Photobucket
Group Blog
 
<<
ธันวาคม 2553
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
 
28 ธันวาคม 2553
 
All Blogs
 
เรื่องวุ่นๆของคนอยากมีลูก

แม่เคยเริ่มกระบวนการICSI มาแล้วหนนึงประมาณเดือน พ.ย.2552
เริ่มกระบวนการโดยเจาะเลือดวันที่ 2 ของการมีประจำเดือนได้ค่า E2 = 20 ทำโปรแกรมระยะยาวให้มาพ่นจมูกวันละ 6 ครั้งก่อนประจำเดือนจะมา 7-10 วัน แล้วก็มียาฉีดที่หน้าท้อง Glonal F ยาฉีดที่คุณหมอสั่งให้จะฉีดทุกๆวันในเวลาใกล้เคียงกัน พอฉีดไปได้ 4 วัน คุณหมอก็นัดตรวจเลือดกับ U/S ขนาดของไข่ว่าได้กี่ใบ ขนาดเท่าไร ผลที่ออกมาไม่ค่อยดี ได้ไข่ข้างซ้าย 2 ใบ ข้างขวาอีกประมาณ 7-8 ใบ แต่ใบอยู่ราวๆ 6 มิล ซึ่งควรจะอยู่ราวๆ 9 มิลขึ้นไป ทำให้คุณหมอขอดูผลเลือดปรากฏว่าค่า LH = 90 ซึ่งต่ำกว่าเกณฑ์มาก คุณหมอจึงขอยุติกระบวนการหนนี้ไว้ก่อน คุณหมอให้พักร่างกายเดือน ธ.ค. พอประจำเดือน ม.ค.2553มาก็ให้เริ่มทานยาคุมปรับฮอร์โมนใหม่

วันที่ 4 ก.พ.53 วันแรกของการเริ่มกระบวนการ ICSI
วันนี้เป็นวันที่ 2 ของการมีประจำเดือน คุณหมอให้ตรวจเลือดเพื่อดูว่าพร้อมสำหรับการทำอิ๊กซี่ไหม ปรากฏว่าหนนี้ได้ค่า LH = 4, E2 = 40 (ตอนหนแรกที่ตรวจได้แค่ 20 เอง หนนี้ได้เพิ่มขึ้นมา 1 เท่าตัว)

วันที่ 5 ก.พ.53
คุณหมอทำ U/S ให้เพื่อตรวจดูถุงน้ำรังไข่ว่ามีหรือไม่ ปรากฏว่าทางสะดวก และสั่งยาฉีด 2 อย่าง คือ 1. Suprefact (ฉีดที่บริเวณต้นแขน 0.2 CC) 2. Puregon pen (ฉีดที่บริเวณหน้าท้อง สลับข้างซ้ายขวา 200 IU) คุณหมอตรวจดูรังไข่เห็นว่าข้างซ้ายมีไข่ 2 ใบ ส่วนข้างขวามีอยู่แต่ยังมองเห็นไม่ชัดเจน

วันที่ 9 ก.พ.53
คุณหมอทำ U/S เห็นรังไข่ด้านขวามีไข่อยู่ 3 ฟอง และมีอยู่อีกจำนวนนึงในอุ้งเชิงกราน ส่วนข้างซ้าย 2 ฟอง เยื่อบุมดลูกหนา 6.7 มิล คุณหมอบอกว่าไข่โตค่อนข้างเร็ว วันนี้ได้เจาะเลือดอีกแล้วค่าเลือด LH = 4.6 และ E2 = 530.80 แอบกังวลว่าไข่ได้น้อยเหลือเกินเมื่อเทียบกับคนอื่นๆ แต่คุณหมอก็ให้กำลังใจบอกว่า หมอขอใบที่ผสมแล้วออกมาดีๆ แค่ 1 ใบก็พอไม่จำเป็นต้องได้ไข่มากๆหรอก

วันที่ 12 ก.พ.53
คุณหมอทำ U/S ไข่อยู่ขนาดประมาณ 16.8 – 18 ขึ้นไป คุณหมอขอให้ฉีดยาวันนี้อีก 1 วันเพราะต้องการให้ไข่โตกว่านี้อีกนิดนึง เยื่อบุหนา 8.6 มิล วันนี้โดนเจาะเลือดอีกแล้ว LH = 6.6 และ E2 = 1,575 สอบถามคุณหมอคร่าวๆได้ความว่าจะทำการเก็บไข่และน้ำเชื้อ 14 ก.พ.52 นี้ และที่พิเศษคือคืนนี้ต้องฉีดยา Pregnyl Menogonให้ไข่ตกตอน 21.30 น. วันที่ 14 ก.พ.53
คุณหมอนัดให้ไปถึงเวลา 9.00 น. เปลี่ยนเสื้อผ้า ทำใจให้สงบ ที่นวบุตรจะมีห้องสำหรับพักผ่อนให้ มีเตียงให้เหมือนที่ ร.พ. ตอน 9.30 น. พยาบาลก็มาเรียกเข้าไปในห้องเตรียมขึ้นเขียง ก็จะมีเจ้าหน้าที่วิสัญญีมาแนะนำตัว ชวนคุยให้เราสบายใจ แม่ก็ถามหมอวิสัญญีว่าจะใส่ตัวอ่อนตอน 3 วันหรือว่า 5 วัน ปรากฏคุณหมอวิสัญญีไม่ทราบ ก็เลยมีเจ้าหน้าที่แลปมาตอบ ได้ความว่า ต้องขึ้นแล้วแต่ความพร้อมของคนไข้ บางคนมดลูกพร้อมแล้วก็จะใส่ในระยะ 3 วัน บางคนตัวอ่อนสามารถเจริญเติบโตค่อนข้างดีก็จะเลี้ยงจนถึงระยะบาส ฟังๆดูแล้วเหมือนกับว่าระยะบาสน่าจะดีกว่า แต่ทางแลปแจ้งว่าผลความสำเร็จออกมาพอๆกัน สักพักก็ทำการเจาะน้ำเกลือที่หลังมือซ้าย นอนรอสักครู่ก็ได้ยินเสียงคุณหมอซ้ง พูดว่า “ให้คนไข้หลับได้แล้วครับ” พอคุณหมอพูดจบ วิสัญญีก็เริ่มฉีดยาสลบเข้าสายน้ำเกลือ ความรู้สึกคือเริ่มมีความเย็นแบบ เย็นยะเยือก เริ่มไม่ค่อยรู้สึกบริเวณปลายนิ้ว ไล่ๆมาจนถึงแขนทางด้านซ้าย แล้วก็เริ่มง่วงหลับไป พอฟื้นอีกทีก็อยู่ในห้องพักฟื้นแล้ว พอถามพ่อ บอกว่าแม่ไปห้องผ่าตัดมาแป๊บเดียวเอง ด้วยความกังวลเรื่องจำนวนไข่ แม่จะคอยถามย้ำอยู่ตลอดว่าได้ไข่กี่ใบ ระหว่างที่กำลังสลึมสลืออยู่ พ่อก็บอกว่าได้ไข่ 5 ใบ ถามซ้ำไปซ้ำมาอยู่อย่างงั้น จนกระทั่งรู้สึกตัวดี ก็เริ่มถามอีกได้ความว่าคุณหมอเดินเข้ามาบอกได้ไข่ 5 ใบ ใช้ได้ 3 ใบ พอพักฟื้นประมาณ 1 ชม. ก็กลับไปพักผ่อนที่บ้าน เจ้าหน้าที่แจ้งว่าวันรุ่งขึ้นให้โทรมาถามผลของไข่ที่ผสมได้ช่วงบ่ายๆ

วันที่ 15 ก.พ.53
หลังจากโทรไปถามเจ้าหน้าที่นวบุตร ได้ความว่าผสมได้ตัวอ่อน 2 ฟอง เริ่มใจเสีย งงว่ามันหายไปไหนเพราะเมื่อวานได้ 5 ฟอง เจ้าหน้าที่แจ้งว่ามี 2 ฟองที่แก่เกินไป 1 ฟองที่ผสมแล้วแบ่งตัวไม่ดี ตอนนี้ผสมได้ตัวอ่อน 2 ฟอง วันที่ใส่ตัวอ่อนจะทราบเกรดของตัวอ่อนว่าอยู่ในเกรดไหน ตอนนี้จิตใจเริ่มไม่อยู่กับเนื้อกับตัว จิตตก นั่งกังวล คิดไปคิดมา ได้ 2 ฟอง ฉีดยา เจาะเลือดเจ็บตัวต่างๆนาๆ ชม.นั้น ใครไม่เป็นคงไม่รู้ นั่งใจลอยอยู่พักนึง พี่ที่ทำงานก็เข้ามาคุยถามว่าเป็นอะไร แม่ก็เล่าให้ฟัง พี่เค้าบอกว่า เค้าลิขิตมาแล้ว ว่าจะให้เกิด 1 หรือ 2 คน จะติดหนนี้ หรือจะไม่ติด ทุกๆอย่างได้กำหนดไว้แล้ว ขอให้แม่ทำใจให้สบายจะดีกว่า เพราะนอกจากไม่มีอะไรดีขึ้นแล้ว ยังจะทำให้ทุกอย่างเลวร้ายลงไป อืม........นั่งเงียบๆอยู่คนเดียวสักพัก ก้อเริ่มทำใจได้ เอาล่ะ ถ้าอะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด ทุกอย่างกำหนดไว้แล้ว .............

วันที่ 17 ก.พ.53
ตอนบ่ายโมงก็ไปรอที่นวบุตร คุยกับพ่อว่า ถ้าไม่ติดเราค่อยทำใหม่เน๊อะ ตอนนั้นเริ่มปลงล่ะ พ่อก็ให้กำลังใจ อย่าคิดอะไรไม่ดีไปก่อนเลย อาจจะได้เกรดดีทั้ง 2 ใบเลยก้อได้ ระหว่างรอใส่ตัวอ่อน ก็เหลือบไปเห็นแฟ้มชื่อตัวเอง เห็นรูปเซลล์ตอนแบ่งตัว อืม เห็น 2 รูป เกรด 1 (ตอนนั้นยังไม่ทราบว่าหมายถึงอะไร) หันไปถามเจ้าหน้าที่ เออ......ไม่ทราบว่าเกรดที่ดีที่สุดนี่เกรดอะไรค่ะ เจ้าหน้าที่ตอบ เกรด 1 ค่ะ เดี๋ยวรอคุณหมออธิบายให้ฟังน่ะค่ะ เราก็เหลือบมาดูในแฟ้มอีกที เออ ใต้รูป เกรด 1 ทั้ง 2 ใบเลยนี่หว่า เออ เริ่มใจชื้นขึ้น เออ........... น่าจะดูไม่ผิดเราได้เกรด 1 ทั้ง 2 ใบจริงๆน่ะ ตอนนั้นพยายามจะเป็นคุณหมอวิเคราะห์เองอะไรเอง ด้วยความที่เราวิตกว่าเราได้ไข่น้อยกว่าชาวบ้านเค้า เอาล่ะ สู้ๆ คิดในใจ สักพักก็ได้คุยกับคุณหมอ ได้ทราบผลว่าได้เกรด 1 ทั้ง 2 ใบ การแบ่งเซลล์ได้ 8 เซลล์ทั้ง 2 ใบ (อยู่ในแลป 3 วัน) คุณหมอแจ้งว่าส่วนใหญ่แล้วถ้าอยู่ในแลปประมาณ 3 วันเซลล์จะแบ่งตัว 6-8 เซลล์ สรุปของแม่นี่ก็ได้ 8 เซลล์ ขยายแบ่งตัวอยู่ในเกณฑ์ที่ดีที่สุด ตอนนั้นรู้สึกกำลังใจดีขึ้นกว่าเดิมเยอะเลย ยังจำคำที่คุณหมอพูดได้อยู่ว่า จะได้ไข่กี่ใบก็แล้วแต่ หมอขอใบที่ผสมแล้วออกมาดีๆ แค่ 1 ใบพอ ............ พอตอนบ่ายโมงครึ่งก็เข้าห้องเตรียมตัว เจ้าหน้าที่จะให้เรากลั้นปัสสาวะไว้แบบว่ามี U/S เช็คทางหน้าท้องด้วยว่าปริมาณปัสสาวะพอหรือยัง กดลงไปแล้วรู้สึกปวดๆไหม แม่ก้อบอกว่าปวดๆค่ะ (แต่ก่อนหน้านี้ขอเจ้าหน้าที่ไปปัสสาวะออกนิดนึง เพราะมันปวดมากกลัวจะนอนหลังจากใส่ตัวอ่อนแล้วไม่ไหว แต่ตอนนั้นคุณหมอบอกว่าถ้าไม่ไหวเดี๋ยวจะมีเป็นกระโถนแบบนอนให้) หนนี้ไม่ต้องวางยาสลบ รู้สึกตัวตลอด ระหว่างรอคุณหมอ มีเจ้าหน้าที่แลปเดินเข้ามาแจ้งว่า ได้ไข่ในระยะ 1 จำนวน 2 ฟองน่ะค่ะ เป็นเกรดที่ดีที่สุดเลย ยิ้มเป็นกำลังใจให้ รู้สึกใจชื้นขึ้น แม่ตอบไปว่า อืม........ขอกลับบ้าน 2 คนเลยน่ะค่ะ พยาบาลหัวเราะ บอกขอ 2 เลยเหรอ ได้เลยค่ะ แต่พอตอนท้องคุณแม่จะเหนื่อยมากน่ะค่ะครรถ์แฝดเนี่ย ตอนนั้นไม่กลัวอะไรแล้ว สักพักคุณหมอเข้ามาใส่ตัวอ่อนให้ มีเจ้าหน้าที่จากแลปมาส่งตัวอ่อนตอนนั้นมองไม่เห็นอะไรเลย เห็นแต่เจ้าหน้าที่และคุณหมออยู่หลายคน ส่วนในใจท่องบทสวดมนต์ ทำใจสงบๆ สบายๆ พอใส่ตัวอ่อนเสร็จ เจ้าหน้าที่จะให้นอนบนเตียงเฉยๆ สัก 1 ชม. ได้ มีเปิดเพลงเบาๆสบายๆให้นอนฟังด้วย แต่ตัวแม่เองนอนไม่หลับเพราะว่าเตียงมันแข็งแล้วรู้สึกว่าเจ็บหลังด้านซ้ายเหมือนโดนอะไรกดทับอยู่ แต่พยายามนิ่งให้มากที่สุด จนเพลงหมดไปสัก 10 เพลงได้ เจ้าหน้าที่ให้เราลุกกลับไปที่ห้อง และแจ้งว่าให้ไปห้องน้ำปัสสาวะก่อนก็ได้น่ะค่ะจะได้นอนยาวๆ แม่ก้อค่อยๆเดินแบบย่องๆ ไปแบบสโลว์มากๆ ไปเข้าห้องน้ำ แล้วก้อกลับมานอน นอนพักเฉยๆ จนเริ่มค่ำ ประมาณสัก 1 ทุ่มได้ จ่ายเงินแล้วกลับบ้าน

วันที่ 18 ก.พ.53
หลังจากที่เมื่อวานได้ใส่ตัวอ่อนไปแล้วก็ได้เอาเตียงไม้ลงมาไว้ชั้นล่าง กะว่าจะนอนอยู่ข้างล่างนี่แหล่ะ ไม่ต้องเดินขึ้นบันได เพราะว่าต้องมีฉีดยาวันที่ 19 , 22, 25 อีกวันละเข็ม แม่ก็เลือก ร.พ.ศิครินทร์ที่เดิม เข็ดแล้วกับจุฬารัตน์ เวลาไปฉีดยาโชคดีที่แผนกสูติอยู่ชั้นล่างรถจอดเทียบเดินนิดเดียวถึงแผนกเลย จำได้ว่าหลังจากใส่ตัวอ่อนมาได้ 2-3 วันเริ่มรู้สึกเจ็บหน้าอก แล้วก็เริ่มท้องอืด.......นับว่าเป็นสัญญาณที่ดี แต่นึกในใจ ท้องอืดนี่จะมาจากผลของยากระตุ้นไข่หรือป่าว ไม่คิดอะไรแล้วล่ะ ทำใจสบายๆดีกว่า ช่วงนี้จะลุกเดินแต่เฉพาะตอนเข้าห้องน้ำ วันนึง 5-6 หน แต่พอผ่านไปได้สักอาทิตย์อาการเจ็บหน้าอกกับท้องอืดเริ่มหายไป ตอนนี้เริ่มแป้วๆ ทำไมมันหายไปล่ะ คิดเหมือนเดิมอีก....... เค้ากำหนดมาแล้ว พยายามนอนแต่ว่านอนไม่ค่อยจะหลับเพราะด้วยความที่ว่าตอนกลางวันนอนมาทั้งวันแล้ว ตอนกลางคืนพยายามข่มตาให้หลับ ก็หลับยากเหลือเกิน บางวันเที่ยงคืนไปยังไงก็ไม่หลับ เป็นเพราะว่าแม่ไม่ค่อยได้ใช้พลังงานด้วยมั้ง พอหลังจากฉีดยาวันสุดท้าย 25 ก.พ.53 เสร็จอยากขึ้นไปนอนข้างบน เพราะมีแอร์ คงจะทำให้หลับได้ง่ายและสบายขึ้น ค่อยๆ เดินขึ้นไปชั้น 2 แล้วนอนพัก จนกระทั่ง............ก่อนวันเทส 2 วันแม่ก็ฝันว่า แม่เดินไปในที่ที่หนึ่งเหมือนจะเป็นถ้ำ เห็นคนนั่งกราบไหว้หอยขนาดใหญ่เท่าที่นางเงือกเข้าไปอยู่ได้ แม่มองเห็นเด็กผู้ชายคนนึงยืนอยู่หลังหอยอันใหญ่ พอแม่เดินผ่าน เด็กผู้ชายคนนั้นก็กระโดดเดินตามแม่ ไม่ว่าแม่จะเดินไปทางไหน จนแม่ตกใจตื่น ก็เล่าเรื่องความฝันให้พ่อฟัง

วันที่ 3 มี.ค.53 ( 4 weeks)
วันนี้ครบกำหนดที่นัดตรวจผลตั้งครรถ์ ตอนหกโมงเช้า พ่อก็ขึ้นมาปลุก หยิบที่เทสมาให้ รู้สึกตื่นเต้นมากๆๆๆๆๆๆๆๆ เพราะหลายปีที่ผ่านมาผิดหวังมาโดยตลอด (จากการฉีดเชื้อ) พอเริ่มหยด หยดแรก ไม่มีอะไรเกิดขึ้น หยดสอง ไม่มีอะไรเกิดขึ้น หยดสาม ไม่มีอะไรเกิดขึ้น เค้าให้หยด 3 หยด เอาล่ะ เราหยด 4 เลยล่ะกัน จะได้มีฮอร์โมนเยอะๆ 555 รอสักนิดมันเริ่มขึ้นจากจางๆ คิดในใจตาฝาดหรือเปล่าขยี้ตา เพราะตอนนั้นโดนปลุกขึ้นมาให้เทส เริ่มชัดขึ้นๆ แต่ไม่ได้เข้มเท่ากับขีดแรกดีใจพ่อมาดูผล



เลยคุยกันว่าเดี๋ยวอาบน้ำกินข้าว รดน้ำต้นไม้เสร็จ แต่งตัวไปนวบุตรกันเถอะ 555 ระหว่างเดินทางไปไม่รู้เป็นไง วันนี้รถติดตั้งแต่ขึ้นทางด่วน ใจพ่อกับแม่น่ะไปถึงนวบุตรแล้ว คุณพยาบาลถามว่า เมื่อเช้าแอบตรวจมาหรือยังก่อนเจาะเลือด แม่ตอบ ตรวจมาแล้ว ขึ้น 2 ขีดแล้วค่ะ พยาบาลบอก ดีใจด้วยน่ะค่ะ แต่แอบถามพยาบาลระหว่างเจาะเลือดว่ามีพลิกโผไหม ว่าตรวจขึ้น 2 ขีด แต่ว่าเวลาเจาะเลือดไม่เจอ พยาบาลบอกว่าไม่มีหรอกค่ะ แม่ถามพยาบาลว่าต้องค่าเลือดเท่าไรค่ะถึงจะได้แฝด คุณพยาบาลบอกว่าต้องพันขึ้นไปน่ะค่ะ แม่เลยบอกไปว่าแม่อยากได้ลูกแฝดแฝด ระหว่างรอผลเลือดจนใกล้ๆบ่าย 2 ก็ไปถามที่เคาน์เตอร์อีกที ปรากฏผลออกมาแล้ว เจ้าหน้าที่แจ้งว่า อ๋อ คุณอรนุชเหรอค่ะ ผลออกมาแล้วค่ะ ยินดีด้วยน่ะค่ะ (นึกในใจไม่ได้พลิกโผ) แม่ยิ้ม...... คุณพยาบาลคนเดิมเดินมา ยิ้มๆ ได้ค่าเลือด 1,012 น่ะค่ะ พอฟังเท่านั้นแหล่ะ แทบจะกรี๊ดดดดดด เลย รีบเข้าไปกอดพยาบาล ขอบคุณเค้าใหญ่เลย ปรากฏทำท่าเหมือนดีใจกว่าผลเลือดเมื่อกี้อีกน่ะ 555 เฮ่อ สักพักก็เข้าไปคุยกับคุณหมอ ยืนยันมาว่าท้องแน่นอน 100 % ผลค่าเลือดตอนนี้ติดตั้ง 2 ฟองที่หมอใส่ไป แต่จะต้องรอยืนยันตอน U/S หัวใจอีกทีตอนวันที่ 24 มี.ค.53 ตื่นเต้นๆ ก่อนกลับโดนฉีดยากันแท้งมา 1 เข็ม ไม่รู้สึกว่าเจ็บตอนฉีดน่ะ แต่พอตอนกลางคืนเริ่มปวดๆอยู่ 3-4 วัน

วันที่ 10 มี.ค.53 ( 5 weeks)
วันนี้แม่มีนัดเจาะเลือด+ฉีดยากันแท้งที่นวบุตร วันนี้โดนเจาะ 2 หน สอบถามคุณพยาบาลคร่าวๆว่าค่าเลือดควรจะอยู่ที่เท่าไรของลูกแฝด ได้คำตอบว่าควรอยู่ประมาณ 10 เท่าของหนแรก(นึกในใจงั้นก้อคงราวๆหมื่นต้นๆ) พอกลับมาถึงที่ทำงานได้เวลาประมาณบ่าย 2 ก้อโทรถามผล ค่าเลือดได้ 10,370
ว๊าวๆๆๆ ได้ขึ้น 10 เท่าตามเกณฑ์เลย มีหวังๆ แต่วันนี้คุณพยาบาลเล่าให้ฟังว่า เมื่อเช้ามีคนที่เค้าเจาะเลือดหนแรกได้พันต้นๆ แต่วันนี้ U/S แล้วเหลือคนเดียว แม่ใจแป้วววว เลย เป็นเพราะว่าน้องคนที่ไม่แข็งแรง เค้าก้อจะหยุดโต ปล่อยให้อีกคนนึงแซงไป แอบเครียดเล็กน้อย แต่มาถึงขนาดนี้แล้ว ก้อดีใจนักหนาแล้ว เพียงแต่เราก็หวังลึกๆว่าขอเจ็บตัวหนเดียวน่ะ อ่ะลุ้นกันต่อไป

วันที่ 15 มี.ค.53 ( 6 weeks)

วันนี้แม่เข้าห้องน้ำตอนกลางวัน แล้วเจอเลือดนิดๆปนมากับยาสอด คิดว่าเป็นเพราะเมื่อวานเดินขึ้นลงบันไดหลายรอบ ต่อไปนี้ต้องระวังให้มากขึ้นกว่าเดิม เพราะเมื่อคืนก้อรู้สึกปวดหน่วงๆ แต่พอนอนพักก้อหายไป

วันที่ 17 มี.ค.53

วันนี้แม่มีนัดฉีดยาที่นวบุตร เมื่อเช้าตอนตื่นขึ้นมาปวดท้องตุ่ยๆ ท้องเสียอยู่นิดหน่อย คิดอยู่ว่าสงสัยเป็นเพราะก๋วยเตี๋ยวต้มยำตรงถนนกิ่งแก้วแน่ๆ เมื่อวานอยากทานเส้นเล็กต้มยำ แต่ว่าใส่พริกนิดเดียว วันหลังแม่จะไม่กินอีกแล้วล่ะ ถึงจะอยากกินแค่ไหนก้อเถอะ .......

วันที่ 23 มี.ค.53

วันนี้ตอนช่วงบ่ายๆ มีอาการเหมือนแพ้ท้อง พะอืดพะอม แต่ไม่อาเจียนออกมา ไม่มีมึนหัว แต่น้ำลายจะสอตลอด พอพ่อมารับตอนห้าโมงตอนแรกพ่อถามว่าจะทานอะไรก่อนไหม แม่ขอตัวกลับไปบ้านก่อนเลยเพราะกลัวทานไม่ได้ กลับถึงบ้านรีบหามะขามเปรี้ยวๆมาทาน ทานมะม่วงน้ำปลาหวาน สักพักดีขึ้น ค่ำๆพ่อก้อพาแม่ไปทานข้าวตรงหน้าบ้าน ช่วงนี้เริ่มเหม็นไข่ หอมเจียว กระเทียมเจียว ขึ้นไฉ้ ทานไม่ได้เลย มันจะคาวในคอมากๆ

วันที่ 24 มี.ค.53 ( 7 weeks)

วันนี้เป็นวันแรกที่แม่ได้เห็นหน้าลูกทั้ง 2 คน พ่อกับแม่ตื่นเต้นมากตอนหมอ U/S ลูกตัวเล็กมากเหมือนเม็ดถั่วเลย แต่แม่ก้อมองออกว่าส่วนไหนเป็นศรีษะของลูก ตื่นเต้นที่ได้เห็นหัวใจของลูกเต้นปิ๊บๆ เป็นจังหวะเหมือนรถไฟ (คุณหมอเปิดเสียงหัวใจให้แม่กับพ่อฟังด้วย) ตอนนั้นหัวใจลูกเต้น 140 ครั้งได้ พอวัดขนาดลูกแม่ด้านขวาขนาด 11.9 มิล ส่วนลูกคนซ้ายขนาด 12.4 มิล คุณหมอบอกว่าขนาดตามเกณฑ์ 7 weeks แม่ได้คุยกับเพื่อนของแม่คนที่เค้าท้องเดี่ยว เพื่อนแม่ตอน 7 weeks. ได้ขนาด 10 กว่ามิล หนูโตกว่าคนอื่นน่ะลูก วันนี้แม่กลับมาบ้านพร้อมกับยาถุงโตเหมือนเคย มียาสอด ยาเพิ่มผนัง และยาฉีดอีก 3 เข็ม นี่ไงรูปหนูตอน 7 weeks ตอนนั้นหนูตัวนิดเดียว



วันที่ 31 มี.ค.53 ( 8 weeks)

แม่ต้องไป ร.พ.ศิครินทร์ เอายาไปให้คุณพยาบาลฉีด ยา Proluton depot ฉีด 250 มก.

วันที่ 23 เม.ย.53 ( 11 weeks)

คุณหมอ(ทรงเกียรติ)ของแม่ติดอยู่ที่ประเทศอังกฤษ แต่เคยคุยกันครั้งหลังสุดแนะนำว่าให้แม่ไปหาคุณหมอบุญชัย จากเดิมที่คุณหมอทรงเกียรตินัดวันที่ 21 เม.ย. แม่เลยเปลี่ยนไปหาหมอบุญชัยวันศุกร์ที่ 23 แทน เจอคุณหมอหนแรกคุณหมอใจดีมาก วันนี้แม่ก้อได้เห็นหน้าหนูทั้ง 2 คนอีกแล้ว วันนี้หนูตัวโตเยอะขึ้นกว่าเดิมเยอะเลยน่ะลูก พอหมอวางเครื่อง U/S ปุ๊บ แม่ก้อเห็นลูกคนแรก ที่อยู่ด้านหน้า คุณหมอบุญชัยบอก คนนี้หมอเห็นเป็นเสาธงน่ะ



แม่ก้อยิ้มเพราะแม่ก้อเห็นเหมือนกับที่หมอเห็นชัดมาก แบบว่าแม่ดูไม่ค่อยเก่งแม่ก็ยังดูออก พอเลื่อนมาที่ลูกคนที่ 2 เป็นเพราะเครื่อง U/S ไปกวนหนู หรือว่าหมอกดท้องแม่แรงก็ไม่รู้ ลูกดิ้นใหญ่เลย มองไม่ค่อยชัดว่าหนูเพศอะไร แต่คุณหมอก้อบอกว่าคนนี้น่าจะเป็นผู้หญิงน่ะ แม่ก็ยิ้ม ใจแม่ลูกจะออกมาหญิงหรือชาย แม่ก็รักหนูหมดน่ะลูก พอวัดขนาดความยาวคนแรกด้านหน้าได้ 5.2 ซม. คนที่สองด้านหลังได้ 4.8 ซม.



วันนี้เด็กๆโตขึ้นมากจริงๆ พอหาคุณหมอเสร็จก้อเจาะเลือด แล้วก็รับยาวันนี้ได้โฟเลท ธาตุเหล็ก แคลเซี่ยม กลับบ้านคุณหมอนัดแม่อีกทีวันที่ 23 พ.ค.53 จ๊ะ ตอนนี้ท้องแม่โตเท่านี้แล้วน่ะลูก



วันที่ 2 พ.ค.53 (13 weeks)

วันนี้แม่กับพ่อพาเด็กๆไปที่เสถียรธรรมสถาน มาเข้าคอสอบรมจิตประภัสสร สำหรับคุณแม่ตั้งครรถ์ มีคุณแม่หลายๆคนที่มาเข้าคอสนี้ เริ่มต้นตอนเช้าเริ่มคอสตอนแรก 9 โมงเช้า คนยังไม่เยอะมากก้อมีการจัดรายการวิทยุชื่อสาลิกาสักพักแม่ชีศันสนีย์ก้อมาบรรยายสรุปคือให้พ่อและแม่ มีสติ ในการใช้ชีวิตประจำวัน ให้พ่อช่วยแม่ในการดูแลลูกในท้องทั้งให้กำลังใจ ทั้งการสัมผัส มีกิจกรรมให้พาพ่อมาพบลูก ลูบท้อง นวดผ่อนคลายให้คนข้างหน้าแล้วก้อหันหลังนวดตอบแทนคนที่นวดให้เรา นี่คือกิจกรรมตอนเช้า พักทานข้าวกลางวันก้อจะเป็นอาหารมังสวิรัต มีสลัดผักให้แม่ด้วย พอบ่ายก้อเป็นกิจกรรม Crystal Bowl เป็นการใช้คลื่นเสียงทำให้เกิดการผ่อนคลาย ช่วยให้น้ำที่อยู่ในร่างกายไหลเป็นจังหวะเหมือนกับสายน้ำ ก้อให้พ่อกับแม่นอนลงแล้วก้อหลับตา ผ่อนคลายกับเสียงที่ได้ยิน พอเสร็จก้อจะแจกน้ำที่ใช้ในการทำ Crystal Bowl ได้ดื่ม ให้รู้รสว่าแตกต่างจากน้ำธรรมดายังไง ต่อไปก้อเป็นกิจกรรมเดินจงกรม ในบริเวณพื้นที่ของเสถียรซึ่งร่มรื่นมาก ต้นไม้เยอะ ร่มรื่น ชุ่มชื้น มากๆ ระยะทางไม่ไกลมาก เดินได้สบายมาก ต่อมาก้อเป็นบรรยายจากเจ้าหน้าที่ศูนย์นมแม่ มีประโยชน์มากๆ เกี่ยวกับการเลี้ยงลูกด้วยนมแม่ ให้ความรู้ได้ดีมากๆ วิธีให้นมมีหลายท่า วิธีทำให้นมแม่มีเพียงพอต่อลูก วิธีการดูดนมที่ถูกต้อง มีคนถามว่าถ้าหากว่าอยากให้นมมาหลังคลอด จะเอาที่ปั้มนมมาปั้มก่อนได้ไหม จนท.ตอบว่า อย่าทำเด็ดขาดเพราะจะไปกระตุ้นให้คลอดก่อนกำหนด ส่วนครั้งหน้าจะเป็นการให้นมแม่สำหรับแม่ที่ต้องทำงาน พอจบบรรยายช่วงนี้ ก็มีเบรคดื่มน้ำปานะ (น้ำฟักทอง) ต่อไปก็เข้ากิจกรรมตั้งอธิษฐานจิตต่อหน้าพระบรมสารีริกฐาติ ซึ่งดูสักสิทธิและขลังมากๆ ก้อจะมีการสวดมนต์ แม่ชีศันสนีย์ก็จะเข้ามาร่วมด้วย มีการนำสวดมนต์ เดินเวียนจงกรมวนพระธาตุ (รอบเล็กๆ) มีเด็กบางคนที่พ่อแม่คลอดแล้ว เค้าก้อพามาคลิปผม ทำพิธีรับขวัญ (มีรับของแจกพระธาตุด้วย) แล้วก็มีแม่ๆ ที่พาลูกมาคลิปผมมาเล่า เคสของตัวซึ่งฟังดูแล้วทึ่งมากๆ คือ เค้าเกือบต้องเอาเด็กออก เพราะหมอวินิจฉัยว่า เป็นเด็กที่ถ้าเกิดมาจะมีลำไส้อยู่นอกตัว ได้เข้ามาโครงการจิตประภัสสรนี้ ทำจิตใจแม่ให้ดีขึ้น จากเดิมที่เครียดมาก จนลูกคลอดออกมาก็ปกติดี มีอีกเคสมีเลือดออกช่วง 5-6 w. แต่ก็คลอดออกมาปกติ แม่ชีบอกว่าเด็กที่เข้าโครงการนี้ทุกคนจะเป็นเด็กเลี้ยงง่าย ไม่งอแง แม่สังเกตุจากเด็กที่พามาคลิปผม เด็กแดงๆ ไม่มีคนไหนร้องไห้ งอแงเลยสักคน บางคนเดินได้แล้ว ก้อดูไม่กลัวคนแปลกหน้าเลย เงียบไม่กวน พ่อแม่เลย คอสนี้เลิกดึกประมาณ 1 ทุ่ม พอเสร็จรีบหาราดหน้าตรงข้ามเสถียรใส่ท้องเลยหิวมาก ส่วนคนที่คลอดลูกแล้ว จะมีโครงการ โรงเรียนพ่อแม่ จะมีทุกอาทิตย์ที่ 3 ของเดือน พ่อกับแม่ว่าจะพาหนูเข้าโครงการต่อเนื่องจนถึงโรงเรียนพ่อแม่เลยจ๊ะ

วันที่ 3 พ.ค.53

ตอนสายๆหลังจากแม่ทานข้าวเช้าแล้ว แม่ขึ้นไปนอนที่ห้องด้านบน สักพักแม่ก้อรู้สึกว่ามีจุดเล็กๆ 2 จุด ที่ทำคลื่นน้ำอยู่ในท้อง เป็นหนแรกที่แม่รู้สึกว่านี่แหล่ะใช่ ลูกดิ้นให้แม่รู้สึกแล้ว แม่ดีใจมากๆ แต่พอรู้สึกตัวสังเกต หนูก้อเลิกดิ้นกันสะแล้ว

วันที่ 21 พ.ค.53 (15 weeks)

วันนี้คุณหมอนัดแม่มาตรวจครรถ์ วันนี้พ่อกับแม่ก้อได้เห็นหน้าหนูทั้ง 2 คนวันนี้เด็กๆโตขึ้นเยอะเลย คุณหมอวัดขนาดได้ 9.8 กับ 10 ซม น่ะจ๊ะ พอตรวจเสร็จแม่ก้อรับยากลับมาทานที่บ้านต่อ

วันที่ 5 มิ.ย.53 ( 17 weeks)

วันนี้แม่มีอบรมคอสคุณแม่ที่ ร.พ.กรุงเทพคริสเตียน มีเจ้าหน้าที่ให้ความรู้เรื่องการปฏิบัติตัวตอนตั้งครรถ์ รวมถึงพาชมห้องพักในร.พ. ห้องคลอด พ่อกับแม่จองแพคเกจคลอดไว้ที่นี่ด้วยน่ะจ๊ะ

วันที่ 6 มิ.ย.53

วันนี้แม่ไปเข้าโครงการจิตประภัสสรที่เสถียรธรรมสถานน่ะลูก กิจกรรมก็คล้ายๆเดิม อยู่จนกระทั่งจบ วันนี้มีเพื่อนแม่ไปด้วยจ๊ะ

วันที่ 20 มิ.ย.53 ( 19 weeks)

วันนี้คุณหมอนัดพ่อกับแม่มาตรวจครรถ์ ครั้งนี้ได้อัลตร้าซาวน์ใหญ่ เพื่อดูเพศของหนู ที่ตอนนี้สมบูรณ์เต็มที่แล้ว คุณหมอแจ้งว่าแม่ได้ลูกสาวสองคนเลย หนู 2 คนตัวโตกว่าเกณฑ์น่ะลูก หนัก 326 กับ 318 กรัมจ๊ะ แม่ดีใจมากๆเลยจ๊ะ สำหรับแม่ ลูกจะเป็นผู้หญิงหรือผู้ชายแม่ก้อรักหมด เพราะพ่อกับแม่รอหนูสองคนมานานมาก

วันที่ 23 มิ.ย.53

แม่นั่งอยู่ที่ทำงานตอนบ่ายๆ อยู่ๆก้อรู้สึกว่าหนูเริ่มดิ้น เคลื่อนตัว หนนี้แรงมากจนแม่ตกใจ แล้วแม่ก้อลูบท้อง ว่าหนูอยู่กับแม่ตรงนี้แล้วจริงๆ เป็นครั้งแรกที่หนูดิ้นแรงจนแม่รู้สึกได้อย่างชัดเจน

วันที่ 27 มิ.ย.53 ( 20 weeks)

รูปพุงแม่เองจ๊ะตอน 20 วีค






วันที่ 18 ก.ค.53 (22 weeks)

วันนี้คุณหมอนัดแม่มาดูการเติบโตของหนูน่ะลูก วันนี้หนูตัวโตขึ้นอีกแล้ว คนโตได้น้ำหนัก 613 กรัม ส่วนคนเล็กได้ 582 กรัม ตกเกณฑ์ไปนิดนึง คุณหมอก้อจัดยาให้แม่เหมือนเดิมจ๊ะ

วันที่ 30 ก.ค.53 ( 23 weeks)

วันนี้แม่มีนัดกับคุณหมอลัคขณาที่ ร.พ.วิภาราม มาทำภาพ 4 มิติ น่ะจ๊ะ คุณหมอก้อตรวจเป็น 2 มิติก่อน ว่าตอนนี้เด็กๆหันหน้าไปทางไหน สามารถเห็นหน้าได้ไหม คุณหมอบอกน่าจะเห็นได้คนเดียว เพราะอีกคนไม่หันหน้ามา มีคิวก่อนแม่ 1 คน แม่รอประมาณ 1 ชม. ก็ได้ทำ 4D พอคุณหมอเอาเครื่องมือมาวาง ปรากฎลูกๆของแม่หันหน้าหนีคุณหมอกันหมดเลย พี่มุกหน้ามามอง แม่เลยได้เห็นหน้าหนูแค่คนเดียวน่ะลูก หนูหน้าเหมือนป๊ะป๊าเลยล่ะ คุณหมอบอกหน้าเหมือนคุณพ่อเลย ส่วนมือเรียวยาวน่าจะได้คุณแม่มาน่ะค่ะ ส่วนน้องเหมย หนูเอามือบังหน้า 2 มือเลยน่ะลูก เลยจับภาพมาได้นิดนึงแถมโบกมือบ๊ายบายป้าหมอด้วย ตอนนั้นแม่ก็ขำหนูน่ะลูก เสียดายจริงๆที่เห็นได้แค่พี่มุกคนเดียว นี่งัยรูปหนูตอนอยู่ในท้องของแม่



วันที่ 1 ส.ค.53 ( 24 weeks)

วันนี้แม่มีคอสอบรมที่ ร.ร.รามาการ์เด้น เป็นงานชุมนุมนมแม่ออนไลน์ มีเจ้าหน้าที่จากศูนย์นมแม่มาอธิบายเรื่องการเลี้ยงลูกด้วยนมแม่ มีคุณหมอเก่งๆหลายท่าน คุณลอร่า เป็นดาราที่เลี้ยงลูกด้วยนมแม่มาตั้งแต่ลูกคนแรก มีหนังสือนมแม่ 50 คำถามยอดฮิตแจกให้แม่ไว้อ่านได้ความรู้ดีเหมือนกัน

วันที่ 8 ส.ค.53 ( 25 weeks)

วันนี้แม่ไปเสถียรธรรมสถานมาเข้าโครงการจิตประภัสสรมาน่ะลูก วันนี้มีพิธียกสถูปด้วย คนเลยเยอะมากกกว่าปกติ วันนี้ไม่มีตั้งจิตอธิษฐานที่หน้าพระบรมสารีริกธาตุ พ่อกับแม่เลยได้กลับบ้านไวขึ้น แต่ก็เล่นเอาเหนื่อยทีเดียวเพราะแดดร้อนมาก แม่กลัวเป็นลมเลยตอนเค้าทำพิธีอัญเชิญพระฯ

วันที่ 13 ก.ย.53 ( 30 weeks)

วันนี้แม่เริ่มหยุดงานพักผ่อนอยู่บ้านเป็นวันแรก ท้องแม่ใหญ่มากจนเดินไม่ค่อยจะไหว เวลาลุก นั่ง ปวดหลังไปหมด ใกล้จะได้เห็นหน้าลูกสาวของแม่แล้วน่ะ



วันที่ 12 ต.ค.53 ( 36 weeks)

แม่นั่งทานข้าวเย็นอยู่รู้สึกไม่ค่อยสบายตัวเลย บอกกับคุณยายว่าวันนี้ไม่รู้แม่เป็นอะไร อึดอัดบอกไม่ถูก พอตกกลางคืนสักราวๆ ตี 2 แม่ลุกไปเข้าห้องน้ำ พอกลับมานอนปรากฏว่ามีน้ำเดินออกมา แม่เลยบอกพ่อให้ออกรถไป ร.พ.กันเถอะ สงสัยลูกสาวแม่จะไม่รอคลอดวันที่ 14 ต.ค.ที่แม่เลือกวันให้สะแล้ว พอไปถึงเจ้าหน้าที่ก้อให้คุณหมอเวรมาดู แล้วแจ้งคุณหมอบุญชัยที่จะเป็นคนทำคลอดให้แม่ว่ามีอาการน้ำเดินแล้ว คุณหมอให้กำหนดผ่าตอนราวๆตี 4 เพราะหัวของพี่มุกเริ่มลงแล้วคุณหมอกลัวว่าแม่จะคลอดเอง ตอนนั้นแม่รู้สึกตื่นเต้นมากอยากเห็นหน้าลูกสาวทั้งสองคนของแม่ จนลืมความกลัวไปเลย แอบตื่นเต้นมากๆ พอเข้าไปที่ห้องผ่าตัด





มีเจ้าหน้าที่ห้องเนอสเซอรี่เตรียมรับหนูทั้งสองคนอยู่ 2 กลุ่ม มีคุณหมอมาช่วยอีกคนคือคุณหมอปราโมทย์ พอเห็นหน้าคุณหมอ เจ้าหน้าที่วิสัญญีก้อฉีดยาบล็อกหลังให้กับแม่ สักพักแม่ก้อเริ่มหายใจไม่ออก อยากจะถอดหน้ากากออกซิเจนมาก เพราะอึดอัดๆ จนเจ้าหน้าที่บอกว่าสักพักจะดีขึ้น ตอนนั้นหัวใจแม่เต้นเร็วมากๆ สักแป๊บเดียวแม่ก้อได้ยินเสียงร้องจ้า ลูกสาวของแม่ออกมาแล้ว น้ำตาเริ่มซึม นี่คือเสียงที่แม่รอคอยมานานแสนนาน หันไปดูเห็นไขจับตัวลูกสาวของแม่ พี่มุกออกมาก่อน สักพักแม่ก้อได้ยินเสียงจ้าที่ 2 ดังตามมา น้องเหมยของแม่ออกมาแล้ว เจ้าหน้าที่รีบพาหนูไปเช็ดทำความสะอาด ป้อนนม



แล้วเจ้าหน้าที่ก้อฉีดยาให้แม่หลับ แล้วไปนอนรออยู่ในห้องสังเกตการณ์ จนมีเจ้าหน้าที่มากดตรงท้องเพื่อรีดน้ำคาวปลาออก เจ็บมากๆ แม่กลับมาพักฟื้นอยู่ที่ห้องพักประมาณ 5-6 ชม. เจ้าหน้าที่ก้อพาพี่มุกกับน้องเหมยมาหาแม่มาให้ดูดเต้านม นี่ไงลูกในที่สุดเราก็ได้พบกัน
รูปพี่มุกของแม่



รูปน้องเหมยของแม่



วันแรกที่พ่อของหนูได้เห็นหน้าหนูทั้งสองคน ป๊ะป๊าทำหน้าแบบนี้



นี่คือเรื่องราวทั้งหมดของแม่ที่กว่าจะได้หนูทั้งสองคนที่เป็นดั่งแก้วตา ดวงใจของแม่มานั้นยากลำบากแค่ไหน แม่ก็ยอม ลูกรักของแม่ พี่มุกและน้องเหมย

อุ่นใดๆ โลกนี้มิมีเทียบเทียม
อุ่นอกอ้อมแขน.....อ้อมกอดแม่ตระกอง
รักเจ้าจึงปลูก.....รักลูกแม่ย่อมห่วงใย
ไม่อยากจากไปไกล แม้เพียงครึ่งวัน
ให้กายเราใกล้กัน.....ให้ดวงตาใกล้ตา
ให้ดวงใจเราสองเชื่อมโยงผูกพัน
อิ่มใดๆ โลกนี้มิมีเทียบเคียง
อิ่มอกอิ่มใจ.....อิ่มรักลูกหลับนอน
น้ำนมจากอก อาหารของความอาทร
แม่พร่ำเตือนพร่ำสอน.....สอนสั่ง
ให้เจ้าเป็นเด็กดี.....ให้เจ้ามีพลัง
ให้เจ้าเป็นความหวังของแม่ต่อไป
ใช่เพียงอิ่มท้อง ที่ลูกร่ำร้องเพราะต้องการไออุ่น
อุ่นไอรัก.....อุ่นละมุน.....ขอน้ำนมอุ่น จากอกให้ลูกดื่มกิน

....................................

ตั้งแต่วันที่รู้ ว่ามีเจ้ามา
แม่ก็เฝ้าตั้งตารอคอย
อยากจะเห็นใบหน้าน้อยๆ
นั้นเหลือเกิน
เจ้าหลับตาพริ้ม เจ้ายิ้มยังไง
ยามแกว่งไกวเจ้าแม่จะมอง
จะร้องเพลงกล่อมนอนให้เจ้าฝันดี
ฮืมมมม
อยากให้ฝันถึงเมฆบนฟ้า
อยากให้คว้าสายลมเย็นๆ
อยากให้เห็นเจ้าหญิงเจ้าชายที่แสนงดงาม
อยากจะเห็นเจ้านั้นเติบโต
ก้าวต่อไปในโลกใบกว้าง
แม่จะมองตามเจ้าทุกทางที่เจ้าหวังไป..................






Create Date : 28 ธันวาคม 2553
Last Update : 27 กรกฎาคม 2555 20:42:37 น. 16 comments
Counter : 13701 Pageviews.

 
ซ้อนุชเก่งจัง จดจำรายละเอียดได้หมด นับถือเลยค่ะ

น้องมุกน้องเหมย โตขึ้นจะรู้เลยว่าแม่รักเค้ามากแค่ไหน


โดย: แม่เอ้ (Chocolate_Malt ) วันที่: 20 มกราคม 2554 เวลา:15:12:02 น.  

 
ดูตามแล้วซึ้งกับคุณแม่ไปด้วยเลยเนี่ย


โดย: pimo IP: 124.120.35.64 วันที่: 4 พฤษภาคม 2554 เวลา:9:29:29 น.  

 
รอคอยไปพร้อมกับซ้อ ตั้งแต่ ทราบข่าวว่านู๋ได้หลาน ^^


โดย: หนูบี (เด็กด๋อยลั้ลลา ) วันที่: 5 พฤษภาคม 2554 เวลา:20:56:30 น.  

 
เข้าใจมากขึ้นกว่าเดิมเลยว่าทำไมซ้อถึงเป็นห่วงเปิ้ล
ดีใจกับซ้อเเละเฮียมากที่ผ่านพ้นวันเวลาเเห่งการรอคอยมาได้
เเละได้สมหวังเเละไ้ด้หลานๆที่น่ารักทั้งสองคนมาอยู่ด้วย
ขอให้พี่มุกเเละน้องเหมย เติบโตเป็นลูกๆที่น่ารักของป๋ากับเเม่นะลูก


โดย: kimsamsoonni วันที่: 7 ธันวาคม 2554 เวลา:14:13:09 น.  

 
ดีใจด้วยนะค่ะ


โดย: คาร่า IP: 124.120.22.55 วันที่: 11 ธันวาคม 2555 เวลา:11:53:12 น.  

 
ดีใจด้วยนะคะ อ่านแล้วรู้สึกตื้นตันใจไปด้วยเลยคะ


โดย: Bow IP: 115.67.162.209 วันที่: 29 กรกฎาคม 2556 เวลา:11:32:52 น.  

 
น้ำตาไหลไปด้วยเลย น่ารักทั้งครอบครัว ขอให้สุขภาพแข็งแรงทุกคนเลยนะคะ ^^


โดย: เปิ้ลค่ะ IP: 74.125.191.20 วันที่: 4 สิงหาคม 2556 เวลา:10:38:52 น.  

 
ดีใจด้วยจริงๆนะคะ เพิ่งใสตัวอ่อนได้สองวันตื่นเต้นมากกกกก


โดย: ขิม IP: 180.180.5.0 วันที่: 3 กันยายน 2556 เวลา:13:01:42 น.  

 
อ่านไปแอบน้ำตาซึม ดีใจด้วยจริงๆ


โดย: nook IP: 171.5.250.241 วันที่: 11 กันยายน 2556 เวลา:12:33:07 น.  

 
กำลังคิดจะไป นวบุตรเหมือนกันค่ะ อยากมีลูกแย่แล้ว


โดย: nook IP: 171.5.250.241 วันที่: 11 กันยายน 2556 เวลา:12:34:10 น.  

 
เป็นเรื่องราวที่ซาบซึ้งมากๆค่ะ ขอให้มีความสุขตลอดไปนะคะ


โดย: ปุ๊กค่ะ IP: 182.53.142.10 วันที่: 1 กุมภาพันธ์ 2557 เวลา:0:48:23 น.  

 
อ่านแล้วมีกำลังใจขึ้นเยอะคะ ของเราเพิ่งใส่ไปสองวันก่อน แบ่งเซลได้ 8 เซลล์ 1ตัว 16 เซลล์ 2 ตัว และระยะบลาส 1 ตัว ...คุณหมอยังไม่ค่อยพอใจ ...
แต่มาอ่านของแม่นุช แล้ว มีหวังขึ้นมาก
ปล.แม่นุชเก่งมากค่ะ ขอให้สุขภาพแข็งแรงทั้งแม่และลูกนะคะ


โดย: bigwat & Kanni วันที่: 13 มิถุนายน 2557 เวลา:12:31:41 น.  

 
ดีใจด้วยค่ะ ใส่ลูกมา3ตัวอ่อนค่ะ 3วันล่ะ อ่านแล้วรู้สึกดี มีกำลังใจมาก ขอให้เป็นเด็กดีนะคะ


โดย: วาสนา IP: 27.55.81.244 วันที่: 9 กุมภาพันธ์ 2558 เวลา:14:48:50 น.  

 
ลืมเล่าอีกค่ะว่าท้องเสีย3ครั้งด้วยในวันที่3จะเป็นอะไรมั๊ยค่ะ แต่ทานยาธาตุไป1ช้อนโต๊ะ ช่วยได้ค่ะ ขอให้ลูกทั้ง3อยู่กับแม่นะที่สารินซิตี้ เตรียมพร้อมสำหรับลูกทั้ง3 จ้า


โดย: วาสนา IP: 27.55.81.244 วันที่: 9 กุมภาพันธ์ 2558 เวลา:14:53:05 น.  

 
ขอบคุณค่ะ อ่านแล้วมีความหวังและกำลังใจดีขึ้น ให้ข้อคิดที่ดีมาก "อะไรมันจะเกิดมันก็ต้องเกิด เค้าลิขิตมาแล้ว "


โดย: jee IP: 49.230.144.65 วันที่: 24 กรกฎาคม 2558 เวลา:8:18:35 น.  

 
ขอบคุณค่ะ อ่านแล้วมีความหวังและกำลังใจดีขึ้น ให้ข้อคิดที่ดีมาก "อะไรมันจะเกิดมันก็ต้องเกิด เค้าลิขิตมาแล้ว "


โดย: jee IP: 49.230.144.65 วันที่: 24 กรกฎาคม 2558 เวลา:8:19:10 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Kim-possible
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]








Friends' blogs
[Add Kim-possible's blog to your web]
Links
 

MY VIP Friend

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.