ฝากรักไว้ในเพลง

。。เบิร์ด เพลง 100 รักไม่รู้จบ 9 ชุด พร้อมเนื้อเพลง 。。

ธงไชย แมคอินไตย์ (เบิร์ด)

เป็นนักร้อง นักแสดง นักแต่งเพลง ที่มีผลงานมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2529 จนถึงปัจจุบัน ประสบความสำเร็จจนเป็นที่รู้จักของประชาชนทั่วประเทศ ปัจจุบันเป็นนักร้องในสังกัดของ จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
































NO.1。。 ม่านไทรย้อย,พรานทะเล,เป็นไปไม่ได้,เท่านี้ก็ตรม,ทาสเทวี,เธอ






























NO.2 。。 เพียงคำเดียว,สิ้นกลิ่นดิน,คนจะรักกัน,ไม่มีเสียงเรียกจากใจ,ความรักไม่รู้จบ,เพ้อ






























NO.3 。。 รอ,ลมจ๋า,แรมพิศวาส,บาดหัวใจ,ผู้แพ้รัก,ในโลกแห่งความฝัน






























NO.4 。。 รักคุณเข้าแล้ว,รักข้ามขอบฟ้า,พรหมลิขิต,หนาวเนื้อ,ใจรัก,คิดเอาไว้ในใจ






























NO.5 。。 ลำนำรัก,คีรีบูนบิน,ดาวล้อมเดือน,อาลัยรัก,โปรดเถิดดวงใจ,ม่านบังตา






























NO.6 。。 คอย,กาลเวลา,อยู่เพื่อคอยเธอ,มนต์รักเรียกหา,เสียงสะอื้นจากสายลม,ไกลชู้






























NO.7 。。 ชั่วฟ้าดินสลาย,คนเดียวในดวงใจ,รักเธอเสมอ,ยามรัก,ไหนว่าจะจำ,อย่าเห็นกันดีกว่า






























NO.8 。。 หวงรัก,คืนนี้พี่คอยเจ้า,รักอย่ารู้คลาย,เรือนแพ,บางปะกง,บ้านหลังน้อย






























NO.9 。。 รักเอยรักข้า,จากน้อง,รักอย่ารู้คลาย,คอย,รอ,ยามชัง,น้ำตาแสงไต้,ม่านประเพณี

เนื้อเพลง

NO.1。。ม่านไทรย้อย
ลืม ลืมหมดแล้วหรือไร
แสงจันทร์ ที่เคยเป็นใจ หลบบัง ร่มไทรย้อยกิ่ง
กระซิบรำพัน แสงจันทร์ เคยแอบเอนอิง
หนาวลม แนบอกเธอผิง สุขซึ้งใจจริง หาใดปาน

ลืม ลืมหมดแล้วน้ำคำ
ซึ้งจำ ติดรอยใจพิมพ์ เคยชิม ว่าเป็นน้ำตาล
ยังหวานตรึงใจ รสใด จะเปรียบประมาณ
แท้จริง ลมปากเธอหวาน หลอกฉันมานาน ร้อยหมื่นอย่าง

กิ่งไทร ย้อยร้อยรักไว้
ลมไหวไทรเอน ใจเต้นคล้ายลาง แอบออดชู้ ชูกิ่งพลาง
ไทรเจ้ากางใบบัง งามเหมือนดัง ม่านทอง

*ลืม ลืมหมดแล้วสายลม
แม้ไทรที่เคยชื่นชม รื่นรมย์ แทนเรือนหอห้อง
ไทรเอ๋ยเคยเอน พักเป็น แดนสุขเคียงครอง
เย้ายวน กันอยู่เพียงสอง ขาดรักไทรมอง หมองวิญญา (ซ้ำ*)

พรานทะเล
ชีวิตที่คร่ำ กลางน้ำเวียนวน ลอยล่องกลางชลไม่พ้นทนไป
อยู่กับเรือเบื่อใจ ผองพรานทะเลเร่ไป อยู่ห่างไกลกลางสายชล

มองน้ำตรงหน้า จรดฟ้าไกลไกล ว้าเหว่ดวงใจไม่เห็นผู้คน
คลื่นและลม สู้ ทน ทุกข์ใจปานใดไม่บ่น สู้แดดฝนลำบาก กาย

อยู่หว่างทะเล นม นาน ท้องเรือเป็นบ้าน ท้องธารเรือนตาย
สิ้นชีพสิ้นชนม์ เคราะห์ร้าย ศพฝังโดยง่าย ฝากเอาไว้ใต้ คงคา

*เพียงเห็นริมฝั่ง สักครั้งดีใจ มาบกทีไรให้แสนปรีดา
**ใกล้แผ่นดิน เข้า มา เหมือนมีวิมานตรงหน้า ปลื้มหนักหนา แทบจูบดิน.. (ซ้ำ*)(ซ้ำ**)

เป็นไปไม่ได้
ถ้าฉันมี สิบหน้า อย่างทศกัณฐ์ สิบหน้านั้น ฉันจะหัน มายิ้มให้เธอ
สิบลิ้น สิบปาก จะฝากคำพร่ำเพ้อ ว่ารักเธอ รักเธอ เป็นเสียงเดียว

ถ้าฉันมี ยี่สิบตา อย่างทศกัณฐ์ ยี่สิบตา ของฉัน จะมองเธอไม่เหลียว
ยี่สิบแขน จะสวมสอด กอดเธอผู้เดียว ยี่สิบสีดา อย่ามาเกี้ยว ไม่แลเหลียวมอง

แต่ฉันมี หน้าเดียว ซีดเซียวทุกข์ทน ด้วยความจน ความขัดสน จนเงินและทอง
หนึ่งลิ้น หนึ่งปาก ไม่อาจจักผยอง ว่าฉันปอง ฉันปอง เธอแม้เงา

และฉันมี ตาคู่เดียว แลเหลียวเมียงมอง อีกมือสอง ของฉัน มันอาภัพอับเฉา
ดาวจากสรวง หรือจะร่วง สู่ทรวงอกเรา ได้แต่ซบเซา เศร้าลำเค็ญ เป็นไปไม่ได้

เท่านี้ก็ตรม
เท่านี้ก็ตรม หนักหนา แล้วยังจะมา ใช้ความเย็นชา ฆ่า
ฉันอก ตรม ขม จิต คิดว่าสักวัน คิดว่าไม่นาน ฉันคงจะสิ้น
เท่านี้ก็ตรม ไม่หาย ไหนยังต้องอาย แลัวยังไม่วาย ถวิล
ต้อง ซม ซบ หน้า น้ำตาร่วงริน ไหลโลมลงดิน เหมือนรินจากใจ

*อย่า เย้ย เยาะ ฉัน แล้วคงสักวัน เธอ ต้อง ร้อง ไห้
วันนี้ปรีดา พรุ่งนี้ปราชัย แล้วจะเจ็บใจ โทษ ใครเล่าเธอ
เท่านี้ก็ตรม เจ็บช้ำ ระกำเท่าใด ฉันยังอภัย ให้เสมอ
ไม่ เคย นึก โกรธ คิดลงโทษเธอ แล้วใครเล่าเออ รักเธอเท่าฉัน .. (ซ้ำ *)

ทาสเทวี
บุญ ฉันมีแต่คงไม่ถึง ฟ้าจึงไม่เวทนา
คอยเฝ้าแต่คอยทุกครา ดวงจันทรา ไม่ลอย เลื่อนมาใกล้เรา
คงแหงนคอยแต่คอยหาย เสียดาย ดวงจันทร์ไม่บรรเทา
ลอยลับไม่เหลือแม้เงา รู้หรือเปล่าว่าเรา นี้ช้ำชอกฤดี

*เธอเป็นดอกฟ้า รู้ไหมว่าเราเป็นดั่งทาสเทวี
แม้ไม่ปรานี ทาสนี้คงระทมอยู่เรื่อยไป
รอ ฉันรอด้วยใจวิงวอน ขอบังอร เมตตารักฝากใจ
เพียงยิ้มสักนิดฤทัย ฉันคงรอเรื่อยไป ด้วยธุลีเมตตาของเธอ .. (ซ้ำ*)

เธอ
ก่อนนั้น ทุกวันโลกเป็นสีเทา เปลี่ยวเหงา เฝ้าแต่รอคอยเสมอ
เธออยู่แห่งไหน เมื่อใจฉันพร่ำหาเธอ ใคร จะเสนอ มอบใจรัก และต้องการ

ก่อนนั้น ฉันมีชีวิตเพื่อใคร ขื่นขม เท่าใดจะกลายเป็นหวาน
ทนอยู่ต่อไป แม้ใจทนทรมาน คืนวันผันผ่าน จนเราได้มาพบกัน
แปลก ใจ หนักหนา เธอมา ปลุกชีวิตฉัน เธอมา มอบ รัก นิรันดร์ เธอมา อดีตพลัน มลาย

บัดนี้ ทุกนาทีเป็นแสงทอง ที่เคย หม่นหมองกลับมีความหมาย
ฉันเพิ่งได้รู้ รักทำให้ความทุกข์คลาย ยาอื่นไม่หาย ไม่เลือนเหมือนเธอเป็นยา

*บัดนี้ ฉันมีชีวิตเพื่อเธอ ได้เจอ คือเธอที่ฉันฝันหา
เธอที่คราวนั้น ฉันคอยกับรอยน้ำตา เธอจึงมีค่า ตราตรึงหนึ่งดังหัวใจ..(ซ้ำ*)

NO.2。。เพียงคำเดียว
เพียงคำเดียวที่ปรารถนา อยากฟังให้ชื่นอุรา ใจพะว้าภวังค์
นานเท่านานพี่คอยจะฟัง คำนี้คำเดียวพี่หวังจะฟังจากปากดวงใจ

คำ..คำนี้มีค่าใหญ่หลวง พี่รัก พี่แหน พี่หวงเพียงดั่งดวงฤทัย
พี่ไม่เคยเฉลยกับใครแต่แล้วพี่บอกเจ้าไป เพื่อให้เจ้าตอบเช่นกัน

มี หลายคราที่เคย เหมือนเจ้าจะเอ่ย เปิดเผยเฉลยคำนั้น
โอ...แล้วใยอัดอั้น มิกล้าจำนรรค์ กลับตื้น กลับตัน ทรวงใน

ฤา...เจ้ามีคู่เคียงอุรา เจ้ารักเป็นหนักเป็นหนา ตรึงติดตราหัวใจ
จึงจดจำถ้อยคำพี่ไป แอบเอาไปบอกคู่ใจ ทอดทิ้งพี่ให้อกตรม

ยัง...ถามเจ้าอย่างเคย เจ้าจึงไม่เอ่ย เปิดเผยเฉลยคารมณ์
ยอมทิ้งให้พี่ตรม หัวใจระบม อกตรอมอกตรม จนตาย
ฤา...เจ้าลืมถ้อยคำคำนี้จึงทำไม่รู้ไม่ชี้ดังไม่มีเยื่อใย

*แม้น...เจ้าลืมเจ้าเลือนเคลื่อนคลาย พี่เตือนให้อีกก็ได้ ก็รักอย่างไร เจ้าเอย ..(ซ้ำ*)

สิ้นกลิ่นดิน
โฉม ยง เจ้าคงไม่รักเราจริง เรา ซิเชื่อทุกสิ่ง รักจริงแต่เจ้าแจ่มจันทร์
รู้ ไหม ใครเขาคอยเฝ้าฝัน คิดถึงเจ้าทุกวัน แจ่มจันทร์เจ้าไม่กลับมา

โบย บิน ลืมสิ้น คนท้องนา เดี๋ยวนี้เจ้าเป็นดารา เรียกหาเจ้าไม่ได้ยิน
โฉม ยง เจ้าคงจะลืมเราสิ้น ค่าของเราเพียงดิน ได้ยินแต่คำนินทา

โฉม ยง เจ้าคงไม่รักเราจริง เราซิเชื่อทุกสิ่ง รักจริงแต่เจ้าแจ่มจันทร์
รู้ ไหม ใครเขาคอยเฝ้าฝัน คิดถึงเจ้าทุกวัน แจ่มจันทร์เจ้าไม่กลับมา

โบย บิน ลืมสิ้น คนท้องนา เดี๋ยวนี้เจ้าเป็นดารา เรียกหาเจ้าไม่ได้ยิน
โฉม ยง เจ้าคงจะลืมเราสิ้น ค่าของเราเพียงดิน ได้ยินแต่คำนินทา...

คนจะรักกัน
คนจะรักกัน ผูกพันหมายมั่นลงไป
จะบุกน้ำ ลุยไฟ ปล่อยให้เขาไปตามปรารถนา
คนเขารักกัน ใครจะกีดกันฉันทา
ต่อให้น้ำ ต่อให้ฟ้า กั้นขวางหน้าอย่าหวังห้ามได้

คนลงรักกัน กำแพงแข็งกั้นก็พัง
สุดจะฝืน ยืนนั่ง สุดแรงพลังจะห้ามปรามไหว
คนเขารักกัน คงมั่นจากขั้วหัวใจ
บีบบังคับ ดับไม่ไหว ตราบสิ้นไร้ชีวัน

* ความรักมีพลานุภาพ ดื่มซึ้งซึมซาบ ตราบเท่าชีวิตเรานั่น
ห้ามน้ำไม่ไหล ห้ามไฟมิให้มีควัน
ห้ามอาทิตย์ ห้ามดวงจันทร์ หยุดแค่นั้นค่อยห้ามดวงใจ

คนจะรักจริง ยิ่งห้ามเหมือนยิ่งยั่วกัน
จะขัดขวางกางกั้น ยิ่งเหมือนน้ำมันไปราดกองไฟ
ดังผม รักคุณ คอยครุ่นห้ามปรามหัวใจ
ห้ามความรัก หักอาลัย ห้ามไม่ไหวเลยคุณ...(ซ้ำ *)

ดังผม รักคุณ คอยครุ่นห้ามปรามหัวใจ
ห้ามความรัก หักอาลัย ห้ามไม่ไหวเลยคุณ

ไม่มีเสียงเรียกจากใจ
ไม่มีเสียงเรียกจากดวงใจ..ฉัน ไม่มีสัมพันธ์ ต่อกัน เหมือนก่อน
ไม่มีความหมาย จากใจแห่งรัก ว่าจักอาวรณ์ ความหลังครั้งก่อน มันหมดความหมาย

ไม่มีรักอยู่ในดวงใจ..ฉัน ยิ่งนานนับวัน สิ้นความ ฝัน ใฝ่
ที่เธอฆ่าฉัน เจ็บปวด สุดแสน สุดทรมานใจ ฉันลืม ไม่ได้ ตราบตาย ขอจำ

ขอจำ จำ จนวันตาย จำคนหลายใจ ร้อยเล่ห์ ลวงคำ
ฉันเกือบเสียคน เพราะคนใจดำ ฉันเกือบถลำ สิ้นความ เป็นคน

*ไม่มีเสียงเรียกจากดวงใจ..ฉัน ไม่มีสัมพันธ์เก่า ค้างกมล
ให้มันจางหาย สิ้นไปเถิดหนา อย่ามาเวียนวน ไม่ขอรักคนที่มีสองใจ..*(ซ้ำ)

ความรักไม่รู้จบ
ถึงจะอยู่สุดหล้าฟ้าดิน แม้จะสิ้นสิทธิ์และเสรี
แต่วันนั้น ใจฉันยังคงที่ ความรักความภักดีไม่มีสิ้นสลาย

ถึงโลกแตกแหลกเป็นผงคลี รักเต็มปรี่ไม่มีรู้คลาย
ชีพถูกฝัง ความรักยังเวียนว่าย เคียงคู่เธอมิคลาย ฝากวิญญาณไว้เตือน

*ด้วยความรักไม่รู้จบ แม้ผืนดินกลบ ยากลบความรักเลือน
จะเนิ่นนานกี่วันกี่ปีกี่เดือน ดินฟ้าจะคล้อยเคลื่อน ใจมิเลือนรักเธอ
ทุกๆ อย่างบนทางรักจริง ทุกๆ สิ่งบนทางรักเจอ
จะสมหวังหรือพบความเพ้อเจ้อ เป็นที่ใจของเธอจะจริงจังฉันใด.. (ซ้ำ * )

เพ้อ
เห็นลมละเมอเพ้อหวาดผวา เห็นฟ้าพะวงหลงโทษโกรธดิน
เห็นสายน้ำหลากสาดเซาะแก่งหิน เห็นพื้นดินแยกแตกเพราะถูกรอยไถ

เห็นใบไม้ครวญหวนอยู่ริมธาร เห็นศาลเพียงตาแล้วข้าปวดใจ
เห็นแสงเดือนส่องยิ่งมองใจหาย เห็นเธอร้องไห้ช้ำใจเพราะใครเขาทำ

*เธอช้ำใจเพราะถูกใครลวง บอกกับฉันอย่ามาหวง
ใครลวงให้เธอชอกช้ำ บอกฉันสักหน่อยอย่าปล่อยให้ใจระกำ
เธอร้องไห้เพราะใครเขาทำ เธอช้ำเพราะใครหรือเธอ
เห็นเธอระทมขมขื่นตื้นตัน แล้วฉันยิ่งตรมขมขื่นกว่าเธอ
ฟ้าสิ้นดินล่มขาดลมแรงเพ้อ หากใครแกล้งเธอ ฉันนี้จะยอมตายแทน..(ซ้ำ*)

NO.3 。。รอ
ถ้าเธอมีหัวใจเหมือนฉันสักหน่อย เธอคงไม่ปล่อย ให้ฉันต้องคอยอย่างนี้
เธอคงมองซึ้งถึงไมตรี เธอคงมองซึ้งถึงความหวังดีที่มีเรื่อยมา

สู้รอ… รอแล้ว…รอแล้ว.. รอไม่สิ้น รอจนใกล้ดับถมทับแผ่นดิน แผ่นฟ้า
เธอมองไม่ซึ้งถึงสายตา เธอมองไม่ซึ้งถึงความบูชา ว่าฉันศรัทธาเพียงใด

น้ำหยดลงหิน ทุกวันหินมันยังกร่อน แต่หัวใจ อ่อน..อ่อน.. ของเธอทำด้วยสิ่งใด
ช่างไม่สะทก สะท้านสะเทือนเหมือนหัวใจ ช่างไม่หวั่นไหว ว่าใครเขารักเขารอ

สิ้นลม.. ลมหายใจของฉันเมื่อไหร่ เธอคงจะต้องได้รู้ว่าใคร เฝ้าง้อ
ใครกันมีรัก มีรักเพียงพอ ใครกันรอแล้วและยังเฝ้ารอ เขารอ..เขารอ..เขารอ..เขารอ

สิ้นลม.. ลมหายใจของฉันเมื่อไหร่ เธอคงจะต้องได้รู้ว่าใคร เฝ้าง้อ
ใครกันมีรัก มีรักเพียงพอ ใครกันรอแล้วและยังเฝ้ารอ เขารอ…เขารอ

ลมจ๋า
ลมเอยเจ้าหอบรักมาให้ใคร จงพัดกลับไป
เพราะดวงฤทัยข้าไม่ต้องการ ข้ากลัวเหลือเกิน
กลัวรักที่สิ้นสงสาร กลัวรักจะทรมาร กลัวดวงวิญญาณจะต้องร้องไห้

ลมเอยเจ้าหอบรักไปเถิดหนา หากพัดกลับมา
แล้วกลัวน้ำตารักต้องตกใน ข้ากลัวรักลวง
กลัวรักอารมณ์อ่อนไหว กลัวรักจะไม่เข้าใจ กลัวจนฤทัยไม่กล้าชื่นชม

*กระแสลมแรงยังไม่แสลงเท่าลมรักลวง ลมกระซิบที่เคยว่าห่วง
กลับกลายสลายเป็นลม คอยพัดบาดใจ ให้เป็นรอยทุกข์ระทม
ใจรักจึงต้องขื่นขม เพราะหลงเชื่อลมรักลวง

ดวงใจข้าตรมแล้วลมเจ้าเอ๋ย อย่าเย้ยข้าเลย
พัดเลยผ่านไปแล้วไม่ต้องหวน ข้ายอมช้ำใจ ในรักที่ข้าเคยหวง
ลมจ๋าอย่าตามมาลวง สงสารดวงใจดวงนี้เถิดลม..(ซ้ำ*)

แรมพิศวาส
เห็นเดือนรูปเคียว เกี่ยวกิ่งฟ้า เมฆน้อย ลอยมา
นภาสลัวมัวเกลื่อน ดวงดาววาวแวมข้างแรม ลับเดือน
แรมเอย แรมเดือนเหมือนเรารักแรมร้างไกล

ฉันคงมีกรรม ติดตามย้อน อกเอ๋ย อาวรณ์ รักมาแรมรอนไปได้
จะรอจะคอยไปอีกเท่าไร ดินฟ้า จะช่วยให้ โชคที่ร้าย กลับดี

เด่นเดือนเรือนแรมครบเดือนก็แจ่ม งามนัก หมุนเวียนตามจักร ราศรี
แต่ความรักฉันแรมเลือน แรมเดือน แรมปี โอป่านฉะนี้ยังไม่กลับมาหา

*แม้เดือนแรมมองไม่ผ่องศรี ดาวน้อยยังมี ระวีแทนที่ในหล้า
แต่อกเรา หักด้วยแรมรักลา จะเห็นใจใครมา ช่วย รักษาเล่าเอย ..(ซ้ำ*)

บาดหัวใจ
บาดหัวใจเหลือเกิน ที่บังเอิญพบเธอเป็นอื่น
ฉันนอนคิดตลอดคืน ใยทรามชื่นจึงมาเปลี่ยนใจ

บาดหัวใจเหลือดี ซื่ออย่างนี้เขายังทำได้
แล้วจะรักกันอย่างไร เธอมีใหม่ก็ควรบอกฉัน

นี่เธอไปเพลินกับคนอื่น ใยทรามชื่น ทำเช่นนั้น
ขอบอกว่ามันบาดใจกัน ทำอย่างนั้น ฉันงง ไม่วาย

*บาดหัวใจเหลือทน น่าฉงนที่เธอมาหน่าย
รักเธอนั้นมากลับกลาย เธอมาหน่ายไม่มีเหตุผล..(ซ้ำ*)

ผู้แพ้รัก
เธอมีรักใหม่ จึงได้หลงลืม รักเก่า จำได้หรือเปล่าว่าเรารักกัน
อัน น้ำคำฉันจำได้มั่น แต่เธอ ซิ พลัน ผันพรากไป
เมื่อฉันต้องแพ้ ก็ทนหลง พะวงอาลัย
เพื่อนคนใหม่ชนะนี่เล่า ฉัน ไม่อาจ ชิงเธอ
แพ้ด้วยมีอันเป็น จึงยากเป็นอับเฉา
บาป อะไรหนอพรากเรา ความทุกข์โศกไม่บันเทา
จึงแสนเศร้าอับเฉาไป ดวงใจหมองหม่น
จำใจฝืนทนวิโยค อารมณ์ฉันโศกระกำช้ำใจ
เป็นเพราะเธอพบเพื่อนคนใหม่ เธอจึงตัดใจ ทิ้งให้ตรม

*จึงเป็นผู้แพ้ง่ายดาย
ฉันไม่วายระทม สุดจะข่มให้หายไปได้
ฉัน เคยปลอบ วิญญา เช็ด น้ำตา ให้เธอ
เคยบำเรอปลอบใจ นี่..จะลืมหรือว่าไร
ความรักล่วงห่วงอาลัย ยังฝันใฝ่อยู่ทุกวัน....(ซ้ำ*)

ในโลกแห่งความฝัน
ในโลกแห่งความเป็นจริง เธออาจเป็นหญิง ของใคร ก็ได้
และค่าแห่งความสนใจ ย่อมน้อยลงไปจากเขา

ในโลกแห่งความเป็นจริง เธออาจเป็นหญิง หัวใจ แสนเศร้า
ฝืนทนชื่นบานหวานเอา เพื่อข่มความเศร้าในใจ

*มาพบกับฉัน ในฝันดีกว่า ฝันนั้น จะพาให้จิตสดใส
ลืมชีวิต เมื่อตื่นขื่นใจ มาพบคนเก่า กันใหม่ ในฝัน

ในโลกแห่งความเป็นจริง เธออาจเป็นหญิง ของใคร ไม่หวั่น
แต่ในโลกแห่งความฝัน เธอเป็นของฉันเสมอ....(ซ้ำ*)

NO.4 。。 รักคุณเข้าแล้ว
*...รักคุณเข้าแล้ว เป็น ไร รักจนคลั่งไคล้ จริง จัง
คุณ รักใครหรือยัง ฉัน ใด หวั่นใจ ว่าคงไม่แคล้ว
เลยรักเข้าแล้ว จน ได้ บอกแล้ว ไม่วันไหน
ต้องเผลอใจ เข้าสักวัน รักคุณเข้าแล้ว เต็ม ทรวง
แล้วคุณอย่าหวง สัม พันธ์ เรา คิดมารักกัน ดี ไหม
ก็ ที ผมยังรักคุณ ก็คุณรักบ้างเป็นไร
ของรักกันได้ อย่าคิดอะไร เลย คุณ....(ซ้ำ*)

รักข้ามขอบฟ้า
ขอบฟ้า เหนืออาณาใดกั้น ใช่รักจะดั้น ยากกว่านก โบยบิน
รักข้ามแผ่นน้ำ รักข้าม แผ่นดิน เมื่อความรักดิ้น ฟ้ายังสิ้นความกว้างไกล

ขอบฟ้า ทิ้งโค้งมาคลุมครอบ อ้าแขนรายรอบโอบโลกไว้ ภายใน
เหมือนอ้อมกอดรัก แม้ได้ โอบใคร ชาติภาษาไม่ สำคัญเท่าใจตรงกัน

* รัก ข้ามขอบฟ้า รักคือ สื่อภาษาสวรรค์ อาจมีใจคนละดวง
ต่างเก็บอยู่คนละทรวง ไม่ห่วงถ้ามีสัมพันธ์ ขอบฟ้า
แม้จะคนละฟาก ห่างไกลกันมาก แต่ ก็ฟ้าเดียวกัน
รักข้ามขอบฟ้า ข้ามมา ผูกพัน ผูกใจรักมั่น สองดวงให้เป็นดวงเดียว....(ซ้ำ*)อึ่ม..อึ่ม

พรหมลิขิต
พรหมลิขิตบันดาลชักพา ดลให้มาพบกันทันใด
ก่อนนี้อยู่กันแสนไกล พรหมลิขิตดลจิตใจ
ฉันจึงได้มาใกล้กับเธอ เออชะรอยเธอเป็นเนื้อคู่
ควรอุ้มชูเลี้ยงดูบำเรอ แต่ครั้งแรกที่พบเธอ
ใจฉันเชื่อว่าแรกเจอ ฉันและเธอเป็นคู่สร้างมา

เนื้อคู่ ถึงอยู่แสนไกล คงไม่คลาดคลา มุ่งหวัง
สมดังอุราไม่ว่าใครๆ หากไม่ใช่คู่ครองแท้จริง
จะแอบอิงรักยิ่งปานใด ยากนักที่จะสมใจ
คงเป็นเหตุอาเพศภัย พลัดกันไปทำให้คลาดคลา

เราสองคนต่างเป็นเนื้อคู่ จึงชื่นชูรักใคร่บูชา
นี่เค้าว่าบุญหนุนพา พรหมลิขิตขีดเส้นมา
ชี้ชะตามาให้ร่วมกัน คนบางคนต้องเป็นเนื้อคู่
เพียงแต่ดูรู้ชื่อโดยพลัน ก็รู้สึกนึกรักกัน
จนฝันใฝ่ใจผูกพัน แม้ไม่ทันจะเห็นรูปกาย

ฉันเชื่อ เพราะเมื่อพบเธอ ฉันเพ้อมากมาย
เฝ้าหลง พะวง ไม่วาย ไม่หน่ายกมล
พรหมลิขิตบันดาลทุกอย่าง เป็นผู้วางหนทางมวลชน
ได้ลิขิตชีวิตคน นำเนื้อคู่มาเปรอปรน ทั้งยังดลเธอให้กับฉัน

หนาวเนื้อ
หนาวเนื้อห่มเนื้อ จึงหายหนาว หนาวราวอกร้าว ห่มอกหาย
หนาวรักห่มรัก อุ่นรักสบาย หนาวคลายเพราะห่ม ที่สมกัน
หนาวเนื้อห่มเนื้อ จึงหายหนาว หนาวราวอกร้าว ห่มอกหาย
หนาวรักห่มรัก อุ่นรักสบาย หนาวคลายเพราะห่ม ที่สมกัน
โอ้ตัวเราหนาวเนื้อ ไร้เนื้อห่ม หนาวลมห่มลม ยิ่งหนาวสั่น
หนาวรักห่มร้าง อ้างว้างครัน หนาวสวรรค์ห่มนรก อกช้ำเอย

โอ้ตัวเราหนาวเนื้อ ไร้เนื้อห่ม หนาวลมห่มลม ยิ่งหนาวสั่น
หนาวรักห่มร้าง อ้างว้างครัน หนาวสวรรค์ห่มนรก อกช้ำเอย...

ใจรัก
เมื่อดวงใจมีรัก ดั่งเจ้านกโผบิน บินไปไกลแสนไกล
หัวใจฉันก็ลอยลิบไป ถึงแดนดินถิ่นใดนะใจ โอ้ดวงใจเจ้าเอ๋ย

*เมื่อต่างเราก็รัก จักเกรงกลัวฉันใด ใจเรานั้นแน่นอน
ขอให้เธอมั่นใจรักจริง รักเธอจริงแน่ใจขอวอน ก่อนตัดใจร้างลา

โอ้ใจรักเธอ คิดถึงเธอ เฝ้าครวญหา โอ้ใจนะเออ ใยละเมอ ถึงเธอร่ำไป

เมื่อดวงใจมีรัก มอบแด่ใครสักคน หมดทุกห้องหัวใจ
ขอให้เธอมั่นใจรักจริง ฉันจะยอมมอบกายพักพิง แอบแนบอิงนิรันดร์....(ซ้ำ*)

คิดเอาไว้ในใจ
พี่เพียงแต่คิด เอาไว้ในใจ พี่ยังไม่เคย บอกใคร
พี่คิดในใจ เท่านั้น ครั้นคิดจะเอ่ย อกเอ๋ยปากสั่น
ยิ่งคิดยิ่งหวั่น ยิ่งคิดยิ่งตันอุรา

พี่เคยนั่งคิด นอนคิดคนเดียว เจ้าคง ไม่เคยเฉลียว
พี่คิดคนเดียว เรื่อยมา คิดปลงไม่ตก งันงกประหม่า
กลัวน้องจะว่า กลัวเผยวาจา ผิดใจ

*คำที่พี่คิด จนจิต ตัน คำหนึ่งเท่านั้น ทรามวัย
คำหนึ่งแต่ซึ้ง ยิ่งคำ..(อืม..) ใด พี่กลับเก็บเอาไว้ ในอุรา

หากพี่จะเผย เฉลยความนัย พี่ควรขึ้นต้น อย่างไร
เพื่อน้องจะได้ เมตตา คิดวนจนกลุ้ม มันสุมวิญญา
อกเอ๋ยไม่กล้า ช่างไร้วิญญาสิ้นคน...(ซ้ำ*)

NO.5 。。ลำนำรัก
ความรัก เหมือนกับบทเพลง ที่บรรเลง กันอยู่เรื่อยมา
มีทั้งความหวาน ชื่นระรื่นอุรา และเศร้าหนักหนา ซึ้งสะเทือนใจ

*ความรัก คือเพลงธรรมชาติ พิไลพิลาส อานุภาพยิ่งใหญ่
ปลุกหนุ่ม ปลุกสาว ให้มีพลังใจ เพื่อทำให้โลก มีชีวิตชีวา...(ซ้ำ*) เพื่อทำให้โลกมีชีวิตชีวา

คีรีบูนบิน
โบกบินไปแล้วหรือคีรีบูน อาดูรสิ้นสูญเสียดายใจปอง
โอ้คีรีบูนเสียงทอง เจ้าลืมหอห้อง กรงทองเสียแล้วหรือนี่
เจ้าทระนงหลงเริงลมบน ดิ้นรนอำลาหาทางเสรี
ปีกเจ้ายังอ่อนเพียงนี้ เพียงพอหรือที่ หลบหนีพี่ไป

* โลกนี้กว้างใหญ่ ไพศาล เจ้าอาจแหลกลาญเมื่อมีภัย
เสียงหวานๆขนสวยๆ ช่วยอะไรไม่ได้
จะไม่ปลอดภัยเสมือนในกรง โบกบินไปแล้วหนอคีรีบูน
อาดูร อาลัยหัวใจพะวง โอ้คีรีบูนบินหลง เพราะทระนง แล้วคงรู้ตัว ..(ซ้ำ *)
รู้ตัว รู้ตัว เมื่อชั่วช้ำเอย

ดาวล้อมเดือน
โอ้ดวงดาวดูแสงนั้นพราวพร่างเด่นลอยคว้างกลางฟากฟ้าไกล
ดาวรายล้อมดวงเดือนไว้ข่มให้แสงเดือนเลือนไป เจ้าทำไมข่มดวงเดือน

หยิ่งทะนงหรือถือว่าทรงศักดิ์ข้าไม่รักดาวกว่ารักเดือน
ดาวระยิบพริบตาเหมือนดั่งจะเย้ยว่าดวงเดือน ไม่งามเหมือนหมู่ดาว

* เมื่อไหร่หนอจันทร์จะงาม ข้าคอยเพราะความโศกเศร้า
เฝ้าครวญถึงคราวคราเมื่อสองเรา รักเฝ้าพะนอต่อกัน
ชื่นหทัยจะเปรียบรักใดชื่นสุดจะฝืนยามค่ำคืนนั่น
จันทร์เฉิดฉายคล้ายสวรรค์โอ้คืนนั้นยังจำมั่นว่าแจ่มจันทร์เป็นพยาน ...(ซ้ำ *)

อาลัยรัก
ฉันรักเธอ รักเธอด้วยความไหวหวั่น ว่าสักวันฉันคงถูกทอดทิ้ง

*มินานเท่าไรแล้วเธอก็ไปจากฉันจริงๆ เธอทอดทิ้งให้อาลัยอยู่กับความรัก
แม้มีปีกโผบินได้เหมือนนก อกจะต้องธนูเจ็บปวดนัก
ฉันจะบินมาตายตรงหน้าตัก ให้ยอดรักเช็ดเลือดและน้ำตา...(ซ้ำ*)

โปรดเถิดดวงใจ
โปรดเถิดดวงใจ โปรดได้ฟังเพลงนี้ก่อน
อย่าด่วนหลับนอน อย่าด่วนทอดถอนฤทัย
จำเสียงของพี่ได้หรือเปล่า จำเพลงรักเก่าเราได้ไหม
เคยฝากฝังไว้แนบในกลางใจนาง

ดึกดื่นคืนนั้นเคยร่วมผูกพันแน่นหนัก
เคยฝากความรักว่าด้วยใจภักดิ์ไม่จาง
เสียงน้องออเซาะขอรักมั่น รำพึงเสียงสั่นเมื่อใกล้สาง
ไม่อยากจะร้างห่างรักที่เริ่มลอง

แต่พออีกไม่นานนัก ความรักที่เคยหวานซึ้ง
เปลี่ยนจากหนึ่งกลับกลายเป็นสอง
ลืมรักลืมรสลืมไปหมดที่เคยทดลอง
อ้อมแขนที่เคยประคอง น้องอยู่ในอ้อมแขนใคร

ดึกดื่นคืนนี้ พี่คงเฝ้าคอย...เหมือนก่อน
มิได้หลับนอนเฝ้าแต่ทอดถอนฤทัย
พี่หลงบรรเลงเพลงรักเก่า ตัวเธอนั้นเล่าอยู่แห่งไหน
ดูช่างโหดร้าย ให้เราเฝ้าคร่ำครวญ

ม่านบังตา
ถึง เธอจะพราก จากฉัน ไกลกันสุดความหวัง ฉันก็ยังรักเธอ
ฉัน ยังซื่อตรงเสมอ แม้เธอเป็นของใคร ฉันไม่ แปร ผัน

ถึง โลกจะแหลกสลาย จันทร์จะมืดแลหาย ฉันไม่คลาย สัมพันธ์
ขอ เธออย่าลืมเลือนฉัน แล้วเราคงพบกัน เหมือนจันทร์ ที่คู่ ดารา

แต่ฉัน ยังนึกหวั่น เสมอ รักเธอ เลือนเหมือนม่านบังตา
บางวัน ฉันเฝ้าคอยหา เปลี่ยวอุรา พาให้ อาวรณ์

ถึง เธอจะอยู่แห่งไหน เธอคงไม่ลืมฉัน เราจากกัน ร้าวรอน
ฉัน รอด้วยใจ เร่าร้อน ทุกคืนวัน ฉันนอน ขอวอน เธอกลับคืนมา

* แต่ฉัน ยังนึกหวั่น เสมอ รักเธอ เลือนเหมือนม่านบังตา
บางวัน ฉันเฝ้าคอยหา เปลี่ยวอุรา พาให้อาวรณ์
ถึง เธอจะอยู่แห่งไหน เธอคงไม่ลืมฉัน เราจากกัน ร้าวรอน
ฉัน รอด้วยใจ เร่าร้อน ทุกคืนวัน ฉันนอน ขอวอน เธอกลับคืนมา... (ซ้ำ *)

NO.6 。。 คอย
ป่านนี้ดวงใจ คงทุกข์โศกซม เฝ้าระทม ซบหมอนสะอื้น
กล้ำกลืน สุดทรมาน ป่านนี้คงร่ำ แต่น้ำตานอง
ป่านนี้คงมอง จะคอยพบพาน ป่านนี้ซมซาน แทบจะขาดใจ

แต่นี้คงคอย นานแสนจะนาน เหตุเพราะ มารมาขวางกางกั้น
จากกัน เป็นรอยอาลัย แต่นี้คงเพียง แต่หวังรอคอย
แต่นี้เป็นรอย ติดตรึงหัวใจ เหมือนตกอยู่ใน อเวจี

*โอ้ ดวง ใจ เอ๋ย เคยชื่นฉ่ำ ลิขิตขีดนำเพียงนี้
ซากรักเตือนใจ ตราบจนชีวัน ไม่ขอลืมกัน
จวบจนชีวี ฝากเพียงคำนี้ ไปตามสายลม
ป่านนี้ดวงใจ คงเหงาเฝ้าคอย จะฝังรอย จารึกไว้มั่น
ไม่มีวันแปร ยอมตรม ชาตินี้มีกรรม กั้นรักเราไกล
จะขอครองใจ ให้เพียงชู้ชม จะสุดระทม จะขอรอคอย...(ซ้ำ*)

กาลเวลา
ฉันปล่อยให้กาลเวลา ตัดสินชะตาปัญหาหัวใจ
แม้ จะรักเธอ รักเธอเท่าใด แต่หัวใจดวงนี้มีสิ่งผูกพัน

ขอให้เป็นเพียงการคอย อย่างน้อยเรายังเรียนรู้ ใจกัน
เพราะว่าหัวใจ ของเราผูกพัน วันหนึ่งวันนั้น ความฝันอาจเป็นความจริง

* เรารู้การคอย คือการเจ็บปวด เป็นความเจ็บปวดรวดร้าวใจทุกสิ่ง
ทุกหยดของกาลเวลา ที่ปรารถนา และความจริง คือสิ่งที่เรามั่นใจ
ฉันปล่อยให้กาลเวลา ช่วยชี้ชะตา ไม่รู้วันใด
แม้ จะต้องคอย และคอยต่อไป นานสักเพียงไหน ปล่อยให้กับกาลเวลา...(ซ้ำ *)

อยู่เพื่อคอยเธอ
โอ้ เกิดมาไร้คู่ อยู่เดียว อดสู ชีวิตดู ว่างเปล่า
ลอย เหมือนดังลมว่าว คิดไปใจเศร้า ชีวิตเราหวั่นไหว
อยากมีคนรักใคร่ โลกคงแจ่มใส พาหัวใจชื่นบาน
ชีวิต อาจยืนนาน สำราญคงมั่น

*อยู่ ด้วยความหมองหม่น ขาดคนเสน่หา ชีวิตพาไหวหวั่น
ยาม หนาวนอนใจสั่น แม้คุณใจมั่น มารักกันเถิดหนา
อย่า มีมารขวางกั้น สร้างความ สุขสันต์ เรารักกัน พึ่งพา
ครองรักร่วมอุรา วิวาห์พาชื่น...(ซ้ำ*)

มนต์รักเรียกหา
ความรักเรียกหา เหมือนมนต์ตราตรึงใจ เฝ้าคร่ำครวญไปไม่รู้สร่าง
หวิวหวั่นฝันแต่ภาพนวลนาง คลั่งไคล้ไม่จาง คร่ำครวญถึงนางคนเดียว
บุพเพเสกสรร รักครองกันปานใด จึงมาดลใจใฝ่รักกลมเกลียว
เห็นกันหัวใจพลันปลาบเสียว วาบหวิวนักเทียว สุดเหนี่ยวสุดรั้งยั้งใจ

* ลืมตัวมัวเมาเฝ้าพิศวาส หลงรูปจูบกระดาษที่วาดไว้
พร่ำภาวนารักเอยพาสมใจ สิ่งเดียวรักยิ่งสิ่งใด รุ่งโรจน์สดใสอยู่ในอารมณ์
ชาตินี้ปองรัก รักไปจนวันตาย ไม่มีเสื่อมคลายจากชู้คู่ชม
ฝันใฝ่ฝังอยู่ในอารมณ์ แอบรักชื่นชม เมื่อไรจะสมใจเรา .....(ซ้ำ *)

เสียงสะอื้นจากสายลม
ค่ำคืน ฉันฟังเสียงคลื่นลมคล้ายใครร้องไห้ เรียกหา มาตามลม
คงร้าวรอนร้อนใจตรอมตรม ดังเหมือนคลื่นลมเพ้อ ละเมอทุกค่ำคืน

โอ้ ลมแกล้งเพ้อ หรือเธอสะอื้น ค่อนคืนยังขืนอาวรณ์รำพัน
ดวงใจฉันอยู่ แห่งไหน

ค่ำคืน ฉันฟังเสียงคลื่นลมพลิ้ว นอนหวิวหวาด ผวา พาอ่อนใจ
คอยชู้ชมเหมือนลมพาไป ฟังเสียงคลื่นตื้นใจ เหมือนใครมาคร่ำครวญ

โอ้ จันทร์จากฟ้า ลับตาไปด่วน แก้มนวล คืนนี้จะครวญรอใคร
ดวงใจเอ๋ยอย่า โศกศัลย์

ไกลชู้
ฝันถึงดวงใจ จากไกลแสนห่วงไม่หาย
เคยอยู่เคียงกาย เคยกอดเจ้าไว้ชื่นชู้ภิรมย์
ต้องมาเหินห่าง อ้างว้างไม่สม
มีก็แต่คลื่นลม ระงมให้ป่วนใจ

เสียงสายลมครวญ ดั่งนวลเจ้ากู่เรียกหา
ยินแผ่วแว่วมา พี่ตื่นผวาไขว่คว้าอาลัย
ไม่มีสำเนียง เรียกหาอยู่ไหน
เพียงฝันตื่นก็คลาย ฝืนใจไม่หลับได้เลย

นอน..พี่นอนสะท้อนใจข่ม
วันคืนควรชื่นรื่นรมย์ กลับระบม อกเอ๋ย
หาดทรายสีผ่อง ต้องแสงจันทร์จูบชมเชย
ฟากฟ้าประหนึ่งจะเย้ย ชื่นเชยให้โอบนที

* สงสารดวงใจ คงตรมหมองไหม้คอยหา
เคยแอบอุรา พี่ห่างสุดหล้าสุดฟ้าธาตรี
พี่ฝันถึงเจ้า น้องเล่ายามนี้
ยามฟ้ากอดนที ฝันถึงพี่ไหมเอ่ย...(ซ้ำ*)

NO.7 。。 ชั่วฟ้าดินสลาย
ชั่วดินฟ้า รักเธอเสมอใจ ที่ฉันรำพัน ทุกวันฝันไปถึงเธอ
อยากให้เธอหวานใจ อยู่ใกล้พรอดรัก ร้อยเรียงร่วมเคล้าเคียงฉันและเธอ

* ก่อนเข้านอนฉันวอน ฝันไปเพ้อครวญ ภาพรักหลอนให้ชวนละเมอ
อยากให้เป็นของเธอ ชั่วฟ้าดินได้ อย่ามีอันใดพรากไปไกลกัน ..(ซ้ำ *)

คนเดียวในดวงใจ
เธอมาจากไหน ธอจะเป็นใครฉันไม่เคยคิด
รู้แต่บัดนี้เธอมาสถิตย์ มาอยู่ใกล้ชิดในดวงใจฉัน

เธอมาจากไหน จากดินผืนดินใดหรือจากสวรรค์
ฉันก็รัก...รักเธอเท่ากัน ไม่เคยจะหวั่นแม้คำนินทา

* คนเดียวเท่านั้นในชีวิต คนเดียวสนิทแนบอุรา
คนเดียวที่ฉันบูชา ยอดปรารถนาคนเดียวในโลก
เธอมาจากไหน เธอจะเป็นใครฉันถือเป็นโชค
แม้รักเธอแล้วฉันต้องเศร้าโศก เป็นคนโชคร้ายในโลกก็ยอม ..(ซ้ำ *)

รักเธอเสมอ
หากตราบใด สายนที ยังรี่ไหล สู่มหา ชลาลัย กระแสสินธ์
เกลียวคลื่นยัง กระทบฝั่ง เป็นอาจิณ เป็นนิจสิน ตราบนั้น ฉันรักเธอ

* เช่นตะวัน นั้นยังคง ตรงต่อเวลา แน่นอนนัก รักท้องฟ้า สม่ำเสมอ
เช่นกับฉัน มั่นคง ตรงต่อเธอ ฉันรักเธอเสมอ ฉันรักเธอเสมอ ชั่วนิจนิรันดร์ ...(ซ้ำ *)

ยามรัก
* ยามเช้า...พี่ก็เฝ้าคิดถึงน้อง ยามสาย...พี่หมายจ้องเที่ยวมองหา
ยามบ่าย...พี่วุ่นวายถึงกานดา ยามเย็น...ไม่เห็นหน้าผวาทรวง
ค่ำนี้...พี่จะมีใครเคียงข้าง หนาวน้ำค้าง...เหน็บจิตให้คิดห่วง
พี่ก็หนาว...น้องคงหนาวนอนร้าวทรวง โอ้พุ่มพวง...อย่าให้รอถึงเช้าเลย(ซ้ำ *)

ไหนว่าจะจำ
ไหนว่าจะจำ (จะจำแล้วไงไม่จำ) พี่เชื่อถ้อยคำและจำติดใจ ไม่ลืม (มิลืมไม่ลืม)
ให้จำคืนหนึ่งคืนนั้น สวรรค์อันเคยดูดดื่ม แล้วใครที่ลืมถ้อยคำ (ไหนเธอว่าจงจดจำ)

ไหนว่าจะจำ (พี่ยังฝังใจจดจำ) พี่เฝ้าเก็บงำหัวใจให้เธอผู้เดียว (รักเธอผู้เดียว)
จะมีนางอื่นหมื่นแสน ทอดแขนพี่ยังไม่เกี่ยว รักเดียวพี่จึงจดจำ (รักจริงจึงจำ)

จำไว้ (คำนี้พี่จำได้) ก็ไยหัวใจเจ้าจึงไม่เคร่ง (หัวใจไม่เคร่ง)
สัญญากับพี่เอง สาบานกับพี่เอง พร้อมใจให้พี่เอง แล้วมาข่มเหงให้พี่ช้ำ

*ไหนว่าจะจำ (จะจำแล้วไงไม่จำ) แต่เจ้ากลับคำหัวใจไม่จำไม่จริง (หัวใจไม่จริง)
ช่างลวงช่างหลอกยอกย้อน ดังน้ำใบบอนกลอกกลิ้ง น้ำใจไม่จริงอย่างคำ (โถใจไม่จำ)

อย่าเห็นกันดีกว่า
อย่าเห็นกันดีกว่า ถ้าเห็นแล้วเอื้อมไม่ถึง
เหมือนมีใครยุศฉุดดึง ตอกติดตรึงขวางคอยกางกั้น
ก็คนรักใคร่ ย่อมอยากจะใกล้ชิดกัน
เธอกับสลัดปัดฉันทำอย่างนั้นฉันน้อยใจ....

ได้เห็นกันใกล้ๆ กับไกลเหมือนไม่มีหวัง
เพราะกรรมดังคล้ายกับชัง เจ็บประดังฉันทนไม่ได้
ไม่เห็นดีกว่าความปราถนาลดไป
เห็นกันใกล้ชิดไม่ได้ มันดั่งมีไฟไหม้เผาอุรา....

รัก... ก็รู้กันอยู่ว่ารัก
มันปราศถนายิ่งนัก ต้องมีฝืนหักเหมือนสุด
ฟากฟ้าฉันคงอกหักเพราะฉันรักเธอมากกว่า
นิดเดียวฉันยังไม่กล้า กระทำให้เธอช้ำตรม....

*อย่าเห็นกันดีกว่า ถ้าเห็นแล้วอดไม่ไหว
เดี๋ยวเธอไม่คิดชอบใจ โกรธเคืองไปฉันคงระทม
เจ็บจนเหลือเจ็บ กลืนเก็บเป็นแผลระบม
ไหวหวั่นที่ฉันได้ชม จะชื่นให้สม ให้สาแกใจ....(ซ้ำ *)

NO.8 。。 หวงรัก
ของของใคร ของใคร ก็ห่วง ของใครใครก็ ต้องหวง
ห่วงใย รักใคร่ ถนอม ใคร จะชิง ของ ใคร ใครยอม
ถึงจน อด ออม ไม่ยอมขาย ให้ใคร

รักของใคร ของใคร ก็ห่วง รักใคร ใครก็ ต้องหวง
ห่วงคน รักดั่ง ดวงใจ ใคร จะยอม ยก ไป ให้ใคร
รัก ใคร ก็ใคร ต่างหวงไว้ ครอบ ครอง

*เธอเป็นของรัก ของหวงที่ห่วงอาลัย เป็นดวงใจ
ฉันจึงห่วงใยใฝ่ปอง กายและใจของเราต่างเป็น เจ้าของ
หากไม่ครอบครองเดี๋ยวของรักต้องหลุด ลอยไป
รักจริง ถึงห่วง ไม่ใช่หลอกลวงรักจริงถึงห่วงดวงใจ
จะเป็นจะตายก็ไม่ยอมให้ใคร แม้นใครชิงแย่งไปฉันยอมตายเอย ....(ซ้ำ*)

คืนนี้พี่คอยเจ้า
คืนนั้นมีเธอซบอิงอกฉัน ออเซาะอ้อนคำรำพัน
เสกสรรเอ่ยคำปลอบใจ จวบจนฟ้าสาง สว่างไป
แว่วเสียงสำเนียงนกไพร กล่อมให้นวลน้องนิทรา

มีรักเคียงใจฤทัยสุขสันต์ ชวนชี้ให้ชมดวงจันทร์
คืนนั้นสุขล้ำอุรา แจ่มจันทร์นั้นงาม อร่ามตา
ข้าชมภิรมย์น้องข้า ขวัญสุดาหนุนตักแทนหมอน

*คืนนี้คืนนั้น ผิดกันไป ข้าเปล่าเปลี่ยวใจ
ใครพาน้องข้าจากจร เจ็บแค้นเคืองใย จึงตัดรอน
เคยรักเคยวอน รำพัน หรือใจเจ้านั้นเป็นอื่น

คืนนี้มองจันทร์ไม่งามผ่องใส คนรักกันเพียงดวงใจ
เคยหมายฝากไว้ ยั่งยืน ข้าคอยขวัญตา ทุกค่ำคืน
ข้านอนฝันยังสะอื้น ทุกวันคืนครวญคร่ำคอยหา ...(ซ้ำ*)

รักอย่ารู้คลาย
จำ พรากจากขวัญดวงใจ ต่อนี้ไป ใครเล่าจะโลมสมร
โอ้ใครจะคอยพัดให้คลายร้อน โอ้ใครเขาจะร้องกลอน กล่อมเจ้าให้นอนฝันดี

ใคร เล่าโลมเล้าเอาใจ ห่างน้องไป ใจห่วง นวลฉวี
ไม่ควร โศกตรมให้เสื่อมราศี เมื่อยามน้องโศกฤดี ก็เหมือนทรวงพี่แหลกลาญ

จาก น้อง ไปทั้งที ขวัญพี่คงหาย
ถ้าแม้นมิได้จูบลานงคราญ จูบฝังใจ ฝากไว้เป็นพยาน
เมื่อยามพี่ไปไกลบ้าน รักอย่าราญ สลาย

*ลา ก่อนลาแล้วกานดา
ห่างน้องมา ยังห่วงอาลัยไม่หาย
กี่วัน กี่เดือนรักอย่าสลาย
กี่ปีรักอย่ารู้คลาย อย่ารู้วันหน่ายจากกัน ...(ซ้ำ*)

เรือนแพ
เรือนแพ สุขจริงอิงกระแสธารา
หริ่งระงมลมพริ้วมา กล่อมพฤกษาดังว่าดนตรี
หลับอยู่ใน ความรัก และความชื่น ชั่ววันและคืนเช่นนี้
กลิ่นดอกไม้ รัญจวน ยังอบอวนยวนยี สุดที่จะ พรร-ณา
เรือนแพ ล่องลอยคอยความรักนานมา คอยน้ำค้างกรุณา
หยาดมาจากธาราแหล่งสวรรค์ วิมานน้อย ลอยริมฝั่ง
ถึงอ้างว้างเหลือใจรำพัน หิวหรืออิ่มก็ยิ้มพอกัน
ชีวิตกลางน้ำสุขสันต์ โอ้สวรรค์ ในเรือนแพ

บางปะกง
ฝั่งชายน้ำบางปะกง ยามแสงอาทิตย์อัสดง ใกล้จะค่ำลงแล้วหนา
แต่บางปะกงนั้นยังคงสวยงามตา คราใกล้สนธยา ยิ่งพาให้เราสุขสันต์
แดดจวนลับลงรำไร มองเห็นเรือน้อยล่องลอยไป ตื่นใจดังยลธารสวรรค์
เยือกเย็นสายลม พลิ้วพรมอย่างนี้ทุกวัน ธรรมชาติยามสายัณห์ ได้เห็นแล้วลืมไม่ลง

* แม้นจากไปอยู่ไกลแสน ก็ไม่ขอลืมแดน ที่เคยปักใจลุ่มหลง
จะเฝ้าแต่ฝัน ถึงอาทิตย์อัสดง ชายฝั่งบางปะกง นั้นลืมไม่ลงแน่เอย
โอ้งามแท้บางปะกง ใครได้เห็นเมื่ออัสดง ก็คงสุดกล่าวคำเฉลย
ยากจะกล่าวชม ให้สมความงามนั้นเลย เพลงที่กล่าวภิเปรย ไม่ถึงแม้เพียงครึ่งเดียว ....(ซ้ำ *)

บ้านหลังน้อย
บ้านหลังน้อย ปลูกไว้คอย อยู่ปลายสวน
หมู่ลำดวน อุตสาห์พรวน ถนอมไว้
กิ่งใบ อุตส่าห์ประคอง ไม่ให้หมองช้ำ
อยู่คนเดียว เปลี่ยวใจ ในยามค่ำ
สุดระกำ ยิ่งโศกซ้ำ เราอยู่เดียว

พฤกษาอื่น ดื่นไป ไม่แลเหลียว
เพียงต้นเดียว เจ้าลำดวน ชวนให้ชื่น
ดอกลำดวน นั้นน่าสงวน กว่าดอกอื่น
กลิ่นระรื่น เมื่อลมโชย โบกโบยมา
เร้าอุรา ให้เราคนึง ถึงความหลัง

*ดูซิ มีแต่บ้าน ตระการเดี่ยว
แสนเปล่าเปลี่ยว ดวงวิญญาณ เมื่อผ่านพบ
ปลูกบ้านน้อย หวังคอยคู่ ดูไม่สบ
เคยปรารภ กับเธอไว้ ว่าจะร่วมเคียง
เสียงสัญญา ที่ว่าไว้ ยังจำไม่เลือน
ยังติดเตือน เฝ้าคนึง ถึงเสมอ
แต่ว่าคำ ที่เคยพร่ำ จากปากเธอ
ฉันต้องเพ้อ เพราะคำเธอ มากลับกลาย
หมดที่หมาย บ้านหลังน้อย ปล่อยร้างลา ....(ซ้ำ*)

NO.9 。。 รักเอยรักข้า
รักเอ๋ย รักข้า คิดยิ่งเหมือนพา กังวลอุรา หวนไห้
เดี๋ยวรัก ก็ชื่นฉ่ำใจ เดี๋ยวรักก็จากไปไกล ไม่เคยสดใส จีรัง
รักเอ๋ย รักข้า ครั้งแรกรักมา เหมือนดังผกา สพรั่ง
ดูรักเจ้าช่างจริงจัง แสนชื่นชุ่มฉ่ำประดัง แทรกมนต์ที่ขลังอาจินต์

* รักเอยรักจงอย่าเฉย แรมไกล รักเจ้าโปรดเห็นดวงใจหวนไห้ถวิล
น้ำตาร่วงริน ท่วมฟ้าท่วมดิน ไม่อยากจะกินจะนอน
รักเอ๋ย รักข้า เคล้าด้วยน้ำตา หรือน้ำผึ้งพาใจอ่อน
บางครั้งรักเจ้ารุ่มร้อน เดี๋ยวรักก็จากก็จร อกเอ๋ยสะท้อนดวงใจ ....(ซ้ำ *)

จากน้อง
จากน้องไปไกล อยู่แห่งไหน ดวงใจพี่นี้เป็นห่วง
พี่ยังรักพี่ยังหวงพี่ยังห่วง หวงเธอเหมือนดั่งดวงใจ
ขอบฟ้ากั้นกาง ใช่ขีดขวาง แนวทางแห่งรักเราได้
สุดขอบฟ้า กว้างแค่ไหน ยังคงได้ หวนคืนรับขวัญแก้วตา

หมั่นนึกถึงพี่ หมั่นสร้างความดี ไว้รอคอยพี่กลับมา
กอดน้อง แนบหมอนนิทรา สุขเถิดหนา แก้วตาจงอย่าโศกศัลย์
เก็บน้ำตาไว้ อย่าให้ไหล พาใจพี่คิดไหวหวั่น
ยิ่งได้รู้ เจ้าโศกศัลย์ พี่ยิ่งหวั่นหวิวทรวงแทบจะขาดใจ

ยามชัง
ยาม ชัง พี่ยิ่งช้ำ ทุกยามเช้า
ไม่เห็นเจ้า เหงาจิต คิดจนเกือบสาย
วาน อย่าชัง ให้พี่ช้ำ ถึงยามบ่าย
อย่าให้ชาย หมายคอย จนคล้อยเย็น
ค่ำแล้ว แสงเดือนงาม อร่ามสรวง
ดาว ลอยดวง ดูกับทรามเมื่อยามเห็น
ฟัง เพลงรัก เหมือนเพลงลา น้ำตากระเซ็น
ไม่วายเว้น สวาทหวามยาม น้องชัง
ค่ำแล้ว แสงเดือนงาม อร่ามสรวง
ดาว ลอยดวง ดูกับทรามเมื่อยามเห็น
ฟัง เพลงรัก เหมือนเพลงลา น้ำตากระเซ็น
ไม่วายเว้น สวาทหวามยาม น้องชัง

น้ำตาแสงใต้
นวลเจ้าพี่เอย คำน้องเอ่ยล้ำคร่ำครวญ
ถ้อยคำเหมือนจะชวน ใจพี่หวนครวญคร่ำอาลัย
น้ำตาอาบแก้ม เพียงแซมเพชรไสว
แวววับจับหัวใจ เคล้าแสงไต้ งามจับตา

นวลแสงเพชร เกล็ดแก้วอันล้ำค่า
ยามเมื่อแสงไฟส่องมา แวววาวชวนชื่นชม
น้ำตาแสงไต้ ดื่มใจพี่ร้าวระบม
ไม่อยากพรากขวัญภิรมย์ จำใจข่มใจไปจากนวล
นวลเจ้าพี่เอย...นวลเจ้าพี่เอย...

ม่านประเพณี
ประเพณีนั้น มีกำแพงกั้น เธอและฉัน มิอาจฝันใฝ่
วาสนา ไม่นำพา ชะตามืดมน ทนระกำช้ำใจ

ความจนแหละหนา จึงพาให้เศร้า ดวงใจสุดเหงา เฝ้าแต่ฝันใฝ่
ชะตาชีวิต ลิขิตพาให้ จะทำฉันท์ใด ต้องปล่อยตามกรรม

รักเอย..รักเคยชื่น กลับมาขมขื่นสุดช้ำ ดวงใจสุดแสนครวญคร่ำ ประเพณีน้อมนำชักพา

มีเวรกรรมทั้ง ศีลธรรมปกป้อง จำทนหม่นหมอง ยามต้องจากร้างลา
จากไปแล้ว โอ้ขวัญตาสิ้นวาสนา ชาติหน้าคงพบกัน

รักเอย..รักเคยชื่น กลับมาขมขื่นสุดช้ำ ดวงใจสุดแสนครวญคร่ำ ประเพณีน้อมนำชักพา

มีเวรกรรมทั้ง ศีลธรรมปกป้อง จำทนหม่นหมอง ยามต้องจากร้างลา
จากไปแล้ว โอ้ขวัญตา สิ้นวาสนา ชาติหน้าคงพบกัน

...................................................




 

Create Date : 20 สิงหาคม 2554
4 comments
Last Update : 8 ตุลาคม 2554 21:14:00 น.
Counter : 3161 Pageviews.

 

หมอโจเจ้าเก่าแวะมาเยี่ยมครับ
ขอบคุณมากครับสำหรับเนื้อเพลงเพราะๆ
พี่เบิร์ด เป็นสมบัติของสาธารณะชนจริงๆครับ
ฟังเพลงแล้ว พวกเราจะได้เครียดกันน้อยๆ
และรักกันมากๆนะครับ ชาวไทยทุกคน

จองคอร์สหมอโจ กับดนตรีบำบัดเพิ่มความเยาว์วัย

เครียด ไมเกรน นอนไม่หลับ กำจัดได้ด้วยดนตรีบำบัดขั้นสูงอ่านที่บล๊อกนี้นะครับดนตรีบำบัดขั้นสูง


พวกเรามาดูแลสุขภาพหัวเข่า และป้องกันเข่าเสื่อมกันดีกว่าป้องกันเข่าเสื่อม

 

โดย: หมอโจ (preutipong ) 20 สิงหาคม 2554 22:37:42 น.  

 

หวัดดีค่า
เพลงเพราะจัง
แม้จะเก่าแต่หลายเพลงนุ้ยเคยฟังนะคะ
ขอบคุณที่แวะไปชวนมาฟังเพลงนะคะ
แล้วจะมาใหม่ค่า
คิดถึงนะคะ

 

โดย: นุ้ย (นารีจำศีล ) 21 สิงหาคม 2554 21:41:08 น.  

 

ที่นี่มีเพลงเพราะๆ เต็มไปหมดเลย มิน่าที่ตั้งชื่อ mylovesong แต่เอ..หน้าตา nidmom คล้ายฮูหยิน อยู่ใน Blog หนึ่งนา..เหมือนมั่กๆ เลย ไม่รู้คนเดียวกันป่าว ?

 

โดย: ~ตามตะวัน~ (ทวนกระแส ) 9 กันยายน 2554 17:21:18 น.  

 

วันนี้เข้ามาทักทาย แล้วจะมาใหม่นะครับ

 

โดย: ~ตามตะวัน~ (ทวนกระแส ) 9 กันยายน 2554 17:41:55 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 


nidmom
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Group Blog
 
 
สิงหาคม 2554
 
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031 
 
20 สิงหาคม 2554
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add nidmom's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.