Group Blog
 
<<
สิงหาคม 2550
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
 
14 สิงหาคม 2550
 
All Blogs
 
วันแม่.........ถึงจะช้าไปหน่อย...แต่บล็อกนู๋ ๆ ต้องมีคะ

ว่าจะนินทาลูกเสียหน่อย พอลงมือเขียน กลายเป็นเรื่องมีสาระ ต้องรีเสริชเพิ่มอีกเยอะ คุณแม่เลยดองไว้ในวิร์ดเสียเลย .. มาเขียนเรื่องที่มีสาระน้อยลงมาหน่อยดีก่านะ

วันเสาร์
น้าจุ๊คนัดรวมพลคุณแม่สาวไทยให้มารวมตัวกันที่บ้านพร้อมกะลูก ห้ามนำอาเฮียติดมาด้วยเป็นอันขาด เพราะกลัวเด๋วจะไม่เหมือน”วันแม่” น้าจุ๊คเอาข้าวเหนียวส้มตำ กะหมูปิ้งมาล่อ คุณแม่เลยตกหลุม หมักไก่ไปเสริม
คุณแม่จัดการจุดธูปตั้งกับข้าวให้คุณพ่อที่นอนเดี้ยงๆ จากเชื้ออีโบร่าของนู๋เสร็จ (นี่ตั้งอาทิตย์ละ ทำไมไม่หายซ้ากกะที) เราสองคนแม่ลูกก็รีบเผ่นแผล้ว ออกจากบ้าน....
ตามสูตรเด๊ะ... คุณแม่ต้องขับรถหลง...เซ็งเป็ด...นึกในใจว่า ทำไงดีน๊อ ... เป็นครั้งแรกที่รู้สึกอยากมีมือถือจับใจ จะได้โทรบอกกล่าว ถามทางน้าจุ๊ค หรือใครสักหน่อย... ที่แปลกมาก คือ นู๋รู้ได้ไงว่า คุณแม่หลงทาง...เสียงนู๋ถามคุณแม่ดูกังวลมาก... นู๋คงกลัวเลยเถิดว่าคุณแม่จะมีอุบัติเหตุมั้ง... คุณแม่ต้องรีบปลอบใจนู๋ว่า
“เหตุการณ์ปกติจ้า เด๋วแม่ก็เจอทางเองแหละ ไม่ต้องห่วงนะคะ ขอบคุณนะคะที่ถาม”
วนอยู่สักพัก ในใจนึกว่า กลับไปบ้านดีไหมน๊อ ไปเริ่มต้นใหม่ .... พอนึกถึงนี่...อะฮ้า ....คุณแม่คลำเจอเส้นไปบ้านน้าจุ๊คแล้ว โยว์...คุณแม่เก่งจังเลย
ไปถึงเจอน้าติ๊ก กะพี่ชาร์ค (ฉลามหนุ่ม รูปหล่อ สามขวบ)... คุณแม่คุยไม่ทันน้าติ๊กซึ่งเป็นคนใต้ ...สักพักน้าอังพาน้องเอเชียมา เป็นครั้งแรกที่เจอ เด็กๆ ทุกคนก็มารุมดูน้องเอเชียกันใหญ่ น้องเอเชียตดเก่งมั่กๆ ปู๊ด ป๊าดๆๆ ตลอดเวลา... ใครๆ อุ้มก็ไม่ได้ ต้องน้าอังคนเดียว...อ้อ และคุณแม่อีกคนไง อุ้มปุ๊บ น้องเอเชียนิ่งสนิทเลย ขอบอกๆๆ
แม่ปล่อยนู๋เล่นกะพี่ชาร์ค ซึ่งออกแนวบู๊ล้างผลาญสุดๆ ... นู๋ใช้ระบบป้องกันตัวด้วยการเบี่ยงหลบตลอด... แต่มาหลบไม่พ้นตอนนั่งชิงช้า โดนเฮียชาร์คแกล้งทำเป็นเดินผ่านแล้วกระแทกเสียนี่ นู๋เริ่มทำหน้าเหยเกคุณแม่เห็นแล้วละ ก็ส่งซิกในทำนองถามนู๋ว่า
“โอเคไหม”
แค่นั้นแหละ ต่อมน้ำตาร่วง แหมะ แหมะ แหมะ
คุณแม่ถือว่า ถ้านู๋ไม่พูด แม่ไม่สน... แม่เลยส่งซิกแบบไม่ต้องพูดอีกครั้ง... พอนู่ไม่ตอบ แม่เลยสะบัดหน้า หันไปเม้าท์ต่อ... เจอแบบนี้แค่หนเดียว ครั้งหน้า นู๋รีบเดินมาบอกคุณแม่ขอให้ช่วย... แม่ถึงได้เข้าไปแบ่งของเล่นให้ และบอกนู๋กะเฮียชาร์คให้รู้จัก แชริ่ง... ปรากฏว่า ทั้งสองคน พร้อมใจกันตอบว่า “โน แชริ่ง”... เอ้า งั้นก็ไม่ต้องเล่นด้วยกันซิจ๊ะ ง่ายจะตาย คริคริ
เด็กอะนะ... แยกวงกันได้แป๊บๆ ก็กลับมารวมตัวกันใหม่... คราวนี้ มรรคณิชาเริ่มพยายามหา strength ของตัวเองบ้าง เผอิญคุณแม่รอบคอบ แบกของเล่นของนู่ไปพอควร เพราะรู้ว่าน้าจุ๊คไม่มีของให้... นู๋เลยเดินถือของเล่นไปเย้ยเฮียชาร์คบ่อยๆ ... เอากะเธอซี้
งานนี้ น้าเจคเซอร์ไพรส์คุณแม่สุดๆ ด้วยการลงเล่น ลงคุยกะเด็กๆ ... ด้วยลักษณะขี้ยาขี้ก้างอย่างน้าเจคนี่ ไม่น่าเชื่อเลยว่า จะมีพรสวรรค์ในการหลอกล่อเด็กอย่างสูง พอเล่นกะพี่ชาร์ค น้าเจคก็เล่นแบบฮาร์ดคอร์... กะมรรคณิชา น้าเจคก็นั่งลงชวนคุย.. แถมมีแกล้งมรรคณิชาด้วยการคุยเป็นภาษาไทย... เล่นเอามรรคณิชางง หน้าฝรั่งทำไมพูดภาษาไทย ฮือ
แม่ว่า นู๋คงเป็นเด็กคุยสนุกแหละน่า... เพราะนู๋พูดโต้ตอบได้รู้เรื่อง เป็นประโยคยาวๆ ผิดกะพี่ชาร์ค ตลอดเย็น พี่ชาร์คนับได้แค่เลขเจ็ดกะเลขแปด ฟังไทยได้รู้เรื่อง แต่พูดไม่ได้เลย ส่วนภาษาปะกิต พี่ชาร์คคุยได้เป็นคำๆ

ทางด้านผู้ใหญ่ งานชักกร่อย... จู่ๆ ที่ร้านโทรมาบอกว่า ยุ่งมาก ... น้าจุ๊ครับสายแล้วรีบบึ่งไปร้านทันที ลืมไปว่า ตัวเองท้องอยู่ และลืมไปว่า ตัวเองเป็นเจ้าภาพงานนี้นะเฟ้ย...
แขกที่เหลือเลยต้องช่วยตัวเองตามอัตภาพ คุณแม่จุดเตาบาร์บีคิวเอง ... เกิดมาคุณแม่เคยทำเสียทีไหนละ มาเป็นก็วันนี้ ก่าถ่านจะร้อนก็โน่น ทุ่มนึง อย่าว่าแต่เด็กๆ เลย ผู้ใหญ่ก็ หิวกันซ่ก...555 ทีนี้ มีอะไรในตู้เย็นก็เอาออกมากินกันตายก่อน
มรรคณิชาเองหม่ำเท่าไหร่ก็ไม่อิ่ม เรียกขอตลอดเวลา จนน้าจุ๊คกลับมา แม่รีบขอตัวกลับ... ไม่ใช่ไรหรอกคะ รับใช้ลูกไม่ไหว ป้อนหายๆ ตัวแม่เองไม่ได้หม่ำเสียที

ระหว่างทาง นู๋ง่วงมาก แม่บอกให้นู๋นอนไปก่อน เด๋วถึงบ้านแม่อุ้มขึ้นเตียงให้ นู๋กลับบอกแม่ว่า
“ชิชาอยากนอนรถเข็น”
แล้ว...ตลอดทาง นู๋ก็พยายามแข็งตาตื่นจนถึงบ้าน... ช่างเด็ดเดี่ยวเหลือเกิน...แต่.. พอแม่เช็ดตัวเปลี่ยนเสื้อผ้าให้ นู๋ก็คร่อกได้ในทันที
บริการคุณลูกเสร็จ ก็ต้องบริการคุณพ่อต่อ... หิวเหรอเฮีย...เอ้าลวกบะหมี่ให้...แล้วเลยทำเผื่อให้ตัวเองด้วย...แง๊วววว กินเข้าไปตั้งเยอะตอนเกือบจะเที่ยงคืนเนียะนะ....บะหมี่มันคงลงไปค้างเติ่งแถวๆ พุงกะทิของแม่เนียะแหละ แงๆๆๆ


วันอาทิตย์... วันแม่
แม่พยายามบอกนู๋ว่า วันนี้เป็นวันอะไร... นู๋ไม่เก็ท... ดันร้องเพลงแฮปปี้เบิร์ธเดย์ให้แม่เสียอีกแน่ะ
อ่า...เอาเป็นว่า แม่จะพาไปวัดไทยนะ...ไปทำบุญกัน... เสร็จแล้วเราจะมีของกินอร่อยๆ ด้วยละ

นัดน้าจุ๊คไว้สิบโมง... แม่จงใจออกจากบ้านตอนสิบโมง เพราะตามประวัติ... แม่ต้องไปรอตลอด... คราวนี้เอานู๋ไปด้วย แม่ไม่อยากให้นู๋รอแกร่วนานๆ... ไปถึงร้าน สิบโมงยี่สิบ... ตายแล้ว ทำไมเงียบๆ หยั่งงี้... ลองเดินไปดูหลังร้านก็ไม่มีใคร หรือเค้าจะไม่รอเรา ออกไปกันหมดแล้ว
คุณแม่ตัดสินใจนั่งรออีกพักใหญ่ (เกือบสิบเอ็ดโมง) ทุกคนก็เริ่มทยอยกันมา...เหอ เหอ ไทยไทม์
มรรคณิชาสัปหงกตลอดทาง ทุกคนต่างเป็นห่วง กลัวนู๋จะเที่ยวไม่ไหว... อิอิ รู้จักลูกแม่น้อยไป... การที่นู๋หลับในรถได้นั้น เค้าเรียกว่า การออมแรง...พอนู๋ตื่นมาเห็นผู้คนมากมาย นู๋ก็สดฉ่ำขึ้นมาเองแหละ... ยิ่งเจอลูกโป่งเยอะแยะ มรรคณิชายิ่งมีความสุข จัดการบอกน้าๆ ให้ช่วยจับจองลูกโป่งสีเขียว กะสีฟ้า ให้นู๋ด้วย

อาหารในงาน อร่อยเลิศ... คุณแม่ชักแย่ ตั้งแต่หมายมั่นจะควบคุมอาหาร ...ทุกเดือนๆ กลับมีแต่รายการยั่วยวน...เฮ้อ พิมพ์ไปก็ถอนหายใจไป คิดถึง เตี๋ยวเป็ด ก๋วยจั๊บ เกี๊ยวกุ้ง สาคูถั่วดำ ข้าวเหนียวตัด ข้าวเหนียวดำน้ำกะทิ ลอดช่อง นี่แค่ส่วนนึงในท้องคุณแม่วันนั้นนะจ๊ะ... มรรคณิชาเสียอีก กลับควบคุมไม่กินมากมาย... ขนาดแม่ยั่วนู๋ด้วยขนม ของหวาน นะ เออ
แม่สังเกต มรรคณิชาไม่อายม้วนต้วนมากในตอนแรกๆ เหมือนเมื่อคืน... คงเริ่มชินกะการพบผู้คนหน้าใหม่ๆ แล้วมั้ง... พอเครื่องติด นู๋ก็สามารถโต้ตอบคุณน้าได้ แต่พองาม ไม่ถึงกะเจ๊าะแจ๊ะ... แถมมีการมากระซิบคุณแม่อีกว่า
“อาย”
อุ้ย.. รู้เหรอ อาย หมายความว่าไง
งานนี้ได้ความรู้ที่ยืนยันได้อย่างว่า เด็กผู้ชายพูดช้ากว่าเด็กผู้หญิงนะ... คุณป้า คุณยายในงาน บ่นหลานชายตัวเองกันเยอะ อย่างพี่คนนึง 4 ขวบแล้ว ยังพูดเป็นคำๆ และศัพท์น้อยมากเลย... แม่ปลอบใจว่า ปกติไม่น่าช้ามากขนาดนี้ นี่คงเพราะเจอเข้าไปสองภาษาแหละน๊า

ถึงบ้าน ลูกเซอร์ไพรส์แม่สุดๆ ด้วยการร้องเพลง
“อุ่นใดๆ โลกนี้มิเทียบเทียม อุ่นอ้อมแขนแม่”
ว้าว กรี๊ดดดด... อิ่มอุ่นนี้ แม่ร้องกล่อมนู๋มาตั้งแต่คลอดนู๋.... มาเลิกร้องเอาตอนนู๋เริ่มจะพูด เพราะนู๋โวยวายทำนองไม่อยากฟัง เหมือนเสียงแม่ไม่เพราะ... แม่เพิ่งกลับมาร้องใหม่ตอนใกล้ๆ วันแม่นี่แหละ... คริคริ
คุณแม่เลยตั้งใจสอนนู๋ร้องเพลงนี้ .... นู๋นอนยิ้มแต้ ....อีกกี่เที่ยวๆ นู๋ก็ร้องได้อยู่แค่นั้นแหละคะ หุหุ



Create Date : 14 สิงหาคม 2550
Last Update : 14 สิงหาคม 2550 18:05:57 น. 11 comments
Counter : 287 Pageviews.

 
น้องน่ารักกกที่ซู้ดดด

ถึงร้องได้แค่นี้ตุณแม่ก็ปลื้มมากกกกใช่ไหมคะ


โดย: เพียงแค่เหงา วันที่: 14 สิงหาคม 2550 เวลา:19:26:07 น.  

 
น้องมรรคณิชาน่ารักจังเลยค่ะ ท่าทางเป็นเด็กที่ฉลาดมากค่ะ ดูจากแววตาเหมือนเด็กที่ใฝ่รู้ ยิ่งเป็นเด็กผู้หญิงทั้งสวยทั้งฉลาด ถือว่าเพอเฟ็คมาก ๆ ค่ะ แอบปลื้มแทนคุณแม่มาก ๆ ค่ะ

ขอบคุณ คุณแม่น้องมรรคณิชาที่แวะไปอ่านเรื่องเล่าที่บล็อกของยีนส์ค่ะ ...อิอิ หากในอนาคตได้เจอเรื่องราวแบบนี้ยีนส์จะสวดมนต์แผ่เมตตาเหมือนที่พี่บอกค่ะ ..อิอิ


โดย: roslita วันที่: 14 สิงหาคม 2550 เวลา:22:15:14 น.  

 
แอบบบบ กระซิบ
น่ารัก จริง ๆ ด้วยคะ
จุ๊บ จุ๊บ




โดย: หนี่หนีหนี (แพรวขวัญ ) วันที่: 14 สิงหาคม 2550 เวลา:22:45:45 น.  

 
หนูมรรคณิชา ชื่อแปลกดีน่ะค่ะ ลูกสาวเรามีชื่อไทยว่า ณิชาภัทร ค่ะ ใกล้เคียงกันใหมเอ๋ย


โดย: wam (vivianyoong ) วันที่: 14 สิงหาคม 2550 เวลา:23:38:10 น.  

 
no sharing ฮ่าๆๆๆ เด็กหนอเด็ก

อ่านแล้วเป็นวันที่มีความสุขจริงๆ ค่ะ ครอบครัวนี้

แม่หนูมรรค คงคุ้นหน้าเราบ้าง เพราะเคยเอาลงตามกระทู้ค่ะ แต่เราไม่เคยเห็นหน้าแม่หนูมรรคเลย เคยเห็นแต่เสื้อเซ็กซี่ที่หนูมรรค ทำเสียง เซ็กซี่ๆ ตอนที่เอาลงกระทู้เองค่ะ อิอิ จำได้ค่ะ ^^


โดย: Second impact วันที่: 15 สิงหาคม 2550 เวลา:3:27:13 น.  

 
เน่ๆๆ..แม่หนูมรรค เล่าซะอยากเลยอ่ะ
กินมากก็ม่ายไหวเอานะ อายุเริ่มเยอะร่างกายมันสะสม
มากกว่าย่อยสลายอ่ะ อลีนาชอบมากข้าวเหนียวดำน้ำกะทิ
กินเป็นล่ำเป็นสัน แม่ทำให้กิน แต่แม่นะ..จิบนิ๊ดดดๆ
ทั้งๆที่ชอบกินเหมือนกัน



โดย: แม่น้องนิก IP: 4.232.135.210 วันที่: 15 สิงหาคม 2550 เวลา:9:48:02 น.  

 
แอบมาอ่านกิจกรรมของสองแม่ลูกค่า ... แล้วก็มาเจอกับ
น้องมรรคณิชา ร้องเพลงให้คุณแม่ ... เชื่ออีกด้วยคนค่ะว่าคุณแม่ปลื้มแน่นอนเลย ถึงแม้จะเป็นเพลงร้องแบบย่อๆ อ่ะค่ะ :)


โดย: JewNid วันที่: 16 สิงหาคม 2550 เวลา:16:08:25 น.  

 
kookkom come back คะ

กลับมาทักทายได้เหมือนเดิมแล้วคะ..
สบายดีรึเปล่าคะ kookkom หายไปหลายวันไม่ได้มาทักทาย

emo

น่าอิจฉาครอบครัวหนูมรรค สนุกสุขสมเช่นเคยเลยนะจ๊ะ..

คิดถึง คิดถึงนะ


โดย: the kookkom วันที่: 16 สิงหาคม 2550 เวลา:16:11:38 น.  

 
แม่หนูมรรค

เห็นไปเม้นท์เรื่องโอกาสจะได้ร้าน..เลยมาแปะบอกว่า
ถ้าแม่หนูมรรคคิดจะทำธุรกิจ..ซึ่งก็ไม่รู้ว่าอะไรหรอก
แม่หนูมรรคปรึกษาเรามาได้นะ..เล่าไปทางอีเมล
ยังมีอยู่มั๊ยน่ะอีเมลเรา

เพราะว่า พ่อเจ้านิกเค้าเคยทำงานที่แบ๊งค์ ทำเกี่ยวกับ
การปล่อยกู้เพื่อขยายให้ธุรกิจรายย่อย และทำเรื่องวิเคราะห์ธุรกิจที่ธนาคารจะปล่อยกู้ ให้คนที่อยากซื้อธุรกิจ เล่าๆมาเนี่ยอิฉันไม่ได้เก่งกาจนะ แต่ฟังบ่อยจนพอจะเข้าใจว่าเป็นอย่างไร

โดยปกติเวลาแม่หนูมรรคจะซื้อธุรกิจ ก็ต้องดูรายได้
หลังหักค่าใช้จ่าย ที่สำคัญหลักฐานการเสียภาษี
มันก็จะวิเคราะห์ได้ว่า ธุรกิจนั้นสามารถทำกำไรได้มั๊ย
นี่อย่างพอสังเขป และส่วนมากสามีเราต้องไปดูร้านค้าด้วย
ไอ้พวกนายหน้า มันย่อมว่าดีเพราะมันอยากขาย
หาแหล่งเงินกู้ให้พร้อม แต่ได้มาแล้วน่ะอีกเรื่อง

เล่าให้ฟังว่ามีน้องคนนึง เธอตั้งใจทำร้านอาหาร เธอมา
ปรึกษาเราก็แนะนำ เธอคงไม่เก็ทและไม่ปรึกษา ด้วยว่า
มั่นใจว่าเธอต้องไปรอด เธอก็ซื้อธุรกิจนั้นทันทีด้วยเงินก้อนที่เธอสะสม หนำซ้ำสามีเอาบ้านไปรีไฟแนนซ์กู้เพิ่ม
สรุป เจ๊งค่ะ..เป็นแสนเลยนะ เสียดายแทนเขา แต่ไม่รู้จะ
ช่วยยังไง เพราะเขาไม่ปรึกษาเราเอง คงคิดง่ายๆว่าไม่มี
อะไรมาก แต่เบื้องหลังของร้านค้าทุกร้านมันย่อมมี

คุยๆให้ฟัง เผื่อมันจะใช่กรณีที่แม่หนูมรรคกำลังคิดไม่ออก
ก็คุยได้นะ ช่วยได้ก็ช่วยกันไปเนาะ ไม่คิดตังจ้ะ

มีคนปรึกษาได้ ดีกว่าด่วนใจร้อนไป มันหมายถึงอนาคตของลูกด้วยเนาะ แต่คุณซะมีอิฉันเด็ดขาด เธอบอกอยู่เฉยๆเหอะ..เธอว่างั้น


โดย: แม่น้องนิก IP: 4.232.144.133 วันที่: 16 สิงหาคม 2550 เวลา:23:13:01 น.  

 
แวะมาทักทายน้องมรรคณิชาค่ะ ไม่รู้สาวน้อยเป็นยังไงบ้าง? ชอบแววตาอันสดใสของน้องมรรคณิชามากค่ะ ผิวก็เนียนสวย...อยากมีลูกสาวน่ารักแบบนี้จังเลยค่ะ

ยีนส์ขอให้น้องมรรคณิชา คุณแม่ และครอบครัวมีความสุขมาก ๆ นะค่ะ

และก็ขอให้สุข+สนุกกับวันหยุดสุดสัปดาห์ค่ะ


โดย: roslita วันที่: 18 สิงหาคม 2550 เวลา:8:18:34 น.  

 
แวะมาเยี่ยมสาวน้อยน่ารักค่ะ


โดย: tatana วันที่: 18 สิงหาคม 2550 เวลา:12:22:40 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

มรรคณิชา
Location :
Sleepless in Seattle United States

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]




สวัสดีคะ
นู๋ชื่อ มรรคณิชา.... เรียกนู๋เต็ม ๆ นะคะ เพราะนู๋ไม่มีชื่อเล่นคะ ... อยากรู้จักนู๋ ก็ต้องตามไปช่วยอ่าน ช่วยคอมเม้นต์นะคะ แม่นู๋จะได้มีกำลังใจ
แก้ไขเพิ่มเติมคะ....
มีคุณน้า คุณพี่ หลายคนมักถามคุณแม่เสมอๆ ว่า "ชื่อของนู๋ แปลว่าอะไร"
บอกเลย ไม่เล่นตัว...อิอิ
มรรค มาจากคำว่า "มรรค 8" ในศาสนาพุทธไงคะ...คุณแม่คงอยากเห็นนู๋เป็นเด็กดี...แถมเวลาสะกดเป็นภาษาปะกิต คุณแม่ใช้ชื่อคุณพ่อสะกดซะเลย...งานนี้ คุณพ่อหน้าบานคะ
ส่วน ณิชา แปลว่า บริสุทธ์
พอมารวมกะ "มรรค" ชื่อนู๋เลยเก๋กู๊ดซ้า

แก้ไขเพิ่มเติม (อีก 5/29/2011)
แขกเค้ามีดาราหญิงชื่อ มานิชา คล้ายชื่อนู๋มากเลย แรกๆ แม่ก็ปลื้มหรอกนะ แต่หลังๆ ชักหวั่นไหว เพราะเพื่อนร่วมงานของพ่อชื่อนี้เปี๊ยบ เป็นตัวป่วนที่ทำคุณพ่อปรี๊ดส์บ่อยๆ

แม่พบว่า เด๋วนี้ เวลาเรียกมรรคณิชาเต็มๆ คือการทำเสียงเข้ม ในเหตุการณ์ปกติ แม่เรียกนู๋ ว่า "ลูก" "นู๋" หรือ ไม่ก็ "ชิชา" "ชา"
Friends' blogs
[Add มรรคณิชา's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.