Group Blog
 
 
กรกฏาคม 2554
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31 
 
19 กรกฏาคม 2554
 
All Blogs
 
First Day In Las Vegas

แทบไม่ได้นอนเลยเพราะไฟลท์บินเช้า ไปถึงโน่นหกโมงครึ่งแล้ว กว่าจะเช็คอินก็เจ็ดครึ่ง แล้วก็บ๊ายบายพ่อกับแม่ น้องดรีม น้องชุบ(?)และพี่วาว ขอบคุณมากที่มาส่ง อ่ะฮึก T^T

การบินครั้งนี้เรากลัวมากเพราะเป็นครั้งแรกที่บินไปไหนเองคนเดียว TOT ไอ้ชุบมันขำมากตอนที่เราบ่นเรื่องนี้ เพราะครั้งแรกที่เราบินเราก็บินกับมันเนี่ยแหละ ตอนนั้นยังใส่เข็มขัดไม่เป็นเลย 555+

ก่อนบินก็มีเรื่องซึ้ง ๆ นิดนึงคือ เราจะโทรไประงับสัญญาณเบอร์มือถือแล้ว แต่ก็อยากคุยกับพ่อแม่อยู่ โทรไปหาแม่ก่อนปรากฏว่าแม่กำลังจ่ายตลาดกับน้องดรีม แม่ก็อวยพรให้เดินทางปลอดภัยอ่ะนะ แล้วก็โทรไปหาพ่อ...

เรา :: ทำราย
พ่อ :: อ่านหนังสือพิมพ์อยู่ ว่าไง
บลา ๆๆๆๆ คุยเรื่องไฟลท์บิน
เรา :: แหม คิดถึงลูกอ่ะเด้
พ่อ :: อือ มันเหงา ๆ ยังไงไม่รู้ว่ะ
เรา :: .....
พ่อ :: พ่อรักลูกนะ
เรา :: โหย อะไร ไปแค่สามเดือนเดี๋ยวก็กลับละ

ทำเป็นขำ แต่ขอโทษ จริง ๆ ตอนนั้นนะน้ำตาแทบแตก Y_Y พ่ออ่ะ คนยิ่ง sensitive อยู่ แง เป็นครั้งแรกเลยที่พ่อบอกรัก เพราะปกติพ่อจะเป็นผู้ชายที่แบบผู้ช๊ายยยผู้ชายยย -_- จะแมนไปไหนก็ไม่รู้ วู้ว

รักพ่อเหมือนกันค่ะ รักแม่ด้วยค่ะ รักทั้งสองคนเลยยยย <3

จากสุวรรณภูมิไปสต็อปที่ไต้หวันก่อน อากาศหนาวมากกกก ขนาดอยู่แค่ในแอร์พอร์ทนะ เรื่องดี ๆ ก็คือมีไวไฟให้เล่นฟรี เลยไม่ค่อยเบื่อมากเท่าไหร่

ขนาดไม่ค่อยเบื่อ...ดูหน้าสิ 555+





ถ่ายรองเท้า ลองกล้องใหม่ อิอิ





ถึงเวลาก็ขึ้นเครื่องยาว ๆ ไปลง LA แล้วรอต่อเครื่องไปลาสเวกัสอีกห้าชั่วโมง -*- แต่ก็ไม่ค่อยรู้สึกว่ารอนานมากเพราะต้องนัดเจอเพื่อนแม่ก่อน แม่ฝากให้เอาของให้เพื่อน ลุงกับป้าก็มาหาเราที่แอร์พอร์ทแหละ (ขอบ่นหน่อย หนักมาก ตอนนี้โคตรปวดไหล่อ่ะ แม่นะแม่ ) แล้วลุงกับป้าก็ใจดีวนรถไปส่งให้ หลังจากนั้นก็ขึ้นไปนั่งรอที่เกท นั่งฟังเพลง เล่นคอม เล่นกล้อง แต่ก็ไม่ได้อะไรมากเพราะมันไม่มีไวไฟให้อ่ะ สักพักง่วง มองซ้ายมองขวา ช่างแมร่งละ ตรูง่วง หลับมันตรงเกทนั่นแหละ ตื่นมาอีกทีตอนขึ้นเครื่อง ขึ้นเครื่องปุ๊บหลับปั๊บ มีตอนนึงตื่นมาเห็นว่าบินแล้วก็เลยคว้ากล้องมาถ่ายเพราะเที่ยวนี้โชคดีได้นั่งติดหน้าต่าง

Los Angeles ยามเย็น





ถ่ายรูปนี้เสร็จก็หลับต่อ 555+ ตื่นมาอีกทีเครื่องจอดแล้ว T_T หลับได้ hardcore มาก เครื่องจอดยังไม่รู้ตัว อดถ่ายวิวลาสเวกัสยามค่ำคืนเลย T_T

เดินออกมาก็เจอตู้พนันเต็มไปหมด เรียกว่าอะไรน้า ตู้ไฮโล? -_- ช่างมัน ตูไม่เล่น เล่นไม่เป็น -.- ว่าจะถ่ายรูปมาแล้วแต่ตอนนั้นปวดฉี่มากเลยรีบไปฉี่ แล้วก็รีบไปเอากระเป๋า ถ้าไม่ติดว่าป้ายนี้มันสวยนะจะคงไม่ยอมเสียเวลาหยุดถ่ายรูปอ่ะ

McCarran Internation Airport ^_^





หลังจากนั่งเครียดคนเดียวอยู่นานว่าจะมีคนมารับเรามั้ย? ผู้หญิงเอเชียคนนึงก็เดินมาด้อม ๆ มอง ๆ เรา เราก็มองกลับ ปรากฏว่าเห็นป้ายชื่อที่ชีถือในมือ... ตอนนั้นแบบ แอร๊ยยยส์ ชื่อกูวววววววว TOT ป้ายขนาดกระดาษ A4 แต่ตัวหนังสือเท่าชะมดแล้วตรูจะมองเห็นม้าย TOT จริง ๆ ก่อนหน้านี้เราเห็นคนนี้นานแล้วแต่ไม่เห็นเค้าถือป้าย ปัดถ่อ...เสียเวลาจริง ๆ

สาวคนนี้อายุ 24 แล้ว ชื่อ Tracy เป็นสาวฟิลิปปินส์โน หลังจากทักทายกันเรียบร้อย ชีก็ถามว่ากระเป๋าเราอยู่ไหน เราก็ชี้ ๆ ชีมองกระเป๋าเราแล้วก็แบบ 2 ใบเลยเหรอ? เราก็แบบ 555+ ช่าย สองใบ หนักด้วย :P ชีก็ช่วยเราลากกระเป๋าไปที่รถพร้อมกับบอกข่าวร้ายว่าเราต้องซื้อผ้าห่มกับหมอนนะเพราะที่บ้านไม่มีให้ -_- แล้วก็ถามเราว่าหิวมั้ย และสุดท้ายมื้อแรกที่ลาสเวกัสของเราก็คือ mcdonals ที่อยู่ข้างใน walmart T_T

แล้วเราก็ซื้อแชมพู ครีมอาบน้ำ ครีมทาผิว ลิปมัน รวมทั้งหมด แตะเวกัสยังไม่ถึงชั่วโมงดีเลยเราเสียเงินไปแล้ว $35 -_-...

ตอนเดินขึ้นห้องนี่อย่างฮา เพราะอพาร์ทเม้นท์ที่ Tracy พาเรามามันอยู่ชั้น 2 ชีก็มองเราแล้วแบบ...อื้มมมนะ พากันแบกกระเป๋าขึ้นชั้นบน พอแบกเสร็จ Tracy ก็พูดว่า 'ไอว่าน้ำหนักไอต้องลงแน่ ๆ เลย' 555555+

เข้ามาที่ห้องเราก็อึ้งไปพักใหญ่ เราว่าห้องที่นี่ถ้าตกแต่งดี ๆ แบบมีร่องรอยของสิ่งมีชีวิตสักหน่อยคงดูดีไม่ใช่น้อย แต่ประเด็นคือไม่มีเลย เป็นห้องว่าง ๆ เปล่า ๆ โล้น ๆ เราก็ถาม Tracy ว่าแล้วคนอื่นล่ะ? ปรากฏว่าเราเป็นเด็กเอเชียคนแรกที่มาถึง ส่วนคนอื่น Tracy บอกว่าไม่รู้ ไม่แน่ใจ ชีคิดว่าน่าจะมีเด็กฟิลิปปินส์อีกคนมาแต่ก็ไม่รู้ว่าจะมาจริงมั้ย แค่ใช้คำว่า i think แค่นั้น -*-

หลังจากนั้น Tracy ก็หันมามองหน้า แล้วถามว่า "กลัวเหรอ?" เราก็ส่ายหน้าหงึก ๆ ไม่กลัวววว แล้วชีก็ขำ แล้วก็ให้เราจดเบอร์ชีไว้เผื่อมีอะไรจะได้โทรหา ชิ...ถ้าตูโดนผีหลอกจริงตูคงมีกะใจจะกดโทรศัพท์หรอก ตูเผ่นแล้วววว

มา มา เดี๋ยวจะพาทัวร์ห้องที่จะเป็นที่ซุกหัวนอนของเราตลอดสามเดือนนี้ดีกว่า ^_^

หน้าห้องจ้า ^_^





วิวจากด้านหน้า





เปิดประตูเข้ามา ทะด่า~





ห้องเก็บรองเท้าอยู่ขวามือ ห้องนอนเราอยู่ซ้ายมือ เดินตรงไปมองไปทางขวาคือห้องนั่งเล่น ซ้ายมือคือห้องครัว มีโต๊ะกินข้าว ประตูตรงโต๊ะกินข้าวเป็นประตูเปิดออกไปนอกระเบียงห้อง แต่ไม่ได้ถ่ายรูปมาเพราะหนาวมาก ส่วนตรงที่สว่าง ๆ นั่นคือประตู้ห้องน้ำ เลี้ยวซ้าย/เลี้ยวขวาคือห้องนอนเล็กจ้ะ



พามาดูห้องนอนเรา ที่นี่มีสามห้องนอน ห้องนอนใหญ่หนึ่ง กับห้องนอนเล็กสอง เราเลือกนอนห้องนอนใหญ่เตียงด้านในสุด ที่เลือกห้องนี้เพราะมันเป็นห้องน้ำในตัวและห้องแต่งตัวกว้างงงง เห็นมั้ยว่าห้องมันโล่งมากกกก ไม่มีอะไรเลยจริง ๆ -.-





อีกมุมหนึ่งของห้อง มีทีวีที่เราไม่คิดจะเปิดดูตั้งอยู่ตรงปลายเตียง กะว่าจะยกออกไปไว้ห้องอื่นเร็ว ๆ นี้แหละ ปกติไม่ชอบดูทีวีอ่ะ กลัวเกิดมีคนมาอยู่ด้วยชีจะมาเปิดทีวีดู ไปดูไกล ๆ เลยยย







และห้องน้ำ





ตู้เก็บผ้าเช็ดตัว





อีกมุมหนึ่งของห้องน้ำ อิอิ





กระจกบานใหญ่ ๆ (กับกระเป๋าสองใบโต ๆ =[]=! 555+)





พอเลื่อนประตู...ก็เป็นห้องแต่งตัว กว้างขนาดที่ว่าเข้าไปนอนกลิ้ง ๆๆ ได้สบาย ๆ





เดินออกมาดูด้านนอกกันบ้าง

มุมนี่เอาไว้นั่งเล่น มีคอมเก่า ๆ ที่ไม่รู้ว่าจะมีเน็ตรึเปล่าให้ (ตอนนี้ขโมยไวไฟชาวบ้านเล่น) ส่วนตู้ดำ ๆ นั่นคือชั้นวางทีวีจอใหญ่เบิ้ม





ชอบห้องครัวมาก มีเตาอบให้ด้วย ด้านหลังตู้เย็นจะมีประตูบานนึง เปิดเข้าไปจะเป็นห้องซักผ้า มีตู้ซักผ้าสองเครื่อง (ไม่ได้ถ่ายรูปมา)





โต๊ะหม่ำข้าว





กับดอกไม้ที่ไม่รู้ว่าเป็นดอกไม้หอม หรือดอกไม้ที่มันเหี่ยวจนแห้ง =_=;;





ห้องน้ำอีกห้องนึง คล้าย ๆ กับห้องน้ำที่อยู่ในห้องเราแหละ





ห้องนอนเล็กที่อยู่ทางด้านซ้าย จริง ๆ เราอยากได้ห้องนี้ เตียงใหญ่ T^T แต่พอคิดว่าต้องนอนเตียงเดียวกับใครก็ไม่รู้...ก็เลยไม่เอาดีกว่า





อีกมุมนึง





ห้องนอนเล็กอีกห้องนึง อันนี้เป็นเตียงเดี่ยว



หมดแล้วจ้า และนี่เป็นอพาร์ทเม้นท์ที่เราต้องอยู่คนเดียว!!!

อย่างที่บอกว่า Tracy บอกว่าเราเป็นเด็กเอเชียคนแรกที่มา แล้วเค้าก็ไม่รู้ว่าจะมีคนอื่นมาอีกมั้ย คิดว่าน่าจะมีฟิลิปปินส์โนอีกคน ก็ให้มันมาจริง ๆ เถอะ กลับมาบ้านกว้าง ๆ ไม่มีเพื่อนคุยแล้วมันเหงาจับใจ น้ำลายพาลจะบูดเอาซะก่อน เฮ้อ...

ค่าเสียหายก็ deposit $400 นอกนั้นก็จ่าย $125 ต่อสัปดาห์ ก็โอเคนะ มันใหญ่อ่ะ ดีกว่าที่เก่าที่เคยอยุ่เยอะเลย >_< แต่เสียดาย ไม่ได้ใกล้ walmart เหมือนครั้งก่อน จะซื้ออะไรก็ลำบากเพราะเราไม่ได้ทำใบขับขี่สากลมาด้วย (เซ็งชิบหาย) เดี๋ยวรอ Tracy โทรมาก่อนจะให้ Tracy พาไปซื้อของที่ walmart

ข้อเสียของการอยู่คนเดียวข้อที่สองคือไม่มีคนแชร์เงินค่าซื้อของเข้าบ้าน T_T ฮื่ออออ

จบแล้วฮับสำหรับ My First Day In Las Vegas ^_^

บ๊ายบายด้วยรูปนี้ เรากับเพื่อนสาวคนใหม่ Canon G12 ซื้อมาเพื่อทริปนี้เลยทีเดียว >O<





ปล. จริง ๆ แล้ววันนี้กะว่าจะออกไปเดินสำรวจรอบ ๆ แต่ดัน jetlag - - นอนตื่นสี่โมงครึ่งตอนเย็นของที่นี่ ก็...ราว ๆ หกโมงครึ่งตอนเช้าที่ไทย =[]=!? สรุปวันที่สอง...เจ้าอ้อมก็นอนเปื่อยอยู่ในห้องทั้งวัน จบ

อ้อ...เดี๋ยว Tracy จะโทรมาคุยเรื่อง training พรุ่งนี้ แอบตื่นเต้นผสมขี้เกียจแหะ ไม่รู้ว่าไอ้ training นี่มันได้เงินมั้ย T_T ขอให้ได้เถอะ พลีสสสสส

คิดถึงพ่อกับแม่น้าาาาา >3<




13 mar 2011


Create Date : 19 กรกฎาคม 2554
Last Update : 19 กรกฎาคม 2554 23:08:53 น. 0 comments
Counter : 1465 Pageviews.

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

MsRoseQuartz
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 37 คน [?]




นักศึกษาจบใหม่ ฝันไว้ว่าวันนึงอยากจะไปทำงานบนเครื่องบินกับเค้าบ้าง เขียนนิยายรักหวานแหววให้เด็ก ๆ อ่านไปพลาง ๆ และหลงใหลในมนต์เสน่ห์ของเครื่องสำอางอย่างถอนตัวไม่ขึ้น!





There are no ugly women, only lazy ones :)






Created since June 22, 2011
Friends' blogs
[Add MsRoseQuartz's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.