Group Blog
มกราคม 2560

1
2
3
5
7
9
14
15
18
21
23
24
25
26
27
28
29
31
 
 
All Blog
ความเป็นแม่ ใช่ว่าใคร ๆ ก็เป็นได้..(2)




ฉันบวชเป็นอุบาสิกาของฉัน ไม่ใช่การบวชธรรมดา เพราะนอกจากฉันจะได้บวชและถือศีล 8 แล้วฉันยังต้องฝึกฝนตัวเอง เพื่อจะได้ไปใช้ชีวิตในต่างแดน เพื่อเผยแผ่พระพุทธศาสนาให้ชาวต่างชาติและคนไทยในต่างแดนอีกด้วย และยิ่งไปกว่านั้นฉันสามารถเข้าเรียนในวิทยาลัยที่ต่างประเทศพร้อม ๆ กับช่วยงานที่ศูนย์ฯที่ประเทศนั้น ๆ ไปด้วย เรียกว่าได้ 2 ต่อ ซึ่งเป็นโครงการที่ฉันสมัครเข้าไปและไม่คิดว่าจะได้ แต่กลับถูกเรียกตัวเข้าสัมภาษณ์ ในวันสัมภาษณ์ก็จะมีพระชั้นผู้ใหญ่และอุบาสิกา  อุบาสกรุ่นพี่มานั่งถามคำถาม และฉันก็ผ่านฉลุย แต่ก่อนที่จะได้ไปใช้ชีวิตที่ต่างประเทศจริง ๆ อุบาสก อุบาสิกาที่เข้าร่วมโครงการนี้จะต้องไปเข้าค่าย หรือ ศูนย์ฯ ต่าง ๆที่มีอยู่ทั่วประเทศ โดยส่วนมากจะเป็นภาคอีสาน  ต้องไปใช้ชีวิต และเรียนรู้พิธีกรรมทางศาสนา การปฏิบัติตัว ฯลฯ เรียกว่า เป็นบททดสอบที่ไม่ง่ายเลย
เพราะการไปใช้ชีวิตอยู่ในที่ ๆ ไม่คุ้นเคย ก็จะต้องปรับตัวทั้งในเรื่องอาหารการกิน  เราก็ต้องกินคล้าย ๆ กับพระ คือ อะไรก็กินได้  ต้องเป็นคนง่าย ๆ ไม่คิดเยอะ
สำหรับฉัน ฉันถูกส่งไปที่ จังหวัดสุรินทร์  ชาวบ้านก็ใช้ชีวิตแบบชนบท ฉันต้องไปพักอยู่บ้านของอุบาสิกา ที่อนุญาตให้คนของวัดเข้าพักได้ เพราะผู้หญิงไม่สามารถนอนที่วัดได้  อุบาสิกาทุกคนจึงต้อง นอนที่บ้านของชาวบ้านแถว ๆ นั้น
ฉันก็ใช้ชีวิตตามปกติ และตั้งใจฝึกปฏิบัติทุกอย่างเพื่อว่า สักวันหนึ่งคงได้มีโอกาสได้ไปร่ำไปเรียนถึงเมืองนอกเมืองนา  ครอบครัวก็ยินดีกับฉันด้วยที่ฉันได้รับโอกาสที่ดีอย่างนี้  แต่แล้ว...  ความฝันของฉันและครอบครัวก็ต้องพังลงอีก เพราะ  "ฉันท้อง" อีกครั้งหนึ่ง เพราะฉันสังเกตว่า เท้าฉันมันบวมผิดปกติ และ ประจำเดือน ไม่มาหลายเดือนแล้ว
  ตอนแรกฉันคิดไปเองว่า เป็นเพราะฉันขูดมดลูก ประจำเดือนอาจจะขาดหายไป  ประกอบกับว่า ฉันไม่ได้มีอาการแพ้ท้องแต่อย่างใด ทำให้ไม่ได้คิดว่าฉันจะท้อง...
ฉันตัดสินใจแจ้งเรื่องสำคัญนี้ให้กับ "พระอาจารย์" ท่านเป็นผู้ควบคุมดูแลเกือบทุกเรื่องในวัด  เมื่อแจ้งให้ท่านได้ทราบแล้ว ท่านก็ไม่ว่าอะไร ก็ถามว่าจะทำยังไงต่อไป  ฉันก็คิดอย่างเดียวว่า ยังไงก็ได้ แต่ฉันไม่ทำแท้งอีกแน่นอน... ท่านเป็นพระอาจารย์ที่ดีแสนดี ท่านได้มอบเงินขวัญถุงให้เด็กน้อยที่กำลังจะเกิด และอวยพรให้ฉันโชคดี....
ฉันตัดสินใจ ติดต่อไปแจ้งเรื่องราวทั้งหมด กับอุบาสิการุ่นพี่ ที่ดูแลพวกเราทั้งหมด และขอลาออกจากโครงการ ตั้งแต่วันรุ่งขึ้น พี่เขาก็ไม่ได้ให้คำแนะนำอะไรเป็นพิเศษ ไม่แม้แต่จะขอให้รถไปส่งเราที่ในตัวเมืองด้วยซ้ำ  เพราะอำเภอที่อยู่ค่อนข้างห่างไกล  ตอนนั้นฉันไปตรวจท้อง  หมอแจ้งว่า อายุครรภ์น่าจะได้สัก 5 เดือนเห็นจะได้  ฉันดีใจที่สุด คิดว่า ลูกคงจะกลับมาหาฉัน...
 ฉันตัดสินใจที่จะไม่บอกเรื่องนี้กับทางครอบครัว ผู้ซึ่งตั้งความหวังไว้กับฉันว่าจะได้ไปร่ำเรียนถึงเมืองนอก ให้ต้องผิดหวังอีก เพราะพวกเขาผิดหวังกับฉันมามากมายนับครั้งไม่ถ้วน......  ฉันตัดสินใจโทรหา  "พ่อของลูก" โทรหาเขา ตอนที่กำลังเดินออกจากวัดเพียงลำพัง....  โดยที่ไม่รู้ว่าเขาจะรับผิดชอบลูกในท้องไหม.......

(มีต่อ ตอนต่อไปค่ะ  เดี๋ยวมาเล่าต่อนะ)



Create Date : 08 มกราคม 2560
Last Update : 8 มกราคม 2560 16:22:16 น.
Counter : 358 Pageviews.

0 comments
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

สมาชิกหมายเลข 3619592
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]