The color of my love is light blue
Group Blog
 
<<
ตุลาคม 2556
 
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031 
 
5 ตุลาคม 2556
 
All Blogs
 
ยามเช้ากับกาแฟแก้วโปรดและเวลาทบทวนประสบการณ์ของชีวิต

วันนี้ตื่นเช้า ชงกาแฟแก้วโปรด นั่งลงจรดนิ้วบนแป้น keyboard พยายามที่จะคิดว่า ฉันจะเขียนอะไรดีวันนี้ เพื่อให้ความรู้สึกและความคิดไม่วนเวียน และเขียนเตือนให้ตัวเองได้รับรู้ความคิดในบางช่วงเวลาของตัวเอง

กลิ่นกาแฟหอมกรุ่น รสกาแฟแบบที่ชอบ ทำให้หัวใจย้อนกลับไปประมวลเหตุการณ์ทั้งหมดที่ผ่านมา

ผ่านไปเกือบ 1 เดือนแล้ว รับรู้อะไรบางอย่าง ที่ทำให้ถึงจุดเปลี่ยนของชีวิตตัวเอง

วันนี้ หัวใจก็ไม่ได้นิ่งสงบได้ซะเลยทีเดียว แต่ก็ดีขึ้นมาก

ทบทวนความรู้สึกที่ผ่านมาว่า มันคืออะไร

จากวันที่เริ่มคุยกัน ด้วยไม่ตั้งใจ แต่เพราะแค่เหงา ๆ ก็คุยกันเป็นเพื่อนแค่เหงา

จากวันที่เจอกันวันแรก ที่ก็รู้สึกแปลก ๆ และรับรู้ว่า คงไปกันไม่ได้หรอก แต่รู้จักกันไว้ก็คงไม่มีอะไรเสียหาย

จากวันที่รู้จักกันมากขึ้น

จากวันที่บอกกันว่า ให้มองคนอื่นไปเรื่อย ๆ นะ เพราะสุดท้ายเราก็คงไม่ใช่คนที่เกิดมาเพื่อกัน
ตอบก็ไม่ได้ว่าทำไมฉันมั่นใจขนาดนั้น แต่ฉันมองภาพชีวิตของตัวเองที่ใช้ชีวิตร่วมกับเธอไม่ได้เลย

แล้วหัวใจของฉันไปเผลอเอาตอนไหน หรือเพราะมันค่อย ๆ ซึมซับเพราะเธอบอกว่า เธอจะไม่ไปไหนและจะอยู่ตลอดไป แม้ชีวิตนี้เราจะดูจะเป็นเส้นขนาดกันขนาดไหน เราก็ยังพยายามที่จะยืดยื้อกันและกันและให้เหตุผลกับตัวเอง

ถึงวันนี้ ฉันไม่มีสิทธิ์จะโกรธ หรือรู้สึกแย่กับเธอตัวซ้ำไป ในเมือฉันก็ไม่ได้ทุ่มเทกับความสัมพันธ์ครั้งนี้มากเท่ากับที่คนที่ต้องการจะรักษาความสัมพันธ์ให้มันยั่งยืน

สิ่งเดียวที่ฉันมีสิทธิ์ก็คือ ยืนยันกับการตัดสินใจของตัวเองให้ได้เท่าที่ตัวเองเคยบอกกับเธอว่า เราไม่เหมาะกัน และเธอก็ควรจะมีใครดูแลที่ไม่ใช่ฉัน

ณ วันที่เจอเหตุการณ์ว่า เธอมีจริง ๆ คนที่เขาพร้อมที่จะดูแลเธอ

วันที่ 1 ฉันส่งข้อความให้เธอ 54 ข้อความพร้อมกับหลักฐานมากมาย ของเธอคุยกับผู้หญิงคนอื่นไว้ บอกถึงความสับสนของตัวเอง ไม่แน่ใจว่า ฉันควรจะอยู่ หรือควรจะไป ฉันควรจะไป เพราะฉันไม่ควรอยู่ตั้งแต่ต้นแล้ว แต่ฉันกลัวว่า ใจฉันจะแข็งพอที่จะไปไม่ได้

3 วันผ่านไป ฉันคิดถึงเธอจนปวดใจ ในที่สุดก็ต้องโทรหาเธอ เพื่อจะถามว่า มันเกิดอะไรขึ้น พร้อม ๆ กับฟังเธออธิบายสาระพัดเหตุผลที่จะยกมาบอกว่า เธอรักฉันคนเดียว แต่เธอไม่แน่ใจว่าฉันเลือกเธอ ข้ออ้างมากมายพรั่งพรูออกจากปากเธอ คำสัญญาว่ามันจะไม่เกิดขึ้น เพียงแค่ฉันพูดสักคำว่า ฉันเลือกเธอ ฉันตอบรับ ทั้ง ๆ ที่ก็ไม่ค่อยมั่นใจว่า ตัวเองกำลังทำอะไรอยู่ รู้แต่เพียงความเข้มแข็งของตัวเองหายไป
"ใช่ ฉันไม่อยากเสียเธอให้ใคร" เธอบอกว่า เธอรักฉัน ฉันก็อยากจะเห็นว่า เธอยังรักฉัน และรักแต่ฉันที่สุดตลอดไป

1 เดือนผ่านไป ฉันยังคงเฝ้าดูความเคลื่อนไหวของเธอกับผู้หญิงแต่ละคนของเธอ ปวดใจไปพร้อม ๆ กับสับสนกับตัวเอง เพราะสิ่งที่เธอบอกกับฉัน คงคล้าย ๆ กันกับที่เธอบอกกับผู้หญิงคนอื่น ถึงแม้ฉันจะอยากจะเชื่อเธอขนาดไหนว่า ฉันคือ คนเดียวที่เธอเลือก คำถามที่อยู่ในใจฉันเสมอก็คือ แล้วเธอเป็นคนที่ฉันควรเลือกแล้วหรือยังไง

นั่งดูและพิจารณาเหตุและปัจจัยทั้งหลายทั้งปวง พยายามให้เหตุผลกับตัวเองมากมาย ชีวิตที่เลือกแล้วคงจะตกต่ำลงเรื่อย ๆ และไม่มีวันจะมีความสุข

มันกลายเป็นเหตุผลให้ฉันวางเธอลง แล้วบอกกับตัวเองว่า เธอก็ดีนะ แต่ฉันคงเลือกเธอไม่ได้ในตอนนี้ เพราะเธอยังไม่ใช่สิ่งที่จำเป็นที่สุดในชีวิตของฉัน

และเพื่อหลีกเลี่ยงอาการถูกตำหนิและเกิดการยื้อกันไปมา ไม่จบ ยิ่งพูดมากให้ปวดใจกัน ก็จะยิ่งทำให้ทุกอย่างตัดขาดจากกันยากขึ้น

ฉันตัดสินใจทำในสิ่งที่ตัวเองเคยบ่นใน blog เก่า ๆ ว่า ทำไมผู้ชายทำแบบนี้ เป็นผู้ชาย จะเลิกก็แมน แมน มาบอกกันก็จะเข้าใจ ฮ่า ฮ่า ไม่ใช่หายไปเฉย ๆ

ฉันเดินออกจากชีวิตเธอเงียบ ๆ เอาใจฉันออกจากเธอ พูดคุยเท่าที่จำเป็น ถ้าเธอออกการเริ่มสงสัยว่า ทำไมฉันหายไป ฉันไม่อยากให้เธอพยายามที่จะดึงฉันอีก ยอมรับว่า ใจฉันยังพร้อมที่จะใจอ่อนได้เสมอ

อาการหึง และเวิ่นเว้อของฉันหายไป เหลือแต่เป็นกำลังใจให้เธอจัดการกับสาว ๆ แต่ละคนของเธอให้ได้ดีที่สุด

ฉันไหว้พระ แผ่เมตตาให้เธอทุกวัน ขอให้กรรมใด ๆ ที่ฉันทำกับเธอ ให้เธออโหสิกรรม เพราะฉันอโหสิกรรมให้เธอแล้ว ขอให้บุญใด ๆ ที่ฉันทำจงส่งผลให้ฉันตัดสินใจได้ถูกต้อง และทำให้ตัวเองหลุดพ้นจากสิ่งใด ๆ ที่จะทำให้ชีวิตของฉันต้องหม่นหมอง

เวลายังคงเป็นเพื่อนที่ดี ที่อยู่เพื่อให้ฉันทำใจ สร้างภูมิคุ้มกันให้หัวใจได้เข้มแข็งขึ้นไปอีก

ฉันว่า หัวใจที่ผ่านเวลา จะไม่มีวันที่จะกลับมาเป็นหัวใจดวงเดิมได้ เพราะสายน้ำไหลไปก้ไม่มีวันไหลย้อนกลับ มันอาจจะเป็นแค่ฉันจะเข้มแข็งมากขึ้น มองอะไรอย่างเข้าใจมากขึ้น รับรู้และยอมรับ และรู้เท่าทันความคิดของตัวเองก็คงเท่านั้นเอง


น้ำตาสุดท้าย

จากวันที่เราเลิกกัน รู้ดี ว่ามันไม่อาจย้อนมา
รู้ว่าคงต้องใช้เวลา น้ำตายังซึมอยู่ทุกวัน
ติดอยู่กับภาพเธอกับฉัน ความทรงจำดีๆ ที่มีให้กัน

*อดีตที่คอยทิ่มแทงให้ช้ำ ไม่อาจจะทำให้มันเลือนหาย
นั่นคือความจริงต้องทนให้ได้ ต้องรับมันให้ไหว

**จะไม่ลืมชีวิตช่วงหนึ่ง ว่าเรารักกันมากแค่ไหน
แต่วันนี้จะเสียใจ เป็นครั้งสุดท้ายเพื่อลา
เจ็บมานานแล้วหัวใจ เก็บความหลังให้ช้ำแล้วได้อะไรขึ้นมา
นี่คือน้ำตาสุดท้าย ต้องเข้มแข็งให้ได้สักที

สิ่งไหนที่ผ่านเข้ามา เมื่อมันถึงเวลาก็ไป
จะเรียนรู้ด้วยความเข้าใจ ต้องอยู่กับมันได้สักวัน
ก่อนเจอเธอเคยอยู่ยังไง ในวันนี้ต้องทำให้ได้อย่างนั้น


ไม่ว่าเธอรักใคร หรือเธออยู่ที่ไหน
ยังยินดีและขอให้เธอสุขหัวใจ ไม่เคยนึกเสียดาย
ทุกเรื่องราวเหล่านั้น วันคืนที่ฉันรักเธอ

จะไม่ลืมชีวิตช่วงหนึ่ง ว่าเรารักกันมากแค่ไหน
แต่วันนี้จะเสียใจ เป็นครั้งสุดท้ายเพื่อลา
เจ็บมานานแล้วหัวใจ เก็บความหลังให้ช้ำแล้วได้อะไรขึ้นมา
นี่คือน้ำตาสุดท้าย จะไม่เหลือแล้วความเสียใจที่มีต่อเธอ
ทิ้งชีวิตเก่าเปิดหัวใจ ให้พบเจอ ชีวิตใหม่อีกครั้ง


Create Date : 05 ตุลาคม 2556
Last Update : 6 ตุลาคม 2556 1:09:24 น. 7 comments
Counter : 325 Pageviews.

 
สวัสดียามเช้าครับ


นั่งดูและพิจารณาเหตุปัจจัยทั้งหลายทั้งปวง

อันนี้ก็รู้แล้วนะครับว่าต้นตอของเรื่องอยู่ตรงไหน
เหลือก็แต่เงือ้ดับฟันฉับลงไปเท่านั้นเองครับ 555


หลายวันก่อนผมอึดอัดใจกับความรู้สึกบางอย่าง
ซึ่งทำให้เซ็งและเบื่อหน่ายเป็นอย่างมาก

เช้านั้นเองผมนั่งอ่านบทสวดมนต์
แล้วก็ไปเจอคำว่า "ของร้อน"
ในเนื้อหาบทสวด ท่านสอนว่า
สิ่งที่เรารับรู้มาทั้งหมดไม่ว่าจะทางการได้ยิน การมองเห็น
การได้กลิ่น การรับรส การสัมผัส
และการคิด
ล้วนแต่เป็น "ของร้อน" ทั้งสิ้น

เมื่อไหร่ที่รู้ว่ากำของร้อนอยู่
กำไว้ก็ไม่มีประโยชน์
ถือไว้แล้วทำร้ายตัวเอง

ให้วางลงซะ

เท่านี้เอง

วางได้ ของร้อนก็ทำร้านตัวเราไม่ไ่ด้่

ผมปิ๊งเลยนะครับ
รีบวางความรู้สึกร้อนๆที่กำลังทำร้ายตัวเองลงไปทันที

แล้วของร้อนแบบนี้
ใครก็วางแทนเราไม่ไ่ด้
เพราะคนที่เที่ยวไปรับของร้อนมากำไว้
ก็คือตัวเราเอง






โดย: กะว่าก๋า วันที่: 6 ตุลาคม 2556 เวลา:6:31:05 น.  

 
สุดๆ กับวันอาทิตย์กันนะครับ..
( ขออนุญาติ add เป็น friend link นะครับ )



โดย: คุ้นๆว่าเราเคยพบกัน วันที่: 6 ตุลาคม 2556 เวลา:9:50:02 น.  

 


โดย: กะว่าก๋า วันที่: 6 ตุลาคม 2556 เวลา:22:18:34 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับ








โดย: กะว่าก๋า วันที่: 7 ตุลาคม 2556 เวลา:6:40:50 น.  

 
ป้อหมิงหมิงยังแก่ตวยลูกบ่าทันเลยครับ 555



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 7 ตุลาคม 2556 เวลา:9:05:48 น.  

 
สู้ๆนะคะ


โดย: BabyInk วันที่: 7 ตุลาคม 2556 เวลา:14:15:08 น.  

 
"เมื่อเธอเริ่มสงสัย
ในศรัทธาที่มีต่อตัวเธอเอง
พระเจ้าจักเปลี่ยนรูปในทุกสามวินาที"


ประโยคนี้ผมเปรียบเทียบกับคนที่ใจเต็มไปด้วยความสงสัย
เพราะฉะนั้นเมื่อสงสัย ก็ตามหา "ฮีโร่" สักคน
ที่จะมาตอบคำถามและข้อสงสัยได้

ฮีโร่นั้นจะเป็นพระเจ้าก็ได้ ศาสดาก็ได้ นักปราชญ์ก็ได้

แต่ที่สุดแล้ว
ถ้าคนเราเอาความเชื่อและความศรัทธาของตัวเอง
ไปฝากไว้กับคนอื่น

เราก็ไม่มีวันค้นพบตัวเอง

(นั่นทำให้พระเจ้าเปลี่ยนรูปทุกสามวินาที
เหมายถึงเราก็เปลี่ยนฮีโร่ไปเรื่อยๆครับ 555)


โดย: กะว่าก๋า วันที่: 7 ตุลาคม 2556 เวลา:21:24:24 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

prettycrazy
Location :
เชียงใหม่ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 4 คน [?]




Friends' blogs
[Add prettycrazy's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.