เด็ก การเดินทาง และสนามฟุตบอล
Group Blog
 
 
เมษายน 2552
 
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930 
 
28 เมษายน 2552
 
All Blogs
 

มันเริ่มต้นง่ายๆ อย่างนี้เหรอ?


ผมแอบสงสัยเล็กๆ ในใจ
จากที่เคยต้องออกไปหางานเข้าบริษัทโน่น
ออกโรงงานนี้ เดินชนความผิดหวังจนหัวทิ่มหัวตำครั้งแล้วครั้งเล่า
ก็ยังไม่มีวี่แววจะได้งานสักที
แต่วันดีคืนดีงานก็วิ่งเข้ามาชนเราเองง่ายๆ

โชคชะตาอาจกำลังเล่นตลกให้คนบนฟ้าดูอยู่ก็ได้
แต่เชื่อเถอะ ‘ความง่าย’ ก็มีราคาของ ‘ความยาก’
ที่ต้องจ่ายเหมือนกัน

หลังจากแม่แนะนำผมให้รู้จัก พี่ฮัน กัปตันเรือเพื่อนบ้าน
ซอยเดียวกันที่อยู่ถัดไป 3 หลังนับจากบ้านของเราเป็นที่เรียบร้อย
ขบวนการเตรียมเอกสารจำเป็นต่างๆ ในการสมัครงานก็ค่อยๆ
ดำเนินไปเป็นลำดับขั้นตอน ประกอบด้วย การทำหนังสือเดินทาง (Passport) การทำหนังสือรับรองการฉีดวัคซีนป้องกันโรคติดต่อระหว่างประเทศ และที่สำคัญที่สุด การทำหนังสือคนประจำเรือ
หรือ Seaman Book ซึ่งเป็นเสมือนวีซ่าในการผ่านเข้าออก
ประเทศต่างๆ ได้ทั่วโลก
ส่วนรายละเอียดการทำเอกสารต่างๆ นั้น สำหรับคุณผู้อ่านที่สนใจ
ผมคงยกหน้าที่นี้ให้ปรึกษากรมเจ้าท่า หรือศูนย์ฝึกพาณิชย์นาวี
ได้ตามอัธยาศัย

เมื่อมีเอกสารทุกอย่างพร้อมรบ พี่ฮันจึงแนะนำผมเข้าไปสมัครงาน
ในบริษัทเดินเรือที่เขาทำงานอยู่ ขั้นตอนก็ง่ายดายเพียงกรอก
ใบสมัครระบุตำแหน่งบริกร ซึ่งถือเป็นตำแหน่งเล็กที่สุด
ประจำเรือเดินสมุทร และรอทางบริษัทเรียกตัว

ไม่นานเกินรอ ทางบริษัทก็ติดต่อให้ผมเข้าไปอบรม
เพื่อชี้แจงกฎระเบียบต่างๆ ทำสัญญาว่าจ้างและนัดวันลงเรือ

สำหรับผมนักศึกษาจบใหม่ จากคณะวิทยาศาสตร์
นับได้ว่าความรู้สาขาอาชีพบนเรือเช่นนี้มีค่าเท่ากับศูนย์
มิพักต้องเอ่ยถึงประสบการณ์ใดๆ
ฉะนั้น ใบปริญญาและเกรดเฉลี่ย 3 กว่าๆ ของผม
จึงเหมาะอย่างยิ่งจะถูกพับเก็บใส่ลิ้นชักให้ดี
มีลูกเหม็นกันแมลงสาบแทะไว้ด้วย
เพราะลำพังงานบริกรคงไม่ใช่เรื่องยากสำหรับผม
กระทั่งความอดทนผมก็มั่นใจว่าตัวเองมีมากพอ
แต่สิ่งที่ยากที่สุดตอนนั้นก็คือ ความคิด
ความคิดที่ทำให้เรายึดติดว่า ‘ตัวเองจบสูง’
(สูง หมายถึงระดับการศึกษา ไม่ใช่ระดับชั้นของอาคารเรียน)
สมควรทำงานสบายรายได้ดี มีเกียรติ

มันทำให้ผมนึกถึงคำนี้ ‘ตัวกู - ของกู’ ในหนังสือ
‘คู่มือมนุษย์’ ของหลวงพ่อพุทธทาสอย่างเสียมิได้
ให้ตายเถอะ! นี่ใช่ไหมที่เขาเรียกว่า อัตตา
แล้วเรื่องอะไรผมต้องแบกมันไว้เป็นภาระด้วยเล่า
ผมจึงทำตามที่หลวงพ่อสอน วางมันลงในลิ้นชักนั่นแหละ

และตอนนี้ทฤษฎีในตำราดูเหมือนจะมีค่า
น้อยกว่าประสบการณ์ของพี่ๆ ที่นั่งข้างๆ ผมในห้องอบรมของบริษัท
ซึ่งนับเป็นการช่วยเปิดหูเปิดตาให้ผมรู้จักคำว่า ซีแมน
หรือคนประจำเรือ ได้ดีขึ้นอีกมาก

เกือบทุกคนในวันอบรม (ยกเว้นผมคนเดียว)
ล้วนมีประสบการณ์ทำงานเรืออย่างช่ำชอง 2 เที่ยวบ้าง 3 เที่ยวบ้าง
จนถึง 20 กว่าเที่ยว เที่ยวหนึ่ง ก็หมายถึงการทำสัญญาว่าจ้าง
นาน 11 เดือน สำหรับลูกเรือ (เช่น สรั่ง, นายท้ายเรือ, กะลาสี,
ช่างกลห้องเครื่อง, ฟิตเตอร์, ผู้ช่วยช่างไฟฟ้า, กุ๊ก, บริกร ฯลฯ)
แต่สำหรับออฟฟิซเซอร์ หรือนายประจำเรือ (เช่น ต้นเรือ, ต้นหน,
ต้นกล, รองต้นกล ฯลฯ) จะมีสัญญาว่าจ้างสั้นกว่าเพียง 6 เดือนเท่านั้น

เป็นอันว่าพวกที่มาอบรมในวันนั้นทั้งหมด 23 คน
คือใครบ้างก็ยังไม่รู้ แต่สิ่งที่แน่นอนคือ
เราต้องอยู่ร่วมหัวจมท้ายกันอย่างน้อยก็เกือบปี!

สีหน้าผมคงบ่งบอกอาการตื่นเต้นชัดเจน
พี่หุ่นเจ้าเนื้อ ท่าทางใจดีนั่งใกล้ผมคนหนึ่งจึงถามว่า
“น้องเพิ่งเคยลงเรือเหรอ?” เสียงพี่ฟังใจดีไม่แพ้ท่าทาง
จนผมรู้สึกอุ่นใจขึ้นมาบ้าง

“ครับ มาเป็นบริกร” ผมตอบพร้อมแนะนำตัวเอง

“อ๋อ! บ๋อยเหรอ... พี่ชื่ออ๊อด”
พี่อ๊อดบอกชื่อตำแหน่งงานของผมอย่างเป็นทางการอีกครั้งให้ทราบ

จากนั้นเรานั่งคุยกันอีกพักใหญ่ โดยมีผมเป็นฝ่ายซักอยู่ข้างเดียว
สารพัดคำถามอยากรู้อยากเห็น ระดมยิงเข้าใส่ พี่อ๊อดเป็นพัลวัน
ก่อนผู้จัดการฝ่ายคนประจำเรือ จะเข้ามาช่วยชีวิตแกได้ทันท่วงที
เพื่อชี้แจงรายละเอียดของการทำงานบนเรือ กฎระเบียบ ข้อห้าม
ข้อควรปฏิบัติ รายได้ สวัสดิการต่างๆ และที่ลืมไม่ได้คือ
กำหนดวันเดินทางไปลงเรือที่จอดทิ้งสมอรอ ณ เมืองท่าสิงคโปร์

หลังจบการอบรมในช่วงสั้นๆ เป็นอันว่าเราจะกลับมาพบกันอีกครั้ง
ในวันดีเดย์ 26 กันยายน ซึ่งเป็นวันที่ผมคงจะมีกระสุนคำถามอีก
หลายร้อยหลายพันนัด สำหรับยิงเข้าใส่พี่อ๊อดและทุกคน
บนเรือเดินสมุทรลำนั้น

แล้วเจอกัน คนประจำเรือ!




 

Create Date : 28 เมษายน 2552
3 comments
Last Update : 30 เมษายน 2552 17:24:39 น.
Counter : 464 Pageviews.

 

ยินดีกับงานใหม่ด้วยค่ะ..ไม่ว่าจะทำอะไร ขอให้ทำให้ดีที่สุด และรักที่จะทำก็โอเคแล้วค่ะ..มีความสุขกับการเตรียมตัวทำงานนะค่ะ

 

โดย: พี่อันดา (ทบทวน ) 28 เมษายน 2552 17:59:28 น.  

 

เป็นประสบการณ์สายงานที่ยังไม่เคยมีใครในบล็อกบันทึกไว้ค่ะ(คิดว่านะ)น่าสนใจมากๆแล้วจะติดตามอ่านต่อไปนะคะ

 

โดย: ปูขาเก เซมารู 29 เมษายน 2552 19:03:45 น.  

 

เป็นประสบการณ์ที่น่าสนุกค่ะ ขอตามลงเรือไปบ้างนะค่ะ

 

โดย: wngwbnsn IP: 61.7.186.95 2 พฤษภาคม 2552 17:30:51 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


มาเดะ
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add มาเดะ's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.