Group Blog
 
<<
กุมภาพันธ์ 2549
 
20 กุมภาพันธ์ 2549
 
All Blogs
 
อ่านหนังสือ

คุณพ่อพาพี่ๆ ไปเลือกซื้อหนังสือ...ก่อนเดินเข้าร้าน คุณพ่อหันมาสั่งมรรคณิชาว่า "กินเล่มที่ถูกๆ หน่อยนะ เจ้าบุนเดอร์"

พอไปถึงเซ็คชั่นหนังสือเบบี้ มรรคณิชาเดินส่ายตูด...ต้องขอเรียกว่า ตูด เพราะจะได้ภาพใกล้ความจริงมาก... นึกถึงเด็กหัดเดินใหม่ๆ ยังเดินไม่แข็งแล้วมีผ้าอ้อมตุงๆ นะคะ...คะ....มรรคณิชาเดินส่ายตูดตรงเข้าไปหยิบ ๆ ๆ เล่มที่ชอบ...คุ้ยซะ...คุณแม่เก็บตามไม่ทัน...ที่สุดเธอได้เล่มเล็กๆ หยุ่นๆ มาอุ่นมือข้างละเล่ม...คุณแม่ก็พาเดินเข้าไปดูหนังสือประเทืองปัญญาบ้าง....พวก เอ บี ซี 1 2 3 ... มรรคณิชาไม่ค่อยสน คอยแต่จะจูงมือคุณแม่แถไปที่อื่นอยู่เรื่อย....คุณแม่เหลือบดูเด็กเล็กๆ ที่โผเข้าตะปบหนังสือเอ บี ซีแล้ว อยากจะเคาะกะหม่อมบางๆ ของนู๋บ้าง...หัดมีสาระม่างดิเฟ้ย...
คุณแม่พยายามจูงใจลูกสุดชีวิต ให้สนใจหนังสือมีสาระ... แปลกนะ พวกที่มีภาพช้างม้าวัว...เธอไม่สน...ขนาดชี้ให้ดูเล่ม Fussy Fussy ที่พี่ออนมีและนู๋เคยคลั่งไคล้ แทะกระหน่ำมาแล้ว นู๋ก็มองเมินๆ
อ้อ จะมีที่ดึงความสนใจได้ ก็พวกหนังสือที่มีเสียง....มรรคณิชาจะจับอย่างสนใจ....อีกอัน คือ หนังสือป๊อปอัพ...โดยเฉพาะเล่มที่หน้าสุดท้าย ชาวนาออกมาโบกมือบ๊ายบาย... มรรคณิชามารยาทดี รีบโบกมือตอบกลับทันที
พอดี คุณแม่ได้ยินเสียง คุณพ่อคนนึง อ่านหนังสือให้ลูกฟังได้อย่างน่าสนใจ คุณแม่เลยจูงมรรคณิชาแถไปดูหน่อย...ปรากฏว่า พอไปถึง มรรคณิชา "สลัด" มือแม่ แถไปหาคุณพ่อรูปหล่อ ผมทอง....ตบไหล่คุณพ่อ 2 ทีแล้วทำท่าจะขอไปนั่งตักอีกข้าง...
โหย...ลูกเอ๊ย....
ไม่มีสงวนท่าทีเล้ย
แม่ต้องรีบขอโทษ ...แต่คุณพ่อรูปหล่อไม่ว่าอะไร แถมยังหันมาคุยกะมรรคณิชาอีก...มรรคณิชาเลยได้ใจ....เอ้า...ไปคว้าหนังสือเค้ามาในมืออีก
กรรมจริง ลูกฉาน
คุณแม่รีบคืนหนังสือ...และต้องขอโทษซ้ำอีกที....หนุ่มน้อยเซย์ แท็งกิ้ว...และยิ้มให้มรรคณิชา...เออ...พ่อเค้าเลี้ยงมาดีแฮะ
คุณแม่นึกในใจ....ขอให้เป็นพ่อม่ายเหอะ...จะหย่าจากพ่อนู๋แล้วมาแต่งกับคุณพ่อผมทองดีกั่ว....ดูซิ...ปล่อยแม่ลูกมาคุ้ยหนังสือหนังหาเอง....แทนที่จะมาช่วยๆ กันเลือก
แย่หน่อย วันนี้ มรรคณิชาเป็นหวัด...น้ำมูกยืดๆ...แม่เลยไม่ค่อยกล้าให้สุงสิงกะเด็กคนอื่น ....
จะบอกอะไรอีกเน๊าะ
อ้อ...แม่ว่า มรรคณิชาเดินเก่งขึ้นเยอะเลย....วันก่อน แม่พาเดินบนบอร์ดวอล์คได้ครบ....มาเสียท่า ตรงทางเดินคอนกรีต...แ่ม่ไม่ได้จูงนู๋ อยากให้เดินเอง...อ้าว นู๋เลยล้มคะมำ หน้าผาถลอก....โชคดีที่แม่ห่อนู๋มิดชิด...ชิ้นส่วนอื่นเลยไม่บุบสลาย....แม่เกลียดตัวเองมากเลยที่ไม่ดูแลนู๋ให้ดีๆ ทั้งๆ ที่คิดกังวลแล้วนะ...ดันนึกว่า คงไม่เป็นไร...เฮ้อ

หมู๋นี้ มรรคณิชาซวยบ่อยจัง....วันนี้ ตอนเช้าก็โดนกะแทก เย็นก็โดนกะแทก เจ็บตัวอยู่เรื่อย...เพิ่มเติมจากที่ปกติ นู๋เป็นเด็กซุ่มซ่าม...แม่สงสารนู๋จัง....




Create Date : 20 กุมภาพันธ์ 2549
Last Update : 20 กุมภาพันธ์ 2549 13:20:27 น. 3 comments
Counter : 396 Pageviews.

 
เล็ก ๆ น้องธัยฟกช้ำดำเขียว ถลอกปอกเปิก พอกันค่ะ

ตอนนี้กระเป๋ารีเช็คแล้วเช็คอีกค่ะ มีลิสต์แยกกระเป๋าแปะไปในกระเป๋าด้วยง่ะ


โดย: แม่น้องธัย วันที่: 20 กุมภาพันธ์ 2549 เวลา:13:32:25 น.  

 
อ่า...โชคยังดีนะคะที่ห่อมิดชิดนะคะ ถลอกนิดๆๆหน่อยๆพอเป็นกระสัยค่ะ

น้องวิลล์ก็เริ่มซนแล้วเหมือนกันค่ะ สงสัยคงจะต้องเริ่มระวังลูกให้มากขึ้นเหมือนกัน


โดย: หยดน้ำ ;) วันที่: 20 กุมภาพันธ์ 2549 เวลา:16:09:12 น.  

 
ถ้าอยู่เมืองไทย เด็กที่เริ่มหัดเดินจะได้รถหัดเดิน
เป็นที่นั่งแล้วก็มีล้อ พร้อมกันชนรอบทิศ
ป้อนข้าวก็ป้อนกันในนั้นแหล่ะค่ะ

แต่ถ้าจะไปไหน ไม่ได้เอารถหัดเดินไปด้วย
คุณพ่อคุณแม่ก็เป็นอันอุ้มหรือจูงกันสุดฤทธิ์เลย
แทบไม่ยอมปล่อยมือ เพราะกลัวลูกจะไปคว้าของให้เกิดเสียหายขึ้นมา
ไม่ก็กลัวจะหกล้ม แบบไม่ยอมให้ลูกได้เจ็บเลย

กว่าลูกจะโต ตอนนั้นเค้าก็เจ็บไม่เป็นแล้วค่ะ
พอเจ็บที ก็เป็นเรื่องใหญ่เรื่องโต ทนไม่ได้กัน
แต่ก็เป็นความอบอุ่นให้ได้ย้อนนึกถึงกันนะคะ

Photobucket


โดย: หนูต๋อย (มือใหม่เล่นหุ้น ) วันที่: 20 กรกฎาคม 2551 เวลา:0:17:18 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

มรรคณิชา
Location :
Sleepless in Seattle United States

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]




สวัสดีคะ
นู๋ชื่อ มรรคณิชา.... เรียกนู๋เต็ม ๆ นะคะ เพราะนู๋ไม่มีชื่อเล่นคะ ... อยากรู้จักนู๋ ก็ต้องตามไปช่วยอ่าน ช่วยคอมเม้นต์นะคะ แม่นู๋จะได้มีกำลังใจ
แก้ไขเพิ่มเติมคะ....
มีคุณน้า คุณพี่ หลายคนมักถามคุณแม่เสมอๆ ว่า "ชื่อของนู๋ แปลว่าอะไร"
บอกเลย ไม่เล่นตัว...อิอิ
มรรค มาจากคำว่า "มรรค 8" ในศาสนาพุทธไงคะ...คุณแม่คงอยากเห็นนู๋เป็นเด็กดี...แถมเวลาสะกดเป็นภาษาปะกิต คุณแม่ใช้ชื่อคุณพ่อสะกดซะเลย...งานนี้ คุณพ่อหน้าบานคะ
ส่วน ณิชา แปลว่า บริสุทธ์
พอมารวมกะ "มรรค" ชื่อนู๋เลยเก๋กู๊ดซ้า

แก้ไขเพิ่มเติม (อีก 5/29/2011)
แขกเค้ามีดาราหญิงชื่อ มานิชา คล้ายชื่อนู๋มากเลย แรกๆ แม่ก็ปลื้มหรอกนะ แต่หลังๆ ชักหวั่นไหว เพราะเพื่อนร่วมงานของพ่อชื่อนี้เปี๊ยบ เป็นตัวป่วนที่ทำคุณพ่อปรี๊ดส์บ่อยๆ

แม่พบว่า เด๋วนี้ เวลาเรียกมรรคณิชาเต็มๆ คือการทำเสียงเข้ม ในเหตุการณ์ปกติ แม่เรียกนู๋ ว่า "ลูก" "นู๋" หรือ ไม่ก็ "ชิชา" "ชา"
Friends' blogs
[Add มรรคณิชา's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.