...แท่ควันนั้นกับฉันในวันนี้...






“แท่ค ส่งมาทำไม คำถามอะไรก็ไม่รู้” นั้นคือความรู้สึกของฉันครั้งแรกที่ได้รับแท่คจาก fw mail ฉันไม่ชอบปฏิสัมพันธ์อะไรกับใครแบบนี้ กับคำถามที่ฉันมองว่า “อะไรก็ไม่รู้” แน่นอนฉันไม่เคยตอบกลับและไม่เคยส่งต่อไปให้ใคร แล้วมันก็ไม่เคยอยู่ในกล่องจดหมายของฉันเช่นกัน มันคงเป็นเช่นนี้อยู่เสมอเหมือนกับว่าคนส่งท้าทายฉันให้หมดความอดทน ต้องการที่จะให้ฉันตอบมันให้ได้
จนวันหนึ่งหลังจากที่ฉันสร้างบล็อกได้สำเร็จและเริ่มมีคนรู้จัก(ความจริงก็สะเออะไปทักทายเขาก่อนน่ะแหละ) มีเพื่อนบล็อกคนหนึ่งส่งแท่คมาให้ฉัน แล้วมันก็เกิดคำถามขึ้นในใจฉันอีกจนได้
“แม้แต่ในบล็อกยังมีอีกหรือนี่” แต่เพื่อนคนนี้ออกจะน่ารักในสายตาของฉัน ทำให้ฉันลองดูสักตั้งหนึ่ง ลองเอาคำถามที่เขาส่งมาให้มาทำดู ซึ่งแม้จะตอบไปแล้วความเป็นฉันก็ยังปรากฏอยู่ในแท่ควันนั้น โดยฉันบอกว่าจะไม่ตอบให้ใครอีก เพราะไม่ชอบการมานั่งตอบอะไรแบบนี้กับบางคำถามที่มันอะไรก็ไม่รู้ในความรู้สึกของฉัน
แต่ความคิดฉันเริ่มเปลี่ยนไปเมื่อได้เข้าไปอ่านบล็อกของพี่คนหนึ่ง(ขอสงวนนามทั้งๆที่เจ้าของยินยอมที่จะให้เผยชื่อ อิอิ) พี่คนนี้เขาไม่เคยจะเบื่อการตอบแท่ค ใครส่งมาให้พี่เขาตอบทุกครั้ง แท่คเดิมๆที่เคยทำมาแล้วพี่เขาก็ยังตอบ และทุกคำตอบของเขามักแฝงอะไรๆอยู่เสมอ แม้บางครั้งจะนั่งขำนั่งฮากับคำตอบของพี่เขาก็ตาม นั่นทำให้ฉันเริ่มหันกลับมามองตัวเองใหม่อีกครั้งหนึ่ง และเริ่มเปิดกว้างกับคนที่ส่งแท่คมาให้ทำ (ก็มีแต่คนเดิมอ่ะแหละที่ส่งมาให้) น่าแปลกเพียงฉันเปลี่ยนมุมมองในการนั่งตอบคำถามเหล่านั้นเสียใหม่ มันกลับทำให้ฉันไม่รู้สึกเบื่อ(แต่ไม่ได้หมายความว่าจะให้ส่งมาหาบ่อยๆ)
ฉันได้มองความรู้สึกตัวเองมากขึ้นจากการตอบแท่ค
ฉันได้รู้จักตัวตนของตัวเองมากขึ้น
ฉันได้สำรวจความคิดของตัวเองมากขึ้น
และฉันได้คุยกับตัวเองมากขึ้น
บ่อยครั้งที่ฉันใช้ใจให้เดินนำหน้าสมอง ใช้ชีวิตไปโดยปล่อยตามใจอยากจะทำ
บ่อยครั้งที่ฉันจะ ดื้อดึง ในความคิดเห็นของคนอื่นโดยการรับฟังแต่ไม่กระทำตามแถมแอบเถียงอีกตะหาก
บ่อยครั้งที่ฉันชอบทำอะไรตามใจตัวเอง
แต่เมื่อได้คุยกับตัวเองผ่านแท่คก็จะทำให้ฉันมองเห็นอีกด้านหนึ่งของตัวตนของฉัน ทำให้ฉันได้คิดว่า
“บางครั้งการนั่งคุยกับตัวเองเสียบ้างมันก็ดีเหมือนกัน”
อ๋อ !!! แต่อย่าไปคุยเสียงดังให้ใครเห็นเข้าล่ะ เดี๋ยวเค้าจะว่าคุณบ้าเอาได้

19/02/51




ปล. วันนี้ไปหาหมอมาอีกรอบในตอนเย็นหลังจากที่หายไข้แต่อาการปวดหัวยังไม่ยอมหายไปซะที

หมอให้วัดความดัน ตะลึงกับความดันของตัวเอง มันมาจากไหนนี่ตั้ง 140 หมอเองก็ทำหน้าแบบงงๆ แล้วบอก หายไข้แล้วลองมาวัดใหม่อีกทีนะครับ หมอบอกอาการปวดหัวคงจะเป็นไมเกรน เราก็นึกไมเกรนมันต้องเกี่ยวกับความเครียด เอ่อ แล้วตอนนี้ฉันกำลังเครียดเรื่องอะไรเนี่ย งงตัวเอง หาเรื่องที่ตัวเองเครียดไม่เจอ ทำไงดีละเนี่ย

ไปนั่งรอหมอมาจ่ายยาให้ สายตามองไปเรื่อยก็ไปเจอกับรูปรับปริญญาคุณหมอเข้า จบจากมอ. ปี 44 รุ่นพี่เราปีเดียวเองนี่ (แต่หน้าหมอน่าจะมากกว่าปีเดียว) แต่คนละสถาบัน สำหรับเรามอ. มันใกล้ไปไปรามดีกว่า
และแล้วก็ได้ยามา ทั้งไมเกรน ยาคลายเส้น หมอบกว่าเพราะกล้ามเนื้อรอบๆศีรษะมันบีบตัวเข้าทำให้ปวดหัว หมอว่าไงก็ว่างั้นล่ะ แต่ที่สงสัยน่ะ ตัวเองกำลังเครียดจริงๆหรือ แล้วมันเครียดเรื่องอะไร อืม งง















 

Create Date : 19 กุมภาพันธ์ 2551
12 comments
Last Update : 19 กุมภาพันธ์ 2551 23:57:42 น.
Counter : 621 Pageviews.

 

แม่โรสแวะมาป้อนยา และห่มผ้าให้ค่ะ
ฝันดีนะคะ

 

โดย: นายกุหลาบ 20 กุมภาพันธ์ 2551 1:02:39 น.  

 

คุณมัยดีนาห์เพื่อนรัก
ขอบคุณที่แวะไปอวยพระวันเกิดให้ค่ะ
ดีใจมากเลย

 

โดย: เดหลี (เดหลีสีแดง ) 20 กุมภาพันธ์ 2551 1:38:33 น.  

 

สวัสดียามเช้าจ้า เมื่อคืนเข้ามาทีแล้วแต่เมนท์ไม่ได้
ขอให้หายป่วยเร็วๆนะemoemo

 

โดย: kai (aitai ) 20 กุมภาพันธ์ 2551 8:02:17 น.  

 

พี่คนนั้นที่ไม่เคยเบื่อจะตอบแถ่ก...

พี่ก๋ารู้จักเค้ามั้ยอ่ะ
ท่าทางจะเป็นคนน่าตาดีด้วยนะนั่น 55555

น้องนาห์บอกว่า...

ไม่เบื่อในการตอบแถ่ก
แต่ไม่อยากให้ส่งมาบ่อยๆ

55555


บีแอลเห็นประโยคนี้คงอยกส่งแถ่ก 500 มาให้ทำน่ะนะ

55555


มีความสุขมากๆในวันทำงานนะครับ


emoemoemo

 

โดย: ก. วรกะปัญญา (กะว่าก๋า ) 20 กุมภาพันธ์ 2551 8:16:25 น.  

 

สวัสดีคุณน้อง...อาการดีขึ้นแล้วยัง
ตอนนี้คุณพี่กำลังรวบรวมข้อมูลแท่กกกก ๕๐๐ อยู่...
คาดว่าคงเสร็จในไม่ช้า...
แล้วจะเอามาให้ทำนะ...

emoemoemo

 

โดย: big-lor 20 กุมภาพันธ์ 2551 9:15:56 น.  

 



คุณนา...

แว๊บจากที่ประชุม แอบมาอ่านความคิดที่ปรับเปลี่ยนของคุณค่ะ
นกว่าเป็นความคิดที่ปรับเปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้น
มุมมองของความคิดกว้างขึ้น ซึ่งเป็นสิ่งที่นกยินดีด้วยค่ะ

..ว่าแต่..เพื่อนที่ออกจะน่ารักส่งแท็คมา...ใครน๊อ..

 

โดย: หทัยชนก (Nok_Noah ) 20 กุมภาพันธ์ 2551 9:51:27 น.  

 

หายไข้เร็วๆน็า แล้วจะส่งเท็คมาให้ตอบ ก็ากกกก (ลองใจ) อ้าวไหงทำหน้าอย่างงั้นหละตะเอง อิอิ

 

โดย: nuuyin 20 กุมภาพันธ์ 2551 10:28:28 น.  

 

หมูยังไม่เคยได้รับ tag และก็ไม่อยากได้รับด้วย
คิดว่าถ้าเกิดได้รับ ถ้าเป็นคนที่สนิทๆ อาจจะทำ
แต่ถ้าไม่สนิทฝันไปเถอะ และที่สำคัญ ไม่ส่งต่อ
มันเป็นเรื่องที่น่าเบื่อจริงๆ นะ
ว่างมากหรือไงคนคิด

สวัสดีวันพุธค่ะ

 

โดย: หมูอ้วน (pigarea ) 20 กุมภาพันธ์ 2551 12:23:24 น.  

 

แม่น้องรันว่า คุณน้องนา น่าจะเครียด อีตาคนส่งแถกอ่ะ emo

ปล.เห็นด้วยอะไรกะนายกี้ emo

 

โดย: แม่น้องรัน (runch ) 20 กุมภาพันธ์ 2551 16:14:54 น.  

 

มาตอบว่าร้านอยู่ลาดพร้าวค่ะ เขาจะว่าพี่โฆษนาขายของไม๊เนี่ย อิๆดูแลสุขภาพด้วยนะคะ

 

โดย: kai (aitai ) 20 กุมภาพันธ์ 2551 16:45:47 น.  

 

แล้วไป... ค่อยรื่นหูหน่อย emo
แต่ที่บ้านอีบิ๊ก ไม่ทันซะแระ emo

 

โดย: แม่น้องรัน (runch ) 20 กุมภาพันธ์ 2551 16:47:47 น.  

 

น้องนาห์พูดซะพี่ก๋าดูดีมากเลยครับ 5555

emoemoemo

 

โดย: ก.วรกะปัญญา (กะว่าก๋า ) 20 กุมภาพันธ์ 2551 17:27:29 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 


มัยดีนาห์
Location :
สงขลา Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 5 คน [?]





เช็คหลังไมค์มัยดีนาห์
Color Codes ป้ามด
Group Blog
 
<<
กุมภาพันธ์ 2551
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
242526272829 
 
19 กุมภาพันธ์ 2551
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add มัยดีนาห์'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.