The color of my love is light blue
Group Blog
 
 
กันยายน 2556
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930 
 
18 กันยายน 2556
 
All Blogs
 
ความรัก เรื่องง่าย ๆ ที่เข้าใจยาก

  เหตุเกิดขึ้น เมื่อ ผู้ชายคนหนึ่งบอกรักผู้หญิงคนหนึ่งมากมาย (มาล่ะ จุดเริ่มต้นของนิยายน้ำเน่า)
และด้วยเหตุผลที่ผู้หญิงเกิดชาติก่อนเกิดเป็นนักสืบ และเป็นพวกชอบความเจ็บปวดเป็นขีวิตจิตใจ
และด้วยสัญชาตญาณสายสืบของเธอ ทำให้เธอหาจนเจอว่า เขามีผู้หญิงคนหนึ่ง ที่เขาจะต้องดูแล
แต่เพราะเธออยากเป็นคนที่เข้าใจเขา และเป็นคนใจกว้าง เธออยากให้เขาเห็น คุณค่าของความเชื่อใจ

เพราะอยู่ไกลกัน เธอจะต้องมีชีวิตอยู่กับความเชื่อใจที่เธอมีให้เขา เพราะเมื่อเขาบอกว่า เขารักเธอคนเดียว เธอก็ไม่ควรที่จะต้องกังวลใจอะไร โทรมาบ้าง ไม่โทรมาบ้าง เธอก็จะเป็นผู้หญิงที่เข้าใจ และไม่เรื่องมาก และไม่ก่อเรื่องให้กวนใจ 

แต่แล้วสัญชาตญาณนักสืบของเธอก็ก่อเรื่องจนได้ เมื่อ เขาหายไป 2 วัน ไม่มีทางติดต่อได้ เขากลับมา บอกรักเธอที่สุด แต่มีเหตุให้ต้องเดินทางไปในที่ที่ไม่มีสัญญาณโทรศัพท์ 3G รับไม่ได้

โอเค หญิงสาวเข้าใจ เป็นกำลังใจ และดีใจที่อย่างน้อยเขาก็ยังคิดถึงเธอ แต่แล้วเธอก็รู้สึกว่า เขาแปลกไป จากปกติที่ไม่เคย check เธอตัดสินใจแอบเข้า เมล์เขาจาก password ที่เขาให้เธอไว้นานแล้ว เพราะอยากให้เธอเชื่อใจเขา เธอก็เข้าไปเพื่อที่จะดูว่า  ทำให้เธอสามารถ hack เข้า line ของเขาได้ด้วยความบังเอิญ (อาจจะแอบเหลี่ยมจัดด้วย หรือเปล่า ไม่ค่อยแน่ใจ ฮ่า ฮ่า)

แต่ผลก็คือ ไปเจอเข้ากับ การพูดคุยกับผู้หญิงคนเดิมที่ ก็ยังมีเยื่อใย พร้อม ๆ กับบอกเขาเสมอวา่ จะดูแลเขา แม้เขาจะบอกให้รู้ว่า เขารับรู้ได้ว่า ผู้ชายมีคนอื่นแล้ว แต่ผู้ชายก็ยืนยันว่า ไม่มี ไม่เคยมีใคร และอยู่คนเดียวตลอด (เจ็บจี๊ดเข้าไปถึงใจกับคำถามที่วนเวียนอยู่ในหัวว่า แล้วฉันมันเป็นใครฟ่ะ) 
และเด็ดกว่านั้นคือ เจอ การพูดคุยกับผู้หญิงอีกคนหนึ่ง ที่ทำให้รู้ว่า "รักเธอคนเดียว" เขามีเอาไว้ใช้สำหรับส่งให้ใครที่คุยอยู่ ณ ขณะนั้น โดยไม่มีความจำเป็นที่จะต้องจำกัดจำนวน แถมมีการพูดคุยกับถึงเรื่องรายละเอียดเกี่ยวกับสิ่งที่จะกระทำต่อกัน (อย่างละเอียด) 

หลังจากที่เจออะไรแบบนั้น เนื่องจากสัญชาตญาณนักสืบ เธอถ่ายรูปข้อความที่เขาคุยกับเอาไว้ (ฮ่า ฮ่า ไม่รู้ว่า ฉลาด คิดทันได้ไงว่า จะต้องถ่ายรูปไว้ แต่ก็ถ่ายรูปไว้หลาย ๆ shots ที่สำคัญ สำคัญ

ใจเต้นตุ๊บ ๆ อย่างกะอกจะระเบิด ส่งข้อความถึงเขามือไม้สั่น แล้วไม่วายที่จะส่งข้อความขอโทษ ขอโพยว่า เข้าไปก้าวก่ายกับเรื่องส่วนตัวของเขา ขอโทษที่ไม่รักษาสัญญาว่า จะไม่ยุ่ง ที่่ไม่รักษาสัญญาว่า อยู่ไกลกัน จะไม่ห้ามไม่ให้คบกับใคร แต่เพราะมาเจอแบบนี้ ขอให้เวลาเป็นเครื่องพิสูจน์ว่า ความรักของเธอจะยิ่งใหญ่พอที่จะให้อภัย และพอที่จะยอมรับในความเป็นตัวตนของเขาได้หรือเปล่า (กว่าจะส่งจบทุกข้อความ คือ ประมาณว่า กล่องข้อความไลน์คงจะเกือบจะระเบิดไปหล่ะ) คือ เข้าใจอยู่ว่า ออกแนวนางเอกไปนิดส์หนึ่ง  แต่เอาตามจริง ๆ คือคนเรามีความเป็นคนเท่ากัน มีความเป็นส่วนตัว มีความภูมิใจในตัวเองเหมือนกัน ด่ากันไป มันก็คงไม่ได้ก่อให้เกิดอะไรขึ้นมาอีก สู้ว่ากันไป สั้น ๆ ง่าย ๆ ว่า ไม่โกรธและเข้าใจ แต่ขยะแขยง (อี๊ยยยย คือ สมัยเจ้าป้าเกิดเนี้ย คำนี้มันก็หนักหนาอยู่นะ ฮ่า ฮ่า)

ณ จุดนี้ อยากจะเขียนความรู้สึกของตัวเองที่มาจับได้ว่า มันเกิดอะไรขึ้นกับความรู้สึก บางทีความรู้สึกเจ็บลึกที่อยู่ในใจที่มันเจ็บปวดมาหลาย ๆ วันจะคลายลงไปบ้าง

เหตุการณ์วันที่ 1: หลังจากส่งไปแล้ว นั่งใจเต็นตุ๊บ ๆ มือเท้าเย็นเฉียบ คำถามวนเวียนในหัวว่า ตกลงมันคืออะไร อกหัก ผิดหวัง ผิดคาด อะไร ฮ่า ฮ่า อยากจะบอกว่า จริง ๆ อ่ะ มันเป็นความรู้สึกที่ไม่ใช่อกหัก ไม่ได้ผิดหวัง ผิดคาด แต่เพราะไอ้ที่คาดอ่ะ มันถูกอย่างที่เคยคาดไว้เลย จากที่เริ่มรู้จักกัน เรียนรู้อะไรหลาย ๆ อย่าง และจับอะไรได้หลาย ๆ อย่าง แต่ก็ปล่อยให้มันผ่านไป เพราะก็คิดว่า ไม่เป็นไรหรอก คนเราคงไม่เปลี่ยนอ่ะนะ แต่เพราะกำลังจะทำงานใหญ่ และการที่จะไปเสียเวลาเซ๊งเคร็งทะเลาะกันแล้วจับไม่ได้คาหนังคาเขาให้เขามาแก้ตัวแล้วก็เลิกกับเขาไม่ได้อ่ะ มันไม่มีประโยชน์ ถ้าพูดว่า จะเลิกได้ ก็ต้องเลิกให้ได้ พยายามปลุกปลอบตัวเองว่า ไม่เป็นไร ดีแล้วที่จับได้ ดีแล้วที่อยู่ไกล ความเจ็บปวด เจ็บใจมันไม่เท่ากับที่ไปเจอเอาแม้เราอยู่ใกล้ ๆ มันคงเจ็บปวดมากกว่ามาก บอกตัวเองให้อยู่กับสิ่งแวดล้อมที่เป็นอยู่ มีความสุขกับสิ่งที่อยู่รอบ ๆ ข้าง มีความสุขกับคนที่อยู่รอบ ๆ ตัว พยายามให้ตัวเองหัวเราะให้ตัวเองได้ยินเสียงตัวเอง
คืนแรก เล่นเอานอนไม่หลับ สงสัยเพราะ adrenaline หลั่ง ทำให้ตัวร้อน นอนไม่ได้เลยทั้งคืน จนต้องตื่นมากินยาแก้แพ้ ไม่เคยต้องกินยานอนหลับเลย แต่คิดว่า ถ้าหากเป็นแบบนี้ พรุ่งนี้ยังต้องทำงาน ถ้าเป็นแบบนี้ คงหมดสภาพ

เหตุการณ์วันที่ 2: ยังคงเจ็บปวดอยู่ ยังคงเฝ้ามองไลน์ block เขาแล้วก็ upblock เขาอีกหลายครั้ง เพราะก็อยากได้ยิน อยากรู้ว่า เขาจะตอบอะไรกลับมา ยังสงสัยตัวเองอยู่ว่า ถ้าเขาตอบกลับมาว่า ขอโทษสักคำ จะยอมใจอ่อนให้เขาอีกไหม แต่ก็ออกอาการคลั่งขนาด delete เกมส์ hayday ที่อุตส่าห์ทำฟาร์มซะใหญ่โต เพราะผู้หญิงคนนั้นก็เล่นเกมส์เดียวกัน (อ่านละเอียดจนรู้ขนาดนั้นเลย ฮ่าฮ่า) delete เขาออกจากเพื่อนที่เป็นเพื่อนกันทาง facebook แต่ก้ยังไม่วาย นั่ง monitor ว่า มีใครส่งอะไรมาให้เขาทางไลน์ไหม ไม่มีอะไรเกิดขึ้น ไม่มีสัญญาณอะไรที่บอกว่า เขาอ่านข้อความจากไลน์ที่ส่งไปแล้ว (เพราะดันส่งเสร็จแล้วก็ลบไลน์เขาทันที เออ คือ มันจะฉลาดหรือมันโง่ก็ไม่ค่อยแน่ใจ) แต่ก็ log in เข้าไปในไลน์เข้าอีก ทุกอย่างดูเหมือนจะปกติ ผิดปกติอยู่อย่างเดียวคือ เขาลบข้อความที่ผู้หญิงทั้ง 2 คนส่งให้เขาออกด้วยความรวดเร็ว แต่โชคร้ายที่ไลน์ที่ออนทาง PC กับ โทรศัพท์เวลาข้อความเข้ามันก็จะอ่านได้พร้อม ๆ กัน (ฮ่า ฮ่า เฮอ คนมันดวงจะโดนจับได้อ่ะนะ) แต่ก็ไม่ว่า อะไร ไม่ทำอะไร นั่งดูเฉย ๆ แถม save ข้อความที่เขาส่งหากัน เอามานั่งอ่านให้ตัวเองเจ็บใจเล่นอีกต่างหากด้วย เจริญ จริง ๆ 

มีบาง moment ที่อยากจะส่งข้อความ เพราะคิดถึงเขาเหลือเกิน แต่ก็ห้ามมือตัวเองไว้ได้ทัน เพราะก็คิดเอาว่า มันควรจะจบนานแล้ว ไม่มีอะไรที่เหมาะกัน หรือเข้ากันตั้งนานแล้ว ที่เป็นอยู่ทุกวันนี้ ก็เพราะต่างคนต่างดึงดัน และเพราะเสียดายความรู้สึกที่แสนดีนี้ ทั้ง ๆ ที่รู้ว่า ไม่มีทางที่จะมีอนาคตร่วมกัน แต่ก็ยังมารักกัน 

บางทีก็บอกตัวเองว่า เราควรจะดีใจกับเขาที่เขามีคนดูแล้ว รักแท้ที่ดูแลไม่ได้ อยู่ด้วยไม่ได้ มันไม่มีประโยชน์ที่จะยังคงดึงดันต่อไป มันถูกแล้วที่เขามีใครที่พร้อมที่จะเป็นของเขาคนเดียว ความรักมันควรจะเป็นเรื่องสวยงาม เมื่อเรารักใคร เราก็ควรจะยินดีที่เขามีความสุข (แม้เราจะต้องเจอกับความเป็นจริงที่โหดร้าย แต่ก็อดเจ็บ และอดรู้สึกอิจฉา (ซึ่งมันก็ไม่เกี่ยวกับความรักอีก)

เมื่อไม่มีวาสนาต่อกันก็ต้องปล่อยเขาไป ท่องไว้อยู่ทุกวัน หวังว่า สักวันจะทำใจได้ และหวังว่า เวลาจะช่วยให้หัวใจที่บอบช้ำมันทำหน้าที่ได้ เหมือนกับที่ผ่านเหตุการณ์อะไร อะไรต่าง ๆ มานักต่อนักล่ะ ก็คงจะผ่านมันไปอีกครั้ง





Create Date : 18 กันยายน 2556
Last Update : 18 กันยายน 2556 7:38:32 น. 1 comments
Counter : 588 Pageviews.

 


โดย: time3957 วันที่: 21 กันยายน 2556 เวลา:9:11:35 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

prettycrazy
Location :
เชียงใหม่ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 4 คน [?]




Friends' blogs
[Add prettycrazy's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.