เด็ก การเดินทาง และสนามฟุตบอล
Group Blog
 
 
พฤษภาคม 2552
 
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31 
 
2 พฤษภาคม 2552
 
All Blogs
 

อะเมซอน บอกข้าเถิด ใครประเสริฐที่สุดในปฐพี

‘จากแหลมมาทู่’
ผมหมายถึงจากแหลมกู๊ดโฮปที่เราอยู่เมื่อเกือบ 20 วันก่อน
สู่ปากทางเข้าแม่น้ำสายโด่งดังที่สุดสายหนึ่งของโลก
ทางตอนเหนือฝั่งตะวันออกของบราซิล
บริเวณชายฝั่งก่อนถึงเมืองเบเลมในรัฐอะเมโซนาส 145 กิโลเมตร

'แม่น้ำอะเมซอน'

แม่น้ำที่มีความยาวมากที่สุดในโลกถึง 6,750 กิโลเมตร
(ตามวิธีการคำนวณระบบใหม่ล่าสุดปี 2001 ของเนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก มากกว่า แม่น้ำไนล์ ในทวีปแอฟริกาซึ่งเป็นอดีต
แม่น้ำสายยาวอันดับหนึ่ง) มีแม่น้ำสาขาราว 1,100 สาย
ไหลมาบรรจบรวมกันทั้งจากในบราซิล โบลิเวีย เวเนซูเอลา
โคลัมเบีย เอกวาดอร์ และเปรู
ทำให้อะเมซอนมีปริมาณน้ำจืดไหลลงสู่ทะเล
(มหาสมุทรแอตแลนติก) มากที่สุดในโลกถึงกว่า
300,000 ลูกบาศก์เมตรต่อวินาที
หรือคิดเป็นปริมาณน้ำจืด 1 ใน 5 ของโลก

จากต้นน้ำบนเทือกเขาแอนดีสของเปรู
ไหลพาดผ่านตอนเหนือของบราซิลไปสุดทางตะวันออกลงสู่มหาสมุทรแอตแลนติกนอกชายฝั่งเกาะมาลาโจ
ณ จุดที่เรือของเราจอดอยู่ขณะนี้ เพื่อรอรับ pilot หรือนำร่อง
เจ้าหน้าที่นำเรือเข้าออกร่องน้ำประจำท้องถิ่นนั้นๆ

แม้กัปตันทุกคนจะสามารถนำเรือข้ามผ่านทะเลเปิด
ทั่วทุกมุมโลกมาได้ แต่เมื่อถึงคราวต้องเข้าร่องน้ำของเมืองท่าต่างๆ
จำเป็นอย่างยิ่งต้องมีผู้ชำนาญทางท้องถิ่นช่วยในการนำเรือเพื่อความปลอดภัยสูงสุด

หลังจากกระเด้งกระดอนรอนแรมกลางทะเลมาเดือนกว่า
ผมกำลังจะได้เปลี่ยนบรรยากาศลองสัมผัสกลิ่นอายธรรมชาติ
ของป่าฝนผืนใหญ่ ที่มีเนื้อที่ใหญ่กว่าประเทศไทยถึง 14 เท่า
แหล่งรวมที่สุดด้านต่างๆ ไว้มากมาย ทั้งพืชพรรณ สัตว์ป่า
และเชื้อชาติผู้คน

เรือยนต์เล็กวิ่งเข้าเทียบกราบซ้ายเรือใหญ่
ส่งนำร่องหนุ่มชาวบราซิเลี่ยน 2 นาย
ไต่บันไดลิงข้างเรือในระดับความสูงน้องๆ
ตึก 2 ชั้นขึ้นมาสู่ดาดฟ้า ก่อนทั้งคู่จะเดินอย่างสง่าขึ้นมาหมดสภาพด้วยอาการหอบแฮ่กบนสะพานเดินเรือ
ต่อหน้ากัปตันและนายท้าย
เพื่อเป็นเสมือนสัญญาณให้เครื่องจักรเดินหน้าเต็มตัว
พาเราเข้าสู่อ้อมกอดของอะเมซอนได้

จำนวนนำร่องครั้งนี้ มากกว่าครั้งเข้าออกร่องน้ำที่
สิงคโปร์และเดอร์บันอยู่ 1 คน ยืนยันถึงความพิเศษ
ของร่องน้ำอะเมซอนว่ายาวไกลและต้องใช้เวลาเดินทาง
นานเกือบ 3 วันกว่าจะถึง มาเนาส์ นครหลวงใจกลางผืนป่า
ที่ถูกตีตราว่ามีความหลากหลายทางธรรมชาติมากที่สุดในโลก

ปกติร่องน้ำทั่วไปจะใช้นำร่องเพียงคนเดียวต่อการ นำเรือ 1 ลำ
แต่สำหรับที่นี่ต้องมีถึง 2 คน เพื่อคอยผลัดเปลี่ยนกันนำเรือ
คนละ 8 ชั่วโมงตลอดวันตลอดคืน

ผืนน้ำสีน้ำตาลขุ่นโคลนเบื้องล่าง
คล้ายสีลำน้ำเจ้าพระยาที่ผมคุ้นเคย แสงแดดยามสายของวัน
ไม่ได้ทำให้บรรยากาศร่มรื่นของป่าเขตร้อนชื้นลดลงเลย

ริมฝั่งทั้งสองฟาก บางช่วงเป็นเนินดินสลับกับทิวไม้ใหญ่หนาทึบ
คลอโรฟิลล์เข้มของใบไม้ สอดรับกับความสูงต่ำของลำต้น
หลากชนิด ช่วยขับเน้นภาพชีวิตสีเขียวเบื้องหน้า
ให้กลายเป็นปฏิมากรรมธรรมชาติงดงามยิ่ง

อาการภูมิแพ้อากาศของผม เมื่อครั้งอาศัยอยู่ในกรุงมหานคร
แห่งเทพและฝุ่นควันหายไปสิ้น
แต่อาการใหม่ ภูมิแพ้ธรรมชาติ กลับกำเริบเสิบสาน
ทำให้ร่างกายหลั่งสารเอนโดรฟินออกมา
กระตุ้นความสุขให้ฟุ้งซ่านอยู่ในอาการโคม่าขณะนี้

ผมยืนสูดกลิ่นอะเมซอนจนชุ่มปอด
พร้อมกับรูจมูกอีกหลายคู่อยู่ท้ายเรือ
ลำน้ำคดเคี้ยวเดี๋ยวแคบเดี๋ยวกว้าง
ยังคงนำผมสู่ความฟุ้งซ่านอย่างต่อเนื่อง
เหมือนเวลานี้ มีเพียงผมเท่านั้นกำลังล่องเรื่อย
ในแม่น้ำแห่งความฝันที่ไม่มีวันสิ้นสุด
อยู่บนเรือยอร์ชมูลค่ากว่าร้อยล้าน
อิ่มเอมความสุขจนสุดพรรณนา

แล้วสายตาของผมก็เหลือบเห็นมือใครบางคนไหวๆ
อยู่บนเนินริมฝั่ง ผมรีบทำลายวิมานในอากาศทิ้ง
กลับเข้าสู่โลกความจริงทันที ตอนนี้พวกเราต่างโบกมือหย็อยๆ
พร้อมส่งเสียง “Hello” กันจ้าละหวั่น
ทักทายตอบหนุ่มน้อยกับพ่อของเขา
(ผมเดาว่าชายตัวโตกว่าน่าจะเป็นบุพการีของชายตัวเล็ก)
เหมือนคนไม่เคยเจอสิ่งมีชีวิตแบบตัวเองมาก่อน

นานหลายชั่วโมงแล้ว ที่เรือล่องมาโดยเราไม่เห็นบ้านเรือน
หรือผู้คนริมน้ำ บางทีอาจมีหมู่บ้านตั้งอยู่ลึกเข้าไปจากแนวฝั่ง
และชาวบ้านกำลังหาของป่ายังชีพอยู่ก็ได้ (อันนี้ผมก็เดา)

เพราะผืนป่าแห่งนี้ มีชนพื้นเมืองอินเดียแดงหลายสิบเผ่าอาศัยอยู่
และภายในป่าอะเมซอนก็อุดมสมบูรณ์ด้วยพันธุ์พืชกว่าหมื่นชนิด
หนึ่งในห้าของนกที่พบทั่วโลกก็อยู่ในเขตป่าฝนแห่งนี้
คงไม่แปลกหากจะบอกว่าที่นี่ยังเป็นแหล่งอาศัยของแมลง
กว่า 2 ล้านสปีชีส์มากที่สุดในโลก ไม่นับสัตว์ป่าต่างๆ
อีกกว่า 2,000 ชนิด

ภาพจำคุ้นหูคุ้นตาคุ้นอารมณ์อีกอย่างของป่าอะเมซอน
ซึ่งฮอลลีวู้ดเสี้ยมสอนเราก็คือ ความดุร้ายของงูยักษ์ 'อนาคอนด้า'
ตัวใหญ่ยาวราวขบวนรถไฟ พร้อมจู่โจมสังหารเหยื่อที่หลงเข้ามา

ความจริงไม่ว่างูอนาคอนด้า หรืองูดินตัวเท่านิ้วก้อย
กระทั่งสัตว์ป่าใหญ่น้อยทั้งหลาย ต่างก็มีนิสัยรักสงบเป็นพื้นฐาน
ไม่ชอบเกะกะระรานใคร ยกเว้นถูกศัตรูบุกรุกทำร้าย
สัญชาตญาณเอาตัวรอดจึงต้องป้องกันตัว
ภาพความโหดร้ายป่าเถื่อนของสัตว์ป่า
จึงเทียบไม่ได้เลยกับของมนุษย์
ผู้มักอ้างความชอบธรรมว่า

“ฉันเป็นสัตว์ประเสริฐ ส่วนแกมันแค่เดรัจฉาน
ฉันจึงมีสิทธิ์รุกรานด้วยการทำลายป่า บ้านของพวกแกไง
รู้ไว้ซะเจ้าสัตว์หน้าโง่!”

บรรยากาศกลางป่าฝนยังคงเย็นชื่นใจ
แวบหนึ่งผมมองเห็นท่อนไม้ขนาดยาวเท่าตัวลอยอยู่ท้ายเรือ
ผมกล้ายืนยันว่ามันไม่ใช่เศษซากป่าไม้
จากการทำลายของมนุษย์สัตว์ผู้ประเสริฐคนใด
เพราะมันกระดุกกระดิกได้
ใช่! เจ้าขอนลอยท่อนนี้ แท้จริงก็คือ จระเข้
มันไม่ใช่นักล่าหน้าแหลมตัวใหญ่ที่สุดเท่าที่ผมเคยเห็น
แต่ผมหวังว่ามันจะมีโอกาสได้เป็นจระเข้ตัวใหญ่ที่สุด
อีกตัวหนึ่งในเขตป่าฝนผืนนี้
โดยไม่ถูกสัตว์ประเสริฐนิสัยไม่ดีคนใดจับไปถลกหนังเสียก่อน

โชคดีเถอะเจ้าสัตว์เดรัจฉาน
‘เพื่อนผู้ประเสริฐที่สุด’ ของป่าอะเมซอน




 

Create Date : 02 พฤษภาคม 2552
2 comments
Last Update : 2 พฤษภาคม 2552 10:59:17 น.
Counter : 335 Pageviews.

 

ใครจะคิดว่าวันหนึ่งคุณได้เข้าไปสัมผัสกับหลายฉากของหนังดังอย่างฮอลีวู๊ด

 

โดย: wngwbnsn IP: 61.7.186.95 2 พฤษภาคม 2552 18:17:58 น.  

 

ไม่มีรูปภาพมาไห้ดู

 

โดย: ป็อบเด็กเทพ IP: 118.175.243.96 24 กรกฎาคม 2552 15:20:16 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


มาเดะ
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add มาเดะ's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.