…ธรรมะวันนี้…  

    เพราะไม่เห็นอริยสัจ ๔ ตามเป็นจริง เราและพวกเธอจึงท่องเที่ยวไปในชาตินั้นๆสิ้นกาลนาน เราได้เห็นอริยสัจ ๔ เหล่านั้นแล้ว
เราถอนตัณหาอันจะนำไปสู่ภพเสียได้แล้ว
มูลแห่งทุกข์เราตัดได้ขาดแล้ว
บัดนี้ภพใหม่ไม่มี ดังนี้ฯ

   :-พุทธวจน
_______________________

   ..ความระลึกได้และความรู้ตัว..
ที่จะทำอะไรไม่ผิดนั้น ข้อสำคัญอยู่ที่สติ ถ้ามีสติคุ้มครอง กาย วาจา ใจ อยู่ทุกขณะ จะทำอะไรไม่ผิดพลาดเลย ที่ผิดพลาดเพราะขาดสติคือ เผลอ เหม่อ เลินเล่อ ประมาท ระเริง หลงลืม จึงผิดพลาด จงนึกถึงคติพจน์ว่า " กุมสติต่างโล่ป้อง อาจแกล้วกล่างสนาม "
เพราะฉะนั้นควรฝึกฝนสติ
(ความระลึกรู้ก่อนทำ ก่อนพูด ก่อนคิด)
สัมปชัญญะ(รู้ตัวอยู่ทุกขณะที่กำลังทำอยู่ พูดอยู่ คิดอยู่)
เมื่อทำเสร็จแล้วก็มีสติตรวจตราพิจารณาดูว่าบกพร่องอย่างไร หรือเรียบร้อยบริบูรณ์ดี ถ้าบกพร่องก็รีบแก้ไขเพื่อให้สมบูรณ์ต่อไป ถ้าเรียบร้อยดีอยู่แล้ว ก็พยายามให้เรียบร้อยดียิ่งๆ ขึ้นไป จนถึงที่สุด

   :-ท่านเจ้าคุณนรรัตนราชมานิต
_______________________

   “ ถ้าผู้ใดได้ทำไว้สร้างไว้ ซึ่งคุณงามความดี
ความดีนี่แหละนำเราปกปักเราไปสู่สุคติ "

    :-หลวงปู่ฝั้น อาจาโร
_______________________

   " ชีวิตมีค่าทุกวัน ทำน้อยได้น้อย ทำมากก็ได้มาก สตินี้ทำได้ทุกระยะ สติพร้อม ไม่มีทุกข์ เป็นบุญพร้อม เป็นปัญญาพร้อม จิตผ่องใส
จิตก้าวหน้าพร้อม จะไปมีปัญหาในชีวิตได้อย่างไร ไม่ต้องถามว่าจะอยู่ไปทำไม ทุกวันๆ ก็มันแจ่มแจ้งแล้วนี่ จิตอยู่ในพุทธธรรม อยู่ในแสงสว่าง จิตมุ่งสู่นิพพาน ธรรมอะไรมันไม่สูงไปกว่านี้หรอก "

   :-หลวงปู่บุญฤทธิ์ ปณฺฑิโต
_______________________
                       
     ปฏิบัติธรรมตั้งแต่ยังเป็นเด็ก เป็นหนุ่ม เป็นสาวนี่แหละดี เพราะเมื่อแก่เฒ่าไปแล้ว จะนั่งก็โอย จะลุกก็โอย หากจะรอไว้ให้แก่เสียก่อนแล้ว จึงค่อยปฏิบัติก็เหมือนคนที่คิดจะหัดว่ายน้ำ
เอาตอนที่แพใกล้จะแตก มันจะไม่ทันการณ์

   :-หลวงปู่ดู่ พรหมปัญโญ
_______________________

   กิเลสขั้นสุดท้าย ที่จะต้องละให้ได้ก็คือละการถือตัวและการยึดติดกับ
ความสุขภายในจิต เพราะเป็นความสุขที่ไม่เที่ยง...เป็นอนิจจัง ทุกขัง อนัตตา พอปล่อยวางความสุข ปล่อยวางมานะได้แล้ว ธรรมเหล่านี้ก็จะหายไป จะเหลือแต่จิตที่สะอาดบริสุทธิ์ ที่มีความสุขอีก
แบบหนึ่ง คือ เป็นความสุขที่ไม่เสื่อม เป็นความสุข ของความบริสุทธิ์ของใจ นี่คือขั้นสุดท้ายของการปฏิบัติ.

   :-พระอาจารย์สุชาติ อภิชาโต
_______________________

   กิเลสเป็นสิ่งที่เราสามารถป้องกันไม่ให้เกิดขึ้นมาได้ ด้วยการใช้สติสัมปชัญญะ
   พระอรหันต์เป็นผู้เปี่ยมอยู่ด้วยสติสัมปชัญญะถึงที่สุด กิเลสไม่มีโอกาสเกิดเลย.

   :-พระคัมภีรญาณ อภิปุญโญ
_______________________

   เราห้ามกิเลสไม่ให้มันเกิด ห้ามไม่ได้ แต่เรามีหน้าที่ตามดูตามรู้ให้เท่าทัน มันเกิดขึ้นมาก็ดู มันเกิดขึ้นมาก็รู้ มันเกิดขึ้นมาก็พิจารณา
เพื่อละ เพื่อสละ

   :-พระคัมภีรญาณ อภิปุญโญ
_______________________

   รักได้ ชอบได้ อย่าไปหวังอะไร
ไปมากมายกว่านี้ มีหวังได้ แต่อย่าหวังมากมาย จนเกินไป..เพราะว่า..
สุดท้ายแล้วมนุษย์ก็ย่อมเป็นมนุษย์วันยังค่ำ ยังมีความเห็นแก่ตัวอยู่ดี เพราะมันคือ ความจริง ความจริง ก็ย่อมคือความจริงไปวันยังค่ำ สุดท้ายความจริงก็ย่อมปรากฏเสมอ ไม่วันใดหรือวันหนึ่ง

   :-พุทธทาสภิกขุ
_______________________

   " ไม่มีอะไรที่เป็น"ตัวกู" หรือเป็น"ของกู "
แล้วความทุกข์จะเกิดที่ไหนได้
 ความทุกข์มันจะต้องเกิด
ที่ " ตัวกู ของกู เสมอ "

   :-พุทธทาสภิกขุ
_______________________

   คนเรา สามารถ บรรลุธรรมได้ถึง ๕ เวลา คือ   
   เมื่อกำลังฟังธรรมอยู่  
   เมื่อกำลังแสดงธรรมให้ผู้อื่นอยู่  
    เมื่อกำลังสาธยายธรรมอยู่
    เมื่อเพ่งธรรมอยู่ และ 
    เมื่อพิจารณาใคร่ครวญธรรมอยู่

   :-พุทธทาสภิกขุ
_______________________

...............................................


ขอขอบคุณที่มาจาก :  เพื่อน LINE