…ธรรมะวันนี้…  

      ภูเขาใหญ่ ล้วนแล้ว ด้วยศิลาสูงจดท้องฟ้า กลิ้งบดสัตว์ มาโดยรอบทั้ง ๔ ทิศ แม้ฉันใดชรา และ มรณะ ก็ฉันนั้น
 ย่อมครอบงำสัตว์ทั้งหลาย คือพวก กษัตริย์ พราหมณ์ แพศย์ ศูทร จัณฑาล และคนเทขยะ ไม่เว้นใครๆไว้เลย ย่อมย่ำยีเหล่าสัตว์ทั้งสิ้น ณ ที่นั้นไม่มียุทธภูมิสำหรับพลช้าง พลม้า พลรถ
พลเดินเท้า และไม่อาจจะเอาชนะแม้ ด้วยมนต์ หรือ ด้วยทรัพย์

   :-พุทธวจน
_______________________
 
   ทำใจของเราให้เหมือนใจพระพุทธรูป "ยิ้ม" อยู่ตลอดเวลา
พระพุทธรูปท่านหนาวก็ยิ้ม ร้อนก็ยิ้ม ใครเขาจะเอาอะไรไปถวายก็ยิ้ม เขาไม่ถวายก็ยิ้ม เขาด่าท่านก็ยิ้ม เขาชมท่านก็ยิ้ม ทำอาการของใจคือ "วางเฉย" เช่นเดียวกับพระพุทธรูป

   :-หลวงพ่อฤาษีลิงดำ
_______________________

    "เมื่อกายวาจาใจบริสุทธิ์ สมาธิก็บังเกิดขึ้นรู้แจ่มแจ้งไปหาจิตหาใจ กายนี้ก็รู้แจ้ง รู้แจ้งในกายในใจของตนนี้"

   :-หลวงปู่แหวน สุจิณโณ
_______________________

   การทำจิตใจ ให้มีกำลัง ก็คือ
"ทำจิต...ให้สงบ" ไม่ใช่ทำ "จิต" ให้คิดนั่น คิดนี่ไปต่าง ๆ...ให้อยู่ในขอบเขต ของมัน

   :-หลวงปู่ชา สุภัทโท.
_______________________

      ความว่างของจิตพระอรหันต์
   ความว่างของพระอรหันต์ ไม่ใช่จิตว่างโล่งอย่างไม่มีอะไร ว่างจากกิเลส ความยินดี ยินร้าย ความ
พอใจ ไม่พอใจ มันว่างจากอันนี้ต่างหาก
   จิตของพระอรหันต์ไม่ใช่จิตว่าง
ยิ่งคิดมากกว่าเรา แต่ว่าพอท่านคิดอะไรขึ้นมา สติของท่านตามทันพั้บๆๆ (ระลึกถึงความไม่มีตัวตน ทุกลมหายใจเข้าออก) ท่าน
ไม่ยึดอะไรไว้เป็นปัญหา ให้ตัวเองเดือดร้อน
   จิตของพระอรหันต์ว่าง ว่าง จากกิเลส ตัณหา มานะ ทิฏฐิ

   :-หลวงพ่อพุธ ฐานิโย
_______________________

หลงโลก
   คนที่สำคัญว่าจิตเป็นตน ตนเป็นจิต จิตเป็นสัญญา ปนเปกันไปหมดเช่นนี้เขาเรียกว่า "คนหลง" คือเหมือนกับคนที่หลงป่า การหลงป่านั้นย่อมจะต้องลำบากทุกๆอย่าง ทั้งอันตรายในสัตว์ป่า ทั้งลำบากในเรื่องอาหารการกินและการหลับนอน จะมองไปทางไหนก็หาทางออกไม่พบ แต่ที่เรา "หลงโลก" นี้ก็ยิ่งจะร้ายไปกว่า "หลงป่า" ตั้งหลายเท่าเพราะจะไม่รู้จักทั้งกลางวันกลางคืน และไม่ได้พบกับความสว่างไสวเลย เพราะดวงจิตมันมืดไปด้วย "อวิชชา"

   :-ท่านพ่อลี ธัมมธโร
_______________________

   การให้อภัย บ่งบอก ความมีจิตใจสูงเพราะต้องเอาชนะตัวเอง อยากให้ใคร..พอใจเราต้องยื่นความพอใจให้เขาก่อน

   :-ปัญญานันทภิกขุ
_______________________

   "ไปเที่ยวที่นู้นที่นี่"
   มันมีแต่กิเลส! พาไป..ไปประเทศนู้น ประเทศนนี้ จังหวัดนู้นจังหวัดนี้
มันมีแต่กิเลสพาไปเที่ยว หาดีดหาดิ้น ในความอยากของมัน สุดท้ายก็ตายจมอยู่กับกิเลส ที่เป็นตัวการพาไป เที่ยวหาพุทโธ ธัมโม สังโฆ บ้างซิ!
   เราชาวพุทธ พุทโธ คือ สิ่งที่เราควรเที่ยวแสวงหานั่นหละถูก นี่!มันไปเที่ยวแต่ผับแต่บาร์ มันบ้าหลงกามคุณ แล้วมันดีอย่างไรหละ เราอยากถาม
   โอ้โห! สนุกเพลิดเพลินในสุขชนิดที่หมากัดกัน ดีดดิ้น มัวเมาในเครื่องอยู่ เครื่องเสริมของกิเลส เมากิเลส เมาตัณหา มันพาเมานั่นฟังซิ!
   มันมีแต่เที่ยวหาฟืนหาไฟมาเผา!ตัวเอง ตายทิ้งเปล่านะพวกนี้ ให้พากันระวังนะ..

   :-หลวงตามหาบัว ญาณสัมปันโน
_______________________
             
   "อย่า! เกลียดทุกข์แล้วไปหลงสุข
สุขจะกลายเป็นทุกข์ขึ้นมาใหม่ ไม่หลงอะไร ไม่หมายมั่นอะไร นี่หลุดพ้น เป็นเสรีภาพจากทุกสิ่งที่มันเป็นความผูกพันไว้ในความทุกข์"

   :-พุทธทาสภิกขุ 
_______________________


...............................................


ขอขอบคุณที่มาจาก :  เพื่อน LINE