส์สูสีคะ ท่านผู้ชม ... น้องเชอร์รี่ เท็มเปิ้ลออกจะได้เปรียบ น้ำหนักตัวมากกว่า...แต่สาวมรรคของเราก็หวังจะใช้วงแขนวงขาล้ำเพื่อชนะน็อคคะ
"โน๊ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ"
ฮึ ! อย่านึกว่าเธอกรีดเสียงเป็นคนเดียวนะยะ...ให้มันรู้จักรุ่นพี่รุ่นน้องม่าง ฉันนะ 3 ขวบแล้วนะเฟ้ย

คุณแม่กำลังใช้สมองนึก...เอาไงดีฟระ ต้องลงไปกัดแทนลูกไหมหว่า ... สมองตอนนั้น ห่วงแค่ว่า ถ้าเรายอม อีกหน่อย ลูกจะกลายเป็นคน หงอคนหรือเป่า... คิดอยู่แค่นั้นจิงๆ อ่ะ...บ้าป่าว
พอดีคุณแม่น้องเชอร์รี่ เดินเข้ามาถามว่า "ลูกคุณเล่นรถเข็นอยู่หรือเป่า"
คุณแม่ก็อธิบายว่า "เค้าเข็นๆ หยุดๆ แวะเล่นโน่นเล่นนี่ แต่ก็กลับมาที่รถเข็นตัวเองตลอด"
ตอบไปแล้ว คุณแม่น้องเชอร์รี่ก็นิ่ง ดูลูกอาละวาด...เว้ยเฮ้ย...เอางั้นเหรอ...สองสาวยังคงแข่งกัน "โน" อยู่ดังลั่น
คุณแม่พยายามพูดแทรก...สะกิดเรียก "ลูซี่ๆ" (จริงๆ แล้วแกชื่อลูชี่คะ แต่เรียกเชอร์รี่เท็มเปิ้ลเพราะหน้าและหุ่นเหมียนมากก).... "มีรถเข็นอีกอัน อย่าแย่งกันนะ ไปเอามาสิ"
ลูซี่ คงจะหูแตกไปแล้วคะ เธอไม่ฟังอะไรทั้งน้าน เกาะรถเข็นแน่น...
คุณแม่ก็คอยมองๆ กะว่า ถ้าลูซี่เงื้อหมัดเมื่อไหร่ คุณแม่จะสวนแทนมรรคณิชาเองเลยนะลูกนะ (ฮือๆๆ เครียดๆๆ)
ตามองลูกอย่างเป็นห่วง ขาก็ก้าวออกไปจากวง...เพื่อไปหยิบรถเข็นอันใหม่ให้ลูซี่...ประเคนให้ถึงตัว...ลูซี่มองอย่างไม่แน่ใจ...ควรเอาอันใหม่ดีป่าวฟระ...
"อุ้ย เอาเร้ย...มีของเล่นอยู่เต็มคันรถเลย ทำไมจะไม่เอา อิอิ" ว่าแล้ว เธอก็หันตัวไปจับรถคันใหม่....แต่ยังไม่วายคะ...มาคว้าตุ๊กตาเบบี๋ออกจากรถมรรคณิชา....คุณนายของดิฉันก็โวยสิคะ...
"ม่ายเอาอ่ะ มรรคณิชาพอเหอะ นู๋ยังมีอีกตัวในรถนี่ไง"
นึกว่าจะต้องเกิดศึกใหม่เสียอีก....จังหวะ คุณแม่ของน้องลูซี่ (เพิ่งได้คิดว่าควรทำอะไรบ้าง) รีบบอกน้องลูซี่ให้หยุดการกระทำแบบมาเฟียได้แย้ว...เฮ้อ...
ว่าแล้ว คุณแม่รีบเข็นย้ายวง ออกไปห่างๆ กันเลยคู่นี้....
แต่เด็กๆ เนียะนะคะ ท่านผู้ชม...เค้าเหมือนมีแม่เหล็กอะไรกันสักอย่างนะ... น้องลูซี่ยังคงวนเวียน พยายามมาเล่นของเล่นก๊วนที่มรรคณิชายืนเล่นอยู่เสียทู้กทีสิน่า... แล้วขอโทดนะ ได้รถเข็นไปแป๊บๆ หล่อนก็ทิ้งแหมะไว้ไหนก็ไม่รู้ พอมายืนใกล้ๆ มรรคอีก ก็ทำท่าจะมาคว้าของมรรคไปอีกแน่ะ....ทีนี้ มรรคไว้ค๊า...หันกลับมาคว้ารถเข็นหนีไปเลย เอิ้กกก
ก็ดีนะ เพลย์กรุ๊ปแบบนี้ ทั้งลูกทั้งแม่ได้โซเชียลกะคนอื่นให้ถึงตายกันไปข้างเลย
จบจากสองที่นี้ คุณแม่ต้องหนีไปพักบ้านน้าเป๊ปป้า...ไปเม้าท์ ๆ ไป เม้าท์มา...อ้าว เฮ้ย...อีเดย์แคร์ฝรั่งเศสเจือกไม่คืนใบขับขี่ฉาน...วุ้ย...เซ็งจิต ต้องขับกลับไปเอาอีก

วันนี้นับเป็นวันซวยๆ ของลูกพอควรนะ...นอกจากเรื่องทะเลาะกรีดเสียงแล้ว...ลูกยังหกล้มหกลุกแบบได้แผลเสีย 5-6 หน...เป็นวันที่นู๋ซุ่มซ่ามสุดๆ ไม่รู้เพราะนอนน้อยป่าว...ลูกแม่เลยเป๋ๆ เอิ้กกก

อุ้ยๆ เกือบลืมเล่า...ลูกแม่กระโดดสองขาลอยจากพื้นได้แย้ววว เย้.... เพิ่งสังเกตุเห็นตอนพานู๋ไปเล่นที่โรงเรียนพี่โทโมเอะ...อิอิ เก่งมั่ก

อ้อ...ตอนเย็นไปสนามเด็กเล่นใกล้บ้าน (ชีวิตลูกแม่ เล่นท้างงวัน) ไปเจอครอบครัวนึง เค้าอด๊อปน้องหมิงมาจากจีน (เด็กจีนขายดีจัง อาทิตย์ที่แล้วก็เจอพี่เมียเน๊อะ) น้องหมิงอ่อนกว่ามรรคณิชาแค่ 2 เดือน แต่ดูเดินไม่แข็งและกัวๆ พิกล คงเพราะเพิ่งเดินทางมาได้แค่ 4 เดือนละมัง...คุณแม่เห็นหน้าตาน้องหมิงน่าเอ็นดูม๊ากมาก...ตาโตกว่ามรรค 2 เท่าเชียวนะลูก (ลูกแม่แย่แล้ว มีคู่แข่งที่น่ากัว) คุณแม่ฉงฉาน เลยพ่นภาษาจีนกลางเสร่อๆ ออกไป...เฮ้ย น้องหมิงฟังรู้เรื่องอ่ะ....คุณพ่อทิมดีใจมากเลย
น้องหมิงนั่งรถเข็นคู่มากะพี่ชาย ชื่อ อเล็กซ์ซานเดอร์....หน้าตาน่ารักไม่แพ้กัน ผมบลอนด์เป็นลอนๆ...ตาโตสวย...แต่พออเล็กซานเดอร์ลงจากรถเข็น คุณแม่ก็ใจหาย เพราะเค้าขาลีบ... คุณพ่อทิมต้องคอยอุ้มพี่เค้าขึ้นเครื่องเล่นต่างๆ ขณะเดียวกัน ก็ห่วงน้องหมิงจะล้มด้วย... ช่างเป็นพ่อที่น่ารักแท้ๆ...
อ่า... วันนี้ จบแบบเศร้าๆ หน่อยนะ


Create Date : 15 กันยายน 2549
Last Update : 15 กันยายน 2549 12:20:21 น. 5 comments
Counter : 262 Pageviews.

 


โดย: Zantha วันที่: 15 กันยายน 2549 เวลา:12:27:18 น.  

 


โดย: zMee วันที่: 15 กันยายน 2549 เวลา:13:06:26 น.  

 
เห็นด้วยครับ ที่เหตุการณ์วันนี้ควรบันทึกไว้

นู๋มรรคณิชาหากอ่านภาษาไทยไม่ได้ คุณแม่ก็จะอ่านให้ฟังเมื่อเธอโตขึ้น

เป็นเรื่องธรรมดาๆแต่มีคุณค่าครับ


โดย: yyswim วันที่: 15 กันยายน 2549 เวลา:13:34:16 น.  

 
หนูมรรคณิชา สู้ สู้ อย่ายอมแพ้นะจ๊ะ อิ อิ


โดย: asariss วันที่: 15 กันยายน 2549 เวลา:15:07:48 น.  

 
I'm sorry, I cannot read. Cheers!


โดย: The Angel Devil วันที่: 15 กันยายน 2549 เวลา:16:09:45 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

มรรคณิชา
Location :
Sleepless in Seattle United States

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]




สวัสดีคะ
นู๋ชื่อ มรรคณิชา.... เรียกนู๋เต็ม ๆ นะคะ เพราะนู๋ไม่มีชื่อเล่นคะ ... อยากรู้จักนู๋ ก็ต้องตามไปช่วยอ่าน ช่วยคอมเม้นต์นะคะ แม่นู๋จะได้มีกำลังใจ
แก้ไขเพิ่มเติมคะ....
มีคุณน้า คุณพี่ หลายคนมักถามคุณแม่เสมอๆ ว่า "ชื่อของนู๋ แปลว่าอะไร"
บอกเลย ไม่เล่นตัว...อิอิ
มรรค มาจากคำว่า "มรรค 8" ในศาสนาพุทธไงคะ...คุณแม่คงอยากเห็นนู๋เป็นเด็กดี...แถมเวลาสะกดเป็นภาษาปะกิต คุณแม่ใช้ชื่อคุณพ่อสะกดซะเลย...งานนี้ คุณพ่อหน้าบานคะ
ส่วน ณิชา แปลว่า บริสุทธ์
พอมารวมกะ "มรรค" ชื่อนู๋เลยเก๋กู๊ดซ้า

แก้ไขเพิ่มเติม (อีก 5/29/2011)
แขกเค้ามีดาราหญิงชื่อ มานิชา คล้ายชื่อนู๋มากเลย แรกๆ แม่ก็ปลื้มหรอกนะ แต่หลังๆ ชักหวั่นไหว เพราะเพื่อนร่วมงานของพ่อชื่อนี้เปี๊ยบ เป็นตัวป่วนที่ทำคุณพ่อปรี๊ดส์บ่อยๆ

แม่พบว่า เด๋วนี้ เวลาเรียกมรรคณิชาเต็มๆ คือการทำเสียงเข้ม ในเหตุการณ์ปกติ แม่เรียกนู๋ ว่า "ลูก" "นู๋" หรือ ไม่ก็ "ชิชา" "ชา"
Friends' blogs
[Add มรรคณิชา's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.