Group Blog
 
<<
สิงหาคม 2549
 
31 สิงหาคม 2549
 
All Blogs
 
อยู่กันหลายคน ก็มีหลายเรื่อง...แต่สรุปเอาแค่ย่อๆ แค่นี้นะ

หนาวๆๆๆ
ท้องฟ้ามัวซัว...เหมาะแก่การนอนตื่นสายเป็นอย่างยิ่ง
ครอบครัวเราก็พร้อมใจกันไม่ตื่น รวมถึงคุณพ่อด้วย ซึ่งเป็นคนที่น่าห่วงที่สุด เพราะต้องไปทำงานหาเงินด๊กๆๆ ส่งให้ลูกเมียได้กินอิ่นและนอนตื่นสาย 55
พอคุณพ่อตื่น ลุกขึ้นมาอาบน้ำ สายแค่ไหน คุณพ่อก็ต้องอาบแบบครบเครื่อง...เฮ้อ ตั้งแต่เจอผู้ชายมา ...ไม่เคยเห็นผู้ชายคนไหนอาบน้ำเร็วเลยฟระ
แต่งตัวเสร็จ คุณพ่อกลัวเสียเปรียบ ทำอีท่าไหนไม่รุ ลูกเมียตื่นหมดบ้านเร้ย

จี้พี่โทโมเอะ เห็นรื้อจัดเตียงตั้งกะเมื่อคืน... คุณแม่ก็นึกว่าเธอเกิดปรับตัวเป็นศรีนารี...ที่ไหนได้ ม่ายช่ายอ่ะ... เธอทำมือถือหาย...พยายามหาอย่างเคร่งเครียด...เช้านี้ตื่นมาหาต่อ...คุณแม่เลยช่วยนึกๆๆๆ...อ้า...เจอแย้ว อยู่ในแจ็คเก็ตที่พี่เค้าใส่แล้วปาทิ้งไว้บนโซฟา นั่นนะ...ร่วมเดือนเลยแหละลูกเอ๊ย...สุดๆๆ เลยลูกคนนี้... วีรกรรมของหายของพี่โทโมเอะนี่ มีบ่อยมาก... อาทิตย์ก่อนคุณแม่เจอนาฬิกาปลุกที่พี่เค้าทำหายไปเกือบครึ่งปี....เดือนก่อน เจอชุดว่ายน้ำที่เพิ่งซื้อให้ใส่ได้ไม่กี่ครั้งเธอก็ทำหาย....อันหลังนี่ คุณแม่เข้าใจว่า เธอตั้งใจทำหาย เพราะเกลียดสีชมพู เลยเอาไปปาทิ้งไว้บนลังของเล่นในตู้ชั้นบนสุด ซึ่งไม่ใช่ที่ๆ ชุดว่ายน้ำควรไปอยู่

ช่วงบ่าย คุณแม่บึ้มบึม พาพี่ๆ ไปซื้อเสื้อผ้า... ต้องทำความตกลงเรื่องงบประมาณกะพี่มากิเอะก่อน...ไม่งั้นเด๋วลีลา... ส่วนพี่โทโมเอะ ผู้ไม่ใยดีต่อเทรนด์ใดๆ แต่คุณแม่ทนไม่ไหว เพราะปีนี้ พี่โตไว สูงมากแล้ว ..(แหม๋ม วันนี้ มีการมาถามคุณแม่ว่า คุณแม่จะเป็นคนที่เตี้ยที่สุดในบ้านใช่ไหม เวลาที่มรรคณิชาโตขึ้นมาอายุเท่าพี่เค้า...ถามมัยว๊าาาา) เสื้อของพี่เค้าคับติ้วมาก แต่พี่เค้าไม่สนใจ แถมยังใส่เหม็นๆ หลายๆ วันอีกตะหาก เฮ้อ ...
ลูกไปเดอะมอลล์งวดนี้ ไม่สนใจข้าวของ แต่มุ่งเอาดีในการขึ้นลงบันได... คุณแม่ไม่อยากเชื่อเลยว่า บันไดในมอลล์นี้มีเยอะจิงๆ เพราะนับจากจังหวะที่คุณแม่ต้องไปสอยนู๋ลงมา หรือไปดักตัวนู๋ไว้ก่อนที่นู๋จะถึงบันได...อูยยย คุณแม่จาซาหลบ
พอไปถึงแผนกเสื้อผ้า...ก็ต้องมาวุ่นวายในการมองหามรรคณิชา เพราะลูกจะหนุกหนานกะการเล่นจ๊ะเอ๋ ด้วยการวิ่งวนรอบชั้นเสื้อผ้า... อ้อ มีอยู่หน่อยนึง นู๋วิ่งเจอหมวกแก๊ปสีชมพู มีประดับด้วยเพชรรอบๆ ปีกหมวก...แหม๋ รีบส่งให้คุณแม่ "ใส่ให้นู๋หน่อย"...อือม์ แววพิงค์กี้พรินเซสส ออกแต่เล็กเลยนะลูก...
คุณแม่พาลคิดเลยเถิดไปถึงตอนนู๋โต...มีลูกสาวก็เปลืองนะ ไหนจะค่าเสื้อผ้า ค่าชุดชั้นใน ผ้าอนามัย...ง่า....

กว่าจะช้อปเสร็จ คุณแม่ก็เกือบเดี้ยง...โยนนู๋ให้พี่มากิเอะอุ้ม...ปล่อยลูกลงเดินเองไม่ได้ละ ไม่ถึงรถเสียที แวะปีนทุกๆ บันไดที่ผ่าน
คุณแม่แวะร้านน้าจุ๊ค กะให้พวกนู๋ได้มีอะไรรองท้องไปก่อน...อาหารมากี่จานๆ พี่ๆ ฟาดกันเรียบ...มีแต่มรรคณิชานี่แหละ มัวแต่เล่นหูเล่นตากะป้าแหว๋ว น้าจ๋าในครัว... พูดถึงน้าจ๋า ก็อดนึกขอบคุณไม่ได้ มาเจอทีไร เป็นต้องทำอะไรพิเศษๆ ให้มรรคณิชาเสียเรื่อย คุณแม่เกรงใจจริงจริ๊ง (เกรงใจจากใจจริงเลยนะ ไม่ได้แกล้งพูด)

พวกเราถึงบ้านก่อนคุณพ่อแป๊บเดียว...คุณพ่อคงหิว รีบถามหาของกิน...แต่คุณแม่ไม่ลืมประกาศคณะปฏิวัติ...ทำกินเองดิ
คุณแม่รีบทำเต้าหู้ทรงเครื่อง เมนูเดิมๆ ให้นู๋...ปลื้มจิง... ขนาดลูกรองท้องมาก่อนแล้ว...ยังฟาดของแม่เสียเรียบเกลี้ยง....เนียะ ลูกรู้ป่าวคะ เวลานู๋กินง่ายๆ ไวๆ เนียะ คุณแม่มีความสุขที่สุดเลยยย.... แถม ยังเดินมาเรียกให้คุณแม่หยิบกล้วยให้กินอีก... พอดีคุณแม่หิว ขี้เกียจปอกแล้วตัดเป็นชิ้นๆ ให้ ... คุณแม่เลยปอกส่งให้เฉยๆ ไม่คิดว่าลูกจะกินได้หรอก กะให้มีอะไรเล่นในมือ อย่ากวนแม่ๆ จะได้หม่ำๆ บ้าง....
อ้าว.... น่าน...สมกะเกิดปีลิง....ถือกินงับๆ กัดๆ ไวเชียะ....
"more more"
"เอาอีกเหรอลูก อย่าเลย เด๋วท้องแตกง่ะ"
คุณแม่ชักใจไม่ดี เฮ้ย กินอะไรนักหนา...ไม่ให้จ้า
แต่
ไม่ให้กล้วยก็ต้องให้อย่างอื่นแทน เพราะไม่ว่าคุณแม่จะกินอะไร นู๋เป็นต้องขอมีส่วน....ทั้งไอติม คาลบี้...โดยเฉพาะคาลบี้นี่ คุณแม่อยากล้วงคอนู๋จิงๆ คุณแม่เผลอรับสายป้ามิยูกิแค่สิบนาที ลูกกระซวกไปซะครึ่งถุง....ร้ายอ่ะ

คืนนี้ นู๋เล่นบ้าเลือดอีกตามเคย...และต้องโทษคุณแม่ จับนู๋ไม่ทัน นู๋กลิ้งตกจากเก้าอี้หมุนๆ ...ท่าที่หล่น คุณแม่หวาดเสียวมาก...แต่นู๋ตกใจร้องปิ๊ดเดียวเอง...แถมไม่จำ...วิ่งไปโดดต่อที่เตียงคุณแม่...
อือม์ ก่อนนอน คุณแม่ไล่คุณพ่อให้ "ไปไกลๆ" เพราะลูกจะนอน... ลูกรีบพูดตามทันที "ไปไกลๆ" เจ๋งจริงลูกฉาน


Create Date : 31 สิงหาคม 2549
Last Update : 31 สิงหาคม 2549 13:53:47 น. 5 comments
Counter : 487 Pageviews.

 





โดย: อย่ามาทำหน้าเขียวใส่นะยะ วันที่: 31 สิงหาคม 2549 เวลา:14:39:09 น.  

 
อ่านแล้วเหนื่อยแทนคุณแม่จริง จริ้งเลย


โดย: Huiling (Huiling ) วันที่: 31 สิงหาคม 2549 เวลา:15:57:38 น.  

 





โดย: 304 คอนแวนต์ (304 คอนแวนต์ ) วันที่: 31 สิงหาคม 2549 เวลา:17:12:16 น.  

 
555 สงสัยจะเหนื่อยเหมือนผม

สู้ว้อยยยยย ...


โดย: Cymry วันที่: 31 สิงหาคม 2549 เวลา:18:01:43 น.  

 


โดย: Picike วันที่: 1 กันยายน 2549 เวลา:4:47:17 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

มรรคณิชา
Location :
Sleepless in Seattle United States

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]




สวัสดีคะ
นู๋ชื่อ มรรคณิชา.... เรียกนู๋เต็ม ๆ นะคะ เพราะนู๋ไม่มีชื่อเล่นคะ ... อยากรู้จักนู๋ ก็ต้องตามไปช่วยอ่าน ช่วยคอมเม้นต์นะคะ แม่นู๋จะได้มีกำลังใจ
แก้ไขเพิ่มเติมคะ....
มีคุณน้า คุณพี่ หลายคนมักถามคุณแม่เสมอๆ ว่า "ชื่อของนู๋ แปลว่าอะไร"
บอกเลย ไม่เล่นตัว...อิอิ
มรรค มาจากคำว่า "มรรค 8" ในศาสนาพุทธไงคะ...คุณแม่คงอยากเห็นนู๋เป็นเด็กดี...แถมเวลาสะกดเป็นภาษาปะกิต คุณแม่ใช้ชื่อคุณพ่อสะกดซะเลย...งานนี้ คุณพ่อหน้าบานคะ
ส่วน ณิชา แปลว่า บริสุทธ์
พอมารวมกะ "มรรค" ชื่อนู๋เลยเก๋กู๊ดซ้า

แก้ไขเพิ่มเติม (อีก 5/29/2011)
แขกเค้ามีดาราหญิงชื่อ มานิชา คล้ายชื่อนู๋มากเลย แรกๆ แม่ก็ปลื้มหรอกนะ แต่หลังๆ ชักหวั่นไหว เพราะเพื่อนร่วมงานของพ่อชื่อนี้เปี๊ยบ เป็นตัวป่วนที่ทำคุณพ่อปรี๊ดส์บ่อยๆ

แม่พบว่า เด๋วนี้ เวลาเรียกมรรคณิชาเต็มๆ คือการทำเสียงเข้ม ในเหตุการณ์ปกติ แม่เรียกนู๋ ว่า "ลูก" "นู๋" หรือ ไม่ก็ "ชิชา" "ชา"
Friends' blogs
[Add มรรคณิชา's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.