Group Blog
 
<<
กรกฏาคม 2549
 
27 กรกฏาคม 2549
 
All Blogs
 
คุณแม่ลืมวันลืมคืนซะละ อัพบล็อกไม่ค่อยจะถูก....เบลอจัด...

ลูกเอ๋ย...รู้ไหม...เวลานู๋ตื่นมาด้วยความสดใสอย่างเช้านี้ ...สดใสจนคุณแม่ง๊งงง....ต้องจ้องหน้าชัดๆ ว่าใช่หมวยมรรคหรือเป่า....คุณแม่ก็พาลดี๊ด๊าเกินเหตุไปกะนู๋ด้วย ทั้งกอด ทั้งหอม ทั้งหัวเราะกันใหญ่ ใครๆ คงนึกว่าแม่ลูกคู่นี้คงพลัดพรากจากกันไปนานนนนน 555

สายๆ คุณแม่ไปรับครอบครัวของคุณตาคุณยายไปช็อปปิ้งตามที่สัญญาไว้ น้าเป๊ปป้าเคยเตือนแล้วว่า ครอบครัวนี้ชอบมากกก...แต่คุณแม่นึกไม่ถึงว่าจะชอบจริงจังเสียนี่กระไร...ก็ระหว่างทาง คุณแม่ขอแวะเอามอนิเตอร์เวรตะไล*** ไปทิ้งที่ร้านสเตเปิล...แยงหูแยงตามานานละ
***ต้องเล่าเสียหน่อย ก็คุณแม่นั่นแหละ เป็นคนไปหิ้วอีจอนี้มาจากบ้านหลังนึงแถวๆปาร์ค ก็เห็นแล้วอดไม่ได้นี่นา จอวิวโซนิครุ่นใหม่...ตอนหิ้วนะ เกือบตาย...ไม่นึกว่าจอบ้าจะหนักอย่างงี้ แค่หิ้วข้ามถนนนะ คุณแม่เกือบเขวี้ยงทิ้งเลย ก็เอาไปแหมะไว้บ้านน้าเป๊ปป้าหลายเดือน เพราะพอไปบอกคุณพ่อๆ สวดกลับมาว่า "เอาไปคืนเลย ฉันไม่อยากได้" แหม๋ คุณแม่แค่อยากช่วยประหยัดแท้ๆ เห็นจะซื้อคอมใหม่ จะได้ไม่ต้องซื้อจอ...เฮ้อ...ตอนทำการาจเซลล์ แม่ก็อุตส่าห์ติดให้ฟรีๆ นะ ยังไม่มีใครเอาไปเลย... ขนมาทิ้งไว้หน้าบ้านเรา ก็ไม่มีใครหลงกลมาเอาไปอีก...จะทิ้งลงในขยะก็ไม่ได้ เด๋วโดนปรับ ...เลยต้องหาสถานที่รับจอบ้านี่....เอาไปดร๊อปไว้แล้วยังต้องจ่ายตังค์ให้เค้าอีกด้วยนะ 555 งานนี้ จ่ายค่าดร๊อปไป 12 บาท อิอิ

กลับมาเล่าต่อ
ก่อนลงรถ คุณแม่ก็ถามนะ ทุกคนจะเข้าไปด้วยกันไหม...ทุกคนก็ตอบว่า จะรอในรถ...แม่เลยขอฝากมรรคณิชาด้วยละกัน ขี้เกียจแกะนู๋ออกจากคาร์ซีท...
คุณแม่หายหัวไปแค่ไม่ถึง 3 นาที ก็จัดการเรื่องเรียบร้อย ขอพนักงานเค้ามาช่วยอุ้มจอออกจากรถ...พอคุณแม่เดินกลับไปที่รถเท่านั้นแหละ...ใจหายแว๊บบบ....เห็นแต่รถเปล่าๆ ผู้โดยสารฉัน 4 ชีวิตหายไปไหนฟระ....คุณแม่ให้เจ้าหน้าที่เค้ามาอุ้มจอออกไปก่อน ๆ จะออกไปตามล่าทุกคน รวมทั้งลูกแม่ด้วย
ไม่อยากเชื่อเลย...แถวนั้นไม่ได้มีร้านอะไรน่ากระตุ้นสารอดีรนาลีนของคุณตาคุณยายคุณน้าได้เลยนี่หว่า มีแต่ร้านโกรเซอร์รี่ ร้านเรดิโอแชค และร้านขายพวกการฝีมือ...หุหุ...คุณแม่ไม่โกรธนะคะ...แค่ตกใจเพราะลูกหายไป แต่พอตามล่าตัวเจอก็ขำ...ทุกคนทำเหมือนทัวร์ลงไงงั้น...บ้าจริงๆ

คุณแม่พาทุกคนไปช็อปปิ้ง โดยให้เวลามากเกินไปตั้ง 2 ชม. ก็เพราะน้าเป๊ปป้าบอกว่า คุณตาคุณยายเคยหายไปในเดอะมอลล์ทั้งวันไง...
เราสองคนเลยต้องไปเดินช็อปแบบไม่รู้จะซื้ออะไร...ได้มาแค่กะติกน้ำให้ลูกกะนม.... ลูกก็อึดอัดมากจนน่าฉงฉาน...ถึงคุณแม่จะปล่อยนู๋ลงมาเดินบ้าง แต่ดูนู๋ไม่ค่อยจะเอ็นจอยเท่าไหร่...เอ หรือตัวคุณแม่ต่างหากที่ไม่จอย เพราะต้องตามเก็บของให้นู๋...555...
พอครบเวลานัด คุณแม่ก็รีบกลับ...ออกรถมาไม่ทันไร คุณยายทำเปรยๆ อยากเดินเข้า ร้านเฟรดที่อยู่ตรงข้าม...แหะ แหะ ม่ายไหวอะคะ เด๋วเลยเวลานอนคุณลูกคะ

ลูกสลบเหมือดในรถนั่นเอง คุณแม่เริ่มกังวลเล็กๆ เพราะลูกไม่ได้ทานอะไรเลย...แถม คุณแม่ไม่ค่อยมีสมาธิในการขับเอาเสียเลย ทุกคนถามและคุยในรถตลอดเวลา ซ้ำยังเจอเพื่อนร่วมถนนขับรถน่ากัวมั่กๆ จู่ๆ พุ่งออกมาแบบ...เฮ้อ ดวงเรายังไม่ถึงฆาต มั้ง เจอตั้ง 2 หน รอดมาได้

น้าเป๊ปป้าน่ารักตามเคย คุยโทรสับกะคุณแม่ พอรู้ว่าคุณแม่ง่วงนอนมาก นอนน้อยมาหลายคืน คุณน้ารีบมารับนู๋ไปดู เพื่อให้คุณแม่ได้งีบ....ก็ดีจริงๆ ตื่นมาสดชื่น...มีแรงสู้กะนู๋ได้...อ้าว ลืมไป วันนี้ นู๋ไม่ค่อยวีน....ม่ายคะๆ จิตวิญญาณแสนดีได้หลุดออกจากร่างนู๋ไปตอนนู๋นอนกลางวัน เพราะพอนู๋ตื่นขึ้นมา นู๋กลายเป็นนางมารร้ายที่พูดจาไม่รู้เรื่องเลย...เนียะ...คุณแม่มานั่งนึกๆ ก็ยังนึกไม่ออกเลยว่า เกิดอะไรขึ้น...

มื้อเย็นเราเลยพากันไปในปาร์ค...คุณแม่เผอิญเห็นรถดับเพลิงมาจอดด้านหลังสถานี...ก็เลยชวนนู๋ไปดูใกล้ๆ อธิบายให้นู๋ฟังที่มาของเสียงหวอๆ ซึ่งหมู่นี้ได้ยินถี่มากกก... นู๋ดูสนใจพอควร เพราะตอนไปช้อปปิ้ง คุณแม่พาไปดูพวกรถของเล่นเยอะ....นู๋ทำท่าจะปีนขึ้นรถด้วย...แม่ไม่ห้ามเลยคะ ปีนถึงก็ปีนไปดิ
พอดีคุณลุงคนขับเปิดประตูออกมา...ใจดีมากเลย เปิดประตูรถให้นู๋ได้ไปนั่งหลังพวงมาลัย...แต่...ลูกแม่เกิดช็อคกิ้งอะไรไม่รู้....ถอยหนีมาหาแม่หน้าตาเฉย....คุณลุงเรียกเท่าไหร่ ก็ไม่สำเร็จ มุดหน้าอย่างเดียวคะ....อารายฟระ.....ทีกะแม่เนียะนะ
ตอนหลังคุณลุงเลยเดินหายไปในสถานนี...ทีนี้หละ...ลูกแม่เดินไปปีนจะขึ้นหลังพวงมาลัยหน้าตาเฉยเลย....คุณลุงกลับมาเลยขำใหญ่...ที่แท้ คุณลุงไปหาหมวกดับเพลิงจิ๋วมาให้มรรคณิชาใส่นี่เอง...แหะ แหะ ขอบคุณนะคะคุณลุง....อ้าวว ทำไมไม่ไหว้คุณลุงละ....เฮ้อ....เก่งแต่ต่อหน้าแม่เหรอเนียะ ลูกฉานนน

ตกเย็น ลูกกลับมาสวีทหวีวี่วีกะคุณแม่เหมือนตอนเช้าอีก...มีการเดินไปขึ้นเตียงรอคุณแม่อุ่นนมอย่างเรียบร้อยด้วยนะ...ปรากฏการณ์ใหม่ ไม่เคยมีมาก่อนง่ะ หุหุ



Create Date : 27 กรกฎาคม 2549
Last Update : 27 กรกฎาคม 2549 11:47:05 น. 3 comments
Counter : 382 Pageviews.

 
อิอิ เช้ามาแช่ง(เอามั่ง)ให้คุณลูกนอนหลับสนิท กรนฟี๊ดดด คุณแม่ะได้มีเวลาไปช้อปปิ้งอีกค่า


โดย: naughty sugar วันที่: 27 กรกฎาคม 2549 เวลา:11:56:54 น.  

 
ชื่อเพราะจังเลยค่า
แวะมาเยี่ยมค่า


โดย: ยัยลีลี วันที่: 27 กรกฎาคม 2549 เวลา:13:21:26 น.  

 


แวะมาเชียร์คุณแม่เหมือนเดิมค่ะ


โดย: Love U forever. วันที่: 27 กรกฎาคม 2549 เวลา:19:04:24 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

Valentine's Month


 
มรรคณิชา
Location :
Sleepless in Seattle United States

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]




สวัสดีคะ
นู๋ชื่อ มรรคณิชา.... เรียกนู๋เต็ม ๆ นะคะ เพราะนู๋ไม่มีชื่อเล่นคะ ... อยากรู้จักนู๋ ก็ต้องตามไปช่วยอ่าน ช่วยคอมเม้นต์นะคะ แม่นู๋จะได้มีกำลังใจ
แก้ไขเพิ่มเติมคะ....
มีคุณน้า คุณพี่ หลายคนมักถามคุณแม่เสมอๆ ว่า "ชื่อของนู๋ แปลว่าอะไร"
บอกเลย ไม่เล่นตัว...อิอิ
มรรค มาจากคำว่า "มรรค 8" ในศาสนาพุทธไงคะ...คุณแม่คงอยากเห็นนู๋เป็นเด็กดี...แถมเวลาสะกดเป็นภาษาปะกิต คุณแม่ใช้ชื่อคุณพ่อสะกดซะเลย...งานนี้ คุณพ่อหน้าบานคะ
ส่วน ณิชา แปลว่า บริสุทธ์
พอมารวมกะ "มรรค" ชื่อนู๋เลยเก๋กู๊ดซ้า

แก้ไขเพิ่มเติม (อีก 5/29/2011)
แขกเค้ามีดาราหญิงชื่อ มานิชา คล้ายชื่อนู๋มากเลย แรกๆ แม่ก็ปลื้มหรอกนะ แต่หลังๆ ชักหวั่นไหว เพราะเพื่อนร่วมงานของพ่อชื่อนี้เปี๊ยบ เป็นตัวป่วนที่ทำคุณพ่อปรี๊ดส์บ่อยๆ

แม่พบว่า เด๋วนี้ เวลาเรียกมรรคณิชาเต็มๆ คือการทำเสียงเข้ม ในเหตุการณ์ปกติ แม่เรียกนู๋ ว่า "ลูก" "นู๋" หรือ ไม่ก็ "ชิชา" "ชา"
Friends' blogs
[Add มรรคณิชา's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.