Photobucket
CafeMom Tickers
Group Blog
 
 
มกราคม 2553
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31 
 
14 มกราคม 2553
 
All Blogs
 
น้องวอร์มส่งท้ายปีเก่า ด้วยการออกหัด T^T

เช้าวันที่ 31 ธ.ค. 52 แม่กับพ่อพาน้องวอร์มไปเที่ยวบางแสน กับป้าๆ ลุงๆ ที่บริษัท ตอนเช้าเห็นตัวรุมๆ นิดๆ แม่นึกว่าอากาศมันเย็น มือแม่เลยเย็นพอจับหัวหนู เลยอุ่นๆ แต่หนูไม่กินนมแม่ตอนเช้า พอสายๆ ทำท่าเหมือนหิวนมพอให้กินนมก็ร้อง แต่พออุ้มเดินเล่นก็ยิ้ม หัวเราะปกติ แต่พ่อบอกว่าหนูตัวอุ่นๆ แม่เริ่มเอะ ใจนิดๆ สักพักสะอีก พอดูดทีแรกร้องจ๊ากเลย แม่กะพ่องงเลย เพราะปรกติถ้าหนูสะอึกหนูจะดูดนมเยอะมาก แต่วันนี้ตั้งแต่เช้าจนสายๆ หนูไม่ค่อยกินนมเลย พ่อเลยส่องดูในปากว่าปากหนูเป็นไรรึป่าว(พ่อนี่เซ้นส์ดีจิง) ปรากฎว่า เป็นตุ่มเล็กๆ ในปาก ตั้งหลายเม็ด โถ.....ลูก พ่อกับแม่พาหนูไป รพ.ที่ชลบุรีด่วนเลย ปรากฏว่าติดเชื้อในช่องปาก เอ้า....งงเข้าไปอีก เป็นได้ไง คุณหมอบอกว่า เป็นเรื่องปกติ เพราะเด็กวัยนี้เริ่มยัดมือเข้าปากตัวเอง ก็เลยทำให้เป็น หมอบอกว่า อาจจะเป็นอีกก็ได้ บางทีอาจจะท้องเสียก็ได้ เพราะเด็กถ้าถึงวัยที่เอาของเข้าปาก บางทีพ่อแม่ก็ไม่ทันเห็นว่าลูกแทะหรือเลียอะไรบ้าง ของเล่นที่ว่าสะอาดก็อาจเป็นได้ เฮ้อ...สงสารหนูจังเลย คุณหมอบอกว่าช่องปากเค้าเจ็บ ทำให้ดูดนมไม่ได้เพราะต้องออกแรงดูด แต่คอไม่เจ็บก็เลยให้ป้อนด้วยสลิ้ง พอแม่บีบนมใส่แก้วแล้วป้อนหนูด้วยสลิ้ง หนูกินนมใหญ่เลย คงหิวน่าดู เพราะปกติหมูน้อยของแม่กินนมเก่งจะตาย กินทั้งวัน ดีนะที่พ่อดูในปากหนู ไม่งั้นคงหนักกว่านี้ พอกลับบ้านกินยาคืนแรก ตัวร้อนนิดหน่อยแต่ไม่มาก แต่วันที่สอง พอกินยาก็หาย ป้อนนมเสร็จ ก็เล่นปรกติเหมือนไม่ได้เป็นไข้(อีกแล้ว) ประมาณ 3-4 ชม. พอยาหมดฤทธิ์เท่านั้นแหละ....โอ้โห เสี้ยววินาที จริงๆ ร้องไห้ใหญ่เลย ตรงกับเวลาที่ป้อนยาอีกรอบ เป็นอย่างนี้อยู่ 2-3 มื้อ แต่แม่เริ่มสังเกตว่าวันที่ 1 ม.ค. 53(ปีใหม่แล้ว) ตอนเย็นๆ เวลาหนูร้องไห้จะมีผื่นขึ้น แต่ที่ รพ.เค้าบอกว่าเป็นส่าไข้ ก็เลยวางใจ เพราะเวลาไม่ร้องไม่ขึ้น แต่พอเช้ามืดวันที่ 2 ม.ค.53 ผื่นมันไม่หาย แถมเยอะกว่าเดิมทั้ง ขา หน้าอก หลัง ก้น
พอสาย แม่กับพ่อเลยพาไปหาหมอเลย เพราะเห็นมีจุดแดงชัดๆ หลายจุด กลัวจะเป็นไข้เลือดออก (ลูกเพื่อนก็พึ่งเป็นน้องรพ.ด้วย) ไปถึงหมอก็ยังงง เพราะมีไข้ขึ้น มีผื่นด้วย เลยโดนเจาะเลือดเลย แผลแรกในชีวิตเลยนะเนี้ยะ
เจาะเลือดแม่ก็เป็นห่วงเพราะเค้าไม่ได้ใช้เข็ม เค้าใช้ใบมีดเจาะ แถมยังไม่ให้แม่เข้าไปในห้องเจาะอีก รออยู่กับพ่อข้างนอก แอ้ๆๆๆ ......เอาแล้วไงเสียงลูกร้องแน่เลย
แม่ – พ่อๆ เสียงลูกร้องแน่เลย ไปดูซิ ส่องดูว่าลูกร้องเจ็บมากมั้ย
พ่อ – เดินไปหน้าห้องเจาะเลือด ไหนเสียงใครร้อง ไม่เห็นร้องเลย
แม่ – ได้ยินอยู่มะกี้ เสียงลูกเรา จำได้
พ่อ – ไม่ร้องสักหน่อย ไม่เชื่อเดินมาดูดิ นั่นไง
............... ภาพที่เห็นพยาบาลกำลังบีบนิ้วดูดเลือดเข้าหลอด ลูกอยู่ในอ้อมกอดของผู้ช่วย แล้วก็หัวเราะอยู่.............
แม่ – อ้าว ทำไงเป็นงั้นล่ะ แล้วมะกี้เสียงใคร
พ่อ – หูแว่วป่าว หัวเราะขนาดนั้นจะร้องตอนไหน
แม่ – หรอ .....ดีเนอะ ไม่ร้องเลย คิคิ


น้องวอร์มเจาะเลือดเสร็จพันนิ้วออกมา ยังยิ้มอยู่เลย รอผลครึ่งชม. ตกลงไม่เป็นไข้เลือดออกค้ะ แต่ออกหัด (ค่อยยังชั่วหน่อย) ได้ยามาอีก ในปากก็ยยังเจ็บอยู่ แม่เลยตรงต่อเวลาป้อนยา ป้อนนมค้ะ 2 วันหาย ดูดนมจากเต้าได้เหมือนเดิมแล้วเย้ๆๆๆๆ แต่ยังมีผื่นแดงๆ นิดหน่อย ค่อยๆจางหายไป ดีใจจังแม่คิดถึงเวลาที่อุ้มหมูน้อยของแม่หม่ำนมแม่ที่สุดเลย





Create Date : 14 มกราคม 2553
Last Update : 16 มกราคม 2553 11:44:24 น. 1 comments
Counter : 484 Pageviews.

 
อ้าวน้องวอร์มไม่สบายเหรอจ้ะ หายเร็วๆนะ เก่งจังอ่ะ เจาะเลือดไม่ร้องเลย


โดย: winner1984 วันที่: 18 มกราคม 2553 เวลา:11:53:37 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

หมูน้อย_วอร์ม
Location :
สมุทรปราการ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




การเป็นแม่ สุดยอดแค่ไหนใครจะรู้....
Friends' blogs
[Add หมูน้อย_วอร์ม's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.