กรกฏาคม 2553

 
 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
 
อะไรกันนี่ แม่ตายไปแล้วจริงๆ หรือ?
หนึ่งเดือนกับอีกสองวัน ชีวิตผ่านไปแบบ เบลอๆ เอ๋อๆ
วันที่ 7 มิถุนายน 2553 เวลา ประมาณ ตีห้า ลูกพี่ลูกน้อง
โทร. มาบอกให้ทำใจดีๆ ค่อยๆ ขับรถกลับบ้านนะ แม่ตายแล้ว
งง แม่แข็งแรง เมื่อคืนยังตะโกนใส่เราทางโทรศัพท์ เพราะแม่
เป็นไข้ ลูกพี่ลูกน้องพาไปคลีนิคประจำ แต่คลีนิคปิด แล้วเราจะ
พาไปโรงพยาบาล แม่ตะโกนใส่โทรศัพท์ว่า "กูไม่ไป"
ไม่คิดเลยว่านั่นจะเป็นเสียงสุดท้ายของแม่ที่เราได้ยิน

ไม่มีใครอยากเชื่อ เมื่อวานแม่ยังปั่นจักรยานไปวัด
แม่ยังไปงานหมู่บ้านถัดไป แม่ยังไปคุยกะคนโน้นคนนี้

แต่แม่ไปสบายสมใจ แม่ไม่อยากนอนโรงพยาบาล
ไม่อยากถูกผ่าตัด ไม่อยากถูกใส่สายระโยงระยาง
แม่ไม่เคยเข้าโรงพยาบาล อย่างมากก็แค่ไปตรวจร่างกาย
ไม่สบายแม่ก็ไปแค่คลีนิคแล้วอาการก็ดีขึ้น

เหมือนแม่รู้ตัวแล้วว่าจะต้องไปแล้ว แม่นอนหน้าหิ้งพระ
กระเป๋าเล็กใส่เงินกับมือถือวางข้างตัว แม่หมดลมตอนใหน
ไม่มีใครเห็น คนสุดท้ายที่เห็นแม่มีลมหายใจคือหลานคนเล็ก
คนแรกที่เห็นแม่หมดลมแล้วคือหลานคนโต

แม่เป็นโรคหัวใจ ไม่มีใครรู้สักคน แม่เอาผลตรวจสุขภาพซ่อนไว้
เราเจอตอนเก็บของให้แม่หลังจากแม่ตายแล้วหนึ่งวัน
ไม่เห็นโรงศพ ไม่หลั่งน้ำตา ประโยคนี้ใช้ได้กับเราจริงๆ เรากดดันแม่
ด้วยเรื่องเครียดๆ หลายเรื่อง โดยเฉพาะเรื่องน้องชายที่มักสร้างปัญหา
ให้กับครอบครัว เราย้ายออกจากบ้านเพราะโกรธน้องชาย ทำให้เครียด
เราหนีความโกรธ หนีความเครียด กลายเป็นแม่ที่ต้องแบกไว้ทั้งหมด

เราเร่งเวลาตายของแม่ เราทำให้แม่เจ็บปวด เศร้าจนเห็นได้ชัด
แม่บอกใครๆ ว่าสงสารเราที่ต้องแบกรับภาระ ปัญหาในครอบครัว
แต่เรากลับโมโหแม่ คิดว่าแม่รักน้องมากกว่า เข้าข้างน้อง ปกป้องน้อง
ทั้งๆ ที่มันทำความผิด ทำตัวเป็นปัญหา แทนที่เราจะเห็นใจ เข้าใจแม่
เรากลับยิ่งเพิ่มปัญหา และความหนักใจให้แม่

เราเพิ่งจะพยายามคุยกับแม่ มากขึ้นเมื่อเดือนสองเดือนก่อนแม่ตาย
เราเพิ่งเห็นแม่ยิ้มมากขึ้นแค่อาทิตย์ สองอาทิตย์ก่อนแม่ตาย
มันน้อยไปจริงๆ เมื่อเทียบกับที่เรารักและห่วงไยคนอื่นที่ไม่ใช่แม่

แก้ไขอะไรไม่ได้แล้ว มันผ่านไปแล้ว
รักและทำดีกับคนใกล้ตัวนะคะ จะได้ไม่ต้องมาเสียใจทีหลังอย่างเรา



Create Date : 09 กรกฎาคม 2553
Last Update : 9 กรกฎาคม 2553 2:23:44 น.
Counter : 895 Pageviews.

7 comments
  
แม่ไปสบายแล้วค่ะ คนมีบุญเท่านั้นที่ไม่เจ็บไม่ปวด อย่าคิดมากเลยนะ
โดย: กิ๊ฟท์ศรี วันที่: 9 กรกฎาคม 2553 เวลา:6:37:34 น.
  
เสียใจด้วยนะค่ะ แต่ตอนนี้ทำได้ก็คือทำวันนี้ให้ดีที่สุด แล้วแม่เราจะได้ภูมิใจ เป็นกำลังใจให้นะค่ะ ดิฉันก็เคยเป็นเช่นเดียวกับคุณ
โดย: Tonkra49 วันที่: 9 กรกฎาคม 2553 เวลา:9:27:00 น.
  
เสียใจด้วยนะคะ ทำใจดีๆ นะ อย่าโทษตัวเอง เราเชื่อว่าแม่รักเราไม่อยากเห็นเราเสียใจ น้อยใจหรือโกรธตัวเองหรอกค่ะ
โดย: occ26 วันที่: 9 กรกฎาคม 2553 เวลา:10:39:50 น.
  
เสียใจด้วยนะคะ

คิดเสียว่าท่านไปอยู่ในที่ๆ สบายแล้ว

คนที่ยังอยู่ก็ต้องอยู่เผชิญกับความจริงบนโลกต่อไป
อย่างเข็มแข็งและมั่นคง

เป็นกำลังใจให้ค่ะ
โดย: หมื่นทิวาพันราตรี วันที่: 9 กรกฎาคม 2553 เวลา:18:29:51 น.
  
เสียใจด้วยค่ะ มีเกิด ก็ย่อมมีดับกันทุกคนนะคะ
แม่ไปสบายแล้ว เราก็ระลึกถึงท่าน
หมั่นทำบุญหา ยิ่งเราเครียดเป็นทุกข์ แม่จะไม่สบายใจนะคะ
ยิ้มไว้ค่า
โดย: บ้านหวานเย็น วันที่: 9 กรกฎาคม 2553 เวลา:21:50:23 น.
  
เป็นกำลังใจให้ค่ะ..
โดย: TaKaToN^^ วันที่: 10 กรกฎาคม 2553 เวลา:8:55:04 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

My-Krittaya
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed

 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]