Group Blog
 
 
กรกฏาคม 2554
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31 
 
20 กรกฏาคม 2554
 
All Blogs
 
บ่น ๆๆ

สวัสดีจ้า

หายไปเลย 555+ ช่วงนี้ชีวิตเราก็วุ่นวายได้ใจดีอ่ะนะ วัน ๆ ก็ตื่นนอน กินข้าว ไปทำงาน กลับบ้าน ล้างหน้า นอน เป็นวัฏจักรที่น่ากลัวมาก แต่ก็สนุกดี เป็นอะไรที่ไม่ได้สัมผัสตอนอยู่เมืองไทย ^_^ ที่โหด ๆ เลยก็ช่วงอาทิตย์ก่อน ทำงานวันละ 12 ชั่วโมงติดกันเกือบอาทิตย์เพราะเป็นช่วง sprink break ของที่นี่ เรียกได้ว่าทำงานจนไม่สบาย เหอ เหอ แถมมีวันหยุดแค่วันเดียว นอนตายทั้งวัน -_- อาทิตย์นี้ค่อยดีหน่อย ^_^ ได้ dayoffs มาสองวัน วันนี้กับพรุ่งนี้ เย้ >_<

เล่าอะไรดีล่ะ ที่ผ่านมาเรื่องก็เยอะแยะมากมายเต็มไปหมด เอาเป็นว่าสบายดี ยังมีลมหายใจ ใช้รถบัสเป็นแล้วแม้ว่าจะหลงทางอยู่บ่อย ๆ 555+ ถามว่ามีเพื่อนมั้ย? จะเรียกว่าเพื่อนก็ไม่ได้ เพราะเป็นเพื่อนร่วมงาน เค้าก็ไม่ได้มาจริงจังอะไรกับเรา บางคนก็ดี บางคนก็ไม่ดี คนที่หาทางเอาเปรียบเราได้ก็เอาเปรียบ อันนี้ก็ต้องหาทางปกป้องตัวเองกันไป

ตอนนี้กำลังคิดกำหนดบินจากเวกัส กะว่าจะออกจากเวกัสวันที่ 30 เดือนนี้ล่ะ ถ้าทุนพอก็อาจจะแวะไปแอลเอก่อน ถ้าไม่พอก็คงให้อิเห็ดพาเที่ยวเท็กซัส เพราะไม่ต้องจ่ายค่าอะไรเลยนอกจากค่าช็อป กร๊ากกกก คิดอยู่ว่าถ้าเที่ยวสามอาทิตย์เยอะไปมั้ยเพราะถ้าทำงานต่อก็ได้เงินเพิ่มอีกราว ๆ หมื่นกว่าบาท แต่เห็ดบอกมันยัวร์เวเคชั่นนะ จะทำงานอย่างเดียวเหรอ เพราะว่าพอทำงานก็แค่ทำงาน กลับบ้าน นอน วงจรอุบาทว์ คิดไปคิดมา - - เออ ก็จริง ก็เลยคิดว่ากำหนดบินออกจากเวกัสคงเป็นวันที่ 30 นี้ล่ะ ส่วนจะไปแอลเอมั้ยคงต้องดูเงินตัวเองก่อนว่าก่อนออกจากงานจะมีทั้งหมดเท่าไหร่+ตารางงานเพื่อน เพราะเค้าก็มีงานมีการทำ ไม่ได้ว่างงานแบบเรา 555+

เฮ้อ เวลานี่มันผ่านไปไวจังนะ ไม่ใช่ว่าไม่คิดถึงเมืองไทยนะ แต่พอคิดว่าเดี๋ยวจะต้องไปแล้วก็แอบใจหายเล็ก ๆ ล่ะ

เครื่องแบบกับการทำงานวันแรก อิอิ





จำได้แม่นเลย วันแรกไปทำงานที่ Premium Outlet Mall เครื่องแบบของที่นี่เค้าบังคับว่าต้องใส่กางเกงสีเบจหรือกากีกับเสื้อสีขาว -.- เราก็ล่อซะเต็มยศ เรียบร้อยซะไม่มีอ่ะ (ที่ใส่เสื้อโปโลเพราะเพิ่งมารู้ตอนหลังว่าใส่เสื้ออะไรก็ได้ ขอแค่ให้เป็นสีขาว ฮ่วย ทำตูเสียเวลาเดินร่อนยูเนี่ยนมอลล์หาเสื้อโปโลตั้งนาน T^T)

ยังยิ้มได้เพราะยังไม่รู้ว่าต้องเจอกับอะไรบ้าง 555+





หนึ่งในเรื่องดีของการมาอยู่ที่นี่คือ...

เรา...

ทำ...

กับ...

ข้าว...

เป็น...

แล้วววววววววววว!!!



55555+ แหม เอาซะลุ้น คนที่รู้จักเราจะรู้ว่าเรามาแสวงหาความลำบากเพราะอยู่เมืองไทยเราสบายมาก ไม่เคยต้องทำอะไรเลย ยกเว้นซักกางเกงในเอง น้องอ้อมพัฒนาแล้วนะคะขอโบก ปีก่อนตอนไป Galveston หุงข้าวยังไม่เป็นเลย (เหลือเชื่อเนอะ) -_- แต่ปีนี้... มาดูกันว่าเราทำไรกินมั่ง

ผ่างงงงง!!!



มันคือพริกน้ำปลา...ไว้กินกับไข่ต้ม ง่ายไปมั้ย? 555+ ง่ายแต่อร่อยนะ กินแล้วคิดถึงแม่



ตามมาด้วยหมูผัดกระเทียมพริกไทย ที่หน้าตาประหลาด ๆ หน่อยเพราะอันนี้คือตอนที่หัดทำครั้งแรกเลย ตอนที่ทำยังไม่มีกระเทียมด้วย ใช้กระเทียมผง -.-





และหมูผัดบล็อคโคลี่ ฮี่ ฮี่~ ไม่มีกระเทียมเช่นกัน 555+





กุ้งผัดบล็อคโคลี่ จริง ๆ แล้วไอ้ข้างบนกับข้างล่างไม่ต่างกันเลย - - เพียงแค่อันนี้ใช้กระเทียมจริง ๆ ทำ อร่อยเหาะค้าบ





เมนูที่ไอ้ชุบเห็นใน facebook แล้วโพสว่า "เชดด ยอดมากกก"



ขอโทษนะคะ ถึงจะอยู่ห่างกันครึ่งโลกแต่ไม่เคยลืมอาหารอีสาน แบกข้าวคั่วข้ามโลก ถ้าที่นี่มีครกคงพกปลาร้ามาตำส้มตำปูปลาร้ากินด้วยอ่ะนะ 555+ (แต่คงโดนยึดปลาร้าไปก่อน T^T)



และตามด้วยผัดไม้กวาด ไม่มีตับในตู้เย็น ผัดกับหมูเอา -.-



อร่อยดี (เข้าข้างตัวเอง 555+)



เปรียบเทียบกันระหว่างรูปข้างบนกับรูปด้านล่างนี้ เพิ่งถ่ายเมื่อราว ๆ อาทิตย์ก่อน ก่อนไปทำงาน (ทำงานที่โรงแรมไม่ fix เครื่องแบบ ใส่เสื้ออะไรก็ได้กับกางเกงสีดำ) และที่สำคัญน้ำหนักยังไม่ขึ้น! 5555555555555555+



แอบมีพุงเล็ก ๆ... ช่วยไม่ได้จริง ๆ เพราะบางทีก็ขี้เกียจทำกับข้าวไปกินเอง จะซื้อกินก็แพง ก็เลยไปกิน McDonalds แล้วก็นะ ตามที่เห็น -_- เหอ เหอ ช่วงนี้ต้องหยุดละ น่ากลัวเกิน T_T





ไม่รู้ทำไมเวลาถ่ายรูปถึงชอบทำหน้าตาประหลาด ๆ กร๊ากกกก





อยากบอกว่าทำกับข้าวกินเองมันช่วยประหยัดเงินจริง ๆ น้า เมื่อวานนี้เราลองคำนวนดู สิบวันก่อน เราใช้เงินไปแค่ประมานเก้าสิบกว่าดอลล์ ตกวันละเก้าดอลล์กว่า ประหยัดจนไม่รู้จะประหยัดยังไงละเพราะกลัวไม่มีเงินเที่ยว ไม่อยากใช้บัตรที่เมืองไทย เพราะงั้นอยู่นี่เราก็เลยทำกินเองตลอด นาน ๆ ถึงจะซื้อกินทีเพราะมันแพง บางทีก็ต้องยอมเพราะเบื่อทำกับข้าวกินเอง บางทีก็ไม่ได้อยากกินแต่มีคนเลี้ยง กร๊ากกก เราเองก็ยังทำกับข้าวไม่ค่อยเก่ง ทำอะไรไม่ได้มากมันก็วน ๆ ไป วน ๆ มาอยู่แค่ไม่กี่อย่าง อีกอย่างเราไม่ได้อยู่ใกล้ Walmart ด้วย ไปได้แค่เอเชี่ยนมาร์เก็ตที่อยู่ตรงหน้าบ้าน มันก็เป็นแค่มาร์เก็ตเล็ก ๆ ที่แม้แต่น้ำส้มยังไม่มี T^T แย่เนอะ

บ่น ๆๆ แง่มมมม ไปแล้วจ้า เจอกันใหม่เอนทรี่หน้า บ๊ะบุยยยยย

ปูลู. รูปใหญ่ไปเนอะ ขออภัย ขี้เกียจปรับแล้ววว




4 may 2011


Create Date : 20 กรกฎาคม 2554
Last Update : 20 กรกฎาคม 2554 20:54:30 น. 2 comments
Counter : 1612 Pageviews.

 
เห็นแล้วหิวค่ะ 5555


โดย: mmm IP: 49.48.221.183 วันที่: 20 กรกฎาคม 2554 เวลา:21:18:33 น.  

 
โอ้.... น่าทานมากครับ


โดย: Don't try this at home. วันที่: 21 กรกฎาคม 2554 เวลา:0:26:59 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

MsRoseQuartz
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 37 คน [?]




นักศึกษาจบใหม่ ฝันไว้ว่าวันนึงอยากจะไปทำงานบนเครื่องบินกับเค้าบ้าง เขียนนิยายรักหวานแหววให้เด็ก ๆ อ่านไปพลาง ๆ และหลงใหลในมนต์เสน่ห์ของเครื่องสำอางอย่างถอนตัวไม่ขึ้น!





There are no ugly women, only lazy ones :)






Created since June 22, 2011
Friends' blogs
[Add MsRoseQuartz's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.