เมษายน 2552

 
 
 
2
3
5
6
7
8
9
10
11
13
14
15
16
17
18
23
25
26
27
28
29
 
 
All Blog
วันยุ่ง สาวเสื้อแดง และรถเข็น???


ใครหลงเขาใจผิดว่านี่เป็นบล๊อกการเมือง ไม่ใช่นะครับ ลองอ่านดูครับ


   วันนี้เป็นวันยุ่งเหยิงอีกวันนึงที่ไม่ว่าจะทำอะไรเหมือบกับพลาดไปหมดทุกอย่างเลย ไม่ทราบว่าคุณเคยเป็นอย่างนี้หรือปล่าว


       คืนเมื่อวาน ผมต้องนั้งเร่งทำรายงานโปรเจคก่อนจบเพื่อส่งอาจารย์ หลังจากที่พอกหางหมูพอสมควรในวันหยุดสงกรานต์


       ความเหนื่อยเมื่อล้ากับเสียงของคีย์บอร์ดที่รัวเป็นจังหวะกับดวงตาที่ปรือ ๆ หันไปมองนาฬิกา แม่เจ้า 5.00 น. ได้เวลาแล้วที่เราจะต้องหยุดพักผ่อนเสียที แต่หันไปนอกหน้าต่างเจอกับแสงริบหรี่ แต่มุ่งตรงมายังระเบียง อดไม่ได้ที่จะออกไปดู


       พบกับยานอวกาศขนาดยักษ์บินต่ำมาก คิดในใจต้องรีบไปหยิบกล้องถ่ายรูปมาถ่ายไปขายองค์การนาซ่าแต่ไม่ทันแล้ว เมื่อเราคิดเหมือนยานนั้นล่วงรู้ถึงความคิดได้ บินตรงเข้ามาหา ด้วยความตกตลึงผมเลยอ้าปาก ยานบินประหลาดเลยปล่อยวัตถุบางประการเข้าไปในปาก กลิ่นมันเหม็นได้ใจคล้ายๆกับขึ้จิ้งจก


      ผมรีบหนีเข้าห้อง มันต้องมีอะไรผิดสังเกตุ เวลาผ่านไปสักพักท้องผมเริ่มใหญ่เหมือนคนท้อง รู้สึกถึงสิ่งมีชีวิตในท้อง ฉุดคิดว่ามันคงเอาตัวอ่อนมาฝังไว้ในตัวเราและตัวอ่อนมันพยายามจะออกมา ทางปาก มันส่งกระแสจิตมาบอกว่าข้างล่างไม่มีทางออก


มันโผล่หัวขึ้นมาทำให้ผมหาใจไม่ออกแทบตาย อัก ๆ ๆ  ๆ


แล้วผมก็ตื่นใจเต้นตุบตับ หันไปมองนาฬิกา เที่ยงตรง ทำให้ต้องเร่งทำรายงานอย่างไม่คิดชีวิต ถึงประมาณสี่โมงเย็นก็เสร็จหิวก็หิว กลัวส่งไม่ทันก็กลัว แต่ยังไงต้องกินไว้ก่อนเลยแวะเซเวนแต่ทั้นใดนั้น


สายตาได้ประสบพบเจอกับแม่สาวน้อยเสื้อแดง  เรียกว่าตกหลุมรักทันทีที่ได้พบเจอ เธอรู้ว่าเรามองเธอเธอหันมาสบตา ผมก็ยิ้ม ส่วนเธอก็ยิ้มกลับมาSmiley


"สวัสดีครับ"
"สวัสดีค่ะ"
"ผมชื่อบอล คุณชื่ออะไรครับ"
"ชื่อแก้วค่ะ"
"คุณช่วยแมมเบอร์คุณให้ผมหน่อยครับ"
เธอลังเลนิดนึง
"รู้จักกันไว้ก็ได้เสียหายนิครับ"


เรียบร้อยผมได้เบอร์เธอ 5555+


ผมได้แต่คิดในใจ แต่ทำไม่ออก ทำไม่ไอคนที่เราชอบมาก ๆ มันมักจะเป็นอย่างนี้


สบตา >> ยิ้ม ..... แล้วก็พูดไม่ออกเงียบ


แป๊ง!!!!!!! ..... เธอหันคลับกลับมามองที่ผม พร้อมกับประชาชีหน้า เซเว่น ผมเอามือกุมหน้าผากที่เดินไปชนกับรถเข็นในส่วนของกันแดด ของแม่ค้า


ผู้คนยิ้มด้วยความสนุกสนานในความทุกของผมรวมทั้งเธอด้วย
ผมอายแทบจะแทรกแผ่นดินหนีรีบกลับห้องพัก แล้วมานึกได้ว่ายังไม่ได้ส่งรายงาน


พรุ่งนี้โดนอาจารย์สวดยับ


ปล. แก้วคือชื่อที่ผมสมมุติ






Free TextEditor



Create Date : 20 เมษายน 2552
Last Update : 20 เมษายน 2552 22:26:23 น.
Counter : 608 Pageviews.

2 comments
  
แหม..ๆๆๆๆ กล้าๆ หน่อยดิ สาวอาจจะรอให้ถามอยู่นะจ๊ะ
แต่ทำรายงานให้เสร็จก่อนก็ได้นะ

ตอนเรียน ปลายเตียงติดกับตู้เสื้อผ้า จึงตั้งพัดลมไว้บนหลังตู้เสื้อผ้าจ้า เย็นฉ่ำ
โดย: redclick วันที่: 21 เมษายน 2552 เวลา:6:18:01 น.
  
อิอิ แล้วจานบินคืออะไรอะครับ
อืม เรื่องค่าเหนื่อยนักเตะ
ผมเคยถามเพื่อนก็หลายอยู่นะครับ
เอาเป็นว่าที่ผมรู้เยอะกว่าจบตรีมากโขออยู่
เผลออัตตราเท่าปโทด้วย
โดย: rugby34 วันที่: 21 เมษายน 2552 เวลา:15:06:00 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

BlogGang Popular Award#13



mr.popsong
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 7 คน [?]



นอกจากเป้าหมายชีวิตที่ข้าพเจ้าต้องทำให้สำเร็จแล้วสิ่งที่ข้าพเจ้าต้องการมีแค่ "เก้าอี้สบาย ๆ สักตัว หนังสือดี ๆ สักเล่ม และกีต้าร์ไว้เล่นเวลาต้องการพักสายตา พร้อมด้วยจิตใจเบิกบานไร้กังวล"
http://mrpopsong.bloggang.com
New Comments
MY VIP Friend