กิริยาท่าทางในการพูด

กิริยาท่าทางในการพูด

โดย...ดร.สุทธิชัย ปัญญโรจน์

www.drsuthichai.com

ถ้ารู้สึกว่าจะพูดอะไรให้น่าฟังไม่ได้...ก็นิ่งเสียดีกว่า....

กิริยาท่าทางในการพูดต่อหน้าที่ชุมชน มีผลต่อความสำเร็จหรือความล้มเหลวในการพูดในแต่ละครั้ง พวกเราลองสังเกตดูเมื่อผู้พูดพูดด้วยความกระตือรือร้น กระฉับกระเฉง มีชีวิตชีวาก็จะทำให้เราผู้ฟังเกิดความกระตือรือร้นตามไปด้วย ในทางกลับกันหากว่าผู้พูดพูดด้วยความเฉยชา หรือมีความรู้สึกว่าไม่อยากจะพูด ก็จะทำให้ผู้ฟังสัมผัสได้ถึงความรู้สึกของผู้พูดตามได้ด้วย

นักแสดงหลายคนรู้ถึงคุณค่าของสิ่งเหล่านี้ บางคนเมื่อมีการแสดงบนเวทีเมื่อได้รับบทที่สนุกสนาน ตื่นเต้นถึงกับกระโดดไปกระโดดมาเพื่อปลุกตนเองให้กระฉับกระเฉง บางคนยิ้มแย้มแจ่มใสบางคนชกลม เพื่อให้ร่างกายเกิดการตื่นตัว ผู้พูดก็เช่นกันเมื่อต้องการพูดเรื่องที่สนุก ตื่นเต้น ก็ควรกระตุ้นอารมณ์ตนเองให้มีความรู้สึกที่สนุกตื่นเต้น ก่อนขึ้นพูด

นักพูดที่ดีจะต้องพูดให้ได้เต็มเสียง เต็มอารมณ์ และ เต็มอาการ กล่าวคือ

- เต็มเสียงคือ พูดด้วยกิริยาที่มีความเชื่อมั่นในตนเอง พูดเสียงดัง ฟังชัด

- เต็มอารมณ์ คือพูดไปด้วยอารมณ์ความรู้สึก ให้มีความสอดคล้องกับเรื่องที่พูด

- เต็มอาการ คือเมื่อเราพูดเต็มเสียงและเต็มอารมณ์แล้ว อาการต่างๆ ในระหว่างพูดก็จะปรากฏออกมาเอง

ทั้งนี้กริยาท่าทางของผู้พูด ยังรวมไปถึง การปรากฏกาย ก่อนขึ้นพูดและหลังจากลงเวทีด้วย เช่นเมื่อถูกเชิญก็

ควรปรากฏกายด้วยความกระตือรือร้นกระฉับกระเฉง ต้องขึ้นพูดด้วยความมั่นใจและในระหว่างการพูดบนเวทีก็ควรระวัง กิริยาดังต่อไปนี้ “ ล้วง แคะ แกะ เกา หาว ยัก โยก ถอน ค้อนและกระพริบ ”

ผู้พูดไม่ควรเอามือล้วงกระเป๋ากางเกงในระหว่างพูด, ไม่ควรเอามือไปแคะขี้มูกระหว่างพูด , ไม่ควรเอามือไปแกะสิ่งต่างๆในระหว่างพูด ,ไม่ควรเกาศีรษะบ่อยๆ , ไม่ควรหาวในเวลาพูด , ไม่ควรยักไหล่ ,ไม่ควรโยกตัวไปมาระหว่างการพูด,ไม่ควรถอนขนจมูกในระหว่างพูด,ไม่ควรมีกิริยาค้อนและกระพริบตาบ่อยๆ ในระหว่างพูดบนเวที เป็นต้น

เพื่อให้เกิดความเข้าใจในเรื่องของการใช้กิริยาท่าทางในการพูดมากยิ่งขึ้น จึงขอขยายรายละเอียดดังนี้

1.การใช้สีหน้า สายตา ระหว่างพูด การใช้สีหน้าจะต้องแสดงสีหน้าให้เข้ากับเนื้อหาของเรื่อง เช่น พูดเรื่องสนุกก็ควรยิ้มแย้มแจ่มใส , หากพูดเรื่องเศร้าก็ควรใช้สีหน้าที่เรียบ ไม่ควรหัวเราะในระหว่างพูดส่วนการใช้สายตา ควรมองไปยังกลุ่มผู้ฟังให้ทั่วถึง

2.การใช้มือ ควรนำมาใช้ประกอบการพูดแต่ไม่ควรมีมากจนเกินไป

3.การใช้น้ำเสียง จะต้องมีความหลากหลาย เช่น มีเสียงดัง เสียงเบา มีการหยุดมีการเน้น อีกทั้งควรใช้น้ำเสียงให้มีความสอดคล้องและสัมพันธ์กับเนื้อเรื่อง

4.การแต่งกาย ต้องเหมาะสมการสถานที่ กับกลุ่มของผู้ฟัง

5.การเคลื่อนไหวร่างกาย ต้องมีความสัมพันธ์กับเนื้อเรื่อง เช่น พูดเรื่องสนุก ก็ควรเคลื่อนไหวร่างกายให้บ่อยขึ้นเคลื่อนไหวร่างกายแบบกระตือรือร้น , แต่หากพูดเรื่องเศร้าก็ควรเคลื่อนไหวร่างกายให้น้อยลง เป็นต้น

6.การทรงตัวในระหว่างการยืนพูด ควรยืนให้มั่นคงเท้าห่างกันพอประมาณ 1 คืบ ไม่ควรยืนชิดจนเกินไป หรือเท้าห่างกันมากจนเกินไปในระหว่างการยืนพูด

นอกจากนี้กิริยาท่าทางในการพูดต่อหน้าที่ชุมชน ยังรวมไปถึงเรื่องของบุคลิกภาพทั้งภายนอกและภายในของผู้พูดอีกด้วยเช่น บุคลิกภาพภายนอก ( ทรงผม , ใบหน้า , ท่าทาง , ปาก , ขา , ตา , หู ฯลฯ) ,บุคลิกภาพภายใน ( นิสัย , พฤติกรรม , การแสดงออก , มารยาท ฯลฯ) ซึ่งสิ่งเหล่านี้ผู้พูดจำเป็นต้องพัฒนา ฝึกฝน ปรับปรุงให้ดีขึ้นอยู่เสมอ

บุคลิกภาพ ทุกผู้ จะดูดี

ปรากฏตัว ทุกที่ สมทีท่า

มาดผู้นำ ทำถูก ทุกลีลา

ผู้ตามมา ก้าวเดิน เจริญรอย




Create Date : 24 กันยายน 2555
Last Update : 24 กันยายน 2555 14:07:32 น.
Counter : 960 Pageviews.

0 comments
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

mrmarkandtony
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 9 คน [?]



กันยายน 2555

 
 
 
 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
28
29
30
 
 
All Blog