กันยายน 2555

 
 
 
 
 
 
1
3
4
5
6
7
8
9
11
13
14
16
17
18
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
 
 
All Blog
ร้ายพรางรัก : ภัสรสา



รายละเอียด


ตั้งแต่รับรู้ว่ามารดาของเธอต้องเดินออกจากบ้าน ‘เที่ยงในธรรม’ด้วยข้อกล่าวหาร้ายแรงและไร้ความผิด นิจคะนึงจึงสัญญาว่าเมื่อใดที่มีโอกาส เธอจะทวงหาความยุติธรรมนั้นคืน

โบราณว่าสิบปีแก้แค้นก็ยังไม่สาย แต่เธออดทนรอถึงยี่สิบปีเพื่อวันนี้ วันที่จะได้หวนกลับมาพบเพื่อนเก่าอย่าง ‘กรกานต์’อีกครั้งเพื่อเป็นประตูในการก้าวสู่บ้านที่ควรจะเป็นนิวาสสถานของแม่กับเธอ มากกว่าจะเป็นของแม่เขาที่เข้ามายึดครองตำแหน่งภรรยาคนใหม่ของพ่อแทนอย่างรวดเร็ว

แม้จุดประสงค์ในการปรากฏตัวของเธอจะมีเพียงเขาที่รู้จนทำให้ความสัมพันธ์ยาวนานระหว่างทั้งคู่ต้องขาดสะบั้น แต่เมื่อเธอไม่มีวันยอมล้มเลิกความตั้งใจ และเขาเองก็ไม่ยอมให้เธอมาทำร้ายครอบครัวเขาเช่นกันจึงต้องลงสนามพร้อมฟาดฟัน แม้ว่าการแข่งขันนั้นจะเดิมพันชีวิตที่เหลือของคนทั้งคู่ด้วยการแต่งงาน!!

ขอขอบคุณรายละเอียดจากแจ่มใสค่ะ





เพิ่มเติมค่ะ


นิจคะนึงกลับมาเมืองไทยอีกครั้งเพื่อต้องการสืบความจริงที่แม่ตัวเองที่ถูกใส่ร้ายว่าคบชู้ เธอจึงต้องหาทางเข้ามาครอบครัวเที่ยงในธรรม คนที่น่าสงสัยคือสุภานันและสุภาพรรณซึ่งเป็นแม่และป้าของกรกานต์ หรือพี่กานต์ที่นิจคะนึงรู้จักตั้งแต่ยังเด็กและได้ติดต่อผ่านทางจดหมายและอีเมล์เป็นเวลาถึง 20 ปี

เมื่อทราบว่าจะได้เจอนิจคะนึงอีกครั้งกรกานต์ก็ดีใจมาก เพราะประทับใจที่นิงคะนึงเป็นเด็กน่ารัก ซึ่งต่างจากกรแก้ว น้องสาวต่างบิดาของเขาที่เอาแต่ใจร้ายกาจ แต่พอทราบจุดประสงค์ที่แท้จริงของเธอว่าต้องการอะไร ความรู้สึกดีๆ จึงเปลี่ยนเป็นความหวาดระแวง กรกานต์เป็นคนที่รักแม่มากและก็ไม่เชื่อด้วยว่าแม่ที่แสนดีจะทำอย่างนั้น เขาจึงต้องปกป้องและไม่ยอมให้ใครมาทำร้าย ถึงแม้ว่าคนๆ นั้นคือนิจคะนึงผู้หญิงที่รู้สึกดีด้วย และพอไวทินพ่อเลี้ยงของกรกานต์และพ่อแท้ๆ ของนิจคะนึงรู้เธอคือลูก ก็อยากให้เข้ามาอยู่ด้วยกัน กับครอบครัว แต่ก็ยังไม่อยากเปิดเผยฐานะที่แท้จริงของนิจคะนึงให้ใครรู้ เพราะแน่ใจว่าจะมีเรื่องยุ่งยากตามมา กรกานต์ในฐานะลูกเลี้ยงจึงเสนอตัวแต่งงานกับนิจคะนึงเพื่อเธอให้มาอยู่ใกล้ๆ จะได้คอยจับตาดูได้ง่าย และนิจคะนึงก็ตอบรับเพื่อให้ได้เข้ามาอยู่ในบ้านและสืบความจริงว่าใครเป็นคนใส่ร้ายแม่ของเธอ


ความรู้สึกหลังอ่าน


เรื่องนี้เป็นแนวดราม่าโศกาอย่างที่คนเขียนบอกไว้ท้ายเล่มเลยค่ะ อ่านไปก็ลุ้นปนเครียดไปว่าอะไรจะดราม่าขนาดนั้น แต่ก็ชอบนะคะ เขียนฉากปะทะคารม ต่อปากต่อคำสนุกดีค่ะ และไม่ค่อยเห็นนางเอกที่เป็นฝ่ายรุกกล้าได้กล้าเสียจนพระเอกเหวอไปหลายทีอย่างนี้เท่าไหร่ อืม...แต่พอพระเอกตั้งหลักได้ก็สวนกลับทันควันเหมือนกันนะ ทั้งคู่แรงมาก็แรงกลับไม่มีใครยอมใครสนุกใช้ได้ทีเดียว แถมยังมีฉากน่ารักๆ แทรกอยู่บ้าง ถึงจะน้อยแต่พออ่านแล้วก็รู้เลยว่านี่แหละความเฮฮาแบบภัสรสา


ฉากสะเทือนอารมณ์ก็ทำได้น่าสงสาร ตอนแรกนึกว่าจะได้อ่านชีวิตรันทดของนางเอกที่พอทราบว่าแม่ถูกใส่ร้าย ก็อดทนเก็บความแค้นมาตามหาความจริง แต่กลับกลายเป็นว่าอ่านไปอ่านมาคนที่น่าสงสารที่สุดคือพระเอกซะงั้น คือแทบจะไม่เห็นความสุขในชีวิตเขาเลย มีเรื่องให้เจ็บปวดตลอด ทั้งที่ครอบครัวพ่อเลี้ยงก็เอ็นดูยิ่งกว่าหลานในไส้ แต่กลับเป็นน้องและป้าแท้ๆ ของเขาที่คอยกดหัวตอกย้ำตลอดว่าเขาไม่ใช่คนในครอบครัว แล้วยังมาเจอเรื่องที่นางเอกเข้ามาเพื่อสืบความจริง ทำให้เขาหวาดระแวงและเสียดายความสัมพันธ์ ควานรู้สึกดีๆ ที่เคยมียาวนาน ยังไม่พอ ยังมาสูญเสียคนที่รักจากไปทีละคนๆ อีก(เป็นเจ้าภาพงานไม่รู้กี่คนแล้วเนี่ย) กว่าจะมีความสุขก็บอบช้ำมากมายค่ะ


แต่อันนี้ดีอย่าง คือตอนแรกเข้าใจว่านางเอกต้องการกลับมาแก้แค้นทำลายล้างครอบครัวของพ่อ แต่ที่จริงแล้วนางเอกแค่อยากทราบว่าใครคือคนที่วางแผนใส่ร้ายแม่ก็เท่านั่นเอง และสุดท้ายก็ยอมปลดความแค้นเพื่อจะได้มีความสุขในอนาคต ต่างจากเรื่องอื่นที่แค้นแบบไม่ลืมหูลืมตา มารู้สึกอีกทีก็เสียคนที่รักไปแล้ว


ส่วนตัวร้ายไม่ได้หักมุมมากจากที่คิด(เย้ๆ) แต่ก็เพิ่มคนที่คิดไม่ถึงมาอีกคน(แป่ว!) แต่ที่สะดุดใจคือรวบรัดตอนท้ายและจุดจบของคนร้ายมากค่ะ เหมือนทำให้ให้ลุ้นตั้งแต่ต้น แต่พอมาท้ายเรื่องก็หักเอากับคนร้ายซะงั้น โหดไปหน่อย อยากให้จบก็จบ คนร้ายไม่มีโอกาสได้แก้ตัวเลย


แต่ก็สรุปว่าอ่านสนุกใช้ได้เลยค่ะ ถึงคนเขียนจะบอกว่าไม่เชี่ยวชาญ แต่เราว่าทำได้ดีทีเดียว ให้ผ่านค่ะ^^



Create Date : 15 กันยายน 2555
Last Update : 15 กันยายน 2555 23:19:55 น.
Counter : 2339 Pageviews.

8 comments
  
ความเฮฮาเป็นเอกลักษณ์ของคนเขียนไปแล้ว บางทีเขียนแนวอื่น ก็ยังอดไม่ได้
โดย: ~:พุดน้ำบุศย์:~ วันที่: 16 กันยายน 2555 เวลา:9:00:48 น.
  
เรื่องนี้ยังไม่ได้อ่าน
โดย: หัวใจสีชมพู วันที่: 16 กันยายน 2555 เวลา:11:25:35 น.
  
ยังไม่ได้อ่านค่ะเล่มนี้ ยังไม่ได้สอยอีกต่างหาก
โดย: หวานเย็นผสมโซดา วันที่: 16 กันยายน 2555 เวลา:12:53:06 น.
  
ช่วงนี้พยายามขุดมาอ่านเยอะๆ ค่ะ อยากลดกองดอง

(เตรียมพื้นที่ให้กองใหม่)
โดย: สารพัดช่าง วันที่: 16 กันยายน 2555 เวลา:18:01:06 น.
  
ไปร้านหนังสือทีไรก็หยิบแล้ววาง หยิบแล้ววางมาหลายครั้งแล้วค่ะ
เคยประทับใจกับพรายอำพรางและกลซ่อนใจมาแล้ว แต่เล่มนี้อ่านปกหลังแล้วเห็นว่าเป็นแนวแค้นๆเลยไม่มั่นใจ หยิบวางตลอด
โดย: Aneem IP: 223.205.185.179 วันที่: 16 กันยายน 2555 เวลา:20:30:39 น.
  
^
^
เริ่มสนใจกลซ่อนรักแล้วค่ะ ได้ยินมาหลายเสียง แต่คงต้องไปรื้อพรายอำพรางมาอ่านคร่าวๆ ก่อน จำไม่ค่่อยได้แล้วอ่ะค่ะ ว่าใครเป็นใคร
โดย: สารพัดช่าง วันที่: 19 กันยายน 2555 เวลา:3:14:58 น.
  
ขอบคุณที่เลือกหยิบร้ายพรางรักมาอ่านนะคะ

แอบเม้าท์ มีนักอ่านบอกหลายคนเลยค่ะ ว่าสุดท้ายคนที่น่าสงสารที่สุดในเรื่องคือพี่กานต์ เพราะโดนกระทำตลอด ><

แต่คนเขียนคิดไปถึงแม่พี่กานต์ค่ะ เพราะคิดว่าตัวเองกล้าเขียนเรื่องพี่กานต์ แต่ไม่กล้าเขียนเรื่องแม่ของพี่กานต์ในตอนเกิดเรื่องแน่ แง ดราม่าเกิน

ดีใจที่ให้ผ่านกับเรื่องนี้นะคะ ถ้าได้อ่านกลซ่อนใจแล้วเป็นยังไง ก็บอกกล่าวกันได้เลยนะคะ ยินดีค่ะ
โดย: ภัสรสา (สายลมโชยเอื่อย ) วันที่: 19 กันยายน 2555 เวลา:19:04:40 น.
  
^
^
อืม...จริงด้วยค่ะ แม่พี่กานต์น่าสงสารที่สุดจริงๆ ด้วย
พี่กานต์ยังพอได้ระบายออกมาบ้าง แต่แม่พี่กานต์นี่ได้แต่เก็บไว้ในใจนะคะ ล้ำลึกๆ


ปล.อ่านความเห็นที่ 6 ของตัวเอง โอ้ย!...พิมพ์ชื่อนิยายผิดได้ไงเนี่ยต้องเป็นกลซ่อนใจ ขอโทษด้วยนะคะ ช่วงนี้มึนๆ
โดย: สารพัดช่าง วันที่: 20 กันยายน 2555 เวลา:14:00:43 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

BlogGang Popular Award#13



สารพัดช่าง
Location :
สมุทรปราการ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]



ไม่ค่อยมีสาระ แต่จริงใจนะจ๊ะ...จะบอกให้

บ้านนี้สร้างขึ้นเพื่อเขียนถึงนิยายที่ได้อ่าน เป็นที่บอกความรู้สึก ความคิดเห็น มีชอบบ้างไม่ชอบบ้าง มาจากความรู้สึกส่วนตัวล้วนๆ ไม่มีกฎเกณฑ์หรือใช้ทฤษฎ๊ใดๆ ตัดสิน คนที่หลงเข้ามาอ่านอย่าได้คิดมากค่ะ ^_^