Group Blog
 
<<
พฤษภาคม 2550
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031 
 
17 พฤษภาคม 2550
 
All Blogs
 
สรุปรวบยอดหลายวันเลยก่ะ

วันศุกร์
พวกเราไปงานอาร์ตไนท์ของพี่โทโมเอะ ก็ออกจะแปลกใจอยู่ว่าทำไมพี่เค้าอยากให้พวกเราไป ปกติ งานโรงเรียน พี่เค้าไม่ค่อยจาเท่าไหร่...พอไปถึง อ๋อ ที่แท้ พี่โทๆ ได้รางวัลที่หนึ่งของการวาดภาพธีมโมนาลิซ่านี่เอง... ทุกคนแฮปปี้มาก ... รวมถึงนู๋ด้วย แต่นู๋ดูงานศิลป์ไม่เปง ดูเร็วมาก แล้วคอยจะลากแม่ไปดูให้เสร็จไวๆ ...เสียลมเจงๆ วุ้ย..

วันเสาร์
มะคืนสั่งเสียมรรคณิชาดีไปหน่อย แม่บอกให้นู๋ตื่นเช้าๆ จะได้ไปเรียนเตะบอลกัน นู๋เลยตื่นมาตั้งกะตีห้า... นู๋คงไม่รู้หรอกว่า มันเช้าขนาดไหน เพราะฟ้าข้างนอกสว่างหยั่งกะเจ็ดโมง...ไหนๆ ก็ไหนๆ คุณแม่ก็ต้องมาร่วมทุกข์ร่วมสุขกะนู๋สินะ
เตะบอลวันนี้ มันส์ดี แม่วิ่งลดพุงไปได้เยอะ แต่ในใจลึกๆ ก็ยังอดแค้นๆ ครูไม่ได้...แหม๋ม นึกว่า มาลงคอร์สแล้วคุณแม่จะได้นั่งดูสบายๆ ข้างสนามเสียอีก
เล่นเสร็จนู๋ต่อด้วยสนามเด็กเล่นข้างๆ ... ความจริงนู๋เหล่ตั้งแต่ตอนเรียนแย้ว... จะวิ่งออกมาตั้งหลายที
มรรคณิชานี่ ออกแนวจ๊ะจ๋าเจงๆ แม่เห็นนู๋พยายามเล่นแจมกะเด็กคนอื่นๆ ตลอด...
ที่เก๋คือ เวลาเล่นสไลเดอร์ บางทีมีกั๊กนะ พอเด็กที่มาทีหลังจะแซงนู๋ๆ จะบอกว่า
I go first
แล้วเอาก้นอ้วนๆ กันไว้ อิอิ
แถมนู๋ยังรู้จักรอดูเพื่อความปลอดภัยด้วย ถ้าเห็นเด็กคนอื่นจะไหลลงมา นู๋จะรอจนไม่มีเด็กๆ ถึงจะปีนย้อนขึ้น (อันนี้ โปรดมั่กๆ เชียวหละ) สไลด์ที่นี่ นู๋ชอบเป็นพิเศษเพราะมันคดเคี้ยววนเวียนดี... วันก่อน นู๋ไถก้นกระดื๊บๆ รอบตัวแม่ แบบพระจันทร์หมุนรอบโลก... คุณพ่อถามว่า ลูกทำอะไร แม่ต้องอธิบายว่า กำลังเล่นสไลเดอร์แบบโค้ง...อันนี้ ไม่ใช่แม่แปลเอง แต่รู้ เพราะนู๋พากย์ประกอบ...อือ...จินตนาการใช้ได้เลยนะหมู่นี้

แม่กะเวลาพอดีๆ ให้นู๋กลับไปสลบที่บ้าน ก่อนนู๋หลับ แม่เตี๊ยมไว้ก่อนว่า "นู๋ตื่นมาไม่เจอแม่นะ เพราะแม่ไปสัมนา เล่นกะพี่ๆ กะพ่อนะ" มรรคณิชาพยักหน้า "รับทราบ" อย่างดี ... เนียะ เป็นอย่างหนึ่งที่แม่ไม่ค่อยกังวลเลย เพราะขอเพียงแต่ให้นู๋รับรู้ นู๋ก็รอด้าย แถมบางที อาจจะชอบใจอีกตะหาก เพราะเห็นพี่ๆ เล่าว่า นู๋เล่นหนุกมากเลยก่ะ

บ่นนิดเหอะ คุณพ่อนี่ไม่ไหวเลย แม่อุตส่าห์บอกว่า แม่ต้องออกไปตอนบ่ายสองๆๆ ดู๋ บ่ายสองยังไม่เสด็จกลับอีก ทำให้แม่ต้องตัดสินใจทิ้งนู๋ไว้กะพี่โทๆ

คุณแม่เป็นคนมีดวงนะ เรื่องชิงโชค จับฉลากขอให้บอกเหอะ... ไปสัมนางวดนี้ ก็ไปได้รางวัลกู๊ดดีส์แบคมา ข้างในมีนิทานให้นู๋ตั้งสิบก่าเล่ม แถมมีแบคแพ็คบาร์นีย์ด้วย มรรคณิชาเห็นแล้วกรี๊ดดด สลบ หิ้วเดินทู้กวันเลยค๊า แถมก่อนนอน แม่ต้องเอาไปตั้งในเตียง ขอให้ตื่นมามองเห็นแบคแพ็คก่อนหน้าแม่ ว่างั้นเหอะ

วันอาทิตย์
เอาอีกแย้ว... ลูกเข้าใจอะไรผิดป่าว... ตื่นมาตั้งกะตีสี่ ... คุณแม่งัวเงียๆๆ มางัดสู้กะนู๋อยู่หน้าเตียง ... เอ้า.. ร้องทำไมหว่า... นึกไม่ออกวุ้ย... มามาะ มานั่งสงบสติอารมณ์กันริ้ว... นั่งไปนั่งมา ลูกก็ไม่สงบ แถมฉี่ราดรดแม่อีก... ทีนี้ แม่ตื่นเต็มตาเลยค๊า... อารายฟระ... รีแฮป เหรอจ๊ะ... ม่ายๆๆ แม่จะไม่เคียด เรื่องเล็กน้อย อุบัติเหตุใช่ไหมคะ

พี่ๆ ก็ตื่นเช้าผิดวิสัย... ปกติวันอาทิตย์ เช้าสุดของพี่ๆ คือสิบโมงนะ... อ๋อ.. ที่แท้ พี่ๆ เค้าพยายามปรุงอาหารเช้าวันแม่ให้นี่เอง... ท่าทางจะเป็นมื้อหย่าย... พี่ๆ เลยทะเลาะกันเสียเลย 55

คุณแม่เลยให้แค่นมมรรคณิชาขวดเดียวหวังรอมื้อหย่าย... อ่า... รอ รอ รอ... จนบ่ายโมง พี่ๆ ก็ไม่จุดธูปเรียกเสียที... ตัดใจ ... ขอขโมยไส้กรอกให้มรรคณิชาประทังชีวิตไปก่อนเหอะ... พออิ่ม ลูกก็รีบสลบทันที

ในที่สุด... ก็ได้กินเสียที ...ว้าว...เป็นสุดยอดอเมริกันเบรคฟ้าสท์ขนานแท้... โดนัทเคลือบน้ำตาลงี้ เฟร้นช์โทสต์งี้ ไส้กรอก และ สตรอเบอร์รี่ (ซึ่งก็ถูกนำไปชุบไซรับอีกด้วย)... เอิ้ก...ไอ้ที่ลดๆ มาเกือบเดือน พินาศหมดวันนี้

พี่โทโมเอะส่งการ์ดให้คุณแม่ๆ มองแบบงงๆ ทำไมเหมือนไม่ใช้ความสามารถเลยฟระ...อ๊ะ พอมองดีๆ ...พี่เค้าเขียนตรงมุมกระดาษว่า
This is Marknisha's drawing.
คริ คริ
พี่เค้ามีแปลรูปของนู๋ กำกับมาบนการ์ดให้ด้วยนะ...ทำให้คุณแม่นึกภาพออก ตอนพี่เค้าสั่งให้นู๋วาด... เอิ้กก... สองคนทะเลาะกันเปล่าจ๊ะ

วันจันทร์
คุณแม่โดนนู๋ท้าทายอีก ด้วยการฉี่ราดตอนเช้า...ง่า..ชักจะไงๆ... พอคุณพ่อรู้ข่าว รีบเสนอให้นู๋กลับไปใส่ผ้าอ้อมใหม่... เชอะ... ไม่มีวันเสียหละ มาถึงขนาดนี้แย้วอ่า... เลิกโดยเด็ดขาดทั้งกลางวันกลางคืน เจอแค่นี้ คุณแม่บ่ ยั่น
แต่
วันนี้ ซีเรียสก่าเดิมหน่อย เพราะตอนนู๋ดูดอร่า คงจะเพลิน จนไม่ยอมลุกไปฉี่ ปล่อยราดบนเก้าอี้ (หลักฐานยังมีอยู่จนทุกวันนี้ เพราะมานไม่แห้งเสียที) พอราดแล้ว แม่จะถอดกระโปรงตัวโปรด...หน็อย...มีการทำเสียงไม่พอใจแม่..แน๊...แม่อุตส่าห์หวังดี พร่ำพรรณาว่า มานเปียกๆๆ ... ไม่ฟังเลยนะ เหมือนคนทำผิด พยายามกลบเกลื่อนด้วยการไม่รับรู้ เสมาเรื่องกระโปรงแทน ... หัวไวไม่เบาเลยนะลูก
"แม่ไม่ถอด ชิชาใส่กระโปรง"
"อ๋อ เหรอ ได้สิ อ่ะ ใส่" เล่นกะใครไม่เล่น
ลูกทำหน้าพิลึกกึกกือ...แม่เลยถือโอกาส เล็คเชอร์ซ้ำ
"เห็นไหม เปียกๆ อ่ะ"
"ไม่เปียกๆๆๆๆ"... เฮ้อ ไม่เปียกคำเดียวก็รู้แล้วว๊อย
แม่เลยเอากระโปรงยัดเยียดเข้ามือนู๋ ให้นู๋สัมผัส...ฉากนี้รุนแรงนะคะ ผู้ปกครองควรพิจารณา...
ผู้เยาว์พยายามผลักไสกระโปรงแฉะๆ เหม็นๆ ออก พร้อมกะยืนยันคำเดิม... แต่...คุณแม่จี๊ดขึ้นสมอง...
"อย่างนี้เรียกว่า ไม่เปียกเหรอ" มือจับกระโปรงตัวโปรดยัดเยียดให้นู๋ใส่เสียเลย
"แงๆๆๆ เปียกๆๆ แม่ ไม่เอา"
เฮ้อ...
ขืนใจลูกตัวเองเสร็จ แม่ก็รีบซักกระโปรงเด๋วนั้น ไม่ได้หรอกก่ะ กระโปรงมียี่ห้อ มักจะไม่ทนทายาด

รอบค่ำ ยังมีฉากสะเทือบใจอีกนิดๆ แต่คิดว่า นู๋คงไม่ตั้งใจ เพราะมันเปียกเป็นวงเล็กๆ ที่เป้า พอแม่คลำเจอก็รีบยกนู๋เข้าห้องน้ำทันที
น้ำหนักไม่ใช่น้อยๆ...จะยกให้ได้อีกสักกี่หนละลูก... ต้องรีบกลับมาช่วยเหลือตัวเองไวๆ นะจ๊ะ

วันอังคาร์
ไปฟังสตอรี่ไทม์ที่ร้านหนังสือ... สงสารคุณลุงที่อ่านมากเลย แกอ้วนมากอ่ะ ...อ่านแล้วเหนื่อยแทน พอคุณลุงมูฟแต่ละที คุณแม่ลุ้นจัง กลัวแกปัดพี่ๆ ที่นั่งด้านหน้ากระเด็น อิอิ
นู๋ไม่ยอมนั่งรวมกะเพื่อนๆ แต่ยึดแม่เป็นหลักไว้ก่อน ... ยังดีที่นั่งเรียบร้อย ไม่ก่อกวน ไม่งั้นจะโดนดุโดยเจ้าหน้าที่คนนึง โหดมากอ่า..
พอถึงเวลาเบรคคั่นด้วยเพลง... มรรคณิชามีชีวิตชีวาทันที... ส่ายระเบิด...และร้องตามได้ด้วย ..ธ่อ ก็แต่ละเพลงนะ เบสิคๆ ค๊า

ก่าจะลากนู๋ออกจากร้านหนังสือได้เกือบแย่ เพราะตานู๋จะคอยเห็น วิคเกิ้ล ดอร่า โทมัส... แม่ไม่หยุดให้นู๋ดูให้ชื่นใจ ก็เกินไปนิ...อิอิ ดูฟรี รีบๆ ดูเลยลูก แม่ไม่ซื้อนะ

เสร็จแล้วพานู๋ไปจ๋อมที่เครื่องเล่นของมอลล์... โอว์ ลูกแม่พยายามสังสรรกะเด็กอื่นๆ แต่โดนไล่ออกมา แป่ววว... ไม่เปงไรคะ เอาแม่ไปเป็นเพื่อนก็ได้ ... แม่เลยเล่นกะนู๋สักพัก ก่อนจะค่อยๆ สลายตัว หลบไปอ่านการ์ตูนขอบสนาม อิอิ

ได้เวลา แม่รีบเรียกให้นู๋กลับ โอว์ ลืมไปๆๆ เรียกให้กลับตรงๆ จะยอมกลับที่ไหน...ต้องแบบนี้
"มา มรรคณิชา ไปเล่นบันไดเลื่อนกันต่อ"
หูย วิ่งปรู๊ดดด มาเลยค๊า

เล่นเยอะ แดดร้อน นู๋เลยสลบในรถ แม่ก็ต้องรอจนนู๋ตื่นถึงจะวิ่งไปเซฟเวย์ได้... ไม่ใช่อะไรคะ หน้าอกไก่ราคาถู๊กถูก แม่จะรีบตุนใส่ฟรีซเซอร์...
มรรคณิชาดีใจมาก ขอรถเข็นที่เป็นรถบรรทุกมาขับ... แรกๆ ก็ขับเรียบร้อยดี มีทำเสียงจินตนาการไปตามเรื่อง... แต่พอขับผ่านรถอีกคัน มีคุณพี่กำลังแสดงสตันท์ ผาดโผนบนหลังคารถ...
"แม่ (ปรี๊ดเสียงสูง) สต๊อบ ไอไลค์แดท"
ว่าแล้วเชียะ... อาการโรคติตต่อในเด็ก คะ
คุณแม่รีบปฏิเสธ..."ไม่ได้คะ อันตราย คุณแม่ยอมไม่ได้"
ลูกฟังน้ำเสียงแม่ก้อรู้แล้วว่า งานนี้ตรูอด... แม่เลยต้องปลอบใจนู๋สักหน่อย...
"แม่ซื้อของเสร็จแล้ว เด๋วให้มรรคณิชาขับรถเล่นต่อดีไหมคะ"
ลูกยิ้มทันที "แท็งกิ้วแม่"

วันพุธ
ลูกตื่นมาเกือบไม่ร่าเริง... แม่ต้องเอาคุณพ่อมาช่วยงัด... คุณพ่อหัวดี หลอกล่อจนมรรคณิชางง อิอิ...ต้องงี้เซ่ ... ช่วยๆ กันเลี้ยงหน่อยนะเฮีย

สามวันมานี่ แม่นิสัยเสียมาก..ปล่อยมรรคณิชาอยู่บ้านคนเดียวเพื่อแม่จะพาพี่เอ็คโค่ไปทำธุระ...เฮ้อ...ก็เบื่อจะโฆษณาชวนเชื่อให้นู๋เห็นความสำคัญของการเดินรับอากาศยามเช้าอ่ะ แถม แม่รู้ว่า แค่เปิดทีวีให้นู๋ ๆ ก็ติดแหง็กกะที่ไม่ไปไหนหรอก...เฮ้อ ไม่รุ วันไหนจะซวย หวยออกนะ

ไปถึงแกรนด์มา มรรคณิชาร่าเริงมาก ทำให้แกรนด์มามีความสุขไปด้วย... แม่นั่งนินทาเรื่องนู๋ฉี่ๆ ให้แกรนด์มาฟัง อ๊ะๆๆ เห็นนะ เห็นนู๋แอบฟังตั้งใจเชียะ...
ดูสิ ต่อหน้าแกรนด์มานี่ นู๋ทำตัวนางเอกมากเลย กินข้าวตักเองตลอด กินผักสลัดหมดเกลี้ยง พาสต้าไก่งวงหมดเกลี้ยง ตบด้วยไอติมหมดเกลี้ยง...แถม อ๋า อยู่บ้านเคยยอมเสียที่ไหน มานี่นู๋กัดแอ๊ปเปิ้ลกินกร็อบๆๆ...

สิ่งหนึ่งที่เห็นได้ชัดระยะนี้ คือ มรรคณิชาจะไวต่อสิ่งแวดล้อมจัง ได้ยินเสียงอะไรเป็นต้องรีบถาม... นี่จะเป็นไซย์อย่างหนึ่งของการเรียนรู้ต่อไปของนู๋นะ

เออ... แม่ดีใจ จัง ไปเจอปลาฉิ๊งฉ๊างกรอบๆ เผ็ดๆ ที่ตลาด... นี่เลยไปกวาดมา ครึ่งโหล กระป๋องใหญ่พอควร หุหุ... แถมฝันอยากกินผัดซีอิ๊วมาสองคืน... วันนี้ เลยทำกะทะยักษ์ สำหรับบรรจุไว้ฟรีซกินโอกาสต่อไป

ง่า เด๋วนี้ นอกจากจะเซย์ "โน" แล้ว มรรคณิชาสามารถตอบคำถามว่า "อือ ฮึ" พร้อมกะพยักหน้า และตามด้วย "อาม ไฟน์" ได้นะ ปามานๆ ว่า นู๋โอเค ไม่ต้องมายุ่งกะนู๋...นั่นแน๊

อะไรอีกละ...อ้อ มะกี๊ ทะเลาะกะนู๋เล็กๆ เรื่อง นู๋ชอบแกล้งเล่นของกระจายลงพื้น ...ไม แม่ต้องลมเสียก็ไม่รุ นู๋ก็เก็บให้แม่ทุกครั้งนี่นะ...แบบ... มานรำคาญตาอ่ะลูก

จบ



Create Date : 17 พฤษภาคม 2550
Last Update : 17 พฤษภาคม 2550 14:48:34 น. 3 comments
Counter : 356 Pageviews.

 
มีลูกเล็กๆ ก็เหนื่อยเนาะ แต่สุขใจดี


โดย: tanoy~ตะนอย วันที่: 17 พฤษภาคม 2550 เวลา:11:44:13 น.  

 
อิ อิ ทำไมอ่านแล้วรู้สึกว่าคุณแม่บ่นไปมีความสุขไปก็ไม่รู้สิคะ

เหนื่อยแต่มีความสุขหรือเปล่าคะเนี่ย

แวะมาทักทายค่ะ


โดย: เพียงแค่เหงา วันที่: 17 พฤษภาคม 2550 เวลา:12:42:42 น.  

 
มาเข้าคิว นินทาลูกค่า อิ่ๆๆๆๆๆ พี่มรรคณิชาเก่งแล้วเนอะ ..... ไม่กลัวเวลาแม่ขับรถแล้ว ใช่ป่ะ


โดย: หนูชล วันที่: 17 พฤษภาคม 2550 เวลา:16:04:03 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

มรรคณิชา
Location :
Sleepless in Seattle United States

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]




สวัสดีคะ
นู๋ชื่อ มรรคณิชา.... เรียกนู๋เต็ม ๆ นะคะ เพราะนู๋ไม่มีชื่อเล่นคะ ... อยากรู้จักนู๋ ก็ต้องตามไปช่วยอ่าน ช่วยคอมเม้นต์นะคะ แม่นู๋จะได้มีกำลังใจ
แก้ไขเพิ่มเติมคะ....
มีคุณน้า คุณพี่ หลายคนมักถามคุณแม่เสมอๆ ว่า "ชื่อของนู๋ แปลว่าอะไร"
บอกเลย ไม่เล่นตัว...อิอิ
มรรค มาจากคำว่า "มรรค 8" ในศาสนาพุทธไงคะ...คุณแม่คงอยากเห็นนู๋เป็นเด็กดี...แถมเวลาสะกดเป็นภาษาปะกิต คุณแม่ใช้ชื่อคุณพ่อสะกดซะเลย...งานนี้ คุณพ่อหน้าบานคะ
ส่วน ณิชา แปลว่า บริสุทธ์
พอมารวมกะ "มรรค" ชื่อนู๋เลยเก๋กู๊ดซ้า

แก้ไขเพิ่มเติม (อีก 5/29/2011)
แขกเค้ามีดาราหญิงชื่อ มานิชา คล้ายชื่อนู๋มากเลย แรกๆ แม่ก็ปลื้มหรอกนะ แต่หลังๆ ชักหวั่นไหว เพราะเพื่อนร่วมงานของพ่อชื่อนี้เปี๊ยบ เป็นตัวป่วนที่ทำคุณพ่อปรี๊ดส์บ่อยๆ

แม่พบว่า เด๋วนี้ เวลาเรียกมรรคณิชาเต็มๆ คือการทำเสียงเข้ม ในเหตุการณ์ปกติ แม่เรียกนู๋ ว่า "ลูก" "นู๋" หรือ ไม่ก็ "ชิชา" "ชา"
Friends' blogs
[Add มรรคณิชา's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.