Group Blog
 
<<
เมษายน 2551
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930 
 
2 เมษายน 2551
 
All Blogs
 
เอพริลฟูลลลล......

นึกไม่ถึงเลยว่าจะเกิดกะแม่ได้... แต่ นี่ไม่ใช่หลอกเล่น แบบ เอพริลฟูล

เช้านี้ขับรถไปส่งมรรคณิชา ถึงพาร์คกิ้งปุ๊บ แม่เอามือลูบผมตามความเคยชิน... ปรากฏว่า ผมติดมือมาเป็น "กระจุก"... เผลอตัวร้องกรี๊ดเล็กๆ มาหนึ่งหน...นะ...ก็ รู้ทั้งรู้ว่ามันจะเกิด พอมันเกิดจริงๆ ก็อดที่จะตกใจไม่ได้

อาการก่อนหน้านี้ คือ สิวขึ้นเยอะแยะ และเจ็บหนังหัวมาก เจ็บแบบ นึกออกไหมจ๊ะ เวลาถอนขนคิ้วทีละเส้นอะ...แต่นี่ มันรวมๆ กันเป็นกระหย่อมตรงกลางกระหม่อม

พยายามส่งมรรคณิชาเข้าที่ให้เร็วที่สุด ไม่มีอารมณ์อ่านหนังสือให้นู๋... โชคดีที่แงะนู๋ออกง่ายดาย และนู๋ส่งยิ้มบ๊ายบายแม่อย่างดี

ขึ้นรถได้ พยายามบอกตัวเอง ให้ดำเนินชีวิตไปตามปกติ... ก็ตั้งใจจะไปฟิตเนสเสียหน่อย อยากสะสมพลังเตรียมรับมือคีโมรอบต่อไปไงละ... อีกใจก็นึก.. อยากหาคนช่วยปลอบใจ เรียกขวัญมาเสียหน่อย...
สรุปทำสองอย่างละกันเน๊อะ... ออกรถไป หมุนโทรสับไป...ง่า ไม่มีใครรับสักคน ...

ไปถึงฟิตเนสก็วิ่งๆๆ...วิ่งให้เหนื่อย...
จากนั้นเข้าไปอาบน้ำ "สระผม" ซึ่งเป็นความคิดที่ผิดมั่กๆ
เพราะผมที่มันร่วงหลุดรวมๆ กันอยู่ข้างใน พอเจอน้ำ เจอแชมพู มันก็พันกันรุงตุงนัง... ยิ่งสาว ยิ่งหลุด... กระจุกแล้วกระจุกเล่า... แม่งี้ น้ำตาไหล แข่งกะน้ำจากฝักบัว... นะ... มันอนาถง่ะ...กองรวมกันได้เท่าซาละเปาไหว้เจ้า
ในที่สุด ต้องยอมแพ้ ไม่สามารถแกะผมที่มันพันกันได้ น่าเกลียดมั่กๆ ... สภาพผมกองนี้ ให้ลองนึกถึงผมของพวกคนป่าที่ไม่เคยสระ... หยั่งงั้นเลยแหละ แข็งโด๊กเป็นแท่งๆ
ตอนไปยืนเป่าผม ยัยฝรั่งที่อยู่ตรงข้าม พยาย๊ามจะมองหัวแม่มากเลย... ขณะที่แม่เป่าไป ก็ต้องเก็บเศษผมไป ร่วงไม่หยุด ... แถมได้แท่งแข็งๆ นี่ก็บาดตาเหลือเกิน..
ยอมแพ้แระ
เอาฮุ้ดคลุมหัวไว้ทั้งเปียกๆ นี่แหละ เด๋วรีบกลับบ้าน ไปหากรรไกรตัดทิ้ง

เกือบจะเฉือนทิ้งแล้วละ เผอิญโชคดี ยืนพิจารณาอยู่พักใหญ่ ก็ลองดึงๆ ผมที่ยังมีชีวิตอยู่ กระชากให้หลุดจากก้อนที่ตายแล้ว... เลยเซฟผมได้เยอะ

เผอิญป้าโสพิศโทรมา ขอให้ไปช่วยที่ร้าน... แม่ก็เลยรีบไป คิดว่า ไปให้ลืมเรื่องผมไปก่อนดีกว่า... ไม่ลืมที่จะสวมหมวกไว้ เด๋วเส้นผมหล่นไปในชามอาหารลูกค้า จะกลายเป็นเรื่องสยดสยองมากกว่านี้

เสร็จงานที่ร้าน ก็มานั่งนึกๆ ว่าจะเอาไงดี ... ลองโทรหาพ่อ ถามพ่อว่า
"เธอโกนผมให้ฉันหน่อยได้ไหม"
"โกนไม่เป็นหรอก โกนทำไม "
"ผมฉันร่วง" พูดแล้วก็อึ้งๆ
"ร่วงแค่ไหนเชียว คราวละสองสามเส้นนะเหรอ"
บ้าเอ๊ย แค่นั้น ฉันจะเดือดร้อนโทรจิกเธอทำมายยย

สรุป ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน.. มานั่งเสริชหาข้อมูลวิก กะร้านซาลอนเองก็ได้วะ... กะว่าคงไม่ไปร้านทำผมที่เคยทำ อายง่ะ เด๋วขับรถไปโกนไกลๆ ดีกั่ว





Create Date : 02 เมษายน 2551
Last Update : 2 เมษายน 2551 9:00:38 น. 4 comments
Counter : 313 Pageviews.

 
ใจเย็น ๆ ไว้ค่ะ จินก็เป็นได้แค่กำลังใจในทุก ๆ ครั้งที่เข้ามา แต่ก็มาด้วยความห่วงใย และความน่ารักของน้องมรรคณิชา แต่ขอบอกว่าอย่าเพิ่งไปโกนเลยค่ะ ตัดสั้น ๆ ไว้ก็พอ


โดย: แม่น้องสองพี วันที่: 2 เมษายน 2551 เวลา:10:18:36 น.  

 
สบายดีนะครับ


โดย: อู้งานมาเม้นต์ ky IP: 203.147.14.29 วันที่: 2 เมษายน 2551 เวลา:13:40:33 น.  

 
คุณแม่สู้ๆนะคะ
ตัดทรงใหม่ให้เปรี้ยวปริ๊ดไปเลย (ทรงผู้ชายสั้นๆ)
หรือ ถ้าต้องใส่วิกจริงๆก็มองหาข้อดีค่ะ มีสัก 2 อัน จะได้เปลี่ยนทรงได้บ่อยๆ


โดย: Candyfloss IP: 203.156.23.164 วันที่: 2 เมษายน 2551 เวลา:17:28:59 น.  

 
แวะมาหาค่ะ..อ่านแล้ว รู้เลยว่า จขบ เข้มแข็งมาก..

เห็นด้วยค่ะ ลอง หาทรงผม สั้นๆ เกรียนๆ ตอนนี้ มี แบบเยอะ...ดู ทะมัดทะแมงดี..อย่าเพิ่งไปโกนเลยค่ะ..

จะคอย แวะมาค่ะ..กำลังใจที่มี..ยกให้ คุณทั้งหมดเลย..คุณพระคุ้มครองนะคะ...


โดย: BLACK BERRIES วันที่: 2 เมษายน 2551 เวลา:19:52:15 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

มรรคณิชา
Location :
Sleepless in Seattle United States

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]




สวัสดีคะ
นู๋ชื่อ มรรคณิชา.... เรียกนู๋เต็ม ๆ นะคะ เพราะนู๋ไม่มีชื่อเล่นคะ ... อยากรู้จักนู๋ ก็ต้องตามไปช่วยอ่าน ช่วยคอมเม้นต์นะคะ แม่นู๋จะได้มีกำลังใจ
แก้ไขเพิ่มเติมคะ....
มีคุณน้า คุณพี่ หลายคนมักถามคุณแม่เสมอๆ ว่า "ชื่อของนู๋ แปลว่าอะไร"
บอกเลย ไม่เล่นตัว...อิอิ
มรรค มาจากคำว่า "มรรค 8" ในศาสนาพุทธไงคะ...คุณแม่คงอยากเห็นนู๋เป็นเด็กดี...แถมเวลาสะกดเป็นภาษาปะกิต คุณแม่ใช้ชื่อคุณพ่อสะกดซะเลย...งานนี้ คุณพ่อหน้าบานคะ
ส่วน ณิชา แปลว่า บริสุทธ์
พอมารวมกะ "มรรค" ชื่อนู๋เลยเก๋กู๊ดซ้า

แก้ไขเพิ่มเติม (อีก 5/29/2011)
แขกเค้ามีดาราหญิงชื่อ มานิชา คล้ายชื่อนู๋มากเลย แรกๆ แม่ก็ปลื้มหรอกนะ แต่หลังๆ ชักหวั่นไหว เพราะเพื่อนร่วมงานของพ่อชื่อนี้เปี๊ยบ เป็นตัวป่วนที่ทำคุณพ่อปรี๊ดส์บ่อยๆ

แม่พบว่า เด๋วนี้ เวลาเรียกมรรคณิชาเต็มๆ คือการทำเสียงเข้ม ในเหตุการณ์ปกติ แม่เรียกนู๋ ว่า "ลูก" "นู๋" หรือ ไม่ก็ "ชิชา" "ชา"
Friends' blogs
[Add มรรคณิชา's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.